{ BJin } Be my patient ϟ #ฟิคคนไข้ของฮันบิน。/ จบแล้ว

ตอนที่ 22 : ϟ TRACK 19 "เกมสกินชิพ"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    14 มี.ค. 58

.










# TRACK 19







 

            จุนเน่ไปแล้ว

 

           

            ใช่ จุนเน่ไปแล้วจริงๆแหละ ตั้งแต่วันนั้นก็ผ่านไปประมานสามเดือนแล้ว ตอนนี้ผมอยู่ปี 2 แล้วนะ ส่วนฮันบินก็เป็นนักศึกษาแพทย์ปี 1 ตั้งแต่ฮันบินเรียนหมอ จากที่เคยคิดว่าอีกคนจะมาดูแลผมมากขึ้น แต่มันกลับเปล่าเลย เราไม่ค่อยมีเวลาให้กันมากเท่าที่ควร เพราะฮันบินไปเรียนแต่เช้า กลับก็ดึก เขาเรียนหนักมากจริงๆนะ ขนาดนี่เพิ่งเปิดเทอมได้แค่ไม่กี่อาทิตย์เอง

 

            ผมก็บอกอีกคนไปแล้ว ถ้าเรียนไม่ไหวก็ไม่ต้องเรียนก็ได้ อย่าฝืนตัวเองเลย แต่ฮันบินก็ยังดื้อบอกว่าจะเรียนให้จบให้ได้เลย เพราะผม.. บอกตรงๆว่าผมรู้สึกดีมากเลยล่ะ ฮันบินทำเพื่อผมขนาดนี้ ยอมเหนื่อยเพื่อผม ลำบากเพื่อผมมาตลอด ผมเลยเลิกงี่เง่า พยายามเข้าใจอีกคน

 
 

กลับมาแล้วครับ

 

            แต่ยังไงก็ไม่ชอบอยู่ดี ถึงแม้เราจะย้ายมานอนห้องเดียวกัน แต่ก็มีเวลาอยู่ด้วยกันแค่นิดเดียวL

 
 

            ..ไม่ชอบก็ตรงนี้แหละ

 

 

อื้อ

 

            ผมครางออกมาเบาๆเพราะตอนนี้ผมกำลังถูกอีกคนหมุนเก้าอี้ที่นั่งอยู่ให้เข้าหาเจ้าตัว ก่อนจะเอื้อมมือเอื้อมแขนมายกตัวผมซะลอยเลย ผมที่กลัวตกเลยจับเสื้ออีกคนไว้แน่น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองค้อนคนที่กำลังยิ้มร่าอยู่

 
 

ผมบอกว่าผมกลับมาแล้วนะ

 

            ฮันบินพูดขึ้นพร้อมกดหน้าลงมาขโมยแก้มผม..

 
 

งือ เหม็น


เพราะตอนนี้มันดึกแล้ว ผมอาบน้ำใส่ชุดนอนเตรียมเข้านอนเรียบร้อย แต่ฮันบินเพิ่งกลับมา
L อีกคนก็กลับมาเวลานี้ทุกวันจนตอนนี้ผมเริ่มชินซะแล้ว ไม่ชอบเลย เพราะพอฮันบินกลับมาผมก็จะผล็อยหลับไปตลอด เราเลยไม่ได้ทำกิจกรรมร่วมกัน อย่างเช่น พูดคุย ดูหนัง หรือ...อะไรกันเลย

 

            กิจกรรมของผมนี่ไม่ได้มีแค่อื้อกันนะครับ มันมีเยอะกว่านั้นL

 

 

ก็พี่ไม่สนใจผมนี่ ฮันบินเถียงขึ้น ก่อนจะโน้มหน้าลงมากดจูบที่ปากผมอีกรอบ

 

            อีกคนกำลังรัดแขนให้แน่นขึ้น กันผมตก เพราะตอนนี้ฮันบินกำลังอุ้มผมขึ้นจากข้างหน้า เหมือนอุ้มเด็กยังไงอย่างงั้น

 
 

กลับดึกก็ไม่ยอมโทรมาบอก

 

            ผมไม่ได้งี่เง่านะ แต่ช่วงนี้ฮันบินสนใจผมน้อยลงจริงๆ ผมก็พยายามเข้าใจว่าเพราะอีกคนเรียนหมอ ตารางเรียนเยอะ งานเยอะ จนทำให้ละเลยความสนใจผมไปบ้าง.. แต่มันก็ยังไม่ชินอยู่ดี เพราะไอหนังสือบ้าๆนั่นทำให้ฮันบินสนใจมันมากกว่าผม จนตอนนี้ผมต้องตั้งเตือนกินยาเองแล้ว เพราะฮันบินชอบลืม! เรียนหนักจนไม่ได้สนใจผมเลย

 
 

ผมนึกว่าพี่ชินแล้ว เพราะผมก็กลับดึกแบบนี้ทุกวัน

ไม่มีทางชินหรอก ผมบ่นอุบอิบ พร้อมเลื่อนมันตัวเองไปแกะเน็กไทด์ให้อีกคนเบาๆ

 
 

หะ เห้ย

 

            ฟอด

 
 

            แปะ!

