[GOT7-FIC] Bad Neighbours & Upside Down #2209Bnior #2209UpsideDown

ตอนที่ 62 : EP.2 เพื่อนบ้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,813
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    18 มี.ค. 61

Upside Down


#2209UpsideDown
โลกของผม โลกของคุณ โลกของเรา ที่ไม่มีอะไรเหมือนเดิม







Welcome To The Upside Down



2

เพื่อนบ้าน

 

"ตกลง..."

"ไม่ผ่านน่ะ"

หญิงสาวเอ่ยแล้วยิ้มเจื่อน ก่อนจะก้มลงกดเข้าโปรแกรมแชตที่มีข้อความขึ้นมาว่ายังไม่ได้อ่านประมาณ 10 ข้อความ หนึ่งในนั้นคือแฟนหนุ่มที่ถามว่าเธอไปไหน ทำอะไรอยู่ เพราะเมื่อเช้าเธอออกมาจากห้องไม่ได้บอก แต่นิ้วเรียวกลับเลือกที่จะกดเข้าไปห้องแชตอีกห้องที่เป็นของ 'อดีตพี่รหัส' ที่เป็นเพียงคนเดียวที่รู้ว่าเธอกำลังทำอะไร

 

GAGAWIN

 

แจ็ค

ไง ผลสอบเป็นไงบ้าง

ไม่ผ่านอะ

เขาบอกบุคลิกพิมพ์ไม่ดี

ใจร้ายจัง

แล้วนี่อยู่ไหน

อยู่กับเพื่อนกำลังจะกลับแล้ว

เออ แจ็คมาออกกองกับไอ้บีนะ

พิมพ์ถึงห้องแล้วไลน์มาบอกด้วยนะ

จ้ะ

 

5 เดือน 9 สายการบิน ไม่ว่าจะเป็นในหรือต่างประเทศ พิมพ์ไม่เคยสอบผ่านเลยแม้แต่ที่เดียว แต่อย่างไรเสียความฝันของเธอก็ยังเป็นความฝันเดิม ได้ทำงานอยู่บนเครื่องบิน ได้ไปในหลายๆ ประเทศ ทำงานที่เธอฝันถึงมาตั้งแต่เด็ก

แต่ทว่าไม่ง่ายเลยสำหรับผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ได้มีความสามารถพิเศษอะไร ตัวเธอไม่มีอะไรโดดเด่นเลยนอกจากหน้าตาและรูปร่างที่ผ่านเกณฑ์ ส่วนบุคลิกภาพและไหวพริบคือเรื่องที่เธอสอบตกหมด

 


PIM : เค้าไปหาพี่อ้อมา เม้าส์กันจนไม่ได้ดูโทรศัพท์ขอโทษนะคะ

JOMPHON : น้อยใจแล้วเนี่ยทักไปตั้งนานแล้วเพิ่งตอบ ตอนนี้อยู่ไหน?

PIM : กำลังกลับห้องค่ะ

JOMPHON : วันนี้บีกลับดึกแน่เลย

PIM : ค่ะ ไม่เป็นไร เดี๋ยวพิมพ์หาข้าวกินแถวคอนโดได้

JOMPHON : 

PIM : 


หญิงสาวยิ้มให้สติ๊กเกอร์ไลน์ที่แฟนหนุ่มซื้อให้ใช้ด้วยกันแล้วก็ขำ ความกวนที่มาพร้อมความอบอุ่นที่เธอรู้สึกมีความสุขในทุกขณะที่คบกัน และนั่นคือเหตุผลที่เธอเลือกที่จะไม่พูดเรื่องที่ทำให้จอมพลหงุดหงิดและนำไปสู่การมีปากเสียงกัน

เรื่องที่เธออยากเป็นแอร์โฮสเตสคือเรื่องเดียวที่ไม่สามารถพูดตรงๆ ว่าตอนนี้พยายามจะเดินตามความฝันตัวเองอยู่ในขณะที่ความฝันของแฟนหนุ่มสำเร็จไปแล้ว จอมพลเป็นนักร้องดัง เป็นคนที่ได้รับการยอมรับจากสังคม ในขณะที่พิมพ์เองยังมีชีวิตที่ไม่ใกล้เคียงกับสิ่งที่ฝันไว้เลยแม้แต่น้อย...

