( nct x you ) Aiolos School of Wizardry. - end.

ตอนที่ 32 : Chapter 30 :: ปฏิญาณ ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,096
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 117 ครั้ง
    8 ส.ค. 60

Chapter 30 :: ปฏิญาณ :: 



     หญิงสาวมองใบหน้าของชายหนุ่มที่ยืนอยู่กลางห้อง ในตอนนี้ไอแอมไม่ได้อยู่ที่ห้องขององค์ราชาเหมือนเดิมแล้ว เธอโดนเจ้าชายแทอิลพามาที่ห้องทำงานของเขา ด้วยคำๆเดียวที่เธอไม่เข้าใจก็คือ...


    ‘เดี๋ยวลูกจะคุยกับอนันตเซียเองพะยะค่ะ...’


     คนๆเดียวที่ดูจะงงกว่าใครเพื่อนคงจะหนีไม่พ้นเธอนี่แหละ


     ถ้าพวกเขาต้องการความช่วยเหลือจากเธอก็ต้องให้เธอรับรู้เรื่องราวอย่างอื่นได้สิ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่แน่ใจอยู่ดีว่าถ้าเธอรู้แล้วเธอจะช่วยพวกเขาได้จริงๆรึเปล่า...


     เพราะถ้ามันเป็นเรื่องที่อันตรายมากๆขึ้นมาล่ะ...


     ....แต่ชีวิตของอนันตเซียมันก็อันตรายมากๆอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ...


      “พ่อของฉันบอกอะไรกับเธอบ้างอนันตเซีย?” เจ้าชายแทอิลถามขึ้นมาเพื่อทำลายความเงียบ


      “องค์ราชาเพียงถามว่าหม่อมฉันเป็นอย่างไรบ้าง...แต่ให้หม่อมฉันดูภาพพวกนั้นเพคะ..” หญิงสาวตอบออกไปตามตรง เรื่องนี่แทอิลก็เห็นอยู่แล้ว ให้เธอโกหกไปมันก็ไม่มีประโยชน์


      “ถ้าอย่างนั้นเธออยากรู้ความจริงทั้งหมดรึเปล่า?”


      ความจริง...ทั้งหมด...?


       หญิงสาวมองคนตรงหน้าอย่างไม่วางใจ ความจริงสำหรับไอแอมที่เธออยากรู้มันมีตั้งหลายเรื่อง แล้วที่เจ้าชายแทอิลกำลังจะบอกเธอมันคือเรื่องไหนล่ะ


      “แล้วทำไมหม่อมฉันจะต้องรู้ความจริงนั้นด้วยเพคะ...”


      “เพราะมันเป็นเรื่องที่เธอควรรู้ ทุกเรื่อง...”


       สายตาของแทอิลจ้องเธอไม่วาง เช่นเดียวกันกับที่ไอแอมเองก็ไม่ละสายตาจากคนตรงหน้า แม้ภายนอกจะดูเหมือนว่าเธอนิ่งสงบมากแค่ไหน แต่ภายในใจกลับเต้นแรงแทบไม่เป็นจังหวะเพราะความตื่นเต้น


      “ทำไม...ถึงเป็นเรื่องที่หม่อมฉันควรรู้ล่ะเพคะ...”


      เธอย้อนถามอีกคนกลับ ตอนนี้มันเหมือนพวกเราทั้งสองคนกำลังเล่นเกมส์อย่างไม่มีใครยอมใคร


      “เธอมีสิทธิ์ต่อรองกับฉันได้ด้วยงั้นเหรอ?” 


       ไอแอมไม่ได้ตาฝาดไปแน่ๆ เธอเห็นมุมปากของเจ้าชายแทอิลยกขึ้นนิดๆด้วย แต่ถ้าพูดตามความจริงแล้วเธอปฏิเสธคนที่มีอำนาจมากกว่าแบบนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ


      “เวลาที่เจ้าชายต้องการความช่วยเหลือ มันควรจะเป็นประโยคขอร้องนะเพคะ ไม่ใช่ประโยคคำสั่งแบบนี้..”


