[BLACKPINK] ENGINEER #ลลิซเด็กวิดวะ

ตอนที่ 2 : ENGINEER 1 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,000
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    4 ส.ค. 61









     สวัสดีค่ะ ฉันชื่อลลิษา มโนบาล ชื่อเล่นชื่อลลิซ คงไม่ต้องบอกก็น่าจะรู้เนาะว่าเป็นคนประเทศอะไร

 

     แหม่ ชื่อไทยขนาดนี้ คนอิตาลี่มั้งคะ

 

     ตอนนี้ฉันเรียนอยู่ที่เกาหลี อยู่ปีหนึ่งคณะวิศวกรรมไฟฟ้า ใช่ ฟังไม่ผิดหรอก ผู้หญิงเบ้าฝรั่งหน้าตาจิ้มลิ้มๆ ไม่เหมือนคนไทยอย่างฉันนี่แหละเรียนวิศวะ

 

     แต่ฉันไม่ได้เถื่อนแบบสไตล์รุ่นพี่วิศวะเลยนะ

 

     จริงจริ๊งงง

 

     ตอนอยู่ไทยฉันก็ไม่คิดหรอกว่าจู่ๆ ก็อยากเรียนวิศวะขึ้นมาซะอย่างนั้น ยิ่งมาเรียนที่เกาหลีแบบนี้ด้วยยิ่งแล้วใหญ่ ทุกอย่างที่กำลังเป็นอยู่นี้ฉันคิดว่าฉันกำลังฝันซะอีก อันที่จริง ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจแม่หรอกที่ส่งฉันมาเรียนวิศวะที่เกาหลีแบบนี้ แต่ก็ช่างเหอะ อยู่มาตั้งแต่ก่อนเปิดเทอมจนตอนนี้เปิดเทอมมาสามเดือนละ สงสัยไปก็เท่านั้น

 

     วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันต้องตื่นหกโมงเช้า ที่จริงคณะวิศวะก็ไม่จำเป็นต้องตื่นเช้าขนาดนี้หรอก แต่ด้วยความที่รูมเมทฉันมันขี้เซาแล้วคณะที่มันเรียนก็ไกลจากหอโคตร ฉันเลยต้องแบกหน้าที่อันหนักอึ้งนี้ไว้แต่เพียงผู้เดียว

 

     ฮึก ฉันมันลลิซผู้น่าสงสาร – ทำท่าปาดน้ำตา

 

     โอ๊ยยยตื่นดิวะยัยซอสมะเขือเทศ ขี้เซาไรเบอร์นี้วะฉันโวย นี่รูมเมทฉันเป็นคนใช่ป้ะ นอนได้นอนดีนอนจนได้ดีกรีเหมือนศพเลยเหอะ

 

     ยัยลิซหยุดแหกปากสักที จะนอนนนโว่ยยยยัยซอสมะเขือเทศพูดพลางเอาผ้าห่มมาคลุมโปง เอ๊ะยัยนี่หนิ

 

     ไม่ตื่นใช่มั้ย ได้เดี๋ยวพี่จัดให้ไอ่น้อง

 

     ฉันยกยิ้มเบาๆ พอเป็นพิธีเมื่อคิดอะไรดีๆ ออก ฉันเข้าไปในห้องน้ำ ใช้เวลาไม่นานก็กลับมาพร้อมกับขันใบเล็กที่มีน้ำอยู่ปริ่มขอบและ...

 

     ซ่าาา

 

     สดชื่นสุดขั้วมั้ยล่ะเพื่อนรัก

 

     บอกแล้วฉันไม่เถื่อนเลยค่ะ - จริงๆ นะ

 

     โว้ยยย อะไรของมึงเนี่ยไอ่บ้า เอาน้ำมาราดฉันทำมั๊ยยยยยัยนั่นขึ้นเสียงสูงจนแทบจะเรียกว่ากรี๊ด

 

     แล้วไงใครแคร์

 

     นี่ยัยซอสมะเขือเทศโรซ่า คณะก็อยู่ตั้งไกล ใช้เวลาเกือบสิบนาทีกว่าจะถึง ถ้ามึงโชคร้ายหน้าหอไม่มีรถรางวิ่งผ่านมึงก็คงบ่นตายห่าเลยมั้ย ลุกๆๆ กูไม่อยากให้มึงมาบ่นว่าตกรถทีหลังฉันสะบัดผ้าห่มเบาๆ ให้ยัยนั่นลุก ฉันและยัยซอสมะเขือเทศเน่าน่ะ สนิทกันมากพอแล้วที่จะใช้มึงกูด้วยกันได้

 

     แม้จะหยาบ แต่ในใจเราก็ละเอียดอ่อนนะคะ

 

     น่อววววววววว

 

     เออๆๆ ลุกก็ได้วะ มึงนี่มันน่ารำคาญจริงๆ ละชื่อกูก็มีมั้ยล่ะ โรเซ่น่ะโรเซ่ หัดเรียกชื่อจริงๆ ซะบ้างเซ่ยัยซอสมะเขือเทศบ่น

 

     จริงๆ

 

     กวนตีนเอ้า นี่ไม่ได้กวนตีน มันบอกให้เรียกชื่อจริงๆ ก็เรียกแล้วเนี่ย เอ้อ โดนด่าอีก