"เป็นแอร์ฯ ก็ต้องห่างกัน พิมพ์จะอยากไปเสิร์ฟอาหารบนเครื่องบินทำไม"

นั่นคือครั้งแรกและครั้งเดียวที่ความฝันของเธอถูกพูดถึง ต่อหน้ากวินและแฟนหนุ่มของเธอ ทั้งที่เธอเพียงแค่บอกว่าอยากลองไปสอบดู แต่จอมพลกลับพูดว่างานที่เธออยากทำไม่เข้าท่าเลย เขาอยากให้เธออยู่ตรงนี้ อยู่ในที่ที่เขากลับมาเมื่อไรก็เจอ

"แฟนคนเดียวบีเลี้ยงได้ พิมพ์อยากได้อะไรก็บอกสิ จะไปลำบากทำไม"

คำพูดที่หากเป็นผู้หญิงคนอื่นได้ยินได้ฟังก็คงรู้สึกดีและมีความสุขที่แฟนหนุ่มพร้อมจะดูแลไปตลอดชีวิต แต่ทว่านั่นไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิตคนคนหนึ่ง พิมพ์ไม่ได้คาดหวังว่าการมีแฟนคือการมอบชีวิตให้ใครเลี้ยงดู

"ก็ลองสอบไปก่อน เดี๋ยวได้งานแล้วบีมันก็ยอมรับเอง ตอนนี้เราพูดอะไรไม่ได้หรอก ถึงตอนนั้นเดี๋ยวแจ็คช่วยคุยให้"

กวินเป็นคนเดียวที่ให้กำลังใจเธอ แม้จะเป็นรุ่นพี่ที่อายุห่างกันหนึ่งปีแต่ก็คบหากันเหมือนเพื่อนสนิทมากกว่า เขาเป็นคนเดียวที่พยายามเข้าใจเธอ ให้กำลังใจเธอ และช่วยกันจอมพลเวลาที่เธอต้องวิ่งไปสอบไม่ให้ถูกจับได้ว่าแอบไปทำอะไร

หญิงสาวกลับคอนโดฯ ด้วยความรู้สึกที่อ่อนล้าและเศร้าใจ จะต้องพยายามอีกกี่ครั้งเธอถึงจะสมหวังบ้าง เมื่อไรจะมีโอกาสได้สวมเครื่องแบบสวยๆ ได้ทำงานที่เธอสัญญาว่าจะรักสุดหัวใจและทุ่มเทให้สมกับที่สอบเข้ามาอย่างยากลำบาก

แต่ว่าจะต้องรอคอยอีกนานแค่ไหนล่ะ...

 

....................

 

มือเรียวที่กำลังพิมพ์คีย์บอร์ดอย่างรวดเร็วตามความชำนาญที่สั่งสมมาหลายปี ค่อยๆ ช้าลงและหยุดไปเพราะเสียงที่ลอยมาจากห้องข้างๆ

มันไม่ใช่เสียงที่น่ารำคาญ แต่ฟังแล้วเศร้าจนรู้สึกหดหู่...

นิยายรักที่กำลังเขียนอยู่กำลังเต็มไปด้วยอารมณ์ที่เบิกบาน แต่เสียงกีตาร์จากข้างห้องมันรบกวนเขา ทำให้อารมณ์ในการเขียนไม่ต่อเนื่อง จากที่กำลังหวานซึ้งก็หม่นหมองไปหมด

จินตภัทรวางมือแล้วเดินไปที่ระเบียงก่อนจะชะโงกออกไปมองคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สีขาว หญิงสาวหน้าตาสะสวยกับกีตาร์โปร่งที่วางอยู่ที่ตัก สิ่งที่ทำให้เขาเลือกที่จะเงียบและฟังต่อคือน้ำตาที่ไหลอาบแก้มหญิงสาว เธอคงมีเรื่องทุกข์ใจที่บอกใครไม่ได้ หากเขาเดาถูกนี่คงเป็นแฟนสาวของพ่อนักร้องดังนั่น แต่ทำไมถึงดูไม่ร่าเริงเลย การมีแฟนเป็นคนดังมันไม่ดีหรอกหรือ

"เป็นอะไรหรือเปล่าครับ"

"คะ? ขอโทษค่ะ เสียงดังรบกวนคุณเหรอคะ" หญิงสาวรีบเช็ดน้ำตาแล้วลุกขึ้นยืน สายตาที่มองมารู้สึกผิดจนเขาเลือกที่จะไม่พูดถึงเสียงของกีตาร์

