[GOT7-FIC] Bad Neighbours & Upside Down #2209Bnior #2209UpsideDown

ตอนที่ 64 : EP.4 แฟนดีเด่น ณ 2209

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,798
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    18 มี.ค. 61

Upside Down


#2209UpsideDown
โลกของผม โลกของคุณ โลกของเรา ที่ไม่มีอะไรเหมือนเดิม






Welcome To The Upside Down


4

แฟนดีเด่น ณ 2209

 

ในชีวิตของคนเราคงมีไม่กี่อย่างที่ฝันอยากจะเจอ ชื่อเสียง เงินทอง แล้วก็คนที่รัก...ที่ไม่ว่าลืมตาตื่นขึ้นมาเมื่อไรก็เจอ

วันนี้จินตภัทรตื่นตั้งแต่เช้า ไม่ใช่เพราะนาฬิกาปลุกเหมือนเคย แต่เพราะเมื่อคืนเขาเข้านอนเร็วกว่าทุกวันเพราะคิดงานไม่ออกก็เลยไม่ได้จับโน้ตบุ๊กและไม่ได้เขียนงานเป็นเรื่องเป็นราว สุดท้ายการนอนก็เป็นคำตอบ

น่าแปลกที่เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาก็เห็นคนรักที่นอนสลบไสลอยู่ข้างๆ ชายหนุ่มคงกลับมาก่อนรุ่งสางเพราะเห็นบอกว่าไฟลต์บินกว่าจะมาถึงสุวรรณภูมิก็เกือบตีสาม ชีวิตนักบินที่ดูน่าสงสาร กินนอนไม่เป็นเวลาเหมือนอาชีพอื่นๆ แต่น่าแปลกที่เบญยังคงรักษาความสัมพันธ์ระหว่างกันเอาไว้ได้ถึง 10 ปี ตั้งแต่เรียนอยู่เตรียมอุดมก็เจออีกฝ่ายที่เป็นรุ่นพี่อายุมากกว่าตั้งสามปีมาขอเบอร์เอาโต้งๆ พร้อมเสนอคอร์สติวตัวต่อตัวที่ก็ไม่ใช่แค่ติวเรื่องเรียนแต่ดันได้เสียตัวเป็นค่าเรียนพิเศษด้วยซะอย่างนั้น

แต่ก็นับว่าโชคดีที่จินตภัทรได้เจอเบญ เพราะชายหนุ่มก็ไม่ใช่พวกฟันทิ้งฟันขว้าง แต่กลับติดแจและขี้หึงเป็นที่หนึ่ง ขนาดตอนที่สอบนักบินได้ก็ย้ำแล้วย้ำอีกว่าห่างกันเมื่อไรให้รายงานตัวตลอด ไม่ว่าจะไปไหนทำอะไรอยู่กับใคร ช่วงไหนไม่มีบินหรือ
ลาพักร้อน ก็จะมานอนหลับเป็นตายอยู่ข้างๆ เรียกว่านอนข้ามวันข้ามคืนก็ทำมาแล้ว ขอแค่ได้นอนกอดกันโดยไม่ต้องทำอะไรเลย เบญก็บอกว่ามันคือการชาร์จแบตฯ ที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง

"หิว.." เสียงของคนที่นอนหลับตาอยู่ข้างๆ บ่นขึ้นมาพร้อมปรือตามองจินตภัทรด้วยรอยยิ้ม

"พี่ต้องทำให้เค้ากินหรือเปล่าอะ"

"อื้อ มีอะไรในตู้เย็นของเราบ้างอะ" เบญขยับมากอดร่างบางที่สวมเพียงเสื้อยืดสีขาวตัวโตๆ เอาไว้กับเกงชั้นในที่เป็นชุดนอนแสนสบายที่สุดของร่างเล็กไปแล้ว

"ข่าวร้ายคือไม่มีเลย ข่าวดีคือวันนี้เค้ามีพี่เบญ เค้าจะไม่ออกไปไหนทั้งนั้น"

เด็กช่างอ้อนพูดพลางทำปากจู๋ใส่อย่างน่ามันเขี้ยว

"ดีนะเพิ่งกลับมาตอนตีสี่..." น้ำเสียงอบอุ่นเอ่ยขณะที่ค่อยๆ เกลี่ยนิ้วหัวแม่มือกับริมฝีปากแดงๆ ของคนรัก

"ทำมะ?"

"ก็ไม่ต้องลุกไปแปรงฟันก่อนปล้ำเด็กไง"

ร่างหนาให้คำตอบก่อนจะพลิกกายขึ้นมาอยู่เหนือร่างเล็กที่เอาแค่ยิ้มและหัวเราะ

 ริมฝีปากอิ่มสวยยังคงน่าจูบไม่รู้เบื่อยามที่โน้มลงไปบดคลึงอย่างแผ่วเบาและค่อยๆ เพิ่มความรัญจวนใจมากขึ้นตามความต้องการของร่างกาย ที่ไม่ว่าเมื่อไรที่ได้กอดแฟนตัวเล็กก็รู้สึกอยากจะแกล้งอยู่ร่ำไป

บั้นท้ายนุ่มค่อยๆ ยกขึ้นขณะที่มือของคนรักเกี่ยวชั้นในสีขาวรูดรั้งลงมาคาอยู่ที่ข้อเท้าขาวๆ สัมผัสของฝ่ามืออุ่นที่ลูบไล้ผิวกายหายเข้าไปในเสื้อยืดตัวบางขยับมือปรนเปรอความต้องการที่ 'ไม่จำเป็นต้องเอ่ยถาม' แต่กลับรู้จักร่างกายของกันและกันดี

