[GOT7-FIC] Bad Neighbours & Upside Down #2209Bnior #2209UpsideDown

ตอนที่ 89 : EP.28 Payback

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    2 พ.ย. 60

Upside Down


#2209UpsideDown
โลกของผม โลกของคุณ โลกของเรา ที่ไม่มีอะไรเหมือนเดิม




Welcome To The Upside Down

EP.27





การชดใช้บางครั้งก็มาในรูปแบบที่เราคาดไม่ถึง....



"แจ็คเคยนอนกับพิมพ์ใช่ไหม"


คำถามที่ทำให้ตกตะลึงและทำได้เพียงแต่อ้ำอึ้ง ชายหนุ่มมองสบตาอีกฝ่ายก่อนจะถอนใจและหลับตาลงอย่างพยายามสงบสติอารมณ์ แต่อีกฝ่ายเป็นคนใจร้อน อยากรู้อะไรก็ต้องรู้ให้ได้ ซึ่งมันไม่ใช่ครั้งแรกที่กวินรู้สึกว่าตัวเองต้องตกเป็นผู้ต้องหาในสายตาคนรักซ้ำๆ 

มันทำให้เกิดคำถามว่า "ทำไมเขาต้องโดนกล่าวหาแบบนี้ด้วย?" และ "ความจริงแล้วเขาเป็นคนแบบไหนในสายตาของอนิล" กลายเป็นคำถามที่เขาไม่รู้ว่าควรจะหาคำตอบจากที่ไหน เพราะตอนนี้สายตาของอนิลที่มองเขามันเต็มไปด้วยการมองด้วยความสงสัยเคลือบแคลงใจ


"ถ้าตอบว่าใช่แล้วเอินจะพอใจใช่ไหม? ที่ถามมานี่อยากได้คำตอบว่าใช่หรือไม่ใช่ล่ะ?" 

ร่างผอมบางที่โดนถามกลับจ้องกลับมาเขม็งเช่นเดิม ก่อนจะพูดความรู้สึกของตัวเองบ้าง

"แล้วที่ถามเราเรื่องเสื้อบี แจ็คอยากได้คำตอบแบบไหน? อยากให้เราตอบว่าเราแอบไปเอากับเพื่อนแจ็คมารึเปล่า? เราคงโคตรโง่เลยที่ไปเอากับผู้ชายอื่นมา แถมยังเสือกใส่เสื้อเขากลับมาอะเนาะ" 

อนิลว่าพลางถอดเสื้อแจ็คเก็ตตัวนอกที่สวมอยู่แล้วปามันใส่อีกฝ่ายอย่างไม่สนใจว่ากระดุมเหล็กสีทองมันจะฟาดหน้าอีกฝ่ายเต็มๆ ก่อนจะหมุนตัววิ่งขึ้นบันไดตรงขึ้นไปห้องนอนตัวเองเพื่อหนีอีกฝ่าย


ถ้าเป็นก่อนหน้านี้...กวินคงเลือกที่จะเดินหนีออกจากบ้านไป อาจจะน้อยใจและผิดหวัง  

สุดท้ายก็ต้องมาง้องอนกันแบบเดิมๆ ซึ่งนั่นมันใช้ได้แค่ช่วงแรกที่คบกันเท่านั้น

เหมือนกับพฤติกรรมเอาแต่ใจของอนิลด้วย...ที่มันควรจบได้แล้ว



ตึง! 

"โอ้ย"

ขณะที่อนิลหมุนตัวกลับมาตั้งใจจะปิดประตู คนที่วิ่งตามมาก็ผลักประตูกลับจนกระแทกไหล่บางจนร่างบางร้องเสียงหลงและปล่อยมือที่พยายามดันประตูออก กวินก้าวเข้ามาในห้อง เสียงอะไรบางอย่างในมือกวินตวัดวาดหวดแหวกอากาศจนเกิดเสียงที่ทำให้ร่างบางสะดุ้งสุดตัวและเงยขึ้นมองอย่างหวาดผวา


ทำให้นึกถึงหลายเดือนก่อนหน้าที่พวกเขาจะคบกัน...

