( nct x you ) Aiolos School of Wizardry. - end.

ตอนที่ 33 : Chapter 31 :: ค่อยๆเผยตัว ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,794
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    23 ธ.ค. 60

Chapter 31 :: ค่อยๆเผยตัว ::





     นี่ไอแอมกำลังทำอะไรอยู่...


     เธอคิดดีแล้วใช่ไหมกับสิ่งที่กำลังทำอยู่ในตอนนี้


     ‘หม่อมฉันมีข้อแลกเปลี่ยน...’

     ‘เธอต้องการอะไร?’

     ‘ถ้าหม่อมฉันตกลงทำปฏิญาณกับเจ้าชายแล้ว...ได้โปรดปล่อยแจฮยอนเถอะนะเพคะ’



      ไอแอมคิดว่าเธอทำถูกแล้ว แจฮยอนช่วยเธอมากกว่าที่เธอเคยคิดด้วยซ้ำ และเจ้าชายแทอิลเองก็บอกอย่างชัดเจนว่าปฏิญาณของพวกเขาไม่ใช่การผูกมัด แต่มันเป็นการทำข้อตกลงเพื่อช่วยเหลือซึ่งกันและกันไปจนกว่าเรื่องนี้จะจบ


      “อนันตเซีย เอาไม้กายสิทธิ์ของเธอออกมา และแตะมันที่มือของฉัน” 


     เจ้าชายแทอิลบอกกับเธอก่อนจะทำมันเป็นตัวอย่าง ในขณะที่เจ้าชายเตนล์ยืนมองเหตุการณ์ทุกอย่างอยู่ไกล


     และเมื่อทุกอย่างลงตัวแล้ว เจ้าชายแทอิลก็เริ่มกล่าวคำปฏิญาณ รวมถึงไอแอมเองก็ด้วยเช่นกัน


     “ข้าขอสาบานว่าจะช่วยเหลือแต่ไม่ปิดบังสิ่งใดที่ได้พบเห็นหรือรับรู้ และจะช่วยท่านผู้นี้จนวาระสุดท้าย หากแม้แต่ข้าได้กระทำการใดๆที่ไม่เป็นไปตามปฏิญาณนี้ ข้าจะขอชดใช้มันด้วยชีวิต...”


      ลำแสงสีฟ้าถูกส่งออกมาจากไม้กายสิทธิ์ทั้งสองก่อนโยงพันรอบตัวของผู้ปฏิญาณคล้ายกับว่าเป็นการทำพันธะสัญญาระหว่างคนสองคน และนับต่อจากนี้ไปมันได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว












     วันจัดงานเลี้ยงที่เริ่มใกล้เข้ามาทำให้จิตใจของหญิงสาวว้าวุ่น นอกจากในเวลาเรียนแล้วเธอแทบจะไม่มีเวลาส่วนตัวเลยด้วยซ้ำเมื่อเจ้าชายเตนล์เล่นตามติดเธอแบบนี้


     และที่สำคัญคือมีแจฮยอนที่ต้องคอยติดตามพวกเขาไปตลอดด้วย


    นับตั้งแต่ที่อีกคนกลับมา ไอแอมยังไม่มีโอกาสได้คุยกับชายหนุ่มเลยสักครั้ง


    ทั้งๆที่เธอเป็นคนยอมทำปฏิญาณกับเจ้าชายแทอิลเพื่อช่วยอีกคนออกมาแท้ๆ


    แบบนี้จะไม่ให้เธอรู้สึกน้อยใจได้ยังไง


    วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เลิกจากการเรียนแล้วหญิงสาวต้องกลับมาที่วัง ทุกคนดูหายหน้าหายตาจากเธอไปกันหมด ทั้งเจโน่ แจฮยอน เซอร์แทยง คนที่ไอแอมเจอบ่อยช่วงนี้รองจากเจ้าชายเตนล์ก็คือพี่ชายของเจ้าชายเตนล์ล่ะ


