( nct x you ) Aiolos School of Wizardry. - end.

ตอนที่ 23 : Chapter 21 :: Fire Dome vs Earth Dome ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,246
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    1 พ.ค. 60



Chapter 21 :: Fire Dome vs Earth Dome ::



      หลังจากที่หลับไปด้วยความเหนื่อยล้าจากเหตุการณ์เมื่อวาน เช้าวันอาทิตย์ไอแอมก็ต้องลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างเลี่ยงไม่ได้เมื่อได้ยินเสียงดังหลายๆครั้งติดต่อกันไม่หยุดที่หน้าต่างห้องของตัวเอง


     หญิงสาวขยี้ตามองภาพตรงหน้าด้วยความสงสัย นกฮูกเนี่ยนะ?


     บางทีมันอาจจะบินมาชนหน้าต่างเธอโดยไม่ระวัง แต่ว่ามันจะชนไม่หยุดจนเธอตื่นเลยเหรอ?


     ขายาวลุกไปเปิดหน้าต่าง ก่อนที่นกฮูกตัวนั้นจะบินเข้ามาทิ้งจดหมายให้เธอแล้วปิดจากไปในทันที


     ไอแอมยังคงงงๆเพราะเธอเพิ่งตื่น แต่หญิงสาวก็หยิบจดหมายที่จ่าหน้าซองถึงเธอฉบับนั้นขึ้นมาดู


     จากแจฮยอนงั้นเหรอ...


     เพราะชื่อผู้ส่งทำให้เธอรีบเปิดดูเนื้อหาในจดหมายด้วยความสงสัย ก่อนจะต้องอมยิ้มออกมาบางๆ


     ใครกันที่ตอนแรกบอกว่าจะไม่ยอมบอกเธอเรื่องนี้





ถึง ไอแอม
     เป็นเพราะฉันรู้จากคนใกล้ตัวมา ถึงเรื่องที่เธออยากรู้ แต่ฉันจะไม่ถามละกันว่าทำไม แต่บางทีข้อมูลที่ฉันรู้มาอาจจะมีประโยชน์กับเธอ รุ่นพี่ฮันซล ปีห้า Earth Dome เป็นเด็กกำพร้าที่ถูกรับดูแลจากคนในวังตั้งแต่อายุ15 หลังจากนั้นก็ขึ้นมาเป็นองครักษ์และสหายของเจ้าชายแทอิล ไม่มีใครรู้ที่มาว่าเขาเป็นลูกขอลใคร และไม่เคยมีใครคิดจะถามหรือตามหาเขาด้วย ข้อมูลที่ฉันรู้ก็มีแค่นี้ หวังว่ามันคงพอจะเป็นประโยชน์สมกับที่เธออยากรู้
แจฮยอน



     อ่านมาถึงตรงนี้คิ้วของไอแอมก็ต้องขมวดจนเป็นปม หรือบางทีรุ่นพี่ฮันซลอาจจะเป็นแค่คนหน้าคล้ายเท่านั้นเองก็ได้ อีกอย่างไม่มีอะไรมายืนยันเธอได้ว่านิโคลัส มอร์แกนตัวจริงจะหน้าตาเหมือนในฝันที่เธอเห็นรึเปล่าด้วยสิ...


      ถึงตรงนี้หญิงสาวกำลังตัดสินใจว่าจะเล่าเรื่องนี้ให้แจฮยอนฟังดีรึเปล่า แต่ในที่สุดเธอก็ลงมือเขียนจดหมายเพื่อส่งกลับไปหาอีกคน โดยเล่าถึงเรื่องที่เธอและเจโน่โดนลอบทำร้ายเมื่อวานจนเจโน่ได้รับบาดเจ็บ ก่อนจะเรียกนกฮูกตัวเดิมให้กลับเข้ามาและเอาจดหมายของเธอกลับไปส่งให้เจ้านายของมัน





     หญิงสาวเดินเข้าไปดูคนป่วยที่ยังนอนไม่ตื่น ก่อนจะสั่งให้สาวใช้เตรียมอาหารและยามาไว้ในทันทีที่เจโน่ตื่นขึ้นมา อีกเรื่องที่เธอกังวลในตอนนี้ก็คือการแข่งขันในนัดแรกระหว่าง Fire dome และ Earth dome ในวันพุธที่จะถึงนี้ 


     ...ไม่มีทางที่เจโน่จะหายทันแน่ๆ


     “ตื่นแล้วเหรอลูก..” เสียงมารดาของเธอดังพร้อมกับเดินเข้ามาในห้อง สายตามองไปทางเจโน่ที่นอนอยู่บนเตียงด้วยความเป็นห่วง


     “แม่ค่ะ เมื่อคืนเจโน่ฟื้นขึ้นมาแล้วนะคะ” เธอบอกมารดาพร้อมรอยยิ้ม สีหน้าของหญิงวัยกลางคนเปลี่ยนไปในทันที


     “จริงเหรอลูก? แล้วทำไมไม่รีบบอกแม่ละ?” 