 

 

ย่าห์! ถ้าฉันตกขึ้นมานะ

 

            ผมตีไหล่อีกคนไปทีนึงแรงๆ เพราะฮันบินน่ะสิเกือบทำให้ผมหงายหลังลงไปอยู่แล้ว อีกคนโน้มตัวทิ้งน้ำหนักลงมาที่ไหล่ผม ก่อนจะกดจูบที่ซอกคอแถมยังดูดแรงด้วย ชอบจังนะพวกสร้างรอยเนี่ย

 
 

ไม่ตกหรอกน่า นี่ใครคิมฮันบินนะ

หรอ

โอ้ยย ตัวเล็ก ผมดึงสายเน็กไทด์ให้พันรอบคออีกคนก่อนจะรัดแรงๆให้สำนึกซะบ้าง

 
 

ไหนๆพี่ก็กอดผมกลมเกลียวแบบนี้แล้ว กลิ่นติดตัวไปแน่ๆ ไปอาบน้ำกันไหม

ขี้เกียจแล้ว ผมบ่นงอแงขึ้นก่อนจะเควี้งไทด์สีน้ำตาลลงพื้น ก่อนที่ตัวเองจะกลับมาสนใจเสื้อสีขาวแขนยาวที่อยู่บนตัวอีกคน พร้อมเลื่อนมือไปปลดกระดุมออกให้อย่างตั้งใจ

 
 

พี่เหงารึเปล่า ฮันบยอลก็ไม่อยู่แล้ว แถมผมยังชอบกลับดึกอีก

“…” ผมทำเป็นแกะกระดุมต่อไปเรื่อยๆ ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกไป



ขอโทษนะ

 

            จนสุดท้ายก็ต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง.. ฮันบินกำลังทำหน้าหงอยๆจ้องมองมายังนัยน์ตาผมไม่ละไปไหน ผมเผลอเม้มปากเพราะรู้สึกกดดันนิดๆ ถึงจะงอนอีกคนแต่พอฮันบินมาพูดแบบนี้มันก็ทำให้โกรธไม่ลง ฮันบินคงจะรู้สึกไม่ดีเหมือนกันใช่ไหม.. แสดงว่าเขายังแคร์ผมเหมือนเดิม

 
 

ก็นิดหน่อย แต่ฉันคงชินแล้ว..

อย่าพูดแบบนี้สิ ไปอาบน้ำด้วยกันเถอะ

คนละเรื่องเลย

 

            ผมทุบอกอีกคนดังปั่กก่อนจะเลื่อนมือไปถอดเสื้อให้ แต่มันติดข้างล่างเพราะตัวเองทับอยู่ ก็ฮันบินอุ้มผมอยู่นี่.. อุ้มตั้งนานแล้วแขนไม่ชาหรือยังไงกัน

 
 

งั้นผมอาบน้ำพี่ห้ามหลับนะ

เริ่มง่วงแล้วอะ

 

            ผมหาววอดจนน้ำตาซึมออกมา ก่อนจะต้องเปิดตาตัวเองเพราะฮันบินกำลังวางผมลงบนเตียง ก่อนมือหนาจะสอดมาใต้หลังแล้วดันตัวผมลุกขึ้นนั่ง

 
 

กางเกงถอดยากจัง

 

            ฟอร์ม

 

ผมเลื่อนมือไปปลดเข็มขัดอีกคนออก ตามด้วยกระดุมและรูดซิบลง จนเห็นถึงบ็อกเซอร์ข้างใน

 
 

จ้องเขม็งเลยนะ

บะ บ้า! ถอดเองไปเลย จะนอนแล้ว

 

            ผมรีบล้มตัวลงนอนเพราะคำพูดบ้าๆของฮันบิน หึย คนอุส่าถอดกางเกงให้ยังจะมาแซวอีกเชอะ สักพักก็รู้สึกเหมือนตัวเองโดนดึงขึ้นมาอีกแล้ว ก็เป้าฮันบินมันอยู่ตรงระดับสายตาพอดีอะ เผลอมองอีกแล้วเห็นไหม ไอคนบ้า


 

วันนี้มีไข้รึเปล่า

นิดหน่อย ผมเงยหน้าขึ้นสุดตัวจนฮันบินต้องก้มตัวลงมาไม่ให้ผมคอเคล็ด

ขอบคุณที่ยังเป็นห่วงกันนะ-_-

 
 

เขาบอกกันว่าการมีเซ็กส์จะทำให้อุณหภูมิในร่างกายลดลง ไข้ก็จะหายด้วย

หืม? ผมยังคงทำหน้าซื่อๆ แต่จริงๆก็รู้แล้วล่ะว่าฮันบินต้องการจะสื่ออะไร

แล้วจะให้ผมตอบรับทันทีเลยอะหรอ  บ้าน่า ผมไม่ได้หื่นนะ..

 
 

นี่ผมพูดจริงๆนะไม่ได้โม้

อือ ผมหลับตาลงพริ้มเพราะฮันบินกำลังใช้นิ้วเกลี่ยที่บริเวณตาผมอยู่


รุกเร้าไม่สำเร็จ

 

            ไอบ้า!

 
 

ไปอาบน้ำก่อน ห้ามหลับก่อน!”

รู้แล้ว

 

            ผมยกยิ้มพร้อมตอบรับเบาๆ ฮันบินก็ยังคงขี้แกล้งเสมอ ถึงผมจะรู้เรื่องอย่างว่าเยอะกว่าเมื่อก่อนแล้ว แต่ก็ไม่ได้เชี่ยวชาญไปทุกอย่างเหมือนฮันบินหรอกนะ ที่รู้มาก็เพราะอีกคนมอบสัมผัสให้ทั้งนั้นแหละ ผมลุกขึ้นเดินไปหยิบเสื้อผ้าของคนขี้แกล้งที่ถอดกระจัดกระจายอยู่ที่พื้นห้องแล้วหย่อนมันลงตะกร้า ก่อนตัวเองจะเดินไปที่โต๊ะทำงานเพื่อทำการบ้านรออีกคน

 

 

            ..ไม่อยากให้หลับก็อาบน้ำให้มันเร็วๆหน่อยสิ


 

30per.


 


 

TALK
ฮันบินอุส่าชักชวนทั้งที555555555555555555555
ฮันบยอลไปอยู่กับแม่หนา รออีกแปปน้องจะกลับมาซน


.