ร่างเล็กหอบครางไปตามอารมณ์ที่ค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นเรื่อยๆ ตามการชักพาของอีกฝ่าย ริมฝีปากอิ่มครางเบาๆ มือเรียวจิกลงบนผ้าปูสีขาวสะอาดหัวใจเต้นแรงเมื่อสัมผัสของปลายนิ้วของคนรักที่ค่อยๆ กดเข้ามาในช่องทาง

 

ติ๊ง ติ๊ง

 

เสียงออดหน้าประตูห้องทำเอาทุกอย่างชะงักไปในทันที เสียงจิ๊จ๊ะของเบญกับอาการหงุดหงิดเล็กน้อยเรียกรอยยิ้มของจินตภัทรที่ค่อยๆ ลุกขึ้นมามองแฟนหนุ่มหยิบเสื้อมาสวมก่อนจะเดินไปดูว่าใครกันที่มารบกวนกิจกรรมยามเช้าของพวกเขาแบบนี้

"ครับ?"

ทันทีที่เบญเปิดประตูออกไปก็พบชายหนุ่มที่ยื่นกล่องพัสดุมาให้ด้วยสีหน้าที่ตกใจเล็กน้อย

"เอ่อ พอดีนิติบุคคลเขามองเลขที่ห้องผิดครับ เลยเอามาใส่ไว้ในกล่องของผม"

เบญมองหน้ากล่องแล้วก็เห็นชื่อแฟนตัวเล็กก็รีบรับมา

"อ้อของจีน ขอบคุณนะครับ คุณอยู่ 2207 เหรอครับ?"

"ใช่...ครับ"

"ผมชื่อเบญครับ จริงๆ ผมไม่ค่อยได้อยู่ห้องเหมือนจีน พอดีทำงานอยู่สายการบิน..."

จู่ๆ บทสนทนาที่อีกฝ่ายพยายามผูกมิตรก็ไม่ได้รับความสนใจเท่ากับสิ่งที่
จอมพลดันเหลือบไปเห็นผ่านตู้กระจกที่อยู่ตรงข้ามห้องนอนที่เปิดประตูเอาไว้

เงาสะท้อนของร่างเล็กที่นั่งอยู่ปลายเตียงยกขาเรียวขึ้นทีละข้างสวมกางเกงชั้นใน ยามที่ค่อยๆ ดึงขอบกางเกงตัวจิ๋วขึ้นก็หมุนตัวหันหลัง ชายเสื้อตัวโตยกขึ้นเปิดจนเห็นบั้นท้ายงอนๆ ที่มองแล้วพาให้ใจสั่น ร่างเล็กของคุณเพื่อนบ้านเดินมาหยุดมองกระจกที่อยู่เยื้องประตูก่อนที่จะดึงคอเสื้อแล้วส่องดูรอยที่แฟนหนุ่มทำเอาไว้บนหัวไหล่ขาวนวลเนียน ทำเอาคนที่แอบมองอยู่เผลอกลืนน้ำลายลงคอ พอมองกลับมาที่สภาพของคนที่เดินมาเปิดประตูก็เดาได้ไม่ยากเลยว่าเมื่อครู่ สองคนนี้กำลังทำอะไรกัน...

"ครับ เอ่อ คุณถามว่าอะไรนะครับ?" จอมพลถามเบญที่ยังพูดแต่เรื่องตัวเองอีกครั้ง ชายหนุ่มตรงหน้าดูเป็นมิตรดีและไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะไม่คุยด้วย

"ผมถามว่าคุณอยู่กับแฟนใช่ไหมครับ? เห็นจีนเล่าให้ผมฟัง" เบญเป็นผู้ชายที่มีน้ำเสียงสุภาพและมีรอยยิ้มที่เข้ากับหน้าตาหล่อๆ ซึ่งเห็นแล้วรู้สึกหมั่นไส้ในความ
เพอร์เฟกต์ขึ้นมาซะเฉยๆ

"ใช่ครับ เอ่อ เดี๋ยวผมต้องไปทำงานแล้ว ขอตัวก่อนนะครับ"

"ครับ ยังไงก็ขอบคุณมากนะครับที่เอาของมาให้"

ก่อนที่ประตูจะปิดลง สายตาของจอมพลแอบมองลอดเข้าไปเห็นร่างเล็กที่วิ่งเข้ามากระโดดกอดคุณนักบินที่เพิ่งคุยกับเขาเมื่อครู่ด้วยสีหน้าอ้อนๆ ก่อนจะถูกอุ้มจนตัวลอย เรียวขาขาวๆ กอดก่ายเอวหนาเอาไว้ในทันที

แม้จะเป็นเพียงเสี้ยวนาทีที่มองเห็นริมฝีปากอิ่มบดเบียดเข้าหาริมฝีปากของอีกฝ่าย แต่ไม่รู้ทำไมจอมพลกลับรู้สึกโกรธคุณเพื่อนบ้านตัวเล็กขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล...

ทั้งที่นั่นก็ไม่ใช่ของของเขา...แต่มันหงุดหงิดที่แค่คิดจะเอื้อมมือไปคว้าเอาไว้ ก็ยังไม่มีโอกาสเลย...

 

....................

 

"นี่ ยังไม่เลิกใส่คอนแทกต์เลนส์อีกเหรอ?" เสียงดุๆ ของคนที่ยื่นกล่องพัสดุให้ถามด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์นัก

"ไม่ใช่ของเค้าอะ ของเอินมัน ให้ร้านคอนแทกต์เลนส์ส่งมาให้ที่นี่เพราะเดี๋ยวมันจะมาเอาพร้อมต้นฉบับ"

"แล้วไป เกือบตาบอดแล้วนะตอนนั้นอะ ห้ามใส่อีกเด็ดขาดรู้ไหม?"

