[GOT7-FIC] Bad Neighbours & Upside Down #2209Bnior #2209UpsideDown

ตอนที่ 9 : 8 : ภาระ or พารัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,313
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    21 ก.ค. 60

O W E N TM.




 

 

 

8

ภาระ or พารัก

 

"น้ำ...หิวน้ำ งือ"

มือเรียวป่ายปัดไปทั่วเตียง พยายามหาแว่นของตัวเองแต่ไม่รู้ว่ามันอยู่ไหน ภาพที่พร่าเลือนเพราะค่าสายตาที่ติดลบเกือบห้าร้อยทำให้ทุกอย่างภายในห้องที่ไม่คุ้นเคยดูจะลำบากมาก จินตภัทรไม่รู้ว่าแว่นตาหายไปไหน แต่เพราะอาการคอแห้งที่เกิดขึ้นมันทรมานเกินไปจนต้องลุกงัวเงียขึ้นมามองหาน้ำดื่ม โชคดีที่อีกฝ่ายเปิดไฟหัวเตียงและห้องน้ำทิ้งไว้ให้ถึงได้มองเห็นว่าอะไรอยู่ทางไหนบ้างถึงจะมัวๆ ไปนิด

สัมผัสแรกที่แตะจมูกจากในตู้เย็นที่เปิดออกมาทำเอาแทบอาเจียน เหมือนกลิ่นโซนฟาสต์ฟู้ดของห้องสรรพสินค้าที่มีสารพัดกลิ่นอาหารตีกัน จินตภัทรพยายามหยีตามองหาขวดน้ำดื่ม จนกระทั่งเจอขวดใสๆ ที่เสียบอยู่ มือเรียวหยิบแล้วรีบหมุนฝาเกลียวออกก่อนจะกระดกขวดดื่มอึกๆ อย่างกระหาย ถึงรสชาติจะแปร่งๆ ไปบ้างมีรสฝาดๆ หวานๆ ไม่รู้ว่าเพราะรู้สึกไม่ค่อยสบาย ลิ้นเลยรับรสแปลกไป หรือเพราะแท้จริงมันไม่ใช่น้ำเปล่า

วางขวดแก้วเปล่าๆ ไว้ในอ่างล้างจานที่อยู่ข้างตู้เย็นแล้วก็พาตัวเองเดินสะเปะสะปะไปทิ้งตัวลงนอนหลับไปอีกรอบ โดยไม่ได้ยินแม้แต่ เสียงดัง แกร๊ก เบาๆ ของวัตถุกรอบสีดำ ที่หล่นลงมาอยู่ข้างเตียง

 

....................

 

"อารมณ์ดีจังวะ วันนี้สอยเด็กได้เหรอ ยิ้มไม่หุบเลยมึง ไอ้บี"

เสียงแซวของพี่ชายเจ้าของร้านดังขึ้นมาทักทายขณะที่ร่างสูงใหญ่เดินลงจากเวที วันนี้กวินไม่ได้มาเพราะสลับกับพี่ชายดูหลานที่บ้าน

"เปล่าพี่ เอ่อ วันนี้ผมกลับก่อนนะ"

"เฮ้ย ไม่อยู่แดกด้วยกันก่อนวะ"

"วันหลังละกันพี่กวี ผมกลับก่อน"

"เออๆ กลับดีๆ มึง"

กวีมองตามเพื่อนของน้องชายอย่างรู้สึกแปลกใจ เพราะปกติต่อให้ได้หญิงกลับห้อง จอมพลก็ไม่เคยกลับเร็วขนาดนี้ เพราะนี่เพิ่งจะตีสอง ปกติหลังจากเล่นเสร็จ ก็ต้องมานั่งกินเหล้าฟรีจนเกือบสว่างกว่าจะกลับไปหลับไปนอน

 

 

