[BLACKPINK] ENGINEER #ลลิซเด็กวิดวะ

ตอนที่ 14 : ENGINEER 13 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,648
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    9 มิ.ย. 60











     อื้อ ล ลิซ พี่ อ๊ะ!”

 

 

     พี่จีซ... อ่า

 

 

     ลิซ... ลิซ...

 

 

     อ๊ะ ซี้ดดดด

 

 

     คิดว่าเสียงที่ดังมาจากห้องตรงข้ามคือเสียงอะไรคะ เชื่อเถอะค่ะว่าทุกคนคิดเหมือนเซ่

 

 

     เซ่ไม่คิดว่าการที่เซ่หิวตอนดึกแล้วชวนพี่เจนให้ลงไปเซเว่นข้างหอด้วยกัน มันจะลงเอยด้วยการเอาหูมาแนบห้องตรงข้ามอยู่แทน ไม่ได้โรคจิตนะคะ เซ่แค่สงสัยว่าพวกเค้าทำอะไรกัน ดูสิ ซี้ดซ้าดๆเชียว กินมาม่าหรอคะ สงสัยคงเผ็ชชชมากส์

 

 

     เซ่ก็อยากจะชวนพี่เจนไปกินมาม่าด้วยกันบ้าง... อุ๊ยโทษค่ะ อันนี้ลั่น

 

 

     โรเซ่ พี่ว่า... เราไปเซเว่นกันเถอะ เดี๋ยวหิวเกินพี่เจนนี่ดึงตัวเองออกมาจากประตูที่แทบจะสิงอยู่แล้ว พี่ส่งยิ้มแห้งๆให้บวกกับหน้าแมวของพี่ที่กำลังขึ้นสีเล็กน้อย

 

 

     เชื่อเซ่สิว่าพี่เจนก็อยากจะกินมาม่ากับเซ่เหมือนกัน ไม่ได้หลงตัวเอง จริ๊งงงง

 

 

 -

 

 

     เซ่ พี่อยากกินไอติมจัง

 

 

     พี่เจนคะ นี่มันดึกมากแล้วนะ ถ้ากินไปแล้วไม่สบายขึ้นมาทำยังไง ยิ่งป่วยง่ายอยู่

 

 

     เซ่ แล้วขากลับ พี่กินไก่ทอดร้านป้าบมหน้าหอได้มั้ย

 

 

     ถ้าพี่กินเข้าไปพี่ต้องท้องอืดแน่ๆ ไม่เอาๆ

 

 

     อันนี้พี่ขอกินนะ น้าๆๆๆๆ

 

 

     บอกเซ่ทีว่าเซ่เป็นพี่หรือเป็นน้องกันแน่

 

 

     แต่พอได้เห็นพี่เจนนี่ทำตัวเป็นเด็กแบบนี้แล้ว... น่ารักจัง

 

 

     ฉันเดินหยิบของกินที่คิดว่ากินไปแล้วอิ่มลงตะกร้า ส่วนพี่เจนนี่ก็ยังคงรั้งแขนฉันไปมาพร้อมขอนู่นขอนี่อยู่ตลอด ทั้งๆที่ถ้าพี่อยากกินก็ซื้อกินเองได้เลย ไม่จำเป็นต้องขอ

 

 

     แต่ก็นะ เราเชื่อใจกันไงว่าอีกคนจะเลือกสิ่งดีๆให้

 

 

     ง่อววววววว

 

 

     เซ่ พี่กินโค้ก...

 

 

     ไม่ได้ค่ะ!”

 

 

     ฉันรีบฉกเอาขวดสีน้ำตาลเข้มในมือของพี่เจนนี่ไปวางไว้ที่เดิมทันที ก่อนจะเดินไปหยิบแซนวิชไก่อบส่งให้พนักานไปเวฟให้ ถ้ามองไม่ผิด ฉันเห็นพี่พนักงานยิ้มเขินให้ฉันด้วย แหม่ งี้แหละคนมันเสน่ห์แรง เฉยๆอ่ะค่ะ

 

 

     ตึง!

 

 

     เวฟอันนี้ให้ด้วยค่ะ เร็ว หิว จะรีบกลับหอพี่เจนนี่วางแฮมเบอร์เกอร์ลงบนเคาน์เตอร์อย่างแรงจนฉันกลัวว่าไส้จะเละไม่ก็เคาน์เตอร์พัง พนักงานคนนั้นหน้าเจื่อนไปเลยที่เห็นกิริยาท่าทางของพี่

 

 

     หึงแรงจังวะ เริ่มกลัว

 

 

     พี่เจน ซื้อมาม่าไปเผื่อหิวมั้ย วันอื่นจะได้ไม่ต้องลงมาฉันชี้รามยอนหรือมาม่านั่นแหละ พี่เจนเดินมาหาฉัน กอดแขนฉัน ทำท่าครุ่นคิดนิดหน่อย ฉันละสายตาจากพี่ ก่อนจะยื่นมือออกไปเพื่อจะหยิบรสที่ชอบ

 

 

     อ๊ะ!”

 

 

     และความใจตรงกันนี้ก็บังเกิด

 

 

     งั้น ฉันซื้อไปสักสี่ห่อเลยละกัน เผื่อวันอื่นด้วยฉันหยิบมันขึ้นมาสี่ห่อใส่ตะกร้า ก่อนจะพากันไปจ่ายเงินและรอของเวฟ

 

 

     โรเซ่...

