[GOT7-FIC] Bad Neighbours & Upside Down #2209Bnior #2209UpsideDown

ตอนที่ 80 : EP.19 ชีวิตที่ฉันเหลืออยู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,430
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    11 ก.ย. 60

Upside Down


#2209UpsideDown
โลกของผม โลกของคุณ โลกของเรา ที่ไม่มีอะไรเหมือนเดิม




Welcome To The Upside Down

EP.19


เธอ ขอให้เธอจำเอาไว้  จากนี้ทุกลมหายใจ

มีแค่เธอ....แค่เธอเท่านั้น

ฉันขอให้เธอได้รู้ว่าชีวิตที่ฉันเหลืออยู่

จงมั่นใจฉันจะให้เธอ


ชีวิตที่ฉันเหลืออยู่ - BODY SLAM






จินตภัทร แปลว่า ผู้เจริญด้วยความคิด เป็นชื่อที่คุณยายของเขาเป็นคนตั้งให้ คุณยายเคยบอกว่าเขาเป็นเด็กที่ฉลาดมาตั้งแต่แรกเกิด แต่เมื่อผ่านการใช้ชีวิตมาเกือบ 24 ปี จินตภัทรก็ไม่ได้ฉลาดในทกๆ เรื่อง มันทำให้เขาคิดว่าจริงๆ แล้ว คำแปลที่หมายถึง  ผู้เจริญด้วยความคิด มันก็แค่อาจจะเป็นแค่การอวยพรจากยายให้เขามีความคิดแบบผู้เจริญทางปัญญา เหมือนกับ โจ น้องชายของเขาที่ชื่อ จุลภัทร ที่เป็นชื่อมงคที่ยายแย่งพ่อกับแม่ตั้งจนได้ 

ที่จู่ๆ ก็คิดถึงที่มาของชื่อตัวเอง ก็เพราะข่าวการมาเยี่ยมเยือนหลานๆ ของคนตั้งชื่อนี่แหละ....


"แม่บอกยายเป็นคนบอกเรื่องแฟนพี่ เพื่อนยายที่ไปวัดด้วยกันเม้าส์ให้ฟัง...ยายเลยบอกจะมา"

"มาคนเดียว?"

"ตลกดิ แม่กับพ่อก็ลางานมาด้วย เขาอยากเที่ยวกรุงเทพฯ แม่เลยบอกว่าจะพายายมานอนคอนโดพี่"

"จะมานอนได้ไง ห้องมีแค่นี้...."

"โจบอกว่าแฟนพี่อยู่ห้องข้างๆ" เด็กหนุ่มหน้าตี๋พูดพลางขยับแว่นกรอบใสในมือก็ถูๆ ขัดๆ กีตาร์ที่ขอหยิบยืมว่าที่พี่เขยมาเชยชม

"หงึ..." ริมฝีปากอิ่มบึนใส่น้องชายตัวดีที่บังอาจเจ้ากี้เจ้าการไปพูดเรื่องห้องของจอมพลที่เขามีอภิสิทธิ์ในการเดินเข้าเดินออกทั้งสองห้องราวกับบ้านตัวเอง แต่ยังไงมันก็ไม่ใช่ห้องเขาที่จะถือวิสาสะพาญาติมานอนได้


จุลภัทรเป็นน้องชายที่อายุห่างจากพี่ชายอย่างจินตภัทรถึง 6 ปี แต่กลับสูงกว่าพี่แล้วในตอนนี้แม้ว่าจะเพิ่งจบมัธยมปลายก็ตาม สิ่งที่นับว่าเป็นเรื่องโชคดีที่สุดของเขาเรื่องแรกคงเป็นเรื่องของพี่ชายที่ยายรักมากและส่งมาอยู่กรุงเทพตั้งแต่เรียนเตรียมอุดมทำให้เขาได้อานิสงค์นี้ในการขอมาเรียนกรุงเทพด้วย แม้จะมีข้อแม้ว่าต้องจบมัธยมก่อนก็ตาม


"โจถ่ายรูปคู่พี่บีไปอวดเพื่อนได้มะ?" 

"ถามพี่บีสิ ตอนนี้ผู้จัดการใหม่เขายังไม่มาเลยเห็นว่าคนที่ทาบทามไว้ขอยกเลิกสัญญา ตอนนี้ไม่รู้หาใครมาแทน"

"แล้วปกติพวกพี่ถ่ายรูปคู่กันมะ?"

"ไม่อะ ถ่ายทำไม? อยู่ด้วยกันทุกวัน"

"เอ๋า มีแฟนเป็นดาราทั้งที แล้วนี่พี่บีไปไหนอะ?" 

"ไปทำงานสิ วันนี้มีถ่ายละคร"

"แล้วพี่ไม่ไปเฝ้าเค้าอ๋อ? สาวๆ เยอะนะ เออใช่ๆ เห็นว่านางเอกอะเป็นนางแบบโคตรสวยเลย อยากเห็นตัวจริงอะ"

"แก้มยุ้ยเหรอ? อืม ก็สวยนะ แต่ตัวจริงยังเด็กอยู่เลย แต่แต่งหน้าขึ้นมากๆ พอแต่งตัวเป็นผู้ใหญ่ก็ดูโตเป็นสาวมากเลยอะ" 

"พี่บีเค้าจะนอกใจพี่ป่าว อยู่กับคนสวยๆ แบบนี้อะ"

"คนมันจะนอกใจจะอยู่ที่ไหนก็นอกใจ เขาก็อยู่ในวงการมาตั้งนาน ถ้าจะเป็นคนเจ้าชู้ก็คงเป็นตั้งแต่ตอนคบแฟนเก่าแล้วมั้ง"

"พี่พูดเหมือนไม่แคร์เลยอะ ถ้าเขาไปชอบคนอื่นพี่ไม่เสียอ๋อ?" 

"ก็เสียใจ แต่ทำไงได้อะ? เป็นโจจะทำยังไง?"

"อืมมมม ถ้าโจมีแฟนเป็นดารา โจก็จะตามไปทุกที่อะ"

"ถ้านอกใจไปแล้ว ตามไปทุกที่ก็เหนื่อยเปล่า กลายเป็นคนไร้ค่าที่ต้องมานั่งระแวงกลัวเขาจะไม่รัก เอาเวลามารักตัวเองดีกว่า"

"พี่ก็แบบเนี้ยตลอด พี่เบญเขาถึง..."


