[GOT7-FIC] Bad Neighbours & Upside Down #2209Bnior #2209UpsideDown

ตอนที่ 34 : 33 : Have สติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,478
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    17 ส.ค. 60






 

33

Have สติ

 

"อ้าว ตีสามกว่าแล้วเหรอเนี่ย คนขับรถคงรอแย่แล้ว ยังไงก็ฝากบอกน้องเอินด้วยนะว่าพ่อกับแม่ไปทำงานก่อน นี่อุตส่าห์รอเจอก่อนบินไปทำงานไปตั้งเกือบเดือน ดันมาหลับเสียนี่ ไอ้ลูกคนนี้มันจริงๆ เล้ย"

ชายวัยกลางคนบ่นลูกคนเล็กพลางส่ายหัวอย่างเอือมระอา และกลับมาพิจารณาเด็กหนุ่มหน้าตาดีที่ตอนนี้สภาพดีกว่าก่อนหน้านี้มาก

พอได้ไถ่ถามพูดคุยก็พบว่ากวินเป็นเด็กนิสัยดีและน่าจะถูกเลี้ยงดูมาจากครอบครัวที่มีอันจะกินพอสมควรจากกิริยามารยาทการวางตัวต่างๆ มองแล้วยังคิดสงสารว่าคนดีๆ แบบนี้ทำไมต้องมาเจอฤทธิ์เดชลูกคนเล็กที่แสนเอาแต่ใจของเขา พานคิดไปถึงว่าถ้าอนิลเป็นผู้หญิงเขาคงดีใจกว่านี้อย่างน้อยก็รับประกันว่าได้หลานหน้าตาน่ารักแน่ๆ

"ครับ คุณอา..."

คนถูกเรียกว่าคุณอามองอีกฝ่ายที่นั่งทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยมอยู่ตรงข้ามแล้วได้แต่ขำปนสงสาร เพราะร่องรอยโดนข่วนโดนทุบจนช้ำเขียวในคราแรกเริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงๆ  เขาไม่เคยห่วงอนิลก็เพราะตอนเล็กๆ ส่งลูกไปค่ายมวยตอนปิดเทอมตั้งแต่ประถม เพราะไม่อยากให้เป็นตุ๊ดเป็นแต๋ว ถึงแม้จะผิดหวังที่พอโตมาอนิลก็ยังไม่เลิกเป็นตุ๊ด แต่ก็ได้แม่ไม้มวยไทยมาป้องกันตัวได้ไม่เลวเลย...

"เรียกพ่อก็ได้มั้ง ได้กันยังอะ"

คนโดนถามเงยหน้ามองว่าที่พ่อตาเหวอๆ พอเห็นรอยยิ้มของอีกฝ่ายก็ได้แต่ตอบคำถามหน้าเจื่อนๆ 

"เอ่อ ย...ยังครับ เพิ่งคบกัน"

"เรอะ โอ๊ย นี่สู้พ่อไม่ได้นะ เจอสภาพนี้ไม่เหลือ ไม่หิ้วกลับมาส่งบ้านหรอก เอามันมาส่งทำไม โดนมันต่อยแล้วหมดอารมณ์เหรอ" คนเป็นพ่อลุกขึ้นจากโซฟาที่นั่งคุยกันขณะที่หัวเราะร่วนเมื่อจบประโยค

กวินพอจะรู้แล้วว่าแม่เสือร้ายที่นอนสลบอยู่ชั้นบนนิสัยเหมือนใคร ท่าทางโผงผาง และอารมณ์ดียิ้มเก่งก็คงมาจากคุณพ่อผู้แสนใจดีตรงหน้า ส่วนความสวยก็ไม่ต้องถามว่ามาจากใคร เพราะได้เห็นว่าที่แม่ยายชัดๆ ก็รู้เลยว่านางงามเก่าแน่นอน...

อนิลคงลืมไปว่าวันนี้พ่อกับแม่จะต้องบินไปทำงานที่สิงคโปร์แต่เช้ามืด แทนที่จะได้บอกลาพวกท่านก็นอนสลบเหมือดไร้สติอยู่ในห้องนอนของตัวเอง

หลังจากที่ผู้ปกครองออกจากบ้านไปพร้อมกับฝากฝังลูกคนเล็กไว้กับว่าที่ลูกเขยที่ได้เจอกันแค่ครั้งแรกก็รู้สึกถูกชะตา คนที่ถูกยุจนวินาทีสุดท้ายก่อนที่คุณพ่อตาจะขึ้นรถ ได้แต่นั่งปลงตกอยู่ปลายเตียงที่มีแม่เสือร้ายนอนสลบอยู่

