( nct x you ) Aiolos School of Wizardry. - end.

ตอนที่ 22 : Chapter 20 :: ลอบทำร้าย ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    28 เม.ย. 60



Chapter 20 :: ลอบทำร้าย ::



      ถ้าถามว่าสบายใจครั้งล่าสุดเมื่อไร ไอแอมสามารถตอบได้เต็มปากเต็มคำเลยว่าตอนนี้ จะไม่ส่าโลกไหนๆที่ที่ชอบที่สุดก็คือบ้าน เพราะคนอยู่ที่บ้านมักจะทำให้เธอมีความสุขได้เสมอ


     รถม้าเคลื่อนไปตามทางด้วยความรวดเร็ว หลังจากที่ทั้งเธอและเจโน่รีบออกมาจากโรงเรียนตั้งแต่เช้าตรู่ เหตุผลเพราะต้องการใช้เวลาอยู่ที่บ้านให้นานที่สุดในวันหยุดนี้นี่เอง


     สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่ในป่า ไอแอมนั่งมองสองข้างทางไปเรื่อยๆ ตรงข้ามของเธอคือเจโน่ที่กลายเป็นหนอนหนังสือไปแล้ว ยอมใจเขาเลยที่อ่านหนังสือในรถม้าที่สั่นได้ขนาดนี้


     สวบ สวบ


     หืม? 


     ไอแอมหันไปมองตามต้นเสียงที่เหมือนเป็นพุ่มหญ้าใหญ่ๆ แต่เหมือนเธอจะมองไม่ทันเพราะความเร็วของรถม้าที่วิ่งไปไม่หยุด บางทีอาจจะเป็นสัตว์สักอย่างที่กำลังหากินอยู่แถวนี้


     “มองอะไรอนันตเซีย?” เจโน่ละสายตาจากหนังสือแล้วหันมาถามเธอด้วยความสงสัย


      “ฉันได้ยินเสียงพวกสัตว์มันหากินนะ อยากเห็นจังว่าตัวอะไร” เธอเอาหน้ากลับเข้ามาตอบอีกคนในรถ แต่จู่ๆรถม้าของทั้งคู่ก็หยุดวิ่งกะทันหัน


      พวกเขาทั้งสองคนมองหน้ากันอย่างมึนงง ในขณะที่มือของเจโน่หยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาเตรียมไว้ ไอแอมมองด้วยความแปลกใจแต่ก็วางใจกว่าถ้ามีไม้กายสิทธิ์อยู่ในมือตอนนี้


     ชายหนุ่มค่อยๆเปิดประตูลงไปข้างล่างอย่งระมัดระวัง มองไปข้างหน้าจึงเห็นสาเหตุที่ทำให้ม้าของพวกเขาหยุดวิ่ง


     “ก็แค่ขอนไม้..” ไอแอมว่าก่อนจะตวัดไม้กวาดให้ขอนไม้มันออกไปจากทางไป แต่กลับมีสิ่งที่ทำให้เธอตกใจมากขึ้นเมื่อมันไม่ใช่คาถาที่เธอใช่ !


     ขอนไม้อันใหญ่ที่ลอยขึ้นจากพื้นในตอนแรกแตกออกเป็นเสี่ยงๆอย่างรวดเร็ว


     ตูม!!!!


     ทั้งสองคนถึงกับกำไม้กายสิทธิ์แน่น ทั้งยังก้มลงต่ำเอาผ้าคลุมบังตัวไว้โดยสัญชาตญาณเพื่อไม่ให้เศษไม้พวกนั้นโดนพวกเขา


     ฟิ้ว!!