 

     เออๆ พูดมากว่ะ ไปอาบน้ำได้ละฉันพูดปัดให้นางจัดการตัวเองสักที ขืนบ่นอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ มีหวังหูชาแน่

 

     ไม่ได้แอ้มฉันหรอกหว่ายๆๆ

 

     วันนี้คณะวิศวะมีเรียนแค่คาบบ่ายสองชั่วโมง แต่วันนี้คณะบริหารธุรกิจของยัยนั่นน่าจะมีเรียนทั้งคาบเช้าคาบบ่ายเลยมั้ง ป่านนี้แล้วยังไม่โผล่หน้ามาให้เห็นอีกสงสัยคงใช่

 

     ตอนนี้จะเที่ยงแล้ว คลาสฉันเริ่มประมาณบ่ายโมงครึ่ง เหลือเวลาอีกเหลือเฟือ ตอนนี้ฉันแต่งตัวเสร็จแล้ว ฉันกะว่ากินข้าวที่โรงอาหารคณะเสร็จก็จะเข้าห้องสมุดคณะก่อนแล้วค่อยขึ้นเรียน เห็นงี้ฉันไม่ค่อยชอบสุงสิงกับใครหรอก คงเป็นเพราะเป็นเด็กต่างชาติด้วย แถมพวกผู้ชายแม่งก็น่ารำคาญทั้งรุ่นพี่รุ่นเพื่อนเลย ทุกคณะได้แล้วมั้งที่ตามเปย์ฉันทุกวี่ทุกวัน ไหนจะพวกผู้หญิงที่ตามจอแจฉันไม่เลิกอีก

 

     เฮ่อ คนสวยเบื่อค่ะ

 

     ฉันสะพายกระเป๋าเป้ด้วยแขนข้างเดียวแบบที่ทำจนชิน เสียงซุบซิบเซ็งแซ่ปนกับเสียงวีดว้ายเล็กๆ ที่ดังตั้งแต่ฉันยังไม่ก้าวเข้าโรงอาหารน่ะฉันชินแล้ว สายตาที่จ้องแต่จะจับกดแบบนั้นมันน่าขนลุกก็จริง แต่ทำไงได้ล่ะ พวกแม่งยังไม่จับฉันกดจริงๆ นี่ ถ้าจับกดจริงๆ ก็น่าต่อยหน่อย

 

     น้องลิซคะขณะที่ฉันกำลังกำลังต่อคิวซื้อข้าวอยู่ ก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งเรียกประหนึ่งเราสองคนสนิทกันมานานทั้งๆ ที่ไม่เคยเจอด้วยซ้ำ หญิงสาวที่เรียกยกยิ้มให้ฉันพร้อมกับส่งสายตาปิ๊งๆ

 

     กล้ามเนื้อใบหน้ากระตุกหรอกคะพี่

 

     มีอะไรฉันถามเสียงห้าวติดรำคาญนิดหน่อย

 

     พี่ชอบน้องป๊าดดดดขุ่นพี่คะออกตัวแรงเวอรรรร์ ฉันเลิกคิ้วพลางสำรวจเครื่องแต่งกายเธอเล็กน้อย ไม่มีเกียร์แขวนอยู่ที่คอ แสดงว่ามาจากคณะอื่นจริงๆ สินะ

 

     ขอบคุณนะพี่ที่ชอบฉันแล้วบอกกันตรงๆ

 

     แต่ฉันไม่เอาพี่ว่ะ 




     ฉันแสยะยิ้มน่าตบให้พี่คนนั้นแล้วหันกลับไปสนใจแถวซื้อข้าวที่ถึงคิวตัวเองพอดี เสียงอูวววดังมาเป็นระยะพอให้เข้าใจว่าสิ่งที่ฉันพูดไปมันแรงไม่ใช่เล่น

 

     พี่ชื่อสเตฟานี่นะคะ…”

 

     เชื่อพี่เถอะว่าต่อไปเราจะต้องเรียกชื่อพี่บ่อยขึ้นแน่ๆ

 

     เจ้าเก่าเจ้าเดิมส่งเสียงยั่วมาทำให้ฉันหันขวับ ตายแล้วพ่อแก้วแม่แก้ว จะหน้าด้านอะไรเบอร์นี้ ขนาดปฏิเสธต่อหน้าแบบนี้ยังจะเต๊าะต่ออีกหรอคะพี่

 

     ยอมใจจริงๆ

 

     หวังว่าเราจะสนิทกันมากกว่านี้นะคะ น้องลิซเธอเงยหน้าเล็กน้อยเพื่อกระซิบฉันที่ตัวสูงกว่าด้วยเสียงน่าสยิวกิ้ว

 

     โอ้โห อยากจะอุทานคำว่าโอ้มายก็อดออกมาเป็นทำนองเพลง Crush ของ I.O.I

 

