[GOT7-FIC] Bad Neighbours & Upside Down #2209Bnior #2209UpsideDown

ตอนที่ 31 : 30 : ความฝัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,219
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    17 ส.ค. 60





 

 

30

ความฝัน

 

(ก็มึงยังไม่ตอบสักทีนี่หว่า นี่แค่ไปเป็นเกสต์เอง ขึ้นแค่สองเพลงสี่หมื่น มึงเล่นที่ร้านไอ้แจ็คทั้งคืนได้เท่าไหร่)

คนที่ยืนเอาโทรศัพท์แนบหูอยู่ได้ไม่มีคำตอบให้อีกฝ่าย ถ้าพูดถึงรายได้ขึ้นมา ยังไงเงินที่ได้ก็ไม่เท่ากับที่พิพัฒน์เสนอมา

มันเป็นเรื่องราวที่เริ่มต้นขึ้นในเช้าที่จอมพลสะดุ้งตื่นขึ้นมาโดยไม่มีเสียงนาฬิกาปลุก เขาตื่นขึ้นมาเองเพราะฝันแปลกๆ เกี่ยวกับอะไรสักอย่างที่พอลืมตาตื่นก็ลืมไปหมด พอช่วงสายๆ พี่พิพัฒน์ก็โทรมาบอกว่าอยากให้เขาไปเป็นเกสขึ้นร้องแทนนักร้องนำวงดนตรีวงหนึ่งในสังกัดที่รับงานที่คลับชื่อดังย่านทองหล่อคืนนี้แต่นักร้องดันเกิดป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ขึ้นร้องไม่ไหวจริงๆ

"อยู่ๆ ให้ผมไปร้อง แล้วคนที่มารอดูอะ"

(ทางร้านแจ้งแล้วว่าวันนี้นักร้องนำป่วย แต่วงเขาก็ยังขึ้นให้อยู่ อย่างน้อยมึงขึ้นร้องแขกก็อาจจะมีคนที่คุ้นๆ หน้ามึงมั่งแหละ)

"อืม เดี๋ยวขอผม..." ยังไม่ทันจะพูดจบ คนรู้ทันก็รีบพูดแทรกขึ้นมาทันที

(ขออนุญาตเมียก่อน...ใช่มะ)

"เรียกว่าปรึกษาดีกว่าพี่ เขาก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น"

คนถูกแซวว่ากลัวเมียวางสายแล้วก็ถอนใจออกมาเซ็งๆ เขาไม่ได้เซ็งเรื่องที่ต้องเดินไปบอกจินตภัทร แต่เขารู้สึกไม่มั่นใจเลยที่จะไปคนเดียว แต่พอคิดว่าจะชวนจินตภัทรไปด้วย ก็คงเป็นไปไม่ได้อีก...

ทิ้งตัวลงนอนก่อนจะคว้าโทรศัพท์มากดเข้าแอปไลน์แล้วแชตไปถามก่อนจะโผล่ไปรบกวนเวลานอน ตอนนี้บ่ายสองไม่รู้ว่าคุณนักเขียนที่ทำงานจนเช้าและตื่นนอนเวลาบ่ายเป็นนิสัยจะฟื้นจากนิทรารึยัง


JomJom : 

Pepi : เกลียดชื่อไลน์ เมื่อไหร่จะเปลี่ยนจำไม่ได้ว่าใคร

JomJom : น้ำหวานตั้งให้ ก็เหมือนพระตั้งให้ เปลี่ยนนี่บาปมากนะ

Pepi : อ่านว่า?

JomJom : จ๋อมจ๋อม

Pepi : เออน่ารัก ให้ผ่าน

JomJom : 

Pepi :  ไปอยู่กับเอินได้พวกชอบส่งสติ๊กเกอร์ เราไม่เคยโหลดเลยอะ

JomJom : 

Pepi :  ว่า?

JomJom : ไปหาที่ห้องได้ยัง?

Pepi :  มาสิ ตื่นนานแล้วแต่ทำงานบ้านอยู่เลยขี้เกียจเรียกมานอนเกะกะ

JomJom : 

Pepi :  อะไรอะ งง

JomJom : 

Pepi :  ซื้อสติ๊กเกอร์มาก็แพงยังส่งมาแล้วไม่เข้าใจอีกเนาะ 

JomJom : ไม่น่ารักหรอ?

Pepi :  ไม่

JomJom : 

Pepi :  ไม่ต้องส่งมาอีกนะ

JomJom : 

Pepi :  เอือมระอา

JomJom : แปลว่าอะไร...

Pepi :  รีบๆ มา 

JomJom : หน้าห้องละ มาเปิดประตูดิ

JomJom : 

Pepi :  

JomJom : ว้ายสติ๊กเกอร์ฟรี~



"ซื้อเว้ย!"