‘จัดการเลย! ไม่มีใครได้ยินหรอก เด็กคนใช้มันไม่ได้ยินร้อก’

ถึงจะเป็นคำพูดชี้นำแกมหยอก แต่พอเหลือบมองท่านอนอีกฝ่ายที่นอนแหกแข้งแหกขาหมดสภาพคนสวย ก็อดคิดลามกไม่ได้เลย แต่ก็คงเป็นได้แค่ความคิด เพราะถ้าให้จู่โจมจริงๆ เขาก็ทำไม่ได้อยู่ดี

ทำไม่ได้ในที่นี้แปลว่าไม่กล้าแตะ หลังจากโดนเตะอัดข้างฝาในห้องน้ำ ตามด้วยสารพัดแม่ไม้มวยไทยรัวกระหน่ำ ถึงจะรับทันบ้างไม่ทันบ้าง ก็ต้องยอมรับตรงๆ ว่าเรี่ยวแรงของร่างผอมบางที่นอนอยู่นั่น มันก็แรงผู้ชายดีๆ นี่เอง ถึงกวินจะเคยเป็นนักกีฬาฟุตบอลก็มีเงิบไปหลายช็อต สงสารก็แต่จอมพลที่โตแต่ตัว เรี่ยวแรงจะสู้กลับก็ไม่มี เกิดมาเป็นนักดนตรีสกิลป้องกันตัวง่อยจนน่าสงสาร ไม่แปลกใจที่รีบโทรตามเขา ไม่งั้นแทนที่จะได้ไปรับแฟน เขาคงได้ไปรับศพเพื่อนแทน

พูดก็พูดเถอะ กว่าจะหาจังหวะต่อยท้องแล้วแบกออกมาจากผับได้โดยซัดทั้งมือทั้งตีนรัวจะสะบักสะบอมจนคนที่ยืนรออยู่หน้าห้องน้ำถึงกับถามว่าให้เรียกรถพยาบาลไหม... 

 

"อือ ..."

เสียงอือๆ ของคนที่นอนอยู่บนเตียงทำเอาสะดุ้งสุดตัวขณะที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ กวินถอยไปอยู่มุมห้อง มองร่างผอมบางในชุดนอนลายชิกเกนลิตเติลที่คุณแม่เป็นคนเปลี่ยนหลังเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้ ค่อยๆ เดินเกาก้นไปทางห้องน้ำ กวินยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามห้องน้ำและยกมือกุมหัวใจตอนที่คนสวยเดินไปหยุดที่ชักโครกแล้วถลกกางเกงลงยืนฉี่ต่อหน้าต่อตา ใจนึงก็อยากจะหันหนี แต่อีกใจก็นึกขำตัวเองที่มายืนผิดที่ผิดทาง พอเสียงกดชักโครกดัง คนที่หลับตาออกมาจากจากห้องน้ำก็เดินผ่านเขาไปโดยไม่สังเกตเลยว่าใครอยู่ในห้องด้วย

เสียงงัวเงียเรียกหาอะไรบางอย่างทำเอาคนกลัวผีจนขี้ขึ้นสมองยืนหน้าเสียไม่กล้าขยับไปไหน

"เบลเล่ บิลลี่อยู่ไหนอะ งือ เบลเล่!"

บ...บิลลี่ไหนวะ...ไหนพ่อแม่เขาบอกว่ามีลูกชายคนเดียวไง

กวินคิดพลางถอยจนชิดผ้าม่านสีขาวแทบจะเอาผ้าม่านพันตัวไว้ มองอนิลที่ไม่รู้เรียกหาใคร พยายามตะกายไปทั่วเตียงแล้วห้อยหัวลงไปมองใต้เตียง หัวใจของคนที่ยืนมองอยู่เต้นรัวราวกับหัวใจจะวายตายตรงนั้น เมื่อมือเรียวคว้าไปหยิบท่อนอะไรบางอย่างที่คล้ายแขนคนแล้วค่อยๆ ลากออกมาจากใต้เตียง

ชายหนุ่มยืนตาเหลือกร้องไม่ออกตอนที่สิ่งนั้นถูกลากออกมาจากใต้ที่นอน แข้งขาอ่อนจนเข่าจะทรุด วิงเวียนศีรษะคล้ายจะเป็นลม มือหนาจิกผ้าม่านมาคลุมหัวคลุมตัวไม่กล้ามองสิ่งที่อนิลลากออกมาจากใต้เตียง แต่พอม่านถูกดึงมากเรื่อยๆ ราวผ้าม่านก็ค่อยๆ งอลง ก่อนจะหลุดจากตัวล็อกแล้วหล่นโครมลงมาทั้งราวพร้อมกับผ้าม่านผืนใหญ่ที่ตกลงมาคลุมคนขี้ตกใจไว้จนมิด

"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"

ร่างบางบนเตียงกอดตุ๊กตาบิลลี่หน้าตาสุดสยองของตัวเองเอาไว้ขณะที่แหกปากลั่นมองไปที่กองผ้าม่านที่วิ่งผ่านปลายเตียงไป

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด พ่ออออออออออออ!"