     “เจโน่บอกว่าไม่ต้องค่ะ ให้แม่พักผ่อนนะดีแล้ว อีกอย่างหนูให้สาวใช้เอาจดหมายไปส่งบอกพ่อกับแม่ของเจโน่แล้วด้วยว่าเจโน่รู้สึกตัวแล้ว” ไอแอมเอ่ยให้แม่ของเธอสบายใจ
     “ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว หวังว่าเจโน่คงจะไม่เป็นอะไรมาก..”


     เธอว่าเจโน่ไม่เป็นอะไรมากหรอก แค่ยังต้องดูแลตัวเองดีๆเท่านั้นเอง เพราะเมื่อคืนยังอ้อนเธอได้อยู่เลย


     “แม่ค่ะ..หนูมีเรื่องบางอย่างอยากจะถามแม่..” ไอแอมเอ่ยปากออกมา แม่ของเธอมองกลับมาด้วยความสงสัย


     “เรื่องตระกูลโอลิเนียใช่มั๊ยลูก?”


     “ไม่ใช่ค่ะ คราวนี้เป็นเรื่องของหนูเอง”





     เพราะไม่อยากจะให้ใครได้ยิน ไอแอมจึงพาแม่ของเธอมาคุยที่ห้องหนังสือ ก่อนจะเอ่ยถามทุกอย่างที่เธออยากรู้ให้มากกว่านี้


     “แม่รู้รึเปล่าคะว่าหนูเป็น noiseless” 


     จบคำถามของเธอคนเป็นแม่ก็เอามือป้องปากด้วยความตกใจ


      “นะ..นี่ลูกเป็น noiseless เหรอ?! ตั้งแต่เมื่อไรกัน?!”


      เอาละ แปลว่าเรื่องนี้แม่ของเธอไม่รู้


      “แล้วแม่รู้รึเปล่าคะ ว่าสัตว์ประจำกายของหนูคืออะไร?”


      “....” สีหน้าของมารดาทำให้เธอเข้าใจในคำตอบแล้ว 


      “มันหมายความว่า...หนูในอดีต ไม่ได้เป็นแบบนี้ใช่มั๊ยคะ?” เธอถามออกไป แปลว่าเธอที่เป็นอนันตเซียในตอนนี้ เปลี่ยนไปมากเลยงั้นสินะ


      “แม่ยอมรับว่าตกใจที่ได้ยินว่าลูกเป็น noiseless เพราะคนในตระกูลของเราไม่มีใครมีความสามารถนี้ ส่วนเรื่องสัตว์ประจำกาย แน่นอนว่าเพราะลูกผ่านการประลองมาแล้วลูกเลยรู้ว่าสัตว์ประจำกายของลูกคืออะไร แม่ไม่รู้เพราะแม่ไม่คิดว่าลูกจะสามารถเรียกสัตว์ประจำกายออกมาได้ทั้งๆที่อายุยังไม่ถึง...”


      “แล้วถ้าอย่างนั้น แม่ช่วยบอกสิ่งที่แม่รู้ในอดีตเกี่ยวกับหนูให้มากกว่านี้ได้มั๊ยคะ?”

 

      ไอแอมใช้เวลาหลายชั่วโมงในการศึกษาสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นกับตัวเธอและทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงจากอนันตเซียคสเก่ากลายมาเป็นอนันตเซียคนใหม่ที่แม่ของเธอยังแทบไม่รู้จัก แต่ข้อมูลที่พบในห้องหนังสือที่บ้านของเธอกลับมีน้อยมากจนหญิงสาวถอดใจ


      “ทำไมทำหน้าอย่างนั้นละ?” เสียงของคนที่ลุกขึ้นนั่งได้แล้วถาม เมื่อเห็นร่างของหญิงสาวที่เพิ่งเข้ามาในห้อง ก่อนหน้านี้ไอแอมเพิ่งจะเดินสวนกับพ่อและแม่ของเจโน่ที่ริมทางเดิน


     “เปล่า แล้วนี่หายดีแล้วเหรอถึงนั่งอ่านหนังสือได้สบายแบบนี้” ไอแอมถามชายหนุ่มกลับ


     จะว่าไปเย็นนี้เธอก็ต้องเดินทางกลับโรงเรียนแล้ว


     “ก็นอนเฉยๆมันน่าเบื่อนี่หน่า แต่จะให้ขยับร่างกายเยอะๆก็ไม่ได้อีก” เจโน่ว่า เขาเหมือนคนแก่กำลังบ่นเลยตอนนี้ มันทำให้ไอแอมยิ้มออกมาเบาๆ


