[GOT7-FIC] Bad Neighbours & Upside Down #2209Bnior #2209UpsideDown

ตอนที่ 67 : EP.7 นักร้องอกหัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,281
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    18 มี.ค. 61

Upside Down


#2209UpsideDown
โลกของผม โลกของคุณ โลกของเรา ที่ไม่มีอะไรเหมือนเดิม






Welcome To The Upside Down


7

นักร้องอกหัก

 

"พี่อยู่ห้องนี้เหรอคะ?"

เสียงของเด็กสาวแปลกหน้าที่อยู่ๆ ก็โผล่มาจากประตูทางหนีไฟทำเอามือของหญิงสาวที่กำลังจะเปิดประตูห้องชะงักไป

พิมพ์หันมาตามเสียงและพบว่าเด็กที่ถามเธอเป็นเพียงเด็กมัธยมต้นสวมชุดคอซอง

"เอ่อ...ค่ะ" พิมพ์จำใจต้องตอบไปตามความจริงเพราะคีย์การ์ดที่อยู่ในมือ

"เพื่อนหนูบอกว่าพี่บีที่เป็นนักร้องวงเดฟโซลอยู่ห้องนี้เหมือนกัน"

คำพูดและน้ำเสียงของเด็กสาวไม่ใช่ประโยคคำถามสำหรับคนฟัง แต่กลับเหมือนกำลังจับผิดเธอ...

"เข้าใจผิดแล้วละค่ะ..."

"เหรอคะ? หนูพักอยู่ชั้น 19 เคยเห็นพี่บีเดินไปซื้อของที่เซเว่นหน้าตึกด้วย..."

แม้ว่าในใจลึกๆ หญิงสาวจะรู้สึกประหม่าและหวาดหวั่น แต่เธอก็เก็บความรู้สึกนั้นไว้ก่อนจะตีหน้าขรึมและเริ่มขึ้นเสียงใส่เด็กสาวช่างสอดรู้สอดเห็นตรงหน้า

"พี่ไม่ทราบอะไรเกี่ยวกับเขาค่ะ ต่อให้เขาอยู่ตึกเดียวกับพี่ จริงๆ น้องไม่มีสิทธิ์มาถามอะไรแบบนี้กับพี่ด้วยซ้ำ ในเมื่อพี่บอกไปแล้วว่านี่ห้องของพี่"

เด็กสาวจ้องหน้ากลับมาอย่างไม่เกรงกลัว วูบหนึ่งพิมพ์รู้สึกว่าอีกฝ่ายอมยิ้มและจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอราวกับข่มขู่

"ค่ะ หนูเข้าใจแล้ว หนูแค่อยากมาดูหน้าผู้หญิงที่เขาลือกันว่าเป็นแฟนของพี่บี แค่อยากเห็นว่าสวยขนาดไหน เผื่อว่า...หนูอาจจะได้ไปยืนอยู่จุดนั้นบ้าง"

เด็กสาวทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนจะเดินลงบันไดหนีไฟไป ซึ่งเป็นช่องทางเดียวที่จะขึ้นมาชั้นอื่นโดยไม่ต้องใช้คีย์การ์ด ปล่อยให้หญิงสาวอายุมากกว่ายืนอึ้งและหลุดหน้าเสียออกมาอย่างเห็นได้ชัด พิมพ์ได้แต่คิดว่าเด็กสมัยนี้ช่างน่ากลัวและไร้มารยาท ยิ่งเป็นพวกเด็กแฟนคลับที่บ้าคลั่งที่กวินเคยเล่าให้เธอฟัง แค่คิดก็ขนลุกไปหมด ดูจากท่าทางและใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางของเด็กสาวที่แต่งหน้าจัดเกินวัย ก็รู้ทันทีว่าสิ่งที่กวินเคยเล่าให้ฟังมันเป็นความจริง...

 

(จะให้หาที่ใหม่ไหมล่ะ? แบบนี้น่ากลัวนะ แต่เราก็ไล่เขาไม่ได้ถ้าเขาอาศัยอยู่ที่นั่นจริงๆ )

เสียงของกวินที่ส่งผ่านมาจากปลายสายเต็มไปด้วยความห่วงใย แม้จะเป็นช่วงเวลาที่คนทั่วไปคงไม่มานั่งรับโทรศัพท์แล้ว แต่เมื่อพิมพ์โทรไปหาแม้ว่าจะเป็นเวลาเกือบตีสอง กวินก็ยังรับสายและรับฟังความทุกข์ใจของเธอเสมอ

"ไม่รู้ว่าใช่น้องคนนี้ไหมที่แจ็คเคยบอก..."

(ก็มีหลายคนนะที่คลั่งไอ้บีขนาดตามถึงบ้านแล้วเสนอตัวนอนด้วย ยัยแบมเคยบอกอยู่ว่ามันมีพวกแฟนคลับที่ตามล่าแต้มนักร้องดังๆ ในค่ายหลายคน เหมือนเป็นมิชชั่นของพวกแม่งที่ได้นอนกับดารานักร้องแล้วก็เอามาอวดกัน ตอนนี้ก็คงเหลือแต่ไอ้บีคนเดียวที่ยังปฏิเสธอยู่)

หญิงสาวฟังแล้วก็เกิดความรู้สึกที่หลากหลายในใจ ระหว่างภูมิใจที่แฟนหนุ่มไม่เคยคิดนอกใจ กับรู้สึกว่าแฟนหนุ่มดูช่างแตกต่างจากผู้ชายปกติที่ถึงขั้นมีคนเสนอตัวให้ก็ไม่น่าจะปฏิเสธได้ทุกครั้งไป ก็คงมีอยู่สองอย่างที่อาจจะเป็นไปได้คือ ไม่ใช่สเปกกับสิ่งที่กวินรู้และมั่นใจอาจจะไม่เป็นความจริง...

"แล้วนี่จะอัดเพลงเสร็จกี่โมงคะ?"

(ตีสามก็น่าจะออกมาละ พิมพ์นอนไปก่อนก็ได้เดี๋ยวไอ้เข้มมันขับรถไปส่งไอ้บีเอง)

"อ่าว แล้วนี่แจ็คไม่ได้อยู่กับบีเหรอ?"

(เปล่า แจ็คมาทำธุระต่างจังหวัด แต่พรุ่งนี้ก็กลับแล้วละ)

"อุ๊ย งั้นเมื่อกี้ก็นอนอยู่น่ะสิ แย่จัง พิมพ์ไม่รู้คิดว่าแจ็คไปห้องอัดกับบี งั้นไม่กวนแล้วละ"

(ไม่เป็นไร ไม่กวนสักหน่อย มีอะไรก็โทรมานะ)

"อื้อ เดี๋ยวพิมพ์ไปนอนแล้ว ขอบคุณนะแจ็ค"

(ยินดีครับ นอนหลับฝันดี พรุ่งนี้จะมาที่บ้านใช่ไหม?)

"ใช่ พี่ฝนเรียกไปเอาของฝาก ฝันดีนะแจ็คพรุ่งนี้เจอกัน"

(ครับ ฝันดีครับ)

พิมพ์วางสายก่อนเพราะอีกฝ่ายมักจะรอจนกว่าเธอจะตัดสายไปเอง ดวงตากลมโตมองตัวเองผ่านเงาสะท้อนของกระจกที่อยู่ถัดไปจากเตียงเล็กน้อย...