    แน่นอนว่าเพราะทำพันธะสัญญากันแล้ว เจ้าชายแทอิลรู้เรื่องของเธอทุกอย่าง ทุกเรื่องที่เกิดขึ้น แต่เจ้าชายเองก็บอกว่าเขาสืบเรื่องของเธอมาตั้งแต่เธอฟื้นแล้วเหมือนกัน


    ยอมรับว่าเธอไม่ได้ระวังตัวเลยสักนิด ไม่คิดว่าเรื่องมันจะใหญ่ถึงขั้นต้องเอาชีวิตมาเสี่ยงแบบนี้


    ตึง!


    เสียงดังที่มาจากหน้าต่างทำให้หญิงสาวชะงัก มือบางคว้าไม้กายสิทธิ์ออกมาทันทีที่รู้สึกว่ามีบางผิดปกติ ก่อนจะเห็นร่างของใครบางคนตรงนั้น


     “แจฮยอน!”


     ไอแอมเผลอเอ่ยชื่ออีกคนออกมาเสียงดังก่อนจะยกมือปิดปาก หน้าต่างที่ลงกลอนอยู่ถูกอีกคนใช้เวทมนตร์ทำให้เปิดและพาตัวเองเข้ามา


    ทางประตูก็มีทำไมไม่เข้ามา


    “เธอกับปฏิญาณกับเจ้าชายแทอิลแล้วงั้นเหรอ?”


    นั้นเป็นคำถามแรกที่ชายหนุ่มถามกับเธอ ไอแอมมองอีกคนด้วยห่างตาพร้อมยืนกอดอกก่อนจะตอบกลับไป


    “ใช่”


    “ทำไมเธอถึงทำอย่างนั้น? เธอรู้ใช่ไหมว่านั่นมันหมายถึงเธอเอาชีวิตของเธอไปแลก” แจฮยอนเอ่ย แต่หญิงสาวกลับไม่มองเขาเลยสักนิด


    ทำไมไอแอมดูแปลกๆไป


    “ฉันรู้ความจริงหมดแล้ว ความจริงที่นายคอยตามฉัน เพราะนายทำตามคำสั่งของเจ้าชายแทอิล แล้วทำไมนายจะต้องมาไม่พอใจที่ฉันทำปฏิญาณกับเขาด้วยในเมื่อนายเองก็เป็นคนของเจ้าชาย...”


     หญิงสาวเอ่ยความในใจของตัวเองออกไปพร้อมจ้องหน้าอีกคน แม้ตอนนี้จะเริ่มมีความรู้สึกร้อนผ่าวที่ขอบตา


     “ไอแอม...ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่าเธอ”


     “....”


     “แต่ว่า ฉันเป็นห่วง ไม่อยากให้เธอเอาชีวิตมาเสี่ยงแบบนี้”


     “ทุกวันนี้ชีวิตของฉันก็เสี่ยงจนไม่รู้จะเสี่ยงยังไงแล้ว...”


     “....”


     “แค่เอาชีวิตของตัวเองไปช่วยผู้ชายคนหนึ่งออกมามันคงจะบอกอะไรได้หลายๆอย่างแล้วล่ะ”












     ภายในห้องพักแห่งหนึ่งของพระราชวังไอโอลอส ร่างของชายคนหนึ่งกำลังเดินเข้าไปในห้องเป้าหมายด้วยความระมัดระวังไม่ให้มีผู้ใดเห็น


    “เหลือเวลาแค่สัปดาห์ ทุกอย่างก็จะเริ่มขึ้นแล้ว”


    ชายผู้เข้ามาใหม่เอ่ยกับอีกคนที่นั่งรออยู่ในห้อง


    “ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม?”  


