[BLACKPINK] ENGINEER #ลลิซเด็กวิดวะ

ตอนที่ 7 : ENGINEER 6 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,603
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    9 มิ.ย. 60











     อ้าวน้องลิซ เจอกันอีกแล้ว บังเอิญจังนะครับเสียงของชายผู้หนึ่งซึ่งไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าใคร ฉันกรอกตามองบนก่อนจะนั่งลงข้างหน้าเขา

 

 

     นี่ถามแล้วหรอว่าอยากบังเอิญเจอ?

 

 

     ปกติพี่ชอบกินป็อปคอร์นรสชีสหรอฉันเมินคนที่นั่งอยู่ข้างหลังแล้วหยิบป็อปคอร์นเข้าปากพลางดูโฆษณาหนังตัวอย่างที่กำลังฉายรอภาพยนตร์อยู่เพลินๆ ที่นี่ไม่มีให้ยืนตรงร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีแบบพี่ไทย เพราะงั้นฉันเลยไม่ต้องเตรียมลุกหลังจบโฆษณา

 

 

     ก็ชอบนะ แต่ปกติถ้าพี่มาดูพี่ชอบกินมันฝรั่งทอดกับชีสมากกว่าพี่พูดพลางหยิบแก้วโคล่าขึ้นมาจิบ เอ้า แล้วทำไมไม่บอกฉันเล่า ฉันจะได้ซื้อมันฝรั่งทอดให้ด้วยฉันหันไปทางขวาของตัวเองสบตากับคนข้างๆ ที่มองเห็นหน้าไม่ชัดเนื่องจากแสงที่ไม่เพียงพอ

 

 

     ก็พี่เห็นว่าลิซชอบกินป็อปคอร์นมากกว่านี่ พี่เลยไม่กินมันฝรั่งพี่พูดแล้ววางแก้วโคล่าที่อยู่ในมือลงบนที่วางแก้ว

 

 

     ฉันไม่เคยบอกพี่จีซูว่าฉันชอบกินป็อปคอร์นชีสมากเลยนะ

 

 

     พี่จีซูรู้ได้ไง?

 

 

     ทำไมพี่รู้อ่ะฉันเอ่ยถามอย่างไม่นึกใส่ใจ แต่หน้าของพี่กลับดูเลิกลักอย่างเห็นได้ชัดแม้จะอยู่ในที่มืดก็ตาม

 

 

     ก ก็พี่เห็นเราพุ่งเข้าไปสั่งป็อปคอร์นชีสทันทีเลยนี่นา พี่ก็เลยเดาว่าเราน่าจะชอบมันมาก

 

 

     “…”

 

 

     อ้อ แล้วไป ก็นึกว่าพี่เป็นพวกตามสืบชีวิตฉันอะไรเทิกนั้นซะอีก

 

 

 

     ลุกดิ๊ ไปนั่งข้างหลังไป กูจะนั่งขณะที่โฆษณากำลังดำเนินจนใกล้หมด ผู้ชายที่ไม่ได้สูงมากไปกว่าฉันนักก็เดินเข้ามาบังคับให้น้องผู้ชายอายุประมาณสิบขวบให้ลุก ฉันชะเง้อมองข้างๆ น้องเล็กน้อย ก็เจอเด็กอีกสามคนซึ่งก็น่าจะอายุไล่เลี่ยกัน

 

 

     อะไรอ่ะพี่ พี่มีสิทธิอะไรมาไล่พวกผมฮะเด็กคนหนึ่งที่นั่งติดฉันว่าก่อนจะหยิบป็อปคอร์นของตัวเองเข้าปาก

 

 

     เอ้า ก็กูอายุมากกว่า มึงก็ต้องให้ความเคารพดิวะ เป็นเด็กต้องเคารพผู้ใหญ่เข้าใจมั้ย

 

 

     แล้วทำไมผู้ใหญ่อย่างพี่ถึงไม่เคารพสิทธิของเด็กอย่างผมบ้างล่ะฮะ

 

 

     เชรด

 

 

     พวกผมก็จ่ายตังค์เหมือนพี่อ่ะ ทำไมทำตัวแบบนี้ คิดว่าพี่เป็นผู้ใหญ่แล้วจะถูกไปซะทุกอย่างหรอฮับ

 

 

     ใช่ๆๆ ทำตัวแบบนี้ต่อไปจะเป็นคนดีได้หรอฮะเพื่อนของน้องที่นั่งอยู่ถัดไปว่า ก่อนจะมีสายตานับสิบที่ได้ยินคำพูดของเด็กๆ มองมายังเขาด้วยความสมเพช

 

 

     พี่ล่ะอยากจะจับพวกหนูจูบทีละคนเป็นรางวัลเลยลูกเอ๊ยยย

 

 

     เฮ้ย เป็นแค่เด็กทำไมต้องปากดีวะ พ่อแม่ไม่สั่งสอนให้เคารพผู้ใหญ่หรอฮันบินพูดก่อนจะง้างมือเตรียมฟาดลงมาที่เด็กๆ น้องผู้ชายที่เห็นอย่างงั้นก็หลับตาปี๋ทันที

 

 

 

     หมับ!

