[BLACKPINK] ENGINEER #ลลิซเด็กวิดวะ

ตอนที่ 8 : ENGINEER 7 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,050
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    9 มิ.ย. 60













      และดาวคณะของเรา ก็ได้แก่... น้องลลิซแผนกชาวต่างชาติครับ!!!”

 


     เสียงจากโทรโข่งดังแล่นเข้ามาในโสตประสาทของฉันที่กำลังเดินผ่านลานเกียร์อยู่ในตอนนี้ ฉันชะงักฝีเท้าแล้วยืนชะโงกหน้ามองเข้าไปหาหญิงสาวที่เพิ่งถูกเรียกชื่อเมื่อกี้ก่อนจะได้สบตากับเธอเข้า

 

 

     พี่ ช่วยฉันด้วยคนเป็นน้องรหัสขยับปากพูดไร้เสียงแล้วให้ฉันอ่านปาก ฉันหัวเราะเบาๆ ก่อนจะขยับปากตอบไป

 

 

     ลุกไปยืนข้างหน้าเถอะน่า

 

 

     น้องลลิซแผนกชาวต่างชาติโปรดมายืนด้านหน้าด้วยครับ!” เสียงพี่ว้ากที่ยืนอยู่ด้านหน้าเหล่านักศึกษาตะโกนเรียกชื่อน้องเต็มยศผ่านอุปกรณ์เพิ่มเสียงที่ดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยอะไรเลย น้องลลิซหันไปหาคนที่เรียกแล้วหันมาส่ายหน้ารัวกับฉันอีกครั้ง

 

 

     ถ้าไปยืนพี่จะยอมเป็นเบ๊เราหนึ่งวัน” ฉันขยับปากบอกน้องอีกครั้ง น้องขมวดคิ้วอ่านปากฉันสักพักก่อนจะยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วลุกขึ้นก่อนจะชี้มาที่ฉัน

 

 

     พี่พูดแล้วนะ น้องบอกก่อนจะเดินออกไปยืนข้างๆ น้องผู้ชายตัวเล็กท่ามกลางเสียงปรบมือและเสียงกรี๊ดกร๊าดมากมายแล้วหันมายิ้มให้ฉันอีกครั้ง

 

 

 

     ชักเริ่มกลัวใจน้องลิซแล้วสิ

 

 

 

 

     โฮ่ยยย นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ยพอถึงเวลาแยกย้าย น้องรหัสของฉันที่ยืนอยู่ด้านหน้าก็ตรงดิ่งมาหาฉันทันทีพร้อมกับสีหน้างอแงเป็นเด็ก

 

 

     ไม่เป็นไรหรอกน่า ชีวิตเราตอนเป็นกับไม่เป็นดาวมันต่างกันตรงไหน อีกอย่าง สายเราก็จะได้ชื่อว่าเป็นสายดาวคณะอีกครั้งสักทีฉันพูดพลางนึกถึงน้องจีซูที่ย้ายออกไปทั้งๆ ที่ยังอยู่ปีสองอยู่เลย

 

 

     หือ? พี่จีซูที่ย้ายออกไปก็เป็นดาวคณะหรอคะน้องเงยหน้าขึ้นมาจากเข็มประจำตัวดาวคณะที่รุ่นพี่ยูริเพิ่งมอบให้แล้วเลิกคิ้วถามฉัน

 

 

     รายนั้นเค้าเป็นดาวมนุษย์น่ะ น่าเสียดายที่ออกไปซะละฉันพูดก่อนจะเหลือบไปสังเกตเห็นว่าเข็มรูปเฟืองซึ่งตรงกลางมีเพชรประดับที่อยู่บนเสื้อของน้องนั้นมันเอียงเสียเหลือเกิน จนอดใจไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไปจัดมันให้เรียบร้อย

 

 

     พี่จีซูทำอะไรคะลลิซสะดุ้งตกใจเมื่อจู่ๆ มือของฉันก็ไปสัมผัสกับเสื้อของน้อง อยู่นิ่งๆ สิ เป็นดาวคณะทั้งที เข็มเบี้ยวได้ไงฉันพูดไปติดเข็มให้น้องไปจนกระทั่งมันตรง

 

 

     ขอบคุณนะคะ

 

 

     ไอ่ลิซซซซดาวคณะของกูวววววววว เสียงที่ค่อนข้างคุ้นเคยดังมาจากข้างหลัง ฉันและน้องหันไปมองก่อนจะเห็นว่าน้องโรเซ่นั้นกำลังพุ่งเข้ามาหาน้องลลิซด้วยความเร็วแสงก่อนจะกระโจนใส่ลิซทันทีเมื่อมาถึง

 

 

     อ่า ทำไมรู้สึก... หงุดหงิดแฮะ

 

 

     อะไรๆ มึงไม่ต้องมาทำเป็นกอดกูเลย ออกไป๊ลลิซดันหัวของโรเซ่ด้วยมือทั้งสองข้างให้ปล่อย

 

 