      “เย็นนี้ฉันจะกลับโรงเรียนแล้ว ส่วนเรื่องที่นายได้รับบาดเจ็บฉันจะบอกรุ่นพี่ยุนโฮเอง”


     “แย่ชะมัด อุตส่าห์ซ้อมมาตั้งนาน..” เจโน่ก้มหน้าลงพร้อมบ่นกับตัวเอง 


     ไอแอมก็รู้สึกเสียดายเหมือนกันที่แม่ของเจโนไม่อนุญาตให้เขาลงแข่ง แต่ถ้าเจโน่เป็นลูกชายของเธอ เธอเองก็ไม่อนุญาตเหมือนกันนั้นแหละ


     “นัดแรกนายไม่ได้แข่ง แต่เรายังเหลืออีกตั้งหลายนัด ถึงตอนนั้นนายคงจะหายดีแล้ว” หญิงสาวปลอบใจอีกคน


     เหมือนเจโน่เองก็คงเข้าใจในสภาพร่างกายของตัวเอง แต่เจ้าตัวก็ยังดูเศร้านิดหน่อยที่ไม่ได้กลับโรงเรียนไปพร้อมเธอ แน่นอนว่าชายหนุ่มอยากจะมาส่งเธอกลับโรงเรียน แต่ก็โดนทั้งแม่ของตัวเองและไอแอมห้ามไว้ 


     “เจอกันวันพุธนะเจโน่” ไอแอมบอกลาเจโน่ที่นั่งอยู่บนเตียง ก่อนที่รถม้าจะเคลื่อนตัวออกไป โดยที่คราวนี้เธอมีผู้ติดตามมากเป็นพิเศษ และแน่นอนว่าหญิงสาวถึงโรงเรียนโดยสวัสดิภาพ








     “เรื่องทั้งหมดก็เป็นอย่างที่ฉันเล่านั้นแหละ” ไอแอมเพิ่งจะเล่าเหตุการณ์ที่เกิดในวันเสาร์ให้จีซู แฮชาน รุ่นพี่ยุนโฮและลิซ่าฟังจนจบ ทั้งสี่คนมีสีหน้าตกใจอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะพี่ยุนโฮ


      “ลอบทำร้ายงั้นเหรอ?! มีเรื่องแบบนี้อยู่ด้วยเหรอเนี่ย?!” เพราะเป็นคนนอกเลยไม่รู้เรื่องนี้ ไอแอมได้แต่สบตากับจีซูแล้วปั้นหน้าปกติ


       “แล้วเจโน่จะกลับมาได้วันไหนเหรอ?” แฮชานถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง


       “ก็คงวันพุธนะ” 


       “นั้นมันวันที่เราแข่งนัดแรกนี่หน่า” ลิซ่าเอ่ยขึ้นมาอย่างตกใจ


       “ฉันถึงต้องรีบบอกทุกคนนี่แหละ หวังว่าจะเข้าใจเจโน่นะ” ไอแอมบอกกับทุกคนอย่างอ้อนวอน


        เธอเองก็ไม่อยากให้ที่ซ้อมกันมาอย่างหนักต้องเสียเปล่า นี่มันเป็นศักดิ์ศรีของโดมเลยด้วย


        “เอาไงดีละ จะหาใครมาแทนเจโน่ได้ มีเวลาซ้อมอีกแค่สองวันเอง” จีซูว่าอย่างกังวล


        “แต่ฉันรู้นะคะ ว่าจะหาใครมาแทนตำแหน่งของเจโน่ดี” ลิซ่าเอ่ยพร้อมสีหน้ามีความหวัง


        “ใครลิซ่า?” รุ่นพี่ยุนโฮถามพร้อมกับมองเธออย่างสงสัย


        “คนๆนั้นรู้ทั้งแผนการเล่นของเรา แล้วก็ยังมาดูพวกเราซ้อมทุกวันด้วยค่ะ” ลิซ่าว่า


        “เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่า...” แฮชานที่นั่งนิ่งอยู่ถึงกับเอ่ยขึ้นมาพร้อมมองหน้าพวกเขาทุกคน


         “ใช่ค่ะ แฮชานนี่แหละที่จะลงแข่งแทนเจโน่”








     หลังจากมื้ออาหารเย็นและการประชุมทีมฮอกคัพใหม่โดยมีแฮชานเข้ามาเป็นตัวสำรองแทนเจโน่ผ่านไป ไอแอมจึงจัดการตัวเองทำภาระทุกอย่างให้เสร็จก่อนจะเตรียมตัวนอนเพื่อตื่นไปเรียนในเช้าวันจันทร์


        พรึบ! 


