[BLACKPINK] ENGINEER #ลลิซเด็กวิดวะ

ตอนที่ 20 : ENGINEER 18 [DOUBLE B SPECIAL TWO] [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,028
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    20 ธ.ค. 60











     จบแล้วโว้ยยยยยยยยย!!!”

 

 

     เสียงตะโกนจากลานเกียร์ของคณะวิศวะที่ผมกำลังเดินเข้าไป พร้อมด้วยหมวกสีดำมากมายที่ถูกโยนขึ้นฟ้า ทำให้ผมยกยิ้มขึ้นอย่างดีใจตามพวกเขาไปด้วย

 

 

     ใช่ครับ ปีสี่ เรียน จบ แล้ว

 

 

     หมายถึงพี่แม่งฮันบินนั่นแหละ

 

 

     จริงๆผมไม่เชื่อหรอกว่าพี่แม่งจะเรียนจบ ก็เห็นดองงานเยอะแบบ เยอะอ่ะ เยอะจนอธิบายไม่ถูก แต่เสือกปั่นทัน มีสิทธิ์สอบ แล้วจบเฉย อ้าว งงดิครับงง ตอนแรกก็นึกว่าที่กรอกหูทุกวันว่ากูเก่งนี่คือโม้ โอเค ผมยอมรับก็ได้ว่าพี่ฮันบินเก่ง

 

 

     ในที่สุดผมเข้ามากลางลานเกียร์พร้อมด้วยถุงน้ำโค้กจากร้านป้าบมที่ป้าแกแจกฟรีเนื่องในโอกาสวันรับปริญญาของปีสี่มาด้วยหนึ่งถุง และดอกไม้ช่อเล็กหนึ่งดอก ผมชะเง้อหน้าชะโงกหัวไปมาเพื่อตามหาเป้าหมาย แต่เพราะคนเยอะ ผมเลย เอาวะ ใช้วิธีการที่ง่ายที่สุดนี้ละกัน

 

 

     ไอ้เหี้ยพี่ฮันบินนน อยู่หนายยย

 

 

     นั่นแหละครับท่านผู้อ่านครับ วิธีที่ง่ายที่สุด

 

 

     ผมกวาดสายตาไปทั่ว ยกน้ำถุงขึ้นดูดอย่างรู้สึกกระหาย ก่อนที่จะสังเกตเห็นผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังฉีกยิ้มให้กับหญิงสาวเด็กวิศวะนางเอกของเรื่องนี้อยู่ พี่ฮันบินหันหน้ามาเจอะกับผมพอดี พร้อมด้วยพี่สาวผมแดง ที่ไม่รู้ว่าเธอยังโกรธผมอยู่รึเปล่า เอาเป็นว่า รอให้พวกเขาคุยกันจบก่อนละกัน

 

 

     พี่ฮันบินที่เดินเอ้อระเหยไปตามกลุ่มคนที่เรียกถ่ายรูปอยู่เดินมาทางผม ไม่สิ ต้องเรียกว่าวิ่งจ็อกกิ้ง เพราะยังไม่ทันที่ผมจะได้ตะโกนอะไรต่อ มือพี่ฮันบินก็ยีผมสีน้ำตาลเข้มที่ผมเพิ่งไปย้อมใหม่แล้ว

 

 

     แต่งตัวเศร้าจังวะมึงอ่ะพี่ฮันบินแซะ เพราะผมใส่สีดำทั้งตัวมา แล้วเมื่อกี๊เรียกกูว่าไรนะ

 

 

     ผมเรียกว่า พี่ฮันบินคร้าบบบ อยู่ไหนคร้าบบบ

 

 

     หราพี่แม่งยื่นหน้ามาใกล้ผมอย่างโคตรน่าหมั่นไส้ ผมเลยจัดการตีพี่แม่งด้วยช่อดอกไม้ทีหนึ่งก่อนจะยัดใส่อ้อมแขนพี่แม่งไป

 

 

     อ่ะผมยื่นน้ำอัดลมสีน้ำตาลใส่น้ำแข็งในถุงพลาสติกไปให้หลังจากที่พี่ฮันบินดูดอกไม้ของผมเสร็จ

 

 

     อะไร

 

 

     นี่โง่หรือโง่ ดูไม่ออกหรอครับพี่ว่านี่น้ำโค้ก

 

 

     ข้าวมั้งพี่ผมประชด แต่ไม่ได้พูดออกไปตามที่คิดทั้งหมด ก็เห็นว่ามันร้อน เดี๋ยวก็ใช้ผมไปซื้อน้ำอีก นี่เดินผ่านร้านป้าบมผมเลยซื้อมาให้ จะได้ไม่ต้องเดินหลายรอบผมบ่นยาวถึงการกระทำบ่อยครั้งของพี่แก แต่พี่ฮันบินแม่งกลับยิ้มเฉย ยิ้มห่าอะไรเยอะแยะครับพี่ เดี๋ยวต่อยให้หันบินเลยแม่ง

 

 

      กูไม่ได้ใช้ ไม่อยากกินโค้ก

 

 

     เอ้า เดอะฟัค ไม่ได้ใช้ก็คือไม่เอา งี้ก็ได้หรอ

 

 

     ไอ้เชี่ยพี่...