     กูเป็นเพื่อนกับดาวคณะว่ะ เอาเรื่องงงโรเซ่กดเสียงต่ำก่อนจะหันมาโค้งยิ้มให้ฉันเป็นการทักทาย

 

 

     เพิ่งเห็นว่าพี่อยู่ตรงนี้หรอคะ

 

 

     เอาเรื่องห่าอะไร แล้วนี่ไม่ไปอยู่กับพี่จียงจีดีจี่หอยอะไรของแกละหรอลลิซพูดถึงรุ่นพี่ปีสี่คนนึงที่แร็ปเก่งๆ แหม่ นั่นแค่พี่รหัสป้ะล่ะ ไมได้ติดอะไรขนาดนั้น แถมพี่เค้าก็เป็นผู้ชายด้วย จะให้อยู่ด้วยกันบ่อยๆ ก็ใช่เรื่อง เดี๋ยวโดนหาว่าอ่อยทั้งๆ ที่ไม่ได้ชอบอีก...

 

 

 

     ใครจะไปเหมือนมึงวะลิซ ติดพี่รหัสแจขนาดนี้...

 

 

 

     เปลี่ยนจากสายรหัสรุ่นพี่เป็นสายรหัสรุ่นแฟนมั้ย

 

 

 

     !!!

 

 

 

     ฉันหันขวับไปเบิกตากว้างใส่คนที่พูดประโยคเมื่อกี้ออกมา ก่อนจะรู้สึกได้ว่าใบหน้าของตัวเองในตอนนี้มันกำลังจะลุกเป็นไฟในไม่ช้า

 

 

     ไม่ได้โกรธอ่ะ แต่มันก็... นะ

 

 

     เฮ่ยๆๆ เล่นไรดูด้วย นี่พี่รหัสกู อย่าลามปามให้มากเธอพูดก่อนจะดึงข้อมือฉันให้เข้าไปอยู่ใกล้ๆกูไปละ หิว มึงจะไปไหนก็ไปไปพูดจบก็ลากฉันออกไปจากลานเกียร์ทันทีไม่รอให้โรเซ่ได้พูดอะไร

 

 

     เอ้า แล้วกูจะถ่อมาหามึงถึงคณะเพื่ออะไรวะเนี่ย เดี๋ยวก๊อนนนนน!”

 

 

 

 

     พี่จู่ๆ น้องก็เรียกฉันในขณะที่กำลังลากฉันไปไหนก็ไม่รู้ น้องหันมามองฉันที่เดินอยู่ข้างหลังก่อนจะดึงให้ไปเดินข้างๆ กัน ทั้งยังไม่ปล่อยข้อมือฉันให้เป็นอิสระ

 

 

     หืม?” ฉันเลิกคิ้วเชิงถามว่ามีอะไร ฉันไม่ลืมหรอกนะ...

 

 

     ฮะ อะไร

 

 

     เรื่องที่พี่บอกว่าจะเป็นเบ๊ฉันหนึ่งวันอ่ะ

 

 

     เออว่ะลืมเลย

 

 

     เวรกรรม

 

 

     แล้วจะให้พี่เบ๊เราเรื่องไรล่ะฉันถามคนที่กำลังเปลี่ยนจากจับข้อมือเป็นกุมมือฉันแทน ลลิซมองบนทำท่าคิดเล็กน้อย ยกมือข้างที่ว่างขึ้นมาเกาคางอย่างใช้สมอง ก่อนจะดีดนิ้วดังเป๊าะเหมือนกำลังบอกว่าคิดออกแล้ว

 

 

     รู้แล้วว่าจะให้เป็นเบ๊เรื่องอะไรน้องพูดยิ้มๆ

 

 

     เรื่องอะไรล่ะ

 

 

     เรื่อง...

     .

     .

     .

     .

     .

     .

     วันเสาร์ควรจะเป็นวันที่ฉันได้นอนพักให้เต็มที่ ทำอะไรตามใจตัวเอง ดูซีรีย์ที่ยังค้างไว้ - แต่วันนี้มันกลับตาลปัตรไปซะทุกอย่าง – วันนี้กลายเป็นวันที่ฉันดูไม่เป็นตัวของตัวเองที่สุด

 

 

     ฉันตื่นตั้งแต่หกโมงครึ่งโดยที่ไม่จำเป็นเลยสักนิด อาบน้ำอยู่ก็ทำขวดแชมพูร่วงจนยัยเจนนี่มันรำคาญตะโกนด่าเข้ามาในห้องน้ำแล้วหลับต่อ แถมวันนี้ยังเลือกชุดนานกว่าปกติด้วย ทั้งรื้อทั้งแกะชุดใหม่ที่เพิ่งส่งซัก แถมยังทำตัวเรื่องมากจนยัยเจนนี่มันทนไม่ไหวตื่นขึ้นมาช่วยฉันเลือกชุดนี่แหละ

 

 

     ทั้งๆ ที่ปกติไม่ถึงห้านาทีก็มีชุดใส่แล้ว แต่พอเป็นวันนี้ กลับเลือกเป็นชั่วโมงยังไม่เสร็จเลย

 

 

 