ปล. ลงเป็นหน้าจะได้รู้ว่ามันเยอะ 18 หน้าเลยนะ )_(


 


 

            HANBIN SIDE

 

ตัวเล็ก หยิบผ้าเช็ดตัวให้หน่อย ผมลืม

 
 

            เงียบ

 
 

พี่จินฮวาน เฮ้

 

 

            ปั่ก ปั่ก

 

ผมพยายามทุบประตูเพราะต้องการการตอบรับจากอีกคน แต่เหมือนมันจะไม่ได้ผมนะ เจ็บฟรี  หรือว่าพี่จินฮวานจะหลับไปแล้ว หรือจะออกไปข้างนอก? แต่ถ้าผมไม่มีผ้าเช็ดตัวผมก็ออกไปไม่ได้นะ

 
 

ตัวเล็กก ผมลืมผ้าเช็ดตัว

 

            ...

 

สุดท้ายผมเลยตัดสินใจเปิดประตูออกไปทั้งๆที่ตัวเองไม่มีอะไรมาปิดร่างกายเลย พอประตูเปิดกว้างออกก็เห็นร่างเล็กที่เมื่อสักครู่กำลังฟุบไปกระเด้งตัวขึ้นมาพร้อมขยี้ตาสองสามทีเพื่อปรับสายตา ปากเล็กพึมพำนิดๆก่อนจะหันมาทางผม

 
 

อาบเสร็จแล้วหรอ.. ฮะ ฮันบิน!”

 
 

            !!!

 
 

พี่จินฮวานตะเบ็งเสียงออกมาถึงจะเห็นแค่แว๊บๆแต่ก็สังเกตได้ว่าหน้าอีกคนกำลังแดงเห่อขึ้นมา เจ้าตัวรีบหันหน้าหลบ ทำให้เผลอขำออกมานิดๆ

 

 

งือ เห็นหมดเลยอะ

 

เสียงพึมพำเบาๆถูกเอ่ยขึ้น แต่ผมได้ยินนะ

 

 
 

นะ นาย.. ทำอะไรเนี้ย เสียงอู้อี้โวยวายขึ้นมา เหมือนเป็นเชิงสั่งให้ผมเอาอะไรมาปกปิดบ้าง

ก็ผมบอกให้พี่เอาผ้าเช็ดตัวมาให้ แต่พี่ไม่ตอบอะ



กะ ก็..

 

พี่หลับ!” ผมกระแทกเสียงอย่างนึกงอน ตอนนี้รู้สึกหนาวๆตัวแฮะโดยเฉพาะน้องชาย..

ปะ เปล่าสักหน่อย แต่หลับตาไปเฉยๆ


ผมจะเอาผ้าเช็ดตัว

            ผมพูดขึ้นขณะที่ตัวเองกำลังพยายามใช้มือปิดน้องชายเอาไว้ โดนความเย็นด้วยมันจะหดน่ะ

 
 

ระ รอแปป พี่จินฮวานลุกขึ้นอย่างเงอะงะ


เจ้าตัวพยายามไม่หันมามองผม รีบวิ่งไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าให้

 
 

            !!!

 
 

            อีกคนหันมาทางผมอีกรอบแล้วก็เบิกตากว้าง ก่อนจะหันหลังกลับไป

 

 

หะ หันไปสิ ฉันเห็นน้องนายอีกแล้วนะ เสียงงอนๆนั่นทำให้ผมนึกอยากจะแกล้งอีกคนซะจริงๆเลย

อะๆหันแล้ว

 

            เสียงเท้าตึงๆทำให้ผมรับรู้ได้ว่าอีกคนคงกำลังวิ่งมา สักพักช่วงหลังก็สัมผัสได้ถึงผิวผ้าที่พี่จินฮวานกำลังนำมันมาปิดให้ เพราะต้องปิดจากด้านหลังทำให้แขนสั้นๆของอีกคนเอื้อมกวาดมากอดรัดผม เหมือนกอดจากข้างหลังเลยแหละ อบอุ่นเหมือนกันนะ ผมจับมืออีกคนให้คาไว้ในท่าเดิม ก่อนตัวเองจะขยับเพื่อหมุนตัวไปหา

 

 

งื้อ ภาพที่เห็นคือพี่จินฮวานกำลังหลับตาแน่น ทั้งๆที่สองแขนยังโอบรัดผมอยู่

 
 

            จูบ..

 
 

ผมโน้มตัวลงไปกดจูบข้างๆปากเล็ก ก่อนจะขยับไปตรงกลีบปากสีชมพูนั่น ดูดเม้มมันสองสามทีแล้วก็ถอนจูบออกมา พี่จินฮวานมีท่าทีงอนนิดๆ เพราะเจ้าตัวคงเมื่อยที่ผมปล่อยให้ยืนถือผ้าเช็ดตัวอยู่แบบนี้ พอผมจัดการมัดให้มันเกาะอยู่ตรงเอวได้ อีกคนก็เดินกระทืบเท้าตรงไปที่เตียงนอนโดยที่ไม่มองหน้าผมเลยสักนิด

 
 

            อ่า.. โดนงอนอีกแล้ว

 
 

ตัวเล็ก

 
 

            ฟอดดด

 
 

ผมเดินไปโอบรอบเอวอีกคนจากข้างหลัง พร้อมกดหน้าลงไปหอมตรงบริเวณซอกคอจนทำให้พี่จินฮวานเผลอขำออกมา บ้าจี้  ไปแต่งตัวก่อน

 
 

แบบนี้ก็ทำง่ายดีออก รักษาไข้ไง

ไม่เอา เสียงง้องแง้งเอ่ยปฏิเสธก่อนจะหันกลับมาหาผมพร้อมดันตัวให้ไปไกลๆ


ผมจะงอแงแล้วนะ

            ผมเอื้อมตัวไปกอดอีกคนอีกที แต่พี่จินฮวานก็รีบวิ่งหนีไปพร้อมกระโดดขึ้นเตียง ไม่พอยังดึงผ้าห่มมาคลุมโปรงจนไม่เห็นร่างอีก ผมทำได้แค่ขำกับท่าทางเด็กๆของอีกคนก่อนจะเดินไปแต่งตัวอย่างเซงๆ

 
 

            อย่าให้เผลอนะตัวเล็ก เสร็จผมแน่

 

 

 
 

#ฟิคคนไข้ของฮันบิน.