        เพราะเสียงที่ดังขึ้นมาในความมืดทำให้หญิงสาวลืมตาขึ้นมาอย่างตกใจ มือบางคว้าไม้กายสิทธิ์ม้าตรียมพร้อมอย่างรวดเร็ว


       “นายหญิง”


        หือ?  โจลี่งั้นเหรอ?


       เมื่อรู้ว่าเป็นใครไอแอมก็รีบจุดไฟในตะเกียงขึ้นมาอีกรอบ คราวนี้หญิงสาวจึงเห็นผู้มาเยือนกลางดึกแบบนี้


       “เป็นยังไงบ้างโจลี่ เรื่องที่ฉันให้แกไปจัดการ..” เธอถามออกไปอย่างอยากรู้ 


       “จากที่โจลี่ตามติดชีวิตของผู้ชายคนนั้น โจลี่ไม่เห็นว่าเขาจะแปลกว่าคนปกติตรงไหนเลยนายหญิง มิหนำซ้ำเขายังทำงานได้อย่างดีเยี่ยม ไม่ว่าจะคอยอารักษ์ขาเจ้าชาย หรือเรื่องเรียน..”


       คำตอบของโจลี่ทำให้ไอแอมผิดหวังอยู่ไม่น้อย


       “เขา...ไม่ได้ทำอะไรแปลกๆหรือลับๆล่อๆแบบนี้บ้างเลยเหรอ?” เธอถามออกไปอย่างสงสัย


       “ไม่เลยนายหญิง ชายหนุ่มคนนั้นชอบอ่านหนังสือ ถ้าเขาว่างเขาจะอ่านหนังสือ ท่องคาถาและตำราอย่างสม่ำเสมอ เป็นคนที่เก่งและดีมากๆเลยนายหญิง..”


       เดี๋ยวนะโจลี่ นี่เธอให้มันไปสืบว่าฮันซลทำอะไรบ้าง ไม่ใช่ให้มาชมฮันซลให้เธอฟังแบบนี้


       “ถ้าอย่างนั้นก็จับตาดูไปก่อน แต่คราวนี้แกต้องตามติดทุกอย่างเลยนะรู้มั๊ย ยิ่งถ้าเห็นว่าเขาทำอะไรแปลกๆก็ต้องรีบมารายงานฉันเลย” ไอแอมออกคำสั่งกับดวอร์ฟอีกครั้ง มันจึงพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ 


       และเมื่อหมดหน้าที่ของมันแล้ว โจลี่ก็หายตัวออกจากห้องของหญิงสาวไป


       หรือบางทีอาจจะเป็นเธอที่คิดมากไปเอง...


      ฮันซลอาจจะไม่เกี่ยวข้องอะไรเลยก็ได้







       พลัก !


       เสียงตีลูกคัพที่ดังต่อเนื่องไม่หยุด ด้วยเพราะตัวสำรองของทีมที่ต้องทำการฝึกซ้อมอย่างหนักหน่วงเนื่องจากการแข่งขันที่ใกล้เข้ามาแล้ว


      ไอแอมยอมรับว่าแฮชานเล่นฮอกคัพเก่งในระดับหนึ่งโดยที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน นั้นทำให้ชายหนุ่มสามารถเดินเกมส์กับทีมได้ แต่ทว่าประสบการณ์การฝึกซ้อมของอีกคนยังไม่มากพอ และเขายังไม่มีประสบการณ์ในการแข่งขันด้วย


      “ฉันว่าวันนี้พวกเราพอแค่นี้เถอะค่ะ ฉันไม่ไหวแล้ว” ไอแอมไม่ไหวก็จริง แต่คนที่หนักกว่าเธอคือแฮชานนี่แหละ เธอว่าวันนี้เขาโดนพี่ยุนโฮซ้อมไปหนักเอาการเลยทีเดียว


      รับรองว่าคืนนี้แฮชานสลบทันทีที่หัวถึงหมอนแน่ๆ


      จากผู้มีประสบการณ์ตรงเลย


      “โอเครึเปล่าแฮชาน?” เธอถามชายหนุ่มที่นั่งหอบอยู่บนอัฒจันทน์


      “แฮ่ก..ฉันไหว” ตอบและทำท่าโบกมือให้เธอสบายใจ 


       “ทำไมวันนี้พวกเธอซ้อมกันนานกว่าปกติ” จีซูที่เดินเข้ามาหาพวกเขาเอ่ยขึ้นมา


       “เพราะเราต้องฝึกเกมส์ให้แฮชานนะ เลยต้องซ้อมนานกว่าปกติ” ไอแอมอธิบายให้เพื่อนของตัวเองฟัง


       “ถ้าอย่างนั้นเธอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ เดี๋ยวเราไปทานข้าวเย็นกัน” จีซูว่า ทุกคนจึงเห็นด้วยและเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันที่ห้องแต่งตัว
       


       “นายโอเคแน่นะแฮชาน?” เสียงของจีซูถามชายหนุ่มที่ท่าทางดูเหนื่อยกว่าปกติ


       “ไหวสิ เมือรืนนี้จะแข่งแล้ว ฉันต้องไหว” แฮชานว่า 


       “แต่นายดูเหนื่อย...” 