     ...พี่ไม่ลำบากใจใช่มั้ยคะ งั้น...เดี๋ยววันเสาร์เจอกันนะคะ

 

 

 

     เพราะประโยคนี้ที่น้องพูดเมื่อวันเลือกดาวเดือนนี่แหละ ถึงทำให้ฉันยืนเกร็งอยู่หน้าห้องน้องอยู่แบบนี้

 

 

     อ้าวมาแล้วหรอ ไปกันเลยมั้ยคะฉันสะดุ้งจากภวังค์เมื่อน้องเปิดประตูห้องออกมาเจอะกับฉันที่พิงกำแพงฝั่งห้องตัวเองคิดเรื่อยเปื่อยอยู่ ฉันยิ้มให้น้องบางๆ ผละตัวออกมาจากกำแพงแล้วเดินไปด้วยกัน

 

 

 

     ฉันขอขับนะเมื่อถึงลานจอดรถแล้ว ลลิซก็ฉกกุญแจที่อยู่ในมือฉันไปเปิดรถแล้วเข้าไปนั่งที่เบาะคนขับทันที

 

 

     แต่...

 

 

     วันนี้พี่เป็นเบ๊ฉันนะ

 

 

     น้องพูดจบก็ยิ้มร่าออกมาให้ฉันเบะปากทำท่าจะร้องไห้ ฉันยอมเข้าไปนั่งที่เบาะข้างคนขับแต่โดยดี เมื่อฉันคาดเข็มขัดเสร็จน้องยื่นมือมายีหัวฉันแรงๆ หนึ่งที

 

 

     ทำดีค่ะน้องจีซู

 

 

     พูดจบก็สตาร์ทรถแล้วขับออกไปทันที – อ่านไม่ผิดหรอกค่ะที่น้องเรียกฉันว่าน้อง

 

 

     ก็ลลิซให้ฉันเป็นน้องหนึ่งวัน ผลมันก็ออกมาเป็นแบบนี้แหละค่ะ

 

 

     ลิซ... เอ่อ พี่ลลิซจะไปไหนหรอคะฉันพูดกระตุกกระตักด้วยความไม่เคยชิน แหงอยู่แล้ว ปกติฉันเรียกน้องว่าเรา ไม่ก็ลิซตลอดเลยนี่นา จู่ๆ ให้มาทำตัวเป็นน้องบ้างมันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะชินได้ง่ายๆ

 

 

     เดี๋ยวก็รู้เองแหละน่าฉันไม่ชิน แต่เจ้าตัวคนคิดกลับทำเหมือนตัวเองเป็นพี่มาตลอด

 

 

     มีความอยากเป็นพี่มานานแล้วว่างั้นเถอะ

 

 

 

 

 

 

     สวนสนุกเนี่ยนะฉันพึมพำเบาๆ ให้คนที่กำลังกึ่งวิ่งกึ่งเดินลากฉันเข้าไปในนั้นอยู่ สถานที่สำหรับเด็ก วัยรุ่น ครอบครัว หรือแม้กระทั่งคนชรา คนทุกประเภทที่กล่าวมานี้ล้วนแต่มีความสุขกับสถานที่รื่นเริงนี้ทั้งนั้น ไม่ใช่ว่าฉันไม่ชอบสวนสนุกนะ

 

 

     แต่ฉันแค่เกลียดสวนสนุก

 

 

     คงเป็นเพราะตอนเด็กๆ พ่อกับแม่เคยพามาแล้วตอนนั้นฉันป่วย เล่นอะไรก็อ้วกมั้ง มันเลยฝังใจมาจนถึงทุกวันนี้

 

 

     แต่วันนี้ฉันมากับน้องลลิซ

 

 

     เว้นไว้สักวันก็ได้มั้ง

 

 

     ทำไมทำหน้างั้นล่ะ ไม่ชอบสวนสนุกหรอลลิซเอียงหน้าถามฉันขณะที่กำลังต่อแถวซื้อบัตรขึ้นเรือไวกิ้งอยู่ ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมคนแมนๆ ถึงได้ชอบเล่นไวกิ้งกัน มันสนุกตรงไหนถามจริง

 

 

     ป่าว...ค่ะทำเพียงบ่นในใจแล้วรอคอยให้ถึงคิวช้าที่สุด – ไม่รู้ว่าฉันแสดงออกทางสีหน้าชัดขนาดนั้นเลยรึป่าว ลิซถึงได้จับมือฉันเดินออกมาจากแถวทั้งๆ ที่ใกล้จะถึงคิวอยู่แล้วแบบนี้ ลิซยังคงเดินนำฉันอยู่อย่างนั้น ไม่เปิดปากพูดอะไรทั้งสิ้น หรืออาจจะเป็นเพราะฉันก็ไม่เอ่ยถามด้วยว่าทำไมถึงลากออกมาแบบนี้ทั้งๆ ที่ก็ดูเหมือนจะอยากเล่นมาก

 

 

     จีซูอ่าลลิซเรียกฉัน ทำเหมือนปกติฉันก็เป็นน้องอยู่แล้ว แต่ฉันไม่เคยชินได้เลยสักนิด

