I miss you, I'm sorry

ตอนที่ 1 : chapter one

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 พ.ค. 63

Do you remember happy together?
I do, don't you?

 

ผมว่าใครๆก็น่าจะเคยคร่ำครวญกับความรักครั้งเก่า ความรักที่ตราตรึงในหัวใจ

เพียงแต่ว่าในทุกวันที่ผ่านมาคุณจดจำเขาไว้ชัดแค่ไหน

 

ผมคือคนนึงที่จดจำเขาไว้ชัดเจนจนไม่สามารถก้าวผ่านมันไปได้ สองปีที่ผ่านมาผมเอาตัวเองกลับไปหาเขาเสมอ กลับไปหาเรื่องของเราอีกครั้ง ทุกห้วงเวลาของผมที่ผ่านมามีแต่เขาเสมอ ไม่ว่าจะสถานที่เที่ยวที่ผมไป ร้านอาหารที่ผมเข้าเป็นประจำ หรือแม้แต่หนังสือเล่มโปรดของผมในตอนนี้

ลืมแนะนำตัวไป ผมชื่อ ยิม ตอนนี้ทำงานเป็นบาริสต้าครับ ลงดีเทลแค่นี้พอแล้วกัน เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้มันเกิดขึ้นมานานมากแล้วครับ แต่ผมยังจำมันได้ดีเสมอ ผมเจอกับเธอคนนั้นครั้งแรกก็ในคาเฟ่ที่ผมทำงานอยู่ คุณเข้าใจคำว่าโลกหยุดหมุนไหมครับ อาการผมตอนนั้นเป็นแบบนั้นเลย เครื่องดื่มที่เธอสั่งผมจำได้ไม่ลืม ลาเต้เย็นแก้วใหญ่ไม่หวานเพิ่มช็อตกับบราวนี่สองชิ้น ผมเจอเธอทุกวันตอนหกโมงเย็น เวลาเดิม ที่นั่งที่เดิมทุกวัน จนตอนนั้นเวลาล่วงเลยผ่านไปสองเดือนผมรวบรวมความกล้าเข้าไปขอช่องทางการติดต่อเธอ ตอนนั้นเธอทำหน้ามึนงงนิดหน่อย แต่สุดท้ายเธอก็เขียนใส่กระดาษให้ผมมา

หลังจากวันนั้นเธอก็ยังคงมาทุกวันเหมือนปกติ เวลาเดิม โต๊ะเดิม และเมนูเดิมของเธอ อ่อ ผมลืมบอกไปว่าตั้งแต่วันนั้นผมก็ทักไปคุยกับเธอทุกวันเลยครับ ได้เริ่มรู้จักเธอทีละนิด เธอบอกกับผมว่าครั้งแรกเธอกลัวผมมากคิดว่าผมจะมาหาเรื่อง พอรู้ว่าจุดประสงค์ของผมไม่ใช่การหาเรื่องเธอก็โล่งใจ แต่ก็แปลกใจในเวลาเดียวกัน เธอเป็นคนคิดมากคนนึงเลยครับ ไม่ว่าเธอจะทำอะไร หรือมีใครเข้ามาแล้วเขาดันผิดหวังจากเธอไปเธอมักจะขอโทษทุกครั้ง หรือแม้แต่ตอนที่เธอเป็นฝ่ายเสียความรู้สึกเองเธอก็ยังขอโทษคนอื่นเสมอ และบอกว่านั่นคือความผิดของเธอเอง

ตอนแรกผมสงสัยว่าทำไมเธอถึงเป็นไปในรูปแบบนี้ แต่เธอบอกผมว่าถ้าเธอไม่รับผิดชอบในความผิดหวังก็คงไม่มีใครรับผิดชอบมันเลย เพราะก็คงไม่มีใครมาอยากนั่งรับผิดชอบในความรู้สึกนี้ ใครๆก็อยากจะหนีมันในเมื่อทุกคนเลือกจะหนีเธอเลยขอรับมันไว้เองยังดีซะกว่า เธอบอกว่าทุกการกระทำของเราไม่ว่าจะด้วยเรื่องอะไร ผลลัพธ์ออกมาแบบไหนเราต้องรับผิดชอบกับการกระทำนั้นเสมอ ผมไม่เคยเข้าใจประโยคนี้เลยก่อนหน้านี้ แต่ตัวผมในตอนนี้เข้าใจมันอย่างถ่องแท้

 

ผมและเธอแชทหากันทุกวัน และยังคงเจอหน้ากันทุกวันเป็นเรื่องปกติเหมือนเดิม แต่สิ่งที่เพิ่มออกมาคือผมได้มีโอกาสไปเที่ยวกับเธอ ใช้เวลากับเธอมากขึ้น คงเรียกได้ว่าเป็นความสัมพันธ์ที่มีการพัฒนา แทมคือคนที่น่ารักมากๆครับ เวลาที่เธอพูดในสิ่งที่ตัวเองชอบ หรือตอนทานของอร่อยๆ ตาเธอจะเป็นประกายเสมอ ถ้าคุณได้มองผมว่าคุณคงไม่สามารถละจากสายตาเธอได้เหมือนผม

หลังจากที่เราคุยกันนานเกือบครึ่งปีผมตัดสินใจขอเธอเป็นแฟน และเธอก็ตอบตกลง เราย้ายมาอยู่ด้วยกันหลังจากคบกันไม่กี่เดือนต่อจากนั้น จากที่ใช้เวลาด้วยกันมากอยู่แล้วกลายเป็นมากขึ้นไปอีก เรียกได้ว่าช่องว่างระหว่างเราสองคนแทบจะไม่มีเลย ชีวิตประจำและการใช้ชีวิตของเราสองคนเปลี่ยนกันไปพอสมควร 

 

 

 

5O % 

 

 

# เพิ่งลองมาแต่งแนวแบบนี้ครั้งแรกขออภัยด้วยนะค้าบ ฝากติชมกันได้น้า ไว้เราจะมาอัพต่ออยากลองเผยแพร่ออกมาส่วนนึงเพื่อดูฟีดแบค T_T

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น