      คราวนี้เธอได้ยินเสียง ‘หึ’ ออกมาจากลำคอของอีกคนอย่างชัดเจน


     ชายหนุ่มมองไปทางองครักษ์ที่ยืนอยู่หน้าห้อง ก่อนจะส่งสัญญาณให้เซอร์จอห์นนี่ออกไปรอข้างนอก ก่อนจะโน้มตัวลงมากระซิบข้างๆหูของหญิงสาวเบาๆ


      “ไม่ว่าอะไรที่เธอกำลังทำอยู่ หรือคิดจะทำ...อะไรก็ตามที่เธอยังไม่รู้ และเธออยากรู้ ถ้าเธอยอมช่วยฉัน ฉันจะช่วยเธอด้วยเหมือนกัน...”


      ยอมรับว่าคำพูดของเจ้าชายแทอิลทำให้เธอตกใจไม่น้อย แต่ก็ยังคงสีหน้าเรียบเฉยเอาไว้ได้อยู่ แต่ถึงอย่างนั้น...


      มันก็เป็นข้อเสนอที่น่าสนใจมากไม่ใช่เหรอ...


      “แล้วถ้าหม่อมฉันไม่ตกลง...”


      “แจฮยอน...เจโน่...แม่ของเธอ...” นิ้วเรียวของชายหนุ่มไล่รายชื่อออกมาทีละคนจนไอแอมตวัดตามองเขา


       อะไรกัน...นี่แทอิลแค่เอ่ยชื่อคนที่คิดว่าจะสำคัญกับอนันตเซียออกมาแค่นั้นเองนะ


      “เจ้าชายจะทำอะไรพวกเขา?”


     “ถ้าเธอตกลงจะช่วย ทุกคนจะปลอดภัย...”


      นี่มันไม่ใช่การขอร้องแล้ว มันคือการขู่กันชัดๆ


      “แล้วถ้า...หม่อมฉันตกลง...”


      “เธอจะได้รู้ทุกอย่าง...แต่ต้องหลังจากที่เราทำปฏิญาณกันแล้วเท่านั้น...”












      เช้าวันแรกของการออกจากวังพร้อมเจ้าชายเตนล์ทำให้ไอแอมถูกทุกสายตาจับจ้องมองไม่หยุดเมื่อมาถึงโรงเรียน เอาเป็นว่าเธอค่อนข้างชินแล้วกับสิ่งที่เป็นแบบนี้


      “อนันตเซีย” 


     เป็นจีซูที่เอ่ยเรียกชื่อเธอเสียงดังพร้อมวิ่งมา แต่เมื่อหญิงสาวเห็นว่าเจ้าชายเตนล์อยู่ข้างๆจึงย่อตัวทำความเคารพ


      “หม่อมฉันขอตัวก่อนนะเพคะ” ไอแอมเองก็ทำความเคารพอีกคนก่อนจะปลีกตัวออกมากับเพื่อนสนิท ตลอดการมาโรงเรียนวันนี้เธอแทบไม่ได้คุยอะไรกับเจ้าชายเตนล์ด้วยซ้ำ สายตาของเธอสอดส่องหาเจโน่และแจฮยอนแต่ก็ไม่พบกับทั้งสองคนอยู่ดี 


      “เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเธอถึงมาโรงเรียนพร้อมเจ้าชายเตนล์” จีซูเอ่ยถามขึ้นมา 


      “ฉันถูกพาไปเก็บตัวที่วัง พวกเขามารับฉันไปจากที่บ้านเลย...”


      “แบบนี้มันเหมือนมัดมือชกเลยนะ” จีซูว่าเบาๆ


      “ฉันปฏิเสธได้ที่ไหนกัน ว่าแต่เธอเห็นเจโน่บ้างรึเปล่า?” หญิงสาวถามเพื่อนตัวเองออกไป


      “เจโน่เหรอ? เขามาถึงโรงเรียนตั้งแต่เย็นเมื่อวานแล้วล่ะ แต่ดูนิ่งแปลกๆไป ฉันกับแฮชานก็ไม่กล้าจะถามอะไรมากเท่าไร ว่าแต่เธอเถอะ ไม่เป็นไรใช่มั๊ย?” จีซูถามเพื่อนตัวเองด้วยความเป็นห่วง


      ก็ถ้าคิดถึงเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นมา...จะบอกว่าไม่เป็นไรก็คงจะไม่ถูกเท่าไร


      “ฉันไม่เป็นไร...”