 

 

 

     แต่ฉันไม่ยอมหรอก

 

 

 

     แล้วพ่อแม่พี่...

 

 

     ไม่สั่งสอนให้ทำตัวเป็นผู้ใหญ่ที่ดีหน่อยหรอคะ

 

 


     กริบไปเลย

 

 


     ปากก็บอกให้เคารพ แต่ดูตัวเองทำตัวหน่อยดิ...

 

 

     ไม่คิดบ้างหรอว่าสิ่งที่พี่ทำอ่ะ มันโคตรถ่อยเลย

 

 

     ถ้าอยากนั่งข้างฉัน ก็รีบต่อคิวซื้อตั๋วให้ทันแบบที่คนอื่นเค้าทำกันสิ

 

 

     อย่าทำตัวสถุนไร้การศึกษาแบบนี้... ไม่สิ

 

 

     คนไร้การศึกษายังมีมารยาทกว่าเลย ฉันบีบข้อมือเขาแรงๆ หนึ่งทีแล้วค่อยๆ ปล่อยออก

 

 

 

     อย่าคิดให้ใครมาเคารพพี่เลยว่ะ

 

 

 

     เพราะพี่ก็ไม่เคยเคารพใครเหมือนกัน

 

 

 

     แปะๆๆๆๆ

 

 

 

     เสียงปรบมือเกรียวกราวที่ดังมาจากคนเกือบทั้งโรงไม่ได้ทำให้ฉันสนใจเลยสักนิด ตอนนี้ฉันสนเพียงเด็กๆ ที่นั่งอยู่ข้างๆ ซึ่งกำลังน้ำตาซึมเพราะกลัวโดนตีเท่านั้น

 

 

     ไม่เป็นไรเนาะ ไม่ต้องกลัวหรอก มีพี่อยู่นี่ทั้งคน ใครหน้าไหนก็ทำไรพวกเราไม่ได้หรอกฉันยื่นมือไปปาดน้ำตาที่อาบแก้มน้องที่ต่อปากต่อคำกับฮันบินมากที่สุดก่อนจะตวัดสายตาไปมองเขาด้วยความไม่พอใจ

 

 

     กลับไปนั่งที่ตัวเองเหอะพี่

 

 

     ถ้าจะจีบ ก็ล้มเลิกความคิดแล้วเลิกยุ่งกับฉันซะ...

 

 


     “เห็นแล้วมันเกะกะลูกตา

 

 


     ฉันพูดก่อนจะหันกลับไปสนใจหนังที่กำลังจะเริ่มในไม่ช้า ฉันปล่อยให้เขายืนอยู่อย่างงั้น ถ้าอยากยืนก็ยืนไปดิ ถ้าไม่เอาสิ่งที่พูดไปเมื่อกี้มาคิดก็จงยืนไร้มารยาทต่อไปเถอะ

 

 

     เอ้าไอ้ฮันบิน มึงไม่ดูหนังแล้วเรอะ

 

 

     มึงจะดูก็ดูไปสิสัส กูจะดูทำไมอีกวะเขาพูดจบก็เดินตัดหน้าฉันตรงไปยังทางออกทันที

 

 

     เออดีค่ะ อย่าอยู่ดูในโรงเดียวกันเลย เป็นภาระคนอื่นเสียเปล่าๆ

 

 

 

 

     เธอจะยอมตายเพื่อฉันมั้ย ไม่สิ... มันง่ายไป เธอจะมีชีวิตอยู่เพื่อฉันได้รึเปล่า

 

 

     งื้อออ ได้ค่ะผัว

 

 

     ฉันนั่งยิ้มพึมพำเบาๆ กับตัวเองเป้นอีบ้าแล้วกินข้าวโพดคั่วแก้ความเขินที่ไม่ทราบสาเหตุ ฮือออออ คนอะไรหล่อลากกระชากใจเบอร์นี้ อยากได้เลตโต้มากค่ะนี่พูดเลย

 

 

     อ๊ายยย จูบกันอีกแล้วฉันกรีดร้องในลำคอให้เบาที่สุดเมื่อเจอฉากที่ฮาร์ลีย์กระโดดลงไปในบ่อสารเคมีแล้วโจ๊กเกอร์กระโดดตาม พอผัวเอาฮาร์ลีย์ขึ้นมาก็จูบแล้วหัวเราะทันที – แบบนี้เค้าเรียกสปอยหนังป้ะ

 

 

     อ๊ะ!”

 

 

     เสียงของคนข้างๆ ดังให้ได้ยินด้วยความตกใจทำให้ฉันหันไปมอง พี่จีซูกำลังก้มลงไปที่พื้นจนแทบมุดใต้เก้าอี้แล้ว ทำอะไรตกหรอ

 

 

     อ๊า กุญแจรถอยู่ไหนวะเนี่ยฉันก้มลงไปตามก่อนจะได้ยินพี่จีซูสบถออกมาเบาๆ เมื่อได้ยินดังนั้นฉันก็ช่วยหากุญแจรถสีดำชมพูของพี่ทันทีอย่างไม่ต้องคิดเยอะ

 

 

 

     อ๊ะ! เจอแล้ว

 

 

 

     พี่คะ ฉันเจอ...ยังไม่ทันจะได้พูดอะไร...