อนิลแหกปากเรียกทุกคนที่คิดว่าอยู่ในบ้านก่อนจะวิ่งตามผีผ้าม่านที่วิ่งตรงไปที่ประตู สองมือกอดบิลลี่ไว้แน่น ใจก็คิดว่าเป็นขโมยแน่ๆ เพราะเขาไม่ใช่คนกลัวผี วิ่งไปดักผีผ้าห่มก่อนจะคว้าไม้เบสบอลที่อยู่บนชั้นหนังสือ แล้วหวดใส่ผีผ้าม่านสุดแรง

 

พลั่ก!

ตุ้บ!

 

"คุณเอิน! เกิดอะไรขึ้นคะ" ป้าแม่บ้านวิ่งกระหืดกระหอบมาถึงหน้าห้องที่มีกองผ้าม่านมีขาคนโผล่ออกมาอย่างสยดสยอง

"ป้า! ขโมยอะ ขโมยแน่เลย ป้าแจ้งตำรวจเลย!" อนิลสั่งพลางเหยียบๆ เช็กว่าผีผ้าห่มสิ้นฤทธิ์ไปแล้วจริงๆ

"อ้าว แล้วคุณแจ็คล่ะคะ" ป้าแม่บ้านถามพลางชะเง้อเข้าไปในห้องนอนของอนิล

"ห๊ะ"

ร่างบางทำหน้างงๆ มองป้าสลับกับหันกลับไปมองในห้องที่ว่างเปล่าไร้เงาคนที่ถูกเอ่ยถึง

"คุณแจ็คน่ะค่ะ เธอมาส่งคุณเอินไงคะ ก่อนคุณท่านกับคุณนายจะออกไป ก็สั่งให้คุณแจ็คขึ้นมานอนข้างบนห้องคุณเอินก่อนเพราะไม่อยากให้ขับรถกลับดึกๆ ดื่นๆ อันตราย"

ร่างบางที่ยังกอดตุ๊กตาบิลลี่เอาไว้แน่น ค่อยๆ เรียบเรียงตามคำพูดป้าแม่บ้านก่อนจะเอาเท้าเขี่ยๆ กองผ้าม่านออกดู แต่ผีผ้าห่มที่นอนเลือดอาบหัวอยู่ในนั้นไม่น่าตกใจเท่าเสียงกรี๊ดของป้าแม่บ้านวัยห้าสิบที่หวีดเหมือนเจอผี

"คุณแจ็ค!!!!!!!!"  

 

....................

 

"เละขนาดนี้บอกหกล้ม เอาหน้าไถลงมาจากเขาคิชฌกูฏเหรอ"

หญิงสาวถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจขณะที่ยืนมองพี่ชายคนกลางที่สารรูปดูไม่จืดเลย ทั้งหัวแตก เนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ พอถามก็บอกอุบัติเหตุท่าเดียว ทั้งๆ ที่หมอก็บอกแล้วว่าร่องรอยมันโดนทำร้ายชัดๆ แถมบอกให้แจ้งความด้วยแต่คนไข้ที่ฟื้นขึ้นมากลับเอาแต่บ่ายเบี่ยงว่าอุบัติเหตุๆ จนหมอพยาบาลเอือมระอา

เห็นพยาบาลบอกว่ารถพยาบาลไปรับมาจากบ้านหลังหนึ่งแถวๆ ทองหล่อ เดาได้ไม่ยากหรอกว่าบ้านใคร แต่พออีพี่ชายตัวดีไม่ยอมพูดก็ไม่รู้จะคาดคั้นไปทำไมเหมือนกัน

"ออกไปเหอะ พี่อยากนอน กลับบ้านไปได้ละ"

"จะนอนคนเดียว บ้ารึไง นอนได้เหรอ"

พอโดนน้องสาวตอกกลับ คนที่ทำเก่งเมื่อครู่ก็ได้แต่ก้มหน้ามองตัวเอง ศีรษะที่ทำแผลเรียบร้อยแล้วมีอาการปวดตุบๆ จนรู้สึกได้

"แล้วนี่มากับใคร"

