[GOT7-FIC] Bad Neighbours & Upside Down #2209Bnior #2209UpsideDown

ตอนที่ 105 : EP.40 Punishment

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    22 ม.ค. 61

Upside Down


#2209UpsideDown
โลกของผม โลกของคุณ โลกของเรา ที่ไม่มีอะไรเหมือนเดิม




Welcome To The Upside Down

EP.40




เสียงหัวเราะกรี๊ดกร๊าดของเด็กหญิงตัวน้อยๆ ริมสระว่ายน้ำดังไปทั่วบริเวณจนใครต่อใครที่เดินผ่านหันมามองและอมยิ้มให้กับความน่ารักของเด็กหญิงตัวป้อมๆ ที่กำลังวิ่งไล่จับอยู่กับชายหนุ่มที่ถือผ้าเช็ดตัวสีขาวไล่ตาม


"น่ารักจังคุณพ่อดูยังเด็กอยู่เลยนะ น่าจะยังไม่ถึงสามสิบ"

เสียงของหญิงสาวหันไปคุยกันเพื่อนขณะที่เดินสวนกับอนิลที่หิ้วอาหารกล่องที่สั่งเดลิเวอรี่เดินเข้ามาในโซนทานอาหารที่จัดไว้ให้นั่งข้างสระว่ายน้ำ ดวงตากลมโตเหลือบมองไปตามสายตาของหญิงสาวกลุ่มนั้น คุณพ่อกับคุณลูกที่ถูกพูดถึงอยู่คือกวินกับหลานสาวที่ไล่จับกันอยู่ริมสระ ริมฝีปากอิ่มอมยิ้มให้กับสิ่งที่ได้ยิน เขาไม่รู้สึกแปลกใจสักนิดที่มีแต่คนเข้าใจว่ากวินกับน้ำหวานเป็นพ่อลูกกัน เพราะความเหมือนของสองคนนั้นยังทำให้ตัวเขาเองเคยเข้าใจผิดเช่นกัน


วันนี้ถือเป็นวันหยุดที่กวินไม่ต้องไปทำงาน เหตุก็เพราะพ่อนักร้องดังอยากไปเดทกับแฟน อีกทั้งฝนทิพย์มีนัดคุยกับทนายเรื่องฟ้องหย่าทำให้กวินต้องดูแลหลานสาวแต่อนิลเองก็ไม่มีอะไรทำเพราะจินตภัทรเลื่อนส่งต้นฉบับออกไป เขาจึงออกไอเดียให้กวินพาหลานมาเที่ยวสวนน้ำใกล้ๆ บ้านเพราะน้ำหวานโตพอที่จะได้ออกมาเปิดหูเปิดตาในสถานที่ใหม่ๆ ได้แล้ว


อนิลเปิดกล่องอาหารดูของที่สั่งมาก่อนจะจัดแจงช้อนส้อมเล็กๆ ที่กวินใส่กระเป๋าเตรียมมาให้พร้อมชามสีเหลืองลูกเป็ดน้อยของน้ำหวาน ก่อนจะจัดอาหารใส่ให้แล้วมองหาอาหลานที่ควรจะเดินกลับมานั่งกินมื้อเที่ยงกันได้แล้ว


ราวกับทั้งคู่ยังสนุกกับการวิ่งไล่จับกัน เพราะกวินเองก็ไล่ตามหลานไปหัวเราะไป พอได้เห็นรอยยิ้มและใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขของกวินแล้ว อนิลก็ไม่อยากจะเข้าไปเรียกทั้งคู่เพราะเขาเองก็อยากจะนั่งมองรอยยิ้มของคนรักไปอีกนานๆ ช่วงเวลาที่กวินมีความสุขที่สุด และยิ้มได้กว้างที่สุดก็คือช่วงเวลาที่ได้อยู่กับหลานสาว ขณะที่สายตาของอนิลมองคนรักและเด็กหญิงตัวน้อยที่วิ่งอยู่ไม่ไกล ยามที่น้ำหวานหันมาหัวเราะกับกวินทั้งคู่มีรอยยิ้มที่เหมือนกันมาก แม้แต่ใบหน้ายามหันข้างก็ต่างกันแค่ขนาด เพราะเครื่องหน้าทั้งหมด ทั้งดวงตา จมูก และริมฝีปาก ไม่มีอะไรที่ผิดเพี้ยนไปจากกันเลย


ถ้าจะบอกว่าน้ำหวานเหมือนพี่กวีก็คงไม่ผิดนักเพราะกวินเองก็เหมือนพี่ชายราวกับฝาแฝด แต่ที่ต่างกันมากก็นิสัยใจคอ อนิลแอบรู้สึกอยู่ลึกๆ ว่ากวีเป็นพ่อที่ใจร้ายมากที่ไม่เคยมาเลี้ยงดูอุ้มชูเลือดเนื้อตัวเองเลยแถมยังมีใจให้กับน้องเมียอย่างไม่ปิดบังเพราะจินตภัทรเองก็เล่าให้อนิลฟังหมดแล้วว่าที่ผ่านมาทุกคนรู้พฤติกรรมของกวีมาตลอดแต่ไม่มีใครพูดอะไร จอมพลเองก็น้ำท่วมปากเพราะสิ่งที่กวีเคยช่วยให้ตัวเองได้เดบิวต์เร็วๆ ตามคำขอร้องของพิมพ์ กลายเป็นบุญคุณที่ตัวจอมพลยังติดค้างกวีอยู่และคงไม่ดีแน่ถ้าจอมพลมีปัญหากับกวีจนเรื่องที่ใช้เส้นสายในวงการบันเทิงถูกแฉออกมา