 

 

 

     ริมฝีปากของฉันก็ถูกหยุดไว้โดยคนพี่เสียแล้ว...

 

 

 

     ริมฝีปากของเราเผลอแตะกันเบาๆ เพราะหันหน้าที่อยู่ใกล้กันอยู่แล้วหากันพอดี ฉันสะดุ้งตกใจเล็กน้อยรีบเงยหน้าขึ้นมาจากใต้เก้าอี้แล้วบีบเบาะนั่งแรงๆ หนึ่งที

 

 

     ข ขอโทษนะคะพี่จีซู

 

 

     ฉันเอ่ยออกไปแล้วยกแก้วโคล่ามาดื่ม ฉันไม่ได้รังเกียจหรืออะไรเลยนะ

 

 


     ฉันแค่กลัวว่าฉันจะห้ามใจไม่ให้เต้นแรงไม่ไหว

 

 


     ขอโทษอะไรกัน

 

 

     พี่ยังไม่ได้ว่าอะไรเราเลยนะ

 

 

     สิ้นเสียงหวานฉันก็รู้สึกได้ถึงความนุ่มนิ่มของริมฝีปากบางของคนข้างๆ ที่มาประทับอยู่บนแก้มฉันเบาๆ ก่อนจะผละออกไป พี่จีซูหยิบกุญแจที่อยู่ในมือฉันไปเก็บแล้วหันมาหาฉันอีกครั้ง

 

 

     เอากุญแจไปไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ

 

 

     แต่เอามือฉันไปกุมด้วยอย่างงี้

 

 

     ฉันก็เขินแย่น่ะสิ!

 

 

 

     ฮื่อออเสียงขยับตัวไปมาของคนข้างๆ ทำให้ฉันหันไปสนใจแทนพี่ไฟที่กำลังเผาคนเป็นสิบอยู่ในจอ พี่จีซูลูบแขนตัวเองไปมาก่อนจะกอดตัวเอง - ใช่สิ พี่จีซูไม่ได้ใส่ชุดหนาเท่าฉันนี่ บางทีพี่อาจจะกำลังหนาวกว่าฉันก็ได้

 

 


     เอางี้ละกัน

 


 

     ล ลิซ ทำไร?” พี่จีซูเอ่ยถามก่อนจะดันเสื้อยีนส์ที่ฉันเพิ่งถอดไปเมื่อกี้มาให้ฉันอีกครั้ง ฉันส่งสายตาดุๆ เล็กน้อยให้พี่จีซูไม่ขัดอะไร ก่อนจะบรรจงใส่เสื้อให้พี่จีซูอย่างทะนุถนอม พี่จีซูที่ทำอะไรไม่ได้ก็ทำเพียงถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะส่งยิ้มบางให้ฉัน

 

 

     ขอบคุณนะ

 

 

 

 

     ฉันแทบไม่มีสมาธิดูหนังเลยสักนิด เพราะอะไรน่ะหรอ – พี่จีซูไงจะใครล่ะ – เวลากินป็อปคอร์นอยู่เพลินๆ บางทีก็เผลอไปจับมือพี่เค้าเพราะหยิบพร้อมกันซะงั้น แถมเวลามีเสียงระเบิดดังๆ พี่จีซูก็รีบอุดหูแล้วซุกตัวมาหาฉันด้วย

 

 

     นี่ไม่บอกว่าดูหนังบู้ ฉันคงนึกว่าเราดูหนังรักกันอยู่



     แถมเรายังจูบ... โอ๊ยไม่เอาไม่คิดแล้วลลิสา!

 

 

     หนังหนุกป่าวพี่จีซูถามขณะที่เรากำลังเดินลงไปชั้นล่างหาอะไรกิน – ไม่ต้องถามหรอกพี่ ไม่รู้เรื่องเลยค่ะ ฉันไม่ได้สนใจหนังเลย

 

 

     ฉันมัวแต่สนใจพี่ทั้งที่พี่ไม่ใช่ตัวละครเอกของหนัง

 

 

     เหม่ออีกแล้ว ไม่สบายรึป่าวพี่จีซูพูดขณะที่กำลังถอดเสื้อคืนฉัน สายตาพี่ที่ดูห่วงใยจนเกินเหตุมันทำให้ฉัน...

 

 

     ใจเต้นแรงอีกแล้ว

 

 

     ตัวก็ไม่ร้อนนี่นา ปวดหัวรึป่าวพี่รหัสปัดหน้าม้าฉันไปด้านข้างแล้วทำท่าวัดไข้ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อย พี่จัดหน้าม้าให้ฉันแล้วเลื่อนมือขึ้นไปลูบหัวฉันเหมือนฉันเป็นเด็กน้อยทั้งๆ ที่เราห่างกันแค่สองปี ฉันยิ้มแล้วส่ายหน้าเบาๆ แทนการพูด ก่อนจะปล่อยให้พี่จีซูลูบหัวเล่นไป

 

 

     อย่างเธอไม่เหงาหรอกอย่าบอกว่าเหงาเลย...

