( nct x you ) Aiolos School of Wizardry. - end.

ตอนที่ 24 : Chapter 22 :: ทบทวน ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    7 พ.ค. 60

Chapter 22 :: ทบทวน ::



      บรรยายกาศภายในห้องนั่งเล่นเงียบเหงาจนผิดปกติ หลังจากที่ทุกคนทยอยออกจากสนามหลังเกมส์จบและกลับมาที่หอพัก 


      “ฉันขอโทษนะคะ” ลิซ่าเอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ แขนข้างหนึ่งของเธอมีผ้าห่อเอาไว้เพื่อบรรเทาปวด


      “ฉันก็เหมือนกัน” แฮชานเอ่ยขึ้นมาอีกคน 


      แน่นอนว่านี่เป็นนัดแรก และพวกเขาแพ้...


      “ไม่มีใครผิดทั้งนั้นแหละ วันนี้เราทำดีที่สุดแล้ว” กัปตันทีมของพวกเขาเอ่ยขึ้นมา ถึงจะรู้สึกแย่ในวันนี้ ก็ใช่ว่ามันจะแย่ไปตลอด ยุนโฮคิดอย่างนั้น


      “พวกเธอทำเต็มที่แล้ว ทุกคนเข้าใจว่าทีมของเราเจอปัญหาและยังไม่พร้อม นายเองก็ทำได้ดีกว่าที่พวกเขาคิดนะแฮชาน” จีซูเอ่ยให้กำลังใจทุกคน และยังเอ่ยปากชมคนที่เพิ่งซ้อมได้แค่สองวันด้วย


     “ใช่ พวกเราทุกคนเข้าใจ ไม่มีใครว่าใครหรอก อีกอย่างถึงเราแพ้นัดนี้ แต่ไม่ได้แปลว่านัดต่อไปเราจะแพ้ อย่าเพิ่งหมดหวังกันสิ”


     เพราะคนที่เอ่ยขึ้นมาเป็นคนที่นั่งเงียบอยู่ที่มุมห้องโดยที่พวกเขาไม่ได้คิดว่าจะมีส่วนร่วมมาก่อน ไอแอมก็แปลกใจเหมือนกัน นานๆจะเห็นเซอร์คุนสนใจเรื่องกีฬานะเนี่ย


     “รู้มั๊ย พอเป็นนายที่พูดแบบนี้แล้วรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย” รุ่นพี่ยุนโฮเอ่ยแซวเซอร์คุนพร้อมกับเรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้เป็นอย่างดี


     “เจโน่!” ไอแอมเอ่ยขึ้นมาอย่างดีใจเมื่อเห็นร่างของคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นพร้อมรอยยิ้มกว้าง “นายมาถึงตั้งแต่เมื่อไร?”


     “สักพักแล้ว ฉันไปเอายาที่ห้องพยาบาลมา แล้วก็รู้จากคนอื่นว่าพวกเธออยู่ที่นี้” พวกเธอที่เจโน่หมายถึงคือทีมฮอกคัพสินะ


      “นายรู้เรื่องแล้วสินะ” ไอแอมบอกอีกคนเสียงอ่อน แต่เจโน่ไม่ได้มีสีหน้าเศร้าอย่างที่เธอคิดไว้เลย


      ชายหนุ่มวางมือบนศีรษะของเธอก่อนจะหันไปหาทุกคน


      “เอาเป็นว่าฉันพร้อมกลับไปเล่นกับทีมก็แล้วกัน” คำพูดของเราเรียกรอยยิ้มและเสียงเฮให้คนในทีมได้เป็นอย่างดี


      “แต่นายยังต้องเล่นต่ออยู่นะแฮชาน” รุ่นพี่ยุนโฮบอกกับรุ่นน้องอีกคน


      “ทำไมละครับ เจโน่กลับมาแล้วนี่หน่า?” แฮชานถามด้วยความสงสัย


      “เพราะนี่ไงแฮชาน” ลิซ่าเป็นคนเฉลยคำตอบให้เอง ด้วยการยกแขนเธอให้อีกคนดู


       แน่นอนว่าแฮชานยังคงต้องเล่นให้กับทีมต่อไป...