เบญเอ่ยขณะที่สองมือประคองใบหน้าของคนรักเอาไว้แล้วบีบแก้มนุ่มนิ่มไปมาอย่างรักใคร่

ที่ดุก็เพราะว่าเป็นห่วง ก่อนหน้านี้จินตภัทรเคยมีประวัติรีบใส่คอนแทกต์เลนส์ที่ไม่สะอาดแล้วดันมีเศษผงติดอยู่ แต่เพราะคิดว่าแค่เคืองตาเดี๋ยวก็หาย ไปๆ มาๆ กลับกลายเป็นติดเชื้อจนเบญต้องลากไปโรงพยาบาลก่อนจะพบว่ากระจกตาโดนเศษฝุ่นที่อยู่ในคอนแทกต์เลนส์บาด ส่งผลให้ทิ้งแผลฉกรรจ์ที่กระจกตา แต่โชคดีที่เบญพาแฟนตัวเล็กมาหาหมอทันเวลา ก็เลยรักษาทัน

"งื้อ เค้ารู้แล้ว" เสียงอู้อี้เพราะโดนบีบแก้มจนปากจู๋ตอบก่อนจะบึนปากใส่คนรักที่ก้มลงมาหอมแก้มอย่างรักใคร่

"ไหนบอกซิวันนี้อยากกินอะไร?"

"ข้าวผัดกุ้งไม่ใส่ผัก" เมนูเด็กน้อยถูกรีเควสต์ออกมาพร้อมรอยยิ้มของเจ้าตัว คนฟังได้แต่ขำแล้วบีบจมูกกลมเบาๆ

"กินผักบ้างสิ ใส่แครอตนิดนึงน่า..เดี๋ยวต้มให้สุกแล้วค่อยเอาลงไปผัดไงจะได้ไม่เหม็นเขียว"

เบญอธิบายอย่างเอาใจคนรักที่เดินกอดเอวกันเป็นลูกลิงขณะที่เขากำลังแต่งตัวจะออกไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เกตใกล้ๆ คอนโดฯ

"ก็ด้ะ แต่ไม่เอาต้นหอมนะ"

"จ้า กินแค่นี้ก็ไม่ได้เนอะ ตัวถึงไม่โตสักทีเนี่ย เลี้ยงมาสิบปีแล้ว ตัวเท่าเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ"

จินตภัทรทำหน้ามุ่ยเมื่อถูกแฟนหนุ่มล้อว่าตัวเท่ากับตอนม.ต้นไม่มีผิด

"ไม่เปลี่ยนแล้วรักเค้ามะล่ะ"

"รักสิครับ ไม่เห็นต้องถามเลย"

สองแขนกอดแฟนตัวเล็กแล้วโยกตัวไปมาโอ๋เด็กขี้งอนที่ทำปากยื่นใส่อย่างเอาแต่ใจ

"เค้าก็รักพี่นะ..."

เบญฟังคำหวานจากคนรักแล้วก็คิดว่าเขาคงไปไหนไม่รอดแล้วจริงๆ

"อยากไปเชียงใหม่แล้ว เดี๋ยวหยุดต้นเดือนหน้าไปกัน"

"ไปทำไมอะ"

"ไปขอลูกคุณเจริญมาเป็นภรรยาให้ถูกต้องสิคร้าบ อยู่ๆ เอาลูกเขามาอยู่ด้วยไม่บอกได้ไง หืม"

คำพูดแสนน่ารักทำเอาเด็กตัวเล็กมุดหน้ากับอกกว้างอย่างอายๆ ขณะที่สองแขนกอดเอวหนาแน่นขึ้นอีก

"หงึ ไม่เอา ไม่ต้องไปหรอก อายอะ ที่บ้านรู้ว่าคบกันมาตั้งนานแล้วทำไมต้องไปขออีก"

เบญผละออกมาสบตาคนรักก่อนจะกดจูบที่หน้าผากเนียนเบาๆ พลางเอ่ยความต้องการในใจออกมา ความต้องการที่เขาอยากผูกมัดคนรักเอาไว้ตลอดไป..

"พี่อยากแต่งงานกับจีน...งานเล็กๆ ที่มีแค่ครอบครัวของเรา อย่างน้อยพ่อแม่ของเรารับรู้ก็พอ พี่อยากมั่นใจมากกว่านี้ ว่าเราจะมีกันตลอดไป"

คำว่าตลอดไปถูกเอ่ยขึ้นเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วไม่รู้ตั้งแต่คบกันมา...

ความสัมพันธ์สิบปีที่ผ่านมาเริ่มทำให้จินตภัทรแน่ใจว่านั่นคือ 'ตลอดไป' ที่เบญพยายามทำให้มันเป็นจริง

แม้จะรู้ว่า 'ตลอดไป' มันอาจจะไม่มีจริง...

 

....................

 

"คอไปโดนอะไรมา?"

คำถามที่เลี่ยงตอบมาตั้งแต่เช้า สุดท้ายก็โดนคนที่เลี่ยงไม่ได้อย่างจินตภัทรที่ยื่นหน้ามาดูรอยแดงที่ลำคอขาวของอนิลพลางทำคิ้วขมวด

"รอยเข็มขัดเมื่อคืน แจ็กพอตเจอโรคจิตน่ะ" อนิลตอบเสียงเบาพลางก้มหน้าทำเป็นอ่านเมนูเครื่องดื่มตรงหน้า

"ห๊ะ?" จินตภัทรถึงกับอุทานออกมาอย่างประหลาดใจ เพราะอย่างอนิล จะปล่อยให้ใครมาทำร้ายได้ง่ายๆ เลยเหรอ?