 

 

 

            ผมกำลังรีบวิ่งไปหาอีกคน เพราะวันนี้ผมเลิกเร็วเราเลยสัญญากันว่าจะไปเดทกันหลังจากที่ไม่ได้ทำมานานแล้ว แต่ผมสายอีกแล้ว ก็อยู่ดีๆอาจารย์เขาก็เรียกประชุมด่วนคัดเลือกคนที่จะไปสัมนาที่มหาวิทยาลับทงกุก แล้วคนที่ถูกรับเลือกก็ไม่ใช่ใครที่ไหนไกล ผมเองนี่แหละ

 

            ผมยกมือขึ้นดูเวลาอย่างรนๆ ตอนนี้ผมเลทเกือบชั่วโมงแล้ว และผมก็มั่นใจว่าพี่จินฮวานยังคงนั่งรอผมอยู่ที่โต๊ะม้าหินตรงสวนหย่อมใกล้ๆตึกที่ผมเรียน ผมรีบวิ่งสุดตัวเพราะเป็นห่วง ก็พี่จินฮวานอยู่คนเดียวได้ที่ไหนล่ะ ป่านนี้คงนั่งชะเง้อมองหาผมจนคอเป็นยีราฟแล้วมั้ง รู้อย่างงั้นเลยทำให้ผมรีบสปีดตัวเองมากขึ้นอีก

 
 

 

นั่นไงแก แฟนน้องฮันบินอะ

 


 

            ผมวิ่งผ่านกลุ่มรุ่นพี่พยาบาล ทำให้เจ้าตัวมีท่าทีรนๆเพราะผมได้ยินในสิ่งที่เขาพูด แต่ตอนนี้สายตาของผมกำลังจ้องไปที่ร่างเล็กคุ้นตาที่ตอนนี้นอนฟุบลงไปกับโต๊ะ ผมวิ่งไปพร้อมยืนหอบแฮกๆอยู่ข้างๆ ตัวเล็กนี่.. จริงๆเลย มานอนในที่แบบนี้ได้ยังไงถ้าโดนจับตัวไปจะทำยังไงฮะ

 
 

            ได้แต่บ่น..

 

... ผมส่งนิ้วไปสะกิดอีกคนเบาๆ พี่จินฮวานกำลังเงยหน้าขึ้นมาด้วยสีหน้าเนือยๆ



มาแล้วหรอ

อือ ขอโทษนะอาจารย์เขาเรียกประชุมด่วนอะ

 
 

ไม่เป็นไรหรอก ฉันเข้าใจ ใบหน้าหวานกำลังตั้งใจเก็บข้าวของของตัวเองที่กองอยู่ทั่วโต๊ะ อีกคนคงพยายามทำเหมือนไม่มีอะไร แต่ผมรู้น่ะว่าพี่จินฮวานกำลังน้อยใจ

 
 

ถือไหวไหม


ไม่เป็นไร โอ้ย..


เพราะอีกคนไม่ทันมองทำให้ขาเล็กเตะเข้ากับโต๊ะม้าหินอย่างจัง ก่อนเจ้าตัวจะล้มพับลงไปกองกับพื้น ผมเลยรีบทรุดตัวลงไปดู

 

 

            โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก แค่แผลฟกช้ำธรรมดา แต่มันกำลังขึ้นสีเขียวม่วงทั้งแถบ

 
 

โอ้ย.. อย่าจับแรงสิ

 

อะ

หืม?

 
 

            พี่จินฮวานถามขึ้นเสียงเอ๋อๆ เพราะผมกำลังนั่งคุกเข่าหันหลังให้อีกคน.. นี่ไม่เคยดูซีรี่ย์เลยหรือยังไงกัน แบบที่พระเอกเขาชอบทำตอนที่นางเอกเจ็บขาอะ ผมยกมือขึ้นตบบ่าตัวเองเบาๆเชิงบอกให้พี่จินฮวานรู้

 
 

ขี่หลังผมมา

เอางั้นหรอ..

 

 

อือ

 
 

            สักพักตัวอีกคนก็กระแทกลงมาที่หลังผมทำให้ผมเอื้อมแขนไปข้างหลังอัตโนมัติเพื่อพยุงให้พี่จินฮวานอยู่แนบชิดตัว ก่อนตัวเองจะลุกขึ้นเต็มความสูง.. นี่วันๆกินอะไรบ้างหรือเปล่าเนี่ย ตัวเบาชะมัด

 

 

หนะ หนักไหมอะ

ไม่เลย นี่ผมเลี้ยงพี่ไม่ดีหรอ เบาอย่างกับคนขาดสารอาหาร

 

       
            แปะ

 
 

โอ้ย..