 

 

     คะ

 

 

     วันนี้... กินมาม่ากันมั้ย

 

 

     โอ้เชรดดดดดดดดด

 

 

     ฟังจากเสียงและดูจากสายตาแล้ว แม่งไม่ใช่มาม่าในความหมายแบบเป็นเส้นเป็นน้ำซุปแน่ๆ ป๊าดๆๆๆๆๆ เดี๋ยวนี้ความคิดความอ่านของแต่ละคนมันสามารถส่งหากันผ่านขนแขนได้แล้วหรอคะ

 

 

     กินค่ะ

 

 

     พูดขนาดนี้แล้ว แซนวงแซนวิชนี่เข้าตู้เย็นหมดอ่ะค่ะบอกเลย

 

 

 -

 

 

     พี่เจน วันจันทร์นี้วันที่เท่าไหร่ฉันถามพี่เจนนี่ในขณะที่กำลังยัดนู่นนี่นั่นเข้าตู้เย็นกับกล่องใส่ขนม

 

 

     วันที่แปดค่ะ...

 

 

     อ่า...

 

 

     หลังจากคำถามนั้นก็เงียบกันไปเลย ฉันเผลอเอาแซนวิชใส่ตู้เย็นไปแล้ว และขี้เกียจลุก ฉันจึงยังไม่ได้กินอะไร ทั้งๆที่เป็นคนบ่นว่าหิวเอง

 

 

     ก็ตอนนี้มันไม่ได้หิวขนมปังแล้วนี่นา หิวมาม่าต่างหาก...

 

 

     มาม่ารสเจนนี่น่ะ

 

 

     วันจันทร์ ไปเดทครบรอบหนึ่งเดือนกัน

 

 

     อื้ม...

 

 

     และทุกอย่างก็เงียบไปอีกครั้ง ไม่มีใครลุกจากเตียงไปหยิบอะไรมากินเลย ...ใช่ค่ะ ฟังไม่ผิดหรอก

 

 

     หนึ่งเดือนแล้วค่ะ เร็วแรงกว่าอีกสองคนที่เป็นคู่หลักอีก

 

 

     จริงๆแล้ว ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเราจะคบกันในฐานะแฟนแบบนี้ ก็ต้องขอบคุณสองคนนั้นแหละที่มาสนิทกัน แล้วพลอยทำให้เราสองคนสนิทกันไปด้วย จริงๆก็รู้จักกันมาก่อนหน้านี้แล้วแหละ แต่ไม่ค่อยได้เจอหน้า ไม่ค่อยได้คุยมากเท่าไหร่ แต่พอหลังจากที่ไอ่ลิซมันรู้พี่รหัส - ไม่ดิ กลายเป็นแฟนรหัสไปแล้ว – ฉันก็เริ่มเข้าหาพี่เจนนี่อย่างจริงจัง

 

 

     อย่าบอกพี่เจนเชียวว่าฉันตกหลุมรักพี่เค้าตั้งแต่แรกเจอ

 

 

     โคตรนิยายน้ำเน่าเลยว่ะ

 

 

     เราเจอกันครั้งแรกตอนงานเฟรชชี่ พี่เค้าก็อยู่ปีสามแล้วนี่เนาะ ก็ต้องมาช่วยงานเป็นธรรมดา ตอนนั้นพวกพี่ปีสี่เค้าให้ปีหนึ่งเล่นเกมวิ่งไล่แกะโพสต์อิทกับปีสาม ตอนแรกก็เฉยๆแหละ แต่พอเล่นไปเรื่อยๆ เหนื่อยสิคะ แต่พอได้เจอหน้าพี่เจ-

 

 

     เซ่...

 

 

     กินมาม่ากันเถอะ ห้องนู้นเค้ากินกันน่าอร่อยดีเนาะ

 

 

     เอาเป็นว่า ขอไปซดมาม่าก่อนแล้วค่อยมาเล่าต่อนะคะ

 

 

     บอกเลย ว่ารสนี้เนี่ย ซี้ดซ้าดกว่าห้อง 308 แน่นอนค่ะ




-27%-




     ข้อเสียของการปิดม่านไม่สนิท คือจะทำให้มีแสงเล็ดลอดเข้ามาแยงตาถึงในห้อง จนทำให้รู้สึกรำคาญ และนั่นก็ทำให้ฉันตื่นด้วยเช่นกัน

 

 

     อื่อ...เส้นเสียงสั่นเครือยามที่ฉันเผลอละเมอ ก่อนที่ฉันจะลืมตาขึ้น และพบกับเตียงตัวเองเตียงเดิม

 

 

     เพิ่มเติมคือเตียงข้างๆไม่มีคนนอน

 

 

     เพราะเจ้าของเตียงข้างๆ กำลังนอนอยู่บนเตียงฉัน

 

 

     เชี่ย เป็นจ้ำเลยฉันแตะนิ้วลงบนรอยบริเวณไหล่พร้อมกับอุทานออกมาเบาๆเพราะกลัวว่าเสียงแหบพร่ายามตื่นนอนของฉันจะไปรบกวนคนที่กำลังหลับฝันดี พี่จีซูนอนคว่ำหันหน้ามาทางฉัน แขนซ้ายของพี่ตวัดมากอดรัดเอวฉันแน่นราวกับว่าฉันเป็นหมอนข้าง ดวงหน้าใสไร้เครื่องสำอางกำลังหันมาซบอยู่ตรงคอฉันอย่างช่วยไม่ได้ พี่หลับตาพริ้มเหมือนว่ากำลังฝันดีอยู่

 

 

     เวลาพี่จีซูหลับเนี่ย น่ารักจัง

 

 

     ฉันพลิกกายเล็กน้อย ตะแคงข้างหันหน้าเข้าหาพี่ แขนขวาถูกใช้เป็นที่รองหัวจำเป็น มืออีกข้างที่ว่างก็ถูกยกขึ้นมาทัดผมให้อีกคนเพราะมันดูน่ารำคาญจนรู้สึกรำคาญแทน ฉันเผลอยิ้มกว้างออกมาเมื่อเห็นว่าพี่จีซูขยับกาย พลิกตัวเข้ามาสวมกอดฉันแน่นขึ้นกว่าเดิม