 

 

     กูล้อเล่นก่อนที่ผมจะได้ด่า พี่ฮันบินก็พูดแทรกแล้วฉีกยิ้มให้ ก่อนจะฉวยเอาน้ำถุงพลาสติกในมือของผมไปดูด แล้ววิ่งไปหาเพื่อนกลุ่มหนึ่งที่เพิ่งเรียกเมื่อกี๊

 

 

     เดี๋ยวพี่!” ผมตะโกนเรียกให้พี่หันมาอีกรอบ

 

 

     ฮื้ม ทำไมพี่ฮันบินปล่อยหลอดแล้วถาม

 

 

     ก็...ผมกลอกสายตาไปมาลอกแลกอย่างครุ่นคิด วันนี้พี่จะไม่ใช้ผม หรือว่าบังคับผม หรือว่ากักตัวผมหน่อยหรอ

 

 

     ไม่! ไม่ใช่อย่างที่พวกคุณคิด! ผมไม่ได้คิดอะไร้!

 

 

     เอออ ไม่กูไม่กั๊กมึงไว้หรอก มึงคงอยากไปหาคนอื่นบ้างพี่ฮันบินยิ้ม วันนี้ยิ้มบ่อยจังวะ

 

 

     พอได้เห็นใกล้ๆแล้ว

 

 

     ...น่ารักชิบเป๋ง

 

 

     กูปล่อยมึงวันนึงเลยละกัน วันนี้กูอารมณ์ดีพี่ฮันบินยักคิ้วให้ผม ก่อนจะหันหลังให้แล้ววิ่งไปหาเพื่อน

 

 

     คงเพราะผมมาที่นี่ก็เพื่อพี่แม่ง ผมเลยรู้สึกโหวงๆไปเล็กน้อยเมื่อพี่แม่งวิ่งดุ๊กดิ๊กไปหาเพื่อน เดี๋ยวห่า วิ่งดุ๊กดิ๊กจริงๆ ตะมุตะมิเหลือเกินเนาะพ่อคุณ ไม่บอกไม่รู้นะว่าอยู่วิศวะ แต่ช่างเรื่องวิ่งเหอะ ผมเดินไปเรื่อย คุยกับรุ่นพี่ที่รู้จักไปทั่วอย่างไม่มีที่ไป แต่สายตาของผมก็ยังคงอยู่ที่พี่แม่งอยู่ดี

 

 

     ยิ้มอยู่นั้น ปากหุบไม่ได้หรอ เป็นปากแหว่งเพดานโหว่ไง้ ฮึ่ย!

 

 

     อารมณ์เสีย!

 

 

     กูไม่ได้หวง! ไม่ใช่เรื่องของกู!

 

 

     แต่น่ารักฉิบหายเลยยย!!!




-20%-




     ตอนนี้ประมาณห้าโมงเย็น ผมกำลังใส่เสื้อเชิ้ตตัวโคล่งคอวีกว้างแหวกอกลงไปจนถึงกลางอกตัวสีกรมลายดาวหลังจากที่เพิ่งใส่เสื้อกล้ามเสร็จ ตามด้วยเครื่องประดับจำพวกสร้อยอะไรเล็กน้อย ก่อนจะหยิบขวดน้ำหอมแบบสเปรย์ขึ้นมาฉีดตามจุดชีพจรของร่างกาย

 

 

     สงสัยล่ะสิว่าทำไมผมถึงต้องแต่งตัวหล่อตอนห้าโมงเย็น

 

 

     ผมพลิกนาฬิกาข้อมือดูเล็กน้อย อีกประมาณสิบห้านาทีจะถึงเวลานัด ผมหยิบโทรศัพท์และกระเป๋าสตางค์หยัดลงกระเป๋ากางเกงยีนส์ค่อนข้างรัดรูป ตรวจสอบภายในห้องเล็กน้อย ก่อนจะใส่รองเท้าแล้วออกจากห้องไป โดยไม่ลืมที่จะล็อกกุญแจด้วย

 

 

     ไลน์!