     เสียงลำแสงสีแดงพุ่งผ่านมาทางไอแอมอย่างรวดเร็ว เจโน่เป็นคนที่ช่วยชีวิตเธอจากคาถานั้นไว้ เขาผลักหญิงสาวจนล้มลง


     “มีคนลอบทำร้ายเรา!” ชายหนุ่มบอกกับเธอด้วยสีหน้าตกใจ แต่ก็ต้องยอมรับว่าเขามีสติมากกว่าเธอในตอนนี้ เพราะเธอไม่เคยคิดว่าจะเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน


     “เจโน่ระวัง!” ไอแอมว่าเมื่อลำแสงสีดำพุ่งตรงเข้ามาหาเขา ไวยิ่งกว่าสัญชาตญาณของเธอเอง ไม่บางใช้ไม้กายสิทธิ์ของเธอสกัดคาถาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่บุคคลปริศนาจะโผล่ออกมาให้พวกเธอเห็น


     บุคคลไม่ต่ำกว่าห้าคนบินวนเหนือพวกเธอทั้งสองคนอยู่บนไม้กวาดพร้อมร่ายคาถาต่างๆนานาใส่พวกเขาไม่หยุด ไอแอมเองก็สกัดคาถาได้ดีอย่างไม่ตกเหมือนกัน ดีที่เจโน่กับเธอต่อกรกับพวกมันไหว


     “อนันตเซีย! เราต้องรับไปจากที่นี้!” เจโน่กับเธอกำลังหันหลังให้กันอยู่


     “เราจะออกไปได้ยังไง?!” ทางเดียวที่หญิงสาวคิดออกตอนนี้คือวิ่งฝ่าวงล้อมออกไป ไม่ก็สู้จนกว่าจะรู้ผลเนี่ยแหละ


     “สกัดพวกมันแล้วรีบหนีไป ไม่อย่างนั้นเราแพ้แน่ๆ..”


     เจโน่พูดถูก เธอเริ่มสกัดคาถาไม่ไหวแล้ว คนในผ้าคลุมสีดำพวกนั้นดูมีอายุและประสบการณ์กว่าพวกเธอหลายเท่า


     “ได้นับสามฉันจะสกัดคาถาพวกมันแล้วเราไปกันเลยนะ” เธอตกลงกับอีกคน เจโน่จึงตอบตกลงทันที


     “หนึ่ง...สอง...สะ...”


     “อ๊าก!!”


     “เจโน่!!”


     เสียงร้องของความเจ็บปวดที่ออกมาจากปากของเจโน่ทำให้เธอเผลอกหันกลับไปมองเขาด้วยความรวดเร็ว ไอแอมเลิกสกัดคาถาแล้วมและดูเหมือนพวกมันจะลดระดับลงมาเรื่อยๆจนแตะพื้น


     หญิงสาวมองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจ ใบหน้าของเขามีเลือดออกทางจมูกอย่างมากมายจนเธอเริ่มเป็นห่วง แต่ในตอนนี้ความเป็นห่วงของเธอแปรเปลี่ยนเป็นความโมโห สีของดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดงย่างรวดเร็วก่อนที่จะมีใครได้ทันสังเกตุ ใบหน้าหวานก้มหน้าชิดคอและทำท่าประคับประคองลูกพี่ลูกน้องของตัวเองด้วยความเป็นห่วง


     “ตายยากจริงๆเลยนะ..ท่านหญิงอนันตเซีย” เสียงทุ้มสมกับร่างที่ใหญ่โตนั้นกดไม้กายสิทธิ์ลงกับคอของเธออย่างแรง


     “ก็เลยต้องมาจัดการกันอีกรอบนะสินะ..” หญิงสาวตอบกลับไปอย่างไม่สะทกสะท้าน


     จะมากันกี่คนในตอนนี้ เธอก็ไม่กลัวแล้ว


     “ดีที่ยังจำกันได้ เรามาทำให้มันจบๆไปเลยดีกว่า..” 


     เสียงร่ายคาถายังไม่ทันจบลงหญิงสาวก็พลิกตัวกลับมาเป็นฝ่ายนำเกมส์ด้วยการเป็นผู้ร่ายคาถาใส่พวกมันทั้งหมดบ้าง


     ความรวดเร็วของเธอเป็นที่น่าตกใจสำหรับพวกมันทั้งหมด เพราะครั้งล่าสุดที่พวกนั้นทำพลาด ฝีมือของอนันตเซียยังไม่ก้าวหน้ามากถึงขนาดนี้ สำหรับตอนนี้...อนันตเซียคือปีศาจที่จะเอาชีวิตพวกเขา


     “อ๊าก!!”


     เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดยิ่งสร้างความสะใจให้หญิงสาวที่ร่ายลำแสงสีแดงออกมาไม่หยุด ก่อนมันจะตามมาด้วยเสียงร้องของคนมากมายห้าคน


     แน่นอนว่าแขนของคนพวกนี้ไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไปแล้ว


     และพวกมันจะไม่มีความสามารถแม้แต่จะร่ายคาถาได้สักคาถาเลยด้วย..


     มือบางเอาผ้าคลุมศีรษะตัวเองออกก่อนจะมองไปทางชายร่างสูงคนสุดท้ายที่เอ่ยกับเธอก่อนหน้านี้ ใบหน้าหวานแสยะยิ้มให้กับมัน แต่ถึงอย่างนั้นมันกลับดูเป็นยิ้มที่น่ากลัวที่สุดที่เคยพบเจอ เมื่อต้องสบสายตากับดวงตาสีแดงสดนั้น


    “ยัยปีศาจ!!” 


    เสียงทุ้มนั้นตะโกนออกมาพร้อมกับร่ายคาถาใส่เธอ ขายาวก้าวหนีให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อจะรีบขึ้นไม้กวาดของตัวเองกลับไปเหมือนกับคนอื่นๆ


     “อ๊าก!!” 


     ลำแสงสีแดงสุดท้ายตรงเข้าที่แขนของมันพอดีในขณะที่พยายามขี่ไม้กวาดตามพวกของมันออกไป หญิงสาวมองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจก่อนจะหัวเราะในลำคอเมื่อทุกอย่างกลับมาอยู่ในความสงบ


     “อะ..อนันตเซีย..”


     “เจโน่!”


     สติของเธอถูกดึงกลับมาเมื่อได้ยินเสียงของลูกพี่ลูกน้องตัวเอง หญิงสาวรีบเก็บไม้กายสิทธิ์ก่อนจะวิ่งไปหาเขา ดวงตาสีแดงสดหายไปเหลือเพียงดวงตาสีน้ำตาลอ่อน


      “จะ..เจ็บ..”


      น้ำตาของหญิงสาวไหลลงมาอาบแก้มโดยไม่รู้ตัว เธอรีบใช้คาถาบรรเทาความเจ็บให้กับเจโน่โดยทันที 


      “ไม่ต้องห่วงนะเจโน่ ฉันจะพานายกลับปราสาทเดียวนี้!” ถึงแม้ว่าจะยังไม่รู้ว่าวิธีไหนจะไปถึงปราสาทได้ดีที่สุด แต่หญิงสาวก็รีบคาถาพาชายหนุ่มขึ้นไปบนรถม้า ก่อนที่รถม้าจะเคลื่อนตัวออกไปอีกครั้งด้วยความเร็ว





Jeno’ part


      ลำแสงสีแดงมากมายผ่านดวงตาพร่าของเขาไปอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่ามันยิ่งทำให้เขาเป็นห่วงอนันตเซียมากกว่าเดิมเท่าตัว 


     ชายหนุ่มพยายามยันตัวเองลุกขึ้นมาเพื่อช่วยหญิงสาว ถึงแม้อนันตเซียจะเก่งแค่ไหน แต่เธอก็ไม่มีทางรับมือกับคนที่เวทมนตร์สมบูรณ์รวมทั้งร่างสูงใหญ่ถึงหกคนได้ขนาดนั้น


     แต่ภาพที่เห็นกลับทำเจโน่ต้องปรับโฟกัสใหม่ด้วยความไม่แน่ใจ เขาตาฝาดไปรึเปล่า เหมือนเขาเห็นอนันตเซียกำลังปะทะกับพวกนั้นโดยที่เธอเป็นฝ่ายนำเกมส์อยู่


     เป็นไปไม่ได้แน่ๆ...