ดวงตากลมโตกลอกตาอย่างเซ็งๆ ไม่รู้จะเริ่มต้นเล่ายังไง เพราะทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก แต่สิ่งหนึ่งที่จำได้แม่นคือเสียงหอบครางของอีกฝ่ายที่ยังติดอยู่ในหัว ทั้งสีหน้าและการกระทำที่ทำเอาขนลุกไปหมด แต่สุดท้ายเขาก็ไม่สามารถเล่าให้ใครฟังได้แม้แต่เพื่อนสนิทที่รอฟังอยู่ตอนนี้

"ช่างมันเถอะ ไม่ได้ร้ายแรงอะไร..."

"แน่ใจนะแก" จินตภัทรจ้องหน้าเพื่อนที่ดูเหมือนจะกำลังมีเรื่องวุ่นวายใจ แต่สุดท้ายอีกฝ่ายก็เลือกจะปฏิเสธความห่วงใยไป

"อืม ไม่ต้องห่วงฉันไม่เป็นไร"

ทั้งที่ใจอยากจะขอความช่วยเหลือจากเพื่อนใจจะขาด แต่อนิลไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นตรงไหน ในเมื่อตอนนี้อีกฝ่ายถือไพ่เหนือกว่า คิดแล้วก็เจ็บใจที่ดันหลงกลไปกับภาพลักษณ์ของอีกฝ่ายซะจนไม่ได้ระวังตัวเลยแม้แต่น้อย...

 

....................

 

flashback

สัมผัสที่จู่โจมเข้าใส่ราวกับนักล่าที่หิวกระหาย ทั้งมือหนาที่ฟอนเฟ้นไปทั่วร่างของอนิลอย่างหนักหน่วง ราวกับว่าเมื่อเดินผ่านเข้าประตูห้องมาทุกสิ่งล้วนตกอยู่ในอาณัติของอีกฝ่าย

ริมฝีปากหยักที่พรมจูบและฝากรอยคิสมาร์กเอาไว้บนลำคอ เริ่มรุนแรงกับผิวกายเนียนละเอียดมากขึ้นเรื่อยๆ เหมือนจงใจที่จะดูดดุนและขบกัดลงมา อนิลสะดุ้งเฮือกและเริ่มต่อต้าน มือเรียวพยายามผลักอกอีกฝ่ายออก ขณะที่ขอบสกินนี่ยีนส์ถูกปลดกระดุมและรูดรั้งจนหลุดสะโพก

"เดี๋ยว! คุณ!" ร่างผอมบางประท้วงเสียงหลงเมื่อถูกจับพลิกกายและกดเข้าผนังห้องที่อนิลไม่รู้ว่ามันเป็นห้องอะไร เพราะมีเพียงแสงสลัวจากไฟถนนที่สาดส่องลอดเข้ามาทางหน้าต่าง

เสียงห้ามปรามไม่ได้ช่วยให้คนที่ตกอยู่ในความต้องการจนหน้ามืดตามัวสนใจเสียงของอนิล

"ไม่ เดี๋ยวก่อน ถุงยางอะ?"

มือเรียวรีบดึงกางเกงขึ้นหลังจากปัดมือหนาที่ยืนบีบก้นของเขาทิ้งไป

"ไม่ท้องหรอกน่า" น้ำเสียงที่ติดรำคาญเอ่ยพลางพยายามจะพลิกกายอนิลให้หันกลับไป แต่มือเรียวกลับดันตัวกวินออกและเริ่มพูดในสิ่งที่ทำให้หมดอารมณ์เอาง่ายๆ

"เฮ้ย จะบ้าเหรอ ไปนอนกับใครมาบ้างก็ไม่รู้อะ"

"ไม่ต้องห่วง คุณน่ะคนแรกของผมเลย"

มือหนาเกาศีรษะอย่างไม่รู้จะอธิบายยังไง พูดแล้วก็เขิน แต่คนฟังกลับตอบกลับมาเป็นชุด เปรียบเทียบซะเหมือนเขาเป็นเด็กปัญญาอ่อนไปเลย...

"แต่ผมไม่ใช่คนแรกของคุณนะ เฮ่ลโลวววว ตื่นก่อน! นี่ไม่ใช่นิยายเด็กมัธยมผมติ่งหู ที่อยู่ๆ เคะเมะเพิ่งรู้จักกันก็มาซั่มกันป้าบๆ ไม่ถงไม่ถามปัญหาสุขภาพปะวะ?"

กวินหลับตาอย่างพยายามประมวลผลคำพูดของอีกฝ่ายที่เมื่อครู่ฟัดกันผ้าผ่อนแทบหลุด

แล้วจู่ๆ จะมานั่งเสวนาว่าด้วยเรื่องที่ว่าทำไมไม่พกถุงยางแบบนี้ก็ได้เหรอ?

"แล้วเวลาคุณนอนกับคนอื่นนี่เขาเตรียมกันหมดหรือไง?"

"เออสิ ถอยเลย ไม่มีถุงก็ไม่ต้องทำอะ..."

อนิลทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงที่โนสนโนแคร์แล้วทำท่าจะเดินไปที่ประตู แต่มือหนากลับคว้าข้อมือของร่างบางไว้

"แบบนี้ก็แย่สิ.."

ดวงตากลมโตช้อนมองอีกฝ่ายที่ยิ้มให้พลางก้มลงมาหาจังหวะเดียวกับที่ส่งมือปลาหมึกมากอดเอวของอนิลไว้

"อย่าตอแหล ตั้งใจจะสดก็บอก มันไม่มีคนบ้าที่ไหนไม่พกถุงยางหรอก"

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันพยายามผลักอีกฝ่ายให้ถอย แต่แขนแกร่งยังคงล็อกตัวของอนิลเอาไว้ในอ้อมกอด และดูเหมือนจะแน่นขึ้นเรื่อยๆ จนเริ่มใจหาย

"คุณ...อื้อ!"