"มากะเฮียดิ เฮียไปจ่ายค่าหมออยู่ แต่เจ้ฝนกับน้ำหวานไม่มา"

ฟังน้องสาวพูดถึงพี่ชายคนโตแล้วก็เสียวสันหลังแปลกๆ โชคดีที่ตอนตื่นมาพยาบาลบอกว่าทางนั้นบอกจะตามมาทีหลัง ก็ได้แต่หวังว่าอนิลจะมาตอนเช้า ไม่ใช่โผล่มาเจอพี่ชายเขาตอนนี้ ก็ได้แต่แอบด่าในใจเหมือนกันว่าคนสวยนี่นอกจากจะไร้สติแล้วยังเด๋อด๋ามองพี่ชายเขาเป็นเขาไปได้ยังไง ทั้งที่ส่วนสูง และทรงผมก็ผิดกันแล้ว...

 

....................

 

หลังจากชั่งใจอยู่ครู่ใหญ่ก็ตัดสินใจขับรถออกมาเองหลังจากที่โดนพ่อห้ามขับรถอยู่หลายเดือน เพราะเอารถไปเบียดรถกระบะขายเงาะในซอยจนสีรถถลอกเป็นปื้นไปติดรถเงาะแทน จึงอธิบายกับแม่บ้านว่าไม่อยากรบกวนเวลานอนคนขับรถในบ้าน

อนิลขับรถออกมาทั้งชุดนอนจนถึงโรงพยาบาลที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านนัก ได้แต่ถอนใจเพราะรู้สึกผิดนิดๆ ที่ทำรุนแรงกับกวินแบบนั้น แต่ทำไงได้ในเมื่ออีกฝ่ายก็ไม่รู้เป็นบ้าอะไรไปแอบอยู่หลังม่าน แถมตกใจกลัวอะไรก็ไม่รู้วิ่งแหกปากร้องหยั่งกะโดนผีหลอก เป็นใครก็คิดว่าขโมยอยู่แล้ว

ที่รู้สึกผิดยิ่งกว่าเรื่องหัวแตกก็ตอนเห็นร่องรอยตามร่างกายของกวิน ที่เห็นปั๊บก็เบิกเนตรเลย ที่คิดว่าตัวเองฝันไปว่าตบตีอีกฝ่ายแถมด่าใส่เป็นชุดนี่ความจริงทั้งนั้น แต่ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกสับสนแปลกๆ เหมือนตอนที่นั่งจูบกันอยู่ในส้วมไม่ใช่กวินยังไงก็ไม่รู้ อาจจะเพราะสัมผัสของริมฝีปากที่ยังตราตรึงอยู่จนสร่างเมามันรัญจวนชวนเคลิ้มและทำให้ใจเต้นแรงกว่าที่เคยสัมผัสมาเพราะลีลาของเรียวลิ้นที่เกี่ยวกระหวัดมันดูช่ำชองมาก ถ้าเป็นกวินจริงก็แสดงว่าที่ผ่านมานี่แอ๊บใสๆ มาตลอด

"พี่เอิน"

คนที่เดินสวนมาหยุดเรียกร่างบางที่เดินคิดอะไรเพลินๆ ระหว่างทางไปฝ่ายประชาสัมพันธ์เพื่อถามเลขห้องกวิน

พอหันไปตามเสียงเรียก ก็เจอหน้าว่าที่น้องสามีที่มองหน้าเขาเหมือนสงสัยอะไรบางอย่าง อนิลคิดว่ากวินเองก็คงบอกไปแล้วว่าทำไมถึงมีสภาพแบบนั้น ก็เตรียมใจจะเอ่ยขอโทษ แต่พอมองเห็นคนที่เดินตามหลังเด็กสาวมาก็ทำเอาช็อกตาตั้งเหมือนเจอผี

"พี่รู้ป้ะว่ามันไปโดนอะไรมา โดนจิ๊กโก๋รุมทำร้ายตอนไปส่งพี่ที่บ้านเหรอ"

หูของอนิลไม่ได้รับรู้คำถามของแบมเลย สายตายังคงจับจ้องร่างสูงใหญ่ด้านหลังที่ดูยังไงก็คล้ายกวินจนน่าขนลุก จะผิดกันก็แค่การแต่งตัว และความสูงที่ต่างกัน พานให้คิดถึงคลิปที่เห็นวันนั้น...