      การจะปลีกตัวออกมาทั้งที่สมาชิกในทีมและเพื่อนของตัวเองยังอยู่ครบนั้นค่อนข้างยากลำบาก ไอแอมจึงตัดสินใจว่าค่อยไปสอบถามอาการบาดเจ็บของแจฮยอนในภายหลัง ถึงแม้ว่าภาพที่เขาโดนลูกคัพหวดเข้าที่แขนมันจะยังติดตาเธออยู่ก็ตาม


     แต่เหมือนเธอจะมีโอกาสได้ออกไปหาชายหนุ่มเร็วกว่าที่คิด เมื่อจู่ๆมีรุ่นน้องคนหนึ่งเดินเข้ามาเอ่ยกับเธอ


     “ท่านหญิงอนันตเซีย เจ้าชายเตนล์เรียกไปพบที่ห้องพยาบาลพะยะค่ะ” 


     “ห้องพยาบาลงั้นเหรอ?” ไอแอมทวนคำอย่างไม่อยากจะเชื่อ สายตาของเจโน่ก็มองมาด้วยความสงสัยเช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ขอตัวออกมาเจ้าชายที่ห้องพยาบาลจนได้


     ขายาวเดินด้วยความเร็วมาจนถึงหน้าห้องพยาบาล ภาพที่เห็นคือชายหนุ่มผิวขาวที่นั่งอยู่บนเตียงโดยที่แขนถูกผูกไว้และชายอีกคนที่ตัวเล็กกว่านั่งอยู่ที่เตียงข้างๆ


     ภายในห้องไม่มีใครเลยนอกจากพวกเขา...


     เจ้าชายเตนล์...แจฮยอน...


     หญิงสาวค่อยๆเดินเข้ามาทำความเคารพเจ้าชาย ก่อนจะส่งสายตาตั้งคำถามไปให้แจฮยอน


     เธอยังไม่รู้ถึงเหตุผลที่ถูกเรียกมาที่นี้เลย!


     “คนรักของเธอบาดเจ็บทั้งที ไม่คิดจะมาดูแลหน่อยเหรอ?” เจ้าชายเอ่ยกับเธอด้วยท่าทางสบายๆ


     “เอ่อ...” จะให้แก้ตัวยังไงดีละ


     “ตามที่กระหม่อมเคยเรียนท่านชายไปแล้ว ว่าไม่มีใครรู้ว่าเรากำลังดูใจกันอยู่...”


      ถ้อยคำที่ออกมาจากปากแจฮยอนทำให้หญิงสาวรู้สึกแปลกๆเพราะยังไม่เคยต้องมาพูดจาตามประสาคนรัก(หลอกๆ)กันแบบนี้เลย


      “แต่ถ้าเธอเป็นห่วงนายจริงๆก็ต้องออกมาหาสิ นี่อะไร? ต้องให้ไปตามถึงจะมา..” ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเอ่ยออกมา เพิ่งเคยเห็นเจ้าชายเตนล์พูดน้ำเสียงจริงจังก็ตอนนี้แหละ


      “ขออภัยเพคะ หม่อมฉันต้องประชุมหลังจากแข่งขันเสร็จ..”


      “และมันก็เหนื่อยมากๆด้วย ให้ท่านหญิงพักก่อนเถอะครับ” แจฮยอนเอ่ยแทรกขึ้นมาเพื่อช่วยเหลือเธอ


      ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าพยักหน้าเบาๆเหมือนเข้าใจ 


      ว่าแต่...เจ้าชายได้คิดเรื่องที่จะปฏิเสธไอแอมรึยังนะ...


      ได้แต่มองอย่างสงสัยแต่ก็ไม่กล้าที่จะถามอีกคนออกไป จนเจ้าตัวเอ่ยขึ้นมา


      “ส่วนเรื่องที่จะปฏิเสธชายา...ฉันเองก็มีข่าวร้ายจะมาบอก” อยู่ๆริมฝีปากที่ยิ้มอยู่ก็ยกมุมปากขึ้นสูง


      หมายความว่ายังไงกัน?


      ไอแอมกับแจฮยอนรอฟังคำตอบของเจ้าชายเตนล์อย่างใจจดใจจ่อ และคำตอบที่พวกเขาได้รับมันทำให้ทั้งคู่ต้องตกใจมากกว่าเดิม



     “องค์ราชินียังยืนยังให้เธอเป็นชายาของฉัน...อนันตเซีย”






    “ช่วยทบทวนคำขอของพวกเราดูอีกสักครั้งเถอะนะคะเจ้าชาย...” ตอนนี้ไอแอมแทบจะคุกเข่าอ้อนวอนชายหนุ่มที่มีศักดิ์สูงกว่าอยู่ตรงหน้าแล้ว 


      ไม่ว่ายังไงคำตอบของเจ้าชายเตนล์ก็คือทุกอย่างขึ้นอยู่กับองค์ราชินี


      แจฮยอนที่อยู่ข้างๆเองก็มีสีหน้าลำบากใจไม่ต่างกัน


      “เจ้าชายทนแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก...ได้เหรอเพคะ?” หญิงสาวถามคำถามออกไปจนแจฮยอนหันมามองอย่างตกใจ