      เธอไม่อยากให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องต้องมาติดร่างแหไปด้วย แค่นี้มันก็มากเกินพอแล้ว...












      ไอแอมไม่รู้ว่าแจฮยอนหายไปไหน?


      หลังจากที่ต้องเข้าเรียนคาบแรกโดนไม่ได้เห็นหน้าเจโน่ที่โต๊ะอาหารตอนเช้า สิ่งถัดมาที่ทำให้หญิงสาวร้อนใจยิ่งกว่าก็คือการที่เธอไม่เจอแจฮยอนในห้องเรียน


      กับเจโน่หญิงสาวยังรู้ว่าอีกคนมีตัวตน แต่กับแจฮยอนเธอจะถามจากใครได้บ้าง...


     เป็นอีกครั้งที่เธอต้องเถียงกับตัวเองในความคิดว่าควรจะถามเจ้าชายเตนล์ออกไปดีหรือไม่ หรือว่าเธอควรที่จะไปถามแทยง ทั้งๆที่ตอนนี้เธอไม่รู้ว่าแทยงเองจะไว้ใจได้เช่นเดิมรึเปล่า



     “มีเรื่องอะไรให้กังวลขนาดนั้นเลยเหรอ?”  


     เป็นวินวินที่ดึงหญิงสาวออกจากภวังค์ ว่าแต่ทำไมวินวินถึงรู้ว่าเธอกำลังกังวลใจอยู่ละ


     “ฉันเห็นเธอขมวดคิ้วตลอดเวลาไม่หยุด เลยคิดว่าน่าจะคิดอะไรอยู่นะ” ชายหนุ่มว่าพร้อมขำเบาๆ นี่เธอแสดงออกทางสีหน้าไปเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ


     แต่จะว่าไป...วินวินเองก็สนิทกับแทยงพอสมควรเลยนี่หน่า


     “วินวิน ฉันถามอะไรหน่อยสิ” ไอแอมว่า


     “ว่ามาสิ”


     “วันนี้นายได้เจอเซอร์แทยงบ้างรึยัง?”


     “แทยงเหรอ? อืม...ยังนะ แต่รู้สึกว่าช่วงนี้เขาจะยุ่งๆ คงจะเป็นเรื่องงานที่ใกล้จะเข้ามาถึงนั้นแหละ” วินวินหมายถึงงานเลี้ยงภายในวังที่จะจัดขึ้น “เธอเองก็กังวลเรื่องนี้อยู่สินะ..”


     ไอแอมพยักหน้ารับเบาๆ


     แทยงก็ตามตัวยากไปอีกคนแล้ว คนเดียวที่เธอจะถามได้คงเหลือแค่เจ้าชายเตนล์สินะ...


      หญิงสาวใช้ช่วงเวลาที่ต้องเอาไม้กวาดไปเก็บเข้าถึงตัวเจ้าชายเตนล์ที่มีลอร์ดโดยองยืนอยู่ข้างๆ


     “เจ้าชายเพคะ...”


     เมื่อเห็นว่าใครที่เรียกตน เตนล์จึงมองหน้าโดยองเพื่อให้อีกคนออกไปก่อน


     “มีอะไรเหรอ?”


     กับอนันตเซีย คงไม่มีเรื่องไหนจะเป็นไปได้มากกว่าเรื่องที่เตนล?กำลังคิดอยู่อีกแล้ว


     “หม่อมฉันอยากรู้ว่าทำไมเซอร์แจฮยอนถึงไม่มาเรียนเพคะ..” หญิงสาวถามออกไปตรงๆ แต่คนตรงหน้าก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมามากมายนัก


     “นี่เธอคงจะยังไม่รู้เรื่องสินะ..” เตนล์เอ่ยพร้อมยิ้มให้หญิงสาว


     “เรื่องอะไรเหรอเพคะ?” 