จริงด้วย ผู้ชายในคลิปสูงกว่าคุณแม่น้ำหวานตั้งเยอะ งั้นก็ไม่ใช่กวินนาะสิ

"พี่เอิน โหลๆ ฟังหนูอยู่ป้ะเนี่ย"

"น...นี่ คือ..." อนิลถามพลางชี้ไปทางผู้ชายคนนั้นที่หันมามองเขาแล้วก้มหัวให้นิดหน่อยพร้อมกับรอยยิ้มที่เหมือนกวินไม่มีผิด

"อ้อ ไม่เคยเจอกันนี่เนอะ นี่พี่กวี พ่อน้ำหวานไง เฮียนี่พี่เอินแฟนไอ้เถิกอะ" คนถูกแนะนำได้แต่ยิ้มให้อีกฝ่ายตามมารยาท พยายามเก็บอาการเสียหน้าเอาไว้ในใจ เพราะตอนที่มองสบตาแบมเหมือนอีกฝ่ายจะพยายามบุ้ยใบ้ให้รอคุยกันก่อน

"เฮียไปรอที่รถได้ไหม ขอหนูคุยกับพี่เอินแป๊บนึง"

เจ้าของรอยยิ้มใจดีหันมาส่งยิ้มให้ร่างบางก่อนจะเดินไปรอน้องสาวอย่างว่าง่าย ดูก็รู้ว่าพี่ชายบ้านนี้ตามใจน้องสาวคนเล็กทั้งคู่เลย

"พี่คงไม่ได้ทะเลาะกับพี่แจ็คเพราะเรื่องนั้นใช่ป้ะ"

"เปล่า...พี่เมามากแล้วมันพลั้งมือไปเฉยๆ อะ" อนิลสารภาพหน้าเจื่อน คนฟังก็ถลึงตาใส่มองแรงทันที

"พลั้งมือ นี่ขนาดไม่ตั้งใจนะเกือบตายแล้วอะ เออ ช่างเหอะ รายนั้นก็ไม่ยอมบอกว่าโดนอะไรมาน่ารำคาญ หนูจะถามว่าพี่แจ็คเขาบอกรึยังเรื่องจะขอให้พี่เอินเข้าไปดูคอมฯ ของลูกศรหน่อย เรื่องทำร้ายร่างกายมันรั้งตัวลูกศรได้แค่แป๊บเดียว แต่เรายังหาวิธีลบคลิปต้นฉบับไม่ได้เลย"

"ดูคอมฯ?"

"ใช่ คลิปของพ่อแม่น้ำหวานไง อ้าวนี่พี่แจ็คยังไม่เล่าให้ฟังเหรอ ก็ไหนมันบอกว่าจะจัดการเอง หนูก็คิดว่ามันพูดให้ฟังหมดแล้ว"

หลังจากอนิลส่ายหน้าว่าไม่รู้เรื่องอะไรเลย สาวน้อยใจร้อนก็เริ่มเล่าเรื่องลูกศรกับคลิปที่อนิลเห็นให้ฟังอย่างละเอียดสลับกับด่าพี่ชายคนรองเป็นพักๆ ว่าน่าเบื่อ ทำอะไรช้าตลอด ไม่รู้ทำไมพอได้ฟังสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดแล้ว ความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้นในใจของอนิลกลับกลายเป็นความเศร้าลึกๆ ว่าตัวเองช่างไร้สาระและไม่มีอะไรที่คู่ควรกับคนอย่างกวินเลย ไม่ว่าจะอุปนิสัย หรือแม้แต่ความไว้เนื้อเชื่อใจกันก็ยังไม่มี...

 

....................

 

ก็จริงอย่างที่แบมถาม เขาจะสามารถนอนคนเดียวได้ยังไงในเมื่อกลัวจนไม่กล้าจะลุกไปเข้าห้องน้ำเองด้วยซ้ำ ก็ได้แต่ภาวนาว่าน้องสาวสุดที่รักจะเปลี่ยนใจมานอนเป็นเพื่อน เพราะอุตส่าห์จ่ายแพงๆ เพื่ออยู่ห้องพิเศษให้น้องมานอนด้วย จะให้กลับบ้านก็ไม่ได้เพราะหมอให้รอดูอาการก่อน ถ้าปวดศีรษะขึ้นมาหรือมีอะไรผิดปกติจะได้เช็กทัน