ชายหนุ่มแทบจะเหาะกลับมาคอนโดฯ เพราะเปลี่ยนจากเรียกแท็กซี่มาเป็นซ้อนมอเตอร์ไซค์เด็กในร้านให้พามาส่ง มันเป็นวันแปลกๆ ที่เจ้าตัวไม่เข้าใจว่าทำไมจิตใจถึงจดจ่ออยู่กับคนที่นอนก้นโด่งอยู่ที่ห้อง ตื่นเต้นแม้กระทั่งตอนเดินออกจากลิฟต์แล้วแตะคีย์การ์ดเข้าห้อง กวาดตามองทุกอย่างยังปกติดีอยู่ มือหนากดสวิตช์เปิดไฟดวงกลางห้องแล้วค่อยๆ ย่องไปวางกระเป๋ากีตาร์ กระเป๋าสตางค์และโทรศัพท์มือถือโยนไว้บนโซฟาก่อนจะใช้เท้าเหยียบส้นรองเท้าผ้าใบคู่เก่งถอดออก แล้วจมูกก็ปะทะกับกลิ่นเท้าของตัวเองจังๆ

"หื้ม สัด...เดี๋ยวแม่งตื่นมาด่าอีก จมูกยิ่งดีๆ อยู่"

บ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะรีบโยนรองเท้าใส่ตู้แล้วพับขากางเกงยีนส์ขาดๆของตัวเอง แล้วเดินไปล้างเท้า แต่ล้างไปล้างมาขากางเกงก็เปียกอีก สุดท้ายก็ต้องถอดเสื้อผ้าอาบน้ำ ทั้งที่ปกติกลับมาชุดไหนก็นอนมันชุดนั้นตลอด

"เหย"

ร่างสูงที่เดินเช็ดผมออกมาหยุดหน้าตู้เย็นมองขวดเปล่าที่วางทิ้งไว้ ก่อนจะหันกลับไปมองคนที่นอนหลับอุตุอยู่ ขวดแก้วที่วางทิ้งไว้คือขวดวอดก้าผสมสไปรท์ที่เขาเอาไว้จิบอันตรธานหายไปทั้งขวด ซึ่งมีความแรงพอสมควรเมื่อถูกผสมไปแล้ว

"จีน" มือหนาทิ้งผ้าเช็ดผมลงบนเก้าอี้ข้างเตียงที่พาดเสื้อผ้าสารพัดเอาไว้ก่อนจะนั่งลงข้างๆ ร่างบางที่นอนหลับสนิท แต่กลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลย จนกระทั่งวางมือลงที่แขนเรียวและสัมผัสถึงไอร้อนที่ทำเอาสะดุ้ง

"ฉิบหายละ"

จอมพลรีบแตะหลังมือตรงซอกคอขาว และพบว่าอุณหภูมิร่างกายของจินตภัทรตอนนี้มันสูงมากจนผิดปกติ เขาไม่รู้ว่าเพราะเจ้าตัวมีไข้อยู่แล้ว หรือเพราะดื่มแอลกอฮอล์เข้าไป เพราะมันเป็นได้ทั้งสองอย่าง และอันตรายเกินไปถ้าหากจะปล่อยให้หลับไปทั้งแบบนี้ เพราะหลายคนที่เมาหลับแล้วช็อกตายไปไม่รู้เรื่องก็มีเยอะแยะ

"ห่าเอ๊ย ไม่ได้นอนแล้วกู"  สบถกับตัวเองก่อนจะคว้าผ้าเช็ดผมที่เพิ่งโยนทิ้งไปขึ้นมาแล้วรีบไปคว้ากระติกน้ำแข็งที่พอจะรองน้ำมาใช้แทนกะละมังได้เพราะเขาไม่มีอะไรที่พอจะใช้ได้เลย

 

"อื้อ หนาว"

เสียงงัวเงียงอแงดังขึ้นทันทีที่มือหนาค่อยๆ เช็ดใบหน้าและลำคอให้เพื่อลดไข้ จินตภัทรขยับหนีทั้งๆ ที่หลับตา แต่แทนที่จะถอยออกก็ดันขดตัวแล้วเกยขึ้นมาหนุนบนตักของร่างสูงแทน