 

 

     อ้อนได้แม้กระทั่งตอนหลับเลยนะ

 

 

     งื่อ...คงเพราะแสงแดดที่ทะลุเข้ามาถึงในห้อง พี่ถึงได้พลิกตัวไปมาแล้วซุกตัวเข้าไปในผ้าห่มแบบนั้น ไม่นานพี่ก็ปัดผ้าห่มลงมาจากเดิมที่คุมโปงเอาไว้ ค่อยๆลืมตาขึ้นและหยีตาเล็กน้อย

 

 

     ฮึ่ยยย อยากจะหยิกแก้มเหลือเกินนนน ก้อนนนน

 

 

     ลิซตื่นนานรึยังพี่ถามฉันทั้งยังทำตัวอ้อนเป็นกระต่ายก้อนๆตัวนึงใส่ฉันอีก ก็นานพอจะเห็นพี่ดุ๊กดิ๊กๆใส่ฉันแบบนี้นี่แหละ

 

 

     จริงหงอออออ

 

 

     มางงมาหงออะไรเล่า

 

 

     เดี๋ยวก็จับฟัดอีกซะนี่

 

 

     อื้มฉันตอบรับในรับคอแล้วเปลี่ยนมานอนราบแบบเดิม พี่จีซูก็เขยิบเข้ามาหนุนหัวบนแขนฉันทั้งๆที่หมอนก็น่าจะนุ่มกว่า

 

 

     แถมยัง... เอาส่วนนุ่มนิ่มเท่ามะพร้าวมาถูกตัวฉันอีก

 

 

     หิวมั้ย กี่โมงแล้วล่ะจู่ๆพี่จีซูก็โพล่งถามฉันขึ้นมา ไม่พอ ยังลุกขึ้นนั่งไม่ทันให้ฉันได้กอดให้หนำใจอีก คือนั่งปกติฉันก็ไม่อะไรหรอก

 

 

     ก็เราไม่ได้ใส่เสื้อผ้า

 

 

     แถมผ้าห่มยัง... ร่นลงมาอีก

 

 

     ฮื้ม ลิซอยากกินอะไรคะ เดี๋ยวพี่ทำให้กิน พี่จีซูถามพลางเอียงคออย่างนึกสงสัย – แต่ฉันคิดว่าพี่กำลังอ่อยแบบใสซื่อบริสุทธิ์อยู่มากกว่า - ถามในสภาพล่อแหลมแบบนี้

 

 

     ตอบว่าอยากกินพี่จะเป็นอะไรมั้ยคะ

 

 

     ฉันกินขนมปังในตู้ก็ได้ถึงจะอยากตอบไปใจจะขาดว่าอยากอู้อ้ากับพี่ต่อ ก็ต้องตอบแบบที่ชาวบ้านชาวเมืองเค้าควรจะตอบกันไป แหม่ นี่ถ้าไม่อยากขัด ฉันก็คงจับพี่จีซูกดไปแล้ว

 

 

     ยัง อย่าคิดแบบนั้น ฉันหมายถึง จับพี่จีซูกดลงไปนอนกับเตียง แล้วลุกไปหานู่นนี่นั่นให้พี่จีซูกินต่างหาก เอ้ คิดไรกัน

 

 

     อ่า พี่นึกว่าเราจะตอบว่าอยากกินพี่ซะอีก

 

 

     ฮะ อะไรนะ

 

 

     เมื่อกี้พี่พูดว่าอะไรนะฉันถามออกไปทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจ แหม่ ได้ยินชัดเจนค่ะ เต็มสองแก้วหู แต่จะให้รู้เรื่องเลยก็ดูจะไม่ดี ตีบทใสซื่อก่อนไม่เสียหาย

 

 

     อ่อ พี่พูดว่า นึกว่าเราจะอยากกินพิซซ่า

 

 

     แหม่ โคตรเหมือนกันเลยค่ะที่รัก

 

 

     ไม่ใช่ว่าพี่นึกอย่างอื่นหรอคะฉันยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีกคน และพี่จีซูก็ไม่ได้ถอยห่างออกไป ราวกับว่าไม่รู้สึกรู้สาอะไรทั้งนั้น

 

 

     แล้ว... ถ้าพี่นึกว่าลิซจะอยาก... แล้วพี่ก็ยินดีตลอดด้วย...

 

 

     ลิซจะกินขนมปังมั้ยคะ

 

 

     ถามขนาดนี้ ขยับหน้าเข้ามาหาขนาดนี้

 

 

     แถมยังดึงมือไปลูบขาตัวเองขนาดนี้

 

 

     ขนมปังคืออะไรหรอคะ




-48%-




xxxx

 

 

 

     อ๊ะ! / ขอโทษ



     ฉันร้องตกใจเมื่อจู่ๆก็มีมือหนายื่นมาหยิบห่อเบอร์เกอร์ห่อเดียวกับฉัน ฉันชักมือกลับมาทันทีแทบพร้อมกับเขา ก่อนที่จะหันไปมอง

 

 

     พี่มาร์ค...