 

 

     เสียงเรียกเข้าจากไอโฟนหกพลัสของฉันทำให้ฉันสะดุ้งก่อนจะรีบหยิบมันขึ้นมาดูว่าใครโทร.มา เบอร์แปลกแฮะ ต้องรับมั้ยเนี่ย กลัวใจพวกโรคจิตจัง

 

 

     ไม่รับหรอลิซ อาจจะเป็นเพื่อนเราแต่ใช้เบอร์คนอื่นก็ได้พี่จีซูละมือไปแล้วพูดในแง่บวก ฉันหันมามองจอมือถือแล้วตัดสินใจรับสาย...

 

 

     แต่พอรับสายแล้ว ฉันก็อยากจะตัดสายทิ้งแทบจะทันที

 

 

     น้องลิซ พี่ฮัน...

 

 

     ติ๊ด!

 

 

     ฉันกดตัดสายแล้วปิดเครื่องไปเลย ฮ่วย น่าโมโหชะมัด จะตื๊ออะไรได้นักหนาวะ แค่อีพี่บู้บี้ก็มากพอแล้ว ยังจะมีอีตาฮันบินมาสมทบอีกหรอ

 

 

     ไหนจะพี่สเตฟอีก โอ๊ยยย

 

 

     อ้าว ฮายยย น้องลิซน้องจีซู

 

 

 

 

     ละนี่จะตายยากอะไรเบอร์นี้วะเนี่ย!!!

 

 

     ฉันเบิกตากว้างแล้วหันหลังให้คนที่เพิ่งทักเมื่อกี้ทันที ไม่ได้ๆ ขืนอยู่นานกว่านี้พี่แกต้องลากฉันไปนู่นไปนี่แหง แถมพี่จีซูก็เป็นพวกคุยเยอะด้วยเวลาอยู่กับพี่แก

 

 

     ฉุดหนีแม่ง

 

 

     เอ้าลิซ จะรีบไปไหน๊!!”

 

 

     ใครจะไปอยู่กันเล่า!

 

 

 

     จะรีบวิ่งมาทำไมเนี่ย จะคุยกับพี่สเตฟเรื่องกิจกรรมสายสักหน่อยฉันปล่อยข้อมือของพี่รหัสก่อนจะเท้าเข่ายืนหอบหายใจ พี่ถามฉันยิ้มๆ ทั้งยืนในท่าเดียวกัน

 

 

     ค่อยคุยวันอื่นที่ไม่ใช่วันนี้เถอะพี่ฉันดันตัวยืนเต็มส่วนสูงแล้วดึงแขนพี่ให้เข้ามายืนใกล้ๆ ยังกลัวพี่สเตฟอยู่อีกรึไง

 

 

     ไม่ได้กลัวสักหน่อย ฉันก็แค่ไม่อยากเจอตอนนี้เท่านั้นเองว่าพลางเดินหาร้านอาหารที่จะกินกันในตอนนี้

 

 

     จริงป้ะจ๊ะพี่จีซูถามพลางยื่นหน้าส่ายไปมาเหมือนกำลังล้อเลียนฉันอยู่ ฉันจึงยื่นหน้าไปใกล้ๆ แล้วส่ายหน้าเหมือนกับที่พี่ทำ

 

 

     จริงงงจ้ะ

 

 

 

 

     โฮ้ยยย อิ่มเป็นบ้าฉันพูดพลางทำท่าลูบท้องตัวเองเล็กน้อย ก่อนหันมองพี่จีซูที่ออกตัวแรงว่าจะเลี้ยงตั้งแต่อยู่ที่ร้านอาหารแล้วพร้อมกับยกยิ้มให้

 

 

     ไม่อิ่มสิแปลก สั่งเยอะขนาดนั้น ...ทำไมถึงได้ไม่อ้วนนะประโยคหลังพี่พูดเสียงเบาแต่ฉันก็ยังหูหมาได้ยินอยู่ดี ฉันฉีกยิ้มทะเล้นๆ ให้พี่รหัสก่อนจะวิ่งนำหน้าไปที่รถคันหรูซึ่งอยู่ใกล้ๆ นี่ทันที

 


 

 

     อ่า รถพี่มันสบายจริงๆ นะเนี่ย เป็นไปได้ฉันจะหลับอีกรอบฉันพูดแล้วหัวเราะเบาๆ ให้คนที่นั่งอยู่ในตำแหน่งคนขับ พี่จีซูยิ้มแล้วยีหัวฉันที่กำลังจ้องมองวิทยุของรถอยู่

 

 

     งื่อออ ผมยุ่งหมดแล้วฉันส่งเสียงในลำคอแล้วทำท่างอแง

 

 

     บ้าเอ๊ย ทำไมต้องทำตัวเป็นเด็กเวลาอยู่กับพี่จีซูด้วย

 

 

     ผมยุ่งก็จัดใหม่สิคะพี่รหัสพูดแล้วยิ้มให้ฉันอีกครั้งแล้วจัดผมให้ฉันเหมือนฉันเป็นเด็กน้อย เมื่อพี่จีซูจัดผมให้ฉันเสร็จก็วางมือลงบนหัวฉันแล้วโยกไปมาทำเหมือนฉันเป็นตุ๊กตาล้มลุกไปเลย



     ถึงปกติฉันจะไม่ได้ชอบเวลามีคนทักว่าฉันเหมือนตุ๊กตา



     แต่กับพี่ฉันขอเว้นไว้คนนึงละกัน

 

 

     ฮึ เดี๋ยวนะฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรู้สึกได้ถึงความโล่งของกระเป๋ากางเกง

 

 

     เฮ่ย โทรศัพท์อยู่ไหน!