     เธอเดินออกไปจากแถวหลังจากที่กระซิบประโยคนั้น ทำไมจะไม่รู้ล่ะว่าพี่คนนี้เป็นใคร ดีกรีดาวคณะนิติศาสตร์ปีสี่น่ะใช่ย่อยที่ไหนกัน แถมได้ข่าวว่าพี่เขาเป็นแฟนของพี่แทยอนประธานชมรมกีฬาคณะนิเทศปีสี่ด้วยนี่ แล้วพี่เค้าเลิกกันแล้วหรอถึงได้มาอ่อยฉันได้ โวะช่างแม่ง ไม่ใช่เรื่องที่ฉันจำเป็นต้องเอามาคิดให้รกสมองเลยสักนิด ถึงพี่เค้าจะสวยกินใจขนาดไหนก็ไม่เล่นด้วยแน่ๆ

 

     มีแฟนสวยเกินไปไม่ดีหรอก

 

     หึงตายเลย

 

 

 

     ไอ่ลิซเพื่อนร้ากกก ไปหาไรแดกกันนนตอนนี้ห้าโมงกว่า คลาสฉันเลิกนานแล้วแหละ วันนี้เลิกก่อนเวลาด้วยซ้ำ เลยกลายเป็นว่าฉันสิงตัวอยู่ในห้องสมุดตั้งแต่บ่ายสามยันห้าโมงเลย นี่ถ้าไม่นึกขึ้นได้ว่ายัยซอสเน่าบอกให้ไปรอหน้าตึกคณะมันตอนห้าโมงฉันคงอยู่ยันสองสามทุ่มแน่ๆ

 

     เห็นงี้เด็กวิศวะก็ชอบอ่านหนังสือนะคะ

 

     โปรเจ็คอะไรของมึง นานชิบหายฉันถามแต่ไม่ยักจะมองหน้าผู้ถูกถาม ยัยนั่นถอนหายใจออกมาอย่างแรงจนฉันต้องเหลือบมามอง

 

     เครียดขนาดนั้น?” มันต้องมีคนจิ้นฉันกับยัยซอสมะเขือเทศนี่แน่ๆ แหงล่ะ มันเล่นกอดคอฉันกลมซะขนาดนี้ มันไม่เอาขามาเกี่ยวตัวฉันก็บุญขนาดไหนแล้ว

 

     เออดิ แม่งเอ๊ย นี่ก็นึกว่าบริหารจะสบายกว่าคณะอื่น ที่ไหนได้ โปรเจ็คห่าเหวอะไรนักหนาก็ไม่รู้ เยอะชิบหายโรเซ่ระบายออกมาด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน

 

     โถเพื่อนรัก เพื่อนคงเหนื่อยมากสินะ

 

 

     แต่ฝันไปเถอะย่ะว่าฉันจะสงสารแก!

 

 

     โอ๊ย ละมึงจะผลักหัวกูทำไมเนี่ยยัยนั่นทำตัวปลิวไปตามแรงผลัก

 

     เล่นใหญ่ไปนะบางที

 

     ฉันไม่ตอบแต่เดินนำหน้ามันไปเลย ยัยนั่นน่ะถึงจะพูดมากไปหน่อยแต่ฉันก็ดีใจนะที่ได้มันมาเป็นเพื่อน อย่างน้อยมันก็เป็นเพื่อนที่ดี

 

     ไอ่ลลวยหัวคิซ!”

 

     ขอถอนคำพูดแล้วไปสกายคิกมันแปบ

 

 

 

     ฉันเดินกลับหอมาคนเดียวปล่าวเปลี่ยวหัวใจ

 

     ถุยไม่ใช่

 

 

     ตอนแรกก็นั่งกินข้าวที่ร้านหน้ามอกันดีๆ อยู่หรอก แต่พอมีสายเข้าจากเพื่อนในกลุ่มโปรเจ็คมันก็รีบเอาข้าวยัดปากไปหนึ่งช้อนใหญ่ๆ แล้วรีบขอกล่องโฟมมาใส่ข้าวที่เหลือไปกินต่อเลย ไม่ทันจะปิดกล่องดีด้วยซ้ำ มันก็รีบวิ่งไปซะละ

 

     คงจะโปรเจ็คใหญ่แหละ ไม่งั้นมันคงรักภาพพจน์ความสวยของมันมากกว่านี้

 

     เอาเป็นว่า สุดท้ายฉันก็ต้องเดินกลับหอคนเดียว โชคดีหน่อยที่ยังไม่มืดมาก ไม่งั้นฉันคงไม่ปล่อยยัยโรซ่าไปแน่ๆ

 

     เห็นฉันห้าวหาญชาญชัยแบบนี้ แต่ฉันน่ะ กลัวความมืดซะยิ่งกว่าอะไร

 

     มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนขยับไม่ได้ ความเคว้งคว้างสีมืดทำให้ฉันขนลุกเสียยิ่งกว่าสายตาอยากได้อยากโดนของเหล่าชายหญิงที่ฉันเคยได้รับ ไม่ว่าจะหลับตาหรือลืมตา สิ่งเดียวที่ฉันรู้สึกได้ก็มีแค่สีมืดหม่นที่มองแล้วรู้สึกหดหู่

 

     ฉันเกลียดความมืด

 

 

 

     เฮ่อ ถึงหอสักที ตอนจะทุ่มแล้ว โชคดีที่นี่เป็นฤดูร้อน ท้องฟ้าเลยยังไม่มืดพอที่จะทำให้ฉันระแวง

 