    “เรียบร้อย เพียงแต่ว่ามีข่างใหม่มาในวันนี้ ว่ากันว่าท่านหญิงอนันตเซียทำปฏิญาณกับเจ้าชายแทอิลแล้ว”


     “ปฏิญาณอย่างนั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าพวกเขาต้องพึงความช่วยเหลือจากเธอมากเลยนะสิ”


     “ใช่ แต่ฉันคิดว่าพลังเวทย์ของท่านหญิงไม่ธรรมดาจริงๆ ถ้าท่านหญิงเอาจริงขึ้นมา ผู้คนอาจจะตายกันทั้งงานได้”


     “ไม่ค้องห่วงหรอก เธออาจจะยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองใช้พลังเวทย์ได้มากแค่ไหน เรื่องที่เราต้องห่วงตอนนี้ก็คือเรื่องของคนพวกนั้น พวกมันชักจะเอาใหญ่มากขึ้นทุกวัน ยิ่งตอนนี้องค์ราชาก็แทบจะไม่มีสิทธิ์อะไรอยู่แล้ว”



     “แต่ท่านบอกเองว่าเจ้าชายแทอิลเองก็ทำงานใช้ได้...”


     “แต่เพราะเขายังเด็กเลยทำให้เจ้าพวกนั้นหลายคนได้ใจ รอให้ถึงวันนั้นก่อนเถอะ ฉันจะทำให้เจ้าพวกนั้นชดใช้ในสิ่งที่พวกมันทำ”


     “แล้วเรื่องแบล็ควิซซาร์ด...”


     “คนพวกนั้นจะเอาเรื่องนี้มาทำให้อนันตเซียตกเป็นเป้า เราต้องทำให้ทุกคนเห็นว่าความจริงแล้วแบล็ควิซซาร์ดไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด...”


     “และความจริงแล้วตระกูลของฉันก็ไม่ได้เป็นพวกคลั่งศาสตร์มืดด้วย..”


      “....”


     “กลับไปพักผ่อนเถอะแทยง นายเหนื่อยมามากแล้วสำหรับวันนี้”













  5วัน


     เหลือเวลาเพียงอีก5วันสำหรับการเตรียมงานเลี้ยงเปิดตัวพระชายาของเจ้าชายทั้งสอง แน่นอนว่าตลอดเวลาที่ไอแอมเข้ามาใช้ชีวิตอยู่ในพระราชวังไอโอลอสแห่งนี้ทุกอย่างก็ดูวุ่นวายและมีขอบเขตไปหมด


     ที่ที่ทำให้เธอรู้สึกมีอิสระได้มากที่สุดในตอนนี้ก็คงจะเป็นโรงเรียนเพียงที่เดียว


     “อนันตเซีย เธอฟังที่ฉันพูดอยู่รึเปล่า?”


     เสียงของจีซูดึงหญิงสาวให้ออกจากภวังค์ก่อนจะหันหน้าไปหาเพื่อนสาวของตัวเอง 


      “ว่าไง?”


     “อาการเธอแย่มากเลยนะ แบบนี้มันดีแล้วจริงๆเหรอที่จะให้เธอเป็นชายาของเจ้าชายเตนล์” จีซูเอ่ยกับเพื่อนของตัวเองด้วยความเป็นห่วง เพราะช่วงนี้อนันตเซียมักจะเหม่อลอยบ่อยๆ บางครั้งยังดูใช้ความคิดมากกว่าปกติ


     ไอแอมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันดีไหมที่เธอต้องเป็นชายาเจ้าชายเตนล์ แต่เพราะเธอทำปฏิญาณไปแล้ว นั้นมันหมายความว่าเธอจะถอยกลับไปไม่ได้แล้ว


      “ไม่เป็นไรหรอก เราตั้งใจเรียนกันต่อดีกว่า” เธอก็รู้ไม่จะหาคำตอบที่ดีกว่านี้มาตอบจีซูยังไง จึงได้แต่เปลี่ยนเรื่องและตั้งใจเรียนให้ดูเหมือนว่าเธอไม่ได้คิดอะไรอีกแล้วจริงๆแค่นั้นเอง