       “คงเพราะซ้อมวันแรกนะ เดี๋ยวฉันจะตั้งใจซ้อมมากขึ้น แล้วก็พักผ่อนให้พอ” แฮชานรีบตอบกลับมา ไอแอมกับจีซูจึงพยักหน้าอย่างเข้าใจ แต่ก็ดูอาการชายหนุ่มอย่างห่วงๆ


       เดี๋ยวนะ? ไอแอมว่าเธอลืมอะไรบางอย่าง...


       “จีซู เธอกับแฮชานไปรอที่ห้องอาหารก่อนเลยนะ ฉันลืมของไว้ที่ห้องแต่งตัว” ไอแอมบอกกับเพื่อนของตัวเอง


       “รีบมานะ ข้างนอกเริ่มมืดแล้ว” จีซูบอกกับเธอ ก่อนจะพาแฮชานเข้าไปในปราสาท หญิงสาวจึงรีบวิ่งกลับไปที่ห้องแต่งตัวของเธอในทันที


       เธอลืมหลักฐานที่ยืนยันว่าเธอกับแจฮยอนเป็นคนรักกันนะสิ




      “อ๊ะ!” หญิงสาวร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อจู่ๆก็มีมือหนึ่งมาจับที่ไหล่เธอตอนที่หญิงสาวกำลังหาสร้อยข้อมืออยู่


      แจฮยอน!


     “เธอมาทำอะไรที่นี้คนเดียว?” 


     “ก็มาหานี่ไง ไม่อย่างนั้นจะใช้อะไรไว้อ้างกับเจ้าชายเตนล์ละ” ไอแอมว่าพร้อมกับชูสร้อยให้อีกคนดู เธอถอดไว้เพราะต้องเปลี่ยนชุดไปซ้อม


      แจฮยอนมองเธอก่อนจะเอ่ยอะไรออกมา


     “ตกลงเธอบอกฉันได้รึยังว่าอยากรู้จักรุ่นพี่ฮันซลไปทำไม?” 


      “ไม่มีอะไรหรอก ฉันไม่อยากรู้แล้ว” เพราะเดี๋ยวเธอสืบเองก็ได้


     “แน่ใจนะ?” ชายหนุ่มว่าพร้อมกับจ้องเธอ


      “แน่ใจสิ เดี๋ยวฉันจะกลับเข้าปราสาทแล้ว..” 


      “เดี๋ยว ฉันมีเรื่องจะบอกเธออีกเรื่องหนึ่ง..” คำพูดของแจฮยอนทำให้เท้าที่กำลังจะก้าวของหญิงสาวชะงัก


      “เรื่อง?” เรื่องฮันซลรึเปล่านะ..


      “เจ้าชายชอบถามเรื่องเธอกับฉันมากขึ้น ยอมรับเลยว่าฉันเริ่มจะเลี่ยงลำบากแล้ว...เอาเป็นว่าเธอว่างจะออกมาคุยกันรึเปล่า?”


      นั้นนะสิ...เธออ้าวกับเจ้าชายเตนล์ไปแบบนั้นแต่ไม่นัดแนะอะไรกับแจฮยอนเลย ถ้าเจ้าชายรู้ว่าเธอโกหกขึ้นมาจะทำยังไง


      “เดี๋ยวฉันบอกนายอีกทีละกัน”


      “พรุ่งนี้เธอแข่งกับฉัน ใส่สร้อยนั้นมาด้วยละ” แจฮยอนว่าพร้อมกับมองที่ข้อมือของเธอ ช่วงนี้ไอแอมก็ใส่มันตลอด เวลาเรียนก็ต้องใส่ ยอมรับบางทีเธอก็เห็นสายตาของเจ้าชายเตนล์จ้องเธอกับแจฮยอนอยู่


      “ได้”


      หญิงสาวตอบตกลงกับอีกคนก่อนจะเดินออกจากห้องไป







      เช้าวันพุธกับการแข่งขันนัดแรก สมาชิกในทีมทั้งสามคนบนโต๊ะอาหารแทบจะไม่มีใครแตะอาหารที่อยู่ตรงหน้า จนจีซูต้องคะยั้นคะยอให้พวกเขาทั้งสามคนยัดอาหารลงท้องบ้าง


      “หยุดทำหน้าเครียดแล้วใส่ใจสุขภาพของพวกเธอก่อนมั๊ย? ถ้าไม่กินแล้วจะเอาแรงที่ไหนไปแข่ง” จีซูว่า


      ไอแอมจึงตักพายเข้าปากไปหนึ่งคำ ลิซ่ากัดขนมปังไปหนึ่งคำ ส่วนแฮชาน...