พลั่ก!

อนิลถูกจับเหวี่ยงลงมานอนลงที่โซฟาที่เห็นรางๆ ผ่านแสงรำไรจากด้านนอก พยายามจะตะเกียกตะกายหนีมือหนาที่คว้าข้อมือบางได้ก็กดล็อกเอาไว้เหนือศีรษะด้วยมือข้างเดียว

ริมฝีปากอิ่มไม่มีโอกาสได้ร้องประท้วงอะไรอีกเหมือนคราแรก เพราะริมฝีปากหยักประกบจูบลงมา อนิลรู้สึกกลัวขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเสียงหัวเข็มขัดที่ถูกรูดออกมาจากขอบกางเกงยีนส์ของอีกฝ่ายก่อนที่มันจะพันธนาการเอาไว้ที่ลำคอของร่างบางและรูดจนสุดจนร่างบางเริ่มหายใจไม่ออก มือไม้ที่พยายามจะผลักไสอีกฝ่ายพยายามดึงรั้งเข็มขัดหนังออก แต่ไม่เป็นผล

ร่างกายของคนที่อยู่ใต้ร่างเริ่มประท้วง ริมฝีปากอิ่มอ้าเผยอพยายามจะหายใจเอาอากาศเข้าไป ตอนนี้ต่อให้อีกฝ่ายจะทำอะไรรุนแรงแค่ไหน สิ่งเดียวที่อนิลรู้สึกในตอนนี้คือความหวาดกลัว ยามที่เรียวขาถูกหัวเข่าของอีกกดลงมาจนต้องแยกออกและปล่อยให้อีกฝ่ายแทรกกายเข้ามาทั้งที่ยังไม่ทันได้เตรียมตัวเตรียมใจ

เสียงกรีดร้องกลับกลายเป็นเสียงหอบครางอย่างไม่สามารถควบคุมได้ ในทุกจังหวะที่อีกฝ่ายขยับเข้าหา มันรุนแรงและเสียวซ่านจนห้ามตัวเองไม่ให้เคลิบเคลิ้มไปกับการกระทำป่าเถื่อนได้ยากเหลือเกิน ทุกครั้งที่กำลังจะหมดลมหายใจ อีกฝ่ายจะคลายมือออกจากเข็มขัดให้โอกาสกอบโกยเอาออกซิเจนเข้าปอดอีกครั้ง

มือเรียวสวยที่พยายามต่อต้านและผลักไสเริ่มอ่อนแรง เหมือนกับร่างกายทัดทานความต้องการที่เกิดจากแรงอารมณ์ที่รุ่มร้อนในกายไม่ไหว จนอนิลรู้สึกอายในทุกขณะที่ถูกล่วงเกิน สะโพกกลมกลึงตอบรับขยับตามสอดประสานร่างกายไปกับอีกฝ่ายราวกับสัตว์เลี้ยงเชื่องๆ ที่ยินยอมให้ตัวเองถูกพันธนาการเอาไว้ด้วยปลอกคอและสายจูงที่กระตุกดึงให้เขาเชื่อฟังและยินยอมแต่โดยดี...

 

....................

 

อนิลพบว่าตัวเองสลบไปจนเช้าเพราะแสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในห้อง จนมองเห็นทุกอย่างรอบกายชัดเจนว่ามันคือออฟฟิศของไอ้โรคจิตที่ลากเขาขึ้นมาเมื่อคืน รูปเด็กหญิงตัวน้อยวางอยู่บนโต๊ะรวมกับรูปญาติๆ มือเรียวติดกระดุมเสื้อขณะที่เดินสำรวจห้อง และพบว่ามันถูกล็อกเอาไว้จากด้านนอก

ขณะที่กำลังหัวเสียและมองหาโทรศัพท์ เสียงริงโทนที่คุ้นหูก็ดังขึ้นและพบโทรศัพท์ที่หล่นอยู่ที่ซอกตู้ คนที่โทรมาน่าจะโทรมาหลายครั้งแล้วตั้งแต่เมื่อคืน...

"ป๊า..."

(น้องเอินอยู่ไหนลูก ทำไมเมื่อคืนจะไม่กลับบ้านก็ไม่บอกป๊ากับหม่าม้าเลย?)

น้ำเสียงที่แสดงความห่วงใจของคนเป็นพ่อทำเอาอนิลรู้สึกผิด

"ป๊ามารับเอินหน่อย เอินอยู่ที่..."

เสียงที่กำลังจะฟ้องบุพการีว่าตัวเองถูกจับขังเอาไว้ที่ชั้นสองของร้านเหล้าค่อยๆ ถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อสัมผัสของลำแขนแกร่งเข้ามาโอบกอดไว้จากด้านหลัง และชูโทรศัพท์ที่เปิดรูปของตัวเองนอนเปลือยเปล่าสลบไสลอยู่บนโซฟา รูปแล้วรูปเล่าที่ค่อยๆ เลื่อนไปเรื่อยๆ มีแค่รูปที่เจ้าตัวเห็นยังรู้สึกอาย

"เดี๋ยวผมไปส่ง.."

เสียงทุ้มกระซิบข้างหูคล้ายกับคำสั่งที่มาพร้อมกับรูปแบล็กเมล์เป็นสิบๆ รูป...