ก่อนที่พฤติกรรมน่ากลัวนั้นจะหายไปหลังจากคบกันจริงจังหลังจากที่อนิลกลับมาจากแอลเอ

พร้อมกับคำสัญญาว่าจะไม่ทำให้ร่างบางต้องเจ็บตัวอีกและจะพยายามทนุถนอมกันให้มากที่สุด



 "แจ็...." เสียงสั่นเครือที่กำลังจะเรียกชื่ออีกฝ่ายกลืนหายเข้าในลำคอทันทีที่เข็มขัดหนังถูกคล้องลงบนลำคอขาวและรูดมันจนสุดหัวเข็มขัดจนแน่น อนิลถูกจับลากแขนให้ลุกขึ้นก่อนจะถูกลากด้วยเข็มขัดในมือของอีกฝ่ายที่กระชากอย่างแรงจนใบหน้าสวยสะบัดไปตามแรง 

ไม่มีคำพูดใดๆ จากปากของคนที่ใช้แขนแกร่งโอบเอวบางแล้วเหวี่ยงอนิลลงบนเตียงและคร่อมกายอยู่ด้านบนพร้อมสีหน้าที่มองใบหน้าเหยเกของร่างบางด้วยสายตาเย็นชา

ความรู้สึกเจ็บแปรบที่ลำคอราวกับถูกบาดเนื้อด้วยเส้นเข็มขัดหนังสีน้ำตาล น้ำตาอุ่นเอ่อคลอขณะที่ได้ยินเสียงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่สวมอยู่ถูกกระชากออกจนกระดุมหลุดกระเด็นตามแรงมือของอีกฝ่าย มือเรียวพยายามผลักไสอีกฝ่ายออกแต่เมื่อมองใบหน้าของกวินที่ก้มลงมาหา เรี่ยวแรงที่กำลังปัดป้องอีกฝ่ายก็ค่อยๆ หมดไป เพราะหยดน้ำตาของอีกฝ่ายที่หยดลงมาบนใบหน้าของอนิลพร้อมกับมือหนาที่ค่อยๆ คลายออกจากเข็มขัดช้าๆ 


"แจ็คคิดว่าเราสองคนจะเข้าใจกันมากกว่านี้ คิดว่าเอินจะเป็นคนเดียวที่แจ็คสามารถวางใจได้ว่า ต่อให้คนอื่นพูดอะไรเอินก็ยังจะเชื่อมั่นในตัวแจ็ค เหมือนที่จีน พิมพ์ และทุกคนเชื่อว่าไอ้บีมันเป็นคนดี.."


ใช่ ในฐานะเพื่อน จอมพลก็เป็นคนดีนะ

แต่ในฐานะแฟนของพิมพ์....มันไม่ใช่



เคยมีใครคิดสงสัยไหมว่าก่อนที่จะมีชื่อเสียง ก่อนที่ บี เดฟโซล จะมีคนรู้จักเยอะขนาดนี้ 

มีรายได้มากพอจะกล้าพูดว่า "แฟนคนเดียวเลี้ยงได้" 

เคยมีใครถามไหมว่าก่อนหน้านี้ ใครเป็นคนเลี้ยงใครมากันแน่ๆ....



"แจ็คเคยรักพิมพ์มาก เป็นความรักแบบที่ผู้ชายคนนึงจะสามารถทำได้อยู่ในใจเงียบๆ แต่...แจ็คไม่เคยเอื้อมมือไปแตะต้องพิมพ์ ไม่เคยแม้แต่จะคิด จนกระทั่งวันที่มีเอิน วันที่แจ็คตัดสินใจที่จะมีเอินในชีวิต และเลือกที่จะผลักพิมพ์ออกไป นั่นเป็นวันสุดท้ายที่แจ็คคุยกับพิมพ์ วันสุดท้ายที่แจ็ครักพิมพ์..." 