 

 

     ในระหว่างที่ผมกำลังเดินลงบันไดหอพักไปยังชั้นล่างสุด เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้น ทำให้ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดู

 

 

     คนเผด็จการ 2017 : มึงอยู่ไหน

     คนเผด็จการ 2017 : กูอยู่หน้าหอมึงอะ

     คนเผด็จการ 2017 : เร็วหน่อยพ่อคุณ ชักช้ารถติดอย่าบ่นนะโว้ย

     คนเผด็จการ 2017 : ไอ้เหยินนน

 

 

     เสียงแจ้งเตือนดังรัวๆจนผมหัวเราะออกมาเล็กน้อยเพราะความตามจิกของพี่แม่งที่ว่า ผมยีหัวตัวเองที่เพิ่งเซ็ตมาอย่างลืมตัว ช่างเหอะ ยังไงเดี๋ยวมันก็เละเหมือนเดิม

 

 

     ก็พี่แม่งชอบเล่นหัวผม เป็นห่าอะไรก็ไม่รู้ เจอก็ยีอยู่นั่น

 

 

     ผมกดที่ช่องพิมพ์และพิมพ์ข้อความตอบกลับไปประมาณว่ากำลังลงไปใกล้ถึ-

 

 

     คนเผด็จการ 2017 : เอ้า อ่านไม่ตอบ

 

 

     โว้ย ใจเย็นครับโว้ย

 

 

     บ็อบบี้ : พี่ ใจเย็นสัด กำลังลงไปครับ บันไดชั้นสองมีอากาศขวางอยู่รอแปบ

 

 

     คนเผด็จการ 2017 : กวนตีนนะมึงอะ เร็ววว

 

 

     ผมยิ้มอีกครั้งหลังจากบรรลุจุดประสงค์ที่จะกวนประสาทพี่ฮันบิน นิ้วชี้กดที่ปุ่มล็อกก่อนที่ผมจะยัดโทรศัพท์ลงไปในกางเกงลวกๆอีกรอบ

 

 

     บ็อบบี้โว้ยยย เร็วเร็ววว หิวข้าววว

 

 

     เฮ่อ โวยวายใส่หอกูอี้ก

 

 

     ผมกลอกตามองบนเล็กน้อยอย่างเคยชิน แล้วรีบวิ่งลงไปหาคนในเสื้อยืดลายขวางสีแดงแขนลายตารางสีอ่อนซึ่งกำลังยืนกอดอกพิงกับเสาใกล้ๆประตูไม่ไกลไปจากผมนัก

 

 

     แต่หอผมประตูปิดเพราะใช้คีย์การ์ด เสียงพี่แม่งยังจะเล็กลอดเข้ามาได้อีกอ่ะ

 

 

     ถ้าพี่หิวมาก แล้วจะชวนผมตั้งแต่แรกทำไมล่ะ ก็บอกไปแล้วป่ะว่าแต่งตัวช้า

 

 

     เออ กูแค่บ่นน่า ไปเหอะ เดี๋ยวพวกแม่งแย่งแดกหมด

 

 

     ผมถามหน่อย จะชวนผมไปงานปาร์ตี้ฉลองเรียนจบทำไม ไหนบอกจะปล่อยวันนึงไง

 

 

     ก่อนที่พี่ฮันบินจะลากผมไปที่รถยนต์ใต้ตึกตรงข้าม ผมก็ดึงแขนพี่แม่งไว้ก่อนเพราะต้องการคำตอบ และแน่นอนว่าพี่ฮันบินคงรู้ว่าผมไม่ปล่อยแน่ๆถ้าไม่ได้คำตอบภายในตอนนี้ เลยดึงมุมปากขึ้นเล็กน้อยให้ผม

 

 

     กูเปลี่ยนใจไม่ปล่อยละ

 

 

     เอ้า

 

 

     กูอยากให้มึงไปด้วย ถ้ากูเมา มึงจะได้หามกูได้ไง

 

 

     กูอยากให้มึงดูแลกูนะ

 

 

     ตึกตักตึกตักตึกตักตึกตัก

 

 

     เชี่ยไรเนี่ยยย

 

 

     พี่ฮันบินยักคิ้วใส่แล้วลากผมไปยัดลงที่เบาะข้างคนขับในรถของพี่ แล้วออกรถไปยังจุดหมายปลายทางทันทีอย่างไม่รีรออะไร

 

 

     กะจะไปเมาแล้วยังจะขับรถไปอีกเนาะพ่อคุณ

 

 

     พี่ฮันบินชวนผมไปงานปาร์ตี้ฉลองเรียนจบของพวกพี่แม่ง ซึ่งผมปฏิเสธไม่ได้อยู่แล้ว ไม่ใช่ว่าอยากไปนะ แต่โดนบังคับน่ะ ผมไม่รู้หรอกว่าตี้อยู่ไหน เลยทำได้แค่สอดส่องสายตาไปมาอย่างอยากรู้อยากเห็นว่าอยู่ส่วนไหนของโซลแล้ว

 

 

     ถ้ามึงไม่ไปด้วย คืนนี้กูอาจจะได้เมียก็ได้นะเว่ย

 

 

     พี่!” ผมหันขวับมาหาคนข้างๆทันทีโดยอัตโนมัติเหมือนตั้งโปรแกรมเอาไว้ และกว่าที่ผมจะรู้ตัวว่าตกใจแรงมาก พี่ฮันบินก็ยิ้มกรุ้มกริ่มใส่ผมแล้ว

 

 

     จะตกใจทำไมวะเนี่ย ก็แค่พี่แม่งจะได้เมียถ้าเราไม่ได้ไปด้วย

 

 