กวีเป็นเหมือนภาพสะท้อนของพวกที่มีฐานะและมีอิทธิพลมากจนไม่มีใครกล้าแตะต้อง แม้แต่ตัวอนิลเองก็ไม่อยากให้พ่อต้องไปมีปัญหาด้วยเพราะตอนนี้กวีเองก็เริ่มมีเส้นสายในหมู่นักการเมืองและนักธุรกิจที่กลายเป็นลูกค้าของกวีในด้านการให้คำปรึกษาทางด้านอสังหาริมทรัพย์ที่สามารถทำให้ที่ดินตารางวาละไม่กี่แสนบาทกลายเป็นที่ดินที่ไม่สามารถประเมิณมูลค่าได้


คงต้องโทษโชคชะตาเท่านั้นที่มอบแต่สิ่งดีๆ ให้กวี ผู้ชายที่เกิดมาพร้อมกับความฉลาดและอำนาจเงิน ไม่แปลกที่ในพินัยกรรมของพ่อแม่ของกวีและกวินจะไม่มีชื่อของลูกชายคนเล็กเลยในทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูล เพราะนอกจากกวินจะดูเป็นเด็กไม่ทันคนและเรียนไม่เก่ง ก็ยังมีพฤติกรรมที่เบี่ยงเบนทางเพศอย่างเห็นได้ชัดมาตั้งแต่เด็ก จนทำให้พ่อแม่สร้างอคติกับลูกชายคนเล็กของบ้านตั้งแต่เด็กๆ จนกระทั่งทั้งคู่หมดลมหายใจ



"หู้วววววววววววว" เสียงของเด็กหญิงที่อยู่ในอ้อมกอดของกวินร้องออกมาเมื่อเห็นอาหารบนโต๊ะ อนิลที่กำลังมองเหม่อและคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยรีบหันกลับมายิ้มให้คนทั้งคู่ที่เดินเข้ามาหา


"เอินสั่งอาหารมาเยอะเกินไปรึเปล่าเนี่ย?" เสียงของกวินเอ่ยพลางค่อยๆ วางเด็กหญิงตัวน้อยลงบนเก้าอี้เด็กสีชมพูก่อนจะหันไปคุยกับน้ำหวานด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลจนอนิลที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ ยังใจสั่น


"พี่ลูกไก่ของหนูสั่งอาหารมาเลี้ยงโต๊ะจีนชัดๆ นะหวันของอาจะกินหมดไหมเนี่ย"

ดวงตากลมใสเหมือนลูกแก้วมองหน้าคุณอาพลางใช้มือเล็กๆ คว้าแครอทหั่นเส้นใส่ปากเคี้ยวหงุบหงับพลางมองหน้าคุณอาทั้งสองราวกับอวดว่า "หนูกินเก่งไหมคะ" เรียกสายตาและมือหนาของกวินให้เอื้อมไปบีบแก้มนุ่มอย่างเอ็นดู ขณะที่อนิลอมยิ้มพลางลูบศีรษะเด็กหญิงแล้วเอ่ยสิ่งที่อยู่ในใจออกมา


"ถ้าแจ็คมีลูก คงเป็นคุณพ่อที่น่ารักที่สุดในโลกแน่ๆ"

มันเป็นถ้อยคำชื่นชมจากใจที่อนิลพูดออกมาด้วยความรู้สึกทั้งหมดที่มีของตัวเอง แม้จะฟังคล้ายน้อยใจนิดที่ตัวเองไม่สามารถมีลูกให้คนรักได้ แต่ก็อดจินตนาการไม่ได้ว่าหากกวินมีลูกก็คงจะเป็นคุณพ่อในอุดมคติที่แสนน่ารักแน่ๆ


ทั้งที่เป็นคำชมแท้ๆ ไม่รู้ทำไม...เสี้ยววินาทีที่อนิลหันไปมองคนรัก สีหน้าของกวินกลับไม่ได้ยินดีกับคำพูดเขาเลย แต่ยังไม่ทันทักออกไปริมฝีปากหยักก็ส่งยิ้มให้ราวกับคนละคนกับเมื่อครู่


"แจ็คมีน้ำหวานก็พอแล้ว น้ำหวานเป็นสุดที่รักของอาแจ็คคนเดียวใช่ไหมคะ?" ชายหนุ่มเอ่ยพลางหันไปยิ้มหวานให้หลานสาว พูดจบน้ำหวานก็พยักหน้าหงึกหงัก

"เท่ร้ากๆ นะหวันเปนเท่ร้ากกากาคะเดว" เด็กหญิงตอบกลับราวกับเข้าใจคุณอาทุกคำพูด มือที่ยังเปื้อนซอสมะเขือเทศตะปบใบหน้าของกวินแล้วโยกไปมาเหมือนกอดโอ๋ อนิลหัวเราะออกมาขณะที่เอื้อมไปเช็ดคราบซอสมะเขือเทศที่แก้มของกวิน ชายหนุ่มหันมาอมยิ้มและเอียงใบหน้าให้คนรัก ทั้งสองสบตากันอย่างรู้ความหมายก่อนที่ใบหน้าสวยจะก้มลงไปจูบแก้มของกวินและมีน้ำหวานที่พยายามเอาจมูกกลมๆ มาชนๆ แก้มคุณอาตามพี่ลูกไก่


ช่วงเวลาที่แสนมีความสุขริมสระว่ายน้ำผ่านไปแล้วพร้อมกับดวงอาทิตย์ที่ลาลับขอบฟ้า เด็กหญิงตัวน้อยหลับสนิทใบหน้าพาดไหล่คุณอาจนแก้มโย้น้ำลายไหลยืดจนอนิลต้องหยิบผ้าเช็ดหน้าประจำตัวของน้ำหวานมาพาดไหล่กวินให้ก่อนที่เสื้อเชิ้ตราคาแพงจะมีแต่คราบน้ำลายหลานสาว อนิลเดินไปเปิดประตูฝั่งที่นั่งคนขับขณะที่กวินเปิดประตูที่นั่งด้านหลังและอุ้มน้ำหวานไปนั่งในคาร์ซีทรัดเข็มขัดให้เรียบร้อย เด็กหญิงยังคงหลับสนิทแม้จะถูกเปลี่ยนมานั่งคอพับคออ่อนอยู่ในรถ