 

 

     ชายผมทองผิวขาวเกือบซีด ใบหน้าใสดูไร้รอยยิ้ม แต่ก็ไม่มีอะไรบอกว่าเขากำลังโกรธ พี่มาร์คยกยิ้มให้ฉันเล็กน้อย – ย้ำว่าเล็กน้อย – ก่อนที่ฉันจะนึกสงสัยอะไรบางอย่างขึ้นมา

 

 

     พี่มาร์คมาทำอะไรที่โรงอาหารคณะวิศวะ

 

 

     จีซู... ชอบกินเบอร์เกอร์งั้นหรอเขาถามฉัน ฉันวาดยิ้มบางตอบ ไม่ได้ชอบหรอกค่ะ ฉันแค่ไม่รู้จะกินอะไรก็เท่านั้น

 

 

     เราอยู่นิเทศนี่ ทำไมมาที่นี่เขาถามฉันอีกครั้ง

 

 

     โรงอาหารนิเทศคนเยอะน่ะค่ะ เพราะบางปีมีสอบช่วงเช้าเลยเยอะเป็นพิเศษ แต่ปีสามไม่มีน่ะค่ะ ฉันเลยไม่ต้องรีบร้อนแบบพวกเค้า

 

 

     แล้ว ทำไมพี่มาร์คถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะคะ พี่อยู่บริหารไม่ใช่หรอ ฉันถามกลับไปบ้าง เขาชะงักไปเล็กน้อยแต่เหมือนกำลังพยายามไม่ให้ฉันผิดสังเกต ก่อนจะทำตัวให้ดูเป็นธรรมชาติมากขึ้น พี่มาส่งแบม มาหาไรกินเฉยๆ

 

 

     พี่... ไปก่อนนะ เขาเอ่ยลาฉัน ฉันโค้งให้เขาก่อนจะหยิบเบอร์เกอร์ที่ตั้งใจเอาไว้ว่าจะซื้อไปกินไปคิดเงิน

 

 

     เป็นธรรมชาติมากเลยค่ะ



     ประชดนะ

 

 

     คือ ฉันจะไม่สงสัยอะไรเลย ถ้าวันนี่เด็กวิศวะปีหนึ่งมีเรียนช่วงเช้า วันนี้ลิซมีเรียนแค่ตอนบ่าย ชั่วโมงเดียวด้วยซ้ำ

 

 

     แล้วน้องแบมก็อยู่คลาสเดียวกันกับลิซไม่ใช่รึไงล่ะ

 

 

     จริงๆมันก็ตั้งนานแล้วแหละที่เขาชอบมาวนเวียนอยู่แถวๆคณะฉันกับลิซ ก็ไม่ได้เอะใจอะไรนักหรอก เพราะแฟนพี่มาร์คเขาก็อยู่คณะวิศวะ ฉันก็มีแฟนอยู่คณะวิศวะ – ไม่ได้อวด ยกตัวอย่างเฉยๆ – มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกนี่ถ้าหากเขาจะมาหา (เฝ้า) แฟนแบบฉัน แล้วยิ่งเป็นเดือนคณะด้วยยิ่งน่าหวงใหญ่ แต่พอมาวันนี้นี่สิ จากที่ไม่คิดจะเอะใจอะไรแล้ว ฉันก็ฉุกคิดจับผิดพี่มาร์คอีกครั้ง

 

 

     ไม่ได้หลงตัวเอง แต่เหมือนเขาจะมาหาฉันมากกว่าน้องแบมแบม เขาเคยสารภาพรักกับฉันเลยนะ มันน่าคิดมั้ยล่ะ ว่าเขาจะมาที่นี่ทำไมในวันที่แบมไม่มีเรียน แถมคณะบริหารกับคณะวิศวะก็ไม่ใช่ว่าเดินสิบก้าวถึงก็ถึง มันใช้เวลาเกินกว่าจะพูดว่ามาเดินเล่นถ้าไม่มีธุระจริงๆ

 

 

     นี่ฉันพยายามไม่คิดเยอะละนะ แต่มัน... เฮ่อ ไม่รู้สิ ช่างมันไปก่อนละกัน

 

 

     เจ้ เมื่อกี้บ็อบบี้ถามหาเจ้ด้วย

 

 

     วอทเดอะฟัค!?

 

 

     ถามว่าไรจุนฮเว

 

 

     ก็ถามว่าเห็นพี่จีซูมั้ย ...เฮ้ยๆๆเจ้ใจเย็น ผมตอบไปว่าไม่เห็นเพราะผมรู้ว่าถ้าให้โลเคชั่นตอนนั้นของเจ้ให้มันไปผมคงไม่รอดอ่ะฉันลดมือที่ง้างหมายจะตบกบาลคนข้างๆลง บ็อบบี้หรอ ไม่ได้เจอนานมากแล้วนะ ตั้งแต่ตอนนั้น ที่โดนจับไปแล้วพี่มาร์คก็พามันไปไหนก้ไม่รู้ แล้วก็หายไปเลย

 

 

     เออใช่ พี่มาร์คจะทำอะไรบ็อบบี้บ้างนะ

 

 

     ฉันไม่ได้เป็นห่วงหรอก คนแบบนั้นจะห่วงไปทำไม ฉันก็แค่สงสัย ว่าคนมีอำนาจค่อนข้างเยอะอย่างพี่มาร์ค เขาจะทำอะไรมันได้บ้าง

 

 

     จุนฮเว ฉันมีไรจะถามฉันหันไปสะกิดเพื่อนสนิทคนข้างๆให้ละความสนใจจากเกมที่มันเล่นอยู่ ฮึ อะไร

 

 

     บ็อบบี้สภาพเป็นไง

 

 

     ถามทำไมอ่ะเจ้จุนฮเวดึงหูฟังออก คิดถึงมันไง้ เดี๋ยวผมฟ้องน้องดาววิดวะนะ

 

 

     คิดถึงพ่อมึงเถอะจุนฮเว

 

 

     อุ๊ย ด่าน้อง ไม่คุยด้วยแล้ว

 

 

     จุนฮเวทำเป็นงอน ไอ่บ้า แบ๊วไม่ดูสารรูปหน้าตัวเองเลยว่าเข้มแค่ไหน – จริงๆจุนฮเวก้ไม่เชิงเป็นเพื่อนหรอก นางเป็นน้องมากกว่า ไม่ใช่เพราะฉันวิ่วหรือดรอปเลยแก่กว่าเพื่อนนะ มันนั่นแหละที่เด็กว่าคนอื่นในชั้นปี จุนฮเวเข้าโรงเรียนก่อนอายุปีนึง เลยเป็นอย่างที่รู้นี่แหละ