     แต่ความเจ็บปวดทำให้เขาไม่สามารถยันตัวเองให้ลุกได้ไหว เจโน่ถึงกับทิ้งตัวลงไปอีกครั้ง


     “อะ..อนันเซีย...”


      “เจโน่!!”


      “จะ..เจ็บ..” 


       นั้นเป็นประโยคสุดท้ายที่ออกมาจากปากของเจโน่ก่อนที่สติของเขาจะดับไป










      หลังจากที่เห็นสภาพของเจโน่ที่กลับมาพร้อมไอแอม ทุกคนในปราสาทหลังใหญ่แห่งแอนโดเนียต่างก็ตกอกตกใจกันยกใหญ่ เมื่อท่านหญิงใหญ่ดัชเชสแห่งแอนโดเนียเป็นคนพาลูกพี่ลูกน้องตระกูลรองของแอนโดเนียกลับมาตัวโชกเลือดทั้งสองคน


      ท่านแม่ของเธอรีบตามหมอที่เก่งที่สุดประจำตระกูลมารักษาเจโน่ทันที และรีบแจ้งพ่อและแม่ของเจโน่ซึ่งเป็นตระกูลรองของพวกเขา


      ตอนนี้หมอได้ทำการรักษาเจโน่เสร็จเรียบร้อยแล้ว ตอนชายหนุ่มยังไม่พื้น จึงต้องให้เวลากับร่างกายของเจโน่ให้พักผ่อนเพื่อสมานแผลในร่างกาย


      “ลูกแน่ใจนะว่าไม่บาดเจ็บตรงไหน?” แม่ของเธอถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง


      “ไม่ค่ะ หนูไม่เป็นอะไร...” ไอแอมตอบกลับแม่ของเธอพร้อมรอยยิ้มบาง หญิงวัยกลางคนดูเป็นห่วงเธอเอามากๆ แต่คนที่น่าห่วงกว่าตอนนี้ก็คือพ่อกับแม่ของคนที่ยังไม่พื้น


       “พวกมันเป็นใครกัน?!” ชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้นมาด้วยความโมโห เพราะลูกชายคนเดียวของตนต้องมารับบาดเจ็บขนาดนี้


       “เป็นความผิดของเราเองค่ะ พวกมันจ้องจะทำร้ายเรา..” เธอเอ่ยกับญาติของตัวเองด้วยความสุภาพและรู้สึกผิด


       “ท่านหญิง..อย่าพูดกับกระหม่อมแบบนั้นเลยพะยะค่ะ ตระกูลรองของพวกเรามีหน้าที่ปกป้องคุ้มครองตระกูลหลัก เจโน่บาดเจ็บแต่ท่านหญิงจะเป็นอะไรไปไม่ได้” พ่อของเจโน่เอ่ยกับเธอ


       “ถึงเราจะเป็นตระกูลหลัก แต่เราก็เป็นญาติกัน เจโน่ก็เหมือนน้องชายคนหนึ่งของเรา...เห็นแบบนี้เราก็ทนที่จะไม่รู้สึกผิดไม่ได้จริงๆ..” ไอแอมรู้สึกผิดจริงๆ เธอเข้าใจชัดเจนตั้งแต่ตอนที่คนเหล่านั้นพูดแล้ว ว่าคนที่พวกมันจ้องจะทำร้ายคือเธอ


      แต่กลับเป็นเจโน่ที่ต้องมารับบาดเจ็บแทน...


      “แล้วตอนนี้อาการของเจโน่เป็นอย่างไรบ้างเพคะ?” คราวนี้แม่ของชายหนุ่มถามขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง 


      “ทรงตัวแล้ว ตอนนี้รอแผลหายดีแล้วก็ให้เจโน่ฟื้นขึ้นมา..” ไอแอมตอบผู้ใหญ่ทั้งสองคน สีหน้าที่ไม่สบายใจดูรู้สึกดีขึ้นมานิดหน่อย