     กูรู้นะว่ามึงหึงกูอ่ะ กูเห็นมึงทำหน้าบึ้งตั้งแต่กูยิ้มให้เพื่อนเมื่อตอนกลางวันละ

 

 

     หึงห่าอะไรล่ะพี่ ขับรถไปดีๆเหอะน่าผมตวัดเสียงใส่คนที่กำลังยิ้มอย่างไม่สบอารมณ์ อีกไกลใช่ป่ะ เห็นบอกว่ารถจะติด ถึงแล้วก็ปลุกผมด้วยละกัน ผมขยับตัวให้เอนหลังกับเบาะได้ถนัดๆ ก่อนจะหันหน้าเข้าหากระจกและหลับตาลงทั้งๆที่ไม่ได้รู้สึกง่วง

 

 

     ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าทำไมต้องหาทางออกของอาการร้อนๆบนหน้าด้วยการนอนด้วย

 

 

-

 

 

     ไอ้เหี้ยบ็อบบี้!/ไอ้เหี้ยฮันบิน!”

 

 

     ผมรู้สึกว่ามันเดจาวูแปลกๆ

 

 

     ผมผล็อยหลับไปจริงๆตอนอยู่บนรถ พอตื่นขึ้นมาก็สะลึมสะลือ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอยู่ที่ไหน รู้แค่ว่าตอนนี้โมงโมงกว่า และถึงที่จัดปาร์ตี้แล้ว กว่าจะหายเบลอก็เดินขึ้นตึกหรืออะไรสักอย่างมาจนถึงเมนของงานพอดี

 

 

     ครับ พอไปถึงก็โดนเรียกแบบนั้นแหละครับ

 

 

     พวกพี่แม่งจัดปาร์ตี้กลางแจ้ง มันคือชั้นบนสุดที่มีสระว่ายน้ำ คืนนี้ผมว่ายาวแน่ๆ และดูเหมือนเพื่อนพี่ฮันบินจะมากันหลายคนแล้ว สังเกตจากกลุ่มคนที่เพิ่งถอดเสื้อกระโดดลงไปในสระเมื่อครู่ มีบางคนที่ไม่ได้อยู่ปีสี่ แล้วก็มีบางคนที่ผมสนิทหรือเคยคุย มันก็พอรู้สึกโล่งใจอยู่บ้าง ที่จะได้ไม่ต้องนั่งอึดอัดหรือเกรงใจไปซะทุกอย่าง

 

 

     เอาล่ะ โดนบังคับมาปาร์ตี้ด้วย อย่างน้อยก็อิ่มท้องแหละว้าาา

 

 

     ผมนั่งสอยบาบีคิวอยู่บนเก้าอี้ริมสระ เพราะฟ้ายังไม่มืด ผมเลยยังไม่อยากดื่มตอนนี้ แต่อีกไม่นานพี่ฮันบินกับเพื่อนก็คงชวนไปล้อมวงแหละ จริงๆไม่ได้มีแค่ผู้ชายหรอกที่มาน่ะ แค่ส่วนใหญ่ที่พี่แม่งสนิทเป็นผู้ชาย นับเป็นเปอร์เซ็นต์ก็... เจ็ดสิบห้ามั้งที่เป็นผู้ชาย ยกเว้นไว้แค่พี่ยูริสาวตัวดำๆคนที่เพิ่งควงสาวเดินผ่านผมไป แล้วก็พี่สเตฟสาวฝรั่งจ๋ากับทูพีชที่เพิ่งมาสอยบาบีคิวไม้เดียวกันกับผมไปเมื่อกี้ สองคนนั้นคงสนิทกับพี่ฮันบินมากจริงๆ ไม่อย่างนั้นพี่ยูริคงไม่กล้าตบหัวพี่ฮันบินด้วยจานกระดาษแบบที่ผมเพิ่งเห็น

 

 

     ขำนิดหน่อย แต่ก็ตลกมากๆ

 

 

     จริงๆในตี้ก็มีเพื่อนผมเยอะนะ แต่เวลานี้โทรศัพท์คงจะเป็นเพื่อนแก้เบื่อได้ดีที่สุด ผมยกน้ำโคล่าขึ้นดื่มพลางหยิบไอโฟนเครื่องบางขึ้นมาเล่น ก็เล่นไปเรื่อยนั่นแหละ แม้ว่าใจจริงจะอยากเล่นเกมก็เหอะ แต่ขืนเล่นตอนนี้ มีหวังผมไม่ยอมเลิกแน่ๆ ก็มันแก้ไม่หายนี่หว่า ไอ้นิสัยติดเกมแบบนี้ผมก็ไม่ค่อยชอบหรอก

 

 

     หมับ

 

 

     เห้ย!” ผมร้องเมื่อจู่ๆไอโฟนเจ็ดสีแดงลูกผมก็บินไปจากมือของผมโดยใครบางคนด้านหลัง ผมหันเป็นรอบที่ร้อยของวัน ก่อนจะพบต้นเหตุคนเดิม

 

 

     มึงมางานปาร์ตี้ ไม่ใช่มาหาตี้ในเกมพี่ฮันบินเอ่ยดุๆ ก่อนที่ผมจะลุกขึ้นเต็มส่วนสูง ให้พี่แม่งได้เงยหน้าเล็กน้อยเพราะความเตี้ยของเขา

 

 

     ผมยังไม่ได้เล่นสักเกมเลยนะ

 

 

     แต่กำลังจะเล่น?”