"เดี๋ยวพาหลานไปส่งแล้วเอินจะไปที่ร้านนะ นัดเพื่อนไว้" ร่างบางเอ่ยขณะที่หักพวงมาลัยถอยรถออกมาจากที่จอด

"วันนี้พี่กวีเข้าร้าน ย้ายไปร้านอื่นเถอะ" เสียงเรียบๆ ของกวินบอกพร้อมกับสายตาที่ร้องขอให้อีกฝ่ายเปลี่ยนใจ

"เอินไม่ได้มีอะไรกับพี่เขานี่ เขาไม่กล้ายุ่งกับเอินหรอก วันนี้ไอ้ว่านกับเพื่อนที่สำนักพิมพ์ก็ไปดื่มด้วยกัน" อนิลอธิบายอย่างใจเย็นเพราะไม่ต้องการจะหลบหน้าพี่ชายแฟน เขาไม่ได้กลัวกวี และไม่มีเรื่องอะไรให้ต้องหลบหน้ากัน น่าจะเป็นกวีเองมากกว่าที่ควรจะรู้ว่าไม่ควรจะมายุ่งกับเขา

แต่ยังไงเสียกวินก็ไม่อยากให้กวีกับอนิลปะทะกัน

"แจ็คไม่อยากให้ไปปะทะกัน ยังไงร้านนั้นก็..."

ไม่ทันจะฟังคำโต้แย้งของคนรักจบอนิลก็พูดแทรกขึ้นด้วยอารมณ์หงุดหงิดและคำพูดที่ไม่ทันคิด...


"ร้านนั้นเป็นของพี่กวีแค่ชื่อ ที่ผ่านมาคนดูแลร้านก็มีแต่แจ็คคนเดียว ถ้าไม่มีแจ็คใครจะไปนั่งทำเงินเดือนให้พนักงาน? เลิกนิสัยขี้เกรงใจพี่ชายสักทีเหอะ หลานก็เลี้ยงให้ ร้านก็ดูแลให้ ขาดอย่างเดียวยังไม่ได้ดูแลเมียให้เท่านั้น"


กวินเงียบไปหลังจากที่เสียงของคนรักสิ้นสุดลง ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะมานั่งโต้เถียงกันในเมื่ออนิลไม่ใช่คนที่กลัวใครง่ายๆ แถมพอรู้ว่ากวีแอบคบกับพิมพ์โดยไม่สนใจความรู้สึกของน้องชายเลย ความรู้สึกที่อนิลมีต่อพี่ชายของเขาก็ยิ่งแย่ลงกลายเป็นความเกลียดชังที่กวินคิดว่าเขาเป็นคนสร้างมันขึ้นเองโดยไม่ตั้งใจ..


เมื่อรถเมอซิเดสเบนซ์ขับมาจอดในโรงรถกวินก็ลงจากรถและอุ้มหลานสาวเข้าไปก่อนขณะที่อนิลหันไปบอกลา


"เดี๋ยวถึงร้านแล้วโทรหานะ" ร่างบางพูดขณะที่เดินไปสตาร์ทรถบีเอ็มดับเบิ้ลยูของตัวเองที่ขับมาจอดทิ้งไว้แต่เช้า กวินหันมายิ้มและพยักหน้าให้ก่อนจะมองรถของอนิลถอยออกไปพ้นรั้วบ้าน ชายหนุ่มอุ้มหลานสาวเข้าบ้านจุดหมายคือห้องนอนของน้ำหวานที่อยู่บนชั้นสอง แต่ทันทีที่ก้าวขาเข้าบ้านก็พบความผิดปกติบางอย่าง


กรอบรูปที่เคยอยู่บนตู้หนังสือหล่นลงมาแตกระจายกับพื้นจนเขาต้องถอยหลังกลับไปสวมรองเท้าหนังที่ถอดเอาไว้หน้าประตู หัวใจของชายหนุ่มเต้นรัวเมื่อเอื้อมมือไปกดสวิสต์ไฟและพบซากความเสียหายในบ้านที่ดูก็รู้ว่าเป็นฝีมือพี่ชายเขา


ภาพของกวีที่เกรี้ยวกราดและโมโหร้ายยังติดอยู่ในความทรงจำของกวินตั้งแต่เด็ก แม้ว่าโตขึ้นพี่ชายของเขาจะเปลี่ยนบุคลิกและนิสัยไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง แต่ความโมโหร้ายของกวีไม่ต่างอะไรกับตัวเขาเองที่เคยทำร้ายอนิล เพราะเขาเป็นพี่น้องกันทำให้รู้จักนิสัยกันดี กวินไม่คิดว่าพี่ชายจะกลับมาเป็นคนโมโหร้ายทำลายข้าวของเหมือนสมัยก่อนเพราะหลังแต่งงานนิสัยของกวีเปลี่ยนไปมาก

เสียงร้องไห้และหอบหายใจรวยรินของใครบางคนเรียกให้ชายหนุ่มเลือกที่จะกระชับอ้อมกอดหลานสาวไว้แน่น ขณะที่ย่างเท้าขึ้นไปที่สองของบ้าน ห้องนอนของพี่ชายยังเปิดคาเอาไว้ สองมือของกวินเต้มไปด้วยเหงื่อขณะที่ค่อยๆ ก้าวผ่านประตูห้อง และพบฝนทิพย์ที่นอนอยู่ที่พื้นในสภาพที่ถูกทุบตีจนบอบช้ำไปทั้งร่าง ใบหน้าสวยมีเลือดกำเดาไหลออกมาจากโพรงจมูก ดวงตาแดงก่ำและช้ำบวมจนตาปิดไปข้างหนึ่ง


