[GOT7-FIC] Bad Neighbours & Upside Down #2209Bnior #2209UpsideDown

ตอนที่ 7 : 6 : โรคจิตอกหัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,739
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    21 ก.ค. 60

O W E N TM.






6

โรคจิตอกหัก

 

"เมื่อคืนทำไมไม่ปลุกผมไปนอนที่เตียงอะ นี่นอนโซฟาโคตรเจ็บหลังเลย โซฟาก็แคบ อากาศก็ร้อน นี่ตอนนอนไม่เปิดแอร์เหรอ ร้อนชิบเป๋งเลยจะงกอะไรนักหนาวะ"

เสียงบ่น เสียงตำหนิสารพัดจาก ผู้อาศัย ที่ไม่ได้รับเชิญ ดังลั่นห้องขณะที่ร่างบางเดินเช็ดหน้าออกมาจากห้องน้ำ จินตภัทรไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมากับคำพูดเหล่านั้น เพียงแค่เดินไปหยิบเค้กส้มกับนมกระป๋องตราหมีจากตู้เย็น วางคู่กันก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะกินข้าวเล็กๆ ที่กั้นระหว่างโซนห้องครัวกับห้องรับแขก

"กินไรอะ" คนเพิ่งตื่นถามขณะที่เดินตรงเข้ามาหา

"นิติบุคคลเปิดแล้ว ไปขอคีย์การ์ดสิ คุณยังไม่ได้แปรงฟันเลยมาถามถึงของกินทำไม"

พูดไปก็เท่านั้น เพราะสิ่งที่อีกฝ่ายทำนั้นไม่ต่างจากการท้าทาย ไม่สนใจคำพูดของเจ้าของห้องสักนิดว่าเขาอึดอัดแค่ไหนที่มีผู้ชายโรคจิตที่เพิ่งตื่นนอนหัวฟูชี้ไปคนละทิศคนละทาง แถมฟันไม่แปรง เดินมาดึงส้อมพลาสติกจากมือไปจ้วงปาดหน้าเค้กที่เป็นพุดดิ้งรสส้มใส่ปากหน้าตาเฉย...

ต้องใช้คำว่าปาดเพราะเค้กรสส้มที่จินตภัทรเก็บไว้กินเป็นมื้อเช้าตอนนี้มันเหลือแต่เนื้อเค้กที่เป็นชิฟฟ่อน ส่วนหน้าเค้กที่เป็นพุดดิ้งรสส้มละลายหายเข้าไปในปากอีกฝ่าย

"ยังไม่ได้แปรงฟันล้างหน้าเลย จะให้เดินลงไปข้างล่างยังไง ผมไม่มีรองเท้าอะ คุณเดินลงไปเอาให้หน่อยดิ"

ดวงตารีหลังแว่นกรอบหนามองส้อมพลาสติกที่ถูกยัดใส่มือกลับมา อดจินตนาการไม่ได้ว่ามันมีซากเค้กรสส้มปนขี้ฟันของฝ่ายติดอยู่ จินตภัทรทำหน้าพะอืดพะอมก่อนจะลุกเอาส้อมไปทิ้งแล้วหยิบอันใหม่มา แต่หันมาอีกที นมตราหมีกระป๋องเล็กที่วางไว้ก็ถูกโรคจิตเปิดแล้วกระดกดื่มอึกๆ ไม่คิดจะขอเขาก่อนด้วยซ้ำ

จินตภัทรเดินไปเก็บทั้งถาดเค้กและกระป๋องนมเปล่ากลับมาทิ้งขยะเงียบๆ ไม่ได้แสดงท่าทีหงุดหงิดอะไร ขณะที่มือเรียวกำลังจะเปิดตู้เย็นหามื้อเช้าของตัวเองใหม่ ร่างสูงใหญ่ของโรคจิตคนเดิมเพิ่มเติมคือเดินเกาง่ามขาดังแกรกๆ มาหาจนรู้สึกคันแทน

"คุณ...อึก"

ขณะที่อีกฝ่ายกำลังจะเอ่ยปากอะไรออกมานั้น มือเรียวของจินตภัทรก็ยกขึ้นปิดปากอีกฝ่ายไว้ราวกับจะมีอะไรกระเด็นใส่หน้าเขา

"หยุด เหม็นปาก ไปยืนตรงนู้น แล้วตะโกนคุย"

จินตภัทรชี้นิ้วไปที่มุมห้องก่อนจะผลักอกจอมพลให้ถอยไปจากรัศมีที่จะสามารถพ่นลมหายใจกลิ่นน้ำลายบูดมาใส่เขาได้

"ไม่มีแปรงสีฟันสำรองเหรอ"  คนหน้าด้านที่ถูกผลักไสให้ไปยืนตะโกนคุยจากมุมห้องถามก่อนจะยกมือที่เพิ่งเกาง่ามขาตัวเองขึ้นมาเสยผมให้เป็นทรง