พอพูดชื่อต้องห้ามขึ้นมา จินตภัทรก็หันไปจ้องหน้าน้องชายนิ่งๆ จนจุลภัทรต้องเงียบ แม้ว่ามันจะเป็นความจริงที่จินตภัทรเป็นในเรื่องของการไม่แสดงอาการหึงหวงหรือแสดงความเป็นเจ้าของอีกฝ่าย แต่ก็ใช่ว่าพอประการณ์ไม่ดีแล้วเขาจะต้องเปลี่ยนอะไรไปจากเดิม 

สุดท้ายจินตภัทรก็ทำตัวเหมือนตอนที่คบกับเบญ 

อยู่ในที่ของตัวเอง ไม่ก้าวก่ายกันและกันจนอึดอัด 

และแม้ว่าจะอยู่ในช่วงโปรโมชั่นที่แฟนหนุ่มยังคอยตามใจและคอยรายงานตัวถ่ายรูปส่งมาให้ตลอดว่าทำอะไรอยู่ แต่จินตภัทรก็ไม่กระตือรือร้นที่จะใช้เวลาในการพูดคุยกันแฟนหนุ่มมากนัก 

ก็เหมือนเดิม....มีโลกของตัวเอง มีงานที่ยังอยากใช้เวลากับมัน มากกว่าคอยถามว่าแฟนอยู่ไหนทำอะไร


"เอาไว้โจชอบใครมากๆ หรือรักใครมากๆ ถึงตอนนั้นก็จะเข้าใจเองว่า 'การให้เกียรติกัน' เป็นการพิสูจน์ความรักของเราว่ามีความหมายกับเขามากแค่ไหน ยิ่งเราให้เกียรติเขา ให้อิสระทางความคิดเขา มันอาจจะเสี่ยงแต่มันเป็นการ 'ซื้อใจ' อีกฝ่ายได้มากกว่าการหึงหวง ในกรณีพี่เบญ พี่ไม่ใช่คนผิด พี่ไม่ผิดที่ให้เกียรติและในอิสระเขา แต่เขาผิดที่เหยียบย่ำความไว้เนื้อเชื่อใจของพี่" 




..................




"นางเอกตาบวมขนาดนี้จะถ่ายยังไง? รู้ว่ามีถ่ายเช้าทำไมไม่ดูแลตัวเอง?


เสียงบ่นของผู้กำกับตัวเล็กที่ดังลั่นกอง ทำเอาญดารู้สึกอายจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองใคร เธอมาสายเพราะเผลอหลับไปหลังจากทะเลาะกับแฟน พอตื่นมาอีกทีก็เกือบเก้าโมงแล้วทั้งที่มีถ่ายตั้งแต่แปดโมงเช้า แถมผู้จัดการของโมเดลลิ่งที่เธออยู่ก็ไม่สนใจจะมาตามเธอด้วยเพราะต้องดูนักแสดงคนอื่นในสังกัด


"ขอโทษค่ะพี่วิท ยุ้ยจะ..."

"เธอจะทำอะไรได้? นี่จะเข้าซีนกับพระเอกอยู่แล้ว ขนาดรองพื้นหนาขนาดนี้ยังรู้เลยว่านางเอกแม่งร้องไห้จนตาตูบมา"

"พี่ พอเหอะ"

ชายหนุ่มที่นั่งอยู่มุมหนึ่งของกองถ่ายถึงกับทนไม่ไหวและลุกขึ้นมาดึงแขนญดาให้หลบไปอยู่ข้างหลังเขา

"อะไรวะ? นี่ฉันกำลังพูดในฐานะผู้กำกับนะเว้ย เวลาก็มีน้อยแล้วยังจะ..."

"ก็ถ่ายซีนอื่นไปก่อนสิพี่ ถ่ายผมก่อนก็ได้ พี่ก็เห็นว่าน้องมันตาบวมเพราะร้องไห้ พี่ไม่ถามเขาสักคำเหรอว่าเกิดอะไรขึ้น เกิดญาติเขาเสียหรือมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแต่เขายังแบกสังขารมาทำงานเนี่ย ก็ควรนับถือน้ำใจเขาหน่อยไหม?" จอมพลโต้กลับขณะที่ได้ยินเสียงสะอึกสะอื้นของหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านหลัง

"เห้อ เออๆ ตามนั้น เดี๋ยวถ่ายของแกก่อนแล้วกัน อีกสิบนาที"

"ครับ" 


สุดท้ายผู้กำกับก็เปลี่ยนมาถ่ายจอมพลก่อน เป็นฉากที่ชายหนุ่มจะต้องเข้าซีนกับตัวประกอบและนักแสดงคนอื่น ญดาถูกทิ้งไว้อยู่ในห้องแต่งตัวที่เซ็ทไว้ด้านหลังฉาก สถานการณ์ของหญิงสาวในการถ่ายทำวันแรกย่ำแย่จนเธอรู้สึกท้อ จนกระทั่งมีใครบางคนเดินเข้ามานั่งข้างๆ และตบไหล่เธอเบาๆ 


"เป็นไรปะเนี่ย ทะเลาะกับแบมเหรอ?" 

คำถามของคนที่รู้ความลับของเธอเอ่ยขึ้นราวกับหยั่งรู้ ญดาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะรับน้ำอัดลมกระป๋องมาจากมืออีกฝ่าย

"เมื่อกี้ถ้าพี่บีไม่พูดให้ยุ้ยคงโดนด่าอีกนานเลย ขอบคุณนะคะ" 

จอมพลพยักหน้าและยิ้มให้ก่อนจะนั่งกดโทรศัพท์แชทไปหาแฟนที่ตอบกลับมาแค่สติ๊กเกอร์รูปเป็ดที่ซื้อให้...


เพราะต่างฝ่ายต่างรู้จักกันมานานแล้ว ทั้งญดาและจอมพล ในฐานะ เพื่อนของพี่ชายเพื่อน และ เพื่อนของน้องสาวเพื่อน แต่หลังจากที่กวินมาระบายให้ฟังเรื่องน้องสาวที่ชอบพาแฟนไปนอนบ้านแล้วความลับก็เปิดเผยว่า 'แฟนน้องสาว' ที่กวินพูดถึงมันคือญดาจอมพลก็แอบตกใจเหมือนกันแต่ตอนนั้นพิมพ์ก็เคยบอกเขาว่าอย่าล้อเลียนหรือพูดไม่ดีกับน้องสาวกวินเพราะมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน เขาก็เชื่อฟังมาตลอดและไม่เคยพูดล้อเลียนเรื่องที่สองคนนี้คบกัน 

ญดาเองก็เข้ามาอยู่ในวงการก่อนเขาในฐานะนางแบบโฆษณาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมและเป็นที่คุ้นหน้าคุ้นตาอยู่พอสมควรสำหรับคนส่วนใหญ่ การที่หญิงสาวแคสติ้งมาเล่นละครเรื่องเดียวกับเขา มันก็ดีในแง่ที่ไม่ต้องอึดอัดมากเพราะรู้จักกันมานานแล้วในฐานะพี่น้องที่เห็นกันมาตั้งแต่ญดายังอยู่คอนแวนฯถักเปียสองข้างที่มักจะเจอกับจอมพลทุกๆ เสาร์อาทิตย์ที่กันนิชาจะอ้อนพี่ชายให้พาไปเที่ยวห้างโดยมีญดาติดไปด้วย กวินก็มักจะชวนเขาไปด้วยเพราะน้องสาวก็จับคู่กันกระหนุงกระหนิงเพื่อน ในขณะที่ตัวเองก็ต้องหาเพื่อนไว้เป็นลูกคู่เช่นกัน


"ทะเลาะอะไรกัน.."

คำถามและน้ำเสียงของจอมพลที่เอ่ยขึ้นทำเอาญดาใจเสียเมื่อคิดถึงเรื่องที่เธอทะเลาะกับกันนิชาเมื่อคืน

"ไร้สาระน่ะค่ะ อืม..เมื่อเช้ายุ้ยเห็นข่าวที่งานหนังสือด้วย แฟนพี่เท่มากเลยนะคะ" ญดาเอ่ยพลางกดโทรศัพท์ให้จอมพลดูว่าเธอเห็นมันจากที่ไหน สายตาของชายหนุ่มไล่อ่านคำโปรยที่พาดหัวแล้วถึงกับเบ้ปาก....