     “ฉันควรจะบอกเธอดีรึเปล่า..อืม...หรือจะรอให้แจฮยอนเป็นคนบอกเธอเอง..”


     “หมายความว่ายังไงเพคะ?” ไอแอมว่าตอนนี้เจ้าชายเตนล์กำลังเล่นลิ้นกับเธออยู่


      “ถ้าเธออยากรู้ฉันจะบอกก็ได้ แจฮยอนคงกำลังยุ่งกับเรื่องว่าที่ภริยาคนใหม่อยู่นะ เป็นเลดี้ที่เพรียมพร้อมที่องค์ราชินีเลือกมาให้...”


      ภริยาคนใหม่งั้นเหรอ...


      จะเป็นไปได้ยังไง...


      ในเมื่อแจฮยอนไม่สามารถที่จะแตะต้องตัวผู้หญิงคนไหนได้อีกนอกจากเธออีกแล้ว...















     ช่วงเวลาหลังเลิกเรียนที่ไม่มีซ้อมมันค่อนข้างเงียบเหงากว่าที่คิด ความจริงแล้ววันนี้หญิงสาวต้องกลับเข้าวังไปพร้อมกับเจ้าชายเตนล์ แต่เธอเลือกที่จะอ้อนวอนอีกคนเพื่อขออยู่ที่หอพักดีกว่า


     ถ้าต้องไปอยู่ในที่ๆไม่ชอบ เธออึดอัดอย่างบอกไม่ถูก


     “ไอแอม..”


     เพราะเสียงที่เรียกชื่อจริงของเธอทำให้หญิงสาวถึงกับต้องรีบหันกลับมา ก่อนจะพบว่าคนตรงหน้าคือชายหนุ่มที่หายตัวไปทั้งวัน


     “เจโน่!”


     เพราะความดีใจทำให้เธอโผล่เข้ากอดอีกคนแน่น


     “ฉันคิดว่านายเป็นอะไรไปซะแล้ว!”


     “ฉันไม่เป็นอะไรหรอก แต่ขอโทษด้วยนะ ทั้งที่บอกว่าจะดูแลเธอแต่กลับออกมาก่อนแบบนั้น...” เจโน่ว่าเสียงเศร้าอย่างรู้สึกผิด


     “ไม่หรอก ถ้านายอยู่แล้วเกิดอันตรายขึ้นมาฉันคงรู้สึกผิดยิ่งกว่า..” หญิงสาวตอบกลับไป 


     เจโน่ที่อยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้ไม่เป็นอะไรก็ดีมากแล้ว แต่ทำไมเขาถึงดูกังวลใจแปลกๆ
     .....


      “เจโน่..นายเป็นอะไรรึเปล่า?”


      หญิงสาวจ้องหน้าคนตรงหน้าหลังผละออกจากอ้อมกอด 


      “ไอแอม...ตอนที่ฉันปลอมตัวตามเธอเข้าในวัง ฉันดันไปได้ยินคนๆหนึ่งพูดขึ้นมา...” ชายหนุ่มค่อยๆเอ่ยออกไป


       “พูด? พูดเรื่องอะไรเจโน่?”


       มันเป็นลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไร...


       “กบฏ...พวกเขาจะก่อกบฏ”


       “นั้นมันร้ายแรงมากเลยนะ!”


        หญิงสาวเชื่อว่าเจโน่ไม่ได้โกหก เพราะแววตาของเขาไม่มีการล้อเล่นใดๆทั้งสิ้น


        “ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ แล้วมันก็จะอันตรายถึงตัวเธอด้วย...”


       “ถ้าอย่างนั้นเราก็ต้องบอกคนอื่นนะเจโน่ คนที่จะต้องรู้เรื่องนี้...” ไอแอมว่า


       “ฉันคิดว่าพวกคนในวังก็รู้ พวกเขาจะต้องรับมือมัน เพียงแต่ว่าเราไม่รู้ว่าใครจะชนะ...” เจโน่ยังคงเอ่ยต่อไป ความจริงคืออยากคุยเรื่องนี้กับหญิงสาวใจจะขาด 


       “แต่ถ้าเราบอกคนที่เกี่ยวข้อง พวกเขาอาจจะเอาชนะพวกกบฏนั้นด้วยก็ได้นะ...”