"ไม่มี ทำไมต้องมี คุณเดินเท้าเปล่าไปนิติบุคคลก็ได้ ไม่มีใครสนใจหรอกว่าคุณจะเดินเท้าเปล่าหรือเดินแก้ผ้าออกไป"

ทันทีที่น้ำเสียงไร้ความแยแสเพื่อนมนุษย์ดังข้ามห้องมา จอมพลก็ถอนใจแล้วใช้สองมือจับชายเสื้อยืดของตัวเองแล้วถลกขึ้นถอดออก ก่อนจะปาข้ามห้องใส่หัวคนที่กำลังหันหลังจ้วงโยเกิร์ตใส่ปากคาตู้เย็นเพราะกลัวโดนแย่งกินอีก

จินตภัทรหันกลับมาเหลือบมองเสื้อที่ถูกปามาแล้วก็มองเจ้าของเสื้อสลับกัน จอมพลยืนยิ้มมุมปากและยักคิ้วให้อย่างลองดี มือเรียวรีบวางถ้วยโยเกิร์ตลง ก่อนจะก้มลงหยิบเสื้อที่อยู่บนพื้น แล้วเดินตรงไปที่หน้าต่างห้องที่สูงจากพื้นดินยี่สิบสองชั้น ก่อนจะปาเสื้อยืดในมือออกไปสุดแรงและเดินกลับมาเงียบๆ ท่ามกลางเสียงโวยวายของไอ้โรคจิตที่แหกปากออกมา

"เฮ้ย นั่นเสื้อแพงนะเว้ย ทำไมทำแบบนี้วะ"

"ถอดอีกดิ ถอดกางเกงมาด้วยเลย อยากแก้ผ้าเดินลงไปขอคีย์การ์ดมะ ถอนมาอีกดิจะปาลงไปอีก"

จินตภัทรพูดไปก็ตักโยเกิร์ตกินไม่มองหน้าของอีกฝายที่ตอนนี้ยืนเปลือยท่อนบนและสวมแค่กางเกงขาสั้นลายดอกเอาไว้ จอมพลกำหมัดแน่นและเดินเข้าไปหวังจะกระชากแขนจินตภัทร แต่จังหวะที่กำลังจะเงื้อมือคว้า แสงสว่างวาบของวัตถุมีคมก็หยุดการกระทำของคนที่กำลังโมโหสุดขีดเอาไว้

"ถ้าเข้ามาใกล้อีกจะเอามีดแทงให้ตายเลย บอกว่าแล้วปากเหม็นๆ ไม่เข้าใจรึไง ถอยออกไป!"

ร่างสูงใหญ่รีบถอยหลังกรูดไปจนชิดมุมห้อง มองมีดปอกผลไม้ที่อยู่ในมือเจ๊แว่นอย่างหวาดผวา

"จีนๆ วางลง"

"กินขี้มารึไงเนี่ย พูดอยู่ตรงนั้นยังได้กลิ่นเลย" จินตภัทรบ่น แล้วโยนกระป๋องโยเกิร์ตทิ้งใส่ถังขยะสีเขียวมะนาวข้างอ่างล้างจานอย่างระบายอารมณ์ก่อนจะเสียบมีดในมือเข้าที่เดิม

"เฮ้ย...เว่อร์ เหม็นอะไรขนาดนั้นวะ"

จอมพลบ่นอ้อมๆ แอ้มๆ ยกมือขึ้นอังลมหายใจตัวเองขึ้นมาดมอย่างเริ่มรู้สึกเสียเซลฟ์ เหลือบมองร่างบางที่เดินผ่านหน้าไปที่หน้าประตูห้องสวมรองเท้าแตะสีเขียวลายจุดก่อนจะออกคำสั่ง

"อยู่เฉยๆ อย่ายุ่งกับข้าวของเรานะ เดี๋ยวลงไปเอาคีย์การ์ดให้"

จอมพลพยักหน้าหงึกหงักตอบรับ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมจินตภัทรถึงเดินไปเอาคีย์การ์ดให้เขาแต่โดยดี ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังด่าไล่ให้เขาเดินเปลือยออกไปเอาเองอยู่เลย พอเสียงประตูปิดลง คนโรคจิตก็เดินไปทิ้งตัวลงกับที่นอนนุ่มๆ ที่ถูกเก็บเป็นระเบียบ แกล้งดึงผ้าคลุมเตียงสีเขียวมะนาวจนเละเทะหมอนหล่นกระจายลงมาบนพื้น