 

     ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ปกปักรักษาลูกนะคะ สาาาาธุ

 

 

     ใช้เวลาอยู่ในลิฟท์ได้ไม่ถึงสิบวิลิฟท์ก็เปิดออก อันที่จริงชั้นสามก็ไม่ได้หนักหนาสาหัตอะไรหรอกถ้าจะเดินขึ้นไป

 

     แต่ความขี้เกียจชนะทุกอย่างไม่เคยได้ยินหรอ

 

 

     ฉันถึงห้องแล้ว ฉันใช้มือข้างหนึ่งค้นกุณแจในกระเป๋ากางเกง ส่วนอีกข้างหนึ่งก็บิดลูกบิดไปด้วยอย่างเคยชิน

           

     แกร๊ก

 

     เฮ่ย!

 

     เป็นไปบ่ดั้ยยย!

 

     ทำไมประตูห้องไม่ได้ล็อคล่ะ!!!

 

     ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะเรียกสติตัวเองกลับมาอีกครั้งแล้วค่อยๆ เดินเข้าไปในห้อง คลำหาสวิตซ์ไฟและ...

 

     เฮ่ยเชี่ย!” ฉันตกใจเผลอสบถคำหยาบไทยออกมาทันทีเมื่อไฟในห้องสว่าง หญิงสาวปริศนาที่ไหนก็ไม่รู้มานั่งอยู่บนเตียงฉัน เฮ่ย! งี้กลิ่นก็ติดเตียงดิ โห่ ยิ่งไม่ชอบให้กลิ่นอื่นมาติดเตียงด้วย นี่ขนาดยัยโรซ่าโรเซ่ซอสมะเขือเทศรูมเมทฉันฉันยังไม่เคยให้มันแตะแม้แต่ปลายเล็บเลยนะ!

 

     แล้วป้ายนั่นอะไร พี่รหัส?

 

     หูย แขวนอย่างกับนึกว่าโดนประจาน

 

     ฉันปรับโฟกัสสายตาตัวเองเพื่อจะได้มองหน้าคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นชัดขึ้น

 

     ท ทำไมสวยจังวะ

 

     นี่ขนาดเป็นผู้หญิงด้วยกันนะเนี่ย!

 

     พี่รหัสหรอ?” ฉันถามออกไปตามสิ่งที่เห็น

 

     น้องรหัสมั้งแหม่ ก็เห็นป้ายอยู่” มีการเล่นมุขด้วยนะคะแหม่

 

     เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยวเลย

           

     เข้ามาได้ไง” โอเคฉันควรสงบอารมณ์ไว้ก่อน ประเด็นหลักคือพี่หน้าสวยนี่เข้ามาในห้องฉันได้ไง ก็จำได้ว่าล็อคแล้วนี่

 

     ก็จะเอาของเทคมาให้ แต่เห็นว่าห้องไม่ได้ล็อคเลยเข้ามา ก็นึกว่ามีคนอยู่...

 

     ไม่กลัวของหายรึไง นี่คิดว่าคนในหอนี่ไม่มีขี้ขโมยหรอ” พี่หน้าสวยพร่ำ แต่แทนที่ฉันจะรู้สึกรำคาญที่ยัยพี่นี่เป็นใครมาจากไหนไม่รู้มาบ่นเราหน้าตาเฉย

 

     แต่ฉันกลับรู้สึก... อบอุ่นใจจัง

 

     อ่ะ ของเทค ไม่มีไรจะถามแล้วใช่ไหม งั้นกลับละนะ” เธอลุกขึ้นเดินมายัดกล่องสีชมพูที่อยู่ในมือให้ฉันแล้วออกจากห้องไปทันที ฉันนี่เหวอเลย แหงล่ะ ไม่เหวอก็แปลกละ นี่เป็นประกันภัยชั้นหนึ่งหรอคะ มาเร็วไปเร็วเคลมเร็วงี้ลูกค้าเยอะมั้ยคะพี่

 

     แต่เดี๋ยวนะ ทำไมรู้สึกว่ามีอะไรยังไม่รู้อีกอย่าง เอ... อะไรวะ

 

     เฮ่ย!

 

     ละชื่ออะไรวะนั่น!”


 

     ฉันเบิกตาโตกว่าที่โตอยู่แล้ว หันขวับไปทางประตูก็ไม่เจอผู้ที่ต้องเรียกว่าพี่รหัสเสียแล้ว เอ้อ ไม่รู้ชื่อก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลย เรียกพี่รหัสเสียก็จบเรื่อง อีกอย่าง ที่ของเทคอาจจะมีชื่อบอกก็ได้

 

     ว่าแต่ หน้าตาคุ้นๆ แฮะ เหมือนจะอยู่คณะนิเทศหรือคณะมนุษย์นี่แหละ ฉันจำได้ว่าน่าจะเคยเจอผ่านๆ ครั้งนึงตอนฉันเดินผ่านหน้าคณะพี่เค้าตอนจะไปเรียนที่ตึกวิศวะมั้งถ้าจำไม่ผิด เออช่างแม่ง เอาเป็นว่า

 

     ได้เวลาแกะของขวัญแล้วสิ

 