ขณะที่กวินยังคงยืนมองนิ่งด้วยความหวาดกลัว อ้อมกอดโอบรัดหลานสาวแน่น ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาอย่างรู้สึกสงสารเสียงอันแผ่วเบาของพี่สะใภ้เอ่ยออกมาทั้งน้ำตา


"หนีไป...เขารู้แล้ว เขารู้เรื่องเรื่องของเราแล้ว ฮึก พาลูกหนีไป"


เสียงปนสะอื้นของฝนทิพย์ทำเอาคนฟังร้องไห้ออกมาในที่สุด กวินกลัวจับใจจนไม่มีแรงจะก้าวเท้าไปจากตรงนั้น เขากลัวพี่ชายมาก กลัวมากจนไม่สามารถหนีไปให้ไกลอย่างใจต้องการ ภาพสมัยเด็กๆ ฉายซ้ำไปซ้ำมา ภาพที่เขาถูกพี่ชายลากลงบันไดบ้านมาอย่างไม่ปราณีก่อนจะทุบตีจนนอนตัวงออยู่กับพื้นบ้านตอนที่พ่อแม่ไม่อยู่


'มึงเป็นเกย์เหรอ? ใครสอนให้มึงเป็น! มึงรู้ไหมว่าพ่อแม่โทษว่าเป็นเพราะกู เพราะกูทำให้มึงกลายเป็นไอ้ตุ๊ดขี้ขลาด!'

เขาอายุเพียงแค่สิบสี่ในตอนนั้น พี่ชายรู้เรื่องที่เขาแอบชอบเด็กผู้ชายที่มาซ้อมเชียร์ลีดเดอร์ที่โรงเรียนจากคำหยอกล้อของเพื่อนๆ ในกลุ่มที่แพร่กระจายเป็นเรื่องตลกขบขันไปทั่วโรงแรียนและกลายเป็นเรื่องที่พี่ชายเขาทั้งโกรธและอายเมื่อได้ยินถึงหู พวกเขาเรียนโรงเรียนเดียวกัน พี่ชายของเขาอยู่มัธยมปลายปีสุดท้ายและเป็นประธานนักเรียน เป้นนักเรียนดีเด่นของโรงเรียนที่มีแต่คนชื่นชม


เขาอยากบอกพ่อกับแม่ว่าโดนพี่ชายตี อยากร้องไห้และบอกว่าเขาเสียใจที่ชอบผู้ชาย เสียใจที่เขาไม่เหมือนคนปกติ แต่...


หลังจากที่เขาตื่นขึ้นมาในสภาพเละเทะไม่มีชิ้นดี พ่อกับแม่ก็จากเขาไปแล้ว ไม่มีพ่อแม่ให้วิ่งไปฟ้องและร้องไห้ให้ฟังอีกต่อไปแล้ว..

กวินเลือกที่จะกดโทรศัพท์หาจอมพลขณะที่น้ำหวานลืมตาตื่นขึ้นมาร้องไห้โยเย เขานึกถึงใครไม่ออกแล้วนอกจากเพื่อนสนิท...


(ว่าไงมึง) เสียงจากปลายสายตอบรับ

"บี...มึงมาหากูที่บ้านได้ไหม ยะ อย่าพาจีนมา มึงมาคนเดียวพอ"

(เกิดไรขึ้นวะทำไมเสียงมึงเป็นงี้! เห้ย เสียงน้ำหวานนี่ มึงเป็นไรวะ!)




................




เสียงเพลงและแสงไฟภายในร้านเปลี่ยนไปตามท่วงทำนองเพลงในร้านที่เร่งเร้า ดีเจที่ถูกจ้างมาโฟนหยอกล้อกับลุกค้าในร้านอย่างสนุกสนาน อนิลนั่งอยู่ที่โต๊ะกับเพื่อนๆ ขณะที่กวาดตามองหาเจ้าของร้านที่แฟนหนุ่มอยากให้เลี่ยงที่จะปะทะกัน ความจริงแล้ววันนี้ที่สระว่ายน้ำเขาได้รับข้อความจากกันนิชา เด็กสาวบอกกับเขาว่าไม่อยากให้กวินกลับบ้าน เขาถามเธอว่าทำไม เธอบอกว่ากวินจะโดนพี่ชายคนโตทำร้ายหากกลับไปเพราะเรื่องเข้าใจผิดที่เธอยังไม่สามารถเล่าให้เขาฟังได้


แต่ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรเขาแน่ใจว่ากวินไม่ใช่ฝ่ายผิดแน่ๆ เขามั่นใจอย่างนั้น..


(กูเห็นอีพี่หล่อแกเดินหน้ามุ่ยเข้ามาในร้านเมื่อกี๊)

เพราะข้อความของต้นว่านที่ทำให้อนิลรีบขับรถไปที่ร้านอย่างไม่รีรอ

แต่จนป่านนี้ยังไม่เห็นหัวไอ้พี่หล่อของอีต้นว่านที่ใช้เรียกแทนชื่อกวี เพราะเพื่อนเขาบอกว่ากวีหล่อกว่าแฟนเขาหลายเท่าแม้จะหน้าตาคล้ายกัน


"เดี๋ยวมานะแก ไปห้องน้ำแปบ" อนิลบอกเพื่อนขณะที่สองขาไม่ได้พาตัวเองไปตามคำบอกเล่า เขาเดินเลี้ยวขึ้นบันไดชั้นสองห้องทำงานของกวินที่เคยขึ้นไปบ่อยๆ เด็กในร้านคุ้นหน้าคุ้นตาอนิลดีจนไม่สนใจว่าร่างบางจะเดินขึ้นไปชั้นสองเพียงลำพัง

ขณะที่อนิลยืนรีรออยู่หน้าห้อง เสียงที่ดังลอดออกมาจากห้องก็ทำเอาสะดุ้ง


"ถ้าพวกมึงอุ้มลูกกูออกจากบ้านแม้แต่ก้าวเดียว กูจะทำให้เพื่อนมึงกลายเป็นนักร้องตามสะพานลอยตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป!" เสียงตวาดของกวีดังลั่นขณะที่กระชากประตูเปิดออกมาประจันหน้ากับอนิล ร่างบางไม่หลบอีกฝ่าย แค่ฟังบทสนทนาก็รู้ว่าตวาดด่าใครอยู่ ปลายสายจะเป็นใครไม่ได้นอกจากกวิน


มึงกล้าข่มขู่ผัวกูงี้ได้ไงวะ!