       “แล้วเธอคิดว่าใครที่เราควรจะบอก เจ้าชายแทอิลงั้นเหรอ? วันนี้เขาไม่เข้ามาที่โรงเรียนด้วยซ้ำ..”


       ถ้าเจ้าชายแทอิลไม่เข้ามา แปลว่าองครักษ์ของเจ้าชายก็ต้องไม่มาทั้งคู่นะสิ ถ้าอย่างนั้นคงจะเหลือแต่...


       เจ้าขายเตนล์งั้นเหรอ...


       แต่เธอไม่อยากที่จะคุยกัยเขาอีกแล้ว


       “เซอร์แทยง...เราบอกเซอร์แทยงได้นะเจโน่..” ไอแอมเสนอขึ้นมา


       “ฟังฉันนะไอแอม...ฉันได้ยินเรื่องนี้ออกจากปากของเซอร์แทยง....”





      “ไม่มีทาง! แทยงไม่มีวันทำอย่างนั้นหรอก!” หญิงสาวสวนกลับไปทันที เธอเชื่อว่าแทยงไม่ใช่คนแบบนั้น


      “ทำไมเธอถึงคิดว่าเขาไม่ใช่คนแบบนั้นล่ะ? เธอรู้จักเขามากแค่ไหนไอแอม?”


      คำถามพร้อมสีหน้าจริงจังของคนตรงหน้าทำเอาจิตใจของหญิงสาวไขว้เขว เธอยังบอกตัวเองไม่ได้เลยว่ารู้จักตัวตนของแทยงดีแค่ไหน แต่ที่ผ่านมาแทยงก็ค่อยที่จะช่วยเหลือและอยู่ข้างๆเธอตลอด


     “ฟังฉันนะไอแอม คนพวกนั้นจะเอาเธอเข้าไปเกี่ยวและหาตัวคนผิดมาลงโทษ...และฉันคิดว่าการที่เธอตายแล้วฟื้นแบบนี้ พวกเขาจะเอาเธอมาเป็นประเด็นให้ได้..” เจโน่ยังคงเอ่ยต่อไป


      “หมายความว่ายังไงเจโน่?”


      “ตระกูลแห่งโอลิเนียต้องการที่จะครอบครองบัลลังก์ แต่การที่พวกเขาจะขึ้นครองบัลลังก์ได้มันต้องมีแพะรับบาป พวกเขาจะใช้เรื่องของเธอโดยการปั้นแต่งขึ้น ให้ผู้วิเศษคนอื่นๆเชื่อ...”


      .....


      “แบล็ควิซซาร์ดเป็นสิ่งที่ทุกคนกลัวและไม่คิดอยากจะเจอมันกับตัว และพวกนั้นก็รู้ด้วยว่าเธอเป็น...”


      “แต่ฉันไม่ใช่แบล็ควิซซาร์ด!”


      “เธอไม่ใช่แต่คนอื่นไม่รู้ จากการที่พลังเวทย์ของเธอเกินตัวแบบนั้น แค่สร้างเรื่องขึ้นมาจากโครงเรื่องจริงให้มันมากกว่าเดิม ใครหลายคนก็เชื่อกันแล้ว...”


        .....


       “เชื้อสายของโอลิเนียหลายคนก็อยู่ในโรงเรียน บางทีเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอ พวกเขาก็เอาไปเล่าข้างนอกให้มันเป็นเรื่องใหญ่โตได้...”


       “แล้วถ้าอย่างนั้นฉันควรทำยังไง..”