     ฉันเดินไปนั่งบนเตียง ฮ่วย ยังหงุดหงิดอยู่เลย ทำไมต้องมานั่งบนเตียงฉันด้วย เตียงยัยรูมเมทก็มีทำไมไม่นั่ง โวะ คิดละอารมณ์เสีย

 

     ตอนนี้ฉันแกะห่อสีชมพูดสดใสนี่อย่างไม่เบามือจนหมดก็เจอกล่องไม้เนื้อดีสีขาวเคลือบอย่างดี มีรหัสเปิดปิดตัวล็อคด้วย เออเข้าใจคิดเนาะ พี่รหัสเป็นคนลึกลับหรอคะ รึยังไง

 

     ฉันเหลือบไปเห็นกระดาษโพทอิทสีชมพูแผ่นเล็กแปะเอาไว้ใต้กล่อง แหม่ นี่คงชอบสีชมพูสินะพี่รหัสคนนี้

 

     ฉันดึงโพทอิทออกมาเจอเลข 0808 ซึ่งมันมีสี่หลักเท่ากับรหัสล็อคพอดี ไม่ต้องเดาให้เสียเวลาก็รู้แล้วว่ามันคืออะไร

 

     นี่แค่จะให้ของเทคยังจะให้ฉันเป็นโคนันอีกหรา ซับซ้อนอะไรขนาดนี้

 

     ฉันใส่รหัสทั้งสี่ตัวที่จำง่ายแสนง่ายก่อนจะเปิดมัน สิ่งแรกที่เห็นคือกล่องใสใบเล็กที่ภายในมีลูกอมสีชมพูอยู่เต็มพร้อมกับสมุดโน้ตสีชมพู สีชมพูเลยอ่ะค่ะ ชมพูแบบหวานแหววเลย

 

     ถ้าจะชมพู้ชมพูไม่เกรงใจวิศวะสไตล์แบบนี้ก็ไม่น่าจะเหลือพื้นที่สีขาวให้ตัวกล่องนะคะแหม่

 

 

     ตอนแรกพี่จะซื้อกล่องสีชมพู แต่ว่ามันหมด เหลือแค่สีขาว ไว้พี่จะซื้อมาให้ใหม่นะ

 

KIM J.

 

 

     เอาจริงดิ? นี่แค่คิดเล่นๆ นะเนี่ยว่าน่าจะซื้อชมพูแม่งยกเซ็ตไปเลย โอ้โหแม่เจ้าว้อยยย แม่นอะไรเบอร์นี้ ขนาดข้อสอบยังไม่เคยคิดถูกเป๊ะๆ แบบนี้เลย - ละอะไรคือไม่บอกชื่อแต่ให้คำลงท้ายมา คิมเจ? อักษรย่อชื่อจริงหรอ เอ ชื่อไรใช้ตัวเจบ้างหว่า จียอน จองยอน จูยอน จุงกิ – เดี๋ยวอันนี้ไม่ใช่ - จีนี่ จีนั่น จีโน่น หรือจีซู จีสู้สู้ โอ๊ยละอะไรของมึงวะลลิสา เริ่มปัญญาอ่อนมากขึ้นเรื่อยๆ ละ

 

     แต่เรื่องของเทคเนี่ยช่างมันก่อนเถอะค่ะ เอาเป็นว่า...

 

 

     นอนดีกว่าลาก่อย




     รู้ละเมื่อคืนลืมอะไร – ลืมอาบน้ำ – ก็ว่าทำไมมันรู้สึกแปลกๆ แต่ด้วยความง่วงก็เลยคร้อกฟรี้ไปเลย

 

     แต่ก็โชคดีหน่อยที่วันนี้เป็นวันเสาร์ โปรจงโปรเจ็คหรือรายงานการบ้านอะไรก็ไม่มีเพราะช่วงนี้ไม่ใช่เทศกาลสอบที่จะต้องมานั่งปั่นคะแนนงานเพื่อให้ได้เกรดดีๆ ฉันเลยสบายใจหายห่วงไปอีกหนึ่งเปาะใหญ่ๆ

 

     ส่วนยัยซอสเน่าน่ะ คงตายคาเตียงไปแล้วมั้งน่ะ เมื่อคืนฉันหลับก่อนเลยไม่รู้ว่ามันกลับมากี่ทุ่ม แต่ก็คงดึกน่าดู เพราะเมื่อตอนเที่ยงคืนกว่าๆ ฉันตื่นมาฉี่มันยังนั่งกินคุ้กกี้อยู่เลย - เออดีเนาะ หายเครียดเรื่องโปรเจ็คเพราะของกิน - ปล่อยให้มันนอนไปเถอะ สงสารมัน มันคงเหนื่อยกับงานมากอย่างที่พูดจริงๆ นั่นแหละ

 