      เพราะเป็นวิชาประวัติศาสตร์เวทมนตร์ที่อนันตเซียคนใหม่ชอบ จีซูจึงคิดว่าเพื่อนของตนเองกำลังตั้งใจฟังในบทเรียนแล้วจริงๆ


      “จะว่าไปแล้วเอเธนไดร์ก็มีอำนาจพอๆกับโอลิเนียเลยนะในอดีต แต่ทำไมจู่ๆถึงโดนลดความสำคัญก็ไม่รู้” จีซูเอ่ยกับไอแอมเบาๆ เพราะเข้าใจว่าเพื่อนก็กำลังฟังที่อาจารย์เดวิดบรรยายเช่นกัน


      ไอแอมรู้จักเอเธนไดร์ เมืองเขตชายแดนทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตอนอ่านหนังสือแรกๆเธอก็เคยได้ยินว่าช่วงก่อตั้งใหม่ๆเมื่อนี้ก็มีความสำคัญอยู่ไม่น้อย แต่ก็นั้นแหละ มันไม่ใช่อะไรที่เธอสนใจสักเท่าไร จึงเพียงพยักหน้าตอบรับจีซูไปเบาๆ


      ตอนนี้ในหัวของไอแอมมีเพียงเรื่องงานเลี้ยงที่ใกล้จะเข้ามาถึงนี้เท่านั้นแหละ















     หลังจากฤดูกาลฮอกคัพได้จบลงไปอย่างเรียบร้อยแล้ว สภาวะตึงเครียดก็ได้เข้าปกคลุมทั้งโรงเรียนไว้อย่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะเมื่อหมดเวลาสนุกนั้นก็หมายถึงฤดูกาลสอบที่ใกล้เข้ามาแล้ว


     จึงไม่แปลกที่ช่วงนี้บนโต๊ะอาหารจะพบว่านักเรียนหลายๆคนมีหนังสือเปิดวางอยู่ตรงหน้า เช้าวันนี้ก็เช่นกัน


     “สามคนนั้นยังไม่มาอีกเหรอ?” ไอแอมเอ่ยถามขึ้นมาหลังจากที่พวกเขาทั้งสองคนลงมาที่ห้องอาหารได้สักพัก


     “วันนี้พวกเขามีสอบตอนเช้านะ เลยไม่ลงมาที่นี่แต่ขึ้นไปที่ห้องเรียนเลย” คำตอบที่ได้จากจีซูทำให้ไอแอมพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ เธอเอาแต่เครียดเรื่องอื่นจนไม่ได้คุยกับเจโน่เลย และอีกฝ่ายก็มีเรื่องให้ยุ่งไม่ต่างกันด้วย


      “เช้าวันนี้วิชาคาถาของเราเรียนกับปีสี่ด้วยอย่างนั้นเหรอ?” ไอแอมที่เพิ่งเห็นตารางเอ่ยขึ้นมาอย่างแปลกใจ ทั้งที่ปกติพวกเขาเรียนรวมแค่วิชาสัตว์วิเศษเท่านั้น


      “คงใช่ เห็นว่าใกล้สอบแล้วเลยโดนยัดให้เรียนรวมกันมากขึ้นเต็มไปหมด ฉันว่าเราก็รีบขึ้นห้องกันดีกว่า ไปช้ากว่านี้คงจะหาที่นั่งยากแน่ๆ” จีซูกว่าที่ทั้งคู่จะเก็บของและรีบไปเข้าห้องเรียนในตอนเช้า











     การเรียนวิชาคาถาในวันนี้ให้นักเรียนจับคู่กับปีสามและปีสี่ ในตอนแรกไอแอมคิดว่าเธอคงจะคู่กับเซอร์แทยงได้ แต่ปรากฏว่าอีกคนกลับไม่อยู่ในคลาสเรียนครั้งนี้ซะงั้น


     จึงเป็นลอร์ดยูตะที่คู่กับเธอแทน


     “หากกระหม่อมทำให้ท่านหญิงเจ็บตัวได้โปรดอภัยด้วยนะพ่ะย่ะค่ะ” ชายหนุ่มตรงหน้ารีบเอ่ยปากออกมาก่อน