 

 

     เวลาน้องเรียกฉันแบบนี้... มันทำให้ใจฉันสั่นเหลือเกิน

 

 

     คะเอาล่ะจีซู แกแค่ต้องเอาตัวรอดหนึ่งวัน ก็แค่เป็นจากเรียกลิซเป็นเรียกพี่ เวลาพูดให้มีหางเสียงมากกว่าปกติ แค่นี้เอง ง่ายจะตายไป

 

 

     ชอบไม่ชอบอะไรก็บอกสิ ไม่ใช่นิ่งแล้วรอให้ฉันรู้เองลลิซยิ้มระบายออกมาก่อนจะพาฉันเข้าไปในร้านขายของที่ระลึกทั้งยังคงกุมมือฉันอยู่ ทั้งๆ ที่ฉันก็ไม่ได้พูดว่าไม่ชอบสวนสนุกแท้ๆ แต่น้องกลับเลือกที่จะไม่เล่นอะไรเสียวๆ ที่ตัวเองน่าจะชอบเล่นแล้วพาฉันซื้อของแทน

 

 

     น้องแคร์เรามากขนาดไหนนะ

 

 

     อันนี้เหมาะกับเธอดีนะก็อย่างที่บอกนั่นแหละว่าน้องให้ฉันเบ๊เรื่องอายุหนึ่งวัน ทั้งๆ ที่ปกติตัวเองเป็นน้องก็สบายกว่าอยู่แล้ว แต่จู่ๆ กลับอยากเป็นพี่ซะอย่างนั้น ลลิซดูชินจริงๆ นะ ต่างกับฉันที่ยังสะดุ้งอ่อนอยู่เลยเวลาน้องเรียกห้วนๆ แบบนี้

 

 

     แต่แบบนี้มันก็... น่ารักดีนะ

 

 

     น้องหยิบหมวกช็อปเปอร์จากเรื่องวันพีชขึ้นมาแล้วสวมเข้าที่หัวของฉันไม่รอให้อนุญาต ใส่ให้ไม่พอยังจัดผมให้อีก

 

 

     อบอุ่นเกินไปแล้วนะ

 

 

     ทำไมต้องหมวกช็อปเปอร์สีชมพูด้วยคะฉันยกมือขึ้นมาจับหมวกสีหวานที่อยู่บนหัวกะจะถอดออกแต่น้องก็ดึงมือทั้งสองข้างของฉันไปกุมเอาไว้ซะก่อน  หมู่นี้น้องจับมือฉันบ่อยมาก ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

 

 

     แต่ได้จับมือน้องแบบนี้... มันก็ดีนะ

 

 

     ไม่ต้องถอดหรอก

 

 

     สีชมพูน่ะ เหมาะกับจีซูนะ

 

 

     พี่ชอบนะ เวลามีสีชมพูอยู่บนร่างกายเรา

 

 

     จีซูน่ารักมากนะเวลาใส่สีชมพูแบบนี้

     .

     .

     .

     .

     สีดำเหมาะกับลิซดีนะ...

 

 

     พี่หมายถึง... พี่ชอบนะ ที่เราใส่สีดำ

 

 

     ลิซเท่ห์ดีนะเวลามีเสื้อผ้าสีดำอยู่บนตัวแบบนี้

 

 

     ประโยคทั้งหลายที่น้องพูดเมื่อกี้ทำให้ฉันนึกย้อนไปถึงครั้งแรกที่เรารู้จักกันจริงๆ จังๆ ซึ่งตอนนั้นฉันชมน้องเอาไว้ว่าสีดำเหมาะกับน้องดี

 

 

     ความเดจาวูนี้คืออะไร

 

 

     น้องจัดหมวกให้ฉันอีกครั้งแล้วฉีกยิ้มกว้างๆ แบบเด็กซนให้ฉันทีนึง ก่อนจะดึงมือฉันไปดูหมวกโซนอื่นของร้านต่อ

 

 

     จีซูเลือกหมวกให้พี่ลลิซหน่อยสิคะความรู้สึกที่เป็นธรรมชาติและความล้อเลียนนี้มันคืออะไร – ฉันเผยยิ้มบางให้น้องแล้วหันไปกวาดสายตามองหมวกแต่ละชั้นที่อยู่สูงขึ้นไปด้วยความตั้งใจ ก่อนจะสะดุดเข้ากับหมวกช็อปเปอร์จากวันพีช มันเป็นหมวกแบบเดียวกับที่ฉันกำลังใส่เป๊ะเลย ต่างกันตรงที่เป็นสีดำแค่นั้นเอง

 

 

     ถ้าฉันจะเลือกหมวกคู่ให้น้องแบบนี้จะเป็นอะไรมั้ยนะ

 

 

     อยากได้หมวกช็อปเปอร์สีดำจัง

 

 

     !!