ทำมาพูดดี

 
 

ล้อเล่นคร้าบ ช่วงนี้ชอบใช้กำลังจัง ผมเดินยิ้มไปเพราะรู้สึกดี

 

 

            แขนพี่จินฮวานตอนนี้กำลังโอบรอบคอผมแน่น แถมยังโน้มตัวลงมาทำให้คางเล็กเกยอยู่ที่หัวไหล่ผม.. ผมเดินมาตามทางเรื่อยๆเพราะมันยังไม่เย็นมาสำหรับมหาวิทยาลัย ทำให้มีนักศึกษาแพทย์และนักศึกษาพยายาลคนอื่นๆยังเดินวนอยู่เยอะแยะ บ้างก็กำลังนั่งคุยกัน แต่สังเกตได้ว่าแทบทุกสายตาจะหันมามองทางเราเกือบทั้งนั้น ก็ไม่ได้อยากทำตัวเด่นหรอกนะ

 
 

น่ารักอะ น้องฮันบินโคตรน่ารักเลยเธอ

อยากได้แฟนแบบนี้บ้างจัง เฮ้อ

 

 

            เพราะเสียงซุบซิบทำให้ผมเริ่มรู้สึกกังวลว่าอีกคนจะรู้สึกแย่รึเปล่า จากแขนที่ตอนแรกรัดขอผมหลวมๆ แต่ตอนนี้กับรัดซะแน่นแถมยังแนบหน้าลงกับไหล่ผมให้ดูแนบชิดขึ้น.. แสดงความเป็นเจ้าของรึเปล่านะ ไม่รู้ทำไมผมถึงชอบแบบนี้จัง

 

 

ฮอตจังเลยนะ เสียงคนงอนดังขึ้น

น่ะ จะงอนอีกแล้วดิ


เปล่าสักหน่อย มีแฟนหล่อก็ต้องทำใจ

 

            พี่จินฮวานพูดกระแทกๆแบบประชดๆ มันไม่ได้ดูน่ากลัวเลยนะ

 
 

ดู.. เหมือนเด็กมากกว่า

 
 

ขี้ประชดแบบนี้ เดี๋ยวถึงบ้านจะจับฟัดให้เข็ดเลย

 

 

 

ไม่กลัวฮันบินหรอก

คอยดูเถอะ วันนี้จะเล่นให้ไม่ได้นอนเลยJ

 

70%






ตอนนี้มี 120 เปอนะ555555555555555555555555

 


 

 

 

            ผมแบกพี่จินฮวานขึ้นหลังจากรถจนตอนนี้ถึงหน้าห้องแล้ว ร่างเล็กเอื้อมตัวลงมากดรหัสผ่านหน้าห้องอย่างรู้ทัน แต่ถ้าผมไม่ย่อคงกดไม่ถึงหรอก เราสองคนเข้ามาในห้อง ก่อนที่ผมจะวางร่างเล็กลงบนโซฟา พร้อมกับตัวเองที่นั่งลงคุกเข่าเพื่อเช็คดูขาเรียวด้วยความเป็นห่วง แต่เหมือนจะไม่เป็นอะไรมาก คงแค่ชนแรงเกินไปเลยเจ็บแค่ชั่วคราวเท่านั้น

 
 

หายเจ็บรึยัง ลองขยับขาดูสิ

 
 

            พี่จินฮวานค่อยๆทำตามที่ผมบอก ร่างเล็กเหมือนจะกลัวนิดๆแต่พอขยับแล้วก็ยิ้มแฉ่ง คงไม่เจ็บแล้วสินะ.. ผมยกยิ้มให้อีกคนเบาๆ คราวนี้ขาเล็กแกว่งไปมาเหมือนกำลังเล่นสนุก ทำให้ผมอดหมั่นไส้ไม่ได้

 
 

ขอโทษที่ผมทำให้เดตของเราวันนี้พังนะ

 
 

อื้ออือ หน้าใสส่ายหน้าไปมาสองที ก่อนจะยกยิ้มออกมา เพราะฉันซุ่มซ่ามเตะโต๊ะตังหากทำให้เราไม่ได้ไปเดตกัน แต่ไม่เป็นไรพรุ่งนี้ฮันบินหยุดนี่ ฉันมีควิซแค่แปปเดียว พอเสร็จเราก็ไปเดตกันไง ฉันอยากไปสวนสนุกจัง

 
 

นะๆฮันบิน พี่จินฮวานยิ้มร่าก่อนจะเขย่าแขนผมสองสามทีถามหาคำตอบแต่..

 

 

            พรุ่งนี้มีผมสมมนา..

 
 

คือ.. ร่างเล็กยังคงยิ้มให้ผม ทำให้ผมรู้สึกผิดจนต้องหลบสายตา พรุ่งนี้ผมต้องไปมหาวิทยาลัยทงกุก

 

 

งะ งั้นหรอ..

 

            แววตาที่เคยสดใสแต่ตอนนี้กำลังหงอยลง มือเล็กค่อยๆขยับออกจากแขนผม แต่สักพักก็ยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง

 

 

ไม่เป็นไรหรอก คราวหน้าก็ได้

แล้วพี่..

เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันคงเข้าไปนั่งเล่นที่หอสมุดแหละ กลับห้องมาก็ไม่รู้จะทำอะไร อยู่ที่นั่นเผื่อจะฆ่าเวลาได้บ้าง

 

 

ตัวเล็ก

 

 

หิวจัง ฮันบินหิวรึยัง

 

 

            หมับ

 
 

            ผมคว้าแขนเล็กมาก่อนจะออกแรงดึงจนร่างบางเซล้มอยู่ในอ้อมกอดผม

 

 

หิว แต่ไม่อยากกินข้าว อยากกินพี่มากกว่า

ก็กินเลยสิ ใครห้าม

 
 

            ผมเผลอขำกับคำพูดที่เหมือนเด็กนั่น.. ผมรู้ว่าอีกคนพูดจริง เพราะตารางเรียนที่เยอะเกินของผม อีกทั้งยังมีงานโน่นนี่นั่นทำให้ไม่ได้ใช้เวลากับพี่จินฮวานเท่าไหร่เลย มันทำให้ผมรู้สึกแย่นะ แต่ยังไงผมก็อยากจะเรียนหมอให้จบ จะได้มาดูแลพี่จินฮวานไง..