ความรู้สึกผิดบาปที่เขาเลือกที่จะปล่อยมือผู้หญิงคนนั้นในวันเธอมีปัญหา และกำลังสับสนในชีวิต กวินไม่มีทางลืมมันไปได้ 

แต่จะให้ทำยังไงในเมื่อตอนนั้นหัวใจเขาได้เลือกไปแล้ว...เลือกอนิลไปแล้ว


(แจ็คยังชอบเราอยู่ไหม?)

"พิมพ์..." 

น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ หากเป็นก่อนหน้านี้เขาคงทิ้งทุกอย่างแล้ววิ่งไปหา...


(ถ้าตอนนั้นพิมพ์บอกว่าพิมพ์รู้มาตลอดว่าแจ็ครู้สึกยังไง แจ็คจะเลือกพิมพ์หรือว่าพี่แจนเหรอ?)

"ถามแบบนี้ทำไม คือ..." 

จะมีประโยชน์อะไรที่จะมาเห็นค่ากันในวันที่เขารักคนอื่นแล้ว


(ถ้าแจ็คเลิกกับพี่แจน แล้วพิมพ์เลิกกับบี เราจะ...)

"ไม่ ... เอ่อ ไม่ใช่ คือขอโทษนะพิมพ์แค่นี้ก่อน เดี๋ยวแจ็คโทรกลับไป"

มันจบแล้ว..ความรักที่เขาเคยให้ผู้หญิงคนหนึ่งมาตลอด 6 ปี มันจบลงเมื่อกวินเลือกที่จะตัดสายพิมพ์ไปและทิ้งเธอไว้กับปัญหาของตัวเอง และเดินไปหาคนที่เขากลัวว่าจะหายไปจากชีวิต...



มือเรียวที่สัมผัสใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาไม่ต่างกันเรียกสติของกวินให้กลับมาสู่ปัจจุบันที่เขาเจ็บปวดกับความไม่เชื่อใจ มันอาจจะจริงที่เขาเองหมดความน่าเชื่อถือในตัวไปเพราะเรื่องของพิมพ์ที่ต่อให้เขาพูดยังไงจอมพลก็ไม่มีวันเชื่อว่าเขาไม่รู้เรื่องที่พิมพ์ทำลงไป...ขณะที่มองหน้าคนที่รักที่สุดในแววตาของอนิลกลับทำให้เขานึกถึงคำพูดของจอมพลหลังจากที่เขาบอกว่าเขาไม่รู้เรื่องนั้นจริงๆ 


"ในเมื่อคนแนะนำให้พิมพ์ไปหาไอ้แก่นั้นคือพี่ชายพี่สะใภ้มึง กูจะเชื่อได้ยังไงว่ามึงไม่รู้เรื่องด้วยในเมื่อพิมพ์ไว้ใจมึงจนต้องปรึกษาทุกเรื่องในขณะที่กูแม่งกลายเป็นผัวโง่ๆ ที่ไม่เคยรู้อะไรเลย"  


เขาไม่เถียงแม้แต่คำเดียวเพราะความเชื่อใจก็เหมือนแก้วที่ค่อยๆ เกิดรอยร้าวมากขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่เขาได้แต่เงียบและปล่อยให้เวลารักษาใจ รักษามิตรภาพเอาไว้ แต่สิ่งที่จอมพลทำให้เขารู้สึกหมดความอดทนลงและไม่สามารถเชื่อใจเขาได้อีกต่อไป ก็เพราะเรื่องเงินที่เขากลั้นใจเก็บมันไปใช้หนี้ที่พิมพ์ก่อเอาไว้ก่อนจะจากไป เขาไม่พูดความจริงและหักรายได้ของจอมพลเกินเข้าไปในส่วนที่อีกฝ่ายจะได้ เพราะพี่ชายเขากำลังจะหย่าและต้องมีเงินสู้คดี เขาไม่มีเงินมากพอที่จะชดใช้แทน แต่เขาคิดว่าจอมพลมีส่วนที่ต้องรับผิดชอบมันแม้เจ้าตัวจะไม่รู้เลยก็ตาม