 

 

     ฉันละสายตาจากหมวกใบนั้นแล้วหันมามองน้องทันที คนข้างๆ ฉีกยิ้มให้ฉันอีกครั้งก่อนจะยื่นมือขึ้นไปหยิบหมวกใบนั้นด้วยส่วนสูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบของตัวเอง

 

 

     ทำไมถึงอยากได้ใบนี้ล่ะคะ

 

 

     ก็จีซูใส่หมวกช็อปเปอร์ พี่ก็เลยอยากใส่บ้าง...

 

 

     อีกอย่าง มีคนแถวนี้เคยบอกว่าสีดำเหมาะกับพี่ลิซด้วย

 

 

     ก็เลยอยากใส่เอาใจคนแถวนี้สักหน่อย แค่นั้นเอง

 

 

     ตึกตักตึกตักตึกตักตึกตักตึกตัก

 

 

     เสียงก้อนเนื้อภายในอกที่กำลังเต้นอย่างบ้าคลั่งทำให้ฉันก้มหน้าหนีคนที่เพิ่งพูดด้วยกันเมื่อกี้แทบจะทันทีที่ตั้งสติได้ บ้าเอ๊ย ไม่เห็นต้องเขินขนาดนี้เลยจีซู น้องเค้าก็แค่อยากเอาใจพี่รหัส

 

 

     อย่าได้คิดไปไกลเชียวนะ!

 

 

     จีซูอ่า

 

 

     ไม่ทันแล้ว

 

 

     ลลิซเชยคางฉันให้เงยหน้าสบสายตาของเธอเชิงบังคับพร้อมเอ่ยเสียงอ่อนโยนที่ถ้าใครได้ฟังก็ต้องละลายแน่ๆ น้องเลื่อนมือทั้งสองข้างมาแนบแก้มฉันไว้ก่อนจะส่ายหน้าฉันไปมาเหมือนฉันเป็นของเล่น – ปกติฉันไม่ชอบให้ใครเล่นแก้มฉันแบบนี้หรอก มันน่ารำคาญอ่ะ

 

 

     แต่พอน้องเล่นแก้มฉัน

 

 

     ฉันกลับชอบเสียอีก

 

 

     พี่ขอซื้อให้นะคะว่าจบก็โยกหัวฉันเบาๆ แล้วกุมมือฉันไปที่เคาน์เตอร์จ่ายเงินทันที

 

 

     ทำไมถึงได้รู้สึก... อยากอยู่อย่างนี้ไปตลอดนะ

 

 

 

 

 

     พี่ลิซขณะที่กำลังเดินเล่นกันอยู่แถวๆ ม้าหมุน ฉันก็เอ่ยเรียกคนที่กำลังมองหาเครื่องเล่นอยู่ให้หันมาสนใจ มีอะไรคะ

 

 

     คือ... เอ่อ...ตอนแรกฉันมั่นใจว่าจะเอ่ยขอสิ่งนี้ไปให้ได้ แต่พอปะทะกับสายตาอบอุ่นแบบนั้น

 

 

     พูดไม่ออกเลยแฮะ

 

 

     น้องจีซูอยากได้อะไรหรอคะลลิซดึงมือฉันไปจับ (อีกแล้ว) แล้วแกว่งไปมาแบบที่ชอบทำ แต่แกว่งได้ไม่นาน มืออุ่นทั้งสองข้างของน้องก็เปลี่ยนมาเป็นกุมมือขวาของฉันแทน ฉันมีสิ่งหนึ่งที่อยากจะพูดกับน้องมานานแสนนาน อยากจะขอแต่ก็กลัวว่าน้องจะไม่รับคำขอนี้ไว้ กลัวว่าถ้าขอแล้วน้องจะเดินหนีไป...

 

 

     แต่น้องเปิดโอกาสขนาดนี้ ก็ต้องคว้าเอาไว้สิ!

            .

            .

            .

            .

            .

            .

            .

            .

            .

     จีซูอยากกินไอติม...

 

 

     พี่ลิซซื้อไอติมให้จีซูหน่อยได้มั้ยคะ

 

 

     นี่แหละค่ะโอกาสทองแห่งการกิน!!!

 

 

     ลิซเหวอไปแปบนึงแล้วระบายหัวเราะออกมาเบาๆ น้องละมือข้างนึงแล้วยกขึ้นมาโยกหัวฉันเล่นไปมา ฮื่อออ ไม่รู้สิ ทั้งๆ ที่ปกติก็เป็นดาวคณะก็มีคนตั้งมากมายมาจีบแท้ๆ ยังไม่ยอมเล่นด้วยเลย

 

 

     แต่นี่น้องยังไม่ทันได้จีบ...

 

 

 

 

     ฉันก็ยกใจให้น้องไปซะแล้ว...


-75%-



 

 

     ก็นึกว่าจะขออะไรเยอะ อ้ำอึ้งอยู่ตั้งนานลลิซเผยยิ้มก่อนจะดึงมือฉันไปที่ร้านไอศกรีมที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ ม้าหมุน - ตั้งท่าเตรียมบัตรเครดิตเรียบร้อยเชียวนะ กลัวไม่ได้จ่ายหรอ

 

 

     เอา...