 

 

     ฉันหมุนตัวไปมาจนจะครบสามร้อยหกสิบองศา ทั้งก้มหน้า ทั้งหันไปด้านหลัง ก็หาไม่เจอ เฮ่ย อยู่ไหนวะเนี่ย!

 

 

     หาอะไรอยู่คะพี่จีซูเลิกคิ้วถามก่อนจะหมุนตัวตามฉัน ฉันเบะปากทำเหมือนจะร้องไห้ก่อนจะงอแงใส่พี่จีซู

 

 

     เค้าหาโทรศัพท์ไม่เจออ้ะะะเวลาแบบนี้ฉันไม่สนแล้วว่าตัวเองจะทำตัวยังไง ฉันขอแค่เพียงให้พี่ช่วยหาโทรศัพท์สุดที่รักของฉันให้เจอก็พอแล้ว

 

 

     ฉันก้มลงไปใต้เบาะอีกครั้งเพื่อความชัวร์ว่ามันไม่อยู่ตรงนั้นจริงๆ พี่จีซูก็ช่วยฉันหาเช่นกัน ฮื่อออ อยู่ไหนเนี่ย มีตรงไหนยังไม่ได้หาอีกบ้างวะ

 

 

     ช่องใส่ของ

 

 

     ฉันก้มไปมองตรงช่องใส่ของที่อยู่กลางรถจนเกียร์ที่แขวนอยู่บนคอห้อยต่องแต่งลงมานอกเสื้อ ไม่มีอ้ะ ฮื่อออ ทำไงดีๆๆ

 

 

     ลิซ... หาตรงช่องข้างประตูฝั่งเรารึยังพี่จีซูพูดพลางโน้มตัวมามองดู ณ ตำแหน่งที่เพิ่งพูดด้วย

 

 


     ขวับ!

 

 


     เจอแล้ว!!!

 


 

     อ๊ายยยยยย เจอแล้วๆๆๆ ฮื่ออออ นึกว่าจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วววฉันหยิบไอโฟนเครื่องหรูมาแนบกับแก้มทันทีเหมือนไม่ได้เจอมันมานานนับปี ก่อนที่จะหันไปทางพี่จีซู

 

 

     ทำไมฉันถึงได้เอ๋อขนะ... หนาดนี้... นะ คำสุดท้ายแผ่วลงจนเงียบไป ไม่ใช่ว่าพี่จีซูกำลังเล่นโทรศัพท์ตัวเองหรือไม่สนใจฉันหรอกนะ

 

 

 

     แต่ถ้าฉันขยับอีกนิดเดียว...

 

 

 

     ฉันต้องจูบกับพี่จีซูแน่ๆ!!!

 


 

     ใบหน้าที่ห่างกันเพียงไม่ถึงคืบนั้นกำลังขยับเข้าไปใกล้กันมากขึ้นกว่าที่เป็น ฝ่ามือบางของคนเป็นพี่เลื่อนขึ้นมาประคองแก้มฉัน พี่เอนตัวลงมาใกล้จนเกือบจะทับกันแล้ว

 

 

     เรากำลังจะจูบกันอีกครั้ง... แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนกับครั้งแรก

 

 

     เราต่างก็มีสติกันทั้งคู่

 

 

     และเต็มใจทั้งคู่เช่นกัน

 

 

     ไม่ห้ามพี่หน่อยหรอเมื่อปลายจมูกของพี่เฉียดกับฉันพี่ก็เปิดปากพูดขัดเสียก่อนที่ริมฝีปากได้รูปของพี่จะได้สัมผัสลิ้มรสกับฉัน

 

 

     ก็ไม่ได้อยากห้ามอ่ะ

 

 

     พี่พูดพลางขยับเข้ามาใกล้จนกระทั่งลมหายใจของเราทั้งคู่ติดขัด ใกล้เข้ามาอีกนิด อีกนิด อีกนิด และอีกนิด จน...

 







 

 

 

     ลิซๆ ถึงหอแล้ว ตื่นได้แล้ว เสียงหวานที่ดังก้องอยู่ข้างๆ ดึงตัวฉันให้สะดุ้งตกใจ เด้งตัวขึ้นมานั่งตัวตรงจากเดิมที่เอนหัวพิงกับประตูรถ

 

 

     ฉันหลับหรอ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันฉันตั้งสติก่อนจะพูดพร้อมกับปลดเข็มขัดนิรภัยที่กำลังคาดอยู่บนตัว ก็ตั้งแต่ที่บอกว่ารถพี่มันสบาย อยากหลับอีกรอบ สักพักเราก็เงียบไปเลย พี่หันไปก็เห็นเราไปเที่ยวในโลกความฝันซะละพี่พูดแล้วหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูรถแล้วเดินลงไป

 

 

     แสดงว่าทั้งหมดนี่คือความฝันหรอ?