 

วันนี้เป็นอีกวันที่เธอพบความผิดหวัง หลังจากที่พยายามจะสมัครสอบซ้ำแล้วซ้ำอีกและสุดท้ายก็ไม่ผ่าน เธอพบว่าผู้สมัครส่วนใหญ่ไม่ได้สวยไปกว่าเธอ ไม่ได้ภาษาดีไปกว่าเธอ แต่อาจจะมีไหวพริบดีกว่าดูฉลาดกว่าจึงทำให้ถูกเลือก ในขณะที่ตัวของเธอเองคงยังดีไม่พอเมื่อเทียบจากคุณลักษณะและความสามารถ

สุดท้ายก็ต้องพึ่ง 'ฝนทิพย์' ลูกพี่ลูกน้องที่แต่งงานกับ 'กวี' นักธุรกิจหนุ่ม ที่มีศักดิ์เป็นพี่ชายของกวินซึ่งเป็นพี่รหัสของเธอ ฝนทิพย์บอกกับเธอว่ากวีพอจะมีเส้นสายอยู่บ้างในบอร์ดผู้บริหารสายการบินชื่อดัง เพียงแต่ข้อแลกเปลี่ยนคืออะไรนั่นคือสิ่งที่เธอต้องไปรับทราบเอง...

"ฉันไม่ได้โชคดีเหมือนครุฑน้อย...เพราะนอกจากฉันจะบินไม่ได้แล้ว ยังไม่มีใครเคยมองเห็นความสามารถของฉันด้วย"

หญิงสาวพูดกับเงาสะท้อนของตัวเองและมองไปที่หนังสือเล่มเล็กๆ ที่โต๊ะหน้ากระจก หนังสือที่จินตภัทรมอบให้เธอราวกับรู้ว่าเธอมีปัญหาเหมือนกับครุฑน้อย...แต่น่าเศร้าตรงที่ไม่มีใครให้โอกาสเธอได้พิสูจน์ตัวเองเหมือนเช่นที่ครุฑน้อยได้พิสูจน์ให้ทุกคนในหมู่บ้านเห็นว่าแม้ตัวเองจะบินไม่ได้เหมือนครุฑทั่วไปแต่ก็ว่ายน้ำได้เก่งกว่าใคร พิมพ์คิดว่าตัวเธอเองก็มีความสามารถเช่นกัน เพียงแต่ไม่มีเวลาให้เธอได้พิสูจน์ตัวเองอีกแล้ว ทางเดียวที่เธอจะไปให้ถึงฝั่งฝันก็คือ ทางลัด

 

....................

 

"เอ๊า ถุงขนมจีบใครวะ ไอ้เหี้ย หกหมดแล้วเนี่ย"

เสียงของมือกลองที่เดินออกมาจากห้องอัดโวยวายออกมาหลังจากเห็นสภาพหนังสือการ์ตูนของตัวเองที่มีน้ำจิ้มจิ๊กโฉ่วหกเลอะเทอะ

"ของกูๆ โทษทีลืมเอาไปทิ้ง"

"มึงแดกหนมจีบด้วยเหรอ? ปกติไม่เห็นซื้อกิน" มือกลองตัวพอๆ กันถามขณะที่ช่วยกันเอาทิชชู่ซับหนังสือการ์ตูน

"ไม่ได้ซื้อ ยึดมาจากเด็กแถวคอนโดฯ หมั่นไส้แม่งไม่ต้องแดก"

"อะไรวะ แบบนี้ก็มีด้วย เออเพิ่งนึกได้ พอดีพี่สาวกูทำอยู่ออฟฟิศของกาตาร์แอร์ฯ เขาบอกแฟนมึงไปสมัครอีกรอบแล้วนะ นี่พิมพ์เขาไม่คิดจะล้มเลิกความตั้งใจเลยเนอะ เห็นพี่เขาว่าตอนที่รู้ว่าสอบไม่ผ่านแฟนมึงขอคุยกับผู้บริหารด้วย โคตรเก๋าเลย แม่งเดินเข้าไปถามว่าเขาขาดคุณสมบัติอะไร"

น้ำเสียงและท่าทางของเข้มที่เล่าออกมาไม่ต่างจากการบอกเป็นนัยๆ ว่าพิมพ์เป็นคนที่ดื้อรั้นแค่ไหน เพราะตลอดเวลาหนึ่งปีเต็มหลังจากเรียนจบมาพิมพ์ก็เอาแต่เรียนเสริมและสอบโทอิกสลับกับวนเวียนไปยื่นสอบแอร์โฮสเตสมามากกว่า 10 ที่
จอมพลรู้ดีว่านั่นคือความฝันที่พิมพ์พยายามที่จะตะเกียกตะกายที่จะเป็นให้ได้ แถมยังมีกวินแอบหนุนหลังอยู่โดยที่ตัวจอมพลเองก็แอบรู้อยู่แต่ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เพราะคิดว่าพูดไปพิมพ์ก็คงไม่แคร์ไม่สนใจความห่วงใยที่เขามี รวมถึงไม่ยอมรับว่าตัวเองความสามารถไม่ถึงจริงๆ

"แต่ที่พีคกว่า มึงรู้ปะพี่กูแอบได้ยินจากเลขาฯ มาว่า ไอ้เหี้ยผู้บริหารคนนั้น
แม่งบอกว่าจะช่วยแต่ว่าพิมพ์ต้องไปกับมัน..."

คำพูดที่ไม่จำเป็นต้องต่อประโยคให้จบก็เข้าใจว่า "ไปกับมัน" นั้นคือไปไหนไปทำอะไร เพราะร้อยทั้งร้อยผู้มีอิทธิพลทั้งหลายก็หยิบยื่นข้อเสนอว่า "จะช่วย" กับหญิงสาวหน้าตาดีที่พร้อมจะแลกทุกอย่างกับความฝันตัวเอง ก็คงมีแต่เรื่องบนเตียงเท่านั้น

และแน่นอนว่าร้อยทั้งร้อยผู้หญิงพวกนั้นก็โดนชักดาบ หลอกกินฟรีแล้วสุดท้ายคนที่สัญญาว่าจะช่วยก็บ่ายเบี่ยงว่าช่วยไม่ได้จริงๆ ขอโทษแล้วก็จากไปอย่างหน้าด้านๆ วงการสายการบินหรือวงการบันเทิงก็เหมือนกัน คนจนตรอกที่ยอมแลกมักคิดว่าอะไรๆ มันจะได้มาง่ายๆ เพียงแค่เปลืองตัวนิดหน่อย แต่ไม่รู้เลยว่าเป็นการแลกที่โง่ขนาดไหน

"พิมพ์ไม่ทำหรอก ถ้าเขาจะทำแบบนั้นก็ทำนานแล้ว เดี๋ยวเหนื่อยก็เลิกไปสมัครเอง กูพูดอะไรไม่ได้หรอกเขาไม่ฟัง..."

จอมพลเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ระอาเต็มทนกับความดื้อดึงของแฟนสาว เขาไม่สามารถที่จะเข้าไปเปลี่ยนใจหรือช่วยเหลืออะไรได้ ในเมื่อพิมพ์ก็มีคนหนุนหลังเป็นพี่รหัสอย่างกวิน พูดอะไรไปก็กลายเป็นคนที่ไม่เข้าใจและทำให้ทะเลาะกันเสียเปล่าๆ

"เออ ยังไงมึงก็คุยกับเขาบ้างก็ดีนะว่ามึงรู้แล้ว ต่อให้มึงไม่ชอบในสิ่งที่เขาทำก็ควรจะให้กำลังใจเขาหน่อยดีปะวะ ยังไงก็แฟนมึงนะ เออกูไปและเจอกันมึง" เข้มเอ่ยพลางตบไหล่เพื่อนก่อนจะเดินออกไปจากห้องอัด ปล่อยให้จอมพลอยู่กับความรู้สึกอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในใจอีกครั้งหลังจากที่เขาปล่อยวางมันมาสักพักแล้ว...