 

 

     เอาวนิลาสองโคนค่ะน้องชิงพูดก่อนฉันเหมือนรู้ว่าฉันจะพูดอะไรทั้งๆ ที่ยังไม่ได้บอกเลยด้วยซ้ำ

 

 

     ทำไมรู้...

 

 

     ก็อยู่ด้วยกันทีไรเราก็สั่งของกินที่เป็นวนิลาตลอดเลยนี่

 

 

     ไงล่ะ รู้ใจมากนะเนี่ยยยยน้องพูดก่อนจะวางบัตรเครดิตให้คนขายแล้วยื่นมือทั้งสองข้างไปรับไอศกรีมโคนสีขาวแทนฉัน

 

 

     ค่ะๆๆฉันรับไอศกรีมโคนหนึ่งมาจากมือน้องก่อนจะเดินไปจากตรงนั้นเมื่อชำระเงินเสร็จแล้ว เราสองคนเดินเล่นกันไปเรื่อยๆ ปล่อยให้ความเงียบเป็นอากาศปกคลุมรอบกายเรา จนกระทั่งเราเจอม้านั่งที่อยู่ใกล้ๆ ชิงช้าสวรรค์ฉันก็วิ่งไปนั่งทันทีด้วยความรู้สึกล้าขา

 

 

     เด็กน้อยจริงน้องพึมพำเบาๆ แต่ฉันก็ยังคงได้ยินอยู่ดี ฉันมองค้อนน้องเล็กน้อยแล้วนั่งลง เด็กน้อยอะไร แค่วิ่งกระโดดไปกระโดดมาเขาไม่ได้เรียกว่าเด็กน้อย อย่างฉันเรียกว่าอเลิท เกิดคึกซะมากกว่า

 


     ก็นะ ฉันก็เป็นแบบนี้แค่กับน้องคนเดียว

 

 

     จีซูหันหน้ามาซิน้องเรียกฉันที่นั่งมองวิวรอบๆ สวนสนุกอยู่ ตามสัญชาตญาณคนถูกเรียกทำให้ฉันหันไปหาน้องพลางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

 

 

     รู้หรอกว่าแอบเถียงว่าไม่ใช่เด็ก...

 

 


     แต่กินเลอะจนจะคางแบบนี้อ่ะนะไม่ใช่เด็ก

 

 


     ปลายนิ้วโป้งนุ่มของน้องยกขึ้นมาปาดคราบสีขาวที่ติดอยู่บริเวณมุมปากของฉัน ลิซเช็ดมันอย่างประณีตจนใจของฉันเต้นรัวไม่ปราณีตัวฉันเองเลยแม้แต่น้อย

 

 


     รสชาติไอติมของน้องจีซูจะเหมือนของพี่ลิซรึป่าวน้า...

 

 


     !!!

 


 

     ปลายนิ้วโป้งซึ่งมีคราบไอศกรีมติดอยู่ถูกลิ้นแดงของเจ้าของเชยชิมรสชาติจนไม่มีคราบติดอยู่ ลลิซกินครีมที่เพิ่งปาดไปจากปากฉันหน้าตาเฉย ผิดกับฉันที่ในตอนนี้หากเทียบหน้าฉันเป็นระเบิดเวลาที่กำลังร้อนได้ที่ มันคงอยู่ในช่วงสองวิสุดท้ายก่อนที่มันจะตู้มออกมา

 

 


     สองวิที่ยกใจให้ไปรอบที่ล้าน

 

 


     ยกใจที่แม้มันจะเหลืออยู่ก้นบึ้งให้ไป

 

 


     ยกให้ทั้งใจไปแล้วจริงๆ

 


 

     กินเสร็จแล้วไปขึ้นชิงช้าสวรรค์กันมั้ยคะ ฮื้ม

 

 

     ยัยเด็กบ้า ภาพพจน์เด็กวิศวะหายไปไหนหมด

 

 

     ทำไมเหลือเพียงความเป็นพี่ลลิซผู้แสนอบอุ่น... ผิดกับคนในคณะของเธอที่เถื่อนได้โล่

 

 

     อื้อตอบได้แค่นี้จริงๆ ความเขินระดับล้านจุกอยู่ที่คอหอยของฉัน ไหนจะหน้าแดงๆ ที่ไม่จำเป็นต้องส่องกระจกก็รู้อีก

 

 

     จำเป็นต้องเขินขนาดนี้มั้ย นังคิม จีซู

 

 

 

 

 

     ปกติน้องไม่ชอบสวนสนุกหรอลลิซยังคงสวมบทบาทเป็นพี่ลิซคนอบอุ่นอยู่ไม่ยอมเลิก ตอนนี้เรานั่งอยู่บนชิงช้าสวรรค์ที่มันกำลังลอยขึ้นไปเรื่อยๆ จนใกล้จะถึงจุดสูงสุดอยู่รอมร่อ น้องนั่งฝั่งตรงข้ามกับฉัน ทำให้ฉันสามารถสบตากับเธอได้ไม่ยาก แววตาที่โคตรพ่อโคตรแม่อบอุ่นมันกำลังจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของฉันจนฉันเองนี่แหละที่ทนไม่ได้เบือนหน้าหนีทำเป็นมองวิวทิวทัศน์แทน