นักเขียนดังจินตภัทรเปิดตัวแฟนหนุ่มนักร้องนำวงเดฟโซล โชว์หวานเล่าความรักตั้งแต่สมัยมัธยมต่อหน้าแฟนนิยายที่งานสัปดาห์หนังสือ ทางด้านนักร้องหนุ่มซึ้งน้ำตาแตก ต้นสังกัดไฟเขียว 'ไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวศิลปิน'


"ไม่ก้าวก่ายเหี้ยอะไร...ไล่ผู้จัดการกูออก กุ๊กฆ่วย" 

คำพูดหยาบคายที่จอมพลเผลอสบถออกมาทำเอานางเอกสาวหน้าเหวอ ญดาหัวเราะออกมากับท่าทีอีกฝ่ายที่หัวเสียกับการเอาหน้าของบริษัทที่ก่อนหน้านี้เธอรู้มาว่าข่มขู่ 'พี่พิมพ์' มาตลอดแต่กลับให้ข่าวว่าไม่ก้าวก่ายเรื่องศิลปิน

"แล้วตกลงเขาหาผู้จัดการใหม่ให้พี่รึยังคะ?" 

"ยัง น่าจะมาเย็นนี้มั้ง เห็นเขาว่างั้น" 


เสียงเรียกจากทีมงานให้ญดาออกไปเข้าฉากที่ไม่ต้องถ่ายโคลสอัพหน้าตะโกนดังมาจากด้านนอก หญิงสาวตอบกลับไปก่อนจะขอตัวออกไปทำงาน จอมพลพยักหน้ารับรู้และกดเข้าเว็บข่าวที่ญดาเปิดให้อ่านเมื่อครู่ ซึ่งถือว่าเป็นสื่อใหญ่ที่พออ่านเนื้อหาข่าวแล้วก็อยากจะกราบทีม PR ของบริษัทที่สามารถแก้ไขกระแสลบที่อาจจะเข้ามาหลังจากที่จินตภัทรพูดในงานหนังสือ กลายเป็นข่าวที่มีเนื้อหาไปทางกระแสด้านบวกมากกว่า แถมยังมีเพื่อนดาราและศิลปินมากมายที่แสดงความเห็นในกำลังใจและชื่นชมจินตภัทรและเขาที่กล้าเปิดตัวโดยไม่กลัวว่าจะเสียภาพลักษณ์ที่บริษัทสร้างมาตลอด

คนแรกที่จอมพลรู้สึกขอบคุณคือแฟนเขาเองที่สามารถพูดให้คนฟังรู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องแปลก ความรักของพวกเขาไม่ได้ผิดแผกไปจากคนปกติ อีกทั้งแฟนนิยายของจินตภัทรส่วนหนึ่งก็เหมือนจะรู้มานานแล้วว่าเพศสภาพของนักเขียนที่ตนชอบนั้นเป็นยังไง เพราะในสังคมปัจจุบันนั้นมีเพศที่สามที่เปิดเผยตัวเองมากมาย และความสำเร็จของจินตภัทรก็เป็นตัวการันตีว่าเป็นเพศที่สามที่มีผลงานดีมาตลอดและประสบความสำเร็จมากพอที่จะทำให้คนมองข้ามเพศสภาพไปและอานิสงค์จากแฟนเขาก็เผื่อแผ่มาถึงตัวเขาด้วย 

เพราะสังคมไทยไม่ได้เปิดกว้างสำหรับเพศที่สามทุกคน 

แต่ยอมรับแค่คนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตแล้วเท่านั้น...


จอมพลกดแชร์ข่าวไปให้แฟนอ่านในห้องแชท ทั้งที่รู้สึกตื่นเต้นและอยากรู้ว่าแฟนจะว่ายังไงกับข่าวนี้ แต่สิ่งที่ตอบกลับมาทำเอาชายหนุ่มได้แต่ทำหน้าเหยเกเพราะถูกขโมยซีนไปก่อนหน้านี้แล้ว...


Pepi : เอินส่งมาให้ดูแต่เช้าแล้ว 

J-Def : อะไรอะ รู้ก่อนได้ไง โหย

Pepi : เอินมันเป็นผู้จัดการส่วนตัวเรานะ มันต้องรู้ทุกอย่างล่ะ แล้วนี่ไม่ทำงานเหรอ?

J-Def : ของวันนี้ถ่ายเสร้จแล้ว รอผู้จัดการใหม่อยู่ ไม่มาสักทีอะอยากกลับแล้ว โจกลับไปยัง?

Pepi : ยัง นั่งเล่นกีตาร์บีอยู่เนี่ย มันรอเจอบีด้วย บอกจะขอถ่ายรูปคู่

Pepi : 

J-Def : แล้วนี่ไม่คิดจะถ่ายรูปคู่กันมั่งรึไงอะ?

Pepi : เพื่อ?

J-Def : 

Pepi : 

J-Def : กลับไปจะปล้ำสิบที...โทษฐานที่แกล้งมึน

Pepi : 

J-Def :  

Pepi : เหมือนฝนจะตกเลย เดี๋ยวจะมาแล้วบอกนะจะเอาร่วมลงไปรับ รถตู้กองถ่ายขับเข้ามาในลานจอดไม่ได้ใช่ปะเหมือนจะสูงไป?

J-Def : โหยฟิน แฟนเทคแคร์เว่อ เหมือนจะได้เป็นรับตามข่าวลือ...

J-Def : 

Pepi : เกลียดสติ๊กเกอร์นี้พอๆ กับอีลูกเจี๊ยบของเอิน เดี๋ยวไปหาข้าวให้โจกินก่อนนะ นี่กินแต่ขนมข้าวปลาไม่กิน




....................



ทีมงานและดาราตัวประกอบที่มาร่วมงานทยอยกันกลับไปเกือบหมดแล้ว เหลือแค่ช่างเทคนิคไม่กี่คนที่กำลังเก็บอุปกรณ์กลับโรงถ่ายหลัก จอมพลนั่งจนรากจะงอกอยู่กับเก้าอี้ตัวเดิมมาเกือบสองชั่วโมง เหมือนว่าไอ้ผู้จัดการใหม่ที่จะมาแทนจะหายหัวไปไม่บอกไม่กล่าว แถมวันนี้ก็ซวยตรงที่ขามาก็มาแต่ตัวกับโทรศัพท์หนึ่งเครื่อง ลำพังจะโบกแท็กซี่ไปเก็บเงินปลายทางก็ไม่กล้า...