 

 
 

พี่ไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวผมไปเตรียมเอกสารก่อน

แต่ฮันบิน..

 

 

หืม?

 
 

            ผมผละอีกคนออกจากอ้อมกอด ก่อนจะก้มหน้าลงไปจ้องหน้าเพื่อเอาคำตอบ..

 

 

เปล่า ไปเตรียมเอกสารเถอะ มันสำคัญกว่า หน้าใสออกแววงอนๆ ก่อนอีกคนจะเดินผ่านหน้าผมไปในห้องนอนเพื่ออาบน้ำตามที่ผมบอก ส่วนผมก็ได้แต่มองตามเพราะเอื้อมมือไปรั้งไม่ทันแล้ว

 
 

 

            ผมก็อยากมีเวลาให้ตัวเล็กมากกว่านี้นะ.. แต่เพราะเรียนหมอมันหนักจริงๆ ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาเลย เรียนเช้ากลับดึก กลับมาก็ต้องทบทวนตำรา มีเวลาอยู่กับตัวเล็กก็แค่แปปๆต่อวันเท่านั้น หรือบางทีผมกลับมาอีกคนก็หลับไปแล้ว เป็นแบบนี้ตลอด เราไม่ค่อยมีเวลาให้กันเลยจริงๆ

 

 

            ผมกลัวพี่จินฮวานจะเหงา แต่อีกคนก็ไม่เคยบ่นออกมาเลย มีก็แค่ท่าทางน้อยใจเล็กๆน้อยๆเท่านั้น

 

 

 
 

#ฟิคคนไข้ของฮันบิน .

 

 
 

 

 

                        JINHWAN SIDE

 
 

            หลังจากที่ผมอาบน้ำเสร็จผมก็ออกมาจัดเตรียมข้าวเย็นสำหรับเราสองคน แล้วก็นั่งรอจนกว่าฮันบินจะอาบน้ำเสร็จ เพราะพรุ่งนี้อีกคนมีสมนาทำให้ผมไม่กล้าเซ้าซี้อะไรมาก พอฮันบินอาบน้ำเสร็จเราก็นั่งกินข้าวด้วยกัน ถึงจะเป็นเวลาสั้นๆ แต่การได้อยู่ด้วยกันในตอนนั้นมันทำให้ผมรู้สึกดีมากจริงๆ เพราะปกติผมจะนั่งกินข้าวที่ห้องคนเดียวตลอด เพราะฮันบินเรียนหนักทำให้อีกคนแทบไม่ได้กินอะไรเลยด้วยซ้ำ

 

 

            แล้วตอนนี้เวลากำลังล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว.. ใกล้ถึงเวลานอนอีกแล้ว

 
 

 

ฮันบิน

 

หืม?

เรา.. ไม่ทำอย่างอื่นกันบ้างหรอ ผมถามขึ้นเสียงเบา

 
 

            เพราะจริงๆแล้วพรุ่งนี้เป็นวันหยุดของฮันบิน หลังจากที่เรียนหนักมาทุกวัน ผมอุส่าวางแผนว่าเราจะไปเที่ยวด้วยกัน แต่เพราะไอสัมมนาบ้าๆนั่นทำให้ผมอดไปเที่ยวกับฮันบินอีกแล้ว

 
 

อะไรล่ะ

 
 

ก็ปกติฮันบินจะแค่นอนกอดฉันเฉยๆ แปปเดียวฉันก็หลับแล้ว

 
 

            อีกคนขำขึ้นคงเพราะคำพูดตลกๆของผม แต่ทำไมล่ะ.. ถึงมันจะน่าอายแต่เพราะผมคิดถึงฮันบินหรอก

 
 

แล้วไออย่างอื่นของพี่คืออะไรล่ะ

ก็พวกดูหนังด้วยกัน เล่นเกม นั่งคุยกัน หรือไม่ก็แบบนั้นอะ

ดูหนังตัดทิ้ง เพราะเราชอบดูคนละแนวกว่าจะเลือกหนังได้คงเช้าพอดี แล้วพอผมเล่นเกมทีไรพี่ก็จะงอน บอกว่าผมสนใจเกมมากกว่าพี่

 
 

เปล่านะ!” แต่มันก็จริงนิดนึงแหละ

 
 

นั่งคุยกัน เราเคยทำแบบนี้ได้ด้วยหรือไง พอผมเถียงพี่พี่ก็งอนแล้วก็ไม่คุยกับผมอีก

งือออออ ก็ฉันไม่อยากนอนเฉยๆนี่

 
 

            ผมกระชับแขนอ้อนอีกคน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นทำปากเบะๆเพราะเหมือนฮันบินจะไม่ทำตามที่ผมบอกเลยสักนิด พรุ่งนี้ไม่ได้เจอกันทั้งวันเลยนะ.. จะไม่ทำอะไรกันหน่อยหรอ

 

 

ตอนนี้ก็เหลืออยู่อย่างเดียว

ก็..ได้นะ อย่างเดียวที่เหลือตอนนี้คือไอนั่นกัน

 
 

            ผมกำลังไล่มือตัวเล็กเพื่อปลดกระดุมชุดนอนให้ฮันบิน แต่กลับมีมือหนามาคว้าไปซะงั้น

 
 

พรุ่งนี้มีควิซไม่ใช่หรอ เดี๋ยวก็ตื่นไม่ไหวหรอก

ฮันบินไม่คิดถึงฉันบ้างหรอ ฉันเหงานะ

 
 

            ผมกำลังงี่เง่าอยู่.. แต่ก็ไม่อยากทำให้อีกคนรู้สึกไม่ดีเลยพลิกหันหลังให้อีกคน ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปรง ถ้าคุยกันมากกว่านี้ผมคงเผลองี่เง่าจนทำให้ฮันบินรำคาญก็ได้ มันไม่คุ้มเลยอะ

 
 

โอเคๆ ผมยอมแล้ว

 
 

            เอ้ะ..