 

 

     อ่า จะตอบไงดีล่ะ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบอ่ะ แต่เป็นไปได้ก็ไม่อยากมาฉันตอบไปตามที่ตัวเองคิด ก่อนจะดึงโทรศัพท์ที่อยู่ในกางเกงขาสั้นขึ้นมาเปิดเล่นแก้เขิน – นี่จะเขินอะไรนักหนา เขินซ้ำเขินซาก เขินจนรากงอก

 

 

     แล้วทำไมถึงไม่อยากมาล่ะคะน้องยังคงถามฉันที่ก้มหน้าเล่นเกม The Walking Pet ที่ตั้งชื่อตามหนังซอมบี้ชื่อดังอยู่



     ก็ตอนเด็กๆ เคยอ้วกหนักมากเพราะมาสวนสนุกนี่แหละ ฉันเลยเข็ดมากล้าเล่นอะไรอีก... อ้ะพี่ลิซเอาโทรศัพท์คืน... มานะพูดอยู่ดีๆ ก็โดนฉกไอโฟนซะละ – ฉันเงยหน้าขึ้นมาทันที กะว่าจะแย่งโทรศัพท์คืนมาให้ได้ เมื่อกี้เกือบจะทำเบสสกอร์แซงจากที่ยัยเจนนี่มันเล่นไว้ได้อยู่แล้วเชียว

 

 


     แต่พอเงยหน้าขึ้นมากลับแทบไม่มีอากาศพัดผ่านระหว่างเราสองคนเลย

 

 


     ทำไมต้อง... ยื่นหน้ามาใกล้ขนาดนี้ด้วย...

 

 

 

     อยู่กับพี่ลิซอย่าสนใจอย่างอื่นสิคะ

 

 

 

     อยู่กับพี่ ก็ต้องสนใจแค่พี่สิ ถึงจะถูก













ช่วงไรท์พบประชารีด

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ หมวกช็อปเปอร์ วันพีช ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ หมวกช็อปเปอร์สีดำ

แนบรูปหมวกเลยค่ะ ณ จุดๆ นี้ อิอิ


แนบรูปเกม The Walking Pet สำหรับคนที่อยากรู้เลยค่ะ
เกมนี้ระบายความเครียดได้ดีมาก จริงจริ๊งงง
เกมนี้มีทั้งใน ios และแอนดรอยด์นะคะ
/เค้าไม่ได้จย่ายยย ถถถ/

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ the walking pet


อ๊ะจ๊ะๆๆๆๆๆๆ ยัยพี่ลิซเล่นน้องซูแล้ววว มีความอ่อยแรงมาก

 มีความไม่ได้ตรวจคำผิดเลย ถถถ ถ้ามีคำผิดเดี๋ยวมาแก้ให้เนาะะะ อิอิ

*สารบัญฟิคเรื่องอื่น*

เพื่อนชาวต่างชาติ จิ้มเลยอิ้อิ้

เลขาของแช จิ้มเลยอิ้อิ้


ใครอยากบ่น ทวงฟิค ก่นด่านังไรท์ หรืออะไรก็ตาม ก็สามารถรวมตัวกันได้ที่ #ลลิซเด็กวิดวะ

หรืออยากบ่นถึงฟิคกับนังไรท์คนนี้ตรงๆ ก็สามารถมาทำได้ที่ทวิตเตอร์ @prmtear เลยค่ะ

อย่าลืมโหวต+คอมเมนท์เป็นกำลังใจให้ด้วยนาจาาา


#ลลิซเด็กวิดวะ

อิ้อิ้


#พิ้งค์เทียร์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,229 ความคิดเห็น