มือเล็กๆ จิกกางเกงบ็อกเซอร์ของอีกฝ่ายเอาไว้อย่างไม่รู้ตัว จอมพลได้แต่ก้มมองคนที่หลับไม่รู้เรื่องรู้ราวแล้วถอนใจออกมา มือที่ถือผ้าขนหนูอยู่ค่อยๆ สอดเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวบางแล้วเช็ดตัวให้ เขาต้องสละเสื้อฮู้ดสีแดงแขนยาวราคาแพงสวมทับเสื้อยืดบริจาคของเด็กชาวเขา เพราะจินตภัทรดูเหมือนมีไข้จริงๆ ขืนยังสวมเสื้อบางๆ นอนก็มีหวังได้นอนขี้มูกไหลจนเช้าแน่ๆ

 

หลังจากที่เอาผ้าไปซักตากเรียบร้อยก็เดินกลับมาพร้อมที่จะทิ้งตัวลงนอน แต่กลับรู้สึกขบขันกับท่านอนก้นโด่งของจินตภัทรที่ตอนนี้ไม่ต่างจากเด็กเล็กๆ สวมเสื้อผ้าผิดไซซ์ ทั้งชายเสื้อที่ยาวปิดคลุมลงมาจนถึงเข่า แถมมือเล็กๆ ก็หายเข้าไปในแขนเสื้อจนหมด

ร่างสูงใหญ่ค่อยๆ วางเข่าลงบนเตียงและขยับไปนอนข้างๆ ก่อนจะถอนใจออกมาอย่างเซ็งๆ ที่เขาไม่เคยมีผ้าห่มเพราะเป็นคนขี้ร้อน ก็เลยไม่เคยมีเครื่องนอนชนิดนี้อยู่เลย พอมาตอนนี้กลับรู้สึกอยากจะมีขึ้นมาเพราะคนข้างๆ

จอมพลขยับเข้าไปหาร่างที่นอนหลับอุตุก่อนจะสอดแขนโอบเอวและรั้งกายบางให้ขยับเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด ทันทีที่รวบตัวมากอดไว้ จินตภัทรก็ขยับเข้าหาไออุ่นอย่างอัตโนมัติราวกับเด็กติดหมอนข้าง ขาเล็กๆ พยายามก่ายขึ้นมาบนขายาวๆ ของจอมพล แต่สุดท้ายก็ก่ายไม่ได้เพราะขาสั้นเกินไป การกระทำนั้นตลกจนเรียกเสียงหัวเราะเบาๆ จากคนที่ยังไม่หลับได้ก่อนจะถอนใจออกมาขณะที่พิจารณาใบหน้าของจินตภัทรใกล้ๆ

นิ้วหัวแม่มืออุ่นค่อยๆ เกลี่ยแก้มใสไปมาอย่างรู้สึกเอ็นดู เขาไม่เคยถามอายุจินตภัทร แต่ก็พอเดาได้ว่าคงไล่ๆ กับเขา แต่ที่แน่ๆ คงเด็กกว่าสักปีสองปี เพราะดูจากท่าทางแล้วมันงอแงผิดวิสัยคนที่โตๆ กันแล้ว

"หึๆ"

จอมพลผงะไปอึดใจหนึ่งเมื่อมีเสียงหัวเราะดังออกมาจากริมฝีปากอิ่มที่อยู่ใกล้แค่ลมหายใจกั้น จินตภัทรนอนหัวเราะหึๆ ออกมาเหมือนคนละเมอทั้งที่หลับตาอยู่

"เอ๊า แก๊งสามช่าเข้าฝันเหรอวะ"