       หญิงสาวเม้มปากถามอีกคนด้วยความวิตกกังวล เรื่องนี้มันเกินความสามารถของแค่เธอกับเจโน่แล้ว


      และเหมือนคนตรงหน้าเองก็คิดไม่ตกไม่ต่างกัน


      โชคร้ายที่ไอแอมถูกดึงตัวมาที่นี้ ซ้ำยังเกี่ยวข้องกับแบล็ควิซซาร์ดในหลายๆด้านจนปฏิเสธไม่ได้


      เจโน่เองก็เป็นคนหนึ่งที่ไม่ได้หวาดกลัวในเรื่องนี้มากขนาดนั้น เขาไม่มีความจำเป็นต้องกลัว ในเมื่อคนอื่นๆก็แค่กลัวเพียงเพราะความเขากลัวเวทมนตร์ที่ตัวเองไม่สามารถต่อกรได้ก็แค่นั้น


      ทั้งที่ความจริงแล้วความต้องการที่ไม่มีที่สิ้นสุดของผู้คนนี่แหละที่น่ากลัวมากที่สุด..

.
     “เจโน่...ฉันมีเรื่องหนึ่งที่ยังไม่ได้บอกนาย...” ไอแอมนึกได้ถึงเรื่องสำคัญ ที่เธอเพิ่งคุยกับเจ้าชายแทอิลไป


     ชายหนุ่มจ้องมองอีกคนเพื่อรอให้เล่าต่อ ก่อนเรื่องราวที่หญิงสาวได้คุยกับเจ้าชายแทอิลจะถูกเล่าออกมา


     “เรื่องทั้งหมดอย่างนั้นเหรอ?” เจโน่เอ่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อ


     มันหมายความว่าเจ้าชายแทอิลรู้เรื่องทุกอย่างแล้วอย่างนั้นเหรอ?!


     หรือว่าผู้ชายคนนี้รู้มาตั้งแต่ต้นแล้ว...


     “ฉันไม่รู้ว่าเจ้าชายแทอิลรู้เรื่องอะไรบ้าง เพราะถ้าฉันอยากรู้ฉันต้องทำปฏิญาณกับเขาเพื่อแลกกับการที่ฉันต้องช่วยเขา...”


      .....


      “ถ้าฉันช่วย...ก็เท่ากับว่าฉันยิ่งถล้ำลึกเข้าไปอีกก้าว...”


      “ถึงอย่างนั้น...”


      .....


      “มันก็ยังดีกว่าเราไม่มีทางเลือกเลยไม่ใช่เหรอ...”













      
       ทั้งๆที่ตอนแรกตัดสินใจว่าจะอยู่ที่หอพักจนกว่าจะถึงวันเตรียมตัวสำหรับงานเลี้ยง แต่สุดท้ายไอแอมก็พาตัวเองกลับเข้ามาที่วังจนได้โดยมีเจโน่และจีซูตามมาส่งเธอ


     แต่พวกเขาก็ส่งได้เพียงแค่หน้าวังและกลับไปที่โรงเรียนแล้วเท่านั้น


     ส่วนเหตุผลที่ทำให้ไอแอมต้องกลับมาที่นี่อีกครั้ง...คราวนี้เป้าหมายของเธอคือห้องของเจ้าชายแทอิล


     ขายาวก้าวไปตามทางที่ครั้งหนึ่งเคยมาแล้ว ยอมรับว่าจำได้เพียงคลับคล้ายคลับคลา แต่ก็มาถูกทางอย่างไม่มีผิดพลาด


     “ปล่อยเขาไปซะเตนล์...เขาไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้เลย...”


     เสียงของชายคนหนึ่งที่ดังจากในห้องทำให้เธอต้องชะงัก 


     ที่นี้คือห้องของเจ้าชายแทอิล และเขากำลังพูดกับเจ้าชายเตนล์...


     “เกี่ยวอยู่แล้ว แจฮยอนเกี่ยวตั้งแต่ต้น เขาเป็นคนที่ท่านพี่สั่งให้คอยจับตาดูอนันตเซีย แต่สุดท้ายก็กลายเป็นคนรักของเธอ นอกจากจะขัดคำสั่งแล้วยังบกพร่องต่อหน้าที่ แบบนี้สมควรแล้วที่จะโดนลงโทษ..”