  1. #1222 PorPa160197 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 00:08
    โว้ยยยยยย ทำไมมันน่ารักกว่าชาวบ้านเค้า
    #1,222
    0
  2. #769 fairy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 21:59
    เขินอ่าาาาา
    #769
    0
  3. #691 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 13:09
    ทำไมเขิน ฮือ เขินหนักมาก ไม่ไหวแล้ว
    #691
    0
  4. #539 GNe_sn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 17:40
    ฟินนนนน
    #539
    0
  5. #538 GNe_sn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 17:40
    นี่นั่งดิ้นไแดิ้นมาเหมือนคนบ้าา
    #538
    0
  6. #294 Mayayo_koto (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 19:41
    มีความมุ้งมิ้งสูงคะ
    แหมมม ลลิซคนอบอุ่นได้เป็นพี่เขาวันหนึ่ง รุกได้หนักมากคะะ มีความหลัวสูงมาก
    #294
    0
  7. #275 Dduckk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กันยายน 2559 / 11:59
    ฟินรุนเเรงมากกกก
    #275
    0
  8. #273 Swan fire (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 22:24
    ...ทรมานกันดีเหลือเกินนะบางที
    ถ้าจะให้ดีลงทีก็ให้ได้ 100% เลยได้มั้ยคะ
    ลลิซแลดูมีความผัวมากมายก่ายกอง อร๊ายยยยย (หนูจะเอาคนนี้!!!)
    #รักไรท์แรงๆ มาอีกทีขอแบบทิ่มแทงตะแคงกลางใจ ><
    #273
    0
  9. #271 thaiinfinite (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 16:54
    ไรท์ หายใจไม่ออก เขินนนนนนแรงงงงง ต่อด่วนๆ ชอบลลิซแบบนี้มากเท่ อบอุ่น หล่อ มีความหลัวมากกก ทำให้นึกถึง แดเนียลกับฟ้าใสในกาลครั้งหนึ่งในหัวใจเลย ไรท์แต่งเยี่ยมมาก จีซูก็เขินฉบับสาวตัวเล็ก>////< ชอบๆๆๆๆ
    #271
    0
  10. #269 CNKaannt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 13:59
    อ่านไปยิ้มไปเขินไปอะตอนนี้555555555
    #269
    0
  11. #266 poppyztia (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 00:18
    ดีต่อใจ 100? แล้ว 555
    #266
    0
  12. #265 apolloxx17 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 23:45
    โอ้ยยยยยยยยยย เป็นความอบอุ่นที่ขี้อ่อยสาสสสสสสสสสสสสสสฟเหกเ้ด่กหสหสวฟสเ่่เสหสหวฟวาก อยากด้ายยยยยยยยย ถ้าพี่จีซูไม่รีบคว้านี่เค้าขอแย่งค่ะ พร้อมไฟท์ งืออออ
    #265
    0
  13. #264 ThePunger (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 22:13
    บรรยากาศขนาดนี้ ขอเป็นแฟนเลยยยยยยย
    #264
    0
  14. #263 ❣หมูน้อย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 21:23
    จูบไปเลยลิซ-.,-
    #263
    0
  15. #262 IosulosuloveYj (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 21:21
    โง้ยยยยยยย ดีกับใจจจจจ มีความเขินนน
    #262
    0
  16. #261 febfhone (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 21:14
    รู้สึกอยากให้ลลิซเพิ่มวันลงโทษอีก ฮือ~ ละมุนมากเลยคะพี่ลิซ
    #261
    0
  17. #260 TCL903 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 21:10
    ทำไมไม่จูบล่ะเนี่ยยยยย หน้าใกล้จนอากาศไม่กล้าผ่านขนาดนั้นละ ><
    #260
    0
  18. #259 Lisssss (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 20:42
    เอ่~~~~~~~ ก็ดีใจนะที่ไรท์อัพจนจบตอน แต่.....

    มันค้างอ่ะ!!!! (หรือรีดคนนี้มันไม่รู้จักพอ????)
    #259
    1
    • #259-1 พีอาร์ที(จากตอนที่ 8)
      7 กันยายน 2559 / 20:44
      ทั้งสองอย่างค่ะ 555
      #259-1
  19. #257 PJ_20446 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 20:18
    หูย...รุกหนักอะไรเบอร์นี้ :)
    #257
    0
  20. #256 พิงค์แฟนซี (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 20:13
    กว่าจะ 100% รีดนี่ลุ้นเหงื่อตกเลยค่ะ 555 ลลิซนี่รุกแรงจริงจัง ถถถ พี่ลิซน้องซูก็ดูน่ารักดีนะคะ รอติดตามค่าไรท์ คิคิ
    #256
    0
  21. #255 00874207916 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 19:47
    100%แล้วเย้ๆๆๆๆ ชอบอะไรท์มาต่อเร็วๆเน้อออออ
    #255
    0
  22. #254 pit_chakrys (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 19:46
    เขินหนักมากๆๆๆๆ รีบมาต่อนะไรท์ ฉู้ๆ
    //กว่าจะอัพพ เกือบงอนแล้วนะไรท์ 555555555555
    #254
    1
    • #254-1 พีอาร์ที(จากตอนที่ 8)
      7 กันยายน 2559 / 20:12
      อย่างอนนนนนนนนน
      #254-1
  23. #253 MG99 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 19:45
    ตาฝาดรึเปล่าา100%เเล้วว้อยยยยยยยยยยยยย
    #253
    1
    • #253-1 พีอาร์ที(จากตอนที่ 8)
      7 กันยายน 2559 / 20:12
      นี่เห็นไรท์เป็นคนยังไงกัน
      #253-1
  24. #252 SindyP (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 19:43
    กรี๊ดดดด พี่ลลิซทำไมแมนแบบนี้คะ อ้ากกกกก


    ปล. อิเกมหัวร้อนนี่มันตามมาหลอกหลอนอีกละ5555
    #252
    1
    • #252-1 พีอาร์ที(จากตอนที่ 8)
      7 กันยายน 2559 / 19:45
      อิอิ 555
      #252-1
  25. #251 WK'ss (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 19:37
    เพิ่งมาเจอฟิคเรื่องนี้ คือพี่ลิซคนแมนทำเขินมาก สิงร่างน้องจีแปปนะคะ /ปึ้ก!! น้องจีกระโดดถีบT^T
    #251
    0