      “คืนนี้ก็คงให้พักรักษาตัวที่นี้ จะให้กลับไปที่ปราสาทของตระกูลก็คงจะไม่สะดวกแน่ๆ...” แม่ของเธอเอ่ยขึ้นมา ซึ่งไอแอมก็เห็นด้วยว่าไม่ควรเคลื่อนย้ายคนบาดเจ็บในตอนนี้


      “ท่านน้ากับท่านอาจะนอนที่นี้ก็ได้ เราจะให้คนจัดห้องไว้ให้” ไอแอมถามทั้งสองคน


      “เกรงว่าเราจะค้างที่นี้ไม่ได้พะยะค่ะท่านหญิง ที่ปราสาทก็กำลังวุ่นวายพอตัว พวกเราทั้งสองคนก็ไม่สะดวกเท่าไรด้วย” เป็นพ่อของเจโน่ที่ปฏิเสธขึ้นมา


      ไอแอมจึงได้แต่พยักหน้าอย่างเข้าใจ ถ้าอย่างนั้นคงต้องเป็นเธอเองแล้วที่ต้องดูแลเจโน่






      เวลาผ่านไปเกือบห้าชั่วโมงหลังจากที่พ่อกับแม่ของเจโน่กลับไป จนถึงตอนนี้ชายหนุ่มก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมา ดีที่ใบหน้าของเจโน่เริ่มมีเส้นเลือดฝาดปรากฏขึ้นมาให้เธอรู้สึกใจชื้นขึ้นมาแล้ว ไม่อย่างนั้นเธอคงรู้สึกผิดมากกว่านี้แน่ๆ 


     ภาพของเจโน่ที่ติดตาเธอยังคงทำให้ไอแอมรู้สึกแย่ไม่หาย ก่อนที่เขาจะหมดสติไปใบหน้าของเขาทั้งขาวซีด และตัวก็เต็มไปด้วยเลือด


     “ฉันขอโทษที่ทำให้นายต้องมาเจออะไรแบบนี้นะเจโน่...ฉันสัญญาว่าให้พวกมันชดใช้ให้นายให้ได้..” ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้คาถาของเธอจะทำให้พวกมันได้รับบาดเจ็บไปได้มากอยู่พอสมควร แต่เจโน่ก็ไม่สมควรที่จะต้องได้รับบาดเจ็บ !


      “อนันตเซีย..”


      เสียงแผ่วเบาเรียกชื่อของเธออยู่ที่หน้าประตู เพราะเกรงว่าจะทำให้รบกวนคนป่วย


      “ค่ะแม่”


      “ออกมาคุยกับแม่หน่อยสิลูก”


      เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของผู้เป็นแม่ เธอจึงยอมลุกจากเก้าอี้ไปหามารดาของตัวเองข้างนอกห้อง ก่อนที่แม่ของเธอจะพาเธอไปคุยที่ห้องหนังสือ


      “ลูกรู้รึเปล่าว่ามันเป็นฝีมือของใคร?” แม่ของเธอเปิดคำถามแรกขึ้นมา


      “ไม่ทราบค่ะ แต่หนูคิดว่ามันต้องเคยเจอหนูมาก่อนแน่ เพราะพวกมันพูดเหมือนทำนองว่าเคยเจอหนูมาแล้วครั้งหนึ่ง...”


      แวบหนึ่งในหัวจริงๆที่ภาพของเหตุการณ์ที่ไอแอมไม่คุ้นเคยมันทับซ้อนเข้ามา มันคับคล้ายคับคลาว่าเธอเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน


      หญิงสาวมองไปทางมารดาที่กำลังใช้ความคิดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จนเธออดที่จะถามไม่ได้


      “ก่อนที่หนูจะความจำเสื่อม หนูเคยมีศัตรูที่ไหนรึเปล่าคะ?” เธอถามออกไป


      ผู้เป็นแม่มองหน้าลูกสาวของตัวเองด้วยสีหน้าลำบากใจ แต่ก็ยอมที่จะตอบออกมา


      “แม่ไม่รู้ว่าลูกเคยเจอพวกเขาแล้วรึเปล่า...ที่โรงเรียน..” 