"เปล่าครับ เพราะดี คือปกติช่วงเย็นๆ ผมจะไม่ค่อยเปิดแอร์ เปิดระเบียงแล้วลมมันก็พัดเข้ามาเย็นดี แต่วันนี้แปลกหน่อยตรงที่มีเสียงกีตาร์ด้วย" จินตภัทรเอ่ยด้วยท่าทางเป็นมิตร เขาคิดว่าหญิงสาวดูเป็นมิตรและคุยง่ายกว่าพ่อนักดนตรีนั่น อย่างน้อยก็คงไม่เที่ยวบอกใครว่าห้ามพูดเรื่องที่อาศัยอยู่ที่นี่ราวกับตัวเองเป็นบุคคลสำคัญจนน่าหมั่นไส้

"ฉันเพิ่งหัดเล่นน่ะค่ะ อยู่ห้องไม่รู้จะทำอะไร.." หญิงสาวตอบยิ้มๆ แต่แววตาเศร้าๆ นั้นยังคงเดิม

"ผมชื่อจีนเป็นนักเขียนครับ คุณคงเป็นแฟนของคุณบี?"

"ไม่ใช่ค่ะ ไม่ได้เป็น.."

"อ้าว แต่เขาบอกทางนิติบุคคลว่าอยู่ห้องนี้กับแฟนนี่ครับ"

จินตภัทรถามราวกับจับผิด แต่ด้วยสีหน้าที่ออกไปทางเอ็นดูอีกฝ่ายมากกว่าเพราะคงโกหกช่วยแฟนไม่อยากให้มีปัญหา

"เขาพูดแบบนั้นเหรอคะ แย่จริง เดี๋ยวก็มีคนเอาไปบอกนักข่าวอีก จริงๆ แล้วพิมพ์ไม่ได้อยากให้เขาบอกใครนะคะ แต่มันไม่ค่อยดีเท่าไร เขาเป็นคนมีชื่อเสียง แฟนคลับก็เยอะ พิมพ์ไม่ค่อย..."

"การมีแฟนที่ให้เกียรติเราไม่ดียังไงเหรอครับ ผมว่าเขาให้เกียรติคุณและรักคุณมากกว่าชื่อเสียงตัวเองนะครับ ถึงกล้าพูดออกมาว่าคุณเป็นแฟนเขา"

หญิงสาวมองสบตาเพื่อนบ้านที่ยิ้มให้เธออย่างให้กำลังใจ ช่างเป็นการพบกันครั้งแรกที่น่าประหลาด อะไรบางอย่างในสายตานั้นรวมถึงคำพูดบางคำที่เอ่ย ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นและมีความสุขมากขึ้นราวกับได้รับพรจากนางฟ้า...

"ชื่อจีนใช่ไหมคะ เราชื่อพิมพ์ค่ะ" หญิงสาวเอ่ยพลางยิ้มให้ แล้วอีกฝ่ายก็พยักหน้าตอบกลับมา

"อ้อ เดี๋ยวนะครับ ผมมีหนังสือเล่มเล็กๆ ที่ชอบอ่านเวลาที่ไม่สบายใจ เดี๋ยวผมให้ยืม คุณออกมารับหน้าห้องได้ไหมครับ"

"ค่ะ ได้ๆ "

พิมพ์กุลีกุจอไปเปิดประตู ขณะที่อีกฝ่ายเดินถือหนังสือเล่มเล็กๆ มายื่นให้ คุณนักเขียนข้างห้องตัวพอๆ กับเธอ ผู้ชายตัวเล็กผิวขาว หน้าตาน่ารักผิดกับผู้ชายทั่วๆ ไป สวมแว่นสายตา โดยรวมก็ดูไว้ใจได้และคงไม่ใช่คนน่ากลัวอะไร

แต่หนังสือที่ยื่นมาให้กลับเป็นหนังสือเด็กที่ทำให้พิมพ์มองหนังสือสลับกับมองหน้าคนให้ที่ทำหน้านิ่ง

"ครุฑน้อย..."

"สนุกนะ ผมอ่านบ่อยมากเลย" มือเรียวขยับแว่นเล็กน้อยแล้วอธิบาย ขณะที่พิมพ์ยังทำหน้าอึ้งๆ อยู่

"อืม จะลองอ่านดูนะคะ" มือเรียวของหญิงสาวรับมาพร้อมกับรอยยิ้ม มิตรภาพเล็กระหว่างเพื่อนบ้านค่อยๆ เกิดขึ้นทีละนิด

แต่สำหรับจินตภัทรแล้วการมอบหนังสือให้นั้นเพียงต้องการให้หญิงสาวหยุดเล่นกีตาร์ไปสักพักจนกว่าจะอ่านจบ

แล้วเขาก็จะเขียนนิยายเงียบๆ ต่อไปได้อีกสักพักจนกว่าเธอจะอ่านจบ...