       “ต้องให้ฉันป้อนมั๊ย?” จีซูว่ากับชายหนุ่ม แฮชานถึงกับพยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว “นายเป็นง่อยเหรอ?” พูดจบก็ยัดขนมปังใส่ปากแฮชานทันทีในขณะที่ไอแอมและลิซ่าหัวเราะออกมา สองคนที่เหลือจึงหัวเราะตามอย่างอดไม่ได้


      “พร้อมรึยัง?” วินวินเดินมาจากอีกโต๊ะเพื่อถามเธอ


      “ถ้านายเล่นด้วยกันคงพร้อมกว่านี้” ไอแอมบอกเพื่อนตัวเองพร้อมรอยยิ้ม


      “ศุกร์นี้ฉันก็ลงแข่ง เธอก็อย่าลืมมาดูละ” วันถัดไปเป็นการเจอกันระหว่าง Wind Dome และ Water Dome


      “เราไปสนามกันเถอะค่ะ รุ่นพี่ยุนโฮเรียกแล้ว” ลิซ่าเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นร่างของชายหนุ่มตัวสูงยืนเรียกพวกเขาอยู่ที่หน้าประตู


      “ฉันไปก่อนนะจีซู” ไอแอมว่ากับเพื่อนตัวเอง


      “พวกเธอทำได้” จีซูเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม เมื่อทั้งสามคนเดินทางไปสนามหญิงสาวจึงต้องอยู่กับวินวินเพียงแค่สองคน





       ไม่อยากจะเชื่อว่าในที่สุดเธอก็ต้องมาแข่งกีฬาที่เธอไม่เคยเล่นมาก่อน ตอนซ้อมไอแอมก็ไม่คิดว่ามันจะตื่นเต้นขนาดนี้ แต่ตอนนี้มือเธอเย็นเฉียบไปหมดแล้ว


      “เธอโอเคนะอนันตเซีย?” แฮชานที่อยู่ข้างๆถามขึ้นมา นี่เธอออกอาการมากขนาดนั้นเลยเหรอ


      “อือ” นิ่งเข้าไว้ไอแอม เล่นตามแผนที่วางไว้แค่นั้น


      “เอามือเธอมานี่” แฮชานว่าพร้อมกับยื่นมือของตัวเองออกมา ไอแอมก็ยื่นมือของตัวเองออกไป สักพักแฮชานก็จับมือของเธอเอาไว้ แต่เธอสัมผัสได้ว่าที่มือเขามีอะไรบางอย่างอยู่ ซึ่งมันทำให้ความตื่นเต้นของเธอลดลง


      “มันคือ?” หญิงสาวถามอย่างประหลาดใจ แต่ชายหนุ่มกับทำเพียงแค่จุปากเป็นคำตอบ


      “ความลับนะ”


     เสียงกลองรัวดังขึ้นมาเป็นสัญญาณให้นักกีฬาเข้าสู่สนาม ทันทีที่ก้าวออกมาจากซุ้ม เสียงเชียร์ขอบทั้งสี่โดมก็ดังกระหึ่ม


     สมาชิกทีมฮอกคัพแต่ละทีมมีผู้เล่นเจ็ดคน ทางฝั่ง Earth Dome ไม่มีผู้หญิงเลย ส่วนสมาชิกที่เธอรู้จักก็มีแค่ แจฮยอน เซอร์จอห์นนี่ แล้วก็เด็กปีหนึ่งที่เธอคุ้นหน้า ในขณะที่ Fire Dome มีผู้หญิงถึงสองคนคือเธอกับลิซ่า


      ปี๊ดดดดดดด


     เสียงเป่านกหวีดของอาจารย์วิคตอเรียดังขึ้นมาทุกฝีเท้าถีบตัวขี่ไม้กวาดขึ้นจากฟื้นอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางเสียงเชียร์และเสียงโห่ที่ดังมาไม่หยุด ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มอย่างเป็นทางการจะเริ่มขึ้น


     เริ่มเกมส์ไปได้เพียงห้านาทีคะแนนของทั้งสองทีมต่างก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่า Fire Dome จะยังตาม Earth Dome อยู่ แต่สมาชิกในทีมต่างก็เล่นให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ แฮชานทำได้ดีกว่าตอนที่เขาฝึกซ้อมซะด้วยซ้ำ ที่สำคัญคือกองเชียร์หลายคนค่อนข้างแปลกใจที่เห็นแฮชานมาเล่นแทนตำแหน่งของเจโน่ และตกใจยิ่งกว่าที่รู้ว่าเจโน่ป่วยจนไม่สามารถมาลงแข่งได้


     “ลิซ่า! ระวัง!” ไอแอมตะโกนบอกลิซ่าที่กำลังขี่ไม้กวาดอยู่อีกฝั่ง เมื่อจู่ๆลูกคัพก็พุ่งมาทางหญิงสาว แต่มันไม่ทันซะแล้ว!