เงินหลายแสนบาทที่พิมพ์เป็นหนี้พี่กวี และเขาเพิ่งมารู้ในวันที่พิมพ์เสีย สิ่งแรกที่พี่ชายเขาพูดไม่ใช่การแสดงความเสียใจ หรือไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาลเหมือนพี่สะใภ้ แต่กลับบอกเขาว่าพิมพ์เป็นหนี้และรู้มาว่าครอบครัวพิมพ์ได้เงินมาจากครอบครัวอนิลเยอะจึงบอกให้เขาทวงมันคืนให้ 


ในขณะที่พ่อแม่ของพิมพ์กำลังเสียใจกับการจากไปของลูกสาว เขาจะกล้าอ้าปากทวงเงินได้เหรอ?


สุดท้ายเขาก็รู้ว่าที่มาของหนี้ก้อนนี้มันเกิดจากความรักแบบผิดๆ มาตลอดเวลาสามเต็มที่พิมพ์อยู่มหาลัยก่อนที่จอมพลจะเซ็นต์สัญญากับค่าย มันคือเงินที่จอมพลเข้าใจมาตลอดว่าพิมพ์เป็นคนหามาเพื่อใช้จ่ายด้วยกัน เพราะเธอรักจอมพลมากจึงทุกอย่างเพื่อที่จะใช้ชีวิตอย่างปกติ ทั้งที่หลังจากเธอตัดสินใจคบจอมพลทั้งที่ถูกพ่อแม่คัดค้านมาตลอด เพราะไอ้เด็กที่เล่นดนตรีตามผับและขี่มอเตอร์ไซต์รับจ้างเป็นรายได้เสริม ใครจะกล้าฝากชีวิตลูกสาวไว้ ใครจะอยากให้ลูกสาวเพียงคนเดียวต้องมาอยู่กับคนที่ฝันแค่จะเป็นนักร้องดัง แล้วใครจะไปรู้ว่าจอมพลจะดังขึ้นมาจริงๆ 

หนี้ที่จอมพลต้องจ่าย หนี้ที่จอมพลควรสะกิดใจและถามว่าแฟนสาวไปเอาเงินมากมายมาจากไหนเพื่อมาจ่ายซื้อข้าวของให้แฟน ทำให้จอมพลมีกินครบสามมื้อ มีอาหารที่ดีที่สุดกินเพื่อจะมีแรงไปทำงาน ไปเทรนด์ที่ค่าย และไปเรียนหนังสือ กวินเห็นสิ่งเหล่านี้มาตลอดแต่พิมพ์แค่ไม่เคยบอกว่า "เจ้าหนี้" คนนั้นคือพี่ชายเขาเอง 

 มันคือเหตุผลว่าทำไมตอนที่เขาคุยกับจินตภัทร เมื่อนักเขียนร่างเล็กพูดขึ้นมาว่าจะยอมชดใช้หนี้แทนจอมพล จบปัญหาทุกอย่างด้วยเงิน ขอแค่จอมพลมีความสุขและอยู่ด้วยกันตลอดไปเขาถึงรู้สึกไม่ดีมากๆ และไม่ชอบที่จะต้องมีใครมารับผิดชอบหนี้สินแทนใคร....และมันทำให้กวินรู้ทันทีว่าจินตภัทรไม่ต่างจากพิมพ์เลยแม้แต่น้อย


"แก้วมันแตกไปแล้ว" เสียงพึมพำจากปากของกวินและหันหนีลงจากเตียงไปทำเอาอนิลใจหาย

"อะไร? แจ็ค...เดี๋ยว"

"แก้วของเรามันแตกไปแล้ว ความเชื่อใจที่เอินมีให้แจ็คมันแตกไปแล้ว เอินไม่มีทางเชื่อใจแจ็คเพราะตลอดมาเอินพร้อมที่จะเชื่อคนอื่น เชื่อสิ่งที่ฟังคนอื่นมาแจ็คผิดเองที่ไม่พูดไม่อธิบาย แต่แจ็คคิดว่าถ้าคนเรารักกันจริงก็ควรรอที่จะให้อีกฝ่ายพูดออกมาหรือไม่ก็ถามสิ่งที่คาใจออกมาตรงๆ ถ้าเอินไม่สบายใจแล้วยังติดค้างความสัมพันธ์ของเราอยู่แค่เรื่องพิมพ์ สงสัยในตัวแจ็คเพราะอดีตที่มันแก้ไขไม่ได้ แจ็คก็คิดว่าแจ็คคงเดินไปพร้อมเอินกันเหมือนที่สัญญาไม่ได้...."