 

....................

 

"หนังสืออะไรอะ ซื้อมาเหรอ ปกน่ารักเชียว"

เสียงของคนที่นอนคว่ำอยู่บนเตียงถามขณะที่หญิงสาวเดินออกมาจากห้องน้ำ

"อ๋อ ของคุณจีนที่อยู่ข้างห้องเราค่ะ พิมพ์ยืมมาอ่าน"

"หนังสือเด็ก?"

"สนุกนะ ตอนแรกพิมพ์ก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนกันที่เขาให้ยืมหญิงสือเด็กมา แต่มันสนุกจริงๆ อย่างที่จีนเขาบอกแหละ"

น้ำเสียงอ่อนหวานอธิบายขณะที่นั่งลงที่ปลายเตียง สองมือกำลังเช็ดผมยาวสลวยของตัวเองอยู่ คนตัวโตที่นอนคว่ำหน้าพอเห็นก็รีบลุกขึ้นมานั่งชันเข่าก่อนจะดึงผ้าขนหนูไปจากมือแฟนสาวแล้วค่อยๆ ขยี้ลงบนเส้นผมสีน้ำตาลเข้มยาวสลวยที่เปียกหมาดๆ อย่างเบามือ หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองด้วยรอยยิ้มขณะที่แฟนหนุ่มกำลังเช็ดผมให้ก้มหน้าลงมาจูบหน้าผากเนียนอย่างรักใคร่

"ทำไมสนิทกันเร็วจัง เพิ่งเจอกันวันเดียวนี่นา" จอมพลถามขณะที่มือยังคงเช็ดผมให้พิมพ์อยู่

"พอดีเจอกันตรงระเบียงค่ะ พิมพ์น่าจะทำเสียงดังจนเขารำคาญหรือเปล่าก็ไม่รู้ เลยแนะนำให้อ่านหนังสือแทนจะได้เงียบๆ "

หญิงสาวเล่าด้วยความขบขันทั้งที่เธอก็แค่เดาไปเรื่อย แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคุณเพื่อนบ้านก็เป็นคนน่ารักคนหนึ่ง

ชายหนุ่มฟังแล้วก็พยักหน้ารับรู้ไม่ได้มีอาการหึงหวงอะไร เพราะดูจากสายตาและเซนซ์ของตัวเองแล้วเขาน่าจะเดารสนิยมทางเพศของคุณเพื่อนบ้านออกว่าคงไม่มีทางคิดมาจีบแฟนเขาแน่นอน

"เดี๋ยวพิมพ์จะไปเซเว่น บีเอาอะไรไหมคะ"

"ลงไปทำไมดึกแล้ว พิมพ์จะกินอะไรเดี๋ยวบีลงไปเอง"

"ไม่เอาหรอก เดี๋ยว..."

ทั้งที่ไม่อยากให้แฟนหนุ่มลงไปเดินคนเดียวเพราะกลัวจะโดนแอบถ่ายรูปไปลงคอลัมน์ซุบซิบดาราอีกอย่างที่เคยโดนมาแล้ว แต่ชายหนุ่มกลับปฏิเสธด้วยความเป็นห่วง เขาจะปล่อยให้แฟนสาวลงไปร้านสะดวกซื้อดึกๆ ดื่นๆ คนเดียวได้อย่างไรกัน แต่จะให้ไปด้วยกันก็อันตรายเกินไป

"ดึกแล้วพิมพ์ ไม่มีใครเขาสนใจบีหรอก กินอะไรดี"

สุดท้ายพิมพ์ก็ยอมให้แฟนหนุ่มลงไปซื้อขนมที่เธออยากกินเพียงลำพัง ก่อนจะหยิบหนังสือเล่มเล็กๆ ขึ้นมาอ่านต่อระหว่างที่รอจอมพลกลับขึ้นมา...

 

....................

 

"ยอดเงินในบัตรหมดแล้วค่ะพี่"

"ครับ? งั้นเดี๋ยวฝากของไว้ก่อนได้ไหม เดี๋ยวเราขึ้นไป..."