"โอะ" จอมพลสะดุ้งโหยงเมื่อรู้สึกถึงวัตถุที่เขานอนทับอยู่ มือหนาล้วงไปหยิบโทรศัพท์มือถือของจินตภัทรมาถือวิสาสะกดดูไปเรื่อยเพราะเจ้าของไม่ได้ล็อกรหัสอะไรไว้ จอมพลพอเดาได้ว่าจินตภัทรไม่ล็อกเพราะเจ้าตัวคงกลัวจำพาสเวิร์ดไม่ได้

ขณะที่กำลังเปิดดูรูปในแกลลอรี่ที่มีแต่อาหารกับรูปแมว โปรแกรมแชตสีเขียวก็เด้งขึ้นมาพร้อมสติ๊กเกอร์ลูกไก่น่ารัก มองจากชื่อแอคเคาตน์ก็เดาได้ในทันทีว่าเป็นอนิล จอมพลยิ้มให้กับข้อความทักทายเพื่อนที่แสนน่ารัก แต่ยังไม่ทันจะได้พิมพ์อะไรแกล้งเจ้าของโทรศัพท์ อนิลก็ส่งรูปมาให้สามสี่รูป ที่ดูแวบเดียวก็รู้ว่าใคร...

รูปน้ำหวานกับอนิลถ่ายคู่กัน ทั้งสองดูสนิทสนมกันมาก มากจนคนที่กดดูรูปอยู่รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก  แต่ก็กล้ำกลืนฝืนทนคุยกับอีกฝ่ายไปแบบเนียนๆ

BabyEarn :  

PepiPepi : น่ารักดี

BabyEarn : จะไม่ถามหรอว่าใคร

PepiPepi : งือ ใครอะ

BabyEarn : น้ำหวานหลานของแจ็ค เมื่อวานตอนเย็นแจ็คมารับแล้วพาน้ำหวานมาด้วย น่ารักเนาะ อยากขโมยไปเล่นที่บ้านมากเลย แต่ไม่เอาอะ เดี๋ยวไม่มีข้ออ้างให้แจ็คมาหา 

PepiPepi : ชอบเขาขนาดนั้นเลยหรอ?


จอมพลขบกรามแน่นขณะที่รอคอยคำตอบ ทั้งที่อยากจะปาโทรศัพท์ในมือทิ้งไป แต่กลับต้องมานอนใจสั่นรออนิลพิมพ์ข้อความตอบกลับมา...และเป็นคำตอบที่ทำให้เขาโมโหมากขึ้นไปอีก


BabyEarn : เอ้า  ชอบดิ ไม่ชอบจะอยากเจอหรอแค่ขโมยเบอร์มาได้แล้วแอดไลน์ไปหาเองนี่ก็มากกว่าชอบแล้วปะแก ฉันจีบเขาออกหน้าออกตาขนาดนี้ยังจะถามอีกว่าชอบหรอ แกนี่นะความจำไม่ดีตลอดเลย บอกแล้วให้กินแปะก๊วยๆ เอามะเดี๋ยวส่งแปะก๊วยสกัดที่พี่โฉมฉายบังคับให้ฉันซื้อให้แกกินแทน 55555 เออ บ่ายๆ ว่างป่าว แจ็คชวนเราไปกินข้าวแหละ แจ็คให้ชวนแกไปด้วยเพราะเขาจะชวนไอ้หนวดข้างห้องแกไปด้วยอะ อยากให้คุยกันดีๆ 

PepiPepi : ไอ้หนวดข้างห้อง?

BabyEarn : จีน...เป็นไรมากปะ นี่ถามกลับมาทำไมวะ แกเป็นคนเรียกเขาว่าไอ้หนวดเองนะ นี่เย็นนี้มานะ แจ็คเขาจะเลี้ยงเอ็มเคพวกเราด้วยแหละ น่ารักเนาะผัวในอนาคตของฉัน อิอิ


มือหนากำโทรศัพท์แน่นจนแทบแหลกคามือ จังหวะที่อ่านข้อความของอนิลจบ เสียงประตูอัตโนมัติก็เปิดออกพร้อมเสียงของจินตภัทรที่รายงานเรื่องที่ลงไปจัดการให้

"คุณ นิติบุคคลเขาไม่ให้อะ เขาบอกเจ้าของห้องต้องลงไปเอาเอง"

 

ปัง!

 

ขณะที่เดินเข้าห้องมาพร้อมกับถุงร้านสะดวกซื้อในมือ วัตถุบางอย่างก็ลอยข้ามห้องมากระแทกผนังห้องอย่างแรงจนจินตภัทรสะดุ้ง

ดวงตารีมองโทรศัพท์ที่คว่ำหน้าอยู่ที่พื้นก่อนจะก้มลงหยิบและหงายมันขึ้นมา หน้าจอโทรศัพท์ไอโฟนห้าที่เขาเก็บเงินซื้อเองจอแตกละเอียดจนจอดับคาพื้น จินตภัทรมองตาปริบๆ ขณะที่สมองยังประมวลผลอยู่ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

จังหวะนั้นมือปาโทรศัพท์ตัวสูงใหญ่ก็เดินตรงมากระชากแขนจินตภัทรอย่างแรงแล้วเหวี่ยงร่างบางจนประเด็นหงายหลังไปกับพื้น ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปพร้อมเสียงตวาดราวกับเขาเป็นหมูเป็นหมา

"ถอย!"