จอมพลแซวคนละเมอขณะบีบแก้มนุ่มอย่างมันเขี้ยว แต่จู่ๆ ร่างบางที่นอนหัวเราะเมื่อครู่ก็ปัดมือเขาทิ้งแล้วกระเด้งตัวลุกขึ้นมาเหมือนองค์ประทับ ร่างสูงแทบจะพนมมือรับพ่อปู่ที่อาจจะประทับร่างคนตรงหน้า แต่พอเห็นมือเรียวเริ่มดึงเสื้อที่สวมอยู่อย่างหงุดหงิดก็รู้เลยว่าไม่ใช่องค์พ่อปู่ แต่เป็นฟิลลิ่งคนเมาล้วนๆ

"โง้ยยยยยยย ร้อนนนนนน" เสียงขี้เมาบ่นก่อนจะมุดหัวลงไปในคอเสื้อแล้วหาทางถอดออก

"เฮ้ยๆ อย่าถอดนะ ถอดปั๊บนี่จับขึงเลยนะ"  จอมพลรีบรั้งชายเสื้อฮู้ดสีแดงของตัวเองที่สวมให้จินตภัทรเอาไว้พลางพูดขู่ไปขำไป

"อ๊อย ร้อนนนนนนน ม่ายเปิดแอร์ไง ขี้งกอ่อ เปิดแอร์กัวเปืองหง่อ"

คิ้วหนาเลิกขึ้นขณะที่ฟังคำตัดพ้อซึ่งมันคุ้นมากเพราะเขาเคยพูดกับจินตภัทรแบบนี้ตอนที่ไปค้างห้อง 2207

มือหนาแกล้งผลักอีกฝ่ายที่ยังมุดหัวอยู่ในเสื้อหาทางออกไม่เจอ ผลักเล่นเหมือนตุ๊กตาล้มลุก ผลักไป ผลักมา แล้วขำสนุกอยู่คนเดียว จนกระทั่งเสียงสุดระทึกขวัญดังขึ้น

"อึก อุ๊แหวะ!"

"เอ้า เหี้ย!"

ร่างสูงกระเด้งลุกจากเตียงก่อนจะรวบชายเสื้อที่จินตภัทรสวมอยู่แล้วรีบถอดออก ซากของเก่าที่จินตภัทรแหวะออกมาทำเอาเจ้าของห้องอยากลงไปดิ้นตาย เสื้อที่แสนแพงเละเทะไม่มีชิ้นดี ตอนนี้จินตภัทรนั่งเปลือยท่อนบนอยู่บนเตียงหน้าตาเหลอหลา เริ่มมีสติขึ้นมานิดๆ

"เอ๊า ลุกสิเว้ย"

จอมพลรีบลากคนที่ยังเมาขี้ตาให้ลงมาจากเตียง โชคดีที่ไม่เลอะผ้าปูที่นอนด้วย มือหนาผลักจินตภัทรเข้าไปในห้องน้ำ แล้วสั่งให้ล้างหน้าบ้วนปากด้วยน้ำยาบ้วนปากให้สะอาด ส่วนตัวเองก็ยืนไว้อาลัยเสื้อราคาเกือบหกพันที่ถูกหย่อนลงถุงดำอย่างเศร้าๆ

"แม่ง กูจะทำไงดีวะเนี่ย ไอ้เชี่ยตีห้าแล้ว เมื่อไหร่กูจะ..."  ขณะที่กำลังบ่นอยู่หน้าอ่างล้างจานก็สะดุ้งสุดตัวเพราะอยู่ๆ ก็มีสิ่งมีชีวิตมุดหัวเข้ามาอยู่ในเสื้อเขาแล้วบ่นเหมือนเด็ก

"หงึ หนาว ฮืออออ"

สัมผัสของผิวนุ่มลื่นที่แนบอยู่ที่แผ่นหลังชวนสยิวจนยืนเกร็งไปหมด จินตภัทรดูเหมือนจะไม่ค่อยมีสติมากเท่าไหร่ถึงกล้ามุดเข้ามาในเสื้อเขาแบบนี้ ความรู้สึกบางอย่างก่อขึ้นในใจตอนที่แขนเล็กๆ กอดเอวเขาไว้แน่นขณะที่ตัวยังซุกอยู่ในเสื้อขยุกขยิก