เสียงคุ้นหูเรียกให้คนที่เดินล้วงกระเป๋าหิ้วตะกร้าใส่โยเกิร์ตและขนมเยลลี่ที่แฟนสาวสั่งซื้อต้องชะเง้อมอง เพราะในร้านช่วงเวลาเกือบเที่ยงคืนไม่มีคนเท่าไรนอกจากวินมอเตอร์ไซค์ที่เดินเข้ามาซื้อบุหรี่

ท่าทางของเพื่อนบ้านที่เจอกันวันก่อนดูจะมีปัญหาเพราะเงินในบัตรเซเว่นหมด จอมพลยืนมองอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดสินใจเข้าไปช่วยเหลืออีกฝ่าย เพราะกว่าจะวิ่งขึ้นไปเอาเงินแล้วลงมาก็คงเสียเวลาพอสมควร แล้วดูจากของที่อีกฝ่ายหยิบ ทั้งข้าวกล่องและขนมจีบสี่ไม้ก็ไม่น่าจะแพงมากจนเขาจ่ายไม่ไหว

"เดี๋ยวคิดรวมของของเขากับของผมก็ได้ครับ"

พนักงานเซเว่นมองไล่จากมือหนาของชายหนุ่มที่วางของลงข้างๆ รวมกับของคุณลูกค้าบัตรเซเว่นหมดแล้วก็ได้แต่อุทานชื่อของนักร้องคนดังที่ตัวเองชื่นชอบออกมาอย่างไร้สติ

"พี่บี..."

น้ำเสียงล่องลอยและสีหน้าที่ดูเพ้อๆ ทำเอาจินตภัทรขมวดคิ้วก่อนจะหันไปมองคนใจดีที่เข้ามาช่วยจ่ายเงินให้ก่อน

"อ่าว คุณ?"

ช่างเป็นเหตุการณ์ที่หนึ่งในล้านหรือหนึ่งในหมื่นล้านคนจะได้เจอ ทั้งเรื่องที่มีมนุษย์ที่ซื้อของเต็มไม้เต็มมือแต่มีบัตรเซเว่นเงินหมดใบเดียวติดตัว และเรื่องของนักร้องหนุ่มที่อยู่ๆ ก็โผล่หน้ามาจ่ายเงินแทนให้ ทำเอาพนักงานเซเว่นยืนอ้ำอึ้งคิดเงินผิดๆ ถูกๆ เพราะชีวิตติ่งได้คอมพลีตแล้ว (นอกจากเจอศิลปินที่ชอบก็ยังได้ขอลายเซ็นอีกด้วย)

"ฮ่าๆ ๆ คุณอยู่ได้ไง มีบัตรเซเว่นใบเดียว ไม่พกเงินสดเลยเหรอ"

เสียงหัวเราะของพ่อนักร้องดังทำเอาจินตภัทรทำปากล่างยื่นใส่อย่างไม่สบอารมณ์

"ก็ลืมว่าไม่ได้เติมไว้อะ แต่นี่จริงๆ วิ่งขึ้นไปเอาเงินก็แป๊บเดียวนะ คุณไม่ต้องช่วยจ่ายก่อนก็ได้"

จอมพลมองร่างบางที่เดินอยู่ข้างๆ แล้วได้แต่ขำ น่าแปลกที่พอมาเดินด้วยกันแบบนี้เขากลับรู้สึกว่ากำลังเดินคุยกับเด็ก

อาจจะเพราะว่าคุณเพื่อนบ้านตัวเล็กพอๆ กับแฟนของเขา

"นิดหน่อยเอง นี่คุณกินแบบนี้ทุกวันเลยเหรอ"

"เปล่านะ พอดีวันนี้แฟนเราไม่อยู่ก็เลยไม่มีคนทำกับข้าวให้กิน"

คนตัวสูงเดินล้วงกระเป๋ากางเกงยีนส์ข้างหนึ่งส่วนอีกมือก็หิ้วถุงร้านสะดวกซื้อ เขาเพิ่งมีโอกาสพิจารณาหน้าตาของเพื่อนบ้านตัวเล็กชัดๆ จะว่าไปก็เป็นคนที่หน้าตาน่ารักอยู่เหมือนกัน ทำให้คิดถึงสมัยมัธยมที่เรียนโรงเรียนชายล้วน เขาก็เคยมี
สเปกที่ชอบคล้ายๆ แบบนี้ เพียงแต่เขาคิดว่าตอนนั้นอาจจะเพราะสภาพแวดล้อมและทางเลือกไม่ได้เยอะนักจึงทำให้คิดว่าตัวเองอาจจะชอบผู้ชาย แต่พอเรียนมหาวิทยาลัยและเติบโตขึ้นจนได้เจอพิมพ์ เขาถึงได้มั่นใจว่าตัวเองก็เป็นผู้ชายปกติคนหนึ่ง