      “โอ๊ย!!!”


     “ลิซ่า!!” ไอแอมร้องออกมาอย่างตกใจก่อนจะขี่ไม้กวาดเข้าไปช่วยประคองอีกคนที่ถูกลูกคัพหวดเข้าที่แขนจนเกือบทรงตัวอยู่บนไม้กวาดไม่ได้


      “ไอพวกลูกหมา..” รุ่นพี่ยุนโฮที่เห็นเหตุการณ์ถึงกับสบถออกมาเบาๆ ตอนนี้สมาชิกในทีมก็โดนตัดออกไปหนึ่งแล้ว แน่นอนว่าลิซ่าไม่สามารถเล่นต่อได้ มันเพิ่งผ่านไปแค่สิบนาทีแรกด้วยซ้ำ


      แน่นอนว่าตอนนี้ทีมของพวกเธอเสียเปรียบทั้งด้านสมาชิกและผู้เล่น คนที่หัวร้อนที่สุดคงจะหนีไม่พ้นกัปตันทีมของพวกเขา


      “มาเอาคืนกันเถอะ” คำพูดของรุ่นพี่ยุนโฮทำให้พวกเขาประจำตำแหน่งอีกครั้งหลังจากทดเวลาบาดเจ็บ เมื่อเสียงนกหวีดดังขึ้นการแข่งขันก็เริ่มอีกครั้ง


      คราวนี้มันเริ่มดุเดือดกว่าเดิมเมื่อหน้าที่ของสมาชิกในทีมหลายคนเปลี่ยนไปเป็นตีลูกคัพใส่สมาชิกอีกฝั่ง ไอแอมเข้าใจแล้วว่าทำไมอีกทีมถึงไม่มีผู้หญิงเลย นี่มันกีฬาบ้าอะไรเนี่ย !


      นอกจากหญิงสาวจะต้องหลลลูกคัพที่ถูกตีมาแล้ว เธอยังตีพยายามตีลูกคัพให้เขาห่วงด้วย จนในที่สุดห้านาทีสุดท้าย !


     “Fire Dome 68 แต้ม! Earth Dome 66 แต้ม!”



     เสียงประกาศจากข้างสนามทำให้เธอยิ้มออก ตอนนี้พวกเธอก็ทำแค่เพียงกันไม่ให้อีกฝ่ายทำแต้มเพิ่มอีกเท่านั้น แน่นอนว่ามันยากกว่าการตีลูกคัพให้เข้าห่วงหลายเท่าเมื่ออีกฝ่ายก็ต้องการเอาชนะเช่นกัน


     เพราะมั่วแต่มองหาลูกคัพอยู่ว่าถูกตีไปทางไหน หญิงสาวจึงไม่ทันระวังข้างหลังของตัวเอง


    “อนันตเซีย! ระวัง!” เสียงของแฮชานตะโกนลั่น จนเธอต้องหันหลังกลับไปมองก่อนจะพบว่าลูกคัพกำลังถูกหวดมาทางนี้


     พลั่ก!!


     ไอแอมหลับตาปี๋ด้วยความตกใจ แต่ทว่าเธอได้ยินเสียงกระทบกันของบางสิ่ง แต่กลับไม่รู้สึกเจ็บ


     “แจฮยอน!!!”


    ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าโดนลูกคัพหวดเข้าที่หัวไหล่ของเขาเต็มๆ!


     พลั่ก!


    แต่เขาก็ยังพยายามตีมันออกไปจนวินาทีสุดท้าย และ...






    “หมดเวลาการแข่งขัน! Fire Dome 68 แต้ม Earth Dome 69 แต้ม! Earth Dome ชนะ!!”