 

 

     แล้วมันคือฝันเชี่ยอะไรวะเนี่ย!

           


 

 

 

     รอวันนี้กันมานานมั้ย

 

 

     นานครับ/ค่ะ

 

 

     เสียงมีแค่นี้หรอ เนี่ยน่ะหรอที่บอกว่ารอนาน เนี่ยน่ะหรอความเป็นวิศวะ!”



     "นานมั้ย!"

 

 

     นานครับ!/นานค่ะ!”     

 

 

     เสียงพี่ว้ากดังลั่นไปทั่วทั้งลานเกียร์ก่อนจะตามมาด้วยเสียงเหล่าหญิงชายในคณะและเสียงกลองที่ถูกตีเพื่อความสนุกสนาน ตอนนี้ฉันนั่งรวมกลุ่มอยู่กับเหล่านักศึกษาคณะวิศวกรรมทั้งหมดกี่ร้อยคนก็ไม่รู้จำไม่ได้ เอาเป็นว่า วันนี้มันเป็นวันสำคัญสำหรับใครหลายคนละกัน

 

 

     กะอีแค่วันเลือกดาวเลือกเดือนคณะปีหนึ่ง มันสำคัญตรงไหนวะ

 

 

     หรือเราไม่สนใจเอง

 

 

     พี่จะไม่พูดอะไรมาก ดาวคณะและเดือนคณะก็มีหน้าที่เป็นเหมือนเครื่องประดับราคาแพงของคณะ มันไม่ได้มีดีแค่ความสวยงาม แต่มันมีดีจากสิ่งที่ใช้สร้างมันขึ้นมาด้วย ก็เหมือนดาวเดือน ไม่ได้มีแค่ความสวยหล่อจากภายนอก แต่ต้องมีความสวยหล่อออกมาจากใจด้วยรุ่นพี่หน้าโหดตะโกนบอกกับทุกคน

 

 

     หวังว่าทุกคนจะโหวตคนที่เป็นเครื่องประดับที่สวยที่สุดของคณะเราครับ!”

 

 

     เฮ่!!!”

 

 

     และแน่นอน วันเลือกดาวเดือนปีหนึ่งแบบนี้ ขาดไปไม่ได้เลยแน่นอนนั่นก็คือ... เหล่าดาวเดือนรุ่นก่อนครับ!!!”

 

 

     พร่ำจบก็มีรุ่นพี่ที่นั่งปลีกออกไปนั่งรวมกลุ่มกันสามหกคนยืนขึ้นยิ้มให้กับพวกเราทั้งลานเกียร์ ไม่เห็นจะมีอะไรน่าสนใจเลย

 

 

     โดยเฉพาะเดือนปีสี่เนี่ย ไม่น่าสนสุด

 

 

     ให้ดาวและเดือนปีสี่พูดอะไรกันสักนิดให้เหล่าน้องๆ หน่อยครับพี่ว้ากคนหนึ่งพูด โวะพี่ เร็วๆ เหอะ จะเลือกก็เลือกเร็วๆ ดิ๊ จะรีบกลับหอ หิวข้าวแล้วด้วย

 

 

     ไม่มีไรมากหรอก แค่เลือกคนที่โดนใจเราที่สุดก็พอแล้วพี่ผู้หญิงคนหนึ่งพูด ถ้าจำไม่ผิดน่าจะชื่อพี่ยูรินะ น่าจะใช่แหละ

 

 

     ส่วนกูไม่มีอะไรจะพูดถึงเดือน แต่กูจะพูดถึงดาว...อะไร อะไรของพี่ ลำเอียงอะไรเบอร์นี้ เกิดเป็นฮันบินต้องทำตัวแบบนี้ตลอดเลยหรอ

 

 

     ไม่ได้บังคับ แต่ดาวในใจสำหรับกูคือน้องลลิซแผนกชาวต่างชาติ

 

 

     แค่กๆๆ!

 

 

     สุดประโยคฉันก็ไอออกมาอย่างตกใจให้คนอื่นหันมาสนใจที่ฉัน เสียงกลองตีรัวๆ พร้อมทั้งเสียงโห่ฮิ้วทั้งจากคนในคณะและคณะอื่นที่มายืนดู ทุกสิ่งอย่างมันดูน่ารำคาญจนฉันเอามือตีหน้าผากตัวเองดังแป๊ะ!

 

 

     จะพูดชื่อกูทำม้ายยยยย

 

 

     ลุกขึ้น พี่จะให้เวลายี่สิบนาทีในการโหวต อย่าแกล้งเพื่อน เลือกคนที่ถูกใจเราจริงๆ เอาล่ะเริ่มได้!” สิ้นเสียงพี่ว้ากทุกคนก็รีบลุกขึ้นกรูกันไปต่อแถวที่โต๊ะโหวตทันที ฉันก็รีบลุกเหมือนกัน ก็ตอนนี้หิวนี่หว่า รีบๆ โหวตรีบๆ ได้สักที กูจะได้ไปหาไรใส่ท้อง

 

 

 

 