 

 

     อะไรของพี่เนี่ย จะมาเซ้าซี้ผมทำไม เอาคืนมาดิ๊ผมพยายามแย่งลูกรักของผมคืน แต่พี่ฮันบินกลับหลบได้ตลอด

 

 

     ตัวก็เล็ก แต่ไวชิบเป๋ง

 

 

     กูยึดคืนนึงหลบได้ไม่นานก็ยัดมันใส่ลงในกระเป๋ากางเกงของตัวเอง

 

 

     ลูกพ่อออ ฮือออ

 

 

     พี่ มันไม่แฟร์...

 

 

     แบร่

 

 

     พี่ฮันบินแลบลิ้นใส่ผมแล้ววิ่งดุ๊กดิ๊ก(อีกแล้ว)ไปหาโต๊ะเนื้อย่าง ผมยีหัวตัวเองเล็กน้อยอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร แล้วหันซ้ายหันขวาไปเรื่อย

 

 

     วันนี้พี่แม่ง น่ารักชิบหาย...

 

 

     เชี่ย!

 

 

     ผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเห็นหน้าตัวเองที่สะท้อนออกมาจากประตูกระจกด้านหลัง แล้วรีบหันหลังให้มัน ตบหน้าตัวเองซ้ำๆเหมือนตบเรียกสติ

 

 



     บ้าจริง นี่เราหยุดยิ้มไม่ได้





-60%-




     จริงๆเฮียแม่งกากมากเว่ยพวกพี่

 

 

     เชี่ยไรมึงเนี่ยชานอู

 

 

     ผมหันไปทั้งกลุ่มคนที่นั่งเป็นวงกันอยู่ใกล้ๆ จริงๆมันมีหลายวงเพราะมากันเยอะ แต่วงของพี่ฮันบินอยู่ใกล้แค่สองก้าวเอง ผมยังคงนั่งอยู่บนเบาะริมสระ เอนหลังแล้วดื่มด่ำกับบรรยากาศไปเรื่อยด้วยความไม่มีอะไรทำ จะให้ลงน้ำก็ใช่เรื่อง เพราะผมไม่ได้เอาชุดมาเปลี่ยน หรือจะให้ผมไปนั่งล้อมวงเหล้าก็อย่าเลย ผมคออ่อน ลิมิตสุดแค่สองขวด ไม่มีใครคออ่อนไปมากกว่าผมแล้วล่ะ

 

 

     เฮียแม่งคออ่อนสัด ลิมิตเฮียขี้มดมาก

 

 

     หุบปากแล้วหยิบขวดโคล่ามาให้กูเลยนะ

 

 

     ผมเริ่มสนใจเพราะทุกก็เริ่มสนใจที่ชานอูกำลังขุดอะไรสักอย่างพี่ฮันบิน พี่ฮันบินกระดกแก้วที่น่าจะเป็นโคล่าขึ้นแก้เขินหรืออะไรของพี่แกก็ไม่รู้แหละ ก่อนจะทำหน้ารมณ์บ่จอยใส่ชานอู

 

 

     พวกพี่รู้ป่าว ว่าลิมิตเฮียเท่าไหร่

 

 

     ถ้ามึงพูดกูจะประจานฟีฟ่ามึง

 

 

     โห่ยเฮีย ใครๆก็รู้ว่าไอ้ชานอูมันกากฟีฟ่า ไม่ต้องประจานก็ดูออกจุนฮเวพูดก่อนจะกระดกแก้วสีเหลืองอำพันขึ้น ผมรู้ลิมิตเฮีย แต่เฮียไม่เคยแดกเหล้าให้พวกพี่แม่งดูเลยป่ะ งานไหนก็แดกแต่โคล่า

 

 

     ทุกคนเริ่มเออออตามจุนฮเว ผมที่เริ่มอยากรู้มากขึ้นเรื่อยๆดันตัวขึ้นจากการเอนหลัง แล้วนั่งเท้าศอกบนเข่าหันไปทางวงเหล้า ซึ่งผมไม่รู้ว่าพี่แม่งกำลังทำหน้ายังไงอยู่ เพราะเพิ่งจะเขยิบตัวหันหลังให้ผมเมื่อกี้

 

 

     เออ ช่างแม่งเหอะ ไม่มีใครอยากรู้หรอก

 

 

     แต่ผมอยากรู้นะพี่

 

 