ผิดกับเพื่อนของเขาที่เป็นพวกที่ไม่ค่อยเกี่ยงเพศเท่าไร แต่ก็ไม่มีโอกาสได้คบกับคนที่ชอบเพราะส่วนมากก็มารู้ทีหลังว่าเข้าหาเพราะอยากจะใช้เป็นสะพานข้ามมารู้จักกับตัวเขาเองมากกว่า ซึ่งเป็นเรื่องเดียวที่จอมพลทำเป็นมองข้ามไปและไม่พูดถึงอีกแม้จะรู้จากปากเพื่อนว่าผู้หญิงหรือผู้ชายหน้าสวยบางคนที่คบหาอยู่ไม่มีใครจริงใจกับเพื่อนเขาสักคน

น่าจะเหตุผลนี้ด้วยละมั้งที่ทำให้กวินยังคบยลรดา เพราะผู้หญิงคนนั้นทำให้กวินเชื่อว่ามันคือความรักจริงๆ ไม่ได้อยากเข้าหาเพราะอยากรู้จักกับเพื่อนที่เป็นดารานักร้อง

"เดี๋ยวเราคืนเงินให้ เมื่อกี้คุณไม่น่าเซ็นหลังใบเสร็จให้น้องเขาไปเลยอะ"

"ทำไมอะ คุณอยากได้ลายเซ็นผมเหรอ"

"ไม่ใช่! ผมจะดูว่ายอดเงินเท่าไรต่างหาก เมื่อกี้ดูไม่ทันไง คุณคิดรวมกับของคุณด้วย"

"เสียงดังทำไมอะ ผมแค่แซ็วเล่น" ร่างสูงหัวเราะร่วนหลังจากพูดแซ็วคุณเพื่อนบ้านที่เถียงออกมาเสียงแหลมปรี๊ด

"ก็คุณทำเหมือนผมเป็นพวกบ้าดารา ผมไม่เอาหรอกนะ ไม่เคยฟังเพลงคุณด้วยซ้ำอะ"

"งั้นเดี๋ยวร้องให้ฟังมะ" คนทะเล้นยังคงพูดหยอกออกมา ขณะที่มองอีกฝ่ายแตะคีย์การ์ดกับประตูห้องด้วยสีหน้าเอือมๆ ที่เห็นแล้วน่าแกล้งจริงๆ

"ไม่ต้องเลย สรุปเอาไปสองร้อยแล้วกันนะ"

"แล้วแต่คุณจะให้เถอะ จริงๆ แค่นี้ผมเลี้ยงก็ได้นะ..." ชายหนุ่มเอ่ยและหยุดไปชั่วขณะเมื่อร่างเล็กหันกลับมามองสบตา ก่อนที่ปากจะขยับพูดจนจบประโยค

"เป็นค่ายืมหนังสือของพิมพ์"

ไม่รู้ทำไมจินตภัทรถึงอมยิ้มออกมาตอนที่อีกฝ่ายบอกว่าจะเลี้ยง แต่พอฟังจบประโยค รอยยิ้มนั้นกลับเจื่อนลงเล็กน้อย เขาได้แต่ถามตัวเองอย่างสับสนในใจว่ารู้สึกอะไรกับคำพูดนั้นกันแน่ จนกระทั่งได้สติก็รีบเบี่ยงตัวเดินเข้าห้องก่อนจะเปิดประตูคาเอาไว้แล้วไปหยิบเงินให้อีกฝ่าย

"ไม่เป็นไร รอแป๊บนึงนะ"

จอมพลมองตามร่างบางที่เดินเข้าห้องไปก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอด้วยความรู้สึกแปลกๆ เขาไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เขาเห็นมันคืออะไร แววตาที่ดูเหมือนจะผิดหวังนิดๆ ของจินตภัทร พอเขาพูดว่าอยากเลี้ยงแต่เพราะมันเป็นค่าตอบแทนเรื่องที่ให้แฟนเขายืมหนังสือ เขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึง 'แคร์ความรู้สึกของอีกฝ่าย' ในเมื่อก็เป็นแค่เพื่อนบ้านที่เพิ่งรู้จักกัน

ร่างเล็กเดินกลับออกมาอีกครั้งก่อนจะยื่นธนบัตรใบละร้อยให้เขาสองใบพร้อมคำพูดที่เอ่ยเป็นเชิงหยอกออกมาและรอยยิ้มที่เจ้าตัวไม่รู้เลยว่ามันทำให้คนมองรู้สึกอย่างไร...