 

 

     ไอ้บี้มันเข้าเฝือกข้างซ้ายน่ะ เออใช่เจ้ ผมเห็นพี่มาร์คกับบ็อบบี้มันคุยกันด้วย สีหน้าบี้แม่งโคตรแย่จุนฮเวปิดเกมไปก่อนจะเปิดเข้าแกลอรี่ นั่นทำให้ฉันสนใจในทันที

 

 

     เนี่ย

 

 

     จุนฮเวยื่นโทรสัพท์ให้ฉัน ภาพที่ฉันเห็นในตอนนี้คือพี่มาร์คกำลังกระซิบอะไรบางอย่างกับบ็อบบี้ ซึ่งทำหน้าตาเหมือนเกรงกลัวพี่มาร์คมากอย่างไรอย่างนั้น สองคนนี้สนิทกันงั้นหรอ ไม่เห็นยักรู้เลย

 

 

     ลองสืบให้หน่อยได้มั้ยจุนว่าสองคนนี้กำลังจะทำอะไรฉันเอ่ยขอร้องคนที่หันไปหยิบสมุดเลคเชอร์วิชาภาษาอังกฤษจากกระเป๋าสะพาย จุนฮเววางสมุดกับปากกาลงก่อนจะมองหน้าฉันด้วยตาปรือๆ

 

 

     โอ้โหเจ้ พูดเป็นเล่น ไอ้บ็อบบี้มันก็พวกเยอะใช่ย่อย ไอ้พี่มาร์คแม่งก็บุญบารมีแผ่ทั่วมหาลัย ละเจ้ขอผมงี้ผมไม่ตายเลยหรอ

 

 

     โธ่ กู จุนฮเว ช่วยฉันหน่อยนะฉันทำตาปริบๆใส่มัน ก่อนที่จุนฮเวจะหลุดขำออกมา

 

 

     ฮ่าๆๆ ผมล้อเล่นน่าเจ้ เพื่อเจ้แล้วผมทำให้ได้ทุกอย่างแหละ แต่ว่านะเจ้...จุนฮเวทำหน้าซีเรียสขึ้นก่อนจะโน้มตัวมาที่ข้างหูฉัน ฉันจึงขยับไปฟังใกล้ๆ

 

 

     ถ้าเจ้แบ๊วทำตาปิ๊งๆแบบเมื่อกี้ใส่ผมอีก ผมจะไม่ช่วยจริงๆด้วย ขนลุก

 

 

     ไอ้เด็กเวร!”

 

 


xxxx

 


 

     วันนี้มีเรียนแค่ช่วงบ่าย...จริงๆมาเรียนก็เหมือนไม่ได้เรียนอ่ะ อาจารย์สอนสนุกสนานม้ากกกมาก – เสียงสูง – สนุกมากจนฉันสามารถฝันเป็นเรื่องเป็นราวได้ แต่อาจารย์คนนี้เค้าไม่ว่าอะไรหรอก อย่างมากก็แค่ อ่าว ฝันดีมั้ยล่ะ แบ่งฉันฝันบ้างสินักศึกษา แล้วก็พากันหัวเราะ แล้วก็สอนต่ออย่างสนุ้กสนุก – หรอ - จริงๆปกติฉันไม่ใช่คนขี้เซาอะไรนักหรอก แต่เมื่อคืนหนักไปหน่อย เลยค่อนข้างง่วง

 

 

     ใจเย็น เล่นเกมหนักนะ ไม่ใช่อย่างอื่น

 

 

     พี่ชิชู่วววววฉันตะโกนเรียกดาวนิเทศคนจ๋วยตั้งแต่อยู่ชั้นสองยันถึงชั้นหนึ่ง พี่จีซูเลิกคิ้วข้างหนึ่ง ทำหน้าประมาณว่า อะไรของเอ๊งง แต่พี่ก็ไม่ได้พูดอะไร

 

 

     ว่าไงคะลลิสา ในคลาสหลับใช่มั้ย พี่รู้นะพี่จีซูทัก แหนะ รู้ใจจังค่ะ จับจูบตรงนี้เลยได้มั้ยอยากให้รางวัล – เดี๋ยวนั่นก็ออกตัวแรงไปนะ

 

 

     ก็สตีเฟ่นชวนยาวเลยนี่นา ตอนนั้นที่เมกาสิบโมงไงคะ ลิซเลยได้นอนตอนตีสามตอนที่เค้าบอกว่า เดี๋ยวไอไปกินข้าวก่อนนะ นั่นแหละ

 

 

     ก็มีเรียนแค่ช่วงบ่าย ตอนเช้านอนไม่พออีกหรอแหนะ รู้ทันอีกละ

 

 

     แหะๆ เค้าตื่นมาเล่นเกมต่อตอนพี่ออกไปแล้วประมาณชั่วโมงนึงน่ะหัวเราะแห้งๆไปอีก

 

 

     แล้ววันนี้กลับไปเล่นเกมอีกแน่นอน?”