      “การแต่งงานของเราไม่ใช่ความรัก มันคืออำนาจและการเมือง..” คำตอบของเจ้าชายเตนล์ทำให้ทั้งสองคนแทบสะอึก ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่าเจ้าชายเข้าใจดีถึงเกมส์การเมืองที่มีการแต่งงานกับบรรดาเชื้อพระวงศ์จากเมืองต่างๆเหล่านี้


      “แต่ว่า...” ไอแอมทำท่าจะแย้ง แต่แจฮยอนเอามือมาจับแขนเธอไว้ให้หยุดซะก่อน


      “หวังว่าพวกเธอทั้งสองคนจะเข้าใจถึงความรู้สึกของฉันเหมือนกันนะ อนันตเซีย แจฮยอน..” ชายหนุ่มทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้นก่อนจะเดินออกจากห้องพยาบาลไป








Prince Ten’s part


      ถ้าถามว่าเลือกได้ เขาอยากแต่งงานกับใครก็ได้ที่แม่เลือกมาให้มั๊ย? คำตอบของเขาแน่นอนว่าคือไม่ แต่ในเมื่อชีวิตของเขาถูกกำหนดให้เกิดมาเป็นคนที่มีชนชั้นทางสังคมสูง แน่นอนว่าการจะแต่งงานกับใครสักคนมันต้องไม่ใช่แค่รักอย่างเดียว มันต้องมีเรื่องของผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย


      สีหน้าของทั้งอนันตเซียและแจฮยอนเป็นสิ่งที่เขาคิดไว้อยู่แล้วว่าจะได้เห็นมันจากทั้งคู่ มันไม่ต่างอะไรกับตอนที่เสด็จแม่ของเขาบอกเหตุผลที่เขาจำเป็นต้องแต่งงานกับอนันตเซีย


       ‘แต่ถ้าเธอมีคนรักแล้ว ลูกจะปฏิเสธเธอก็ไม่ได้ไม่ใช่เหรอครับท่านแม่’


       ‘ไม่ได้ ลูกจะปฏิเสธเธอไม่ได้...’


       ‘ทำไมละครับ ในเมื่อเป็นผมเองที่ต้องแต่งงาน..’


       ‘ถ้าลูกปฏิเสธที่จะแต่งงานกับอนันตเซีย...ลูกก็จะไม่ใช่เจ้าชายอีกต่อไป...’


       มีเหตุผลอะไรที่เขาจะยังอยากเป็นเจ้าชาย ในเมื่อเขาโหยหาสิ่งที่เรียกว่าอิสระมากที่สุดในชีวิต 


        ‘และราชวงศ์ของพวกเราก็ต้องล้มสลาย..ลูกอยากให้วันนั้นมาถึงใช่มั๊ย?’



        เตนล์ไม่เคยเข้าใจว่าพวกเขาจะล้มสลายได้ยังไง ในเมื่ออนันตเซียก็แค่เด็กสาวคนหนึ่ง ที่มีอำนาจทั้งๆที่อายุยังน้อย มีความสามารถทั้งเวทย์และคาถา ครอบครองสัตว์ประจำกายขั้นสูง และที่สำคัญคือกล้าหาญ...


        แต่ถึงเธอจะเก่งมากก็เถอะ เขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมครอบครัวของกษัตริย์แห่งไอโอลอสจะต้องหวาดกลัวด้วย ทั้งๆที่เคยปลดเธอจากตำแหน่งมาแล้วเมื่อตอนจะให้เธอเป็นชายาพี่แทอิลแท้ๆ


        ถึงแม้ว่าในใจส่วนลึกของเตนล์จะมีความสงสัยเกี่ยวกับอนันตเซียอยู่ไม่น้อย จนบางทีเขาก็อยากที่จะรู้จักเธอมากขึ้น 


        มันไม่ใช่ว่าเขาจะใช้อำนาจในทางที่ผิดหรอก แค่อยากจะทำความรู้จักหญิงสาวให้มากขึ้นแค่นั้นเอง ว่าเพราะอะไรคนที่ไม่เคยแม้แต่จะเข้าใจหรือมองผู้หญิงอย่างแจฮยอน ถึงไปเป็นคนรักของอนันตเซียท่านหญิงที่ขึ้นชื่อว่าหญิงและเย็นชาแห่งแอนโดเนียได้...


       แต่ถ้าทั้งสองคนรักกันจริงๆ...เขาจะลองทบทวนคำตอบใหม่ก็แล้วกัน















      “เอายังไงต่อดี..” หญิงสาวเอ่ยเสียงอ่อนกับคนที่อยู่บนเตียง


      “มันเป็นเรื่องการเมือง เธอก็น่าจะรู้...” แจฮยอนเอ่ยออกมา


      นี่เขายอมแพ้แล้วงั้นเหรอ?