100%
#ฟิคไอโอลอส

ไอแอมทุกคน ไรท์มีเรื่องจะขอ ฝากโหวตเรื่องนี้ให้ทีหลังอ่านจบนะค่า *กราบ

ขอบคุณทุกเม้นเลยน้า
ชอบฝากเฟบฝากเม้นด้วยค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

937 ความคิดเห็น

  1. #892 mynicknamenoon (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 19:41

    แง แพ้ฉันรักนายแล้วแจฮยอน ไอเลิฟ

    #892
    0
  2. #826 0657377382 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 22:50
    พี่ฮันซบนี่เป็นลูกชายนิโคลัสป่ะ? เห็นบอกตามหาเมียกับลูกพี่เเกไม่เจอ
    #826
    0
  3. #421 bb_bbabe (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 20:01
    ฮือออ สงสารแจฮยอน
    #421
    0
  4. #420 Minminview (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 15:46
    แจฮยอนเป็นอะไรมั้ยอ่ะ คงเจ็บน่าดู 
    #420
    0
  5. #419 Reallight (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 15:28
    งื้อออ สนุกมากเลยอะ บรรยายดีมาก คิดภาพตามเป้นหนังดีๆนี่เอง 5555. ไรท์สู้ๆนะคะ
    #419
    0
  6. #418 เงาจันทร์สีรุ้งสดใส (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 15:19
    แจเจ็บมากไหมอ่ะ งื้อ
    #418
    0
  7. #417 AoMy-ii (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 10:27
    ไอแอมจะโกรธแจไม่เนี่ยยยย ใจไม่ดีเลย...TT
    #417
    0
  8. #415 NightSskyy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 02:56
    ยังไงพี่ฮันชลก็ต้องมีอะไรอยู่ดี เห็นเงียบฟาดเรียบนะค่ะ
    พี่เตนล์เริ่มหึงแล้วอะดิ อยากฟังขออ้าง ของพี่แจกับนางจัง
    กัปตันทีม ต้องโกรธแน่ๆเลย
    #415
    0
  9. #414 Anny-Sweet (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 23:54
    พี่ฮันซลสรุปพี่เป็นอะไร ค้งคาใจมากอะ
    #414
    0
  10. #413 Pppppl05 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 23:16
    เรื่องปริศนาพี่ฮันซลเราคาใจมากเลยค่ะ55555555555 พี่เขาดูลึกลับค่าตัวแพงออกมานิดหน่อย เรารออ่านปมนี้อยู่นะคะ ~~~~
    #413
    0
  11. #412 Mind_kookga (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 23:14
    เดี๋ยวๆๆ! คือแจฮยอนก็เท่แหละ แต่เรื่องคะแนนเนี่ยอุตส่าเชียร์ Fire Dome สุดใจ!
    ฮึ่ยแค้น! คะแนนเดียว
    #412
    0
  12. #411 My Fain🖤 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 02:54
    ปริศนานี้ โคนันก็เอาไม่อยู่เด้อ~ ^0^
    #411
    0
  13. #410 saa.mee.th (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 23:11
    พี่ฮันซลเป็นลูกหลานเหลนโหลนนิโคลัสป่ะคะ555 มีความเดามั่วนะคะ ส่วนตอนท้ายนึกหน้าแฮชออกเลยคะ555
    #410
    0
  14. #409 tykt_ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 20:01
    ลึกลับไรเบอร์นี้คะพี่ฮันซลลล หรือพี่แกจะเป็นลูกของมอร์แกนน.........
    #409
    0
  15. #408 bb_bbabe (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 16:31
    ฮันซลคือใครรรร
    #408
    0
  16. #407 imyora (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 13:39
    ฮันซลดูลึกลับมากอยากรู้ว่าเป็นใครกันแน่ แฮชออกโรงแล้วนะเออ
    #407
    0
  17. #406 NightSskyy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 12:50
    พูดจริงๆนะอยากสืบว่าพ่อแม่พี่ฮันชลคือใคร แต่ที่ตกใจมากที่สุดในตอนนี่คือพี่แฮชจะเล่นได้ไมเนี่ย.. รอดูแล้วกัน สู้ๆ
    #406
    0
  18. #405 Kaew B1A1811 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 12:50
    ปริศนาเรื่องฮันซลนี่ยังคงลึกลับต่อไป และเราก็ดีใจที่แฮชได้ออกโรงมีบทใหญ่ๆสักที สู้ๆนะแฮชชชชช
    #405
    0
  19. #404 เงาจันทร์สีรุ้งสดใส (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 10:13
    ฮัลซลคือดูเข้าถึงยากอ่ะ 55555 ส่วนแจก็น่ารักยอมบอกเรื่องฮันซล //เจโน่รีบๆหายไวไว //แฮชานถึงตาออกโรงสักทีเถอะ มาแข่งแทนเจโน่เอาให้ชนะไปเลยย //รอนะคะ
    #404
    0
  20. #403 Kanokwan_PKS (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 02:58
    รอค่ะะะะะ ^_^
    #403
    0
  21. #402 __vvic64 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 02:46
    พี่ฮันซลคนลึกลับ ฮึ่ย!
    #402
    0