เสียงแหวออกมาต้อนรับหลังจากประตูเปิดทำเอาร่างสูงหัวเราะไม่หยุด ขำทั้งสติ๊กเกอร์ ขำทั้งความมานะพยายามในการหาสติ๊กเกอร์มาสู้

"ไม่ต้องมาขำเลย"

มือเล็กฟาดใส่แขนคนที่เดินเข้ามาด้วยท่าทางเขินๆ เพราะโดนล้อว่าส่งสติ๊กเกอร์ฟรีไป ทั้งๆ ที่เพิ่งกดซื้อไปเมื่อกี้

"อะจ๊ะๆ ซื้อก็ได้ แต่วันหลังไม่ต้องซื้อนะ บอกว่าจะเอาอันไหนเดี๋ยวกดส่งกิฟต์มาให้ก็ได้"

แขนหนากอดคอนที่ยังทำหน้างอนแก้มป่องใส่ขณะที่ชวนคุยไปด้วย พอเดินเข้ามาถึงด้านในก็ได้กลิ่นหอมๆ ลอยมาจากในครัว

"ทำข้าวต้มอะ ขี้เกียจลงไปเลยเอาข้าวกับหมูสับที่เหลือมาทำข้าวต้มกิน บีกินไรมายัง" เจ้าของห้องเดินไปปิดแก๊สแล้วยกหม้อข้าวต้มมาวางที่โต๊ะรับแขก ที่เป็นทั้งโต๊ะกินข้าว โต๊ะทำงาน

"ว่าจะมาหากินห้องนี้แหละ กินข้าวด้วย กินคนด้วย" 

ร่างสูงบอกพลางลงไปนั่งบนพื้นข้างๆ เจ้าของห้องก่อนจะรวบกอดเอวบางไว้พลางกดจมูกโด่งหอมแก้มนุ่มฟอดใหญ่

"ฝันไปเหอะ วันนี้ได้กินแค่ข้าวต้มพอ ต้องรีบปั่นงานส่งพี่โฉมเย็นนี้ต้นฉบับไม่ถึงมือนางมีหวังแกส่งเอินมาทวงแน่"

คนฟังยิ้มให้อย่าง 'พยายามเข้าใจ' เพราะตกลงกันตั้งแต่แรกแล้วว่างานของจินตภัทรสำคัญกว่าอะไรทั้งหมด เมื่อทำสนธิสัญญากันแล้วก็ต้องห้ามงอแง เพราะเดี๋ยวแม่คุณจะไม่ปลื้ม

"เสร็จประมาณกี่โมงอะ คืนนี้บีมีงานแถวทองหล่อ ไปด้วยกันได้ป่าว"

ถามไปก็อ้าปากรับข้าวต้มที่อีกฝ่ายเป่าให้แล้วยื่นจ่อปาก

"อ้าว ไปทำไรอะ"

มือเล็กหันมาตกใส่ปากตัวเองบ้างแต่ดันเอาข้อศอกไปปัดขวดซอสแม็กกี้ที่ยังไม่ปิดฝาล้มเทลงโต๊ะ จนจอมพลต้องหันไปหยิบทิชชู่ส่งให้ระหว่างคุย

"เอ้าหกหมด เขาจ้างไปขึ้นแทนนักร้องที่ป่วย..."

"ละให้ไปด้วยเนี่ยนะ"

"อยากให้อยู่ด้วยอะ ถ้าจีนไม่ไปงั้นบีไม่ไปดีกว่า"

ฟังน้ำเสียงตัดพ้อแกมบังคับแล้วหมั่นไส้ แต่ก็ยังป้อนข้าวต้มหมูใส่ปากอีกฝ่ายที่นั่งอ้าปากรอเป็นลูกนกลูกกา

"เว่อร์ตลอด เดี๋ยวตามไปได้มะส่งงานเสร็จอยากนอนสักสองชั่วโมงอะ"

"งือ ก็ดะ ไปถูกแน่นะ"

"ก็เอาคนนำทางไปด้วยสิ จะยากอะไร"  

 

...................

 

"อะไรของมึงวะ อยู่ๆ ก็เรียกกูมารับ แล้วดูดิทำหน้าอย่างกับเห็นผี มีอะไรอีเอินไหนเล่า"

ต้นว่านเพื่อนตุ๊ดไซส์ XXL เอ่ยพลางมองร่างบางที่นั่งอยู่ข้างๆ อนิลไม่พูดอะไรเลยตั้งแต่ขึ้นรถมา แถมบอกให้รีบมารับด่วน เหมือนพวกหนีหนี้อะไรอย่างนั้น

"มึง..."

"อะไร"

"ถ้าสมมติมึงบังเอิญไปรู้เรื่องที่ไม่ควรรู้ เห็นในเรื่องที่ไม่ควรเห็น แล้วมีคนรู้ว่ามึงรู้ มึงว่ากูควรทำยังไง..."

ร่างบางถามพลางยกมือขึ้นมากัดเล็บอย่างเคยตัวในยามเครียด ภาพที่เห็นในวิดีโอยังติดตาอยู่ เหมือนมันยังคงฉายซ้ำอยู่ในหัว

"เอิน พูดจริงๆ นะ กูงงว่ะ แต่ถ้าสมมติว่ามึงไปรู้ความลับของคนอื่น แล้วเจ้าตัวเขาเสือกรู้ มันก็น่ากลัวอะ"

ต้นว่านแนะนำพลางมองคนที่หน้าตาเสียขวัญอย่างเห็นใจ ไม่รู้ว่าอนิลมีเรื่องอะไรถึงได้กลัวมากขนาดนี้

"มึงว่ากูควรทำไง..."