จะให้กำลังใจยังไงในเมื่อคนที่พิมพ์โทรหาทุกครั้งและบอกทุกเรื่องไม่ใช่เขา พอรู้ว่าเขาไม่ชอบก็แอบไปสมัครเงียบๆ โกหกว่าไปบ้านเพื่อนบ้าง ไปหาญาติบ้าง มารู้ทีหลังจากปากคนอื่นตลอดว่าพิมพ์ไปโผล่สัมภาษณ์สายการบินนั้นสายการบินนี้

ถ้าเธออยากได้กำลังใจจากเขาและยังแคร์เขาอยู่บ้างก็ควรจะบอกมาตรงๆ จริงอยู่ที่เขาเคยพูดให้พิมพ์เสียใจว่ามันเป็นงานที่เขาไม่อยากให้แฟนสาวไปทำ แต่นั่นเพราะเขาเป็นห่วง แต่ไม่ได้หมายความว่าจะต้องโกหกกันแล้วแอบไปสมัครไม่บอกแบบนี้ โดยที่ตัวหญิงสาวเองก็ไม่คิดเลยว่าถ้าวันหนึ่งถ้าได้เป็นแอร์ฯ จริงๆ แล้วความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่จะเป็นอย่างไรต่อไป ไม่ใช่แค่ห่างกัน แต่มันหมายถึงการบรรลุจุดหมายปลายทางโดยที่ไม่แคร์ความรู้สึกกันอีกต่อไปแล้ว...

ไม่แปลกใจเลยที่ตอนนี้เขาจะหวั่นไหวไปกับคนอื่นได้อย่างง่ายดาย ในเมื่อตอนนี้ทั้งเขาและพิมพ์มาอยู่ในจุดที่ต่างคนก็ต่างมีความลับต่อกัน

เพียงแต่ความลับของเขามันเกี่ยวข้อกับความสัมพันธ์โดยตรง

นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่า...คุณนักเขียนพร้อมจะเป็นความลับของเขาหรือเปล่า...

 

....................

 

JOMPHON

 

รอเค้าออกไปก่อนได้ไหม?

ไม่งั้นก็เดี๋ยวค่อยขึ้นมา

ทำไม?

แฟนคลับตัวอะแหละแอบดูอยู่ตรงทางหนีไฟ

เค้าออกไปทิ้งขยะเจอสองรอบแล้ว

ช่างแม่งไปดิ

บียังไม่ได้นอนเลยนะพิมพ์

อยู่ในห้องอัดมาทั้งคืน

 

หญิงสาวถอนใจด้วยความรู้สึกทั้งเครียดและหงุดหงิด ตอนนี้เจ็ดโมงเช้าแล้วและเป็นเวลาที่แฟนหนุ่มจะกลับมานอนหลังจากทำงานหนักมาทั้งคืน แต่แฟนคลับตัวดีที่น่าจะหนีเรียนมาดักเจอนักร้องดังให้ได้โดยที่ตอนนี้เธอพอจะรู้จุดมุ่งหมายของอีกฝ่ายแล้วว่ามาถึงคอนโดฯ ของแฟนเธอทำไม...

ขณะที่กำลังวุ่นวายใจก็ได้ยินเสียงออดหน้าประตูที่ตอนแรกเธอเตรียมจะเปิดออกไปด่า แต่พอมองจากอินเตอร์คอมหน้าประตูถึงรู้ว่าเป็นคุณเพื่อนบ้านก็รีบเปิดประตูออกไปทักทายด้วยรอยยิ้มและความคิดบางอย่างที่ปิ๊งขึ้นมาในหัว

"คุณจีน สวัสดีค่ะ"

"สวัสดีครับ...คือผมไม่ได้เป็นคนขี้งกนะครับ แต่เมื่อคืนแฟนคุณเอาถุงขนมจีบผมไป..."

คำพูดที่ฟังแล้วเกือบหลุดขำ แถมสีหน้ามึนๆ ของอีกฝ่ายที่เหมือนเพิ่งตื่นทำเอาหญิงสาวยิ้มออกมา

"อ๋า งั้นเหรอคะ แล้วไปสลับกันยังไงอะคะ?"

"เขาขโมยไป...ผมกินได้คำเดียวแล้วเขาก็ดึงถุงไปเลย จริงๆ ผมมาตามตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแต่เขาไม่อยู่"

จินตภัทรยืนเกาหัวคิ้วขมวดอย่างเรียบเรียงไม่ค่อยถูกเท่าไรว่าทำไมถึงปล่อยให้อีกฝ่ายดึงถุงขนมจีบไปจากมือ อาจจะเพราะตอนนั้นพล็อตนิยายมันผุดขึ้นมาในหัวพอดีเลยเบลอๆ นิดหน่อย ฟังอีกฝ่ายพูดไม่ค่อยรู้เรื่องด้วย รู้แต่บอกว่าอะไรนะ? ชอบขนมจีบมากคุณต้องรับผิดชอบอะไรซัมติง...

ขณะที่กำลังระลึกชาติอยู่หญิงสาวก็หยิบเงินมายัดใส่มือหนึ่งร้อยบาทก่อนจะลากเขาเข้าไปในห้องพร้อมเอ่ยปากขอความช่วยเหลือทันที

"เอ่อ คุณจีนคะ พิมพ์จะใช้ค่าขนมจีบให้ แต่พิมพ์ขอรบกวนอะไรคุณจีนสักนิดได้ไหมคะ?"

 

....................

 

PIM

 

บี เดี๋ยวยังไงมาเข้าทางด้านหน้านะ

เดี๋ยวพิมพ์จะเดินออกไปเคลียร์กับแฟนคลับให้

ทำไมต้องไปเคลียร์?

บีบอกแล้วไงว่าช่างเขา

เดี๋ยวก็ไปกันเอง

เดี๋ยวคุณจีนลงไปรับ

แล้วบีไปนอนที่ห้องคุณจีนก่อนจนกว่าแจ็คจะไปรับ

พิมพ์ไม่อยากให้เด็กรู้ว่าบีอยู่ห้องนี้

ทำไมชอบตัดสินใจอะไรคนเดียว?

แล้วจะไปรบกวนเขาทำไม? นั่นห้องของเรานะ

บีบอกแล้วไว่าบีไม่สนใจว่าพวกนั้นจะรู้เรื่องของเราหรือเปล่า

ทำไมบีถึงบอกใครว่าเราเป็นแฟนกันไม่ได้?

พิมพ์กลัวอะไร?

คุณจีนรออยู่ที่ล็อบบี้

พิมพ์ออกจากห้องแล้ว

เอาไว้ค่อยคุยกัน

 

มือที่ถือโทรศัพท์เอาไว้กำแน่นเมื่ออ่านข้อความที่อีกฝ่ายตอบกลับมา เป็นอีกครั้งที่พิมพ์เมินเฉยในคำถามและคำพูดของเขา...