       “แล้วทำไมต้องเอาฉันเข้าไปเกี่ยวกับการเมืองพวกนั้นด้วยละ?”


       “เธอลืมแล้วเหรอว่าเธอเป็นใคร? มีตำแหน่งอะไร? ฉันพอจะเข้าใจแล้วที่องค์ราชินีไม่ปล่อยเธอไป..” ไอแอมจ้องอีกคนอย่างรอคำตอบ ทำไมองค์ราชินีกับเจ้าชายถึงไม่ยอมที่จะปล่อยเธอไป “เพราะพวกเขาจะได้สามารถควบคุมเธอและแอนโดเนียได้นะสิ”


       หญิงสาวได้แต่ทำหน้าเศร้ายอมรับความจริงในสิ่งที่แจฮยอนเอ่ยออกมา 


      “แต่ยังไงฉันก็ยังจะช่วยเธออยู่นะ”


      เขาหมายถึงเรื่องที่จะทำให้เธอไม่ต้องเป็นชายานะเหรอ?!


      “ช่วยให้ฉันไม่ต้องเป็นชายาใช่มั๊ย?”


      “เรื่องนั้นมันเกินความสามารถของฉันแล้ว เว้นแต่ว่าเราจะรักกันจริงๆ...” แจฮยอนเอ่ยออกมาพร้อมกับจ้องหน้าเธอ ทำไมตอนนี้สีหน้าของเขาดูจริงจังกว่าทุกครั้ง


      “มะ...หมายความว่าไง..”


      “แน่นอนว่ามันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว”


      เสียงของบุคคลที่สามแทรกขึ้นมาจนทำให้ทั้งสองคนต้องหันไปมองด้วยความตกใจ


     “นี่แอบฟังพวกเราคุยกันงั้นเหรอ?” เป็นแจฮยอนที่เอ่ยออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อ นี่มันวันบ้าอะไรกัน


     แทยงทำแค่เพียงยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะกระโดดขึ้นไปนั่งบนเตียงคนไข้ที่อยู่ตรงข้าม


     “ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าท่านหญิงไม่อยากแต่งงานจนถึงขั้นลงทุนขนาดนี้” 


    ไอแอมก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกันว่าแทยงจะมาได้ยินมันเข้า 


     “ถึงอย่างนั้นตอนนี้มันก็ไม่มีประโยชน์แล้ว..”


     เพราะยังไงเธอก็ต้องเป็นชายาของเจ้าชายเตนล์เหมือนเดิม


     “แล้วถ้าฉันสามารถช่วยได้ จะได้อะไรจากท่านหญิงเหรอพะยะค่ะ?” ท่าทางพูดเล่นแบบนั้นทำให้หญิงสาวไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไร ในขณะที่แจฮยอนก็มองอีกคนอย่างไม่ไว้วางใจ ที่ไม่วางใจไม่ใช่เพราะคิดว่าแทยงจะช่วยไม่ได้นะ แต่กังวัลเรื่องสิ่งแลกเปลี่ยนที่อีกคนขอจากอนันตเซียมากกว่า


      “ถ้าฉันให้ในสิ่งที่นายอยากได้ได้ ฉันจะให้”


      ทีเป็นคำตอบที่ฉลาดอยู่พอตัว แจฮยอนคิดแบบนั้น


      “แล้ววิธีของนายคืออะไรละ?” แจฮยอนเอ่ยปากถามสิ่งที่อยากรู้จากรุ่นพี่ที่มีตำแหน่งเดียวกับตัวเอง 



      ทั้งๆที่พวกเขาก็เป็นคนของเจ้าชายเตนล์ แต่ทำไมถึงยอมที่จะช่วยเหลือผู้หญิงเพียงแค่คนเดียวก็ไม่รู้...
   








      เพราะเธอไม่เข้าเรียนไปหนึ่งครั้งตอนที่ไปพระราชวังไอโอลอส อาจารย์แดเนียลก็มอบหมายรายงานเดียวให้เธอมาศึกษา ด้วยเหตุผลที่ว่ากลัวเธอจะไม่มีความรู้เท่าเทียมกับเพื่อน จนตอนนี้เย็นวันพฤหัสเธอก็ยังนั่งปั่นรายงานอยู่


       ถ้ามีแจฮยอนช่วยก็คงดี 


       แต่เดี๋ยวนะ เธอจะนึกถึงแจฮยอนทำไม แค่รู้แล้วว่าเขาเก่งวิชาปรุงยาก็พอ แค่นี้ชีวิตของเธอก็ถูกเขาช่วยมามากเกินพอแล้ว ไอแอมส่ายหัวไล่ความคิดออกไปก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาเขียนรายงานต่อ