"หนีสิอีเหี้ย รอส่งคนมายิงหัวเหรอ"  

แม้คำพูดของต้นว่านจะไม่ได้จริงจังนัก แต่อนิลก็รู้สึกว่าความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองมันสร้างความเสียหายถึงสองครั้งติด ทั้งเรื่องแก้มยุ้ยแล้วล่าสุดก็วันนี้...

พอคิดดูแล้วก็นึกไปถึงตอนที่คุยกับแบม

 

 

"อยากดูมากขนาดนั้นเดี๋ยวแบมส่งให้ก็ได้นะคะ"

"คือ พี่ไม่ได้ตั้งใจ มือมันไปโดน..."

วินาทีนั้นอนิลรู้สึกอยากร้องไห้ออกมาเพราะความสาระแนของตัวเอง

ยิ่งตอนที่หญิงสาวยื่นมือมาตรงหน้าแล้วขอโทรศัพท์คืน ในใจมันแทบหยุดเต้น

"เหรอคะ งั้นแบมขอโทรศัพท์คืนนะคะ กับข้าวอุ่นเสร็จแล้วพี่ไปช่วยจัดโต๊ะดีกว่าก่อนที่พี่แจ็คจะพายัยน้ำหวานลงมา"

"ม...ไม่รบกวนดีกว่าพี่เพิ่งนึกได้ว่ามีงานด่วน ฝะ ฝากบอกแจ็คด้วยนะว่าพี่ขอตัวกลับก่อน"

"อ๋อค่ะ"

 

ขณะที่กำลังจะเดินไปหยิบกระเป๋าเสียงเย็นๆ ของแบมก็เอ่ยขึ้นทิ้งท้าย

"พี่เอินคะ...เรื่องบางเรื่องถ้าไม่ใช่เรื่องของตัวเอง ก็อย่าเดือดร้อนแทนคนอื่นจะดีกว่า แล้วอะไรที่พี่ไม่ได้รับอนุญาตให้ดู ให้รู้ ให้เห็น พี่โตป่านนี้แล้วน่าจะเข้าใจนะคะว่าต้องจัดการกับ 'ความอยากรู้' ของตัวเองยังไง"

 

...................

 

"เพราะลูกหมูตัวที่สามมีบ้านแข็งแรงกว่าใครๆ หมาป่าเป่าเท่าไหร่ก็ไม่พัง..."

น้ำเสียงอบอุ่นที่กำลังเล่านิทานเรื่องลูกหมูสามตัวค่อยๆ เบาเสียงลงเมื่อเหลือบเห็นเด็กหญิงตัวน้อยเข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้ว มือหนาค่อยๆ วางหนังสือนิทานเล่มโปรดของเด็กน้อยที่หัวเตียงก่อนจะกดจูบหน้าผากหลานสาวสุดที่รักเบาๆ แล้วย่องออกมาจากห้องอย่างเบาฝีเท้าที่สุด

"อุ่ย ตกใจหมด" คนขวัญอ่อนสะดุ้งโหยงเพราะน้องสาวที่ยืนรออยู่หน้าห้องหลานสาว แต่พอมองสีหน้าที่อมทุกข์ของอีกฝ่ายก็อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปขยี้ผมยาวสลวยไปมาพลางถาม

"เป็นอะไรห้อย ทำหน้าเป็นตูดเลย"

"แจ็ค..."

ดวงตากลมโตที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำตา มองหน้าพี่ชายขณะที่เรียกชื่ออีกฝ่าย ร่างผอมบางโผเข้าหาอ้อมกอดอุ่นๆ ราวกับเด็กน้อย

"เป็นอะไร มานี่มา คุยกันในห้อง...ร้องไห้อีกแล้วเป็นอะไร"

"เพื่อนโทรมาบอกว่าพ่อแม่ลูกศรเขาประกันตัวมันออกมาแล้วอะทำไงดี..."

เพราะสนิทกันมากและรักกันราวกับพี่น้องแท้ๆ แม้ว่าแบมจะเป็นลูกของน้าชาย แต่เพราะเสียพ่อไปตั้งแต่เด็กๆ แล้วแม่ก็พามาอยู่กับครอบครัวของกวินตั้งแต่จำความได้ ทั้งกวินและกวี ก็ไม่ต่างจากพี่ชายแท้ๆ ของแบม อาจจะเพราะว่ากวีอายุห่างจากน้องทั้งสองคนหลายปี ทำให้กวินกับแบมสนิทกันไปโดนปริยายด้วยอายุที่ใกล้เคียงกัน ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ ไม่มีทางเลยที่ทั้งคู่จะไม่รู้เรื่องของกันและกัน

"ก็แค่รอดูไปก่อน ถ้ามันไม่มาวุ่นวายกับเรา เราก็ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น มีคดีติดตัวแบบนี้พ่อแม่ฉลาดๆ ก็ควรพาลูกไปอยู่ที่อื่น"