บริเวณที่เซ็ทฉากถ่ายทำอยู่ตรงโกดังโรงงานแห่งหนึ่ง ที่ถูกเซ็ทให้เป็นร้านอาหารที่พระเอกทำงานอยู่ ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มหม่นเพราะก้อนเมฆดำทมึนที่เคลื่อนตัวมามีทีท่าว่าฝนกำลังจะตก สุดท้ายแล้วก็คิดถึงเพื่อนสนิทอดีตผู้จัดการที่สามารถขอความช่วยเหลือได้โดยไม่ขัดเขินที่ทำให้ตัดสินใจกดโทรหา


(ไงมึง)

"เออแจ็คมารับกูหน่อยดิ อยู่ตรงพหลฯ อะ ผู้จัดการใหม่กูเบี้ยวแหงเลยว่ะ" 

(เห้ยไม่ได้ กูป้อนข้าวหลานอยู่ ไอ้เชี่ยนี่ห้าเอง พี่ฝนไปซื้อของยังไม่กลับอะกูไปไม่ได้ว่ะมึงโทษที)


     

ที่พึ่งเดียวที่เหลืออยู่กลับปฏิเสธเพราะเหตุจำเป็นที่จอมพลพูดไม่ออก เขาจำใจต้องวางสายไปแล้วนั่งมองฟ้าที่กำลังทำร้ายเขาด้วยหยาดฝนที่กำลังหล่นโปรยปรายลงมาแรงขึ้นเรื่อยๆ ช่วงเวลานี้ต่อให้มีเงินก็เรียกรถแท็กซี่กลับบ้านลำบาก โกดังที่เต็มไปด้วยตู้คอนเทนเนอร์สารพัดสีเมื่อถูกฝนตกกระทบก็ส่งเสียงดังลั่นจนกลบเสียงทุกอย่างรอบตัวจอมพล รวมทั้งเสียงโทรศัพท์ด้วย...

ชายหนุ่มนั่งฮัมเพลงไปเรื่อยกะว่าจะรอจนกว่าฝนหยุดแล้วค่อยออกไปเรียกแท็กซี่กลับ แต่เมื่อมองออกไปก็มีรถเบนซ์รุ่นท็อปเลขทะเบียนตองสี่ราคาประมูลน่าจะแพงหูฉี่ ขับเข้ามาจอดเทียบใกล้ๆ ชายหนุ่มมองไม่เห็นว่าคนขับเป็นใครเพราะฟิล์มดำ ไม่กี่อึดใจฝั่งที่นั่งข้างคนขับก็เปิดประตูออกมาพร้อมกับร่มสีเหลืองที่ยกขึ้นกางก่อนที่ร่างเล็กที่คุ้นตาในชุดอยู่บ้านจะเดินลงมาจากรถและยกร่มที่บังหน้าขึ้นก่อนจะส่งยิ้มให้เขา


เหมือนนางฟ้าเลย...

จอมพลตกอยู่ในห้วงความคิดขณะที่มองไปที่เจ้าของรอยยิ้มเขินๆ ของแฟนตัวเล็กที่ค่อยๆ เดินเข้ามาหาและยื่นมือมาดึงมือของชายหนุ่มให้ลุกขึ้นยืน

"กลับบ้านกัน..." 

สิ้นคำสุดท้ายที่จินตภัทรเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ใบหน้าหล่อเหลาก็ก้มลงไปหาและกดจูบริมฝีปากอิ่มใต้ร่มสีเหลืองที่บังสายตาคนที่นั่งรออยู่ในรถ มืออุ่นประคองแก้มนิ่มขณะที่เอียงองศาและบดเบียดริมฝีปากหยักลงไปให้แนบชิดกันมากกว่าเดิม...


ในห้วงความคิดของจอมพล เขารู้สึกอยากจะย้อนเวลากลับไปทำแบบนี้ในวันที่ได้อยู่ใต้ร่มคันเดียวกันหน้าโรงเรียนสอนพิเศษ หากตอนนั้นเขาไม่อายและกล้าพอที่จะจับจองเด็กตัวเล็กเอาไว้ก่อนที่จะมีใครคว้าไป จินตภัทรเองก็คงไม่ต้องเจอกับความรักที่ผิดหวังและโดนคนอย่างเบญทำให้เสียใจ 

หากทำได้... เขาอยากจะเจอจินตภัทรให้เร็วกว่านี้ 

ก่อนที่จะมีใครทำให้คนที่เขารักต้องเสียน้ำตา...



......................




"โอ้โห แดกปากกันเกือบห้านาทีแล้วอีพวกข้าวใหม่ปลามัน รถก็ติดจะตายห่าไม่รีบมาขึ้นรถอีก" 

เสียงบ่นของอนิลไม่ได้จริงจังนัก คนเป็นเพื่อนที่อุตส่าห์ขับรถมาส่งตามคำขอถอนหายใจก่อนจะหันไปมองทางอื่น ขณะที่กำลังจะคว้าโทรศัพท์มากดแชทบ่นกับกวิน สายตาของร่างบางก็เหลือบไปเห็นใครบางคนที่แอบอยู่ข้างตู้คอนเทนเนอร์ ในมือมีกล้องตัวใหญ่ที่อนิลไม่เสียเวลาคิดซ้ำเพราะทันทีที่เห็นร่างบางก็เปิดประตูรถแล้ววิ่งไปหาเป้าหมายโดยไม่ให้อีกฝ่ายได้ทันตั้งตัว


เสียงกรี๊ด ที่แหวผ่านเสียงสายฝนดังจนคนที่อยู่ใต้ร่มสีเหลืองสะดุ้งและพากันหันมามองอนิลที่จิกหัวเด็กผู้หญิงผมสั้นที่พยายามขัดขืนแล้วลากออกมา แต่ทันทีที่จอมพลเห็นชายหนุมหน้าเสียแล้วรีบตะโกนห้ามด้วยความตกใจ


"เอินปล่อยก่อน!" จอมพลผละไปจากร่างเล็กที่กำลังยืนงง ชายหนุ่มยื้อตัวเด็กผู้หญิงคนนั้นมาจากอนิล เด็กคนนั้นร้องไห้อย่างน่าสงสารก่อนที่จอมพลจะดึงมากอดปลอบต่อหน้าอนิลที่ยืนงงไปหมด 

"ไม่เป็นไรๆ เจ็บมากรึเปล่า?" เสียงของชายหนุ่มปลอบเด็กในอ้อมกอดราวกับคนคุ้นเคย

"เอ้า อีนี่มันแอบถ่ายรูปพวกแกนะ" อนิลพยายามอธิบายแต่อีกฝ่ายดูเหมือนจะมีโทสะบางอย่างทำให้หันมาตวาดใส่เขากลับ

"เขาเป็นแฟนคลับผม!" 




...........50%..........



บรรยากาศอึมครึมภายในรถเกิดขึ้นหลังจากที่อนิลสบัดหน้าหนีแล้วดึงจินตภัทรให้ขึ้นรถโดยไม่รอจอมพลที่ยืนเจรจากับแฟนคลับแล้วขอลบรูปในกล้องออก


"เด็กม.ต้นเองแก..."

"จะเด็กอายุเท่าไหร่มันก็ก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวคนอื่นมะ จะถ่ายรูปดาราอะได้ แต่แกไม่ใช่ดารานะจีน"


เสียงของคนขับโต้กลับอย่างหงุดหงิด จนร่างเล็กได้แต่ถอนใจและมองจอมพลที่เดินไปส่งแฟนคลับคนนั้นขึ้นรถแท็กซี่ก่อนจะเดินกางร่มกลับมา เมื่อเปิดประตูรถเข้ามานั่งจินตภภัทรที่นั่งข้างคนขับก็หันไปมองหน้าคนรักที่นั่งอยู่เบาะหลังด้วยสายตาเป็นห่วง

"น้องเขาโอเคไหม?"