 

 

     เยสสส

 

 

     เฮ่อออ จ้ะ

 

 

     ป๊าดติโธ่ ถอนหายใจอะไรแรงเบอร์นั้น

 

 

     ฮื่ออออ วันนี้ลิซไม่เล่นเกมก็ด้ายยยยยยยฉันเขยิบเข้าไปกอดแขนอย่างอ้อนๆ นานๆทีทำเลยนะเนี่ย นี่เห็นว่าเป็นแฟนเลยให้มากกว่าคนอื่นเป็นพิเศษเลยนะ กับนังโรเซ่เพื่อนรักผู้หายสาบสูญนั่นไม่เคยอ้อนมันเลยนะ

 

 

     พี่ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่นาพี่จีซูเลี้ยวเข้าเซเว่นข้างคณะ เราจะเล่นก็เล่นไปสิก่อนจะแยกจากฉันไปหยิบของกินด้านใน

 

 

     อื้อหือ ฟังก็รู้ว่าไม่ได้อยากให้เล่นแบบที่พูด งี้ใครจะไปกล้าเล่นอีกเล่า

 

 

     พี่จีซูววววว วันนี้เค้าไม่เล่นแย้วววววฉันวิ่งตามพี่ไปแล้วเกาะแขน ต่อไปลิซจะให้เวลาพี่คนเดียวเลย เกมช่างมงช่างแม่งแล้วใช่ เกมช่างแม่งแล้ว – แล้วเงินหมื่นที่ข้าพเจ้าเสียไปเพื่อซื้อไอเท็มล่ะวะ เออช่างแม่งก็ช่างแม่ง

 

 

     พี่ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ไม่ได้ประชดด้วยหรอคะ

 

 

     พี่เห็นเราเสียไปเยอะ ก็ไม่อยากให้เลิกเล่นง่ายๆเพราะพี่คนเดียวนะโอ้โหแม่คุณทูนหัว ยิ่งพูดกูยิ่งรู้สึกผิดค่ะ

 

 

     ...ก็เพราะพี่คนเดียวไง

 

 

     ฮื้ม

 

 

     พี่จีซูเลิกคิ้วเมื่อจู่ๆฉันก็โพล่งออกมาอย่างไม่มีจุดเริ่มต้น เพราะพี่คนเดียว ฉันเลยยอมเลิกเล่นเกมไง

 

 

     ฉันกลัวว่าพี่จะไม่รู้ว่าฉันแคร์พี่มากเกินกว่าจะเล่นเกมได้ต่อไป หากรู้ว่าพี่กำลังรู้สึกน้อยใจ

 

 

     ฉันน่ะ แคร์พี่มากนะ



     ฉันพูดพลางลูบหัวพี่จีซูเบาๆ ได้ยินเสียงซุบซิบๆเล็กน้อย ฉันเหลือบมองนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่นัก

 

 

     ไปรอพี่ด้านหน้าก็ได้น่า พอได้แล้ว พี่จะไปจ่ายเงินแล้วพี่จีซูดึงมือฉันลงก่อนจะเดินหนีไปเช็คบิล – เขินก็พูดว่าเขินสิคะ ไม่เห็นจะต้องเอาเรื่องเงินๆมาอ้าง

 

 

     ฉันยอมเดินมารอพี่จีซูที่ด้านหน้าตรงชั้นขายหนังสือ แน่นอนว่านิตยสารแถวนั้นใช้อ่านฆ่าเวลารอพี่จีซูได้ ฉันหยิบขึ้นมาเล่มหนึ่งอย่างไม่คิดอะไร เปิดดูแบบผ่านๆก่อนจะเจอหน้าโฆษณาครีมเปลี่ยนสีผม พรีเซ็นเตอร์สาวกับผมสีแดงฮอตดั่งกับไฟเยอร์นั่นโคตรสะดุดตา

 

 

     ลิซ ไปกันพี่จีซูเรียกฉัน ฉันวางมันลงที่เดิมแล้วเดินตามไป ตัวก็อยู่กับพี่จีซูแหละ แต่ในใจนี่อยู่หน้าร้านเสริมสวยแล้วอ่ะ

 

 

     พี่จีซู

 

 

     ว่า

 

 

     ฉันยกมือพี่มากุม สบสายตาด้วยอย่างจริงจัง พี่ยกยิ้มทั้งขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างสงสัย ฉันมีบางอย่างจะขอ

 

 

     อะไรล่ะ

 

 

     พี่จีซูย้อมผมนะ

 

 

     ฮะ พี่ไม่-

 

 

     สีแดงนะ!”

 

 

     พี่ไม่อยาก-” “ทำเถอะนะพี่จีซูววว

 

 

     ไม่เอ๊า!”




-100%-











ช่วงไรท์พบประชารีด

ไรท์อิสคัมมิ่งแบคคคคแบคแบคแบคแบค *ทำเอกโค่*

โอ้โหครึ่งเดือน คือแบบ คือแบบ ไม่คิดว่าตัวเองจะดองขนาดนี้ 555 ขอโต๊ดดดดด

คิดถึงทุกคนนะคะ ทุกคนคิดถึงไรท์มั้ย คิดถึงหรอคะ ขอบคุณค่ะะะ ถถถ

งานเยอะมากกกกก การบ้านเยอะสุดไรสุด ไหนจะโครงงานช่วงชั้น นี่ก็ใกล้จะสอบมิดเทอมแล้ว ยังไม่อ่านอีก 555 จริงๆพวกเรื่องงานเยอะมันไม่ใช่ปัญหาค่ะ เดี๊ยนสามารถโดดงานมาได้ แต่ประเด็นคืออะไรรู้มั้ย

ไรท์ติดฟิคเพื่อนชาวต่างชาติค่ะ  55555 /โดนตบ/

เอาเป็นว่า เค้ากลับมาแล้วนะ และไม่รู้จะกลับมาอีกเมื่อไหร่ /โดนกระทืบ/ ตอนแรกกะมาอัพตอนวันเกิดเมื่อวันที่ 1 แต่ขี้เกียจค่ะ ถถถ

พอเถอะ เชื่อว่ามันต้องมีรีดที่เบื่อช่วงทอล์อ ฮ่าาาาาาา


*วิบัติเพื่ออรรถรสนะคะ อิ้อิ้*


ถ้ามีคำผิดเดี๋ยวมาแก้ให้เนาะะะ


*สารบัญฟิคเรื่องอื่น*

เพื่อนชาวต่างชาติ จิ้มเลยอิ้อิ้

ฟิคสิบเจ็ดเซน จิ้มเลยอิ้อิ้

ข้างห้องเดอะซีรีส์ จิ้มเลยอิ้อิ้


ใครอยากบ่น ทวงฟิค ก่นด่านังไรท์ หรืออะไรก็ตาม ก็สามารถรวมตัวกันได้ที่ #ลลิซเด็กวิดวะ