คนเป็นพี่ค่อยๆ พูดกับน้องสาวอย่างใจเย็นขณะที่ลูบผมนิ่มอย่างเอ็นดู เขารู้ว่าแบมกังวลเรื่องลูกศรมาก ไม่ใช่แค่เพราะเรื่องแก้มยุ้ย แต่ลูกศรทำเรื่องที่เลวร้ายกว่านั้นมาก...และเป็นเรื่องที่เขากับแบมรู้กันแค่สองคน

เขายังจำได้ดีตอนที่แบมร้องไห้และเล่าให้เขาฟังว่าทำไมถึงยอมให้แก้มยุ้ยคบกับลูกศรทั้งๆที่ไม่พอใจ

พอได้รู้ว่าฝ่ายนั้นเอาอะไรมาขู่น้องสาวเขา มันยิ่งทำให้รู้สึกรังเกียจเด็กผู้หญิงคนนั้นมากขึ้นหลายเท่าตัว

 

"แล้วถ้ามันทำแบบที่พูด เราจะทำยังไงอะแจ็ค ฮึก เราจะทำยังไง...แล้วเรื่องเมื่อเย็นเราจะแน่ใจได้ไงว่าพี่เอินจะไม่เอาไปบอกใครอะ..."

"พี่บอกแล้วไง ว่าเรื่องเอิน เดี๋ยวพี่จัดการเอง"

แขนแกร่งดึงน้องสาวมากอดเอาไว้แน่น พลางคิดถึงคนที่ช่างอยากรู้อยากเห็นจนเกินพอดี เขาไม่แน่ใจนักว่าอนิลจะคิดได้รึเปล่าว่าเรื่องที่รู้มันเป็นเรื่องใหญ่มากแค่ไหนหากพูดออกไป...ที่แน่ๆ เขาคงพาอนิลมาที่บ้านไม่ได้สักพัก หรือโชคดีหน่อยตัวอนิลเองคงไม่กล้ามาแล้วเพราะกลัวแบม แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นเขาก็ไม่อยากเสียอนิลไป แม้ว่าความอยากรู้อยากเห็นของอนิลมันจะเกินขอบเขตไปจริงๆ

 

...................

 

"แกเป็นไรวะ ปกติมาเที่ยวเห็นระริกระรี้"

คนที่ออกปากชวนมาเที่ยวเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมา เริ่มเอ่ยปากถามเชิงเหน็บแนม

"เปล่า..."

มันน่าเจ็บใจตรงที่ ยิ่งหนีไม่อยากเจอใครบางคนสุดท้ายก็หนีไม่พ้น เพราะยัยเพื่อนตัวดีที่ส่งข้อความไปชวนกวินให้ตามมาเจอที่ร้านอีกเพราะกลัวไม่มีคนไปส่งเขา

เสียงอินโทรเพลงเริ่มขึ้นพร้อมกับแสงสปอร์ตไลท์ที่ฉายคนบนเวที อนิลหันไปมองสีหน้าของจินตภัทรที่เงยหน้ามองคนที่ยืนร้องเพลงอยู่ด้วยสายที่ชื่นชม ริมฝีปากอิ่มยิ้มออกมาอัตโนมัติเมื่อเห็นคนรักยืนอยู่ตรงนั้น พอเห็นความสุขของคนที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วก็หวนกลับมาคิดถึงตัวเอง...

ถึงตอนที่ดูคลิปจะเห็นหน้าผู้ชายแค่เสี้ยวเดียว แต่ความรู้สึกมันเชื่อมันทำให้เชื่อไปแล้วว่าเป็นใคร บอกไม่ถูกว่าเสียใจหรือผิดหวังรึเปล่า เพราะไม่รู้ว่ามันเป็นคลิปที่ถ่ายตั้งแต่เมื่อไหร่

เพราะได้รู้จักกันไม่นาน ความรู้สึกที่ก้ำกึ่งระหว่างตกใจกับไม่เข้าใจมันก็อาจจะเป็นเพราะแบบนี้ ยิ่งพอนึกย้อนไปถึงพฤติกรรมของฝ่ายชายที่เป็นคนแสนดี และรักเด็กหญิงมากเหลือเกิน ความคิดในหัวมันก็ยิ่งเกินเลยและน่ากลัวมากขึ้นเหมือนปีศาจที่ครอบงำจิตใจ

 

......................

 

"เมื่อกี้มีร้องผิดด้วยอะ โคตรอายเลย"

คนที่เดินลงมาจากเวทีพูดไปก็อายไป ขณะที่ทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ร่างบางที่เอาแต่หัวเราะ

"เออเราไม่รู้หรอกไม่ค่อยได้ฟังเพลงไทย" คนที่ปลอบใจปนขำหยิบแก้วเครื่องดื่มให้ พอเหลือบมองอนิลที่มาด้วยกันก็รู้สึกเกรงใจเพื่อนนิดๆ เพราะกวินยังไม่มาเลย...