"อืม ขอโทษนะ คือเขาน่าจะตามเพื่อนมาดูถ่ายวันนี้แล้วคงติดฝน"

"มาดูถ่ายแล้วพกกล้องอันเท่าบ้องข้ามหลามมาทำอะไร?" เสียงอนิลพูดแทรกขึ้นมาเพราะหมั่นไส้เพื่อนที่ดูจะหลงผัวจนไม่กล้าพูดไม่กล้าว่า

"ปกติแจ็คจะเป็นคนเตือนไม่ให้ถ่ายลง แต่..." จอมพลพยายามจะแก้ตัวเพราะเขาเองก็จนปัญญาที่จะเข้าไปตักเตือน แฟนคลับมีร้อยพ่อพันแม่ใช่ว่าพูดแล้วจะเข้าใจทุกคน

"แล้วคนในกองถ่ายเป็นใบ้เหรอ? ทำไมแฟนคลับต้องมาอยู่ที่ทำงานด้วย? แล้วเมื่อกี๊ถ่ายรูปเพื่อฉันนี่ไม่คิดจะขอโทษเหรอ?" 

"เอิน ไม่เป็นไรหรอก ตอนนี้บีไม่มีผู้จัดการเดี๋ยวก็ดีขึ้นแหละ..." 

มือเรียวของจินตภัทรแตะไหล่เพื่อนเพราะเริ่มสงสารแฟนตัวเอง ความจริงแล้วมันก็ไม่ใช่ความผิดบีเลย 

"ถ้ามีผู้จัดการดุๆ แบบเอินแฟนคลับบีต้องร้องไห้แน่ๆ" เสียงชายหนุ่มแซวขึ้นมาพลางเหลือบมองคนขับที่ทำหน้ายักษ์ใส่เขา


สถานการณ์ในรถสงบลงแล้วจินตภัทรก็เริ่มเล่าว่าตอนแรกจะแชทมาหาแต่พอดีออกมาซื้อของกับอนิลแล้วกวินโทรมาพอดีเลยขอให้อนิลขับรถมารับ 

เพราะฝนที่ตกลงมาอย่างหนักการจราจรก็เริ่มเคลื่อนตัวช้าจนคนขับทำหน้าบูด จินตภัทรก็เริ่มชวนคุยไปเรื่อยทั้งเรื่องสมัยเรียน จอมพลยิ้มแล้วขำออกมาเพราะเรื่องสมัยมหาลัยที่พอเริ่มเม้าได้ที่อนิลก็เริ่มด่าคนนั้นคนนี้เป็นชุดทำให้รู้ว่าเป็นสาวแซ่บที่รู้จักคคนในวงการบันเทิงค่อนข้างเยอะแม้จะจบอักษรแล้วผันตัวไปทำงานกองบรรณาธิการ

กว่าจะถึงคอนโดก็ใช้เวลาเกือบสองสามชั่วโมงที่ได้ยินเสียงบ่นแล้วบ่นอีกของอนิลสลับกับเสียงของจินตภัทรที่หาเรื่องชวนคุยไม่ให้เครียด....ส่วนจอมพลก็หลับตั้งแต่ยังไม่ถึงครึ่งทาง


"แบกผัวเข้าห้องด้วย" เสียงอนิลแซวขณะที่หันไปมองเบาะหลังที่พ่อพระเอกนอนสลบอยู่

"เดี๋ยวค่อยปลุกก็ได้ เอาของที่ซื้อมาออกจากรถก่อนดีกว่า" ร่างเล็กว่าพลางเปิดประตูรถลงไปเอาของที่อยู่กระโปรงหลัง ขณะที่อนิลกำลังจะเปิดประตูลงไปช่วยเพื่อน เสียงครืดๆ ของโทรศัพท์ก็ดังขึ้นเรียกสายตาให้หันไปมองโทรศัพท์ที่ตกอยู่ที่พื้นรถของจอมพล 

"เห้อ หลับเป็นตายเลย" อนิลบ่นพลางเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาคิดว่าจะส่งให้เพื่อนรับแทนแต่ขณะที่กำลังจะเปิดประตูออกไป มือก็ดันไปโดนปุ่มรับเสียก่อน เสียงของคนในสายพูดบางอย่างจนอนิลต้องเอามาแนบหูเพราะกะว่าจะบอกว่าเจ้าของหลับ แต่...บทสนทนาที่คนปลายสายพูดมันกลับทำให้อนิลหันกลับไปมองคนที่หลับสนิทด้วยสายตาที่ตกตะลึง


(...แล้วทำไมต้องกลัวขนาดนั้นด้วย พี่คนนั้นเป็นอะไรกับพี่เหรอ? ไหนพี่แจ็คบอกว่าข่าวที่งานหนังสือแค่ตบตาคนที่บริษัทพี่ไง ทำไมต้องทำเหมือนกลัวเขาจริงๆ ด้วยละคะ น้องเฟิร์นบอกว่าเพื่อนพี่คนนั้นน่ากลัวมากเลย แบบนี้หนูจะไปเจอพี่ได้อีกไหมคะ?)

"เอ่อคือ..." อนิลป้องปากเล็กน้อยก่อนจะสวมรอยตอบกลับไป

(พี่บีอยู่ที่ไหนเหรอคะ? คุยไม่ได้เหรอ?)

"อืม" อนิลตอบกลับไปขณะที่เหลือบมองจินตภัทรที่เดินถือของไปที่ลิฟท์แล้ว

(งั้นคืนนี้หนูไปหาได้ไหม? เจอที่บันไดหนีไฟก็ได้ พี่ถึงคอนโดรึยังคะ?)

"ได้สิ" 

(เสียงพี่แปลกๆ ไม่สบายเหรอคะ? เห็นน้องเฟิร์นบอกว่าพี่โดนฝนด้วย)

"อืมใช่"

(งั้นเจอกันบันไดหนีไฟสักสี่ทุ่มนะคะ)

"โอเค"


อนิลวางสายก่อนจะกดลบสายที่โทรเข้าล่าสุดออกไป โชคดีที่จอมพลไม่ได้ล็อครหัสเครื่องซับซ้อนนัก เพียงแค่กดเลขวันเกิดเพื่อนเขา 2209 เครื่องก็ปลดล็อคแล้ว ร่างบางหยิบโทรศัพท์ออกมาก่อนจะส่งให้จินตภัทรแล้วบอกว่าจอมพลทำหล่นไว้บนรถ ร่างเล็กรับมาแล้วเดินไปปลุกแฟนตัวโตที่ยังหลับสนิทอยู่ แต่ทันทีที่แตะตัว ไอร้อนจากร่างหนาก็ทำเอาตกใจ


"บี..บี" มือเรียวพยายามเขย่าตัวอีกฝ่าย แต่ตอนนี้หน้าคุณพระเอกแดงก่ำเพราะจับไข้ ช่วงเวลาที่หลับไปทั้งๆ ที่ตัวเปียกและโดนแอร์ในรถคงทำให้จอมพลไข้ขึ้น

"เอิน บีตัวร้อนจี๋เลย ช่วยพยุงลงจากรถหน่อยสิ" จินตภัทรหันไปบอกเพื่อนที่ยืนรอหน้าประตูให้มาช่วย ทั้งสองคนช่วยกันดึงจอมพลลงมาจากรถอย่างทุลักทุเลเพราะสัดส่วนของร่างกายที่สูงใหญ่ รปภ.ที่อยู่ประจำลานจอดรถต้องวิ่งเข้ามาช่วยอีกแรงกว่าจะพากันขึ้นมาถึงห้องได้


..................