      “ตระกูลของโอลิเนียใช่มั๊ยคะ?” ไอแอมว่าพร้อมจ้องหน้าแม่ของตัวเอง


      “ลูกรู้..”


      “เจโน่บอกกับหนูแล้วค่ะ แม่ค่ะ...แม่ช่วยบอกหนูให้หมดทุกอย่างที่แม่รู้ได้มั๊ย? แม่คงไม่อยากให้หนูถูกลอบทำร้ายโดยที่ไม่รู้ตัวอีกแล้วใช่มั๊ยคะ?” หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังกับมารดาของตัวเอง


      มันเป็นเรื่องที่เธอต้องรีบรู้และแก้ไขมันให้ได้ ก่อนที่คนรอบตัวของเธอจะมีใครได้รับผลกระทบมากไปกว่านี้


      “ตอนแรก..แม่คิดว่าพวกเขาจะหยุดข้องเกี่ยวกับพวกเราแล้ว หลังจากที่พวกเขาได้รับสิ่งที่ต้องการแล้ว...แต่บางทีแม่อาจจะคิดผิดก็ได้” แม่ของเธอเอ่ยออกมา ก่อนจะเริ่มเล่าทุกสิ่งทุกอย่างมากมายเกี่ยวกับตระกูลแห่งโอลิเนียที่เธอทั้งรู้มาบ้างแล้วและไม่เคยรู้มาก่อน ยอมรับว่าหลังจากที่ได้ยินในบางเรื่องเธอเองก็ไม่อยากจะเชื่อ 



      ใครจะไปรู้ว่าที่สุดแล้วคนที่น่ากลัวที่สุดก็คือมนุษย์ด้วยกันเอง




     ไอแอมกลับเข้ามาในห้องพักของเจโน่หลังจากที่เธอส่งแม่ของเธอเข้านอนเสร็จแล้ว ตราบใดที่เขายังไม่ฟื้นเธอก็จะคอยดูแลเจโน่อยู่อย่างนี้ 


     “...นะ..น้ำ..” เสียงแหบพร่าดังขึ้นมาเบาๆ แต่หญิงสาวถึงกับยิ้มออกมาด้วยความดีใจ ก่อนจะรีบหยิบกาน้ำข้างกายมารินน้ำให้อีกคนดื่ม


     เปลือกตาบางค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ และกินน้ำเข้าไปอย่างยากลำบาก ริมฝีปากแห้งเริ่มชุ่มชื้นขึ้นเมื่อได้ดื่มน้ำ


     “เป็นยังไงบ้างเจโน่?” เธอถามอีกคนออกไปด้วยความเป็นห่วง 


     “ฉัน..ยังไหว..” เสียงแหบพร่าของคนที่ยังเจ็บตอบกลับมา


     เสียงยังเป็นขนาดนี้ แต่ปากกลับบอกว่าตัวเองยังไหว เจโน่นี่มันเจโน่จริงๆ


     “ให้ฉันส่งข่าวไปบอกพ่อกับแม่นายเลยดีรึเปล่าว่านายฟื้นแล้ว..” ไอแอมว่าพร้อมทำท่าจะวิ่งไปบอกคนรับใช้


     “ยะ..อย่า” ชายหนุ่มค่อยๆยื่นมือมาดึงแขนเธอไว้ก่อน


     “ทำไมละ?” ถ้าแจ้งพ่อกับแม่ของเขาจะได้หายห่วง


     “มันดึกแล้ว..อย่ารบกวนท่านเลย ฉันไม่อยากรบกวนเธอด้วย” ชายหนุ่มตอบกลับมาเบาๆทั้งๆที่ยังนอนอยู่


     จริงด้วยสิ เพราะเขาสลบไปนาน และฟื้นขึ้นมาในกลางดึกแบบนี้ ตอนนี้ทุกคนต่างก็พักผ่อนกันไปหมดแล้ว


     “ถ้าอย่างนั้นนายเองก็ต้องพักผ่อนด้วย หรือว่านายหิว นายต้องการอะไรอีกรึเปล่า?” เธอถามเขาออกไป