น้ำเสียงตัดพ้อปนสะอื้นหยุดเพียงแค่นั้นแต่มือที่กำลังจับลูกบิดประตูกลับถูกรั้งเอาไว้ ก่อนที่แขนเรียวจะกอดเอวหนาไว้จากด้านหลัง ใบหน้าสวยซบลงที่แผ่นหลังกว้างเสียงหายใจที่ขาดห้วงแปรเปลี่ยนเป็นเสียงสะอึกสะอื้น

"ฮึก ขอ..โทษอ่ะ ฮึก อย่าไปนะ เอินผิดเอง เอินไม่อยาก...ฮึก ไม่อยากโดนว่าก็เลยพูดหาเรื่อง ฮืออออ แจ็คอย่าไปนะ" 

"แจ็คไม่ได้หึง ไม่ได้คิดว่าเอินจะไปทำอะไรแย่ๆ กับไอ้บี แต่แจ็คไม่ชอบให้เอินโกหกกัน เราสัญญากันแล้วนี่..."


ใช่พวกเขาสัญญากันแล้ว สัญญาแล้วว่าจะไม่มีเรื่องปิดบังกันอีก และไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรคับข้องใจมากแค่ไหน ก็จะหันหน้ามาคุยกันและพูดแต่ความจริง...

กวินสูดหายใจเข้าก่อนจะกลั้นใจหันกลับมาเผชิญหน้ากันมือหนาค่อยๆ เกลี่ยหยดน้ำตาบนแก้มใสก่อนที่ทั้งคู่สบตากัน พร้อมกับคำสารภาพของอนิลที่เจ้าตัวหมดหนทางที่จะยื้ออีกฝ่ายได้แล้วนอกจากต้องพูดทุกอย่างออกไปให้หมด

เพราะว่ารักมาก...

และยอมเสียคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าไปไม่ได้


"เอิน ฮึก เอินไปทำงานกับบี แจนให้เอินไปทำงานด้วยเป็นคนดูแลตารางงาน แล้วตอนนั่งรถกลับมาด้วยกันมันหนาวมากบีเลยให้เอินยืมเสื้อแต่เอินลืมคืน แค่นั้นจริงๆ"  

ฟังแล้วก็ใจหาย กวินคิดว่าตัวเองไว้ใจคนผิดจริงๆ ที่ยอมกลับไปคุยกับยลรดาในฐานะเพื่อนอีกครั้งตามที่อีกฝ่ายบอกว่าเธอจะไม่วุ่นวายเรื่องส่วนตัวเขาอีก และเขาคิดว่าคนที่จะมาทำงานแทนเขาควรจะเป็นเพื่อนที่สนิทกับจอมพลมากพอที่จะปกป้องความลับของจอมพลไว้ได้และรักษาผลประโยชน์ให้จอมพลได้ หลังจากที่เขาหักเงินค่าตัวที่ได้จากการถ่ายโฆษณาของจอมพลเป็นก้อนสุดท้ายที่ใช้คืนพี่ชายเขา มันเป็นความผิดของเขาเองที่เลือกที่จะปิดเรื่องนี้ไว้ไม่บอกเพื่อนตรงๆ และเริ่มหักเงินในบัญชีของจอมพลออกเรื่อยๆ และอ้างว่าเป็นค่าจัดการนั่นนี่ที่จอมพลได้แต่พยักหน้ารับรู้เงียบๆ 

ตอนนี้ความผิดมันตกอยู่ที่ยลรดาเป็นคนแรกที่หลอกให้อนิลเข้าไปทำงานลำบากๆ แบบนั้น คุณหนูลูกเศรษฐีแบบแฟนเขาดันถูกหลอกให้ไปวิ่งไล่ตามดารา คอยกันแฟนคลับ ใช้ชีวิตกินนอนอยู่บนรถเกือบหกเจ็ดชั่วโมงต่อวัน 

ซึ่งดูก็รู้ว่าจงใจลากแฟนเขาไปลำบากชัดๆ...