เขาเดินลงจากรถแล้วอ้อมมาเข้าล็อบบี้อีกฝั่งที่จินตภัทรยืนรออยู่ด้วยหน้าตาง่วงๆ ที่เห็นแล้วก็สงสารเหมือนเด็กนอนไม่อิ่ม

"งื้อเร็วๆ เราง่วงนอนนะ" ร่างเล็กบ่นขณะที่เดินนำไปที่ลิฟต์ตัวกลางโดยไม่มองหน้าของเขาแม้แต่น้อย ราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับสิ่งที่เขาสารภาพไปเมื่อคืนเลย หรือว่าไม่ได้ยิน?

"ผมขอโทษที่ต้องรบกวนคุณ แล้วที่บอกไปเมื่อคืน..." ขณะที่กำลังจะถามสิ่งที่สงสัยอยู่ในใจอีกฝ่ายก็ขยับกายพิงศีรษะไปกับผนังลิฟต์แล้วหลับตาลงด้วยความง่วงก่อนจะพูดแทรกขึ้นมา

"เราได้ค่าหนมจีบมาละ วันหลังชอบกินก็บอกดีๆ นะ จะได้ซื้อเผื่อ" พูดไปก็ทำปากเป็ดใส่เหมือนเซ็งๆ จนรู้สึกอยากจะแกล้งขึ้นมา ริมฝีปากหยักยิ้มมุมปากก่อนจะขยับไปยืนล็อกตัวอีกฝ่ายเอาไว้ในอ้อมแขน

"แล้วถ้าผมชอบคุณ คุณจะเผื่อใจมาได้ไหมล่ะ?"

กลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่ลอยมาแตะจมูกของร่างเล็กจากกายหนาที่ขยับเข้ามาใกล้ เป็นกลิ่นที่จินตภัทรชอบและอยากให้แฟนหนุ่มใช้มาตลอด เพียงแต่เบญมีคนที่ซื้อน้ำหอมให้แล้ว...และคงใช้เอาใจฝ่ายนั้น

จู่ๆ ก็มีความคิดว่า...

ถ้าเขามีคนอื่นบ้าง เบญจะเจ็บปวดเหมือนกันไหม?

แต่พอคิดแบบนั้นแล้วก็รู้สึกเกลียดตัวเอง...

ขยะแขยงตัวเองที่ทำตัวไร้ค่าเพียงเพราะแฟนนอกใจก็ต้องประชดคืน โต้ตอบกลับเหมือนกันไปเพื่ออะไร?

ดวงตารีเหลือบขึ้นมองหน้าอีกฝ่ายที่ก้มลงมาจนปลายจมูกเกือบจะชนกัน ขณะที่สายตาของอีกฝ่ายหยุดอยู่ที่ริมฝีปากอิ่มแดงที่ค่อยๆ ขยับพูดเลี่ยงที่จะตอบคำถามของอีกฝ่ายแต่กลับตบหน้าชายหนุ่มอย่างแรงด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ที่ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ แต่ฟังแล้วเจ็บในทุกคำที่เอ่ยออกมา...

"คุณใช้ห้องนอนเราได้ตามสบาย เราเพิ่งเปลี่ยนผ้าปูเมื่อวาน นอนเงียบๆ อย่าเสียงดัง เพราะเรามีงานต้องทำ เราเห็นแก่พิมพ์นะเราถึงให้คุณมายืมห้องก่อน คุณเองพูดอะไรเห็นแก่ความห่วงใยของแฟนคุณด้วย พิมพ์เขาห่วงคุณถึงมาขอให้คุณค้างห้องเราชั่วคราว แล้วอีกเรื่อง...ถึงแฟนเราจะไม่ดีกับเรา แต่เราก็รักพี่เบญมากกว่าใครในโลกนี้ ต่อให้คุณเฉลยมาว่าทั้งหมดก็แค่พูดเล่น เราก็คิดว่าคุณไม่ควรเอาเรื่องนี้มาพูดเล่น เพราะการโดนนอกใจมันไม่ตลก"

 

....................

 

การกระทำที่โง่เง่าที่สุดตั้งแต่เติบโตมา 24 ปี คือการยอมตกเป็นทาสอารมณ์ของคนที่รู้จักกันไม่กี่วัน ทั้งที่ไม่ได้แขนขาขาดหรือถูกล่ามเอาไว้ด้วยโซ่ตรวนใดๆ แต่กลับยินยอมที่จะเสียอิสรภาพไปด้วยคำขู่ที่ไม่จริงจังเลยแม้แต่น้อย รู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายไม่มีทางส่งรูปไปให้พ่อของเขาดู เพราะถ้ารูปไปถึงมือพ่อเขาเมื่อไรคนที่จะโดนเล่นมันก็คนส่งเองนั่นแหละ...

มือเรียวลูบไล้ผิวกายที่เต็มไปด้วยครีมอาบน้ำใต้ฝักบัวใหญ่ที่อยู่บนเพดานห้องน้ำ ปล่อยให้ความสับสนวุ่นวายใจวนเวียนอยู่ในความคิดจนไม่ได้ยินเสียงคนที่เปิดประตูเข้ามาในห้องน้ำ

เฮือก!

ร่างผอมบางสะดุ้งสุดตัวเมื่อถูกกอดเอาไว้จากด้านหลัง ไม่มีถ้อยคำใดๆ เอ่ยออกมาจากปากของอีกฝ่าย มีเพียงลำแขนที่กอดรวบกายของอนิลเอาไว้ใต้ฝักบัว ผิวกายเปลือยเปล่าสัมผัสกันใต้สายน้ำที่ตกกระทบลงมาบนร่างทั้งสอง ต้นคอขาวรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นของอีกฝ่าย มือเรียวยกขึ้นแตะลำแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อก่อนจะดึงออกช้าๆ พร้อมหมุนตัวหันกลับไปมองสบตาคนที่สูงกว่า

ไม่รู้ทำไมสีหน้าที่มองเห็นตอนนี้ช่างแตกต่างจากก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง แววตาเศร้าๆ ถ่ายทอดความรู้สึกที่ผิดหวังและความหม่นหมองในจิตใจได้อย่างชัดเจน

"คุณเคยรักใครมากๆ ไหม? แบบที่รักจนเป็นอะไรก็ได้เพื่อเขา ขอแค่ให้อยู่ในสายตาเขา"

อนิลฟังน้ำเสียงที่อ่อนล้าเอ่ยออกมาจนจบประโยคก็ได้แต่ส่ายหน้าแทนคำตอบ เพราะโชคดีข้อเดียวของอนิลคือการไม่เคยคบหาใครจริงจัง ไม่เคยมีใครที่เรียกว่าแฟน ไม่เคยรู้สึกกับใครลึกซึ้งมากกว่าไปกว่าคู่นอน จนแม่ยังเคยออกปากให้คบใครสักคนอย่างจริงจังเพราะห่วงว่าหากแก่ตัวไปใครจะดูแลและอยู่เป็นเพื่อนหากพ่อแม่ตายไป

"ไม่รู้สิ ไม่เคยเอาใจไปผูกกับใคร เลยไม่รู้ว่ามันเจ็บยังไง" ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเบี่ยงตัวเดินออกไป แต่แขนแกร่งกลับยังรวบกอดเอวบางเอาไว้ อนิลถอนใจออกมา ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะสิ่งที่อีกฝ่ายพยายามจะสื่อหรือความรู้สึกเหนื่อยล้าที่ต้องมาฟังเรื่องของกวินที่ดูแล้วตัวละครมันมีมากกว่าหนึ่ง คนที่คบกับคนที่รักกลายเป็นคนละคน แล้วเขานี่เป็นอะไร? ตัวละครลับเหรอ?