     ผมโพล่งออกไปจนทุกคนหันมาสนใจผม พี่ฮันบินเอี้ยวตัวหันมามองผมด้วยสีหน้าตื่นๆ ผมเลิกคิ้วใส่คนที่กำลังมองด้วยสีหน้าเหวี่ยงๆ แล้วยักไหล่ขึ้น ก็ผมอยากรู้อ่ะ ไม่ได้หรอ พี่รู้เรื่องของผมเยอะจะตาย ทำไมผมจะอยากรู้เรื่องพี่บ้างไม่ได้

 

 

     เสียง เออออออออ ของคนอื่นลากยาวใส่พี่ฮันบินจนผมหัวเราะเบาๆ มึงลิมิตเท่าไหร่กูยังไม่รู้เลย

 

 

     ลิมิตผมสองแก้ว อ่ะ ทีนี้รู้แล้ว ตาพี่บอกผมบ้าง

 

 

     ผมลงไปนั่งเบียดอยู่ตรงกลางระหว่างจุนฮเวกับพี่ฮันบิน ยักคิ้วหลิ่วตาใส่อย่างกวนๆ แล้วดึงแก้วโคล่าในมือของพี่แม่งที่เหลือแต่น้ำแข็งมา ผมจะกินแก้วนึงก่อน แล้วพี่ค่อยกิน ใครเมาก่อนแพ้

 

 

     ท้าห่าไรของมึงเนี่ย

 

 

     เอ้า ก็พี่ไม่บอก แต่ผมอยากรู้อ้ะผมพูดพลางรับขวดสีเขียวมากจากชานอู เทใส่แก้วจนเกือบปริ่ม แล้วยักคิ้วให้พี่แม่งสองที จากนั้นจึงกระดกพรวดเดียวจนหมด

 

 

     อ่ากก แสบคอเป็นบ้า แต่ไม่พูดละกัน

 

 

     แต่แค่นี้ผมก็หน้ามืดแล้วคุณ

 

 

     อ่ะ ตาพี่ละ ใครสลบก่อนต้องทำตามที่อีกคนบอกด้วยนะผมเทเหล้าใส่แก้วแล้วยื่นให้พี่แม่ง พี่มองด้วยสาย เอาแก้วหลบไปกูไม่เล่น ไม่งั้นกูจะฆ่ามึง

 

 

     หมดแก้วๆๆๆ

 

 

     แต่ใครสนอ่ะ ผมมีพวกเป็นพี่ๆในวงซะอย่าง

 

 

     พี่ฮันบินมองค้อนทุกคนด้วยความเคือง แต่ทุกคนก็หัวเราะเพราะความสะใจ (นั่นรวมไปถึงตัวผมเองด้วย) พี่ฮันบินมองแก้วในมือผมสักพัก ทำท่าเหมือนจะยกไป แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ดื่มสักที

 

 

     ไอ้ห่าหัน แดกสักที กูก็อยากรู้ว่ามึงจะกากเบอร์ไหน

 

 

     ถ้าไม่ดื่มกูแช่งให้เด็กมึงหนีไปหาใหม่

 

 

     อุ้ย

 

 

     ผมสะดุ้งเบาๆทั้งที่ในประโยคเมื่อครู่ไม่ได้มีชื่อผมเลยสักนิด แต่สิ้นเสียงพี่คนนั้นไปได้ไม่เท่าไหร่ พี่ฮันบินก็ฉวยเอาแก้วไปอย่างแรงเหมือนไม่กลัวหก ผมตกใจก่อนจะหันไปหา...

 

 

     เชี่ย หมดแก้วไปแล้ว

 

 

     เหยดโด้ววว เยิ้มเลยว่ะ

 

 

     เออเนี่ย ก็แดกได้นี่หว่า แดกแต่แรกก็จบพี่คนหนึ่งพูดแล้วกระดกของตัวเองบ้าง ผมเองที่เริ่มมึนๆแล้วเหมือนกันมองพี่ฮันบินไม่วางตา พี่แม่งนิ่งไปเลยอ่ะ ผมมองไปยังคนที่โดนพี่ฮันบินจ้องอยู่ เชี่ย สายตาน่ากลัวสัด  ชานอูจะรอดมั้ยใครเล่าจะรู้

 

 

     พี่ โกร-

 

 

     คร่อก

 

 

     เชี่ย

 

 

     สลบไปแล้ว

 

 

     คาอกผมเลยด้วย!

 

 

     บ็อบบี้จุนฮเวเรียกผม ทำให้ผมหันไปหามันด้วยท่าทางทุลักทุแล็กน้อย ว ว่า

 

 

     “มึงอยากรู้ป่ะว่าลิมิตเฮียเท่าไหร่

 

 

     แล้วเท่าไหร่วะ

 

 

     ครึ่งแก้ว

 

 

     เชี่ย

 

 

     ผมอภัยความคออ่อนสัดๆแบบนี้ไม่ได้!