อนิลคิดพลางจ้องหน้าอีกฝ่ายที่มองตอบกลับมาอย่างไม่สะทกสะท้าน และเป็นกวีที่เอ่ยขึ้นมาก่อน


"พวกมึงนี่แม่งนอกจากจะผิดเพศแล้วยังสร้างความชิบหายให้คนอื่นไม่จบไม่สิ้น พวกตุ๊ดสารเลว"


คำพูดและสีหน้าของกวียามนี้ทำให้อนิลนึกถึงคำกล่าวที่เรียกเหล้าว่า 'น้ำเปลี่ยนนิสัย' พ่อเทพบุตรสุดหล่อที่จินตภัทรเคยแอบชื่นชมว่า 'ดูดีกว่าน้องชายมาก' ตอนนี้เมาเป็นหมาแถมเห่าหยาบๆคายๆ พูดเหยียดคนอื่นอย่างไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย


แต่ไม่ทันที่กวีจะเอ่ยปากพูดอะไรต่อ ขาเรียวของอนิลก็ยกขึ้นยันฝ่าเท้ากับอกอีกฝ่ายจนร่างหนาของกวีหงายหลังไปกองกับพื้น ถ้าให้เปรียบความโกรธของอนิลตอนนี้แล้วส่งที่เขาเกลียดที่สุดคือคำพูดเหยียดหยามน้องชายตัวเอง คำว่า "พวกมึง" ที่กวีพูดเมื่อครู่ไม่บอกก็รู้ว่าด่าทั้งเขาและกวิน


"ทำไม! แฟนกูไปสร้างความชิบหายให้มึงยังไง! ลูกก็เลี้ยงให้ บ้านก็ดูแลให้อย่างกับคนใช้ มึงไม่พอใจอะไรอีก!"


เสียงของอนิลที่ตวาดใส่พี่ชายแฟนทำเอาคนที่นอนกองกับพื้นหูดับไปชั่วขณะ สภาพของคนเมาที่นอนผะอืดผะอมอยู่กับพื้นดูน่าสมเพชจนอนิลอยากจะถมน้ำลายใส่ ขระที่ยืนจ้องหน้าอีกฝ่าย ข้อความจากจินตภัทรก็ส่งมาพร้อมกับรูปสภาพบ้านของกวินที่เละเทะไปหมด


Pepi : ตอนนี้แจ็คมาอยู่ที่ห้องเรา บีขับรถไปรับมาพร้อมหลานเมื่อกี้ พี่ฝนโดนซ้อมจนช้ำไปทั้งตัวตอนนี้ไปโรงพยาบาลกับแบม

Pepi : แกอยู่ไหนอะ?

Pepi : เห็นบีบอกว่าพี่กวีไล่แบมกับแจ็คออกจากบ้านด้วย สงสารน้ำหวานมากเลยร้องไห้ไม่หยุดเลยตอนถูกอุ้มแยกกับแจ็ค ตอนนี้แจ็คกลับไปเก็บของที่บ้านอยู่


ทันทีที่อ่านข้อความของเพื่อนทีแรกอนิลจะเดินออกมาจากห้องนั้นเพื่อไปหาคนรัก

ถ้าไม่ใช่เพราะคำพูดร้ายๆ ของกวีที่เอ่ยออกมาเสียก่อนที่ทำให้อนิลเปลี่ยนใจ...


"หึ เห็นอ้อนแอ้น ที่แท้ไอ้แจ็คมันคงเป็นฝ่ายหันก้นให้สินะ ถึงว่าตอนเด็กๆ แม่งโดนกูกระทืบถึงได้เอาแต่ร้องไห้เหมือนตุ๊ด"

เสียงแค่นหัวเราะอย่างหยายคายบั่นทอนขีดจำกัดของอนิลให้ย่างสามขุมเข้าไปหาอีกฝ่ายก่อนที่รองเท้าหนังราคาแพงปลายแหลมจะเตะอัดเข้าให้ที่ชายโครงอีกฝ่ายอีกรอบ มือเรียวจิกคอเสื้อคนเมาขึ้นมาอย่างไม่ปราณี


เขาว่ากันว่า ตุ๊ดเวลาโกรธก็คือผู้ชายดีๆ นี่เอง...


"มึงจะทำอะไร!" เสียงที่หวาดผวาของกวีดังขึ้นเมื่อรู้สึกตัวอีกทีตัวเองที่ถูกจับกดลงกับโซฟาในสภาพนอนคว่ำ แต่ทันทีที่ถามออกไปกลับไปคำตอบกลับมาเป็นฝ่ามือที่ตบศีรษะเขาอย่างรุนแรงจนหูอื้อ


"เกลียดตุ๊ดมากเหรอมึงอะ คำก็ตุ๊ดสองคำก็ตุ๊ด มึงลองเป็นเมียตุ๊ดสักรอบไหมเผื่อหายปากหมา"


อนิลเอ่ยเสียงในลำคอขณะที่จิกเส้นผมของอีกฝ่ายไว้เต็มกำมือและกดศีรษะของกวีเอาไว้ด้วยมือเดียวขณะที่อีกมือกระชากขอบกางเกงแสลกสีดำลง


"ไอ้สัดปล่อยกู!"