คนป่วยบนเตียงนั่งถอนใจเป็นรอบที่ห้า ใจก็พะวงแต่เรื่องผี เรื่องใหญ่ที่สุดในชีวิตลูกผู้ชายที่ทำเอากินไม่ได้นอนไม่หลับ ขณะที่กำลังปลงตก คิดว่าจะเรียกพยาบาลมาแล้วขอยานอนหลับจะได้จบปัญหา เสียงประตูห้องก็เลื่อนออกช้าๆ พร้อมกับร่างบางในชุดนอนชุดเดิมที่เห็นที่บ้าน พอสบตาก็ได้แต่ยิ้มให้ ใจก็คิดขอบคุณที่ไม่แบกอีตุ๊กตาบิลลี่เพื่อนรักที่น่ากลัวจนเขาสติหลุดมาด้วย พอฟื้นขึ้นมาก็ได้รู้ว่าตัวเองก็กลัวผีจนไร้สติแล้ววิ่งหนีออกมาจนโดนตีหัว ความจริงเขาไม่ได้ตกใจมากขนาดนั้น ถ้าราวผ้าม่านมันไม่หล่นลงมา

"ออกมาจากบ้านยังไง ใครขับรถมาส่ง ไม่ได้ออกมาคน...เดียว..."

ขณะที่กำลังไถ่ถามด้วยความเป็นห่วง ร่างผอมบางก็โผเข้ามากอดคนป่วยบนเตียงแน่น กวินลูบหลังปลอบอีกฝ่ายที่อยู่ๆ ก็ร้องไห้โฮออกมาอย่างสับสน เขาไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด ไม่รู้ว่าอนิลร้องไห้ทำไม...

"เอิน เป็นอะไร ร้องไห้ทำไมครับ"

ชายหนุ่มก้มหน้ากระซิบถามพลางลูบหลังปลอบอย่างอ่อนโยน ใจก็ว้าวุ่นไปหมด คิดไปถึงเรื่องน้องสาวที่เพิ่งกลับไป หรือว่ามีปากเสียงกันเพราะเมื่อครู่แบมก็ดูไม่พอใจมากที่เขาไม่ยอมบอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง

"โดนแบมว่าอะไรรึเปล่า"

ถามอีกครั้งก็ได้คำตอบเป็นอาการส่ายหัวไปมาแต่ยังไม่หยุดร้องไห้

สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดก็คือ กวินนั่งพิงหัวเตียงขณะที่ร่างบางขยับขึ้นมานอนซบอกกว้างแล้วเอาแต่โยเยไม่อธิบายอะไรสักคำ คนที่กอดปลอบก็กอดเอาไว้ไม่เซ้าซี้ถามอะไรต่อ จนกระทั่งร้องห่มร้องไห้จนพอใจก็เป็นฝ่ายพูดออกมาเอง

"แจ็ค เค้าขอโทษนะ ที่เข้าใจผิดเรื่องคลิปอะ ขอโทษที่ตีแรงๆ ด้วย เค้าไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องจริง คิดว่าฝันอยู่เลยตีซะแรงเลย เค้าตกใจคิดว่าขโมยอะ...ขอโทษที่ทำให้เจ็บนะ"

ฟังเสียงหงุงหงิงที่เอ่ยขอโทษซ้ำแล้วซ้ำอีก คนเจ็บก็ได้แต่อมยิ้มไม่ตอบอะไร เพราะเขาไม่ถือสาอะไรคนเมาที่อาละวาดฟาดงวงฟาดงาอยู่แล้ว

"ไม่เป็นไร แต่บิลลี่นี่ใครซื้อให้อะ น่ากลัวมาก..." ถามไปก็ขำออกมาอย่างขัดเขิน สารภาพกันตรงๆ เลยว่ากลัว ตุ๊กตาแบบนั้นคงอยู่ร่วมกันไม่ได้แน่ๆ หากเขาต้องไปค้างบ้านอนิล

"พ่ออะ ได้มาตั้งนานละตอนหนังมันฉายใหม่ๆ ปี 2007 อะ เค้าชอบ มันน่ารักดีออก"

น่ารักดีออก...

คนฟังได้แต่คิดในใจขณะที่อีกฝ่ายเล่าประวัติเพื่อนรักสุดสยองให้ฟัง ก่อนจะแกล้งถามลองใจ

"ถ้าแจ็คไปนอนบ้าน เอาบิลลี่ไปเก็บที่อื่นได้ไหม...."

"ปกติก็เอาบิลลี่ไว้ใต้เตียงอ่า แจ็คไม่ชอบเหรอ" ใบหน้าสวยช้อนตามองพลางถามอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมบิลลี่เพื่อนรักถึงโดนรังเกียจ

"เกลียดครับ ไม่ใช่ไม่ชอบ ถ้าแจ็คไปบ้านเอิน เอินต้องเลือกระหว่างแจ็คกับบิลลี่แล้วละครับ..."