 

"คืนพฤหัสฯ ผมว่างนะ เดี๋ยวจะโทรหานะครับ"

เสียงทุ้มเอ่ยหลังจากที่ขับรถมาจอดหน้าบ้านของอนิล ร่างบางไม่ตอบรับหรือมองหน้าอีกฝ่ายแม้แต่น้อย พอเอื้อมไปจับที่เปิดประตูกลับเปิดไม่ออกเพราะอีกฝ่ายไม่ยอมปลดล็อกให้

"ตอบหน่อยสิ ทำแบบนี้ไม่น่ารักเลย..." มือหนาเอื้อมมาลูบศีรษะคนสวยที่ทำท่าหงุดหงิด แต่อนิลกลับปัดออกอย่างขยะแขยง

โป๊ก!

สิ่งที่อีกฝ่ายโต้กลับทำเอาคนสวยเจ็บตัวจนน้ำตาไหล มือเรียวคลำหน้าผากตัวเองป้อยๆ ทั้งน้ำตา เพราะอีกฝ่ายผลักหัวเขาโขกกับกระจก

"เจ็บนะ!"

"ดื้อทำไมอะ ตอบว่า แล้วเจอกันนะที่รัก ก็จบแล้ว" กวินพูดพลางยิ้มให้อย่าง
ยียวน แต่ร่างบางกลับไม่สนุกด้วย

"เป็นบ้าหรือไง? เปิดประตู!"

"ไม่ คุณต้องตอบก่อน เร็ว เดี๋ยวผมพูดใหม่อีกรอบ อะแฮ่ม พฤหัสฯ หน้าเจอกันนะครับคนสวย"

"ฉันจะฟ้องเมียคุณ..."

น้ำเสียงเกรี้ยวกราดของอนิลไม่ได้ทำให้คนที่มองอยู่รู้สึกกลัวขึ้นมาเลย กวินเพียงแค่หัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยันกับความคิดที่ไร้สาระของลูกไก่ในกำมือเขา

"เขาไม่เชื่อสิ่งที่คุณพูดหรอก ไม่ใช่แค่แฟนผม แต่คนทั้งโลกไม่มีทางเชื่อคุณ ในเมื่อคุณคือคนที่มีอะไรกับผู้ชายไม่ซ้ำหน้า ส่วนผมคือผู้ชายที่ไม่เคยมีประวัติเสียหายเลย แม้แต่จะนอนกับแฟนผมยังไม่เคยเลย..."

น้ำเสียงสุภาพที่พูดเรียบๆ แต่ฟังแล้วรู้สึกหายใจไม่ออกเฉกเช่นตอนที่ลำคอของอนิลถูกพันธนาการไว้ด้วยเข็มขัดหนังของอีกฝ่าย แต่คราวนี้มันกลับเป็นรอยยิ้มอบอุ่นของกวิน ที่ผูกมัดอนิลเอาไว้แทน

กวินหยุดพูดไปชั่วขณะก่อนจะเอื้อมมือมาปลดเข็มขัดนิรภัยให้ ใบหน้าหล่อเหลาโน้มเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นลมหายใจที่เจือไปด้วยกลิ่นลูกอมเมนทอล ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะเอ่ยต่อให้จบประโยค

"แต่ผมอยากทำกับคุณ...แค่คุณคนเดียว"

อนิลกลืนน้ำลายลงคอพร้อมกลั้นใจขณะที่เรียวปากหยักกดจูบที่แก้มนิ่มของตัวเอง พร้อมกับมืออีกข้างที่ล้วงโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายที่โทรเข้ามา

(แจ็คอยู่ไหนคะ?)

"อืม อยู่แถวๆ ทองหล่อครับ แจนเลิกประชุมแล้วเหรอ" ชายหนุ่มตอบออกไปอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งน้ำเสียงและคำพูดแสนอบอุ่นที่อนิลฟังแล้วรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก

(ช่าย แจ็คจะมารับกี่โมงอะ หิวแล้วละค่ะ)

"อื้มมมมมม พาคนสวยไปกินอะไรดีน้า"

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันขณะที่ฟังบทสนทนาของกวินกับแฟนสาว เพราะ
ริมฝีปากหยักที่ขยับพูดอยู่ยังคลอเคลียอยู่ข้างแก้มของเขา อนิลเบือนหน้าหนีไป แต่จังหวะที่คนปลายสายกำลังบ่นเรื่องที่ทำงานอยู่ จมูกโด่งของคนร้ายกาจก็กดหอมแก้มนุ่มของอนิลโดยไม่สนใจเสียงของคนรักที่กำลังพูดไม่หยุดแม้แต่น้อย

"เจอกันวันพฤหัสฯ"

คิ้วหนาเลิกขึ้นขณะที่ยกโทรศัพท์ออกห่างตัวและกระซิบบอกอนิลด้วยรอยยิ้ม

รอยยิ้มพิฆาตที่ทำเอาใจสั่นและเผลอตอบรับออกมาอย่างว่าง่าย...

"อือ..เจอกัน"


 

.........TBC.........