"อะนี่ สองร้อย แล้วก็ขอบคุณมากนะที่ช่วยจ่ายให้ก่อน วันหลังเราจะพกเงินสดไว้บ้างแล้วละ เผื่อว่าคราวหน้าพลาดอีกคงไม่มีนักร้องรูปหล่อมาคอยช่วยจ่ายเงินให้ก่อนแล้ว"

มือหนาแบมือก่อนที่มือเล็กๆ จะวางธนบัตรใบละร้อยลงมา

วินาทีที่จอมพลรับเงินมาและมือของทั้งสองสัมผัสกัน ชายหนุ่มค่อยๆ ดึงมือออกอย่างช้าๆ

พร้อมกับคำพูดที่ตอบกลับไป ราวกับว่าเอ่ยออกไปโดยไม่ผ่านการกลั่นกรองจากสมองเลยแม้แต่น้อย

"ไม่รู้สิครับ...บางทีอาจจะมีคราวหน้าก็ได้"

คนฟังได้แต่มองสบตาอีกฝ่ายราวกับฉงนสงสัยในคำพูดนั้นเล็กน้อย แต่มันก็ไม่นานนักที่ร่างเล็กที่จะปล่อยให้ตัวเองอยู่กับความรู้สึกที่ไม่รู้คำตอบ เขาเลือกที่จะเปิดประตูห้องและถอยหลังกลับเข้าไปพร้อมคำลาราวกระซิบให้ได้ยินกันสองคนพร้อมกับยิ้มให้อีกฝ่ายใจเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่

"ฝันดีนะครับ คุณนักร้อง"

 

....................

ชายหนุ่มเดินกลับเข้าห้องราวกับล่องลอย สายตามองไปที่เตียงนอน แฟนสาวคงรอนานจนผล็อยหลับไป เขาเอาขนมและโยเกิร์ตที่ซื้อมาเก็บใส่ตู้เย็นไว้ ก่อนจะมองออกไปที่ระเบียง

ใจหนึ่งก็ยังสับสนหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ ว่ามันคืออะไรที่เขารู้สึกและทำให้ตอบจินตภัทรไปแบบนั้น เขาไม่เคยนอกใจพิมพ์และคิดว่าคงไม่มีวันนั้น ผู้หญิงมากหน้าหลายตาผ่านเข้ามาทดสอบตัวเขามากมาย แต่ก็ไม่เคยทำให้เขารู้สึกไม่เป็นตัวเองแบบนี้มาก่อน

ทั้งรอยยิ้มและท่าทางการพูด รวมทั้งอากัปกิริยาของจินตภัทรยังคงตราตรึงอยู่ในหัวของเขา

ราวกับถูกร่ายมนตร์ให้ยังคงวนเวียนคิดถึงรอยยิ้มนั้นอยู่...

รอยยิ้มก่อนที่ร่างบางจะเดินเข้าห้องไป แทนคำตอบในสิ่งที่เขาพูดออกไปอย่างลืมตัว "ไม่รู้สิครับ...บางทีอาจจะมีคราวหน้าก็ได้" เขาพูดแบบนั้นออกไปได้อย่างไร

"กูต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ ทำไมถึงยังไม่เลิกคิดถึงเขาวะ" 


...........TBC..........

อันนี้นับว่าอ่อยปะ?