หรืออยากบ่นถึงฟิคกับนังไรท์คนนี้ตรงๆ ก็สามารถมาทำได้ที่ทวิตเตอร์ @prmtear เลยค่ะ

อย่าลืมโหวต+คอมเมนท์เป็นกำลังใจให้ด้วยนาจาาา


#ลลิซเด็กวิดวะ

อิ้อิ้


#พิ้งค์เทียร์
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,229 ความคิดเห็น

  1. #715 ALIEN_YOON (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 17:11
    พึ่งเข้ามาอ่านคะ
    ชอบมากเลย
    สงสารโรเซ่เพื่อนตั้งชื่อให้น่ารักทั้งนั้น555555
    ลิซจะให้พี่เขาทำผมแดงหรอ5555
    #715
    0
  2. #710 Kn pycht’P (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 16:07
    พี่มัคคึนี่น่าสงสัยยยยย ฉันก็มีแฟนอยู่วิศวะ ไม่ได้อวดนะ แค่ยกตัวอย่าง ..... อ่ะจ้าาา ไม่อวดจ้าไม่อวดดดดด / เบะปากมองบน 555555555 พี่ชิชูมีความเสน่ห์แรงงงงง ไรท์ บอกให้ลลิซขังพี่ชิชูในหอเลย แบบมัดไว้กับเตียงหนือเอากุญแจมือล็อกไว้..... โอเค เราขอโทษ เราจะไม่โรคจิตแล้ว 5555555555 คิดถึง-เถอะจุนฮเว แหม่ พี่ชิชูมีความเหมือนเราเลย พอมีใครด่า กวนตีนใส่หรือแซวอะไรมา อีนี่จะตอบโดยประโยคที่อีกฝ่ายพูดแล้วต่อด้วย-ตลอด 555555555555 กู จุนฮเว !! นายมาว่าชิชูอนนี่ของฉันแบบนี้ได้ไงห๊าาา !! นี่ก็ร้อนตัวอีกแล้ววว ยังไม่ทันจะคิดอะไรเลยไหมล่ะลลิสาาาา เอ้า ก็รู้นี่ว่าออกตัวแรงไป เบาหน่อยไหมล่ะ 555555555 โอ๊ยยยย ตลกลลิสาาาาา ก็ให้พี่เขาได้พูดจบประโยคบ้างเถอะลูกกก สงสารพี่เขา พูดได้แค่ ฮะ พี่ไม่..... พี่ไม่อยาก..... ใจเย็นๆแล้วค่อยๆพูดเนอะ 5555555555555 แต่แอบเห็นด้วยกับลลิสานะ พี่ชิชูผมแดงนี่โคตรเผ็ชชชช เผ็ดแบบพริกสิบสวน เผ็ดแบบวัวตายควายล้ม พูดมาขนาดนี้แล้วก็ล้มเลยแล้วกัน #ผิดๆ 55555555555 // ไรท์หายไปไหนมาาาาาา แอบไปอู้มาใช่ไหมมมมมม รู้ไหมว่าคิดถึงมากกกกกก ไม่รู้ล่ะ อัพอีกตอนขอโทษเดี๋ยวนี้เลยยยย TvT 555555555555
    #710
    1
    • #710-1 พีอาร์ที(จากตอนที่ 14)
      11 ธันวาคม 2559 / 16:41
      อ่านทอล์คสิคะอ่านทอล์คค่ะคุ้ณณณณณณณณ อีฉันติดเรียนค่ะคุ้ณณณณณณ5555 โง้ยยยยยย ชอบเม้นยาวๆแบบนี้มาก ฮื่อออออ ขอบคุณนะคะคุ้ณณณณณณณ
      #710-1
  3. #709 ซานต้าเบบี้. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 14:55
    ย้อมแดง!! Now burn baby burn กันค่ะ! 5555555555 ลิซขี้อ้อน พิจีซูน่ารัก ฮื่ออออ อยากดรั้ยยย
    #709
    0
  4. #707 i_mmild (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 23:39
    ไรท์ไม่ต้องเลียนแบบหยางหรอกค่ะ 5555 ล้อเล่นน่าา รอนานมว๊ากกก
    #707
    0
  5. #705 Panida Ketkaew (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 00:32
    แม่เจ้า เป็นอะไรที่มันมาก
    ตื่นเต้นมากด้วย
    แบบอ่านยาวรวดเดียว14 ตอนอะ
    สงสัยมาร์คมากอะ
    ลิซซูอย่างนีารักเลยอะ
    บอกเลยมันมากค่ะ
    #705
    1
    • #705-1 พีอาร์ที(จากตอนที่ 14)
      10 ธันวาคม 2559 / 17:23
      ขอบคุณที่ชอบค่ะฮื่อออ
      #705-1
  6. #704 M i nD (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 12:03
    เย้ ไรต์คัมแบคแล้วว ว ว
    ลิซมีฟามบังคับอ่อน
    #704
    0
  7. #703 Ct_Jj (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 04:02
    น้ำตาจะไหลล ไรท์กลับมท
    #703
    0
  8. #701 knara627 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 00:34
    มาร์คนี่ยังไงคะะะะ
    ขอแบบนี้ก็ได้หรอลิซ~
    #701
    0
  9. #700 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 23:45
    ทำไมไปขอให้พี่ย้อมผมอะ 5555
    #700
    0
  10. #699 TCL903 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 23:44
    ทิ้งความสงสัยเรื่องพี่มาร์คไว้แล้วเบนความสนใจด้วยความมุ้งมิ้งของลิซซูเหรอคะ
    อยากบอกว่ามันได้ผลค่ะ 555 เราจะแกล้งทำเป็นลืมเรื่องพี่มาร์คไป ขอฟินลิซูก่อนค่าาาาาา ฮิ้ววว~~~!!