     “ไม่เป็นไรหรอก มันเป็นอะไรที่เลี่ยงไม่ได้นี่หน่า” ไอแอมตอบกลับไปเสียงเรียบ เพราะรู้ดีว่ายังไงการใช้คาถาคงไม่ถึงขั้นทำให้เธอได้รับบาดเจ็บหรอก เว้นซะแต่ลอร์ดยูตะจาก Water Dome จะไม่ชอบเธออีกคน 


     แต่จากรอยยิ้มกว้างที่ถูกส่งมาให้เธอตั้งแต่ครั้งแรกแบบนั้น คงไม่ใช่คนที่ไม่ชอบอนันตเซียหรอกมั้ง


     “ท่านหญิงเล่นฮอกคัพเก่งมากเลยนะพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมที่อยู่คนละทีมยังอดชื่นชมไม่ได้เลย” ลอร์ดยูตะเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม ขณะเดียวกันพวกเขาก็ผลัดกันร่ายคาถาไปด้วย


     “ขอบใจนะ แต่นาแจมินก็เป็นอาวุธที่คาดไม่ถึงเหมือนกัน” ไอแอมตอบกลับไปตามที่คิด จนยูตะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ


     “แจมินเล่นเก่งก็จริง แต่ยังเด็กแล้วก็ดื้อไปบ้าง ขอท่านหญิงอย่าถือสาเลยนะพ่ะย่ะค่ะ” ลอร์ดยูตะว่า

     คงจะเป็นเด็กที่แสบน่าดูเลยสินะ นาแจมิน


     “ไม่หรอก ยังไงการแข่งก็จบลงไปแล้ว— โอ๊ย!”


     เอ่ยยังไม่ทันจบก็ต้องร้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆคาถาที่ไอแอมไม่ได้คิดว่ามันจะสร้างรอยแผลให้กลับทำให้เกิดมีเลือดไหลที่แขนข้างขวาของเธอ ทำเอาคู่ที่อยู่ตรงหน้าถึงกับรีบเข้ามาดูด้วยความตกใจ


     “ท่านหญิง! กระหม่อมขออภัย! แต่กระหม่อมไม่ได้ร่ายคาถาที่แรงจริงๆนะพ่ะย่ะค่ะ” ยูตะเอ่ยเสียงดังอย่างร้อนรนจนทุกคนเริ่มให้ความสนใจ และมันก็ทำให้เจ้าชายเตนล์และเซอร์แจฮยอนเข้ามาดูแผลของเธออย่างรวดเร็ว


     “นี่นายทำอะไรของนาย?!” เสียงของเจ้าชายเตนล์เอ่ยกับลอร์ดยูตะเสียงดังจนไอแอมต้องรีบห้าม


     “เจ้าชายเพคะ หม่อมฉันไม่เป็นอะไรจริงๆ มันเป็นอุบัติเหตุ” หญิงสาวว่า


      “กระหม่อมไม่ได้ตั้งใจจริงๆพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมไม่ได้ใช้คาถาที่ทำให้เกิดเลือกแผลเลยสักนิด แค่ร่ายคาถาพื้นฐานเท่านั้น” ลอร์ดยูตะยังคงยืนยันคำเดิม


      “ไม่ใช่ฝีมือลอร์ดยูตะหรอกเพคะเจ้าชาย อาจจะเป็นใครสักคนในห้องที่ร่ายคาถาผิดพลาดจนมาโดนหม่อมฉัน”


      ความจริงแล้วไอแอมก็ได้ยินคาถาที่ลอร์ดยูตะเอ่ยเช่นกัน มันคือคาถาพื้นฐานที่สร้างแผลและความเจ็บปวดไม่ได้เลย แต่เธอกลับได้แผลจนเลือดออกมา บางทีอาจจะเป็นใครสักคนในห้องที่คิดจะทำร้ายอนันตเซียในตอนที่หญิงสาวเผลอก็ได้