"บี...แจ็คมาช้าจัง นี่มันเที่ยงคืนแล้วอะ"

เจ้าของชื่อฟังเสียงที่กระซิบบอกของคนรักแล้วเหลือบมองร่างผอมบางที่นั่งยกแก้วดื่มสีหน้าเหมือนเซ็งๆ ก่อนจะทำปากยื่นแล้วโอบเอวบางขยับเข้ามาใกล้พลางกระซิบตอบ

"ผัวไม่ทำการบ้านเหรอ หน้าตาหงุดหงิด" เสียงทุ้มบอกพลางหัวเราะออกมาเมื่อถูกมือเล็กๆ เอื้อมมาหยิกแขนข้อหานินทาเพื่อนรัก

 

ขณะที่กำลังนั่งดื่มกันอยู่ก็มีบริกรมาเรียกจอมพลไปอีกโต๊ะที่อยู่ใกล้ทางเดินเข้าห้องน้ำ เป็นโต๊ะของพวกนักดนตรีที่เล่นด้วยกันเมื่อครู่

"จีน เดี๋ยวบีกลับมานะ พี่เขาเรียกไปโต๊ะนู้นแป๊บนึง"

ร่างบางยิ้มตอบรับก่อนจะหันกลับไปชงเครื่องดื่มใส่แก้วตัวเอง มองหน้าเพื่อนสนิทที่เหมือนจะกำลังคิดอะไรอยู่เลยชวนคุยระหว่างรอคนมาสาย

"แก"

"หืม?"

จินตภัทรมองหน้าอีกฝ่ายนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอื้อมไปหยิบแก้วของอนิลมาชงเติมให้พลางถาม

"แกมีไรไม่สบายใจป่าวอะ จริงๆ แกไม่อยากมาเหรอ หน้าตาแกดูป่วยๆ เหมือนไม่สนุกเลย"

อนิลรับแก้วมาแล้วเหลือบมองหน้าของคนที่ห่วงใย แม้ว่าจะสนิทกันแค่ไหน แต่เรื่องนี้คงเล่าออกไปไม่ได้จริงๆ

"เรื่องงานอะ ที่สำนักพิมพ์กำลังหานักเขียนใหม่เขาเลยจะจัดประกวดก็เลยเครียดๆ นิดนึง ขอโทษนะแกที่ทำให้หมดสนุกไปด้วย"

"เฮ้ย ไม่ได้ว่าอะไร เราแค่เห็นแกไม่ยิ้มไม่หัวเราะเลยห่วง โอ๊ยปวดฉี่อะ เดี๋ยวมานะแก"

 

ร่างเล็กลุกขึ้นมองหาทางไปห้องน้ำ ก็เห็นจอมพลกำลังยืนคุยอยู่ที่โต๊ะทางไปห้องน้ำพอดี แต่เห็นมีเพื่อนนักดนตรีเยอะแยะเลยตัดสินใจเดินเข้าห้องน้ำเงียบๆ ไม่แวะทักอีกฝ่าย

"ไหนเมียมึงที่กลัวนักกลัวหนาวะบี ไม่พามาแนะนำเลย"

"เออ กูไม่เห็นมีสาวอึ๋มๆ แถวโต๊ะมึงเลย ไม่ได้พามาด้วยเหรอ"

ขณะที่จินตภัทรกำลังจะเดินเลี่ยงเข้าห้องน้ำไปก็ได้ยินคำถามจากเพื่อนรุ่นพี่ที่ดูอายุมากกว่าจอมพลพยายามจี้ถามเรื่องแฟน

ขาเล็กค่อยๆ เดินชะลอความเร็วลง อะไรบางอย่างทำให้อยากหยุดฟังคำตอบของอีกฝ่าย...

"วันนี้เขาไม่สะดวกมาอะครับ เอาไว้วันหลังนะพี่"

จินตภัทรหันไปมองสีหน้าของอีกฝ่ายขณะที่ตอบไม่ทัน ได้ยินแค่เสียงและพอหันไปก็เห็นร่างสูงยืนหัวเราะเปลี่ยนคุยเรื่องไปแล้ว

ไม่รู้ทำไมเมื่อได้ยินคำตอบแบบนั้นถึงรู้สึกน้อยใจ เริ่มคิดมากขึ้นมาพยายามหาคำตอบจากสิ่งที่ได้ยินและพบว่า หากคิดดูดีๆ แล้ว ที่ผ่านมาคนรักของเขาก็คบแต่ผู้หญิงมาตลอดแล้วใครต่อใครก็คงไม่นึกว่าคนที่ดูท่าทางแบบนั้นจะคบกับผู้ชายหรือให้พูดตรงๆ ในสังคมแบบนั้น บางทีการยอมรับว่าตัวเองเป็นอะไร ชอบอะไร ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง มันคงยากเกินไปจริงๆ

 

"เอิน จีนล่ะ"

คนที่เดินกลับมาถามก่อนจะมองหากระเป๋าของคนรักแต่กลับไม่ได้วางอยู่ที่เดิมแล้ว...