คนเมาพยายามจะยกมือขึ้นต่อยตีอีกฝ่าย แต่เพราะความโกรธที่อนิลมีมันทำให้เกิดเรี่ยวแรงมหาศาลที่ลงมือข่มเหงพี่ชายของแฟนโดยไม่ต้องหยุดคิดซ้ำ เสียงก่นด่าของกวีค่อยๆ เบาลงและเปลี่ยนเป็นเสียงร้องขอความเมตตาขณะที่ร่างกายถูกชำแลกเข้าไปจนเหมือนมันจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ความภาคภูมิใจในความเป็นลูกผู้ชายตลอดชีวิตที่มีถูกย่ำยีจนลมหายใจขาดห้วงและสะอื้นออกมาไม่ต่างจากเด็กผู้หญิง


ดวงตาของกวีที่มองเหม่อผ่านม่านน้ำตามองเห็นภาพของพิมพ์ที่อยู่ใต้ร่างชายแปลกหน้า เธอคงรู้สึกอยากตายไม่ต่างจากเขายามที่ถูกล่วงละเมิดทางเพศโดยไม่ได้เตรียมใจเอาไว้ก่อน เขาลงมือทำร้ายเธอเพียงเพราะเธอไม่เลือกเขา เพราะเธอไม่รักเขามากเท่าจอมพล ทั้งที่เขารักและหวงแหนพิมพ์มาตลอด ขณะที่ร่างกายเริ่มชินชากับความรู้สึกอันเลวร้ายที่อีกฝ่ายยังไม่หยุดมอบมันให้กับเขาราวกับการแก้แค้น วินาทีนั้นเองที่กวีมองเห็นภาพของหญิงสาวที่รักที่สุดในอยู่ในสภาพที่โดยข่มเหงน้ำตานองหน้าไม่ต่างกัน


ขอโทษนะพิมพ์...

พี่ขอโทษ



................




"ทนายโทรมาบอกว่าพี่กวีเขาถอนฟ้องไปแล้ว"

เสียงของกันนิชาบอกพี่ชายขณะที่นั่งลงข้างหลานสาวที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดท่าทางให้ตุ๊กตาหมูสีชมพูนั่งดื่มน้ำชา

มันเป็นเช้าที่สดใสราวกับเรื่องเมื่อคืนไม่เคยเกิดขึ้น...


กวีหายตัวไปทั้งคืน ขณะที่กวินได้ข้อความจากอนิลว่าเขาคุยกับกวีให้แล้วและไม่ต้องห่วง ทั้งที่เขาคาดเดาว่าคนอย่างกวีคงไม่มีทางยอมใครแต่ไม่รู้ทำไมสุดท้ายถึงถอนฟ้องและยอมให้สิทธิการเลี้ยงดูลูกกับฝนทิพย์ง่ายๆ


หลังจากที่น้องสาวบอกว่าพี่ชายคนโตยอมยกฟ้อง กวินก็ยังอยู่กับความสงสัยที่คาดเดาไม่ได้ว่าอนิลใช้วิธีไหนพูดกับพี่ชายเขาจนต้องโทรไปหา


(เอินเรียนรู้วิธีคุยมาจากแจ็คไง) เสียงของอนิลดูร่าเริงจนคนฟังอดอมยิ้มไม่ได้

"คุยยังไงละ?"

(อยากรู้ไปถามพี่ชายตัวเองสิ แค่นี้ก่อนนะ เอินต้องไปทำงานละ)

"แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหน?"

(ห้องไอ้ว่านดิ เมื่อคืนโคตรเมา พอคุยกับพี่ชายตัวเองเสร็จก็เมาเละเลย ฮ่าๆๆ)

"อืมๆ งั้นเดี๋ยวตอนเย็นแจ็คไปรับนะครับ"




................




มือเรียวกดวางสายก่อนจะมองไปที่เตียงที่มีร่างของคนที่ถูกล่าวถึงในบทสทนานอนจับไข้อยู่บนเตียง หลังจากที่รวมหัวกับเพื่อนลากกวีออกมาจากร้านและต้นว่านก็อาสาใช้ห้องตัวเองเป็น "ห้องขัง" ของกวีที่นอนหมดเรี่ยวหมดแรงและถูกปลุกอย่างโหดร้ายตั้งแต่เช้าเพื่อบังคับให้คุยกับทนายเพื่อถอนฟ้องฝนทิพย์


"เครื่องปริ้นท์กูแม่งแปดเปื้อนคาวโลกีย์เพราะมึงเนี่ยอีเอิน!"

เสียงของต้นว่านกะเทยร่างยักษ์ดังมาจากให้ห้องนั่งเล่น ขณะที่รูปแบล็คเมล์บึกใหญ่ถูกโปรยใส่คนที่นอนน้ำตาตกอยู่บนเตียงพร้อมคำพูดเรียบๆ ของอนิล

"จัดแจงย้ายตัวเองออกมาจากคอนโดซะ ถ้ายังเสนอหน้าไปอยู่ข้างห้องเพื่อนกูอีก ผัวคนต่อไปของมึงก็คงเป็นอีว่านละ"

ทั้งที่เป็นคำขู่ แต่เสียงกรี๊ดกร๊าดของต้นว่านกลับทำเอาอนิลเกือบหลุดขำ

"ว้าย อีเหี้ย กูไม่เลวเหมือนมึงนะอยากจะคร่อมใครก็คร่อม พี่หล่อเขากลัวมึงจะแย่แล้ว ขู่อยู่นั่นล่ะ"