"ถ้าไม่สร่างจะทำให้อุ่นจนร้อนเลย" คำพูดสองแง่สองง่ามที่รู้อยู่คนเดียวเอ่ยออกมาทั้งๆ ที่รู้ว่าอีกฝ่ายคงไม่เข้าใจ

"..." ไม่มีสัญญาณตอบรับจากมนุษย์ผู้มีส่วนสูงเพียงหนึ่งร้อยห้าสิบเจ็ดเซนติเมตร

"จีน..."

เรียกชื่อเป็นครั้งสุดท้าย และความอดทนของมนุษย์ผู้ชายที่พร้อมจะข่มเหงคนไร้สติก็หมดลง มือหนาเลิกเสื้อยืดแล้วถอดออกก่อนจะปามันลอยข้ามห้องไป หันกลับมาหาคนที่ยืนหลับกลางอากาศเตรียมจะผลักร่างบางให้ถอยกลับไปที่เตียง แต่มือหนากลับหยุดคว้างทำอะไรไม่ถูกเมื่อหัวกลมของจินตภัทรเซมาซบอกเขาแล้วใช้สองแขนโอบกอดเขาอีกครั้ง

"อุ่นจัง..."

เสียงละเมอราวกระซิบของจินตภัทรดังขึ้นพร้อมกับแก้มนุ่มๆ ไถไปไถมากับอกกว้าง

ร่างสูงใหญ่ที่คิดจะเผด็จศึกอีกฝ่ายทำได้แค่ยืนเคว้งคว้างไม่รู้จะต้องทำยังไง แต่คิดว่าโชคดีเท่าไหร่แล้วที่จินตภัทรเมา

ถ้าอีกฝ่ายยังมีสติอยู่ จอมพลคิดว่าเขาคงรู้สึกอายมากที่ปล่อยให้อีกฝ่ายแนบใบหน้าลงมาที่หน้าอกข้างซ้ายตอนนี้

เพราะเสียงหัวใจของเขามันดังยิ่งกว่าเสียงกลองชุด รวมทั้งใบหน้าก็ซ่อนความรู้สึกเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว มือที่ลอยคว้างค่อยๆ สัมผัสไหล่เนียนและลูบไล้ผิวบอบบางด้วยความรู้สึกเผลอไผล ค่อยๆ ประคองกอดคนที่ตัวเล็กกว่าเอาไว้ กอดรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ พลางก้มลงกดจมูกลงที่เรือนผมนุ่มและค่อยๆ กดจูบแผ่วเบา

ถึงจะปฏิเสธไม่ได้ว่าก่อนหน้านี้เขาเคยรู้สึกไม่ดีกับอีกฝ่าย เพราะความคิดที่ไม่ตรงกัน และเพิ่งจะทะเลาะกันแรงๆ ไป แต่เขากลับถูกดึงดูดด้วยการกระทำน่ารักๆ ที่จินตภัทรคงไม่รู้ตัวเลยว่ามันสร้างความเสียหายกับหัวใจคนอื่นมากแค่ไหน

ความรู้สึกหมั่นไส้ที่เคยเกิดขึ้นมันจางหายไปจนเขาจำไม่ได้ว่าทำไมถึงไม่เคยรู้สึกพิศวาสคนในอ้อมกอดแม้แต่น้อย

 

ขณะที่ตกอยู่ในห้วงความสับสนในจิตใจกับคนข้างห้องที่เจอกันแค่อาทิตย์เดียว  ชายหนุ่มกลับลืมเลือนอดีตไปได้โดยไม่รู้ตัว

เขาไม่ชอบที่จินตภัทรทำให้นึกถึงพิมพ์ในบางครั้ง

แต่เขาชอบตัวเองเวลาที่อยู่กับจินตภัทร ได้เป็นตัวเอง ได้พูด ได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำกับใคร

และชอบช่วงเวลานี้...ช่วงเวลาที่เหมือนได้พบกลับมาเจอ เพื่อนเก่า ที่หายหน้าหายตาไปนาน

 

เพื่อนเก่าที่ชื่อว่า...ความรัก

 

....................