"ไม่รู้สิ เมื่อกี้บอกไปห้องน้ำ"

"อ่อ โอเค ขอบใจนะ"

"บี"

"ห๊ะ?" เจ้าของชื่อที่กำลังจะเดินไปทางห้องน้ำหยุดชะงักและหันมาตามเสียงเรียก พอได้มองหน้าชัดๆ ดูก็รู้เลยว่าคนเรียกนี่เริ่มเมาแล้ว

"ฝากบอกแจ็คด้วยว่าเราคงไม่รอแล้วขอกลับก่อนดีกว่า"

"แล้วไม่ไลน์ไปบอกเองอะ" เพราะกำลังว้าวุ่นใจอยู่กับเรื่องของตัวเอง ก็ไม่มีเวลาจะช่วยใครทั้งนั้น 

"แบตหมด" ร่างผอมบางตอบสั้นๆ พลางลุกขึ้นหยิบกระเป๋าถือของตัวเอง

"โอเค ได้ เจอกันเอิน"

 

ร่างผอมบางพาตัวเองออกมาจากร้านจุดมุ่งหมายคือมองหาแท็กซี่สักคัน แต่เพราะร้านอยู่กลางซอยทองหล่อ ทำให้มีแต่พวกรถมอเตอร์ไซค์วินเท่านั้น

"โอ๊ยแม่ง...จะอ้วก"

อนิลบ่นพลางมองซ้ายมองขวา มันไม่มีที่ให้หลบไปอาเจียนได้เลย มีแต่ผับบาร์ที่เปิดอยู่ตามทาง สุดท้ายก็ทนไม่ไหวเนียนเดินเข้าไปในร้านเหล้าร้านหนึ่งอ้างว่ามีโต๊ะแล้ว ด้วยการแต่งตัวที่ดูมีราคา การ์ดหน้าร้านเลยยอมปล่อยให้อนิลเดินเข้าไป ด้านในมีแต่เสียงเพลงเทคโนแดนซ์ที่เปิดดังจนแสบแก้วหู มือของอนิลยกกระเป๋าของตัวเองขึ้นเหนือหัวเพื่อเดินเบียดเข้าไปที่ห้องน้ำ ที่อยู่ด้านใน ความรู้สึกมันพะอืดพะอมไม่ไหวแล้ว

พอเดินเข้าห้องน้ำได้ก็ถลาไปโก่งคออาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุง ไม่รู้ว่ายัยแว่นเพื่อนรักผสมบ้าอะไรให้กินมันถึงได้มึนขนาดนี้ อนิลกดชักโครกแล้วเดินตุปัดตุเป๋มาล้างปากที่อ่างก็เพิ่งรู้สึกว่ามีคนยืนมองอยู่จากด้านหลัง เมื่อเงยหน้าขึ้นมาทุกอย่างมันเบลอไปหมดจนไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่ยืนอยู่ตรงหน้า

"ไหวป้ะเนี่ย จิ๊แม่ง เดินตามเกือบไม่ทัน คนเมาห่าอะไรวะเดินเร็วฉิบหาย"

"งือ ไหวๆ นี่ครายเอาะ"

ร่างผอมบางเซแท่ดๆ ไปอยู่ในอ้อมกอดอีกฝ่ายแขนเรียวกอดคอคนตัวสูงกว่าเอาไว้ ความรู้สึกบางอย่างมันถูกปลุกขึ้นจากกลิ่นกายและอ้อมกอดของอีกฝ่าย

"หอมจัง..." จมูกโด่งรั้นซุกไซร้ซอกคออีกฝ่ายราวกับคนไร้สติ ทั้งที่ไม่รู้ว่าใคร

"เอิน เดี๋ยว"

ร่างสูงใหญ่สะดุ้งเฮือกเมื่อมือเรียวลูบๆ คลำๆ อยู่ที่ส่วนล่าง มือหนาพยายามจะผลักอีกฝ่ายออก แต่เรี่ยวแรงที่โถมเข้าใส่มันมากมายจนต้องถอยหลังไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเข้ามาอยู่ในห้องส้วม

"เฮ้ย!" เสียงทุ้มร้องออกมาขณะที่ถูกผลักลงนั่งบนฝาชักโครกแล้วร่างผอมบางก็ปีนขึ้นมาคร่อม

ราวกับมีความความรู้สึกผิดชอบตีกันยุ่งอยู่ในหัวเมื่อริมฝีปากอิ่มกดลงมาบนเรียวปากของเขา สองมือที่ยกขึ้นเลี่ยงที่จะแตะตัวอีกฝ่ายเมื่อครู่ รีบคว้าเอวบางไว้ก่อนที่คนขี้เมาไร้สติจะหงายหลังไป

กลิ่นกายหอมๆ และสะโพกนุ่มที่ขยับกายบดเบียดผ่านเนื้อผ้าสกินนี่ยีนส์ลงมาเป็นจังหวะทำให้สติกระเจิดกระเจิงไปหมด จนความรู้สึกผิดชอบที่พยายามควบคุมตัวเองไว้มันเริ่มลดน้อยลงทุกที

จนกระทั่งชื่อของใครอีกคนถูกเอ่ยออกมา....

"แจ็ค..."

 

...................

 

ปี๊น!