 

....................

 

"อ้าว จีนล่ะ"

"ไม่รู้อะแจ็ค เอินติดต่อไม่ได้เลย สงสัยมันคงนอน เพราะตอนที่ไลน์ไปชวนก็อ่านอย่างเดียวไม่ได้ตอบว่าจะมา มันส่งต้นฉบับมาให้ตอนตีสองกว่า ก็น่าจะหลับอยู่แหละ"

บทสนทนาของคนสองคนที่นั่งร่วมโต๊ะเดียวกัน ไม่ได้เรียกสายตาคนที่นั่งคีบสาหร่ายทรงเครื่องลงในหม้อ แต่กลับนั่งฟังเฉยๆ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าทำไมอนิลถึงติดต่อจินตภัทรไม่ได้

"สนใจทำไม ไม่มาก็ไม่ต้องมา แล้วมึงเรียกกูมาทำไม"

สายตาเหวี่ยงๆ เหลือบมองเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้างๆ กวินเลือกให้อนิลนั่งฝั่งตรงข้ามแล้วตัวเองมานั่งข้างจอมพล แต่ถึงจะทำอย่างนั้นเพื่อให้เพื่อนไม่ผิดสังเกต แต่คนที่แอบอ่านแชตชาวบ้านก็คิดแง่ลบไปแล้วว่าเพื่อนตัวเองอยากนั่งมองสบตากับคนสวยที่วันนี้แต่งตัวน่ารักมากจนเขาโกรธไม่ลง...

ใช่ ถึงจะหงุดหงิดแค่ไหนแต่เจอหน้าอนิลแล้วจอมพลก็โกรธไม่ลง มันเป็นความรู้สึกแปลกๆ เวลาที่เราชอบใครสักคน ต่อให้เขาทำให้เราเจ็บช้ำก็ยังรู้สึกชอบเขาอยู่ดี เหมือนกับตอนนี้...

"เอ้อ แจ็ค น้ำหวานชอบหนังสือภาพป้ะ ที่สำนักพิมพ์เรามีตัวอย่างหนังสือภาพของเด็กส่งมาเยอะเลย"

จอมพลเหลือบมองตามเสียงใสๆ ที่เอ่ยถามเพื่อนเขา ราวกับเขาไม่มีตัวตนพร้อมกับมือเรียวที่ส่งสมุดภาพให้เพื่อนเขาสี่ห้าเล่ม

เขารู้ดีว่ากวินเกร็งที่มีเขาอยู่ตรงนี้ เลยแค่รับมาแล้วขอบคุณ ไม่ได้พูดอะไรต่อ ไม่ได้หยอกกันเหมือนกับคนที่คบกันอย่างทีจอมพลคิดไว้ ก็คงมีสาเหตุเดียวคืออาจจะยังไม่ได้คบกัน ถ้าแบบนั้นเขาก็ยังมีสิทธิ์จีบอนิลอยู่ จอมพลเหลือบมองกวินแล้วรู้สึกขำเพื่อนตัวเองที่ไม่ว่ายังไงก็ยังเกรงใจเขาอยู่ดี แบบนี้ไงถึงได้โดนเขาสอยหญิงมากินเรียบ

"ขอบคุณนะครับเอิน น้ำหวานคงชอบมาก เดี๋ยวแจ็ค..."

"มึงมีที่ชาร์จแบตพกมาป้ะ" เสียงของคนที่เพิ่งคีบปลาลวกใส่ปากถามแทรกขึ้นมาอย่างไร้มารยาท

"ห๊ะ อ๋อ มีแบตสำรองอยู่ในรถ"

"ไปเอาให้หน่อยดิ กูจะใช้"

อนิลมองคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามอย่างไม่พอใจนักหลังจากฟังบทสนทนาของคนทั้งคู่ จอมพลเป็นพวกนิสัยเสียที่พูดจิกใช้คนอื่นหน้าตาเฉย แถมพูดแทรกขึ้นมาอย่างตั้งใจ

เพราะประสบการณ์ที่เจอผู้ชายเข้ามาจีบมากหน้าหลายตา มีทั้งพวกชอบกั๊ก และพวกเจ้าเล่ห์ ทำให้อนิลรู้แนวคำพูดพวกนี้เป็นอย่างดี พอมองไปที่กวิน คนแสนดีของอนิลก็วางตะเกียบแล้วลุกจากโต๊ะเดินไปทางลานจอดรถหน้าร้านทันที มันเป็นช่วงเวลาที่จอมพลคงคิดว่าจะหาเรื่องคุยกับอนิลสองต่อสอง...