 

 

-

 

 

     โวะ เมาจริงหรือแกล้งวะเนี่ย เลื้อยอยู่นั่น

 

 

     ผมบ่นใส่ร่างบางๆที่นอนเสื้อเปิดเห็นกล้ามหน้าท้องอยู่บนเตียงในห้องนอนอันโคตรหรู กว่าผมกับคนอื่นสองสามคนจะช่วยกันลากพี่แม่งมาได้ ก็ปาไปสิบกว่านาที

 

 

     แต่ห้องห่างจากสระแค่ชั้นเดียวเองเถอะ

 

 

     คนอื่นฝากผมเฝ้าพี่แม่ง ด้วยเหตุผลที่ว่า มึงเป็นคนเดียวที่เฮียยอมเกือบทุกอย่าง พอจะถามว่าหมายความว่าไง ก็พากันรีบกลับไปที่ปาร์ตี้แล้ว

 

 

     หรือมันเป็นแผนของพี่แม่งวะ

 

 

     แต่แผนอะไรจะแนบเนียนยันความแดงไปทั้งตัวขนาดนี้

 

 

     ผมดึงเสื้อตัวโคล่งของพี่ฮันบินให้ปิดท้องดีๆ แต่พี่แม่งก็ปัดมือไปมาอย่างรำคาญ แล้วเสื้อก็เลิกอีกรอบ

 

 

     เออ เจริญ

 

 

     ผมยืนเกาหัวแกรกๆอย่างไปต่อไม่เป็น ก็ผมไม่เคยดูแลคนเมานี่หว่า ดูแลตัวเองยังแทบจะไม่รอดเลย หรือผมจะทำแค่เฝ้าพี่ฮันบินอย่างเดียว รอให้สร่างแล้วกลับ... แต่ไม่เอาดีกว่า อย่างน้อยๆผมก็ต้องทำอะไรสักอย่างกับร่างแดงๆนี่หน่อยแล้ว รู้สึกไม่สบายใจเลยที่ตัวพี่แม่งดูร้อนเหมือนคนไม่สบายแบบนี้อ่ะ

 

 

     แล้วผมจะเป็นห่วงไปทำไมกัน

 

 

     ผมสะบัดหัวเล็กน้อย ไล่ความมึนออกไปจากสมอง อ่า คงเป็นเพราะแก้วที่ซดไปแน่ๆเลย ถึงได้รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวและไร้สติแบบนี้

 

 

     เชี่ยบ็อบบบ หิวน้ำาา

 

 

     อืม เมาแล้วยังเอ่ยปากใช้ได้ก็ถือว่าเก่งแล้วพี่

 

 

     ผมส่ายหัวอย่างเอือมๆแต่ก็ไม่ได้โกรธเคืองแต่อย่างได้

 

 

     จริงๆรู้สึกเอ็นดู...

 

 

     ไม่!

 

 

     ไม่ต้องแดกหรอกพี่ เดี๋ยวก็อ้วกผมดันตัวพี่ฮันบินให้เขยิบไปอีกฝั่ง แล้วขึ้นไปนั่งขัดสมาธิข้างๆ อีกคนที่เหมือนรู้ตัวว่าโดนรบกวนเสยผมขึ้นอย่างรำคาญ แล้วจิ๊ปากอย่างขัดใจเล็กน้อย

 

 

     วันนี้ผมอุทานว่าเชี่ยเป็นรอบที่ล้านเพราะพี่ฮันบิน

 

 

     คนอื่นอาจจะมองว่าการที่พี่ฮันบินเสยผมแล้วทำหน้านิ่วแบบนี้นั้น หล่อเท่ห์คูลปานไหน

 

 

     ไม่

 

 

     สำหรับผม

 

 

     พี่แม่ง...น่ารักเสมอ

 

 

     หิวน้ำโว้ยยยย ไอ้บ็อบบบพี่ฮันบินจะโกน จนผมเอื้อมมือออกไปหมายจะปิดปาก

 

 

     แต่ช้าไป

 

 

     ร่างกายพี่ฮันบินขยับหันมาหาผมที่นั่งหันหน้าเข้าหาอยู่ ก่อนจะรวบเอวผมที่นั่งอยู่ไปกอด แล้วหนุนหัวบนตักผมเหมือนผมเป็นหมอนคุณภาพพรีเมี่ยม

 

 

     มองมุมนี้แล้ว โคตรน่าทะนุถนอมเลยว่ะ

 

 

     พี่ฮันบินพลิกตัวนอนหงาย ริมฝีปากที่ผมเพิ่งสังเกตว่าแดงเหมือนลูกเชอรี่ถูกลิ้นสีเดียวกันตวัดเลียเหมือนคนขาดน้ำ...

 

 

     ผมไม่โอเค...

 

 

     มึงแม่งโคตรเท่ห์เลยว่ะบ็อบบี้พี่ฮันบินลืมตาขึ้นเล็กน้อยพอมองเห็นว่าลืมตาอยู่ สบตากับผมแล้วยกมือขึ้นลูบหน้าผมเบาๆ

 

 

     พี่...ผมไม่รู้ว่าสติยังมีครบอยู่มั้ย แต่ให้เดาก็คงไม่...