     สิ่งที่ฉันชอบทำตอนเก้าโมงของวันเสาร์ก็น่าจะเป็นดูหนังแหละมั้ง แต่ปกติก็ไม่ค่อยดูเท่าไหร่เพราะชอบเล่นเกมมากกว่า แต่ถ้าฉันจะดูจริงๆ ก็ไม่ต้องกลัวว่าคนที่นอนอยู่จะตื่นนะ ยัยนั่นน่ะ ถ้ามันจะนอน พายุเข้าฟ้าถล่มดินทลายเกิดอะไรดังขนาดไหนมันก็ไม่ตื่นหรอก ปลุกก็ไม่ค่อยจะตื่น เอาเพลง Bang Bang ของ Jessie J ที่มันชอบเต้นมาจ่อหูมันดังๆ มันยังไม่ตื่นเลยอ่ะคิดดูเหอะ บางทีตื่นยากแบบนี้ก็แอบกลัวว่ามันจะตายเพราะโปเจ็คจริงๆ นะนั่น

 

     ซีเรียลที่เพิ่งใส่นมไปเมื่อสามนาทีที่แล้วหมดลงอย่างรวดเร็ว ฉันไม่ชอบกินข้าวเช้าหรอก ปกติก็กินแซนวิช วันไหนรีบจัดก็กินแค่นม แต่ถ้าวันไหนมีเรียนบ่ายอย่างเดียวก็กินแค่มื้อเที้ยงกับมื้อเย็นเท่านั้นแหละ

 

     ฉันใช้เวลาในการทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำไม่นานก็ออกมาในชุดเสื้อยืดขาวดำลายขวางทับด้วยเสื้อแขนยาวมีฮูดสีดำและตามด้วยกางเกงขาสั้นสีขาว ฉันกะว่าจะไปเดินเล่นรอบๆ มอสักหน่อย หน้าสดรอบมอแบบนี้คงไม่มีใครจำได้หรอกมั้ง

 

 

 

     ขอคืนคำแปบ

 

 

     อ้าวน้องลิซ จะไปไหนอ่ะ เสียงหวานของใครสักคนที่ฉันน่าจะรู้จักดังมาจากด้านหลัง นี่ขนาดเอาฮูดมาคลุมหัวยังจำได้เลยอ่ะ


     สงสัยความสวยทะลุเสื้อ

 

     อ้อพี่รหัสหวัดดีค่ะฉันโค้งให้คนอายุมากกว่าเล็กน้อย เมื่อกี้เกือบจะยกมือไหว้อยู่ละแหม่ ลืมว่านี่เกาหลีไม่ใช่ไทย เบลอไปอีก

 

     จะไปเดินเล่นหรอ พี่ไปด้วยได้มั้ยพี่ยิ้มให้ฉันพลางเอื้อมมือมาดึงฮูดฉันออกเหมือนเราสนิทกัน

 

     ยิ้มสวยจัง

 

     เฮ่ยใจเย็นดิลิซ! ตั้งสิหน่อย

 

     พี่ไม่เอา ไม่ได้สระผม และฉันก็กลายเป็นเด็กน้อยไปเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าพี่รหัสที่เพิ่งรู้จักแบบนี้ จริงๆ นะ ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนก็ไม่เคยเป็นแบบนี้ ออกจะดาร์กๆ (มีเพื่อนบอกมา) ด้วยซ้ำไป

 

     โอเคๆ แล้วแต่เราละกัน

 

     พี่แค่เห็นว่าฮูดมันบดบังความสวยน้องน่ะ เลยอยากให้ถอดออก

 


     ตึกตักตึกตักตึกตัก

 


     ทั้งที่ก็รู้ตัวเองดีนะว่าสวย เวลาใครชมก็เฉยๆ อ่ะ – แต่พี่คนนี้กลับไม่เฉยด้วย

 

     อ เอ่อ เออๆ ช่างมันเหอะพี่ จะไปด้วยใช่ป้ะ ได้ดิ ไปกันฉันเกาแก้มเบาๆ พูดยิ้มๆ แล้วเดินนำไปเลย

 

 

 

     เฮ่ยดูดิ นั่นมันพี่จีซูดาวนิเทศปีสามนี่หว่า ตัวจริงแม่งสวยกว่าในรูปอีกเสียงของผู้ชายคนหนึ่งนินทามาจากด้านข้าง เขาคงคิดว่าเสียงเขาเบาสินะ เปล่าเลย เนี่ยเสียงเหมือนคนคุยกันข้ามฝั่งด้วยซ้ำ

 

     เออว่ะ น่ารักดีอ่ะส่วนนี่เป็นผู้หญิง – ตอนนี้ฉันก็ยังคงหันไปด้านหน้าไม่สนใจคนข้างๆ หรือคนที่กำลังนินทาอยู่ดี

 

     แล้วนั่นใครวะ ใช่น้องคนไทยที่ฮอตๆ ป้ะเสียงของบุคคลที่สามดังขึ้น – นี่คิดว่าเราไม่ได้ยินจริงดิ

 

     หรือกูหูหมาเองวะ งง

 

     เออๆ นั่นแหละ ชื่อลลิซ คณะวิศวะไฟฟ้าปีหนึ่งเสียงผู้ชายเอ่ยขึ้นเหมือนรู้จักฉันดี

 

     แหม่มึงนี่พูดเหมือนชอบ สไตล์มึงไม่ใช่งี้นี่หว่า เปลี่ยนแนวหรอเพื่อนเสียงผู้ชายที่เพิ่มขึ้นมาดังขึ้นทำให้ฉันเหลือบไปมองทางต้นเสียงที่กำลังมองมาทางพวกเราทันที

 

     เอ้าแหม่ คนก็ต้องมีเปลี่ยนแปลงบ้าง ละมึงชอบหรอ กูไม่ให้นะ น้องคนนี้กูจะเอาพระเจ้าจ๊อดมันยอดมากเลยค่ะพี่ นี่พี่พูดว่าจะเอาหนูหน้าตาเฉยทั้งๆ ที่เราไม่เคยคุยกันเนี่ยนะคะ แสดงความเป็นเจ้าของหน้าด้านๆ ไปอีก

 

     แต่น้องเค้าเดินมากับพี่จีซูนี่หว่า...