"ผมอยากมีใครสักคนที่จะไม่ต้องโกหกอีกต่อไป...คุณเป็นคนคนนั้นได้ไหม?"

น้ำเสียงที่เอ่ยในตอนนี้ช่างสวนทางกับการกระทำก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเงยหน้ามองอีกฝ่ายที่จ้องลึกเข้ามาในดวงตาเขาอย่างรอคำตอบ

"นี่เรียกว่าจีบหรือเปล่า?"

"ก็ใช่...อาจจะใช่ แต่เป็นในแบบของผม" รอยยิ้มที่จุดขึ้นที่มุมปากดูขัดเขินเล็กน้อยจนคนมองรู้สึกหงุดหงิด อนิลถอนใจก่อนจะหันหน้าหนีไปพร้อมระบายสิ่งที่อยู่ในใจออกมา

"คุณมันโรคจิตรู้ตัวไหม? มันไม่มีใครจีบกันแบบนี้หรอก ลากมานอนด้วย มีอะไรกันครั้งแรกก็บังคับแถมถ่ายรูปแบล็กเมล์ด้วย"

มันน่าหงุดหงิดตรงที่คนถูกตัดพ้อเอาแต่ยิ้ม เหมือนยอมรับในสิ่งที่อนิลพูดมาทั้งหมดอย่างไม่มีคำแก้ตัวใดๆ

"ถ้าไม่ชอบจริงๆ คุณก็หนีได้อยู่แล้ว...คุณอรัญเป็นถึงผู้มีอิทธิพลในวงการอสังหาริมทรัพย์ ผมคิดว่าพ่อคุณสามารถฆ่าผมทิ้งได้ง่ายๆ เพียงแค่คุณเอ่ยปากบอก"

"ชอบอะไร? ทำแบบนี้ใครจะชอบ มีอะไรด้วยกันปกติก็ว่าไปอย่าง นี่ทั้งรอยฟันรอยช้ำ คุณคิดว่าฉันชอบตรงไหนไม่ทราบ?"

นิ้วเรียวจิ้มอกแกร่งขณะที่พูดออกมาด้วยโทสะ เพราะกวินพูดเหมือนว่าตัวอนิลเองก็โรคจิตไม่ต่างกัน ซึ่งเรื่องนี้ร่างบางยอมรับมันไม่ได้เด็ดขาด

และเป็นอีกครั้งที่รอยยิ้มของกวินทำให้คนที่ขมวดคิ้วยุ่งต้องรู้สึกเขิน รอยยิ้มที่อนิลชอบมากพอๆ กับที่เกลียด

"ชอบผม...ผมคิดว่าคุณชอบผม อย่างน้อยเวลาอยู่บนเตียงคุณก็ครางชื่อผมถูก"

ดวงตากลมใสมองอีกฝ่ายที่เอ่ยออกมาแล้วเอื้อมไปปิดฝักบัว คว้าผ้าขนหนูมาเช็ดตัวให้และสวมเสื้อคลุมให้ก่อนจะใช้ผ้าเช็ดตัวมาพันเอวตัวเองไว้ อนิลมองการกระทำของอีกฝ่ายและเชื่อว่ามันมีความเหตุผลเดียวเท่านั้นที่จะตัดสินการกระทำเหล่านี้ได้...

คนบางคนเชื่อว่าการทำร้ายคนที่รักคือการพิสูจน์รัก

ในกรณีของกวินเรียกว่ารสนิยมส่วนตัวที่ชอบมองเห็นเลือดและความเจ็บปวดของคู่นอน

ซึ่งเป็นลักษณะนิสัยที่ตรงกันข้ามกับยามใช้ชีวิตปกติ

ก่อนที่อนิลจะได้ก้าวเดินออกไปพ้นประตูห้องน้ำ ร่างหนาก็เดินเข้ามาสอดแขนอุ้มอนิลขึ้นจนตัวลอย แขนเรียวกอดคออีกฝ่ายเอาไว้เพราะกลัวตก ก่อนที่ทั้งคู่จะมาหยุดอยู่ที่หน้าต่างบานใหญ่มองแสงอาทิตย์ที่ค่อยๆ สาดแสงขึ้นมาจากขอบฟ้า

ใช่...พวกเขายังไม่ได้นอนกันเลยตั้งแต่มาถึงที่นี่ แต่ก็โชคดีที่อนิลได้พักไปครู่ใหญ่เมื่อแฟนสาวของจอมพลโทรมาปรึกษากวินเรื่องแฟนคลับที่ตามอยู่

ช่วงเวลานั้นอนิลนอนมองหน้ากวินที่ยิ้มแย้มและดูมีความสุขทุกขณะที่พูดคุยกับพิมพ์ ทำให้รู้ว่าหัวใจของกวินเป็นของพิมพ์มาตลอด พอรู้แบบนั้นอนิลกลับรู้สึกเวทนาอีกฝ่ายมากกว่าหึงหวงหรือหมั่นไส้แบบที่รู้สึกกับแจน

หลังจากวางสายพิมพ์ เพราะอนิลมองสบตาอยู่ทำให้กวินสารภาพออกมาให้ฟังจนหมด ทุกคำพูดพรั่งพรูออกมาเหมือนเป็นเรื่องที่อัดอั้นมาตลอด อนิลถามออกไปว่าทำไมถึงเล่าให้ฟังก็ได้รับคำตอบที่คิดไม่ถึงว่า "ผมสบายใจเวลาอยู่กับคุณ มันทำให้ผมอยากเล่าทุกเรื่องที่ผมไม่เคยพูดให้ใครฟัง"

ขณะที่มองแสงอาทิตยที่ค่อยๆ โผล่พ้นเส้นขอบฟ้า อนิลถูกปล่อยลงยืนขณะที่ยังมองวิวด้านนอก ลำแขนแกร่งโอบกอดจากทางด้านหลังพร้อมกับริมฝีปากอุ่นที่กดจูบลงมาที่ลำคอนวลเนียนพลางร้องขอในสิ่งที่อนิลไม่มั่นใจเลยว่า...จะทนมันได้หรือไม่

"ช่วยอยู่กับผมก่อน...จนกว่าผมจะตัดใจจากพิมพ์ได้และเข้มแข็งพอที่จะบอกเลิกแจน มันเป็นความผิดของผมเอง ผมรู้...แต่ผมปล่อยคุณไปไม่ได้แล้วจริงๆ ขอโทษนะครับที่ต้องทำแบบนี้"

กวินก็เหมือนผู้ชายอีกหลายๆ คนที่อ่อนแอและหวาดกลัวการใช้ชีวิตที่อยู่นอกกฎเกณฑ์ การไม่บอกให้พิมพ์รู้เพราะกลัวอีกฝ่ายไม่เข้าใจและตีตัวออกห่างนั่นเพราะจิตใจที่ไม่เข้มแข็งพอที่จะยอมรับความผิดหวังและคำปฏิเสธ เช่นเดียวกับเรื่องของ
ยลรดาที่กวินกลัวว่าคนรักจะเสียใจและทำสิ่งที่น่ากลัวอย่างที่ข่มขู่มาตลอดซึ่งกวินแค่ไม่เคยเล่าให้ใครฟัง

จอมพลหรือคนใกล้ชิดอาจจะรู้แค่ยลรดาขู่ว่าจะฆ่าตัวตายหากกวินขอเลิก แต่เมื่อความลับมันไม่มีในโลกและสุดท้ายยลรดาจับได้ว่าพิมพ์เป็นคนสำคัญ ยลรดาก็ยื่นคำขาดว่าถ้าเลิกกันเมื่อไรกวินก็เตรียมบอกลาพิมพ์ได้เลย...