     เจโน่ส่ายหน้าเบาๆ แต่ก็ยังยิ้มบางๆให้เธอ


     “เธอเองก็ต้องพักผ่อนเหมือนกัน..เธอไม่ได้รับบาดเจ็บตรงไหนใช่มั๊ย?” ชายหนุ่มถามเธอกลับมาด้วยสีหน้ากังวล


     “ไม่เลย ฉันไม่เป็นอะไร” ไอแอมรีบตอบกลับไป


     “ฉันขอโทษนะ ที่ปกป้องเธอไม่ได้..” แววตาของเจโน่ฉายแววรู้สึกผิดอย่างเห็นได้ชัด


     “มันไม่ใช่ความผิดนาย พวกนั้นต้องการเอาชีวิตเราสองคนอยู่แล้ว...แต่ตอนนี้นายดีขึ้นแล้วฉันดีใจกว่า” เธอตอบพร้อมยิ้มกว้างให้อีกคน


     “อืม” เจโน่ยิ้มให้เธอเป็นคำตอบ ก่อนจะยกมือขึ้นมาแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ


     “นายจะดื่มน้ำอีกเหรอ?” 


     แต่ชายหนุ่มกลับส่ายหน้าเบาๆ


     “หรือนายหิวข้าว?”


     ตอนนี้เขาก็ส่ายหน้าให้เธออีก


    แล้วเจโน่ต้องการอะไรละ?


    “ยา..ฉันอยากได้นารักษา..”


     “อ่อ..” ไอแอมพึมพำออกมาเบาๆ ก่อนจะหายาที่หมอฝากไว้ให้เขา แต่เจโน่ก็คว้ามือเธอไว้ก่อนอีก “มีอะไรรึเปล่า?”


     “ไม่ใช่ยาแบบนั้น..” ชายหนุ่มว่า


     “หืม? แล้วมันยาแบบไหนละ?”


     “ฉันหมายถึงยาแบบนี้..” 


     พูดจบชายหนุ่มก็ดึงเธอเข้าไปใกล้ๆ จนใบหน้าของเธอเข้าใกล้เขามากขึ้นเรื่อยๆ รอยยิ้มบางฝุดขึ้นที่ใบหน้าของคนป่วย ก่อนที่หญิสาวจะเข้าใจความหมายของมัน


     “นายนี่มัน..”


     ใจก็อยากจะฟาดอีกคนด้วยความหมั่นไส้ ถ้าไม่ติดว่าเจโน่บาดเจ็บอยู่อ่ะนะ


      “นะครับ..”


      แน่นอนว่าทั้งสีหน้าและน้ำเสียง...คิดว่าคนอย่างไอแอมจะใจอ่อนมั๊ยละ?


     คำตอบคือใจอ่อนแน่ๆ 


     หญิงสาวโน้มใบหน้าลงไปใกล้จนจมูกของเธอชนกับสันจมูกของอีกคน ก่อนที่จะใช้ริมฝีปากจุ๊บลงไปเบาๆที่ริมฝีปากของเจโน่แล้วค่อยๆผละออกมา


      “แค่นี้ก็หายแล้ว” คนป่วยพูดออกมาพร้อมยิ้มหน้าระรื่น


     จ๊ะ..เชื่อแล้วว่าหายจริงๆ


      “ตอนนี้ก็นอนพักได้แล้วใช่มั๊ย?” 



     “อืม” 



      สิ้นเสียงตอบเปลือกตาของเจโน่ก็หลับลงอีกครั้ง ไอแอมจึงจัดแจงเตียงและท่านอนของอีกคนให้เข้าที และคราวนี้ก็เป็นเธอที่ต้องพักผ่อนเหมือนกัน







#ฟิคไอโอลอส

ฟื้นมาก็อ้อนเลยนะจ้าเจโน่นนนนน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

937 ความคิดเห็น

  1. #913 ชอบกินหมูกรอบ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2564 / 15:46