แทนที่จะได้กลับมาทำมื้อเย็นให้น้องชาย สุดท้ายโจก็กลับไปก่อนเพราะพรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้า อนิลถือโอกาสอยู่เป็นเพื่อนเพื่อรอเวลา ขระที่จินตภัทรเดินไปหาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนให้แฟนตัวโต อนิลก็แอบหยิบเอวคนป่วยที่หลับไม่ได้สติแรงๆ 

"แอบเจอแฟนคลับสองต่อสองบ่อยสินะ ไอ้ผู้ชายเจ้าชู้" อนิลแอบด่าคนที่นอนทำหน้าเหยเกเพราะโดนหยิก แต่ก็โต้ตอบกลับไม่ได้ พอจินตภัทรเดินมาอนิลก็แกล้งทำไม่รู้ไม่ชี้แล้วลุกไปเปิดหาขนมในตู้เย็นมานั่งกินที่ห้องรับแขก ปล่อยให้เพื่อนตัวเล็กเช็ดตัวให้แฟนอยู่ในห้องนอนสองต่อสอง


"บี กินยาก่อน" 

เจ้าของชื่อปรือตาขึ้นมามองคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ขณะที่แขนเล็กพยายามประคองเขาขึ้นมา ความรู้สึกปวดไปทั่วร่างเพราะพิษไข้ทำเอาลุกขึ้นมาลำบากมากเหมือนมีหินมาถ่วงเอาไว้ จินตภัทรฉลาดพอที่จะไม่เอายาลดไข้ให้อีกฝ่ายทั้งเม็ดเพราะไข้หวัดมักจะทำให้เจ็บคอและกลืนยาเม็ดยาก เลยเลือกที่จะบดๆ ยาใส่ลงไปในน้ำเกลือแร่แล้วให้อีกฝ่ายค่อยๆ ดื่มจนหมด

"ถ้าไข้ยังไม่ลดต้องไปหาหมอให้หมอฉีดยานะ" 

ใบหน้าของคนพูดยิ้มให้ราวกับพุดกับเด็กเล็กๆ คนป่วยที่ยังหนังตาหนักอึ้งทำได้แค่ปรือตามองพลางถอนใจ มือหนาที่ร้อนเพราะพิษไข้ดึงแขนจินตภัทรให้เอนลงมานอนข้างๆ และเจ้าตัวก็ยินยอมที่จะลงมาอยู่ในอ้อมกอดคนป่วยแต่โดยดี

"อยากปล้ำสิบที..." เสียงงัวเงียเอ่ยขึ้นมาเรียกเสียงหัวเราะของจินตภัทรแทบจะทันที

"ไม่มีแรงจะลุกมากินยาด้วยซ้ำ อย่ามาทำเก่ง" พูดไปนิ้วชี้เล็กๆ ก็จิ้มปลายจมูกอีกฝ่ายราวกับสั่งสอน

"จีน.."

"หื้ม?" 

"วันนี้โกรธรึเปล่า เรื่องแฟนคลับคนนั้น" แม้จะไม่สบายแต่ก็สลัดความังวลออกไปไม่ได้ เพราะคำพูดของอนิลที่ตำหนิเขาในรถ จอมพลกดจูบลงที่หน้าผากเนียนหลังจากจบคำถาม เขาไม่รู้ว่าจินตภัทรจะเข้าใจไหมว่าต่อให้แฟนคลับทำผิดแค่ไหน...แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น เขาไม่สามารถจะใจร้ายกับพวกเธอได้ เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าเขาเองก็มาอยู่จุดนี้ได้เพราะแฟนคลับ

"น้องเขายังเด็กไม่เป็นไรหรอก จริงๆ ต่อให้รูปหลุดไปจีนก็ไม่มีปัญหาอะไร เพราะคนที่มีปัญหาแทนเราน่าจะเป็นเอิน" 

จินตภัทรตอบคำถามด้วยรอยยิ้ม เพราะตลอดมาไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น อนิลก็มักจะเดือดร้อนแทนเสมอและเป็นสิ่งที่โชคดีที่สุดของเขาที่มีเพื่อนอย่างอนิล

 แขนแกร่งกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นขณะที่ร่างเล็กก็กอดตอบกลับมา มือของจินตภัทรลูบแผ่นหลังกว้างเบาๆ ราวกับกล่อมให้อีกฝ่ายค่อยๆ เข้าสู่ห้วงนิทรา 

แต่เสียงแหบแห้งของคนป่วยที่นอนอยู่ก็เอ่ยออกมาราวกับละเมอตัดพ้อให้จินตภัทรได้อมยิ้มตามหลังจากฟังจบ

"อยากอยู่แบบนี้ไปนานๆ ถ้าป่วยแล้วจะได้มานอนกับจีน ..บีจะป่วยทุกวันเลย...."

"บีจะมาอยู่วันไหนก็ได้หลังจากนี้ จนกว่าห้องนั้นจะขายได้ ดีไหม?" 

"ดีใจจัง...บีอยากอยู่กับจีนแบบนี้ไปจนกว่าเราจะตายจากกัน..." 

"โหย เว่ออะ" จินตภัทรแซวออกมาพลางยิ้มขำ แต่อีกฝ่ายก็ยังหยอดคำหวานใส่ไม่หยุด

"ชีวิตของบีหลังจากนี้เป็นของจีนแล้วนะครับ"

เขาไม่รู้ว่าจะอธิบายความรู้สึกดีใจออกมายังไง ที่ในที่สุดจินตภัทรก็ยอมที่จะย้ายมาอยู่ด้วยกันอย่างที่เขาต้องการ มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากราวกับยาวิเศษที่ทำให้เขาหายป่วยแทบจะในทันที 


มือเล็กลูบท้ายทอยของอีกฝ่ายเบาๆ อย่างปลอบโยน ก่อนจะประทับริมฝีปากลงที่ปลายคางสาก ไล่ขึ้นมาจูบแก้ม และปลายจมูก กับหน้าผากอุ่นๆ ของคนป่วย ก่อนจะมาหยุดที่เรียวปากหยักที่ร้อนไปด้วยพิษไข้ ร่างเล็กกดจูบอย่างอ้อยอิ่งสอดเรียวลิ้นเกี่ยวหวัดลิ้นหนาที่ร้อนและแดงจัด ภายในโพรงปากของจอมพลร้อนมากจริงๆ 


"รังแกคนป่วยอะ.." 