     เลือดที่เคยไหลได้หยุดชั่วคราวจากการช่วยเหลือของอาจารย์ประจำวิชา ก่อนที่ไอแอมจะถูกสั่งให้พาตัวไปทำแผลที่ห้องพยาบาลขั้นต่อไป











      
     ใกล้วันงานเปิดตัวแบบนี้แต่แขนของว่าที่พระชายากลับมีผ้าทำแผลสีขาวพันรอบเอาไว้ แล้วแบบนี้มันจะหายทันได้ยังไง


     ตอนนี้ไอแอมกำลังโดนเลดี้แมนดี้มองตาแทบขวาง ก็แน่ล่ะ เลดี้แมนดี้ดูแลเธออย่างดี ประทินความสวยงามให้เธอทุกอย่าง แต่ไอแอมกลับมามีแผลก่อนวันงานเลี้ยงแค่ไม่กี่วันแบบนี้ เธอคงจะหัวเสียน่าดู ไม่ก็อาจจะโดนเอ็ดจากองค์ราชินีก็เป็นได้


     เพราะมีเรื่องนี้เกิดขึ้น ไอแอมถึงถูกสั่งให้กลับมาพักที่วังในวันนี้


     “เอาน่าเลดี้แมนดี้ แค่สองสามวันก็หายแล้ว แผลเล็กนิดเดียว” หญิงสาวเอ่ยออกมาเบาๆพร้อมรอยยิ้ม


     แต่เลดี้แมนดี้ก็ยังยิ้มไม่ออกอยู่ดี


     “ท่านหญิงเพคะ หม่อมฉันอุตส่าห์ดูแลถนุถนอมเจ้าหญิงอย่างดีเพราะยังไงท่านหญิงก็จะต้องสวยที่สุดในงาน แต่ท่านหญิงมาเป็นแผลแบบนี้เราจะเอาอะไรไปสู้เลดี้โรสละเพคะ”


     คำพูดของเลดี้แมนดี้ทำเอาไอแอมหลุดหัวเราะออกมาเป็นครั้งแรกของวัน


     “ไม่สู้ก็ไม่ต้องสู้สิ ไม่เห็นเป็นอะไรเลย” เพราะตำแหน่งที่เด่นที่สุดในงานก็คือพระชายาลำดับที่หนึ่งไม่ใช่เหรอ


      “ท่านหญิงไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอเพคะ ทั้งๆที่มันเป็นตำแหน่งของเจ้าหญิงเองแท้ๆ แต่อยู่ดีๆคนพวกนั้นก็มาเอาไป”


      ไอแอมรู้สึกได้ว่าน้ำเสียงของเลดี้แมนดี้ออกจะค่อนไปทางมาพอใจมากกว่าเจ้าตัวอย่างเธออีกนะเนี่ย


       “ไม่หรอก ถ้าเอาแต่ยึดติดกับชนชั้นแบบนั้นฉันคงอกแตกตายพอดี” ไอแอมเผลอระบายออกมาตามความคิดของตัวเอง ทำเอาเลดี้แมนดี้ถึงกับยกมือป้องปากด้วยความตกใจ


       ก็เพราะมันไม่ดูเป็นราชนิกุลที่ดีนี่แหละ เลดี้แมนดี้ถึงได้ตกใจแบบนี้


      แต่ยังไม่ทันจะได้ดุไอแอม เสียงเคาะประตูจากหน้าห้องก็ทำให้หล่อนต้องยอมหยุดและออกไปดูว่าข้างนอกมีเรื่องอะไร


      เลดี้แมนดี้กลับเข้ามาพร้อมขวดยาเล็กจิ๋วในมือ แวบแรกที่เห็นหญิงสาวรู้สึกคุ้นตาเหลือเกินกับของเหลวลักษณะคล้ายวุ้นแบบนี้


      “อะไรเหรอ?”