น้ำเสียงอบอุ่นกระซิบบอกพลางจูบหน้าผากเนียนเบาๆ มือหนาลูบแก้มใสพลางยิ้มให้อนิลที่ทำปากยื่นใส่เหมือนเด็กงอแงแต่สุดท้ายก็ยิ้มหวานออกมาอย่างเข้าอกเข้าใจ ก็ในเมื่อบอกแล้วว่ามีอะไรให้พูดตรงๆ

ใบหน้าของทั้งคู่ค่อยๆ ขยับเข้าหากันราวกับมีแรงดึงดูดบางอย่าง ริมฝีปากบนคลึงกดจูบดูดดึงเรียวปากอิ่มแดงอย่างอ่อนโยน แต่เพียงแค่อึดใจ มือเรียวก็ผลักอกหนาออกเบาๆ

"แจ็ค...เราจูบกันเหมือนตอนอยู่ในห้องน้ำได้ไหม เอินชอบแบบนั้นมากกว่า มัน..." สีหน้าที่ขวยเขินขณะที่สารภาพออกมากลับทำให้คนฟังขมวดคิ้วอย่างเกิดคำถาม

"จูบในห้องน้ำ?"

"อืม ก็ตอนที่อยู่ในผับไง ที่แจ็คเดินเข้ามาหาเค้าแล้วเราก็..."

"แจ็คเจอเอินเพราะบีมันโทรมาบอก เอินแน่ใจเหรอว่าไม่ได้คิดไปเอง"

"ม...ไม่นะ เราจูบกันจริงๆ ก็เรา...เรา...เราไม่ได้ ท...ทำอะไรกันเหรอ" ขณะที่ร่างผอมบางขยับขึ้นมาสบตา คนฟังก็ได้แต่ส่ายหัวปฏิเสธช้าๆ ทำเอาคนที่พยายามอธิบายหน้าเจื่อนไป...

อนิลได้แต่อ้าปากปากพะงาบๆ พูดไม่ออก เพราะในจิตใต้สำนึกตอนนั้น ไม่ใช่แค่จูบ แต่จำได้ว่าตอนอยู่ในห้องน้ำเขาเกือบจะมีอะไรกับอีกฝ่ายแล้ว เขาจำความรู้สึกนั้นได้ดี ถึงจะไม่ได้สอดใส่ แต่ก็รู้สึกได้ว่าเกือบจะมีอะไรกันแล้วจริงๆ แต่ถ้าไม่ใช่กวินก็ต้องเป็น...

"แน่ใจนะว่าแค่จูบกัน...ไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้น" เสียงทุ้มต่ำถามพร้อมส่งสายตาดุๆ มองแล้วได้แต่ก้มหน้าชิดอก

"ไม่รู้อะ หรือว่าเค้าอาจจะจำผิด แต่..."

ขณะที่พยายามทบทวนความจำของตัวเอง เสียงถอนใจของร่างหนาก็ทำเอาใจเสียพร้อมกับคำพูดที่น่ากลัวของคนขี้หึง

"ไม่เป็นไร เอินอาจจะเมาจำอะไรไม่ได้ แต่ไอ้บีมันจำได้แน่ เดี๋ยวแจ็คถามมันเอง"


 

 

...............TBC...............


บิลลี่ จากหนังเรื่อง Dead Silence เพื่อนลู่ก่ายเอง....




#2209Bnior




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,309 ความคิดเห็น

  1. #18288 MJ.TP (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 23:18
    คู่นี้บันเทิงจริงๆ 😂😂😂
    #18,288
    0
  2. #18257 ppm272514 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 17:22
    ปวดใจกับบินลี่ อย่าว่าแต่แจ็คเลยเราเห็นก็วิ่งเหมือนกันจ้าาาา
    #18,257
    0
  3. #18083 Cartoonpbct (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 21:58
    บิลลี่สยองมาก แต่จอมพลลล ไม่ได้ทำไรจริงๆใช่ม้ายย
    #18,083
    0
  4. #17642 Cake__Cake (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:53
    ทีมแจ็คค่ะ เพื่อนลู่ก่ายน่ากลัวจริงๆ นอนกอดด้วยไม่ไหวอ่ะ ขอโทษนะบิลลี่
    #17,642
    0
  5. #15863 JinYounG_Omma (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 17:48
    ถ้าเราเป็นแจ็ค เราก็วิ่งอะ หน้ากลัวชห.ToT
    #15,863
    0
  6. #14694 CViewMED (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 14:18
    มันน่ารักดี.... #ทีมแจ็ค ค่ะเรื่องนี้ฮืออออ
    #14,694
    0
  7. #11970 넘넘 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 23:52
    สงสารแจ็คตอนนี้เจอคนสวยยืนเข้าห้องน้ำเจอบิลลี่ยังโดนตีหัวอี๊ก 55555555555555
    #11,970
    0
  8. #11659 บานาน่าคิกซ์_ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 00:45
    โอ้ยยยยยย อีจอมพ๊ลล ไม่ได้ทำอัลไลกันจริงใช่ไหม555 นี่เป็นจาร์คเรื่องเเรกที่อ่านเลยนะไรท์เเล้วเราชอบมากๆ ปกติเราอ่านเเต่มาร์คเมะ เเต่พอมาเจอเรื่องนี้นี่คือ เราชอบเเนนี้ขึ้นมาทันที5555
    #11,659
    0
  9. #11062 JENIs 'Ct (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 18:36
    ยอมรับว่าเกลียด      บิลลี่
    เราเช้าใจนายนะแจ็ค
    ตอนเราเลื่อนมาเห็นนี่สะดุ้งเลย