 

     หรือเค้ามีซัมติงกันวะ

 

     ประโยคนี่ทำให้ฉันหยุดกึกก่อนจะเดินต่อพลางฟังไปด้วย

 

     เออๆ นั่นดิ ปกติกูก็เห็นน้องลิซเดินแค่กับเพื่อนอีกคนที่ชื่อโรเซ่อ่ะ ที่เป็นชาวต่างชาติเหมือนกัน ส่วนพี่จีซูก็ชอบเดินกับพี่เจนนี่เป็นส่วนใหญ่ป่าววะ แถมพวกเค้าก็ดูจะเป็นแค่เพื่อนกันด้วยเสียงการวิเคราะห์นั่นทำให้ฉันเดินช้าลง

 

     กูว่าใช่” “แอบถ่ายแล้วเอาไปลงเพจแม่งเลย

 

     แชะ

 

     เสียงกระซิบที่ดูจะไม่ใช่การกระซิบดังขึ้นพร้อมกับเสียงกดชัตเตอร์ของกล้องถ่ายรูป ฉันหยุดเดินแล้วหันไปมองด้วยสายตานิ่งๆ ที่คนกลุ่มนั้นที่ตอนนี้กำลังก้มหน้าก้มตาโฟกัสอยู่ที่โทรศัพท์เครื่องหนึ่งของผู้หญิงหนึ่งในนั้นทันที

 


     หมับ!

 

     อ อ้าวเฮ่ย ยังพิมพ์ไม่สะ...

 

     คิดว่าเป็นรุ่นพี่แล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นหรอ

 

     ให้เกียรติบ้างดิวะ มีมารยาทบ้าง

 

     อย่าเอาแต่คิดที่จะหาเรื่องไร้สาระทำ

 

     ใช้สมองคิดบ้างว่าไอ้ที่กำลังทำมันสร้างความเดือนร้อนให้คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่มั้ย

 

     โตแล้วอย่าควายดิ”     







ช่วงไรท์พบประชารีด

100% แล้นนน


อูวววววว น้องลิซเด็กวิดวะคนจริงงงง โคตรตรงอ่ะบอกเลย เริ่มกลัว 555


ยัยพี่ต้องเป็นติ่งสีชมพูแน่ๆเลยค่ะ แล้วทำไมพี่จีซต้องทำตัวลึกลับด้วย

เอ๊ะหรือลิซมันโง่เอง /โดนลิซเอาของเทคฟาดหน้า/


ไรท์มีข่าวดีอยู่หนึ่งเรื่อง ข่าวร้ายหนึ่งเรื่อง จะฟังเรื่องไหนก่อนเอ่ยยย

ไม่รู้แหละ ไรท์ขอเล่าข่าวดีก่อนละกัน /เอ้า แล้วจะถามทำพระแสงอะไร/

ข่าวดีคือ ไรท์อาจจะให้ฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องหลักของไรท์ไปเลย แต่อีกเรื่องก็ยังอัพนะคะ แต่ความถี่ในการอัพอาจจะน้อยลงขึ้นอยู่กับอารมณ์ไรท์อีกนั่นแหละค่ะ

ส่วนข่าวร้าย... สัปดาห์นี้ยาวไปถึงสิ้นเดือนไรท์ขออนุญาตไม่อัพเนาะ

สาเหตุที่ไม่มาอัพคือ ไรท์ป่วยค่ะ เบลอมาก นี่ไม่ได้ตรวจคำผิดด้วย ฮือออ ฝนเวรรร แต่เรื่องป่วยไม่ใช่ประเด็นหลักค่ะ จริงๆมีโครงงานต้องปั่นด้วย เพราะงั้นอาจจะไม่ว่างเลยยย ถ้าว่างเค้าจะรีบมาอัพให้เร็วที่สุดเลยค่ะ *กราบ*


ถ้ามีคำผิดเดี๋ยวมาแก้ให้เนาะะะ อิอิ


สำหรับคนที่อยากอ่านอีกเรื่องนึง



ใครอยากบ่น ทวงฟิค ก่นด่านังไรท์ หรืออะไรก็ตาม ก็สามารถรวมตัวกันได้ที่ #ลลิซเด็กวิดวะ

หรืออยากบ่นถึงฟิคกับนังไรท์คนนี้ตรงๆ ก็สามารถมาทำได้ที่ทวิตเตอร์ @premtjn เลยค่ะ

อย่าลืมโหวต+คอมเมนท์เป็นกำลังใจให้ด้วยนาจาาา


#ลลิซเด็กวิดวะ

อิ้อิ้


#พิ้งค์เทียร์
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,229 ความคิดเห็น