"โง่จริงๆ เลย เขาหลอกให้ไปลำบากยังไม่รู้อีก" 

เสียงดุของกวินทำเอาคนฟังเบะปากปฏิเสธอย่างน่าสงสาร 

"ก็แจนบอกว่า..ถ้าอยากรู้ว่าแจ็คเป็นยังไงให้..."

"แล้วตอนนี้รู้รึยัง? รู้ไหมว่าแจ็คเป็นคนยังไง ได้รู้อย่างที่อยากรู้ไหม?" 

จบคำถามร่างบางก็ได้แต่ส่ายศีรษะไปมาแทนคำตอบ

ใช่..ไม่เห็นมีเรื่องอะไรที่อยากรู้เลย ไปนั่งรอทั้งวันแถมเสียเงินเลี้ยงขนมแฟนคลับ และเสียความรู้สึกอีกเพราะต้องไปนั่งฟังคำพูดเพ้อรักที่น่าหม่นหมองของแฟนคลับที่หลงรักศิลปินหัวปักหัวปำ

ขณะที่อนิลก้มหน้าลงอย่างสำนึกผิด มือหนาค่อยๆเชยคางมนขึ้นมาดูรอยแดงที่ลำคอขาวก่อนจะก้มลงไปประทับริมฝีปากจูบลงบนผิวเนียนราวกับปลอบขวัญ ก่อนที่สองแขนจะประคองร่างผอมบางขึ้นมาไว้ในอ้อมกอด ขาเรียวกอดก่ายเอวหนาขณะที่ถูกพาเดินไปที่เตียงและค่อยๆ ทิ้งตัวลงอย่างอ่อนโยนกว่าก่อนหน้านี้

สองกายโอบกอดสอดประสานคลี่คลายความรู้สึกผิดต่อกันด้วยความรักที่แค่มองสบตากันก็รู้ว่ามันไม่เคยจางหายไป อนิลได้เรียนรู้การรักและเชื่อใจ ในขณะที่กวินคิดว่าเขาพลาดที่ไว้ใจยลรดาจนคนรักของเขาต้องตกอยู่ในสภาพเด็กโกหกที่เจ้าตัวไม่ได้อยากเป็นเลยแม้แต่น้อย...



"ห้ามบอกเรื่องนี้กับแจ็ค...."

สิ่งที่ยลรดาพูดในตอนนั้นมันไม่ใช่การเตือนแต่มันเป็นกับดัก



...........TBC..........

หากใครจำไม่ได้ว่าแจ็คเปลี่ยนใจตอนไหนและบทสนทนาระหว่างแจ็คกับพิมพ์เกิดขึ้นเมื่อไหร่