แต่จอมพลคงคาดเดาผิดไปหน่อยตรงที่อนิลไม่ใช่นางเอกในละครที่จะปล่อยให้คนที่ชอบโดนจิกโดนรังแกต่อหน้าแบบนี้แล้วจะปล่อยไปง่ายๆ

"เอินชอบไอ้แจ็คเหรอ" คำถามที่ตรงไปตรงมาไม่ได้ทำให้อนิลลำบากใจเท่าไหร่ กลับกันเขารู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้าเป็นคนไร้มารยาทด้วยซ้ำที่พูดไปคุยไปทั้งที่อาหารอยู่เต็มปากแบบนี้

"ใช่ เราชอบแจ็ค ชอบมากๆ เลย เราชอบผู้ชายแบบแจ็ค บีช่วยเราได้ไหม ถ้าเราอยากจีบแจ็คต้องทำไง"

อนิลมองคนที่นั่งฝั่งตรงข้าม สบสายตากันอย่างตรงไปตรงมา แต่พอมองกันนิ่งอยู่อึดใจหนึ่ง สีหน้าของจอมพลก็เริ่มเปลี่ยนไป เพราะความรู้สึกโกรธที่อนิลขอให้ตัวเองช่วยมันปะทุอยู่ในใจ

"ทำไมต้องช่วย" เสียงเหวี่ยงๆ ถามขณะที่คีบตับสดใส่หม้อสุกี้

"ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่ช่วยนี่ บีชอบเราป้ะล่ะ ถ้าบีชอบเราก็ช่วยเราไง ดีไหม เราจะได้มีเรื่องคุยกันบ้าง เพราะนอกจากเรื่องแจ็ค เอินก็ไม่รู้จะคุยอะไรกับคนอย่างบี"

มือที่กำลังคีบตับค้างอยู่กลางอากาศ เพราะคำพูดนั้นฟังแล้วรู้สึกเหมือนโดนฟาดหัวด้วยจานเป็ดย่าง...

"คนอย่างผมทำไม" คิ้วหนากระตุกยกขึ้น มือที่ถือตะเกียบเริ่มสั่น

"สันดานไม่ดี" อนิลอมยิ้มนิดๆ ขณะตอบ มือเรียวคีบตับที่ยังลอยค้างอยู่ลงหม้อให้ก่อนจะเรียกเด็กเสิร์ฟมาเติมน้ำในหม้อ

"ไม่ตลกนะ พูดอะไรออกมา" จอมพลแค่นหัวเราะออกมาทั้งที่ตอนนี้ใจมันสั่นไปหมด ไม่ใช่เพราะโกรธ แต่เขาแพ้อนิลอย่างสมบูรณ์แบบ หน้าตาน่ารัก แต่กลับมีนิสัยร้ายกาจอย่างนึกไม่ถึง

"ก็ไม่พูดให้ขำ แต่อย่ามาทำตัวขี้แพ้ชวนตี เราไม่ชอบที่บีทำกับแจ็คแบบนี้ ก็รู้อยู่แล้วว่าเรากับแจ็คชอบกันทำไมต้องมาพูดแทรกเรา เราไม่ใช่คนดีนักหรอกนะถึงหน้าตาเราจะดีก็เถอะ ขอบคุณที่ชอบเรานะ แต่เอินคิดว่านิสัยเราคงไปกันไม่ได้"

คนสวยของจอมพลพูดไปมือก็คีบหนังเป็ดใส่ปากกินหน้าตาเฉย ผิดกับก่อนหน้านี้ที่อนิลบอกว่าไดเอตอยู่แล้วกวินก็กินหนังเป็ดให้แล้วแยกเนื้อใส่จานประเคนราวกับอนิลเป็นคุณหนู มองแล้วจอมพลก็หลุดขำออกมา

"รู้ได้ไงว่าไม่ได้ ปากอย่างงี้คิดว่าไอ้แจ็คมันจะโอเคเหรอ ไม่เห็นรึไงว่าแจ็คมันเป็นคนดีเกินกว่าจะชอบพวกเสนอตัวแบบคุณ ท่าทางจะอยากได้มันมากเลยดิ" พูดไปก็คีบแย่งหนังเป็ดมากินมั่ง กลายเป็นสงครามเล็กๆ บนจานเป็ดของคนสองคนที่ต่อปากต่อคำไปกินหนังเป็ดไป

"อืม อยากได้จนตัวสั่นเลยแหละ รู้ป้ะถ้าเมื่อวานแจ็คไม่เอาน้ำหวานมาด้วย แจ็คได้ขึ้นห้องเราแล้วบี"

จอมพลเหลือบมองคนปากเก่ง เห็นแก้มใสที่เคี้ยวหนังเป็ดตุ้ยๆ แล้วอยากจะฟัดแก้มใจจะขาด แต่ก็เก็บเอาไว้คิดบัญชีทีหลังได้ ตอนนี้ขอแกล้งก่อน...