ผู้หญิงที่ดูน่ารักนิสัยดีและเป็นดีเจเสียงหวานที่ใครๆ ต่างก็รู้จักอย่างยลรดา ใครจะคิดว่าเธอจะกล้าขู่ฆ่าคนอื่นได้ง่ายๆ เพียงเพราะแฟนหนุ่มปันใจ

 

....................

 

ห้อง 2209

จริงอย่างที่ผู้ใหญ่ต่างสอนเราว่า 'ก่อนพูดเราเป็นนายมัน แต่เมื่อพูดออกไปแล้วคำพูดเป็นนายเรา' เพราะหลังจากที่พูดกับจอมพลถึงตรรกะความคิดที่ตัวเองมี
จินตภัทรกลับรู้สึกเหมือนคนโง่ที่พล่ามออกไปอย่างสวยหรูแต่สิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ในขณะที่นี้คือสายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่คนนอนหลับอยู่บนโซฟา

หลังจากเข้าห้องมาจอมพลไม่พูดอะไรเลย ไม่แม้แต่จะมองหน้าเขา ร่างสูงเดินมาทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาในห้องรับแขกและเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว ส่วนคนที่ประกาศกร้าวว่าจะทำงานเงียบๆ ห้ามใครรบกวน กลับมานั่งยองๆ อยู่ข้างโซฟา มองนักร้องหนุ่มที่นอนสลบอยู่เหมือนพยายามแกะรหัสลับบางอย่าง...

จินตภัทรค้นพบว่าเขาไม่ชอบคำพูดตัวเองเอาเสียเลย เขาอยากย้อนเวลากลับไปแล้วยืนหุบปากเฉยๆ ไม่โต้ตอบอีกฝ่ายออกไปแบบนั้น ใช่...คำพูดมันดูฉลาดและเป็นสิ่งที่ "ควรพูด" แต่ไม่ใช่สิ่งที่ "อยากพูด"

แต่ก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองอยากพูดอะไรในเมื่อจอมพลก็ไม่ได้ตอบว่าที่พูดว่าชอบเขาเป็นแค่เรื่องพูดเล่นหรือเปล่า หรืออีกฝ่ายอาจจะชอบเขาจริงๆ

พอคิดว่ามันอาจจะไม่ใช่เรื่องที่พูดเล่นหรือแกล้งเขา ร่างเล็กก็รู้สึกเขินขึ้นมาเสียอย่างนั้น ได้แต่มุดหน้าไปกับอ้อมแขนของตัวเองที่นั่งกอดเข่าอยู่ มีใครบ้างที่จะไม่เขินเวลามีคนบอกชอบ

หล่อจัง...

ความคิดนี้วนเวียนซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในหัวก่อนที่เจ้าของห้องจะถือวิสาสะเดินไปหยิบโทรศัพท์มาแอบกดถ่ายรูปอีกฝ่ายเอาไว้ แรกๆ ก็ถ่ายไกลๆ แล้วซูมเอาเพราะกลัวจอมพลจะได้ยิน แต่พอปิดเสียงชัตเตอร์เป็นก็ค่อยๆ คลานมาถ่ายใกล้ๆ จนได้รูปสุดท้ายที่หน้าหล่อๆ ใหญ่เต็มจอ เห็นทุกรูขุมขนโดยเฉพาะจมูกโด่งเป็นสันได้รูปที่เห็นแล้วอิจฉา

คนที่หล่อนี่เขาเกิดมาก็หล่อเลยหรือเปล่านะ...หรือว่าศัลยกรรม?

ความสงสัยของเจ้าตัวส่งให้จินตภัทรหันไปวางโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะญี่ปุ่นก่อนจะขยับขึ้นมานั่งชันเข่าแล้วโน้มลงไปวิเคราะห์สันจมูกของจอมพลว่ามันงอกมาจากตัวหรือหมอฝีมือดีเอามาแปะไว้ให้

"ทำยังไงให้จมูกโด่งขนาดนี้นะ"

ริมฝีปากอิ่มพึมพำออกมาเสียงกระซิบ ขณะที่เท้าแขนไว้กับโซฟาแล้วก้มลงมองปลายจมูกของอีกฝ่ายใกล้ๆ ...ใกล้จนคนนอนอยู่รู้สึกตัวและแอบหรี่ตามองก่อนจะแกล้งหลับต่อ

กลิ่นกายหอมหวานที่ลอยมาแตะจมูกเหมือนกับกลิ่นของแอปเปิ้ลที่จอมพลไม่รู้ว่ามันคือกลิ่นแชมพูหรือสบู่ที่ร่างเล็กใช้ ยิ่งอีกฝ่ายก้มลงมามองพิจารณาหน้าตาเขาเหมือนเด็กอยากรู้อยากเห็นมากเท่าไร กลิ่นหอมๆ มันก็พาให้เขารู้สึกหมดความอดทนลงมากขึ้นเท่านั้น แต่ทว่ามันน่าแปลกมากที่กลิ่นนั้นยังคงอยู่ข้างๆ ไม่ไปไหนแถมร่างกายของอีกฝ่ายก็หยุดนิ่งจนงงว่าเกิดอะไรขึ้น

จอมพลค่อยๆ ปรือตาขึ้นมองและเกือบหลุดขำเมื่อเห็นคนที่หนุนแขนเกยคางตัวเองอยู่บนโซฟาเดียวกับเขา ส่วนท่อนล่างก็นั่งพับเพียบอยู่กับพื้น

จินตภัทรคงนั่งสำรวจและวิเคราะหน้าตาเขาจนผล็อยหลับไปเสียเอง...

มือหนาค่อยๆ สอดล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าหลังกางเกงยีนส์ ก่อนจะกดเปิดกล้องโหมดเซลฟี่และยกขึ้นให้เห็นเขากับเจ้าของแก้มยุ้ยๆ ที่หลับอยู่ข้างๆ ก่อนจะหันไปกดจูบหน้าผากเนียนและถ่ายรูปเอาไว้ แล้วกลับมากดเช็กรูปดูและยิ้มให้กับผลงานที่น่ารักน่าเอ็นดูของตัวเอง...

ถือว่าเป็นรูปคู่รูปแรกระหว่างเขากับคุณนักเขียนก็แล้วกัน


 



.........TBC........


จอมพลไร้พ่าย COME BACK! 