มือหนาของกวีจิกลงบนหมอนหนุนขณะที่ซบใบหน้าที่เต็มไปด้วยความอับอายจนอยากจะหนีไปให้พ้นๆ เขาบาดเจ็บไปทั้งกายจนไม่มีแรงจะมานั่งด่าอีกฝ่าย ริมฝีปากหยักแตกจนอ้าปากไม่ได้เพราะโดนอนิลตบอย่างแรงตอนที่เขาพยายามร้องให้คนช่วย เขาประมาทร่างอรชรอ้อนแอ้นของอนิลมากเกินไป ผู้ชายหน้าสวยที่ดูบอบบางและมีจริตต่อหน้าแฟนหนุ่ม ใครจะคิดว่าจะมีเรียวแรงข่มเหงเขาจนรู้สึกเหมือนร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆ


ถ้าจะโทษใครเขาก็คงต้องโทษตัวเองก่อนเป็นอันดับแรกที่เสียใจจนเมามายไม่ได้สติ หลังจากที่น้องสาวบอกว่าเขาเป็นหมันกวีก็โทรไปหาแพทย์ที่ให้คำปรึกษาเขากับฝนทิพย์ตอนมีลูก กว่าจะยอมสารภาพว่าเจ้าของสเปิร์มที่ถูกเอาไปผสมเทียมคือน้องชายเขา กวีก็ข่มขู่จะเอาเรื่องจนถึงที่สุดเพราะเขาไม่ได้ยินยอมแต่เอกสารที่ฝนทิพย์เอาไปใช้ก่อนหน้านี้มีการปลอมลายเซ็นเขาทั้งหมด


ตอนนี้เขาไม่เหลือความภาคภูมิใจอะไรอีกต่อไปแล้ว..

หลังจากพบว่าตัวเองเป็นหมันก็ถูกแฟนของน้องชายข่มขืนอีก

เพียงแค่คิดน้ำตามันก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่







"มึง..มันไม่เกินไปเหรอวะ"

เสียงของต้นว่านเอ่ยขณะที่อนิลกำลังจะสวมรองเท้า สายตาของเพื่อนสนิทมองและกลืนน้ำลายลงคออย่างหวาดหวั่น

"เทียบกับที่มันเคยกระทืบผัวกูก็ถือว่าเจ๊ากัน" อนิลตอบหน้าตาเฉย

"พี่เขาเป็นผู้ชายแท้ๆ นะมึง เกิดเขาเครียดจนฆ่าตัวตายไปทำไง"


ใช่...มันไม่ใช่เรื่องตลกสักนิด ไม่เหมือนในนิยายที่ผู้ชายถูกข่มขืนแล้วจะมีใจให้พระเอก แถมนี่..อนิลก็ไม่ใช่พระเอกด้วย ดูจากสีปากกับอายไลเนอร์แล้วไม่น่าเชื่อว่าจะอนิลแทงกวีไม่ยั้งขนาดนั้ันได้ ถ้าผัวรู้คงสะพรึ่งไม่เบา

ริมฝีปากอิ่มเหยียดยิ้มก่อนจะปลายตามองไปทางห้องนอนของต้นว่านที่มี "นักโทษ"ของเขาถูกขังเอาไว้


"นั่นแหละที่ฉันอยากให้มันเป็น...รักกันมากก็ตายห่าไปด้วยกันให้หมด อีพิมพ์มันจะได้มีเพื่อนในนรก"






...........TBC..........


มันก็จะดาร์ก ดาร์ก หน่อย








 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,309 ความคิดเห็น

  1. #18253 prds_syp (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 19:23
    ฮื่อออ ตอนท้ายคือตลกมาก55555 พี่วีโดนตุ๊ดเสียบตูด
    #18,253
    0
  2. #18248 fangpakaporn (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 19:29
    FCอนิลค๊าาาาาา เอาใจไปเลยคุณเธอออออ
    #18,248
    0
  3. #18221 SnowwhiteZilla (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 19:25
    น้องเอินนนนนน
    #18,221
    0
  4. #18179 Defnan (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 01:26
    อึ้งจริง เอินแรงควายมาก ขมเหงผู้ชาย หูยยย. แล้วถ้าแจ๊ครู้เข้าจะบ้านแตกมั้ยง่ะ กลัววว
    #18,179
    0
  5. #17724 ~AnNiE~ (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:22
    เอินลู๊กกกกกก พีคในพีคค่า

    กวีนี่คงไม่หยุดง่ายๆ หลังชนฝาแล้ว
    แต่ก้อนั่นแหละ แทบจะทุกความวุ่นวายในเรื่องนี้
    มีกวีเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง กรรมสนองแล้ว
    #17,724
    0
  6. #17681 Cake__Cake (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:26
    นี่ชอบเอินตั้งแต่ 2209 ละ ในUpside down ก็ยังชอบเอินอ่ะ