     ตอนนี้พวกพี่ได้ทำการนับคะแนนโหวตและได้ดาวเดือนคณะเป็นที่เรียบร้อยแล้วพี่ว้ากคนเดิมเพิ่มเติมคือมีรุ่นพี่คนอื่นยืนหน้าสลอนอยู่ข้างๆ มากขึ้นด้วยเอ่ยพูดแล้วก้มมองโพยที่อยู่ในมือ

 

 

     ไม่ต้องเสียเวลาแล้ว เดือนคณะเราได้แก่... น้องแบมแบมแผนกชาวต่างชาติครับ!!!” สิ้นเสียงทุกคนก็ปรบมือกันเกรียวกราวส่งเสียงกรีดร้องกันทันที ชายที่ชื่อแบมแบมลุกขึ้นจากที่นั่งเกือบหลังสุดรีบวิ่งไปยืนด้านหน้าทันที ฉันรู้จักแบมนะ มันเป็นคนไทยเหมือนฉัน เคยอยู่ด้วยกันสมัยมัธยม ก็คิดว่ามันจะต่อที่ไทยนะ แต่พอตอนเดินทางเจอมันอยู่ที่สนามบินปุ๊บก็แบบ อ้าวเพื่อนรัก มึงก็ไปหรอ งี้เลย

 

 

     และดาวคณะของเรา ก็ได้แก่...เสียงกลองรัวขึ้นจนดูตื่นเต้นกว่าตอนประกาศชื่อแบม โอ๊ยเร็วเฮอะอย่ามัวลีลา หิวข้าว จะไปหาข้าวผัดกิน

 

 

     ได้แก่...จะได้แก่อีกนานมั้ยพี่

 


 

           

     ได้แก่ น้องลลิซแผนกชาวต่างชาติครับ!!!”

 

 


 

     เห้ย!!!!!!

 

 

 


     เหี้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!










ช่วงไรท์พบประชารีด




ขอบคุณทุกๆคนอีกล้านครั้งนะคะ ไม่คิดว่าไรท์จะมาถึงจุดนี้ /กราบบบ/


เขียนแบบนี้จะโดนคนอ่านตบมั้ย /เตรียมหลบ/

น้องแบมโผล่ค่ะ โผล่ตอนน้องลิซได้เป็นดาวด้วย ถถถ ดีใจด้วยนะลูกกก

มีความไม่ได้ตรวจคำผิดเลย ถถถ ถ้ามีคำผิดเดี๋ยวมาแก้ให้เนาะะะ อิอิ

*สารบัญฟิคเรื่องอื่น*

เพื่อนชาวต่างชาติ จิ้มเลยอิ้อิ้

เลขาของแช จิ้มเลยอิ้อิ้


ใครอยากบ่น ทวงฟิค ก่นด่านังไรท์ หรืออะไรก็ตาม ก็สามารถรวมตัวกันได้ที่ #ลลิซเด็กวิดวะ

หรืออยากบ่นถึงฟิคกับนังไรท์คนนี้ตรงๆ ก็สามารถมาทำได้ที่ทวิตเตอร์ @prmtear เลยค่ะ

อย่าลืมโหวต+คอมเมนท์เป็นกำลังใจให้ด้วยนาจาาา


#ลลิซเด็กวิดวะ

อิ้อิ้


#พิ้งค์เทียร์
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,229 ความคิดเห็น

  1. #817 แว่นเฉื่อย is happy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 00:32
    ลิซแม่งง 5555555 แต่งได้น่ารักมากเลยค่ะ
    งื้อ ได้ค่ะผัว อ่านแล้วลั่นเลย555555
    #817
    0
  2. #814 redfileds (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:41
    ลิซ่าตลกมากอะ คือ รู้สึกกรี๊ดกร้ายยยมากเลย 55555 