 

 

            ผมทำฟอร์มเป็นนอนนิ่งๆ จนฮันบินขยับผ้าห้มที่ผิดร่างผมอยู่ลง พร้อมขึ้นคร่อมโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว.. คนบ้า! อย่างน้อยก็น่าจะให้ตั้งตัวบ้างสิ เขาก็ตกใจเป็นนะ

 

 

งั้นเรามาเล่นเกมกัน

เกมอะไร

 
 

เกมสกินชิพ

 
 

หืม? ผมย่นหน้าลงเพราะไม่เข้าใจไอเกมที่ฮันบินเพิ่งบอก ถ้าให้เดาคงคิดขึ้นเองสิท่า ไม่เห็นจะเคยได้ยินเลย อีกคนดึงแขนผมให้ลุกตัวนั่ง ก่อนเจ้าตัวจะดึงให้ผมขึ้นไปนั่งซ้อนขา

 
 

“เพราะว่าพี่อยากทำวันนี้แต่ผมไม่

ชิ ผมเผลอเชิดหน้าใส่อย่างงอนๆ



ฟังให้จบก่อนสิ

 

            ผมหันหน้าไปมองอย่างงอนๆ

 

ถามอะไรผมก็ได้ที่เกี่ยวกับพี่ ส่วนผมก็จะถามพี่เกี่ยวกับผม ถ้าพี่ตอบถูกผมจะถอดให้ แต่ถ้าพี่ตอบผิด ผมจะใส่กลับคืน

 
 

แล้วถ้าฮันบินตอบถูกล่ะ

อืม.. จูบละกัน ดูเสียตัวน้อยหน่อย ถ้าผมตอบผิดพี่ก็จะทำอะไรก็ได้เลย แล้วก็ถ้าพี่ทำให้ผมถอดหมดได้ ผมจะทำแบบที่พี่ต้องการเลย

 
 

บะบ้า! แต่ยังไงฉันก็ไม่แพ้ฮันบินหรอก!”

 
 

            ผมพูดขึ้นพร้อมยกกำปั้นขึ้นมาเพื่อให้กำลังใจตัวเอง ส่วนฮันบินก็ขำออกมาอย่างไม่อาย มันน่าขำนักหรือไงกัน ชอบขำผมอยู่ได้ คอยดูถ้าฮันบินแพ้ผมจะขำให้ดู

 

 

คำถามแรก ผมเคยได้เกรด B วิชาอะไรตอนอยู่เกรด 10

อืม..

1

“…”

“2”


เดี๋ยวสิ้ วิชา.. ที่ยอมสละเกรดให้ผมรึเปล่านะ ใช่แน่ๆ


“3”

 
 

จริยธรรม!”

 

            ผมตอบกระแทกเสียงไปอย่างมั่นใจ แต่จริงๆคือไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่y-y ยากอะ ทำไมไม่ถามล่ะว่าเกิดวันไหนชอบกินอะไร ถามแบบนี้ใครจะไปรู้เล่า ไม่ได้เป็นไอสตายนะ

 
 

พี่รู้ได้ไงอะ อ่าว)_( ถูกหรอ

ถูกอะดิ

 

 

อะๆ ถูก

 

            ฮันบินตอบอย่างเสียฟอร์มนิดๆ เจ้าตัวทำหน้าไม่สบอารมณ์สุดๆ ทำไมล่ะโถ่

 
 

เยยย้

ถอดเลย!”

 

            อีกคนกำลังขยับมือตัวเองเพื่อถอดเสื้อนอนออก แต่ไม่ดิ ไม่ได้อยากให้ถอดเสื้อสักหน่อย!

 

 

ไม่เอา ถอดกางเกงสิ

ตัวเล็ก ฮันบินเบิกตากว้างมองมาทางผมอย่างกับเห็นผี ทำไมอะ.. แปลกหรอ

 
 

ถอด-กาง-เกง!

 

 

เอาจริง?

 
 

            ผมพยักหน้างึกๆ ก่อนจะยิ้มขึ้นอย่างพอใจ กอดอกมองอีกคนที่ยังทำหน้าตกตะลึงไม่เลิก

 

ใช่!”

 

 

ก็อยากให้เกมมันจบเร็วๆนี่L

120&

 


 

TALK

ขอโทษถ้ากาก มันดูงงๆเหมือนรีบแต่ง

ใช่รีบy-y ไว้พนอาจจะมาแก้ใหม่น้า ขอโทษฮับ

.

 โทษๆคัทมาตอนต่อไปจ้า5555555555555555555555555

รักทุกคนเยิ้บบบบบ.

 



.




.




.
 





.

Small Grey Outline Pointer
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,509 ความคิดเห็น