ก็ตามชื่อตอนค่ะ "แฟนดีเด่น" ที่เราเปรียบเทียบสถานะแฟนหนุ่มให้ดูทั้งสองแบบ

คือแฟนหนุ่มแบบพี่เบญที่รักแฟนมากมายพยายามผูกมัดจีนเอาไว้ แต่กำลังถูกคนข้างห้องมาแย่งไป

(เราเคยใส่อิมเมจของพี่เบญไว้แล้วค่ะว่าเป็น ยู ยองแจ BAP เพื่อนของแจบอมแต่ใครอยากจะจิ้นไรก็ได้อะค่ะ แหล่วแต๊)


กับแฟนหนุ่มแสนดีแบบกวิน ที่เป็นสุภาพบุรุษคอยตามเทคแคร์ไปรับไปส่ง พูดเพราะและน่ารักสม่ำเสมอ

แต่กลับสามารถนอกใจแจน นอนกับคนอื่นได้โดยไม่รู้สึกผิดอะไรเลย

#2209UpsideDown



 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,309 ความคิดเห็น

  1. #18238 Keiharu_jbjy (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 12:59
    ฮื่ออ กำเดาไหล 38ตลบกับคุณเพื่อนบ้านตัวเล็กในชุดนอนของคุณบี ฟหกด ไม่ไหวแ้วววว
    #18,238
    0
  2. #18114 Cartoonpbct (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 06:13
    กวินน เวอร์นี้คือแรงได้ใจ อนิลพลาดแล้ววว // ส่วนพี่เบญกับจินตภัทรนี่ หวานมาก โอ้ยยย จอมพลจะทำยังไง
    #18,114
    0
  3. #15845 สนุกกก (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 23:13
    คือจะบอกว่า ชอบกวินversionนี้55555555555555