       “เสร็จสักที” หญิงสาวเอ่ยออกมาเมื่อรายงานที่ยาวเกือบห้าหน้ากระดาษเอสี่ถูกเขียนลงไป


      “ไปกินข้าวกันเถอะ ฉันหิวแล้ว” เสียงของจีซูที่อยู่ข้างๆเอ่ยขึ้นมา


       พวกเขาออกมาจากหอพักพร้อมกันก็จริง แต่จีซูกับลิซ่าตรงไปรอเธอที่ห้องอาหาร ส่วนไอแอมก็ต้องขึ้นไปส่งรายงานของตัวเองที่ห้องเรียนวิชาปรุงยาก่อน


       หญิงสาวส่งมันให้อาจารย์ประจำวิชาที่นั่งอยู่ในห้องพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะเดินออกมาด้วยความสบายใจ ระหว่างทางเดินตรงนี้สิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอสนใจอยู่เสมอนั้นก็คือคะแนนการแข่งขันฮอกคัพ แน่นอนว่าทีมที่มีคะแนนตอนนี้คือ Fire Dome และ Earth Dome ส่วน Wind Dome และ Water Dome จะเริ่มการแข่งขันนัดแรกในวันพรุ่งนี้


       “หวัดดีอนันตเซีย” เสียงทุ้มที่ดังจนเรียกความสนใจจากเธอไปได้


       “หวัดดีมาร์ค นายเพิ่งซ้อมเสร็จเหรอ?” ดูจากสภาพของเขาที่ยังถือชุดฮอกคัพอยู่ก็น่าจะใช่


        “อืม พอดีแวะเอาของมาให้อาจารย์แดเนียล ไม่คิดว่าจะเจอเธอ..” ชายหนุ่มตอบพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะทำหน้าเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ “เธอเห็นนี่รึยัง?” 


         เขาชี้ไปที่โล่เกียรติยศอันหนึ่ง ที่เป็นผังว่าใครเคยเป็นตำนาน ในการแข่งขันฮอกคัพ


        จะว่าไปเธอไม่เคยสังเกตเห็นมันมาก่อนเลยแฮะ...อาจจะเพราะเธอไม่ได้สนใจในฮอกคัพด้วยมั้ง


         “นี่ชื่อพ่อของเธอ เขาเล่นตำแหน่งเดียวกับเธอเลยนะ” มาร์คว่าพร้อมกับชี้ให้เธอดูอย่างอารมณ์ดี พ่อของเธอหรือดยุกแห่งแอนโดเนีย ในอดีตก็อยู่ Fire Dome เหมือนกัน แต่ว่ามีสิ่งหนึ่งที่ดึงความสนใจเธอได้มากกว่า


        “ครอบครัวของนายรึเปล่า?” หญิงสาวถามพร้อมชี้ไปที่ชื่อตรงหน้า


        “ใช่ พ่อฉันเอง”


         “พ่อนายก็เป็นนักกีฬาฮอกคัพเหมือนกันนิ แต่ทำไมเขาถึงอยู่ Wind Domeละ?” เท่าที่รู้ว่า ตระกูลจากโอลิเนีย ไม่ว่ารุ่นไหนๆก็อยู่ Water Dome ทั้งนั้น


         “ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่เคยได้ถามท่าน..” มาร์คตอบพร้อมรอยยิ้มบาง จากที่หญิงสาวรู้มา พ่อของมาร์คจากไปนานแล้ว บางทีเขาอาจจะเด็กมากจนจำไม่ได้ว่าเคยคุยกับพ่อด้วยซ้ำ


          จะว่าไปแล้วมาร์คกับอนันตเซียก็มีส่วนที่คล้ายกันอยู่อย่างหนึ่งคือพวกเขาต่างก็เสียผู้เป็นบิดาไปตั้งแต่เยาว์วัย


        “วันพรุ่งนี้เธอจะมาดูฮอกคัพรึเปล่า?” มาร์คเอ่ยถามขึ้นมาโดยไม่ได้ใส่ใจเรื่องพ่อของตัวเองแล้ว


       พรุ่งนี้เหรอ? เธอจำได้ว่าวินวินย้ำนักย้ำหนาว่าให้ไปดูเขาแข่งให้ได้


      “ไปสิ” แต่เธออยู่ฝั่ง Wind Dome นะ 


       “ว่าแต่ช่วงนี้เธอไม่ต้องดูแล เอ่อ...รูปลักษณ์หรือผิวพรรณบ้างเหรอ?” มาร์คเอ่ยอย่างตะกุกตะกัก จนหญิงสาวเริ่มแปลกใจ ทำไมเธอจะต้องอยากดูแลมันเป็นพิเศษ