 

เสียงนกที่เกาะอยู่บนกรอบหน้าต่างเหนือเตียงดังจุ๊บจิ๊บๆ ราวกับพวกขี้นินทา ดวงตารีค่อยๆ ลืมขึ้นพร้อมกับความรู้สึกที่หนักหัวไปหมดเหมือนตอนไปรับน้องแล้วรุ่นพี่บังคับให้ดื่มเหล้า ตื่นเช้ามาก็อาการคล้ายๆ แบบนี้

สิ่งแรกที่จินตภัทรมองเห็นคือใบหน้าเลือนๆ ของคนที่นอนอยู่ข้างๆ ดวงตาปรือปรอยของคนเพิ่งตื่นกวาดตามองไปเรื่อยจนมาถึงมือที่วางไว้ข้างหมอน ขยับนิ้วเพียงเล็กน้อยก็รู้สึกถึงมืออุ่นๆ ที่จับมือเขาเอาไว้ นิ้วที่ใหญ่กว่าสอดประสานไว้ระหว่างนิ้วเรียว ถึงจะมองไม่ชัดแต่กลับรู้สึกเหมือนอีกฝ่ายจับมือเขาเอาไว้ พอค่อยๆ ดึงออก มือของคนที่หลับอยู่ก็รีบกุมมือเขาเอาไว้ พร้อมกับชื่อที่เอ่ยออกมาจากปากของคนที่ยังหลับสนิท

"จีน..."

ทั้งที่ผ่านมามีแต่ชื่อของผู้หญิงคนนั้นตลอด แต่ในวันนี้กลับเป็นชื่อของตัวเองได้ยินชัดเจนเต็มสองหู...

นาทีนั้น จินตภัทรรู้สึกกลัว...กลัวความสัมพันธ์บางอย่างที่มันอาจจะเกิดขึ้น

กลัวว่าคนที่นอนอยู่ข้างๆ จะเข้าใจผิด เพียงเพราะความสนิทสนมที่เกิดขึ้นเร็วเกินไประหว่างกันและกัน

ได้แต่ภาวนาว่าเมื่อตื่นขึ้นมา จอมพลจะด่าเขาต่อไป หรือยังแกล้งเขาเหมือนที่ผ่านมา

แต่ขออย่างเดียว อย่าพูดว่าชอบหรือรักกันเด็ดขาด...


 

 


.............TBC...............

#2209Bnior





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,309 ความคิดเห็น

  1. #18249 PiyadaSombutmak (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:01
    ทำไมอะจีนนน
    #18,249
    0
  2. #18068 Cartoonpbct (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 12:21
    ฮรืออ ทำไมละจีน ทำไมจะรักไม่ได้
    #18,068
    0
  3. #15420 aukkhauupaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 21:34
    กำลังจะดีแล้วเชียว ทำไมอ่าจีนนนนนนน เคยมีปมเกี่ยวกับจอมพลหรอ?หรืออะไรรรรร
    #15,420
    0
  4. #13008 nutexokris (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 17:51
    จีนต้องมีปมแน่ๆเลบ
    #13,008
    0
  5. #10968 pqppp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 01:29
    ทำไมอะจีนนนน
    #10,968
    0
  6. #10034 JJJ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:29
    กรี๊ดดดดดดดด น่ารักมากกก