     แจฮยอน...โดนลงโทษงั้นเหรอ?!


     แล้วที่เจ้าชายเตนล์บอกเธอวันนี้ล่ะ?!


     มันดูเสียมารยาทที่เธอมาแอบฟังสองพี่น้องคุยกันแบบนี้ แต่ให้ตายเถอะ! ถ้าเธอไม่ได้ยินเธอคงจะโดนหลอกไปอีกนาน!


     “แต่เขายังทำงานให้พี่อยู่นะเตนล์ เราไม่ควรเอาอารมณ์ส่วนตัวมาลงแบบนี้ รู้ใช่ไหมว่าสถานการณ์ตอนนี้มันเป็นยังไง...” คราวนี้เป็นเจ้าชายแทอิลที่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบ


     “เหมือนกับที่ท่านพี่จะพยายามควบคุมอนันตเซียด้วยการทำปฏิญาณกับเธออย่างนั้นนะเหรอ?” 


      “หมายความว่ายังไงเพคะ?”


      มือบางผลักประตูเข้าไปพร้อมเอ่ยถาม ท่ามกลางความตกใจของทั้งสองคนในห้อง พวกเขาจำได้ว่ารับสั่งให้ทหารออกไปจากบริเวณนี้ให้หมด แต่ไม่ใช่ให้ไปจนไม่มีใครดูแลหน้าห้องแบบนี้


     “เธอ...ได้ยินอะไรบ้าง..” ผู้มีศักดิ์สูงสุดในที่นี่ถามด้วยความตกใจ


     “ก็ที่บอกว่าจะควบคุมหม่อมฉันด้วยการปฏิญาณ แบบนี้มันหมายความว่ายังไงเพคะ?” หญิงสาวถามพร้อมจ้องชายหนุ่มทั้งสองคน


     “ก็หมายความว่าความคิดของเธอทุกอย่างจะถูกควบคุมโดยพี่ชายของฉันไง แค่นี้เข้าใจรึยัง?” เป็นเจ้าชายเตนล์ที่เอ่ยคำตอบออกมาแทน


     “เตนล์!!!”


     ใบหน้านิ่งนั้นบ่งบอกได้ว่าเจ้าชายแทอิลเดือดมากแค่ไหน ในขณะที่เจ้าชายเตนล์คนน้องเองก็ไม่ต่างกัน


     “ปฏิญาณที่ฉันจะทำกับอนันตเซียไม่ใช่การผูกมัด...” แทอิลยังคงพยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ให้แสดงออกมา 


     “แล้วทำไมท่านพี่จะต้องทำปฏิญาณกับอนันตเซียด้วยถ้าไม่ใช่เพราะต้องการที่จะผูกมัด?” เจ้าชายเตนล์เองก็ยังถามออกมาด้วยความสงสัยปนไม่พอใจอยู่


     “เพราะพวกเราต้องการความช่วยเหลือจากอนันตเซียยังไงล่ะเตนล์...”










100%

#ฟิคไอโอลอส

อารมณ์ส่วนตัวของเตนล์คือหึงอนันตเซียกับแจฮยอนไง
แค่นั้นจริ๊งจริงง
      
       

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 117 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

937 ความคิดเห็น

  1. #917 ชอบกินหมูกรอบ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 06:11

    พิน่องเตนล์ ชอบไอเเอมยังไงว่ะ55555 คืืือสองคนนี้ี้ี้้้ไม่ค่อยมีโมเม้นไงก็เลยงงๆ ไอเเอมการมีผชชอบเยอะเกินไปก็เป็นปัญหานะ บางที

    #917
    0
  2. #895 mynicknamenoon (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 00:10