       “ทำไมเหรอ? ฉันดูแย่มากเลยเหรอ?” แต่ก็ยอมรับว่าช่วงนี้ทั้งซ้อมทั้งเรียนจนแทบไม่ได้ดูแลตัวเอง แต่มาร์คที่เป็นผู้ชายมาทักเรื่องแบบนี้ เธอก็แอบเคืองนิดๆนะเนี่ย


       ถ้าไม่คิดว่าท่าทางของเขามันซื่อมากซะจนเธอไม่คิดจะเคืองจริงๆ


       “ปะ...เปล่า พอดีโรสเอาแต่ดูแลตัวเองเยอะแยะไปหมดเลย พอเห็นเธอฉันเลยสงสัยนะ” มาร์คว่าพร้อมเกาท้ายทอยตัวเองอย่างอายๆ 


       หญิงสาวดึงมือของอีกคนให้หยุดการกระทำนั้น เธอลืมไปว่าโรสเป็นลูกพี่ลูกน้องของมาร์ค และพวกเขาก็อยู่โดมเดียวกันด้วย


       “อย่าทำแบบนี้บ่อยๆสิ มันจะทำให้นายเสียบุคลิกนะ” หญิงสาวเอ่ยเสียงดุ นั้นทำให้ชายหนุ่มเงยหน้ามองเธออย่างเขิน


       “เวลาที่ฉันทำตัวไม่ถูกฉันชอบประหม่านะ..” เขาอธิบายกับเธอเบาๆ หญิงสาวจึงพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ


       เธอคิดไปเองรึเปล่าว่าเขาเขินเธอเหมือนกับเวลามาเจอและได้คุยกับคนที่ชอบยังไงอย่างงั้น...


        เมื่อคิดได้ว่าอีกคนเปิดประเด็นถึงโรสขึ้นมา เธอก็จะขอลองถามข้อมูลจากมาร์คดูหน่อยละกัน


        “ว่าแต่นายกับโรสสนิทกันมากเลยเหรอ?” 


        “ก็ไม่เท่าไรหรอก เราต้องรู้จักกันเพราะตระกูลของเธอเป็นตระกูลหลักแห่งโอลิเนีย ส่วนตระกูลของฉันเป็นตระกูลรอง บางทีเธอก็เหมือนน้องสาว แต่บางที่เธอก็เป็นคุณหนูที่ชอบเอาแต่ใจ..” 


        ไอแอมว่าโรสน่าจะเป็นแบบหลังบ่อยมากกว่า



        เหมือนจะนึกได้ว่ากำลังพูดไม่ดีเกี่ยวกับญาติตัวเองออกไป ชายหนุ่มจึงรีบหยุดการกระทำของตัวเองทันที


        “ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันจะไม่บอกใครว่านายบ่นเธอ” หญิงสาวว่าพร้อมกั้นขำ สีหน้ามาร์คตอนนี้เหมือนคนท้องผูกเลย


        “ฉะ..ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเอ่ยแบบนั้นนะ...มันแค่...”


        “มันแค่ออกมาจากความรู้สึกของนายเลยสินะ ฮ่าๆ” เธอว่าพร้อมหัวเราะเบาๆ ส่วนอีกคนก็ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ


        ถ้ามีใครมาได้ยินเขาเอ่ยถึงคุณหนูตระกูลหลักแบบนี้ มีหวังมาร์คโดนทำโทษแน่ๆ


        “ได้ยินเสียงหัวเราะแบบนี้ แปลว่าพวกเธอคงไม่ได้ทะเลาะกันสินะ เชื่อมั๊ยว่าฉันไม่เคยเห็นภาพนักเรียนจาก Fire Dome ยืนคุยกับหัวเราะกับ Water Dome มาก่อนเลยเพราะพวกเขามักจะทะเลาะและเขม่นกันซะมากกว่า...”


       เสียงของบุคคลที่สามที่เดินเข้ามาทำให้ไอแอมต้องหยุดหัวเราะ แต่ก็ต้องคลายยิ้มออกมาขำๆเมื่อชายแก่เอ่ยจบ


       “สวัสดีค่ะศาสตราจารย์ออสติน”


       “สวัสดีครับศาสตราจารย์” 


        “ไม่เป็นไรๆ คุยต่อเถอะ ฉันแค่อยากรู้คะแนนฮอกคัพนัดแรกของฤดูกาลเลยแวะมาดูเท่านั้นแหละ..” ชายแก่ว่าอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะยกมือบอกลาพวกเธอแล้วเดินต่อ


        จะว่าไปเธอมีบางอย่างที่อยากจะถามศาสตราจารย์ออสตินเหมือนกัน เพราะได้ยินมาว่าก่อนจะเข้ารับตำแหน่งอาจารย์ใหญ่แต่ละรุ่น พวกเขาจะได้รับการบอกเล่าเรื่องราวต่างๆที่เป็นความลับตั้งแต่ก่อตั้งโรงเรียน 


       หนึ่งในนั้นจะมีเรื่องที่เธออยากรู้ด้วยรึเปล่า...