    เป็นอะไรธรรมดาแต่อบอุ่นมากๆ ละมุนมาก งื้อ
    #10,034
    0
  7. #9359 Pathanya (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 22:20
    ทำไมคุณจินยองถึงกลัวความสัมพันธ์...
    #9,359
    0
  8. #8894 pa rang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 22:57
    บทจะน่ารักก็น่ารักซะ
    #8,894
    0
  9. #7699 GGiinngg77 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 11:33
    ถูกใจพี่บีก็ตอนนี้นี่แหละ
    #7,699
    0
  10. #7508 deffjb (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 22:29
    หลงรักป้าข้างห้องแล้วสิจอมพล หึหึ
    #7,508
    0
  11. #6414 V'vitaJ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 09:47
    โอ่ยยย เรื่องนี้สนุกพึ่งมาอ่าน ตอนเห็นแท็กในทวิตนึกว่าฟิคย้อนยุคเพราะเห็นจอมพลๆ เลยไม่อ่าน แต่จริงๆแล้วไม่ใช่ 555555
    #6,414
    0
  12. #5798 Callmesut (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 21:30
    จีนเปิดใจหน่อยดีมั้ย
    #5,798
    0
  13. #5464 aumjunjin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 09:09
    ทำไมจีนคิดแบบนั้นอ่า พี่บีเริ่มชอบจีนแล้วน้า เมาบ่อยๆนะ ยั่วให้อิพี่ตบะแตกไปเลย อิอิ
    #5,464
    0
  14. #5425 Minttt_pjy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 19:29
    ทำไมจีนน่ารักขนาดเน้ ไม่แปลกที่จอมพลจะหลงรัก พอเมาแล้วน่ารักระดับล้าน งืออออออ แต่เหมือนว่าจะได้กลิ่นดราม่าจากที่ไกลๆนะคะ....
    #5,425
    0
  15. #4897 MatteMe (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 23:06
    เป็นไงล่ะจอมพล อีใจง่าย โธ่ว แค่นี้ก็หลงรักแล้ว ถ้าได้เจอความน่ารักจีนแบบเต็มแม็คจะหลงหนักไปอีกขนาดไหน แต่นี่ก็ว่าตอนเมาน่ารักสุดแล้วอ่าาาาา รู้สึกหวงจีนขึ้นมาทันทีเลย
    #4,897
    0
  16. #4519 Iamdeeney (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 12:16
    โอ้ยยย กินไปเยอะขนาดนั้นอะ ฟินนนน~
    #4,519
    0
  17. #4482 PuiPui--r (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 23:52
    ดีแล้วจีนที่กลัว ผู้ชายแย่ๆแบบนี้มารักมาชอบนี่กรรมเลยนะ
    #4,482
    0
  18. #4354 Memekarn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 14:19
    รู้สึกจะเจอดราม่ายังไงก็ไม่รู้....
    #4,354
    0
  19. #4298 eyebaysong (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 22:35
    เหมือนจะมีกลิ่น ดราม่า จางๆ มีลางเหมือนมันจะมา ...
    #4,298
    0
  20. #4225 Aeemmii'z (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 18:48
    นี่ว่าจีนก็มีปมกับความรักอ่ะ
    #4,225
    0
  21. #3834 Jung_jay (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 13:53
    พี่ตองพลคนหล่ออออ
    #3,834
    0
  22. #3804 ฮารุมิ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 23:22
    อย่างน้อยจอมพลก็ยังห้ามใจตัวเองได้ สุดยอดจริงๆ
    #3,804
    0
  23. #3760 mpoial (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 21:23
    ฮือออ เริ่มจะเข้าใจจีนแล้วหล่ะ มิน่าชอบแต่งนิยายแบบไม่สมหวัง นางกลัวความรักใช่มั้ยคะ ฮืออออออ
    #3,760
    0
  24. #3671 [10000] li (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 19:52
    พี่บีหวั่นไหวก่อนแพ้น้าาาา#ทำหน้าล้อเลียน
    #3,671
    0
  25. #3011 Jackjui (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 01:21
    ชอบมากกกกกกกกกกกกกก
    #3,011
    0