    พิน่อก็อ้อนตลอดเลยยย อย่างงี้ี้ี้้้มัมมี้ก็รักตายเลยสิลูก

    #913
    0
  2. #841 ismind (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 21:00
    แต่เอาจริงๆก็เรือนี้มาตั้งแต่น้องโน่ออกมาแล้วฮืออออออ ชั้นมันนังคลบาปปป
    #841
    0
  3. #840 ismind (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 20:59
    ขึ้นเรือนี้ จะบาปไหมคะ;—; แต่ก็บาปไปแล้วแหละ แอแง
    #840
    0
  4. #785 RV BORD (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 22:23
    อ้อนบ่อยนะเจโน่อ่าดีต่อใจเหลือเกิน
    #785
    0
  5. #710 papawarin chaitamart (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 21:37
    นายมันร้ายกาจเจโน่ โอ้ย ชอบบบบบ
    #710
    0
  6. #401 Neen (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 00:20
    ฮื่ออออชอบบบ อ้อนบ่อยๆเลยก็ได้พี่ชอบบบบบ เรายังคงยึดมั่นที่จะอยู่บนเรือเจโน่ค่ะ555555
    #401
    0
  7. #400 Mind_kookga (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 00:11
    ไรท์~~~มาร์คเป็นคนดีใช่มั๊ยถ้าไม่ใช่ เค้าจะเปลี่ยนเรือแล้วนะ55555 รอนะคะ
    #400
    0
  8. #399 ช้อยเองจ้า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:06
    บ้าจริง นี่เราหุบยิ้มไม่ได้เลย
    #399
    0
  9. #398 bb_bbabe (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 18:08
    เรือลำไหนดีคะะ ><
    #398
    0
  10. #397 kimjinhwan042 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 12:23
    หืมมม ได้มากกว่าใครเขาเลยนะเจโน่
    #397
    0
  11. #396 Anny-Sweet (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 11:53
    ลีเจโน่มันร้ายยยยย
    #396
    0
  12. #395 saa.mee.th (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 23:04
    เจโน่ ใจบางอีกแล้วลีเจโน่อ่าาาาาาาาา
    #395
    0
  13. #394 Kanokwan_PKS (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 23:02
    เจโน่น่ารักอ่าาาา ><
    #394
    0
  14. #393 ช้อยเองจ้า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 22:54
    บัดซบ นี่เราหยุดยิ้มไม่ได้เลย
    #393
    0
  15. #392 เงาจันทร์สีรุ้งสดใส (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 20:33
    เจโน่บ้าจริง
    #392
    0
  16. #391 imfostefu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 20:20
    กร๊าวใจมาก
    #391
    0
  17. #390 imyora (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 20:12
    หืมมมมม ขี้อ้อนจังนะเจโน่
    #390
    0
  18. #389 มนุษย์เชฟ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 19:44
    เจโน่ขี้อ้อนไปไหมคะ หืมมม
    #389
    0
  19. #388 chalala246 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 20:18
    อู้ววว อนันตเซียเอ่อหรือไอแอมดี นางเจ๋งมาก มาต่อนะคะไรท์
    #388
    0
  20. #387 tkmn10 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 11:09
    ทำพี่โน่เราทำไมคนใจร้ายยยยย -()-~~~~
    #387
    0
  21. #386 __vvic64 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 01:57
    ใครช่างบังอาจมาทำร้ายคุณชายของพี่!
    #386
    0
  22. #385 NightSskyy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 23:37
    อยากรู้จริงว่าพวกนั่นเป็นใครกัน คนของRose หรอ ?? มาต่ออีกนะ สู้ๆ
    #385
    0
  23. #384 Speartales (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 22:03
    ใครมาทำน้องโน่TT
    #384
    0
  24. #383 เงาจันทร์สีรุ้งสดใส (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 20:43
    พวกเลวนั้นมันเป็นใคร. ต้องการอะไรแล้วจะฆ่าอนันตเซียทำไม เจโน่ทำใจดีดีไว้นะ
    #383
    0
  25. #382 namsehun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 20:33
    ต้องเป็นพวกคนที่ทำให้อนันตะเซียคนเก่าตายแน่ๆ
    #382
    0