"รู้ป้ะทำไมมันเอาน้ำหวานไปด้วย" จอมพลถามและอมยิ้มอย่างมีเลศนัย

"ทำมะ"

"เอาไว้กันคุณไง เอาหลานไปบังหน้าก็เพื่อจะได้กลับบ้านเร็วๆ ผู้หญิงคนไหนน่าเบื่อก็แค่อ้างว่าหลานงอแง คิดสิครับคนสวย ผู้ชายที่ไหนจะไปเที่ยวกับคนที่ชอบแล้วจะเอาหลานไปให้เกะกะ"

แล้วมันก็ได้ผล อนิลหยุดกินแล้วจ้องหน้าเขาเหมือนจะเอาตะเกียบแทงให้ตาย แต่จอมพลก็ได้แต่ยิ้มยียวนตอบกลับไป มือเรียววางตะเกียบลงและจ้องหน้าผู้ชายปากดีที่หัวเราะเบาๆ แล้วคีบสาหร่ายทรงเครื่องมาใส่ถ้วยให้อนิลราวกับแกล้งหยอกเด็ก

"อะ ดีกันๆ เอาน่าไอ้แจ็คมันอาจจะไม่ได้อยากได้คุณขนาดนั้น แต่ผมยังอยากได้อยู่นะ ผมไม่มีหลานด้วย จะมาห้องผมเมื่อไหร่ก็ได้"

 

ขณะที่อนิลกำลังจะอ้าปากด่า คนแสนดีที่เดินกลับมาก็ยิ้มให้ทำท่าจะนั่งลง แต่จอมพลกลับวางตะเกียบแล้วลุกขึ้นหยิบโทรศัพท์กับกระเป๋าสตางค์เบียดตัวออกจากที่นั่ง

"บี แบตสำรองกูเหลือสามขีด มึงใช้ไปก่อน... อ้าว ไปไหนวะ"

"กูอิ่ม กลับละ ขอบใจที่เลี้ยงว่ะ เออ ว่างๆ พาน้ำหวานมาเล่นห้องกูมั่งดิ คิดถึงว่ะ"

จอมพลพูดขึ้นมาแล้วหันไปยิ้มยั่วอนิลที่นั่งแม้มปากแน่น กวินมองเพื่อนตัวเองและมองคนน่ารักที่นั่งเงียบอย่างไม่เข้าใจ ปล่อยให้จอมพลเดินผ่านไปด้วยท่าทางร่าเริงผิดกับขามาอย่างสิ้นเชิง...

 

....................

 

เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรียกให้คนที่ง่วนอยู่กับกองหนังสือที่รื้อลงมาจากชั้นเพื่อหาข้อมูลเขียนนิยายต้องรีบลุกขึ้นไปดู ทั้งที่ประตูอัตโนมัติมีกริ่งให้กดแต่อีกฝ่ายกลับเคาะเสียงดัง และจินตภัทรเดาได้ในทันทีว่าใครอยู่หลังประตูนั่น

มือเรียวปลดล็อกประตูก่อนจะเปิดออกมาเจอร่างสูงใหญ่ที่ยัดถุงสีขาวติด
โลโกแบรนด์ดังใส่มือเขา จินตภัทรมองอย่างสับสน ไม่เข้าใจตั้งแต่เมื่อช่วงเช้าที่จอมพลปาโทรศัพท์เขาแล้วตวาดใส่ เป็นใครก็คงโกรธที่โดนทำแบบนั้น แต่หลังจากที่ร่างสูงเดินออกไปจากห้อง พอกดเปิดโทรศัพท์จอแหลกของตัวเองอีกรอบ ก็พบว่าเปิดได้ปกติ คิดเอาเองว่ายังใช้ได้อยู่ก็เลยไม่สนใจอะไร เพราะปกติจินตภัทรก็ไม่ได้โทรหาใครอยู่แล้วนอกจากอนิล

"อะ โทรศัพท์ใหม่ เครื่องที่คุณใช้แม่งเก่าฉิบหาย ผมถึงปาทิ้ง"

"ห๊ะ"

"ทำไรอยู่ กินข้าวยัง"

"กำลังจะกิน..."