    นี่ก็ใกล้สอบแล้วเหมือนกันค่าา~ หนังสือยังไม่ได้อ่าน อ่านแต่ฟิค ขอบคุณไรท์มากๆที่มาอัพต่อให้
    ถึงจะเล็กน้อยแต่ก็เป็นกำลังใจก่อนสอบที่ดี อิอิ พิมพ์เยอะไปเดี๋ยวไรท์ขี้เกียจอ่าน เอาเป็นว่ารอตอนหน้านะคะ
    #699
    1
  11. #698 bigbig3670 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 23:41
    มาอัพต่อไวๆนะไรท์ สนุกมากกก
    กอ ไก่ ล้านตัว
    #698
    0
  12. #697 mjchanikan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 23:34
    รออออออออ
    #697
    0
  13. #696 Himmie22 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 23:22
    พี่มาร์คแลดูมีความลับ สงสัยอยากรู้จังรีบๆมาต่อน้าไรท์
    #696
    0
  14. #692 Ce'ces Rizle (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 14:19
    หิวมาม่าเลย ฮือ ออมม่าคะ หนูเขินมากเลยคะ -////-
    #692
    0
  15. #684 Swan fire (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 23:38
    -////////- แลดูไรท์จะลั่นเอามากๆเลยนะนั่น
    อร้ายยยยยยย! ค้างแรงมากมาย!! ให้ตายเถอะ เค้าเริ่มอยากกินมาม่าซะแล้วสิ
    แต่ก่อนกินคงต้องไปหัดอ่อยกับจีซูแล้วล่ะ
    #ไรท์ค่ะเห็นใจรีดหน่อยมากระปิดกระปอยแบบนี้สักวันคงคลั้งตายได้นะค่ะ
    #684
    0
  16. #683 mtpply (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 22:58
    โอ่ย คิโยยยยยยยย
    #683
    0
  17. #682 Kn pycht’P (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 22:49
    เชี่ย เป็นจ้ำเลย .... ก็แหมมมม เล่นกินมาม่ากันซะดุเดือดขนาดว่าห้องข้างๆยังได้ยินอ่ะค่ะ ไม่เขียวก็บุญแล้ว. 555555555555 มางงมาหงอ แหน่ะ ชิชูมีความน่ารักกกกก 55555555555555 อ่อยแบบใสซื่อบริสุทธิ์? ลั่นไปอีก 55555555555 ยังไม่ทันจะคิดไรเลย มีร้อนตัวอ่ะ ลลิซลูกเก็บอาการหน่อย 5555555555555 แหม เจอพี่ชิชูอ่อยเข้าหน่อยนี่ไม่รู้จักขนมปังเลยนะ จะกินแต่มาม่าอย่างเดียวเลย 5555555555555 // รู้สึกเหมือนไรท์กับเราอยู่โรงเรียนเดียวกันเลย นี่ก็พึ่งผ่านกีฬาสีมาเมื่อวาน เหนื่อยมากแบบไม่ต้องสืบ เหนื่อยแบบร่างแทบพัง เหนื่อยแบบเหนื่อยชิบหายเลยยย เราเข้าใจไรท์นะ สู้ๆ แล้วเราจะผ่านมันไปด้วยกันนน 5555555555555
    #682
    1
    • #682-1 พีอาร์ที(จากตอนที่ 14)
      26 พฤศจิกายน 2559 / 22:53
      แดดโคตรร้อน ละเสื้อโคตรไม่มีสีสัน
      นี่เราอยู่โรงเรียนเดียวกันป้ะคะ 555
      #682-1
  18. #681 pkmyt (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 21:48
    ขนมปังคือของกินได้ค่ะ อ้วนด้วย ต้อง?เบิร์นค่ะงานนี้ อิอิ
    #681
    0
  19. #680 โซ_มิน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 21:47
    เอาของกินมาล่ออีกแล้วนะคะไรท์ >///<
    #680
    0
  20. #679 i_mmild (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 20:51
    หิวกันบ่อยจริงเชียว555
    #679
    0
  21. #678 thanittha-1512 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 20:49
    ขนมปัง.....
    #678
    0
  22. #677 Ct_Jj (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 20:27
    ของกินเต็มเลยย
    #677
    0
  23. #676 darkkk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 19:07
    ไม่ต้องกินมันล่ะขนมปังอะ5555
    #676
    0
  24. #675 SindyP (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 19:04
    อ้ากกกก ขอNCเจนนี่กับโรเซ่ด่วนนนนน กรี๊ดดดดดด ร้อนแรงกว่าด้วยหรอจ๊ะน้องเซ่
    ส่วนจีซูลิซ่านี่ยังไงจ๊ะ รอบสองมะ ขอNCดั้วววว คิคิคิ
    #675
    1
    • #675-1 พีอาร์ที(จากตอนที่ 14)
      26 พฤศจิกายน 2559 / 19:25
      NC อะไรเยอะแยะคะ พอเถอะ 55555
      #675-1
  25. #674 TCL903 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2559 / 18:42
    ไม่กินมันละค่ะขนมปัง ซัดมาม่าต่อเถอะ 555555

    ขอบคุณที่มาอัพและยังไม่ลืมกันนะคะไรท์ ตั้งใจเรียนนะคะ ว่างเมื่อไหร่ก็อัพหรือไม่ว่างแล้วอยากอัพก็ได้ค่ะ 5555
    #674
    1
    • #674-1 พีอาร์ที(จากตอนที่ 14)
      26 พฤศจิกายน 2559 / 18:51
      ขอบคุณค่ะฮื่อออออ
      #674-1