ลองกลับไปอ่านตอนที่ 9 นะคะ > ตอนที่9







 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,309 ความคิดเห็น

  1. #18170 Defnan (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 20:01
    ความไม่เชื่อใจมันเกิดขึ้นเพราะอีกฝ่ายเลือกที่จะมีความลับ บางอย่างก็บอกกันไปเถอะ เก็บปัญหามาไว้คนเดียว สุดท้ายก็กลายเป็นคนที่ไม่น่าเชื่อใจ เห้อ เศร้า
    #18,170
    0
  2. #17487 jan05199 (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:35
    ตกใจนึกว่ากวินจะรุนแรงกับเอินดีแล้วมีอะไรก็พูดก็อธิบายกันเรื่องในอดีตยังไงมันก็กลับไปแก้ไม่ได้แล้ว
    #17,487
    0
  3. #17134 pailinkamlue11 (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 19:56
    เหมือนเรื่องทุกอย่างจะเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ แค่พูดกันออกมาตรงๆ แต่ในชีวิตจริงคงทำไม่ได้ทุกอย่าง
    #17,134
    0
  4. #16906 คัชช๊ะ (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 02:50
    เเจ็คเเคร์ไปหมดจนเก็บทุกอย่างไว้ที่ตัวเอง เรื่องมากมายเกิดจากการที่ต่างคนต่างมีความลับที่บอกใครไม่ได้เพราะไม่ได้กระทบเเค่คนเดียวเเต่ว่าหลายคน
    #16,906
    0
  5. #16454 MatteMe (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 23:17
    กวินยังเป็นคนดี(?)คนเดิมของเรา แต่บีกำลังคิดร้ายไปไกลมาก ถึงตอนนี้บอกได้เลยว่านี่คือครั้งแรกที่เรารู้สึกว่ากวินฉลาดและก้าวนำเอิน 55555555 ที่ผ่านมาลูกคุณแม่องค์ลงรัวๆ หรือเราอาจจะติดภาพภาคก่อนมาบ้างเล็กน้อยทำให้ยังรู้สึกว่ากวินกลัวเมีย 55555 ไหนจะกลัวบิลลี่อีก แต่การใจเย็นและเหตุผลของกวินในครั้งนี้ทำให้ดูเป็นผู้ใหญ่ ดูเป็นผู้นำ และน่าฝากชีวิต แค่กๆ นี่ส่วนตัวละ 5555555 แล้วการที่เอินจะอ่อนแอบ้างให้ได้รับการปกป้องจากกวินมันก็โคตรดีเลยนะ ให้กวินเป็นฝ่ายไปฉะกับป้าแจนเองบ้าง มาหลอกแก้แค้นเอินแบบนี้ได้ไง เล็กๆ น้อยๆ ก็เอานะป้า แพ้แล้วพาลสุดๆ อ่อ แล้วก็ไปเคลียร์กับอีบีด้วยนะ ก่อนจะแผลงฤทธิ์อะไรออกมา เฮ้ออออ เราว่าบางทีเราก็อินเกิน 55555555
    #16,454
    0
  6. #16438 super_man (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 22:39
    ต่างคนก็มีเหตุผลของตัวเอง
    แต่ก็ไม่ได้อธิบายหรือบอกใคร ก็เลยเข้าใจผิดกันไป จนเกิดความระแวงและไม่เชื่อใจ ส่วนกับดักของแจนนี้คือทำให้ผัวเมียเขาทะเลาะเข้าใจผิดกันหรืออย่างไร
    #16,438
    0
  7. #16363 KakunRam (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 10:10
    ถ้าตัวละครทุกตัวคุยกันได้มันก็จบแต่มันไม่ใช่ไง ปัญหานี้ช่างมีมายาวนานยิ่งนัก เฮิ่กกกกกก
    #16,363
    0
  8. #16351 ~AnNiE~ (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 23:00
    นี่มันชีวิตจริงชัดๆ
    ตัวละครทุกตัวในเรื่องนี้เป็นสีเทา
    แต่จะเทาเข้ม เทาอ่อนก็ว่ากันไป
    #16,351
    0
  9. #16309 JubJujube (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 09:36
    ฮรืออออ แจ็คคคคคค อยากกอดปลอบ
    #16,309
    0
  10. #16299 Rushy Isilrá (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 06:46
    เดี๋ยวนะ กับดัก?มันมีอะไรที่มากกว่านั้นมช่มั้ยคะซิส!!???
    #16,299
    0
  11. #16298 Rushy Isilrá (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2560 / 06:46
    เดี๋ยวนะ กับดัก?มันมีอะไรที่มากกว่านั้นมช่มั้ยคะซิส!!???
    #16,298
    0
  12. #16277 Jannie18 (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 14:52