#2209UpsideDown



 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,309 ความคิดเห็น

  1. #18117 Cartoonpbct (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 06:26
    สงสารทุกคนละตอนนี้ คือมันไม่สวยหรูแล้วสิ ต่างคนต่างมีความลับในใจ ฮรือออ
    #18,117
    0
  2. #18041 Mint_mintchii (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 18:32
    ไรท์เปิดให้อ่านหน่อยนะคะ ชอบมากเลย ไม่รู้ว่าทำไมถึงปิดแต่ช่วยเปิดหน่อยนะคะ🙏
    #18,041
    0
  3. #18040 wouldumind (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 12:48
    แง๊ ไรท์เปิดให้หน่อยนะคะะ เราติดมากเลยยย ขอร้องงนะคะะะ
    #18,040
    0
  4. #17250 Jbmtjsjyyjbbyg.G7 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 22:02
    ฮื่อออ น่ารักมากเลย ติดที่ยังมีแฟนกันอยู่
    #17,250
    0
  5. #14799 P.Ploy Kung (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 14:33
    งื้อออนยองน่ารักกอ้ะะะะ น่ารักเกินไปแล้วววววววว
    #14,799
    0
  6. #14774 CViewMED (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 22:37
    ข่นเลววววววว55555
    #14,774
    0
  7. #13431 ออมม่า (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 18:33
    รูปแลกของกันและกัน แถมต่างฝ่ายต่างแอบถ่ายอีก
    #13,431
    0
  8. #13263 super_man (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 19:16
    บีกับพิมพ์เริ่มมีตัวแปรเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆแล้ว ไม่ใช่แค่เรื่องจีนเรื่องเดียว
    ความลับการปิดบัง
    ความไม่เชื่อใจ ความไม่มั่นใจ สถานะที่ต้องหลบๆซ่อนๆอีก
    อะไรหลายๆอย่าง มีแต่อะไรๆที่เริ่มดูแย่ลง
    น้องจีนก็คงมีชอบจอมพลบ้างแหละหวั่นไหวอยู่ไม่น้อย แต่คงติดที่ต่างคนต่างมีแฟนแล้วนี้แหละ เผลอพูดไปแล้วแต่การกระทำหนูตรงข้ามมากค่ะลูกเรา หนูจะมาน่ารักเรื่อยเปื่อยแบบนี้ไม่ได้ 5555555
    กวินนี้ไปเคลียร์กับยลรดาก่อนเลย บทนางจะออกไม่บ่อยแต่มาร้ายแน่นอน
    #13,263
    0
  9. #13119 ZAESAR (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 20:21
    ฉากสุดท้ายใจเต้นเเรงมากกกก โอ้ยยยยยยเขิลลลลลลลล
    #13,119
    0
  10. #13098 Creamwan (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 02:59
    จีนน่ารักตลอดเลยยย ดูเอ๋อๆ เด๋อๆตามสไตล์ 55555
    #13,098
    0
  11. #13096 grissini2 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 02:24
    คุณจอมพลกับคุณนักเขียนมีแอบถ่ายรูปกันด้วย เขินเลย>_<
    ส่วนเอินต้องจัดการแจนได้แน่นอน ร้ายแค่ไหนก็สู้คุณหนูอนิลไม่ได้แน่ๆ
    #13,096
    0
  12. #13046 prtotheswag (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 12:32
    พี่เบญก็มีกลิ่นความนอกใจอยู่กลายๆ พิมพ์ก็มีความลับกับจอมพล อย่างนี้ยัยจีนกับตาจอมพลจะมีข่าวดีมั้ยคะไรท์
    แล้วกวินคือยังไง จะตัดใจมั้ยหรือยังไงดี เอินลูกถ้าเค้าตัดใจจากพิมพ์ไม่ได้หนูจะทำยังไงดีละเนี่ย บอกพ่อมาเก็บกวินเลยนะ 55555555555
    แล้วอะไรคือการที่ยลรดาขู่จะฆ่าพิมพ์ไปอีกถ้ากวินขอเลิก นี่ร้ายสุดในเรื่องละมั้งเนี่ย หวืออออออน่ากลัว
    #13,046
    0
  13. #13045 BlinkNooknick (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 09:46
    ในที่สุดก็มา!!!กลิ่นแอปเปิลฮรืออประทับใจเพราะร้อยละ95ของฟิคทั่วฟ้าเมืองไทยนายเอกจะต้องมีกลิ่นที่ไม่ได้มาจากน้ำหอมหรือโลชั่นแต่เป็นกลิ่นหอมอ่อนๆเฉพาะตัวเหมือนแป้งเด็กในที่สุดก็มีเคะตัวน้อยๆที่มีกลิ่นหอมอื่นแล้ววววในกรณีน้องจีนนี่เดาว่ากลิ่นหอมมาจากแชมพูเฮดแอนด์โชวเดอร์กลิ่นแอปเปิลเฟรชแหงๆเพราะพี่ก็ใช้อยู่5555
    ยัยแจนนี่ร้ายจิตกว่าที่คิดเด้อเธอเอ๊ยถึงขั้นขู่ฆ่าพิมพ์เลยเหรอถ้าแจนรู้บีก็ต้องรู้อยู่แล้วว่าแจ็คคิดยังไงกับแฟนตัวเองแต่แจ็คพิมพ์ยังไม่ได้อะไรเกินไปบีเลยปล่อยไว้แบบนี้ส่วนยัยพิมพ์นี่ก็แทงกั๊กนะคะแต่ก็ไม่เข้าใจทำไมบอกใครไม่ได้ว่าคบกับบีเป็นห่วงแฟนกลัวแฟนมีปัญหากระทบงานหรือกลัวว่าแบบถ้าไปสมัครแอร์เค้ารู้ว่ามีแฟนแล้วจะไม่รับ..อะไรทำให้แจ็คเลือกไว้ใจเอินอ่ะนอกจากความชอบในรูปร่างหน้าตาแล้วเพราะเซ็กส์ที่เข้ากันได้แล้วอนิลไม่มีท่าทีรังเกียจแล้วก็คิดจะบอกคนอื่นเกี่ยวกับรสนิยมของแจ็คเลยทำให้แจ็คเลือกเอินใช่ไหม..สงสารน้องเอินไปอยู่โลกไหนก็โดนแจ็คทำร้ายใจตลอดเลยกว่าจะมีความสุขได้ฮืดขึ้นคอเชียว
    ขำยัยจีนน้องไม่ได้งกแต่น้องรักความถูกต้องเอาขนมจีบเราไปก็ต้องจ่ายตังค์มาถูกแล้ว..ในภาคนี้จีนก็ยังเป็นคนที่เก็บความรู้สึกในใจไว้หลากหลายเหมือนเดินสังเกตว่ามีหลายครั้งที่บีไปพูดสกิดต้อมเข้าอิพี่เบญก็เหลือเกินเป็นรักแรกและรักเดียวของจีนมา10ปีก็เป็นเหมือนโลกทั้งใบของคนที่ไม่ชอบออกไปไหนอย่างจีนอ่ะแล้วมาทำแบบนี้นะอยากเอาโคเรียนคิงฟาดหัวอ่ะถ้าเป็นเราคุณนักร้องมาอ่อยขนาดนี้ไม่เหลือนะคะเทพี่เบญเลย555ถ้าชอบคุณจินตภัทรคุณจอมพลต้องค่อยๆเรียนรู้นะคะนางเด๋อมากเค้าบอกชอบคิดว่าเค้าบอกอกว่าชอบกินขนมจีบ..พอมาบอกชอบอีกทีก็ปากไวปฏิเสธ..แล้วพอมีสติรู้ตัวอีกทีก็เสียดายเค้าซะงั้นจีนเอ๊ยแต่ถ้ามีหล่อๆตัวหอมๆแบบนี้หลงมาพี่ก็หวั่นไหวค่ะจะถ่ายรูปไว้เป็นคอเลคชั่นเหมือนกัน
    แอบโกรธบีเหมือนนะบอกว่าชอบจีนแต่ว่าอยากให้จีนเป็นคนในความลับเป็นชู้งี้คือแบบนอนเซ้นท์อ่ะของแจ็คก็เหมือนกันแต่แจ็คยังมีเห็ตผลมากกว่าว่าทำไมอยากอยู่กับเอินแต่ของบีนี่แบบแค่ชอบแล้วก็ไม่เข้าใจกับแฟนแค่นี้จะมาขอให้คนอื่นเค้ายอมเป็นน้อยมันใช่ไหมอ่ะ
    #13,045
    0
  14. #13044 FMBN9394_ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 09:11
    จีนลูกกกกถ้าสิ่งที่พูดไปมันไม่ตรงกับที่ใจคิดก็ทำอะไรก็ได้ให้มันขัดกับคำพูดนั้นไปเลย5555555 เชื่อจอมพลเขาเถอะว่าเขาชอบหนูจริงๆนะะะ หล่อๆแบบนั้นมาสารภาพว่าชอบคงจะเขินไม่เบาล่ะสิท่า คิคิ การที่พิมพ์ขอความช่วยเหลือจากจีนเรื่องจอมพลบ่อยๆเชื่อว่ามันจะยิ่งทำให้จีนหวั่นไหวได้ง่ายขึ้นแน่ๆ จอมพลก็จะยิ่งตกหลุมรักจีนขึ้นไปอีก ได้แต่หวังว่าอย่าจับปลาสองมือนะพี่บี เลือกสักคนนะะะถ้าคิดจะชอบจีนแล้วก็ปล่อยพิมพ์ไปซะะะ ส่วนเรื่องกวินนี่ตอนแรกก็ตะหงิดๆใจเหมือนกันว่าชอบพิมพ์รึเปล่าถึงได้มีอะไรก็คอยช่วยแบบไม่อิดออดเลย ได้แต่คิดว่าคงเพราะเป็นเพื่อนสนิทกันเลยช่วยเหลือได้อย่างไม่คิดอะไร ที่ไหนได้ก็คือแอบชอบอยุ่นี่นะ งั้นแจ๊คก็ควรบอกเลิกแจนซะนะเราเชื่อว่าอนิลจะทำให้ทุกอย่างเป็นเรื่องง่ายได้5555555555
    #13,044
    0
  15. #13043 marutawn29 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 05:55
    ฮืออออออ หอมหน้าผากลูกเค้าด้วยยยยย จอมพ้นนนนน เป็นมากแล้วนะเราาาาา
    #13,043
    0
  16. #13042 defpeach (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 02:13
    จอมพลผู้ไร้พ่าย แพ้ทางน้องจีนราบคราบ
    ส่วนกวินคนขี้ขลาดคนเห็นแก่ตัว เลาไม่ยกน้องเอินให้หร๊อกก
    #13,042
    0
  17. #13041 LooknamTK (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 01:06
    จีนน่ารักจังเลยยย แอบดูแอบสำรวจพี่บีจนหลับไปเลย แถมก่อนหลับมีการถ่ายรูปเก็บไว้ด้วยอ่ะ 555555 แต่พี่บีเขาก็มีการถ่ายกับ แถมถ่ายคู่ไปอีก ฟินไหมคะคุณจอมพลลล