 

จินตภัทรสะดุ้งเฮือกตอนที่กำลังชะเง้อหาแท็กซี่แล้วมีรถคันหนึ่งมาจอดเทียบแล้วบีบแตรใส่ ขณะกำลังสับสนเจ้าของรถก็ลดกระจกลง

"จีน มายืนทำไรตรงนี้"

"อ้าวแจ็ค เรากำลังจะกลับบ้านอะ แจ็คไม่ได้รับเอินไปแล้วเหรอ"

"ยัง เราเพิ่งมาถึง หน้าซอยทองหล่อมีรถบรรทุกชนเสาไฟเราเลยเลี้ยวเข้ามาไม่ได้ต้องขับอ้อมมาอีกทาง เฮ้ย ขึ้นมาก่อน"

ร่างเล็กเปิดประตูขึ้นรถเบนซ์ของอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกสับสน และมีบางอย่างสะกิดใจขึ้นมา...

 

เพราะเมื่อสิบนาทีก่อนจินตภัทรเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็ไม่เจอทั้งอนิลและจอมพล ทั้งคู่หายไปโดยที่ไม่บอกว่าไปไหน จินตภัทรคิดว่าจอมพลคงมีธุระด่วนไม่ก็โดนรุ่นพี่นักดนตรีลากไปดื่มที่อื่น เพราะนั่งรออยู่สักพักแล้วก็ยังไม่กลับมาที่โต๊ะสักที สุดท้ายก็เลยเดินออกมาโบกแท็กซี่คนเดียว...แท็กซี่ก็หายากจนตัดสินใจเดินไปเรื่อยๆ

"เราว่าเอินมันเมามาก เพราะตอนเราชงเหล้าให้มันเราเบลอเทวอดก้าซ้ำลงไปสองรอบ แต่มันกระดกหมดเกลี้ยงเลย เนี่ยเราก็บอกมันแล้วว่าให้รอแจ็คมารับ..." มือเล็กม้วนชายเสื้อตัวเองไปมาอย่างกังวล คิดว่าถ้าอนิลเดินไปไหนคนเดียวก็น่าเป็นห่วงมาก

"แล้วไอ้บีล่ะ"

"ไม่รู้อะ สงสัย...อ้าว นั่นพี่พัฒน์นี่ แจ็คถามให้ที" มือเล็กชี้คนที่กำลังจะขึ้นแท็กซี่คันหน้าไป คนขับรีบลงจากรถแล้วเดินไปหาคนที่จินตภัทรชี้บอกทันที

 

"พี่ครับขอโทษครับ"

"เฮ้ยแจ็ค ว่าไงมึงทำไมเพิ่งมาวะ"

"รถติดครับพี่ เอ่อ ผมมารับไอ้บี มันไปไหนอะพี่"

"เห็นมันเดินตามใครไปไม่รู้หวะ ท่าทางเมาเละน่าดู พาไปต่อโรงแรมแถวนี้มั้ง ฮ่าๆๆ กูไปก่อนนะมึง"

กวินได้แต่ก้มหัวให้อีกฝ่ายอย่างนอบน้อม แต่ภายในใจมันกลับรู้สึกดิ่งมาก กับคำพูดของอีกฝ่าย

ไม่รู้ทำไม เขาถึงภาวนาให้คนที่จอมพลเดินตามไปไม่ใช่อนิล...

แต่จะเป็นใครไปได้ ในเมื่อจินตภัทรก็นั่งอยู่ในรถเขา




........TBC.......


#2209Bnior




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,309 ความคิดเห็น

  1. #18301 Moebeaj (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 08:10
    ไม่นะๆๆๆๆ
    พี่บีอย่าทำเด็ดขาด
    #18,301
    0
  2. #18206 WangJimung (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 21:19