    ไรท์เขียนได้น่ารักมากเลย 
    #814
    0
  3. #768 fairy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 21:51
    แบมก็มาาาา
    #768
    0
  4. #708 warin_aumyaoi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 00:06
    หลงลิซคนแมนนนนนน
    #708
    0
  5. #690 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 13:01
    ควอนก็โผล่ 555555 แกเป็นดาวหรือลิงกันแน่ห๊ะ แล้วพี่สเตฟนี่ยังไง ทำไมเราทีมนี้ คืองงตัวเอง #ทีมสเตฟเฉย กร้ากกกกๆ
    #690
    0
  6. #557 Jungzy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 20:53
    นี่งงตัวเองทำไมทีมพี่เตฟ55555 ชอบพี่เตฟตั้งแต่ตอน ไฮผัววว โอ๊ยพี่เตฟคนฮา
    #557
    0
  7. #223 Swan fire (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 16:38
    'ช่วงไรท์พบประชารีด' เค้าชอบอ่านผิดเป็น'ช่วงไรท์ประชดรีด'ตลอดเลย555
    มีความรู้สึกเหมือนว่าไรท์จะเป็นโซวอน //รึความจริงควรรู้ตั้งนานแล้ว55
    เอาเป็นว่าตอนนี้ก็ขอแสดงความปลงกับน้องลลิซสุดที่รักด้วย//บีบไหล่อย่างให้กำลังใจ
    #223
    1
    • #223-1 พีอาร์ที(จากตอนที่ 7)
      4 กันยายน 2559 / 16:57
      ไรท์เป็นโซวอนกบฏค่ะ ถถถ
      #223-1
  8. #183 พิงค์แฟนซี (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 04:38
    เพิ่งมาอ่านรวดเดียวเลยค่ะ สนุกมากกก บรรยายตลกดีค่ะ
    อ่านแล้วดูอิงชีวิตจริง ฉากจูบนี่ฟินสุด แต่ลลิซไปมโนแลนด์นี่มัน
    แต่อุปสรรคแลดูเยอะนะคะ ก็อย่างว่าสวยทั้งคู่ คิคิ
    รอติดตามตอนต่อไปนะคะไรท์
    #183
    0
  9. #182 ❣หมูน้อย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 14:08
    ฮันบิบนี่มันฮันบินจริงๆ5555555
    #182
    0
  10. #181 IosulosuloveYj (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 12:28
    งื้อออออเดือนแบมบี้นี่เองงงงง(พี่มัคจะมามั้ย ????????) ลลิซไม่น่าตื่นเลยยยยยย
    #181
    0
  11. #180 Dduckk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 09:17
    ลิซฝันได้บับบบบ>////<
    #180
    0
  12. #179 kingdom09 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 07:08
    ลิซคะถ้าจะฝันขนาดนี้นะ5555 ฮันบินก็ฮันบินจริงๆเลย
    #179
    0
  13. #178 apolloxx17 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 23:41
    โอ่ยยยยยยยยย ฝันขนาดนี้ก็จีบๆพี่เค้าไปเห๊อะะะะะ ละได้เป็นดาวงี้พี่จีซูเค้าจะหวงป้ะอ่ะ แค่คิดว่าเค้าจะหวงยังไงบ้างก็เขินละอ่ะ โอยยยย-//- ส่วนพี่ฮันบินนั้น ส่งมาให้เราก็ได้ค่ะ55555555
    #178
    0
  14. #176 SindyP (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 22:53
    โอ่ยยยยย ลำไยนังสเตฟานี่กับฮันบินจริงๆ ทำไมฮันบินเ-้-ยแบบนี้นะ เห้อมมม
    #176
    0
  15. #175 TCL903 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 22:49
    ทำไมแค่ความฝันละคะลิซซซซซซซ!!! หนูทำให้มันเป็นจริงด้วยสิลูก! หนูทำได้! หนูต้องไม่กาก! /นี่ก็เชียร์จัง 555555
    ...ดาวเดือนคณะเป็นแผนกต่างชาติทั้งคู่ ดีงามพระรามแปดมากค่ะ 555 อยากอ่านตอนหน้าแล้วอะ โลภภภภ 555555
    #175
    0
  16. #174 Lucifer (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 22:48
    ยูล ก็มา

    แต่ แบมคะ ใครโหวตหนูเป็นเดือนคะ หนูไม่น่าได้เป็นเดือนเลยนะคะ มีความค้างกับการเป็นเดือนของแบมแบม 555555555
    #174
    0
  17. #173 MG99 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 22:40
    เย้ย้ย้ย้ย้ย้ย้ย้
    #173
    0
  18. #172 ThePunger (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 22:30
    ที่ตูลุ้น ตูจินตนาการไปไกล คือ ฝันหร่อ อ๊ากกกกกกกก
    #172
    0
  19. #170 blackdragon00100 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 21:08
    อ่านไปบิดตัวไป โอ๊ย ฟินนน ><
    #170
    0
  20. #168 ttawann_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 17:14
    โอ้ยยยยยยย ค้างงง
    #168
    0
  21. #167 IosulosuloveYj (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 12:53
    น่ารักที่ซูดดดดดด กรี๊ดดดดดดดด ชอบความพี่ลลิซมากมายยยยยยย โอ๊ยยยยยยชอบบบบบบบ ไรท์มาต่อเร็วๆน้าสู้ๆ
    #167
    0
  22. #165 BESTIIIXI (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 06:32
    อ๊ากกกกกก ชอบโว้ยยยยยยย
    ไรท์คนดีนี่ค้างมากมาต่อเร็วๆน้า
    #165
    0
  23. #164 pkmyt (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 06:19
    จูบเลยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คนจริงป่าวววว อิอิ
    #164
    0
  24. #163 su_pit2502 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 01:26
    โคตรค้างอะไรท์ ฮืออออออทำไมไรท์เป็นคนแบบเน้!!!! ????????????????????????
    #163
    0
  25. #162 timอิ้อิ้ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 00:27
    จูบเลยๆๆๆๆ

    วันๆนึงหน้าจะเฉียดกันไปกันมาอีกซักกี่รอบเนี่ย

    เห็นเเล้วอยากกระโดดเข้าไปผลักให้จูบกัน

    มัวแต่เเตะปากกันอยู่นั่นแล้วเมื่อไหร่จะได้กันล่ะ

    555555 ไรท์จ๋าเค้ารอฉากจูบแบบตอนแรกที่ลลิซเมาอยู่น่ะ

    นี่ถ้าไม่ได้ขอมากไป nc มาด้วยจะจับไรท์มาจุ๊บซัก 1ที อิ้อิ้

    #162
    0