    นิสัย ความคิดลึกๆแล้วการแสดงออกมันทำให้เราไม่รู้ว่าใครเป็นยังไงกันแน่ ถึงจะดูซับซ้อนแต่ทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง อย่างบีเนี้ยเหมือนจะดีแต่ก็ไม่ได้ดีมากแต่กลับกันอาจจะรักและจริงใจแค่กับจีนอ่ะ
    #16,277
    0
  13. #16275 Little-Chick (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 23:39
    ความรักมันลึกซึ้งเนอะ ฮรึก
    อ่านไปกรีดร้องไปอะจริงๆ มีให้ลุ้นตลอดๆ
    #16,275
    0
  14. #16273 Gotdr7 (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 21:31
    โอ้ยย ลุ้นมากเว่อออ คือเรียลมากอะ มันไม่มีใครจะแบบดีขาวสะอาดร้อยเปอร์ หรือเลวมากกชั่วสุดๆร้อยเปอร์ ชอบคาแรคเตอร์ทุกตัวละคร แล้วก้การวางสตอรี่มากกกกกก
    #16,273
    0
  15. #16271 LimoY (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 16:34
    เป็นฟิคเรื่องโปรดของเราเลยค่ะ สู้ๆนะคะ
    #16,271
    0
  16. #16270 Warabiw (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 14:55
    ถถถ อ่านช่วงแรกแล้วใจคอไม่ดีเลย นึกว่าแก้วมันแตกแล้วจริงๆ โอ๋ๆๆๆ รักกัน เข้าใจกัน ไว้ใจกันและกันนะ //ความลับเก็บไว้ก็ติดอยู่ในใจเราเพียงคนเดียว ความไม่ลับเมื่อกล่าวออกไป ก็อาจจะทำให้ใครไม่กล้ารับความเป็นจริง // พอได้มาอ่านในส่วนของความคิดแจ๊ค ก็ได้เข้าใจอะไรๆมากขึ้น การมองคนของแต่ละคนมันขึ้นอยู่กับมุมมองที่เลือกจะมอง เลือกจะรับรู้ เลือกจะเข้าใจกันจริงๆ เราคิดว่าการเป็นคนที่ถูกรักโดยส่วนใหญ่อย่างจอมพล คงคิดตื้นจนมองข้ามหลายสิ่งหลายอย่างไป เพื่อนกัน พูดคุย เปิดใจ สิ่งใดที่กระทำพลาดไปก็ let it go นะ 5555 // ฟิคที่มีความมนุษย์อย่างเรียล จ้าบมากไรท์ เป็นกำลังใจให้นะ
    #16,270
    0
  17. #16267 Sine Jaru (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 02:31
    ทุกอย่างมีเหตุและผลซินะ ตอนนี้สงสารแจ็ค
    #16,267
    0
  18. #16266 Soda princess (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 23:35
    โอโหหหหหห กวินผู้กุมความลับจนตัวเองดูแย่มาตลอด ฮืออออออออ
    #16,266
    0
  19. #16265 Yunau (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 22:22
    เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้วนะเนี่ย จอมพลนี่ถ้ามารู้ทีหลังจะยอมเชื่อแจ็คไหม
    #16,265
    0
  20. #16263 sunny3011 (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 21:54
    อึดอัดอ่ะ จอมพลนี่ดวงมีคนรักอุปถัมภ์ชัดๆ สงสารแจ็คแต่ปากหนักเองอ่ะ โอ้ยยอิน555
    #16,263
    0
  21. #16262 parkjinyoung_43 (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 21:47
    โถ่วววว กวินนี่เก็บความลับเอาไว้ซะจนคนอื่นมองตัวเองเป็นคนไม่ดีไปเลย คนดี????
    #16,262
    0
  22. #16261 jjyoung72 (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 20:38
    ทำไมกวินไม่บอกจอมพลไปค้าาาา
    #16,261
    0
  23. #16259 kudefull (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 20:29
    มือทาบอก ซับซ้อนอีกแล้วเด้อออ
    #16,259
    0
  24. #16258 mintmark0104 (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 20:29
    ป้าแจนก็ยังคงเป็นป้ามหาภัยเหมือนเดิม
    พิแจ็คคนดีของน้องงงง 
    #16,258
    0
  25. #16257 Ompiangtak (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 19:11
    ทำไมอ่านแล้วเหมือนเด็กอ.3โดนครูหลอกเลย หนูเอินนนนนนนนน
    #16,257
    0