  1. #1225 Mandeejingjing (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 16:13
    พึ่งมาตามอ่านค่ะ5555555 กินน้ำอยู่เจอคำว่า 'โตแล้วอย่าควายดิ'......ลั่นเลยยยชิบผาย สำลักน้ำลงคอขึ้นจมูกอีก โว้ยยยยยยยย ฮา555555555
    #1,225
    0
  2. #763 fairy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 18:03
    คนจริงงงงงง
    #763
    0
  3. #758 Milkypig (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 08:30
    ลิซคนจริงแบบจริงๆ คำสุดท้ายทำเอานี่สะอึกเลยค่ะ 555+
    ห้าวได้อีก ยิ่งห้าวยิ่งหลงค่ะ
    #758
    0
  4. #742 불장난 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 13:09
    โตแล้วอย่าควายดิ ลั่นนนนนนนน ทำไมลลิซคนแมนโหดสึดๆอย่างงี้ครับ ยอมแล้ววววว

    แต่สงสัยระบบสายรหัสมาก ทำไมคนละคณะ ถ้าเป็นม.ผมนี่ หากันตายเลยนะ แค่ชั้นปีที่เรียน ในคณะที่เรียนอยู่ก็800คนละ พี่จีซูหาเจอนี่โหดมาก 555555
    #742
    0
  5. #711 Kingpaka2595 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 22:19
    เดี๋ยวนะที่เกาหลีมีขันด้วยหรอ 555
    #711
    0
  6. #668 มออานอซอเอ X Grill. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 14:13
    ลลิซโคตรแมนนนน
    #668
    0
  7. #638 COLALISH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 13:22
    แทนี่ก็มา 555555

    ลลิซคนจริงง โหดๆ แมนๆคุยกันครับ
    #638
    0
  8. #535 kalaplzah (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 16:46
    พี่รหัสน้องรหัส คนละคณะเหรอคะ?
    #535
    0
  9. #499 Mr.GNG (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 21:36
    อู่ยย เเทนี่
    #499
    0
  10. #461 meeyim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 22:07
    จุงกิก็มา แทนี่ก็มี ง่อววววววววววว
    #461
    0
  11. #425 Msearhunk (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 17:37
    กลัวแล้วจ้า -0-
    #425
    0
  12. #418 _pararan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 15:12
    แบดอะชอบบบบบบ
    #418
    0
  13. #349 E_M_I_L_Y (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 21:17
    อลิซ ลูก เเม่ หนู โหด ไป พี่ทำใจไม่ได้ ฮืออ
    #349
    0
  14. #217 Swan fire (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 12:57
    ลั่น5555  แทนี่ก็มา ฟานี่ก็อ่อยเกิ๊น แต่ก็สู้ลลิซสุดแสบคนนี้ไม่ได้
    ที่ฮาสุดก็ตอนเดาชื่อ'จีนั่น จีโน่น'ยังไม่เท่าไหร่ แต่ 'จีซู จีสู้สู้'มาไง555
    โดนสุดก็ตรงประโยคสุดท้าย รักไรท์นะค่ะ  
    #217
    0
  15. #177 Doungkamol2537 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 22:57
    โอ้ยย ลลิซโหดมาก ตรงมาก กวนตีนมาก ตายย
    #177
    0
  16. #121 Pypaunkwtw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 22:34
    คนจริงอะ เมนหนูค่าาา เมนหนูเอง
    #121
    0
  17. #110 TCL903 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 11:45
    อหหหหห โตแล้วอย่าควายดิ ลลิสลูกกก โหดสึดมากก 5555
    #110
    0
  18. #88 Meena lnw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 07:09
    หนูว่าพี่จีซูไม่ได้ชอบสีชมพูหรอกค่ะ น่าจะเป็นไรท์เองมากกว่า555555555
    #88
    1
  19. #82 MeThinkTing309 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 07:57
    ลิสคนจริงอะไรเบอร์นั้นคะลูกสาว. ใจเย็นๆนะหนู 55555
    #82
    0
  20. #64 ยอมแล้วทูลหัว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 00:03
    ลลิสสายโหดดดดด55555
    #64
    0
  21. #43 sss.doofa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 23:04
    ลิสสสส โหดร้ายมากกก 555555
    #43
    0
  22. #42 pkmyt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 09:20
    โอ๊ยยย ลิสสสสส
    #42
    0
  23. #41 MG99 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 01:00
    โอ้ยยต่ออค่าาาา ค้างง
    #41
    0
  24. #40 Lucifer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 22:56
    หูยยยยยย ไมเรื่อง-กันทั้งวงงี้อ่ะ เว้นเจนนี่ไปก่อน //ขำๆเนอะ แซวเล่น

    แต่จริงๆลิซนางเป็นคนฉลาดนะ

    ฟานี่เปลี่ยนสายมึนเป็นสายอ้อยตั้งแต่เมื่อไหร่คะ

    โตแล้วอย่าควายสิ อยากได้ปรัโยคนี้อ่ะ โตแล้วไม่ขี้-ดิ ง่อววววว
    #40
    0
  25. #39 Earthzaa_kpop (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 22:33
    โตเเล้วอย่าควายสิ!!! โดน ลิซคนจริง
    #39
    0