    /guต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
    #15,845
    0
  4. #14793 P.Ploy Kung (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 03:20
    โห้ะพี่แจ๊คร้ายยยยย
    #14,793
    0
  5. #12739 Nomyeanthehero (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 01:41
    สนุกกว่าโลกโน้นอีกจ้าาาาาา
    #12,739
    0
  6. #12735 LooknamTK (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 01:23
    หูยยย กวินนนนนน ดูแบดจัฃเลยค่ะ นี่มันซาตานในคราบเทพบุตรชัดๆเลย
    #12,735
    0
  7. #12674 wannafly. (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 14:40
    โอ้ยตาย จะเป็นลม
    รู้สึกกวินจะแบดกว่าโลกที่แล้วอี๊ก โห
    พอพิมพ์ไม่ตายโลกก็ดำเนินต่อไป แถมยังเห็นธาตุแท้ของหลายคนอีก
    อึ้งจนไม่นรู้จะอึ้งยังไงแล้วว แจ็คเอ๊ย
    #12,674
    0
  8. #12644 defpeach (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 01:41
    ตื่นเต้นเตื้อเรื่องอ่ะมันจะเป็นยังไงต่อไป
    #12,644
    0
  9. #12641 _jjswt (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 01:00
    พี่เบญคือแบบบ โอ้ยยยยย ไม่แปลกที่จีนจะยอมพิเค้าาาา ฮึกกก เค้าก็เลี้ยงกันมาตั้งสิบปีแล้วววว โคตรน่ารักเลย ฮื่อออ กะ..กวินนน คือเป็นแฟนที่แสนดีนะ แต่ไม่รู้อะ นางผิดที่นางมีแฟนอยู่แล้วมั้ย อนิลนี่ก็ปฏิเสธชัดเจนดีว่าไม่มีถุงยางคือไม่ ...-////-(เค้าสดกันอะคะ ม่างงงง<ไม่ใช่ประเด็นปะ?555) กวินยังคงร้ายกาจในภาพพจน์เจ้าชายที่แสนดี
    #12,641
    0
  10. #12633 prtotheswag (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 00:10
    แอบสงสารลูก่าย ทำไมกากาวินซาดิสขนาดนั้นคะ ???
    #12,633
    0
  11. #12620 super_man (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 22:00
    พี่เบญนี้ดีสุดในตอนนี้เพราะยังไม่รู้ตอนต่อไปเอาใจใส่จีนไม่นอกใจ ถ้าเทียบกับกวินที่ซาดิสบังคับจิตใจ กับพี่บีโรคจิตที่แอบส่องแฟนชาวบ้านตอนโป๊อะนะ 55555
    #12,620
    0
  12. #12574 ออมม่า (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 19:32
    เอิน ติดใจแจ็ค แปลว่าแอบจิตหน่อย ๆ
    #12,574
    0
  13. #12573 Kimkratae (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 09:14
    กากาวินโคตรซาดิสม์เลอออออ
    #12,573
    0
  14. #12572 ashpink (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 03:40
    กวิ๊นนนนนนน พี่ชอบแบบซาดิสม์ๆหรอ เลเวลอัพขึ้นรึป่าวเนี่ย 55555 ????
    #12,572
    0
  15. #12571 HMKY_ELF (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 03:25
    แบนกากาวินตอนนึง นางข่มขืน ไม่โอเคค่า!!
    #12,571
    0
  16. #12570 HMKY_ELF (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 03:22
    อ่านจบอยากอุทานหลายคำมาก ตามจำนวนย่อหน้าที่ เคาะขึ้นมาใหม่ 55555555 อนิลบอกว่ารอยดข็มขีดนี่ตบเขาฉากละ แหม่ะ! ไวไฟจังเว้ยยยย *สติกเกอร์นัดเป็ด*
    พออ่านมาเรื่อยๆถึงตอนที่กวินไม่มีถุงยางนี่กำลังจะฮาละ ตลกแน่เบย ขัดกันขนาดนี้กวินไม่ได้กินแน่ สุภาพบุรษจะตาย
    เลื่อนมาอีก แหม่ะ คิดผิดค่ะ นางเฬวกว่านั้น เลเวลอัพมาก 55555555 ข่มขืนเขาเฉย ตอนนั้นยังแบบเออยังไงก็รักกันไง มาตอนนี้นี่เพิ่งรู้จักเขาแปบเดียวจับเขาขึงเชียวข่าาา โอ้ยย รัววว ตายแล่วลูกแหม่ วงวารน้อง แต่น้องยอมเขาตอนหลังขุ่นแม่ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ55555 -ความซาดิสแบบรัดคอคู่นอนนี่เหมือนเคยจะอ่านจากไหนที่มันเป็นการสำเร็จความใคร่อย่างนึง ที่รู้สึกเหมือนจะตายละเสร็จอ่ะ
    ละยังไม่จบจากนั้น นางแบล็กเมล์จ้า โหหห โคตรผูกมัดเอินทำไรไม่ได้ด้วย ภาพปล่อยมานี่แย่แน่อ่ะ แต่กวินจะทำจริงป่าว นี่คิดแค่ว่านางเฬวนะในด้านรสนิยมอ่ะแต่ไม่คิดว่าเฬวขนาดนี้ ทั้งๆที่ความจริงลึกๆนางก็เฬวแหละ55555 ที่ทำอยู่นี่รู้ตัวมั้ยว่ามันไม่ดีอ่ะ สักจะเอาเขาแต่ไม่ใช่ว่าวางแผนเหมือนตัวเองไม่ผิดเข้าใจว่าตัวเองไม่ได้รักแฟนที่จะแต่งงานกัรเลยจะทำยังไงกับใครก็ได้ เอินตอนนี้กลายเป็นน่าสงสารเลย โดนเขาจับให้เป็นมือที่สามเฉย อย่าไปรักเขานะลูก *กอด*
    #12,570
    0
  17. #12569 Biibm2 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 02:30
    อหหหหกวิน โหดมาก สงสารยัยเอินเลยเด้อจะรอกดไม่เนี่ยย
    #12,569
    0
  18. #12568 Park-Nadia (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 01:40
    อ้ากกกกก ถ้าจะชอบที่จีนเป็นแฟนกับพี่เบญภาคนี้ มากกว่าที่เป็นแฟนกับจอมพลภาคที่แล้วจะผิดไหม ._.
    #12,568
    0
  19. #12567 ppimdaowang (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 01:10
    เลวจังชอบค่ะ ทำไมฉันชอบกวินน บ้าไปแล้ววฉัน
    #12,567
    0
  20. #12566 iPor-op (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 00:53
    กรี๊ดดดดดดพี่เบญ อยากได้ >,.<
    #12,566
    0
  21. #12564 bibimbua (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 00:41
    กวินตัวจริงงงงงงง
    #12,564
    0
  22. #12562 apple2542541 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 00:03
    ป๊าดดดกวินภาคนี้ได้ใจอิฉันค่าาา
    เจ้าพระคุณทูนหัววื้ออออ
    #12,562
    0
  23. #12561 nook_sunny24 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 23:44
    กวินว้อยยยยย แกแม่มมมซาดิสท์วะจะเก็บกดอะไรขนาดนั้นรุนแรงมากเหมือนอดอยากมานานรีบมากเลยทีเดียวเชียว5555 โหยยยอ่านไปนั่งจิกผ้าห่มไป ฮื่อออออ แบดมากค่ะคุณกวินเลวได้อีกแบล็คเมล์น้องเอินด้วย นี่คงติดใจน้องเอินสินะและกลัวเขาไม่กลับมาให้กินอีกใช่มะเลยต้องแบล็คเมล์เขาไว้ ฮื่อออถึงกวินจะดูแบดดูเถื่อนดูเลวยังไงแต่ทำไมอิฉันดูชอบคุณกวินลุคนี้จังเลย55555555555555 แต่....ที่ไม่ชอบอยู่อย่างนึงนะกวินนะคือแกแม่มมมโอ้โหพูดเพราะจังเลยนะให้เกียรติแฟนจังเลยนะแต่ลับหลังคือนอกใจเขาโหยยยยกวินแกแม่มพลิกมากพลิกจากภาคที่แล้วไปอีกเปิดเผยตัวตนไวดี(ฉันต้องสลัดภาพคุณกวินคนเก่าไปให้หมด) แล้วบั่บบ!รุนแรงมากอิฉันกลัวน้องเอินจะตายก่อนแกร๊55555555เบาๆหน่อยความซาดิสท์แกเนี่ยกวิ๊น โอ๊ยยยฉันอยากให้แจนรู้ธาตุแท้แกจริงๆกวิน ตอนนี้สงสารแจนนะคนถูกนอกใจยังใจก็น่าสงสารอ่ะ(แต่ไว้ใจอะไรไม่ได้มากแจนอาจจะพีคกว่ากวินก็เป็นได้) ทั้งเอินทั้งกวินก็ดูจะร้ายพอๆกันอ่ะดูมวยถูกคู่แต่ครั้งนี้กวินมาเหนือมากน้องเอินอย่าไปยอมลูกต้องเอาคืนอิคุณกวินสักครั้งให้กวินรู้ว่าน้องเอินไม่เด็กนาจา5555555555555 ชอบประโยคทิ้งท้ายที่ว่าพี่เบญเป็นแฟนที่แสนดีแฟนดีเด่นที่พยายามผูกมัดจีนไว้ แต่....กำลังจะถูกคนข้างห้องแย่งไป55555555 ผมนี่อดใจรอถึงสันนั้นไม่ไหวแล้ว5555555555555
    #12,561
    0
  24. #12560 MMGCH79 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 23:27
    กวินน โว้ยยยยยกรี้ดดดดเถื่อนนมากกกกก ลืมคราบกวินคนแสนดีแปปปป
    #12,560
    0
  25. #12559 SnookOO27 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 23:10
    ดี กวินแบบนี้แหละที่ต้องการ ภาคที่แล้วดีจนน่าใจหายภาคนี้ก็badได้ใจ เราโอเคคคคคคคคคคคคคคค แต่เราว่าเอินก็ใช่ย่อย มะดู กัน 55555555555.ชอบ
    #12,559
    0