    แจฮย๊อนนนน ฉันรักนาย! แต่เตนล์ก็เหมือนกันนะเนี้ย

    #895
    0
  3. #635 ป่าดรัม (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 19:29
    รออยู่น้าาาาา
    #635
    0
  4. #634 jeonama (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 22:14
    ต่อน้าาา
    #634
    0
  5. #631 Pppppl05 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 14:44
    สรุปแล้วเราไว้ใจใครได้บ้างคะไรท์ โง้ยยยยย รอต่อนะคะ
    #631
    0
  6. #624 ่JYG (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 20:08
    มาต่อเร้วไรท์ ปูเสื่อรอเลยครับโผมมมมมมม
    #624
    0
  7. #623 Peachbooprem (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 23:15
    ค่ตเเฟนตาซีไปเลยจ้าสนุกเว่อ;-; ชอบเว่อเรื่องมันเริ่มเจ้มจ้นขึ้นเเหล่ววค่า// ละเเทยงนี่ไงอะก่อกบฏกับใครอยากรู้วว// เเล้วเเทอิลนี่ดีหรือร้ายต้องการไร๊...;-;// ยังไงก็มาต่อเร็วๆนะค่าาถ้าขาดตอนนานมันเหมือนโดนตัดอารมณ์~
    #623
    0
  8. #622 MaiWB (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 22:38
    อะไรยังไงเตนล์ หืมมมมม
    #622
    0
  9. #621 Jessica183 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 17:11
    สนุกมากกก อยากอ่านต่อแล้ว
    #621
    0
  10. #620 Minminview (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 13:59
    หูยยยตอนนี้เรือแทอิลกำลังมาแระ...
    #620
    0
  11. #619 toysmile (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 13:48
    เตนล์นี่หึ่งหรืออะไร
    #619
    1
    • #619-1 toysmile(จากตอนที่ 32)
      23 กรกฎาคม 2560 / 13:48
      หึ่งเลย5555 หึงๆ55555
      #619-1
  12. #618 NightSskyy (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 12:42
    ชอบอ่ะ เวลาพี่เตนล์หึงนาง กับแจ 3คนนี้มีแต่เรื่องสนุกๆ (มันก็สนุกตลอดนั่นแหละ) สู้ๆนะไรท์ รอๆๆๆ
    #618
    0
  13. #617 meji.meji (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 09:23
    ความช่วยเหลืออะไรน้อออออ
    #617
    0
  14. #616 Kanokwan_PKS (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 08:43
    เตนล์มีความหึงหวงงงง
    ปฏิญาณอะไรอ่ะ เริ่มงง
    แทอิลมาร้ายหรือมาดีนี่ก็ยังงง
    แทยงไม่ใช่คนแบบนั้นใช่ไหมมมม...
    #616
    0
  15. #615 AoMy-ii (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 08:27
    เหอะ เตนล์-^-
    #615
    0
  16. #614 My Fain🖤 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 02:38
    ฝืนแค่ไหนที่จะไม่อ่านจนกว่าจะครบ 100% คุ้มค่ามาก 555555
    #614
    0
  17. #613 rratcha (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 01:52
    โอ้ยยยยยย หักมุมชห ไรท์จะเอางี้จริงดิ สู้ๆน้าาา รอเสมอ

    #613
    0
  18. #612 Kunthida Supaphon (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 09:47
    เอ่อแทยง....
    #612
    0
  19. #609 jeonama (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 16:37
    เป็นเรื่องที่อยากอ่านต่อมากที่สุดค่ะ ไร
    #609
    0
  20. #608 pon_trz (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 01:27
    เจโน่ไม่ได้โกหกใช่มั้ย ทำไมแทยงทำแบบนี้

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 กรกฎาคม 2560 / 01:33
    #608
    0
  21. #607 rratcha (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 02:22
    ทำไมแทยงทำงี้อ่ะ ราชินีด้วย เราอยากได้พี่แจ เอาพี่แจเราคืนมานะ! เตนล์..นายมันเลว..เราไม่แต่ง!
    #607
    0
  22. #606 Aom Aeng (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 00:02
    งงงวยมากข่าาาาาาาา
    #606
    0
  23. #605 moonlight xoxo (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 18:24
    ช็อกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #605
    0
  24. #604 ่JYG (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 17:26
    ตายๆทำไม่เป็นแทยงไปได้ ร้ายกาจ
    #604
    0
  25. #603 toysmile (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 15:56
    ร้ายกาจมากแต่ละคน
    #603
    0