      “คนดูแลของเลดี้โรสนำมาให้ บอกว่าฝากให้ท่านหญิงใช้เพื่อรักษาแผลให้ทันวันงานนะเพคะ” 


      “เราขอดูหน่อย” ไอแอมยื่นมือไปรับมันมาจากเลดี้แมนดี้ ก่อนจะเปิดขวดและดมกลิ่นของมันดู มันคุ้นแต่เธอก็ยังคงนึกไม่ออก


      “หม่อมฉันคิดว่าเราควรใช้ยาที่หมอหลวงจัดให้เพียงอย่างเดียวดีกว่านะเพคะ” คำพูดของเลดี้แมนดี้ก็ทำให้ไอแอมคิดแบบนั้นเช่นกัน แต่ทว่าตอนนี้เธอพอจะจำได้แล้วว่าเคยเห็นยาลักษณะแบบนี้ที่ไหน


      “ไม่เป็นไรหรอก เราจะใช้ยาตัวนี้รักษาแผลของเราด้วย ฝากคนไปบอกเลดี้โรสด้วยว่าขอบใจมาก” ไอแอมตอบกลับไปแม้จะได้รับสีหน้ากังวลปนตกใจกลับมาจากเลดี้แมนดี้อยู่ไม่น้อย


     หญิงสาวก็ตกใจเหมือน ตกใจว่าทำไมเลดี้โรสถึงมียาของต้นเมนเดรกติดตัวแบบนี้ ทั้งๆที่มันเป็นยาที่ปลูกในโรงเพาะชำของโรงเรียนเพียงเท่านั้น หรือไม่ก็ต้องเอามาจากห้องยาในห้องพยาบาล


      คงไม่มีใครเอามันมาให้เลดี้โรสหรอกใช่ไหม














     “จำเป็นมากเลยเหรอที่ต้องเอายาไปให้อนันตเซีย? ปล่อยให้เธอเป็นแผลไปแบบนั้นวันงานไม่ดีหรือไง” น้ำเสียงของหญิงสาวเอ่ยอย่างไม่ค่อยพอใจเมื่อได้รับมอบหมายงานให้ทำ


     “แค่เอาไปให้ก็จบๆแล้ว ยังไงเธอก็เด่นที่สุดอยู่แล้วในวันงาน อีกอย่างพวกคนอื่นๆที่วังก็จะได้คิดว่าเธอเป็นคนชอบช่วยเหลือคนอื่นด้วยไง” คราวนี้ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมเหตุผล


      โรสทั้งเอาแต่ใจและดื้อรัน ยากที่จะควบคุม แต่ก็ใช่ว่าควบคุมไว้ใช้งานไม่ได้


      หญิงสาวก็เป็นหนึ่งในหมากที่ต้องใช้สำหรับเกมส์นี้เท่านั้นแหละ


      บิดาของเขาไม่จำเป็นจะต้องให้ตัวเองและครอบครัวเข้าไปเหนื่อยกับเรื่องนี้หรอก แค่ยืมมือของคนอื่นมาทำให้มันวุ่นวายก็พอ


      “ก็ได้ แต่ฉันไม่เอาไปให้เองหรอกนะ คงฝากสาวใช้ให้เอาไปให้ อนันตเซียยิ่งชอบมองฉันด้วยสายตาน่ากลัวอยู่ด้วย”


      “วิธีไหนก็ได้ตามที่เธอถนัด แต่ต้องมั่นใจด้วยว่ายานี้จะถึงมือของท่านหญิงจริงๆ”












100%
ฟิคไอโอลอส


เผยออกมาทีละนิดเหมือนชื่อตอนจริงๆ5555
กำลังแก้คำผิดเริ่มจากตอนแรกมาเรื่อยๆเลย จะพยายามไม่ทิ้งช่วงนาน
กลัวลืมเอง555555

ขอบคุณที่ยังติดตามกันเน้อ









     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

937 ความคิดเห็น

  1. #896 mynicknamenoon (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 00:23