        หญิงสาวบอกลามาร์คพอเป็นพิธีก่อนจะวิ่งตามชายแก่ไป เขาเป็นคนแก่ที่เดินเร็วมาก 


       ไม่สิ มันไม่เหมือนเขาเดินอยู่ด้วยซ้ำ มันเหมือนเขาเคลื่อนที่ไปด้วยเวมมนต์มากกว่าต่างหาก


       “ศาสตราจารย์ค่ะ” เธอเอ่ยปากเรียกชายออกไป อาจารย์ใหญ่คนปัจจุบันหยุดเดินก่อนจะหันมาหาต้นเสียงซึ่งก็คือเธอ


      “มีอะไรรึเปล่าท่านหญิง?”


      “เอ่อ..ศาสตราจารย์พอจะมีเวลามั๊ยคะ?” เธอเอ่ยถามอแกไปอย่างเกรงใจ พอต้องคุยกันแบบนี้เธอชักไม่กล้า หรือเธอเลือกที่จะไม่ถามดี...


      “ถ้าท่านหญิงมีอะไรจะถามก็ถามมาเถอะ ฉันเองก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเองมีเวลาว่างรึเปล่า”



      ถ้าไม่ว่างแล้วศาสตราจารย์มาเดินเล่นแบบนี้ได้ยังไงละคะ


      “คือ...ศาสตราจารย์ก่อนที่จะเป็นอาจารย์ใหญ่ เคยสอนอยู่ที่นี้มาก่อนใช่มั๊ยคะ?”


      “ใช่ ฉันชอบที่นี้มาก พอเรียนจบฉันก็ตั้งใจมาสอนที่นี้เลย...แต่เสียดายที่วิชาที่ฉันสอนนะมันต้องคำสาป ไม่ว่าจะคาบไหนนักเรียนก็หลับกันหมด..”


      วิชาประวัติศาสตร์เวทมนต์


      “หนูอยากให้อาจารย์เล่าประวัติของผู้ก่อตั้งให้ฟัง...ได้มั๊ยคะ?” ประโยคหลังเธอเน้นเสียงอ่อนลงเพื่อต้องการจะสื่อว่าขอร้อง


      ใบหน้าที่เหี่ยวย่นไปตามวันคลายยิ้มเบาๆ ก่อนจะมองรอดผ่านกรอบแว่นตาสีใสมาที่เธออย่างเอ็นดู


      “อาจารย์เดวิดไม่ได้สอนเธอในคลาสเรียนเหรอ?”


      “สอนค่ะ แต่ว่าอาจารย์เดวิดไม่ได้เจาะลึกไปที่ตัวบุคคล ฉันเองก็พยายามหาข้อมูลแล้วแต่ก็ไม่ค่อยพบ...” เธอว่าพร้อมกับเงยหน้าสบตากับอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียน ที่ยังคงสีหน้าเดิมไว้อยู่


      “บางทีเธออาจจะยังไม่มากพอก็ได้..ฉันเองก็รู้เท่าที่สอนไปนั้นแหละ สอนเท่าที่ผู้รู้อยากให้รู้..”


      สอนเท่าที่ผู้รู้อยากให้รู้?


      “ถ้าอย่างนั้น ศาสตราจารย์พอจะมีรูปผู้ก่อตั้ง เอ่ยหรืออาจารย์ใหญ่คนแรกของโรงเรียนอะไรแบบนี้มั๊ยคะ?”


      “รูปของคนที่เคยมีชีวิตอยู่เมื่อพันกว่าปีที่แล้วนะเหรอ? ฉันว่าถ้าจะมีก็คงจะเป็นรูปวาดเท่านั้นแหละ รู้สึกว่าจะอยู่หอที่เกียรติยศชั้นบนสุดของปราสาท แต่ฉันเองก็ไม่รู้ว่าห้องไหนเหมือนกัน..”


      เป็นไปได้ยังไงที่อาจารย์ใหญ่อย่างเขาจะไม่รู้ว่าห้องไหน?


      ไอแอมขมวดคิ้วอย่างมึนงงกับคำพูดที่เธอไม่เข้าใจของศาสตราจารย์ออสติน แต่พอเงยหน้าขึ้นมาเพื่อจะถามอีกรอบ ชายแก่ก็หายไปจากตรงนั้นซะแล้ว...