ร่างหน้าบ่นออกมาหลังจากริมฝีปากอิ่มผละออก จินตภัทรขึ้นมานอนอยู่บนตัวคนป่วยซบศีษะลงกับแผ่นอกกว้าง จนได้ยินเสียงหัวใจของอีกฝ่ายชัดเจน ฝ่ามือร้อนสอดผ่านชายเสื้อยืดสีเขียวของจินตภัทรลูบไล้ผิวเนียนนุ่มด้วยความรู้สึกเสียดายที่ตอนนี้เขาครั่นเนื้อครั่นตัวไปหมดจนไม่มีแรงจะกอดปล้ำอีกฝ่ายทำได้แค่ลูบๆ คลำๆ พานให้คิดว่าตัวเองเหมือนพวกตาแก่โรคจิตที่ไม่มีแรงจะปล้ำสาวแต่ขอให้ได้ถูๆ ไถๆ 


น่าแปลกที่จินตภัทรยอมให้เขาลูบๆคลำๆ จับนั่นบีบนี่ตามใจชอบ มีเสียงหัวเราะคิกคักดังมาเป็นระยะเวลาที่รู้สึกจั๊กจี๋ สุดท้ายจอมพลก็ฝืนตัวพลิกกายขึ้นมาคร่อมร่างคนรักเอาไว้ก่อนจะมุดหัวเข้าไปในเสื้อยืดสีเขียวที่จินตภัทรสวม ยามที่ริมฝีปากร้อนขบเม้มลงบนยอดอกทำเอาร่างเล็กสั่นเทิ้มและบิดเร้าไปตามแรงอารมณ์ มือเรียวจิกลงที่ไหล่หนาอย่างลืมตัว จิตสำนึกที่เหลือน้อยนิดเอ่ยปากห้ามราวกระซิบ


"อา..บี เอินอยู่ในห้องรับแขก อ๊ะ บี.." 

คำร้องที่ไม่ได้รับการพิจารณาจากคนที่ขยับศีรษะลงมาและใช้ปากกัดหัวซิบและรูดลงหลังจากปลดตะขอออก ทันทีที่ขอบกางเกงยีนส์ถูกรั้งลงจนหลุดสะโพก เรียวขาที่ยังมีกางเกงคาอยู่ก็ถูกจับยกขึ้นจนบั้นท้ายลอย จินตภัทรก็ไม่เหลือสติที่จะห้ามปรามอีกฝ่ายแล้วเมื่อเรียวลิ้นร้อนสัมผัสลงที่ผิวเนื้ออ่อน ปล่อยให้เสียงครางดังออกไปจนคนที่นั่งดูทีวีอยู่ข้างนอกได้ยินชัดเจน



.....................


มือที่ถือรีโมตค่อยๆ กดลดเสียงลงจนได้ยินเสียงคนในห้องนอนชัดเจน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเสียงใคร....

"ป่วยจะตายห่ายังจะมีแรงกระซวกเพื่อนกูอีก ตอนลงจากรถนี่แทบจะหาม ดัดจริต!"   

อนิลหยิบโทรศัพท์ก่อนจะเดินกระแทกเท้าออกจากห้องไปโทรศัพท์หากวิน เพราะอยากถามเรื่องแฟนคลับที่เจอวันนี้ จังหวะที่กำลังเปิดประตูออกไป เกือบจะชนเข้ากับหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าห้อง สายตาของอนิลจ้องหน้าอีกฝ่ายอย่างตั้งคำถาม ขณะที่ใบหน้าสวยและดวงตาเฉี่ยวที่จ้องกลับมาไม่ได้มีท่าทีหวาดหวั่นแม้แต่น้อย


"มาหาใคร?"

"มาหาบี ถอยไปสิ" ยลรดายังคงตีสีหน้าเรียบเฉยทั้งที่ในใจอยากจะตบคนที่ยืนอยู่สักฉาดโทษฐานที่แย่งแฟนเธอไป

"ไม่ถอย นี่ห้องเพื่อนฉัน แล้วถ้าเธอไม่รู้นะ มันเป็นห้องเพื่อนฉันทั้งสองห้องเพื่อนจีนมันซื้อแล้ว" อนิลกอดอกแล้วพิงประตูก่อนจะไล่สายตามองหญิงสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า

"บีอยู่รึเปล่า?" 

"อยู่...แต่คงไม่ว่างคุยกับเธอ"

"เธอไม่มีสิทธิ์จะมาขวางนะ ฉันกับบีเป็นเพื่อนกัน" หญิงสาวพยายามข่มความรู้สึกและอธิบาย แต่ดูเหมือนจะเสียเวลาพูดกับคนอย่างอนิล น้ำเสียงที่โต้กลับมาทั้งยียวนกวนประสาทและยิ้มราวกับล้อเลียน

"ฉันไม่ได้ขวางแต่ตอนนี้บีไม่ว่างคุยกับเธอหรอก หน้ามันยังมุดอยู่ที่หว่างขาเพื่อนฉันอยู่เลย จะเอาปากที่ไหนมาเสวนากับเธอ?" 

พูดจบอนิลก็ยิ้มให้อีกฝ่ายพลางเลิกคิ้วถามว่า 'มีอะไรอยากรู้อีกไหม?' 

ยลรดากำมือแน่นและจ้องหน้าอีกฝ่ายราวกับคาดโทษ หญิงสาวกดโทรศัพท์ต่อหน้าอนิลก่อนจะแนบหูและรอจนปลายสายรับ

"แจ็ค แฟนเธอนี่น่ารำคาญมากเลยนะ ช่วยบอกเขาด้วยว่าฉันมีธุระจะคุยกับบีในฐานะผู้จัดการ"


ดวงตาของอนิลเบิ่งกว้างอย่างตกตะลึงกับสิ่งที่ได้ยิน 

แม่ดีเจกะดึกตรงหน้าอยู่ๆ ก็มาเป็นผู้จัดการของไอ้บ้ากามในห้องได้ยังไง? 

แล้วทำไมกวินถึงยอม? นี่มันบ้าชัดๆ นังนี่ต้องหาทางแกล้งเพื่อนเขาแน่ๆ 



.............TBC...........