    แจ็คคือคนที่เราคิดว่าเป็นคนดีนะ แค่ดู ไม่ค่อยมีความมั่นใจ ไม่เด็ดเดี่ยวเท่าไหร่
    แต่ต้องยอมรับแต่น่ารักมากจริงๆ
    #11,062
    0
  10. #11037 pqppp (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 12:34
    นี่ว่าในหัวจินตนการบิลลี่ได้น่ากลัวพอแล้ว..
    #11,037
    0
  11. #10121 JJJ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 20:27
    ตอนแรกอยากเห็นว่าบิลลี่เป็นยังไงทำไมแจ็คถึงกลัวขนาดนั้น พออ่านทอลฺคเจอภาพบิลลี่เท่านั้นแหละ... โอเค เงิบมากค่ะ ; _ ; เลาเข้าใจนายแล้วแจ็ค...
    #10,121
    0
  12. #9385 pearfunny (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 09:56
    เอ้าเฉยเลย5555555
    #9,385
    0
  13. #8926 pa rang (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 15:53
    ซอยแล้วเอินๆ พี่บีตายแน่ๆ
    #8,926
    0
  14. #8836 asjnyong (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 05:49
    บิลลี่น่ากลัวเ-้ยๆเลยค่ะ
    #8,836
    0
  15. #8076 GOLFUSE (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 19:57
    ทำไมเอาอะไรแบบนั้นไว้ใต้เตียง...
    #8,076
    0
  16. #8031 deffjb (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 19:58
    บิลลี่น่ากลัวว (@,#?@฿'*#?@
    #8,031
    0
  17. #7682 pinsudatomueange (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 19:37
    เลื่อนลงมา ตกใจ บิลลี่ มากค่ะ5555555
    #7,682
    0
  18. #7427 super_man (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 19:47
    เฮียกวินจัดการนังบีเลยค่ะ
    มันชอบฉวยโอกาส อิอิ
    #7,427
    0
  19. #7131 pailinkamlue11 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 21:05
    เอิ่มม คนสวยกับตุ๊กตาสยอง น่ากลัวววว
    #7,131
    0
  20. #7052 JubJujube (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 17:56
    ไม่ต้องแจ็คหรอก บิลลี่น่ะ เค้าก็กลัว แต่ซัดกันขนาดนี้เลยหรา โถวววว แจ็ค
    #7,052
    0
  21. #6975 Ployiiw Cross (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 14:53
    บิลลี่น่ากลัวสุดๆไปเลยจ้าา ถ้านี่เป็นแจ็คจะแอบเอาไปทิ้ง ฮื่ออออ น่ากลัวมาก จอมพลก็งานเข้า นิสัยเจ้าชู้ไม่ทิ้งลาย โดนแหกแน่ 555555
    #6,975
    0
  22. #6939 somloveharry (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 06:49
    ขอเกลียดบิลลี่ด้วยคน
    #6,939
    0
  23. #6905 sxq.wlp7 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 01:02
    บิลลี่น่ากลัวมากเด้อ5555555555555555555555รอคนถล่มอินังจอมพลนะคะฉันว่าลึกๆแล้วนังต้องเคลิ้มมากแน่ๆตอนแรกคิดว่าแค่จูบแบบดูดดื่มเฉยๆเอง เอ้ะยังไงคะ หลังๆนี่มีเรื่องพีคๆแทบทุกตอนเลยอะ
    #6,905
    0
  24. #6895 allrisedefsoul (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 00:31
    อ่านเปอร์หลังก็ยังตกใจรูปตุ๊กตาบิลลี่ ฮื่อ 55555555555
    #6,895
    0
  25. #6832 PhunPhun_ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 23:02
    สมน้ำหน้าค่ะพี่บี ไปค่ะแจ็ค ไปแหกกกก!!
    #6,832
    0