    แล้วอนิลจะรอพี่กวินเขาไหมคะ รอให้พี่เขาตัดใจจากพิมพ์และมีความกล้ามากพอที่จะบอกเลิกแจนด้วยอ่ะ

    แล้วพี่บีกับจีนนี่จะอะไรยังไงต่อ? นอนหลับแบบนี้เหรอ แล้วพี่เบญจะไปกี่วันนิ
    #13,041
    0
  18. #13040 DefjeffAum (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 00:42
    เอ็นดูจินตภัทรอ่ะ ฮือออออ หนูอยากกินขนมจีบหรอครับ พี่ซื้อให้พันลูกเลย มาหาพี่นะ 5555555555555 /โดนถีบ
    ละเรื่องกวินนี่จะทำยังไงต่อไปอะ เหมือนถูกดักไว้หมดเลย ถ้านี่เป็นกวินก็คงแย่กว่านางอีกอ่ะ
    เขินมาก เขินนน สลับกันแอบถ่ายรูปก็ได้หรอ แหมมมมมมมมมมมมมม นี่ว่าซักวันพิมพ์อาจจะมาเห็นรูปนี้ก็ได้อ่ะ .อ้าว 555555555555
    #13,040
    0
  19. #13039 _jjswt (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 00:30
    โอโห้ เออจริงๆพวกที่ยืมเงินหรือของไรแบบนี้ ให้ไปทวงกับแฟนอะ ถ้าไม่ให้เลยก็จะไปด่าแฟนตัวเองแล้วเอามาให้555555มีจริงๆคนแบบนี้ ยัยน้องงงง ไม่แปลกใจทำไมเค้าเอ็นดูหนูขนาดนี้ เค้าสารภาพไปแต่หนูก็เบลออยู่โถ่ 555555แล้วมานั่งจ้องเค้า เปลืองตัวไปอีก จอมพลแกมันร้ายยยย นึกว่าจะแอบถ่ายรูปกลับ มองกลับแค่นั้นนนน /ฟาด ฮื่อออ กวินนนน อนิล ต้องสู้ตลอด กวินควรกล้าได้แล้วอะ คือในชีวิตคู่นี่จะมีกี่คนกัน คนแอบชอบก็พิมพ์ คนที่หมั้นกันก็แจนงี้ แต่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ อนิล... คือมันจะเห็นแก่ตัวไปปะ รู้ว่าคนเรามีเหตุผล แต่คืออยู่กับอนิลก็ใช้เวลาด้วยกันดิ ยังมีหน้ามานั่งคุยทรศ.ยิ้มมีความสุขอีก หมั้นไส้กวินตอนนี้มาก โว้ยยยยย /ฟาด
    #13,039
    0
  20. #13038 † FuNe ~ Real † (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 00:08
    จอมพลไรพ่ายค่า เซลฟี่ไม่ธรรมดาซะด้วย -////-
    #13,038
    0
  21. #13037 GBee Bublebee (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 00:08
    ได้แต่เขิน
    #13,037
    0
  22. #13036 JubJujube (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 23:36
    พี่เขาหล่อมากสินะคะลูก คริคริ และทำไมเราไม่ชอบผช.แบบแจ็คเลย เห้อ ปวดใจ
    #13,036
    0
  23. #13035 Unie jng (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 23:13
    โอ้ยยยยจอมพลไร้พ่ายนังมาล้าวววววว มีหลักฐานด้วย กี้สสสสสสส แรงๆๆๆๆๆๆๆๆ 5555555 น้องจีนปากไม่ตรงกับใจไปอีกลูกหนูงื้อออ กวินก็รักพิมพ์เหมือนเดิม ฮรึกๆๆๆๆ ขอให้ตัดใจได้ไวๆนะกวิน ถ้าเปลี่ยนมารักอนิลรับรองว่ายัยแจนขู่ไม่ได้แน่นอน นางน่าจะตายก่อน 55555555
    #13,035
    0
  24. #13034 Yunau (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 23:11
    พี่บีกับหนูจีนเวลาด้วยกันน่ารักมากบรรยากาศมันฟรุ้งฟริ้งไปหมด ตอนพี่บีแอบถ่ายรูปคู่นี่เขินจริงจังมาก 555555 เลิกกับแฟนไวๆ นะทั้งสองคนจะได้มารักกันซะที
    #13,034
    0
  25. #13033 Serena_v (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 22:17
    จอมพล comeback แบบกร๊าววววใจ
    แจ็คเห็นแก่ตัวอ่ะ อยากให้ภาคนี้แจ็คต้องมาตามเอินมั่งง่ะ ภาคก่อนเหมือนเอินอ่อนให้
    #13,033
    0