สติ๊กเกอร์ของบี เดฟโซลชื่อตามภาพค่ะ

เจ้าของเดียวกับสติ๊กเกอร์ลู่ก่ายค่ะ เราชอบมากเลยโปรโมตให้ฟรี 5555


#2209UpsideDown






รีปริ้นท์


Bad Neighbours #2209Bnior

กดซื้อออนไลน์ผ่านเว็บ Shopee เท่านั้น

ตอนนี้เหลือ 5 ชุด ค่ะ


กดสั่ง



 PS. สมัครสมาชิก Shopee ก่อนเด้อ




 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,309 ความคิดเห็น

  1. #18127 Cartoonpbct (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 07:14
    ทำไมถึงต้องนัดเจอแฟนคลับที่คอนโด มันต้องมีอะไรสักอย่างแน่นอน
    #18,127
    0
  2. #15490 ChoBBam (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 09:51
    พอเห็นว่าบีเคยนัดเจอกับแฟนคลับ ที่คอนโดตัวเอง เลือดขึ้นหน้าเลย 555 หึงแทนจีนอ่าา
    #15,490
    0
  3. #15158 เดร (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 15:49
    อินี่นี่ยังไงกัน ใส่ร้ายแจ็คไม่พอ ยังมาแทนแจ็คอีก บีก็ไม่ยอมถูกมะ แต่นางก็ดันทุรัง
    #15,158
    0
  4. #14999 super_man (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 22:11
    ยลดาอย่าเพิ่งเข้ามา
    คนเขากำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม
    จัดการมันเลยค่ะหนูเอิน
    มัดรวมแฟนคลับนางนั้นกับยลดาไปทิ้งเลยค่ะ
    #14,999
    0
  5. #14977 ออมม่า (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 19:05
    แซ่บกันไม่กลัวติดหวัดกันเลย
    #14,977
    0
  6. #14946 MMGCH79 (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 21:14
    เอาแล้วๆ เจ้ยลดาก็มาเป็นผู้จัดการ อือหืออจะเป็นยังไงต่อไปนะ ลุ้นนน
    #14,946
    0
  7. #14944 Natkamon___06 (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 20:53
    ภาคนี่จะแอบกินเเฟนคลับไม่ได้นะ ภาคที่เเล้วอิพี่ก็แอบกินแก้มยุ๊ยไปแล้ว
    #14,944
    0
  8. #14937 HMKY_ELF (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 18:52
    อะ มีคว่มตามอ่านไม่ทันค่ะ555 ตอนใหม่มาจ่อรอแล้ว แง คือยังไงอ่ะบีเพิ่งชม?ไปแมบๆว่าไม่มีอะไรให้ด่าเล้ยภาคนี้? แฟนคลับคนนั้นเปงใครย้ะ ทำไมมีเบอร์ แอบกินแฟนคลับเหรอ เห้นถ้าเรื่องหลุดไปนี่แย่เลยนะ นี่แอบกินมาตั้งแต่พิมเลยป่ะเนี้ย นังบี๋นี่มันร้ายยยยย อูย ละแจนมาไงอ่ะ เป็นดีเจอยู่ดีๆ มาเปลี่ยนหน้าที่ซะเฉยๆ คนละสายงานเลยด้วยซ้ำ ยังไงเนี้ย ทำได้เหรอ ไม่ชอบอ่ะ ละจอมพลไม่ว่างไง โทรไปหาแจ็คฟ้องเรื่องเอินให้ได้อะไรเหรอ โอ้โห้ย เกลียด หมั้นไส้นางอ่ะ เอินสู้เขา หนูเป็นสายไฟว์อยู่แล้ว ปล่ยจีนไฟว์กับผัวไป น้องจีนนี้ก็เพือนอยู่นอกห้องขัดขืนซะบ้างก็ได้ ตัวก็ร้อน เป็นไข้กลืนยาไม่ได้แต่ลุกมาปล้ำเมียได้ เออ ดัดจริตจริงๆด้วย 5555555555
    #14,937
    0
  9. #14933 marutawn29 (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 18:25
    ขอถามเคล็ดลับของบีค่ะ เอาเรี่ยวเอาแรงมาจากไหนคะ ทั้งคร่อมลูก ทั้งมุดเข้าไปในเสื้อลูก โอ้ยยยยย
    #14,933
    0
  10. #14932 CaliforniaGirl (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 18:18
    นี่ไม่อยากจะคิดว่านังเด็กมอต้นนั่นอาจจะเป็นลูกกระจ๊อกของลูกศรปะ แล้วคนที่ลูกศรทำงานให้อาจจะเป็นแจนอะ นี่ถ้าบีรู้เห็นด้วยคือสงสารน้องจีนอะ หรือนี่คิดมากอะ เอาจริงทายอะไรไม่เคยถูกเลย ลึกลับซับซ้อนหักมุมไปอีก แต่นี่ถ้าบีเจ้าชู้แบบนัดเจอกับแฟนคลับละทำอย่างอื่นด้วยนะ จะฟาดให้!!! นี่อาจจะเป็นเหตุผลที่พิมพ์ขอเปิดกล้องอะ หลายประเด็นให้คิดมากกกก อ่อยยยยยยย
    #14,932
    0
  11. #14911 MatteMe (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 16:37
    โอ้ยลูกสาวคุณแม่ แซ่บเกินเบอร์ แล้วนี่มันวันรวมญาติอะไรกันคะ ถ้ากวินมาอีกนี่ครบเลยนะ ทั้งแฟนคลับ ซาแซง ทั้งเจ้แจน แล้วยัยซาแซงนั่นจะมีอะไรที่พีคเข้าไปอีกไหม หวังว่าคงไม่ได้แบบนอนกับบีหรอกนะ ฮรือออออ มันคงโหดร้ายเกินไป แต่ชอบเอินแบบนี่มาก ชอบที่ลูกสาวขุ่นแม่แข็งแกร่ง 5555555
    #14,911
    0
  12. #14906 † FuNe ~ Real † (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 16:29
    นัดที่บันไดหนีไฟนี่ยังไง มันต้องมีอะไรแน่ๆ แล้วเป็นดีเจอยู่ดีๆ มาเป็นผู้จัดการได้ไง เราไม่โอเคกะยัยแจนอ่ะ
    #14,906
    0
  13. #14905 sunny3011 (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 16:18
    โอ้ยยเจ้แจนมายังไง
    #14,905
    0
  14. #14904 Thaweephorn (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 16:05
    เกลียดการหยิกเอวบีของหนูเอินมากก 55555555 
    #14,904
    0
  15. #14903 sweetzz (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 15:57
    หวังว่าแจนจะมาดี น่าจะกำจัดน้องซาแซงได้
    #14,903
    0
  16. #14902 shierichi (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 15:57
    อห. วุ่นไปอีก ป้าแจนเป็นผู้จัดการเรอะ ตายๆ กัดกับยัยเอินตายแน่ๆ ต่อไปยาวๆเลยจ้ามวยคู่นี้
    #14,902
    0
  17. #14901 JubJujube (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 14:39
    มันส์พะย่ะค่ะเลยทีนี้ อนิลสายดาร์ก เจอเจ๊แจน รอดูปะทะราคมอ่ะ
    #14,901
    0
  18. #14900 Defsouller (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 14:12
    อ่อห่อออออออออ จะรอดมั้ยงานนี้
    #14,900
    0
  19. #14899 bibimbua (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 14:11
    โอ้โหหหหหหหหห แจนมาเป็นผจก นี่ มีดราม่าแน่ๆค่ะ
    #14,899
    0
  20. #14898 _JuKANior22 (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 14:05
    บีนี่ต้องโดนแฟนคลับขู่แน่เลยต้องยอมอ่ะ
    #14,898
    0
  21. #14897 Paniiiiiiiii_ (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 14:02
    โหห ป้ามาเป็นผู้จัดการเหรอเนี่ยย บันเทิงล่ะงานนี้
    #14,897
    0
  22. #14896 Everthing93467 (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 13:54
    สรุปบีนี่ไงอ่ะ แล้วแจนนี่ยังไงโอ้ยยกลัวใจแจนมากเด้อ
    #14,896
    0
  23. #14895 JJP_forever (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 13:31
    ทำไมป้าแจนมาเป็นผู้จัดการได้อ่ะ กลัวใจตอนนี้มาก
    #14,895
    0
  24. #14894 ninjaaaa97 (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 13:10
    นี่กลัวว่าจะมีอะไรลับหลังจีนอะอย่าเลยนะสงสารจีนถ้าจะมาทำลายความเชื่อใจกันเหมือนอิพี่เบญอะ
    #14,894
    0
  25. #14893 dark.tz (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 12:18
    เอินต้องแบบนี้สิลูกมี๊ แซ่บมากจ้าาาา
    บีนี่ยังไงวะ ดีไม่ดี ไม่เดาอะไรละหน้าแหกมาหลายรอบเหลืิอเกิน
    #14,893
    0