    ถ้าพี่บีได้กะเอินเอินนะเราเชียร์จีนให้พี่แจ็คแล้ว ฮือออออออออออออออออออออ

    #18,206
    0
  3. #18155 Defnan (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 22:09
    เชี่ย บรรลัยแล้วววว ฮืออออ
    #18,155
    0
  4. #18080 Cartoonpbct (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 20:37
    ไม่น้า ไม่จริงง พีคไม่ไหวแล้ว
    #18,080
    0
  5. #18079 Cartoonpbct (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 20:36
    ไม่น้า ไม่จริงง
    #18,079
    0
  6. #18034 alisai (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 18:46
    อ่านแล้วเหนือยมาก แต่ก็ลุ้นทุกตอน
    #18,034
    0
  7. #11623 บานาน่าคิกซ์_ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 18:35
    ชิบหายละไง ฮืออออ เรารู้ว่าเรื่องนี้มันต้องพีค มันต้องมีพีคกว่านี้อีกสิฮือออ
    #11,623
    0
  8. #11029 pqppp (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 10:46
    เขี่ย แต่บีก็ห้ามตัวเองได้ป้ะ ห้ามได้ทีเถอะ เสียววูบๆ
    #11,029
    0
  9. #8923 pa rang (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 15:09
    อมกอย่าบอกนะว่าคนที่อยู่กับเอินคือบี
    #8,923
    0
  10. #8029 deffjb (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 19:07
    เชี่ยย เชี่ยมาก หัวใจจะพัง - -
    #8,029
    0
  11. #7417 mamiewzika2 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 19:29
    โอ้ยยยยยยยเครียดดดดดดด อยากให้บีมีสตินะ เอินมันเมา โอ้ยยย
    #7,417
    0
  12. #6367 eyebaysong (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 21:31
    โอ้ยยยย เครียดดดดด ลุ้นนน
    #6,367
    0
  13. #6168 khimmee56 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 01:07
    สะอึกแบมมากค่ะ แรงมาก จุกแทนเอิน เห้ยยย เอินเมาแล้วหมาแบบนี้ไม่ได้นะลูก พี่บีค่ะ สติค่ะสติ
    #6,168
    0
  14. #6157 shawty_aeris (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 16:02
    ซับซ้อนยิ่งกว่าหูฟังพันกันอีกค่ะ ฮือออออ
    #6,157
    0
  15. #6155 super_man (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 14:50
    จีนบอกว่าบีกับแก้มยุ้ยนานมาแล้วจะไม่ยุ่ง แต่ถ้ามีอีกแกตายแน่เว้ย
    อย่าทำให้ผิดหวังนะจอมพล
    เอินควรคิดให้ได้เหมือนจีนเน้อถ้าเรื่องมันนานมาแล้ว
    #6,155
    0
  16. #6154 sunny3011 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 14:39
    โอ้ยยย อ่านแล้วเครียดด555
    #6,154
    0
  17. #6145 sxq.wlp7 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 01:46
    เป็นฟิคที่พีคขึ้นไปอีก หลังๆนี่จะมีให้ลุ้นตลอดแบบนี้กลัวใจไรท์เกินไปแล้วค่ะ นี่มันฟิคฟีลกู้ดหรือเปล่า5555555555555ทำไมมีให้ลุ้นเยี่ยวจะเหนียวเลยเด้อ เดาไม่ถูกกเลยหวังว่าบีจะไม่ทำไรเอินนะ
    #6,145
    0
  18. #6113 Yeans (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 14:56
    OMG!!! ลุ้นไปหมดแล้วจร้าาา ปมเยอะแยะไปหมดเลยบีกับเอินคงไม่เกินเลยไปกว่านี้นะ อย่าน้าาาาา
    #6,113
    0
  19. #6110 PuiPui--r (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 14:46
    ขอเดาว่าในคลิปเป็นแจ็คกับพี่สะใภ้เพราะเอินช็อคแล้วก็คิดย้อนไปถึงเรื่องที่แจ็คเอ็นดูน้ำหวานมากๆ

    ถ้าอิจอมพลชั่วขนาดอดใจไม่ไหวนัวเอินนะ ป้าขอร้องให้จีนเทมันเลย แค่ไม่ยอมแนะนำกับคนรู้จักว่าเป็นแฟนก็แย่ละนี่ยังเ-ือกฟาดเพื่อนเราอีกถึงเพื่อนเราจะเมาแล้วแร่ดก็เถอะ
    #6,110
    0
  20. #6080 ออมม่า (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 11:40
    จากคำใบ้เราเดาว่าคลิปที่เอินเห็นคือ แจ็คทำอะไรสักอย่าง แล้วมันก้อ อิรุงตุงนัง ตรงเอินกับบีในห้องน้ำนี่หละ ลุ้นกับปม ทุกตอนเลย
    #6,080
    0
  21. #6058 Naniile (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 09:19
    เอินจะศัตรูรอบด้านเกินไปแล้ว นี่เปลี่ยนนายเอกคือเอินแทนจีนแล้วมั้งปัญหาถึงรุมหนักขนาดนี้ ????
    #6,058
    0
  22. #6056 ชอบคนชิค (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 09:17
    มั่นใจว่าในคลิปต้องเป็นพิแจ็คละ ฮืออออ แต่กะใครล่ะเนี่ย.. หวังว่าพี่บีจะคุมตัวเองอยู่นะ แต่คนมันเคยๆอ่ะกลัวววว
    #6,056
    0
  23. #6037 1234 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 08:23
    มันไม่ใช่ความฝันหรอกมันอาจเป็นจิตใต้สำนึกของทั้งคู่
    #6,037
    0
  24. #6033 วัน (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 08:12
    คนเคยชั่วอะน่ะ ดีขึ้นม่นานหรอกส่วนคนที่แรดก้อแรดเสมอต้นเสมอปลาย
    #6,033
    0
  25. #6009 Unie jng (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 04:50
    โอ้ยยยยยยตัยแล้วไม่รู้จะหวีดอันไหนก่อนดีค่ะ สะกิดใจเรื่องคนในคลิปมากสรุปเป็นพี่แจ็คหรอเอินทิ้งท้ายไว้แบบกี้สสสสสสมาก แล้วยัยเอินเมาอีก อิพี่บีพูดกับเพื่อนแบบนั้นอีก น้องแบมอีก โหววววว ปมแกะยากมาก ไรท์ตุดยอดด
    #6,009
    0