"เออ กินด้วยดิ ทำเผื่อด้วยนะ เดี๋ยวอาบน้ำก่อน เคาะเรียกด้วย ถ้าแอบกินคนเดียวผมจะโกรธมากเข้าใจป้ะ"

"ไม่เข้าใจ ทำไมต้องมากินข้าวกับเราอะ"

"ค่ามือถือไง เฮ้ย เป็นคนยังไงวะ ซื้อมือถือให้ใหม่ทั้งที เกือบสองหมื่นนะเว้ย กินข้าวด้วยแค่นี้ทำอิดออด คนสมัยนี้แม่งไร้น้ำใจฉิบหาย"

"เราไม่ได้ขอให้บีซื้อโทรศัพท์ใหม่นี่ เราใช้อันเดิมก็ได้ แค่จอแตก อีกอย่าง อย่ามาเคาะห้องเราอีก เราไม่ได้เป็นไรกัน ไม่ต้องมายุ่งกับเราแล้ว"

มือเรียวส่งถุงโทรศัพท์ใหม่เอี่ยมกลับไปก่อนจะหันไปปิดประตู แต่คนโรคจิตก็ยังแหย่ขาเข้ามากันไว้

"เล่นตัวว่ะ ถ้าน่ารักจะไม่ว่าเลยนะ ชีวิตนี้ไม่เคยมีผู้ชายมาง้อเลยดิ ทำเป็น..."

"คนชื่อพิมพ์เขาทิ้งไปเพราะนิสัยแบบนี้ใช่ป้ะ"

 

กึก...

 

แรงผลักประตูเข้ามาหยุดในทันทีที่จินตภัทรพูดจี้ใจดำอีกฝ่ายออกไป เพราะหลังจากฟังจอมพลนอนละเมอชื่อนี้ทั้งคืน ก็พอเดาได้ว่าชื่อผู้หญิงแน่นอน และมันก็ได้ผล

"อย่าพูดถึงคนที่คุณไม่รู้จักแบบนี้"

จอมพลเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยความรู้สึกที่ดาวน์ลงอย่างเห็นไปชัด ไม่ใช่เพราะชื่อพิมพ์ แต่เป็นเพราะท่าทีของจินตภัทรที่แสดงออกไร้ความแยแสและยังพูดตอกย้ำเขาเพิ่มขึ้นอีก แถมสรรพนามก็เปลี่ยนไปจากเรียกชื่อแทนตัวก็เพิ่มระยะห่างออกไปอีกด้วยคำว่าคุณ

"ทำไมต้องสนใจด้วยว่าจะพูดชื่อใครออกมาแล้วคุณจะไม่พอใจ ทีคุณทำอะไรกับเราคุณยังไม่สนใจเลย มานอนห้องเรา แย่งเค้กเรากิน ทำมือถือเราพัง แถมตอนนี้มาขอข้าวเรากินอีก  เราแค่สงสารถึงได้..."

ยังไม่ทันพูดจบคนแรงเยอะกว่าก็แทรกตัวเข้ามาในห้องจนได้เพราะความไม่ระวังของจินตภัทร

มือหนารั้งเอวบางเข้ามาใกล้ก่อนจะก้มลงมาหาและปล่อยให้ลมหายใจร้อนๆ รดลงที่ต้นคอของจินตภัทรที่เริ่มสั่นเพราะกลัว

"แน่ใจเหรอว่าคุณจะไม่มีทางสนใจผม"  เสียงทุ้มกระซิบก่อนจะฉกเอาแว่นตากรอบหนาออกไปจากใบหน้า พอมองไม่ชัด ก็เริ่มปัดป้องอีกฝ่ายได้ยากขึ้น

"จะทำไรอะ"

จินตภัทรพยายามเบี่ยงตัวหลบแต่สิ่งที่อีกฝ่ายทำคือก้มลงมาจนเหลือที่ว่างระหว่างปลายจมูกแค่ลมหายใจกั้น เสียงกระซิบที่ทุ้มต่ำ สร้างความหวาดกลัวให้คนที่มองภาพทุกอย่างตอนนี้พร่าเลือนไปหมด

"ก็ทำให้คุณสนใจไง"


 

 

 

 

.............TBC...............

#2209Bnior





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,309 ความคิดเห็น

  1. #18294 Moebeaj (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 21:33
    พี่บีจะทำไรจีนอะ
    #18,294
    0
  2. #18266 _JT_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 13:25
    อยากผ่าหมาออกจากปากพี่บีจัง
    #18,266
    0
  3. #18195 WangJimung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 17:09

    อยากตบพี่บี ทำไมร้าย ขอให้หลงรักน้องแบบโงหัวไม่ขึ้นเลยหมั่นไส้

    #18,195
    0
  4. #18146 Defnan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 01:20
    สาบานว่านี่พระเอก ร้ายยิ่งกว่าตัวร้ายในละครอีก ฮืออออ
    #18,146
    0
  5. #18141 Lim_Lina (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 02:33
    ดิบเถื่อนมากคุณจอมพล...
    #18,141
    0
  6. #18066 Cartoonpbct (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 12:00
    จอมพลนี่ร้ายยิ่งกว่าตัวละครในละครอี้กก งื้ออ
    #18,066
    0
  7. #17594 Cake__Cake (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:34
    แจ็คสันคนดีของพี่   ชอบเอินมากๆค่ะ ผัวข้าใครอย่าแตะสุด