100%
#ฟิคไอโอลอส



ครบ100%แล้ว *จุดพลุ*

ไอแอมทุกคนนนน ฝากเม้น ฝากเฟบ ฝากโหวตด้วยนะคะ *กราบงามๆ*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

937 ความคิดเห็น

  1. #914 ชอบกินหมูกรอบ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มกราคม 2564 / 16:22

    เป็นเเฮรี่เวอร์ชัั้นผู้หญิง

    #914
    0
  2. #800 Galaxy_q (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 12:29
    ไอเเอมระวังตัวไว้ด้วยนะ เเงงง
    #800
    0
  3. #448 Taejinexo-l (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 15:03
    เหมือนอ่านแฮรี่พอตเตอร์อีกเวอร์ชั่นนึงเยย สนุกมากค่า><❤❤
    #448
    0
  4. #447 saa.mee.th (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 10:59
    เห้ยอยากรู้มากอ่ะรอจ้าาาา
    #447
    0
  5. #446 Pppppl05 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 23:23
    ไรท์มาเพิ่มความอยากรู้ให้เราไปอีก แง่ง 555555555 รอต่อนะคะ ปล.น้องมาร์คน่ารักมากกกกกกก
    #446
    0
  6. #445 Anny-Sweet (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 23:06
    รอด่วนๆ
    #445
    0
  7. #444 wiZIV (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 22:33
    รอนะงับ
    #444
    0
  8. #443 Nhyace (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 22:26
    ต่อเลยค่ะ ค้าง555
    #443
    0
  9. #442 Kanokwan_PKS (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 19:56
    รอค่ะะะะะ ^_^
    #442
    0
  10. #441 wiZIV (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 15:01
    รอค่าไรท์ รีบมาต่อนะคะ
    #441
    0
  11. #440 saa.mee.th (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 12:58
    สงสารเจ้าชายเตนล์เด้อแต่ตอนนี้เริ่มเกลียดราชินีแล้วนาจาทำไมต้องบังคับไอแอมคนนี้ด้วยงืออออออออออส่วนแทยงเด้อข้อแลกเปลี่ยนอะไรของนายยยบอกมาเดี๋ยวนี้นะรอฟังอยู่555ไรท์สู้ๆนะคะรอๆๆๆๆๆ
    #440
    0
  12. #439 imfostefu (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 23:30
    โอ้ยค้างต่อเร้วไรท์
    #439
    0
  13. #438 chan61 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 22:54
    แทยงๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #438
    0
  14. #437 Lee SeonBin (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 22:16
    อยู่ๆก็ขึ้นเรือแทยงส้ะอย่างนั้น แทยงอ่าาาฉันเลือกนายยย >//<
    #437
    0
  15. #436 Minminview (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 22:11
    อื้อหือ...รอค่ะไรท์ คือแบบลงเรือหลายรอบมากอ่ะ .... นี่จะให้ย้ายเรืออีกแล้วหรอคะ??
    #436
    0
  16. #435 bb_bbabe (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 21:54
    >< รอเลยค่ะรออออ
    #435
    0
  17. #434 kimjinhwan042 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 21:32
    เพราะรักไงล่ะ แจฮยอน แทยง555
    #434
    0
  18. #433 imyora (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 20:47
    แจฮยอนกับแทยงอย่างกับเป็นคู่แข่งแย่งนางเอกกันอยู่2คนอะ555 สรุปคือที่โกหกไปก็ป่าวประโยชน์
    #433
    0
  19. #432 Chocochocobo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 20:12
    ทำไมแค่โผล่มานิดเดียวกร๊าวใจแบบนี้คะพิแทยงงงงง ม้ายยยยยย ยืนยัน ทีมแจฮยอนนนนนน
    #432
    0
  20. #431 NightSskyy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 20:10
    พี่แทยงแอบร้ายอ่ะ เจ้าเล่ห์สุดๆ ตอนแรกfinกับคำพูดของพี่แจอยู่เลย คิดอยู่ว่าวันหนึงถ้าพี่แจ แกบอกรักไป จะเป็นยังไง ไม่รู้ว่าจะอยู่ทีมไหน T^T # ไปแล้วกัน สู้สู้นะไรท์ #TEAMTAEYONG #Teamjaehyun
    #431
    0
  21. #430 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 20:03
    สั้นไปนิด!!
    #430
    0
  22. #429 nnnnnn7777 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 20:03
    wow สนุกกกกกก
    #429
    0
  23. #428 __vvic64 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 16:45
    เจ้าช๊ายยยย
    #428
    0
  24. #427 Dreamkimji16 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 14:14
    -0-พี่เตนล์นี่ก็ร้ายไม่เบาเนอะ
    #427
    0
  25. #426 imfostefu (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 11:37
    โอ้ยหรรษา
    #426
    0