#2209UpsideDown

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,309 ความคิดเห็น

  1. #18112 Cartoonpbct (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 19:25
    เหมือนถุกลิขิตมาแล้ว ว่าเค้าจะเป็นคู่กัน ต่อให้เรื่องราวเปลี่ยนไปยังไง แต่สองคนนี้ก็จัได้กลับมาพาลพบกัน
    #18,112
    0
  2. #14791 P.Ploy Kung (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 02:49
    อืมมมมต่อให้พิมพ์ไม่ตายยังไงเค้าก็ต้องชอบสินะ จะม่าไหมเนี่ยยย
    #14,791
    0
  3. #14761 CViewMED (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 20:48
    มันต้องมีความผูกพันธ์ลึกๆสิ เพราะเราคู่กัน!!!
    #14,761
    0
  4. #12758 † FuNe ~ Real † (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 10:44
    หูยยย ไม่อยากจะคิดถึงจุดเปลี่ยน มีมาม่ารอแน่ๆ แต่ตอนนี้คือ ดูเป็นความสัมพันธ์ดีๆ ของเพื่อนข้างห้อง บีเรื่องนี้ดูเป็นคนดีนะ แต่ไม่เลิกคิดถึงจีนนี่ จะนอกใจพิมพ์รึไง ห๊ะ
    #12,758
    0
  5. #12618 super_man (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 21:44
    ถ้าบรรดาเมียเขาอินเลิฟกันขึ้นมาจะว่าเนี้ย ปรึกษากันไปปรึกษากันมาข้ามห้องงี้ 555555555
    #12,618
    0
  6. #12500 _jjswt (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 00:08
    คุณจีนน่ารัก ให้ยืมนส.ก่อนก็ได้ จะได้เงียบๆ แฟนไม่อยู่ทำกับข้าวให้กินอีก ฮื่ออออ นุหิว บัตรเซเว่น555555อีกแล้ว แต่มีเงินแบงค์นี่คงไม่ใช่ของแฟนหรอกใช่ม่ะ แบบยืมมาจ่ายเค้าก่อนเดี๋ยวนับเหรียญคืนให้นะคุณแฟน
    #12,500
    0
  7. #12454 wannafly. (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 12:53
    เห้ย ไม่ว่าอะไรๆจะเปลี่ยนไป ความรู้สึกก็ยังเหมือนเดิมอ่ะ
    เนื้คู่ ~~
    #12,454
    0
  8. #12410 cyanoyano (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 04:15
    หูยยย คู่กันแล้วไม่แคล้วกันหรอกเด้อ แต่เรื่องคงจะยุ่งทั้งสองคู่เลยมั้ง เล่นมีแฟนกันแล้ว รอดูต่อไป
    #12,410
    0
  9. #12404 DefjeffAum (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 23:19
    อะไรที่เป็นของเราก็ต้องกลับมาเป็นของเราในวันยังค่ำ
    ง่ออออออ
    #12,404
    0
  10. #12395 jjtk (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 20:31
    หูยยนยยใจเต้นเลยยนน เอาแล่วววสคุณนักร้องงงง
    #12,395
    0
  11. #12390 Natkamon___06 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 19:42
    แสดงว่ายังคิดถึงน้องตลอดเลยอ่ะดิ ตั้งแต่เมื่อ10ปีที่เเล้ว หูยตั้งแต่มัธยม รักเขาข้างเดียวว่างั้น
    #12,390
    0
  12. #12389 only_got7 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 19:41
    หืมมมม ยังไง
    #12,389
    0
  13. #12384 ออมม่า (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 19:10
    มันก้อจะรู้สึก เป็นชู้หน่อย ๆ
    #12,384
    0
  14. #12375 MMGCH79 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 16:56
    แหม่ๆ พ่อนักร้องคนหล่ออ หลงเสน่ห์คุณนักเขียนตัวเล็กแล้ววว
    #12,375
    0
  15. #12363 Gun_mymine (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 15:02
    จอมพลใจเย็นน555
    #12,363
    0
  16. #12355 JubJujube (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 14:20
    อยากเป็นติ่งพี่บีอ่าาาาา เพลงวงนี้หาฟังที่ไหนได้บ้างงงงง
    #12,355
    0
  17. #12345 G6O1JJ922T7 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 13:17
    น้องแว่นขี้อ่อยนะเรา
    #12,345
    0
  18. #12343 Yunau (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 13:17
    นั่นแน่!!! หลงรอยยิ้มลูกเราแล้วคุณนักร้อง 555555
    #12,343
    0
  19. #12339 Reprayz (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 13:13
    เอาแล้ววววววววว พี่บี อิอิ
    #12,339
    0
  20. #12337 pqppp (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 13:01
    อุเหม่คุณบีคะ
    #12,337
    0
  21. #12335 FinnHarries's wife (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 11:59
    บีหนุ่มน้อยอ้อยคว่ำนี่หน่าาาาาาาา  
    #12,335
    0
  22. #12334 Unie jng (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 11:34
    วั้ยตัยล้าววววววว มีความเนียนๆกันไป หัวใจเต้นรัวงี้ โง้ยยยยยยยยยย แล้วเคยมีสเป็กแบบนี้มาก่อน เคยเจอน้องนยองแล้วเหมือนตอนก่อนมั้ยนะ
    #12,334
    0
  23. #12332 The EMMY (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 11:11
    ไม่ได้อ่อยเขาเรียกว่าเป็นธรรมชาติ
    #12,332
    0
  24. #12331 Janydodo (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 11:09
    เอาแหล่วๆๆๆ ทั้งคู่เลยค่าาาผลัดกันหยอด หึหึ
    #12,331
    0
  25. #12330 kyuom (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 10:54
    เอาแล้ววว
    #12,330
    0