 

 

     เพราะรู้ตัวอีกที ลมหายใจของเราก็เป่ารินรดอยู่บนใบหน้าของกันและกันแล้ว

 

 

     พี่ฮันบิน...ผมเรียกชื่อพี่เหมือนคนละเมอ มือไม้ของพี่ฮันบินเริ่มไม่อยู่สุข อ้อมขึ้นไปรั้งหัวผมให้ลงไปใกล้มากขึ้น แล้วจุ๊บเข้าที่แก้มของผมเบาๆ ด้วยริมผีปากสั่นๆเหมือนคนกำลังหักห้ามใจตัวเอง

 

 

     แม่งเอ๊ย...

 

 

     อ่อยเหี้ยๆ

 

 

     บ็อบบี้เสียงสั่นๆของพี่ฮันบินทำให้ผมขยับใบหน้ากดจูบลงไปหนักทันทีเป็นการปิดปาก ไม่ได้ลุกล้ำ ไม่ได้ล่วงเกิน เพียงแค่กดย้ำด้วยอารมณ์บางอย่างเท่านั้น

 

 

     ถ้าพี่ยังไม่หยุดอ่อยผม คืนนี้พี่ไม่ได้เมียหรอก...

 

 

     แต่พี่จะกลายเป็นเมียผมแทน




-100%-











ช่วงไรท์พบประชารีด

ไม่ต้องแปะไม่ต้องดีเอ็มมาค่ะ ไม่มีวาร์ป 55555555555555555555


*วิบัติเพื่ออรรถรสนะคะ อิ้อิ้*


ถ้ามีคำผิดเดี๋ยวมาแก้ให้เนาะะะ


*สารบัญฟิคเรื่องอื่นที่แนะนำ*

เพื่อนชาวต่างชาติ จิ้มเลยอิ้อิ้

พี่หมอกยอง จิ้มเลยอิ้อิ้


ใครอยากบ่น ทวงฟิค ก่นด่านังไรท์ หรืออะไรก็ตาม ก็สามารถรวมตัวกันได้ที่ #ลลิซเด็กวิดวะ

หรืออยากบ่นถึงฟิคกับนังไรท์คนนี้ตรงๆ ก็สามารถมาทำได้ที่ทวิตเตอร์ @prmtear เลยค่ะ

อย่าลืมโหวต+คอมเมนท์เป็นกำลังใจให้ด้วยนาจาาา


#ลลิซเด็กวิดวะ

อิ้อิ้


#พิ้งค์เทียร์
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,229 ความคิดเห็น

  1. #1191 yoyomio_minnie (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 06:55
    ขำตรงไม่มีวาร์ปนี้ล่ะ 555+
    #1,191
    0
  2. #1190 แบล็งพิงค์ทั้งใจ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 21:56
    คิดถึงชิชูและนัลลาลิสา จุงงง.คิดถึงไรท์ด้วย หายไปไหนมา. ช่วงนี้ พี่บ็อบฮันบิน ยึดฟิคแย้ววว. 555. เขินพอๆกับคู่หลัก ยังไงก็มาต่ออีกน่า ไรท์ ????
    #1,190
    0
  3. #1189 Pasin46 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 14:32
    เขินจุง
    #1,189
    0
  4. #1188 momoey (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 06:32
    กี้สสสสสสสสสส น่ารักกกก แงงง พี่ฮันบินคะฮื่ออออ
    #1,188
    0
  5. #1187 snwb (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 21:52
    เราจะไม่ยิ้ม หึหึหึหึ
    #1,187
    0
  6. #1186 momoey (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 19:42
    เขิงง่ะ เขิงงงง
    #1,186
    0
  7. #1185 Fey M. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 01:35
    โว้ยยยนยยทำไมน้องฮันบินน่ารักขนาดนี้ จะเป็นผัวน้องให้ได้;_;
    #1,185
    0
  8. #1184 patanazz (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 23:22
    จาอาวพิซูววว ไรท์รีบมาต่อออออออ
    #1,184
    0
  9. #1180 pikobnada (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 06:36
    ไรท์หายไปซะนาน5555 ยังไงก็สู้ๆนะค้าาา
    #1,180
    0
  10. #1178 Plai_loserr (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 01:09
    ไรท์กลับมาแล้ววว คิดถึงง ชอบก็บอกว่าชอบดิโว๊ะ
    #1,178
    0
  11. #1176 fearyblue (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:53
    มาต่ออีกฮึบๆๆๆ คิดถึงม๊ากมาก
    #1,176
    0
  12. #1175 yoyomio_minnie (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:07
    มาแล้วๆๆๆ ไรท์มาต่อแล้ว อิอิ
    #1,175
    0
  13. #1174 Niknaklovekey (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 20:49
    พูดไม่ออกบอกไม่ถูก
    #เขิลแทนนนน ????????????
    #1,174
    0
  14. #1173 SindyP (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 20:47
    ว้ายยยบ อิพี่บ็อบขี้หึงแท้น้ออออ
    #1,173
    0