    อย่าเป็นมาร์คนะ

    #896
    0
  2. #805 Galaxy_q (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 14:07
    มาร์ครึเปล่าที่คุยกับโรสน่ะ
    #805
    0
  3. #659 got71835 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 15:03
    คนที่คุยกับโรส มาร์คหรอ หรือใคร สนุกมากๆเลยมาต่อไวๆน้าา
    #659
    0
  4. #658 NightSskyy (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 05:45
    ชายหนุ่มที่คุยกับโรส พี่แทยงหรอ ??? หรืออาจจะเป็นคนอื่น??
    ไรท์มาต่อเร็วๆอีกนะ คิดถึง : )
    #658
    0
  5. วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 09:03
    หมันไส้โรสสุด555555555555 มาต่ออีกนะคะไรท์ สู้ๆนะคะ
    #657
    0
  6. #656 NicoFujiwara (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 23:00
    เย้~~~~ ไรท์กลับมาอัพแล้วว ตอนแรกนึกว่านะทิ้งเรื่องนี้แล้วอ่าา มาอัพใหม่เร็วๆน่าา
    #656
    0
  7. #655 byfair (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 22:06
    แงงงง ไรท์อีสแบค
    #655
    0
  8. #654 Kanokwan_PKS (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 21:00
    นั่นใคร??? มาร์คหรอที่เป็นคนให้เอายามาให้ไอแอม
    ดีใจมากกกก ไรท์กลับมาแล้ว
    ฮื่อออ รอนะคะ ^^
    #654
    0
  9. #653 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 20:46
    เยสสสึ~~ไรท์คัมแบคแว้วววว
    #653
    0
  10. #652 Sawvalak (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 20:36
    ดีลใจจจจจจ
    #652
    0
  11. #650 0632670822 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 20:10
    มาต่อเถอะนะ~~
    #650
    0
  12. #648 namenichapat2547 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 15:31
    รอเด้อค่า
    #648
    0
  13. #647 "AYA" (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 18:56
    ฮันซลเหรอ??
    #647
    0
  14. #646 byfair (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 23:18
    มีความรู้สึกว่า ฮันซลกำลังมีบทบาทแล้วว ไรท์มีเงินซื้อตัวตาพี่แล้วววว
    #646
    0
  15. #645 drrtwnn (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 00:42
    แทยง น่ากลัวละนะ ชอบบบ
    #645
    0
  16. #644 Benyapa_95 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 21:06
    เย้ ไรท์กลับมาแล้ววว รอตั้งนานน มาอัพบ่อยๆน้าเค้ารออ่านอนยู่
    #644
    0
  17. #643 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 20:13
    ปล่อยพลังย๊าาาาาาา!!!
    #643
    0
  18. #642 lollipoppu (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 19:14
    ฮันซลแน่ๆ!!! ป.ลิง คิดถึงไรท์มาดเยยยยย
    #642
    0
  19. #641 Kanokwan_PKS (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 18:03
    ตกลงแทยงมาดีหรือมาร้ายยยย
    รอเสมอค๊าาาาา ^^
    #641
    0
  20. #640 skpk25645 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 11:25
    ไรน์กลับมาแล้วววววววว  เย้ดีใจมากเลย~ มาต่ออีกน่ะ รออยู่ค่ะ
    #640
    0
  21. #639 MayuraTatong (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 06:48
    อ้ากกกกลับมาแล้วววว????
    #639
    0
  22. #638 NightSskyy (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 03:58
    ดีใจจังที่กลับมาแล้ว
    พี่แทยงดูเหมือนเป็นพวกชั้นสูงมากเลยนะ แต่ไม่เท่าพวกองค์ชาย ยังไงก็สู้ๆนะไรท์ รอนางเอกกับพี่แจทะเลาะกัน(?)
    #638
    0
  23. #637 rratcha (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 01:59
    อ้ายยยย กลับมาแล้ววว ขอบคุณที่กลับมานะไรท์ สู้ๆ
    #637
    0