  1. #5427 sirasa554 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 10:40
    โอ้ยฟินตอนนี้หลายรอบมากกกก พี่จินขี้อ่อย อ่อยเบอร์แรงมาก อิพิ้จินนี้เเอบหื่นน่ะ55555 ถอด-กาง-เกง! อ่อยเบอร์แรงจริงๆ >.<
    #5,427
    0
  2. #5362 impp8cxpxc (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 07:24
    พี่จินนนนนนนน มีการย้ำ ถอด-กาง-เกง โหววววว
    #5,362
    0
  3. #5338 Hiro Hiro Shi (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 12:07
    คืออ่อยแรงมากอ่ะ 555
    #5,338
    0
  4. #5102 HoneyBabby (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:41
    จินแรงมาก... -.,- 555555
    #5,102
    0
  5. #4934 threestrawberry (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 08:49
    โอ๊ยยยยตัวเล็กกก ถ้าจะขนาดนี้ก็ปล้ำอิบินมันไปเลยเถอะค่ะ 5555555 อิบินมาหวงตัวไมตอนเน้ !!!
    #4,934
    0
  6. #4879 ซอกขาหนีบอปป้า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 04:27
    พี่จินน่าร๊ากกกก ถอด!กาง!เกง! จุดประสงค์ชัดเจนมากกก555555555555
    #4,879
    0
  7. #4868 Parkbyun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2558 / 00:03
    พี่จินจะอยากอะไรขนาดนั้นโอ้ยตัวเล็กกกก
    #4,868
    0
  8. #4848 [ : BLAQ faNtase'' : ] (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 11:22
    พี่จินไม่เบาเลยนะ ถอด! กาง! เกง!
    บีจินจงได้กันเร็วๆเลยค่ะ 5555555
    แต่ก็เข้าใจพี่จินนะ ก็คนมันคิดถึงง่ะ วันๆก็แทบไม่เจอกัน เวลาก็ไม่ตรงกันอีก แบบนี้จะให้ไม่คิดถึงได้ไง ><
    #4,848
    0
  9. #4410 beautiizs (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 13:22
    โอ๊ยพี่จิน อะไรจะขนาดนั้นปล้ำไปเลยเถอะ55555555555
    อ่อยขนาดนี้บินทนได้ไงตอบ 
    #4,410
    0
  10. #4383 YuiLuk (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 19:47
    โอ้ยยยยยพี่จินอ่อยยอะะะะ คืออยากน่าดู55555 ฮันบินยอมเถอะะะ
    #4,383
    0
  11. #4264 tuasal (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 09:45
    คิดได้ง้ายยยยไอ่เกมสกินชิพเนี่ย *0* นี่เลยทางของเรา 55555555 เอ๊ะ!! เดี๋ยวนะ พี่จินใสๆ ของเราหายไปไหนแล้วอ่า ทำไมขี้อ่อยจัง เป็นฮันบินเราจะไม่ทนนะ มาทำตัวเล็กๆ น่าแดงๆ ปากน่าจุ๊บงี้ใส่ นั่ลล้าคคคคคคค ถ้าจะมีใครหื่นกว่าพี่จินก็เรานี่ล่ะ 555555555555
    #4,264
    0
  12. #4235 Qzaxgun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 01:55
    โว้ยยย ใครบอกพี่จินฉันใส

    ใสบ้าบอ5555555555555555555

    พี่ฉันฉันตอนนี้รุกอย่างเดียวเลย นี่อ่านไแหน้าแดงไปอะㅠㅠ
    #4,235
    0
  13. #4211 사랑해♡ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 23:02
    เกร้ดดดดดดดดด พี่จิน!! เปลี่ยนปาย55555555555555555555555555555555555
    #4,211
    0
  14. #4158 BJin (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 15:52
    พี่จินเปลี่ยยนไป5555555
    #4,158
    0
  15. #4094 เดียร์แฟนมาร์ค (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 16:49
    เกร๊สสสสสส ชอบพี่จินแบบไม่ใส 5555555555 5.

    ไรต์มาต่อเร็วๆได้ม้อยย เค้าค้างมากๆ T_T

    ส่องแม่มดจินฮวาน แฟนเด็กหน้าโหดแก้ฟินพลางๆนะ งิ ._.
    #4,094
    0
  16. #4086 yayee.pnp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 20:07
    เห้ยๆๆๆตัดอย่างงี้ได้ไงเล่าพี่พิ้ง มันค้างงงง

    พี่จินกับฮันบินนี่นิสัยสลับกันป๊ะ 5555

    รอๆๆๆๆ แปะรอเลย

    fxckyayee@gmail.com
    #4,086
    0
  17. #4084 JAXXBEXI (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 13:59
    โอ๊ยยยพี่จินเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่ิไหร่ค้ะ 55555
    #4,084
    0
  18. #4081 น้องจ๊ะ 'จ๋าาาา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 01:58
    โอ้ยเล่นเกมสกินชิพต่อเถอะๆๆ5555555
    #4,081
    0
  19. #4078 mindfyyy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 21:29
    พี่จินแอบแซ่บน้ะเนี่ยยยย ไรท์รีบๆมาต่อน้าาาา ก่อนที่รีดเดอร์จะคลั่งตายก่อนนนน ค้างง้ะะะะ อยากอ่านต่อแบ้วววว ไฟว์ติ้งน้ะไรท์ รีดเดอร์จะรออออออออออ><
    #4,078
    0
  20. #4072 Holla K (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 13:33
    คึๆๆๆๆ สงสัยพี่จินจะเหงาจิงๆนะเนี่ย บินเอ้ยแกเส็ดตัวเล็กแน่ >,.<
    #4,072
    0
  21. #4071 Junno June (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 02:47
    แค่เริ่มเกมส์ก็ถอดกางเกงเลยเหรออตัวเล็กกกด แอร้ยยยยยยย
    #4,071
    0
  22. #4067 Bangest (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 22:02
    ถอดกางเกงเลยหรอลูกกกกกกกกก
    #4,067
    0
  23. #4065 ไคโตะ คิด 1412 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 20:05
    เป็นไรที่น่ารักและฟินมากอ่ะ  พี่จินเดี๋ยวนี้เริ่มละนะเราอ่ะ   5555555555  มาต่อเร็วๆนะไรท์
    #4,065
    0
  24. #4064 JinJinn. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 18:47
    พี่จินรุกหนักมากค่ะ555555 หื่นแบบน่ารักเนอะ555
    #4,064
    0
  25. #4061 titlekwon (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 15:28
    พี่จินใสใสไม่มีจริง....
    #4,061
    0