    จอมพลนี่จะเรียกว่าไรดี หาคำจำกัดความไม่ได้จริงๆ
    #17,594
    0
  8. #17039 polaloi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 06:28
    อีพี่-มากกกกกกกกกกก
    #17,039
    0
  9. #16000 อากาเซ่9397 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 00:29
    ขออนุญาตขำชื่อตอน โรคจิตอกหัก กร๊ากกก55555
    #16,000
    0
  10. #15418 aukkhauupaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 16:08
    เอินด่าทีพี่บีไปไม่ถูกเลยข่ะ!เลวสุดไรสุดแล้วบี-*-แล้วทำตัวแบบนี้ไงพิมพ์ถึงทิ้งไป!!!!!!!!!!!!!!!!!เลวแบบอินฟินิตี้
    #15,418
    0
  11. #11937 Linseyyy13 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 20:52
    โอ๊ยยย พี่บีจะทำอะไรเนี่ย
    จีนอย่าหลงคารมง่ายๆนะ
    เอ๊ะ 555
    #11,937
    0
  12. #11865 Zomanica (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 23:45
    โอยๆๆๆๆจินยองงี่~ สู้เขาลูกอย่ายอมแพ้ เอินเอินของมี๊หนูแซ่บมาก ปล้ำก
    แจ็คเลยก็ได้มี๊โอเค คิกคิก
    #11,865
    0
  13. #9604 tae_rainysky (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 09:30
    นอกเรื่องได้มั้ยคะ เราว่าพี่บีเหมาะกับชื่อจอมพลมากเลยอ่ะ ฮอลลลลล แมนดีค่ะ ชอบๆๆๆ
    #9,604
    0
  14. #8932 poohoip (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 22:46
    ต้องแก้แค้นนนน!
    #8,932
    0
  15. #8891 pa rang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 22:27
    เอินก็ทำดีมาแบบเงียบๆแต่ด่าเจ็บมาก
    #8,891
    0
  16. #8756 nu_kets (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 05:30
    จอมพลคะคุณได้ถ้วยชายชั่วแห่งปีไปเลยคะของเพื่อนก็ไม่เว้นแถมมือถือจีนคุณก็แอบเปิดปาทิ้งอีกตะหากทำไม่ดีลับหลังเพื่อนพูดจาดูถูกเอินต่อหน้าแถมยังดูถูกจีนอีกคุณสมควรได้รับรางวัลนี้คะจอมพล
    #8,756
    0
  17. #8172 ff.raing7 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 10:20
    อยากด่าพี่บีอ่ะ นิสัยไม่ดีมากๆเลย
    #8,172
    0
  18. #7815 pandamalody (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 19:22
    อห คนอย่างจอมพลนี่โตมายังไงอ่ะคะ เ-้ยมากกกกก หน้าด้าน จิตสำนึกก็ไม่มี โอ๊ยตายยยย
    #7,815
    0
  19. #7443 khunK (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 20:24
    อีจอมพลลลลลลลลล เป็นพระเอกที่แหกมากกกกก แยกจ้าแยกๆๆ ไปจีน หาคอนโดใหม่ไม่ต้องยงต้องอยู่มันบ่ะห้องนี้ ย้ายย
    #7,443
    0
  20. #7239 Saniya (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 02:23
    อิคุณจอมพลเฮรียมากกกกกกก หน้าด้านอีก ทำไมเป็นคนงี้อ่ะ
    #7,239
    0
  21. #6146 falookhun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 01:56
    ขอโทษนะคะไรท์ แต่โคตรเอี้ยยยย แม่งเอ้ย คนอะไรรรร
    #6,146
    0
  22. #5878 giftfully (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 18:55
    เกลียดมาก
    #5,878
    0
  23. #5796 Callmesut (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 21:13
    อีบีมันร้ายย มันปากพล่อย โอ้ย ด่าไม่ถูกเเล้วโว้ย
    #5,796
    0
  24. #5418 Minttt_pjy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 18:54
    เห้ยย คนอะไรจะหน้าด้านได้ขนาดนี้อ่ะ เลวจริงๆเลวมาก พี่แจ็คนี่ก็คนดี๊คนดี นี่เป็นเพื่อนกับอิจอมพลคน-ได้ไง สงสารน้องจีนด้วย โว๊ะะะะะ
    #5,418
    0
  25. #4517 Iamdeeney (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 11:45
    จะเลวก็เลวให้สุด -..- นี่ไปทำกับเขาไว้มากเลยนะ
    #4,517
    0