    #17,681
    0
  7. #17592 jan05199 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:34
    สงสารแจ็คทำมั้ยมีพี่ชายแบบนี้กวีตามเอาคืนแน่เลยคงไม่ยอมง่ายๆ ส่วนน้องเอินตัวเล็กของคุมแม่หนูโหดเกินไปแล้วลูกแจ็ครู้จะซ็อกมากมั้ย
    #17,592
    0
  8. #17382 Devill's Cartoon (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:20
    หู้ยยยยยยยย อนิลแซ่บเว่อร์
    #17,382
    0
  9. #17317 DefjeffAum (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 23:45
    กรี๊ดด อนิลทำงี้ทำไมมม จะบ้าตายแล่ววววว แจ็ครู้จะเปงไงอะ ฮืออออๆๆๆๆ
    #17,317
    0
  10. #17314 Rushy Isilrá (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 22:33
    เลิศศศค่ะอนิล แค้นสุดไรสุด
    #17,314
    0
  11. #17311 jjyoung72 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 01:23
    กวินให้สเปิร์มแฟนพี่ชาย เอินก็ให้สเปิร์มพี่ชายแฟนมันก็เจ๊าๆกันไป
    #17,311
    0
  12. #17299 MiMaNoNo (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 08:51
    อนิลในร่างผลัวว อยากสงสารกวีแต่ก็สงสารไม่ลง ความภูมิใจในตัวเองหายหมดแล้วมั้ง ถ้าแจ็ครู้จะเป็นไงอ่ะ พีคมากเด้อตอนนี้
    #17,299
    0
  13. #17257 aritnaP_ (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 25 มกราคม 2561 / 16:11
    อหอนิลลลลลลล โอ้ก้อดด เอินนน อย่างพีค
    #17,257
    0
  14. #17255 pailinkamlue11 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 20:41
    ขอให้กวินอย่ารู้เลย เสียวจริงๆ ขอให้ทุกคนสู้ๆ
    #17,255
    0
  15. #17254 SOMRUETAI87 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 13:03
    พีคสุดก็อนิลข่มขืนกวีนี่แหละ แต่สำหรับสิ่งที่กวีทำมันก็สมควรแล้ว
    #17,254
    0
  16. #17252 sweetzz (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 00:41
    พีคเอินมากเด้อ แต่ก็สงสารกวีนะที่โดนข่มขืน
    #17,252
    0
  17. #17251 FMBN9394_ (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 23:23
    ตื่นเต้นตอนช่วงที่เอินไปที่ร้านแจ๊คมากๆ เพราะกลัวไปหมดกลัวว่าเอินจะโดนทำอะไรไหม ส่วนแจ๊คจะโดนซ้อมรึเปล่า แต่สุดท้ายกวีดันโดนสะเอง หึหึ สมแล้วเด้อ เอาแต่ด่าแต่ว่าคนอื่น พูดอะไรที่มันสร้างสรรค์หน่อยไม่ได้หรอ แล้วนั่นน้องชายตัวเองอ่ะ โกรธแค่ไหนทำไมถึงจำเป็นต้องซ้อมน้องที่ยังเด็กขนาดนั้น ต้องเลวแค่ไหนถึงจะทำแบบนั้นได้อ่ะ คิดเหมือนเอินตอนนี้เลยว่าถือว่าเจ๊ากัน ตอนนี้สงสารก็แต่น้ำหวาน แต่ยังไงแจ๊คก็สามารถดูแลได้อยู่แล้วล่ะนะ หมดห่วงงงง
    #17,251
    0
  18. #17249 shierichi (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 20:14
    ยัยเอิน.......โคตรพีค แบบพีคโคตรๆ คิดไม่ถึงอ่ะว่ายัยเอินคนดีคนงามจะทำแบบนี้ เชื่อว่ากวินรู้ก็สะพรึงหน่อยๆแน่ ขนาดคนอ่านอย่างเรายังสะพรึงในความ....อื้อ ละไว้แล้วกันเนอะ แต่เอาจริงๆพี่กวีนี่โคตรเหยียดอ่ะ คำก็ตุ๊ด สองคำก็ตุ๊ด เป็นไงอ่ะ ตุ๊ดเด็ดป้ะคะ?
    #17,249
    0
  19. #17248 Yunau (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 20:02
    อนิลลูกกกกกกแทงไม่ยั้งเลยสินะ จะบอกว่าสงสารหรือสะใจกวีก็พูดไม่เต็มปากเอาเป็นกรรมใดใครก่อละกันนะ
    #17,248
    0
  20. #17247 Warabiw (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 19:00
    โอมายก๊อดดดดด มันยอดมากกก น้องเอินล้ำมาก สุดๆไปเลย พีคในพีค พีคได้อีก พีคสุดๆ // พี่กวีต่อจากนี้ก็คิดใหม่ทำใหม่ได้แล้วนะ อย่าคิดสั้นด้วย มันจะเป็นบาปไปอีก // ต่อจากนี้ถ้ารับรู้ความจริงของกันและกันจะเป็นอย่างไรต่อน้าาาา รอติดตามนะ สนุก ครบรสไปเลยยย
    #17,247
    0
  21. #17246 Amber Aunyamanee (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 15:43
    เอินนน ทำไมโหดร้ายไรขนาดนี้ ฮืออกลัวแล้วว
    #17,246
    0
  22. #17245 nookcin (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 15:15
    น้องเอินนนนนนนนนนนนนนนลูกกกกกกกกกกกกกก 55555555555555555555 ยอมแล้ว สวย เด็ด และเผ็ชมาก ถ้าเป็นกวินก็คงจะสะพรึงหน่อยๆ แหละนะ ( . .) แต่ตอนนี้เป็นแค่คนอ่าน ขอสะใจก่อนนะคะ 55555555555

    แต่หลังจากที่รู้ว่าน้ำหวานเป็นลูกใครจะเป็นยังไงนะ...ดูจากความมั่นใจว่ากวินคงไม่ทำอะไรผิด แน่ๆ แล้วก็แอบห่วงอยู่

    แล้วพี่หล่อนี่คงไม่กลับมาออกฤทธิ์อีกแล้วหรอกนะ เหมือนจะดูง่ายไปที่ยอม แต่โดนตุ๊ดข่มขืนแบบนี้มัน... คำก็ตุ๊ด สองคำก็ตุ๊ด แต่ตบตีผู้หญิง ด่าทอ เหยียดเพศนี่ก็ไม่น่าใช่นิสัยสุภาพบุรุษดีๆ สักคนเลยนา ความจริงก็น่าสงสาร ทั้งเรื่องที่เพิ่งรู้ว่าตัวเองเป็นหมัน และโดนเอินข่มขืน แต่พอนึกถึงเรื่องแย่ๆ ก็สมควรแล้วล่ะ ต่อให้เอินไม่ทำแบบนั้น พูดโน้มน้าวจนปากเปียก ก็คงมีแต่เถียงไม่รู้จบ สาดคำแย่ๆ ออกมาแค่นั้นเอง
    #17,245
    0
  23. #17244 Chansmile11 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 13:16
    ช็อก เอินนนนนน ทำไมรุนแรงงี้
    #17,244
    0
  24. #17243 TkKwangtk6 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 12:51
    ลูกสาวคนสวยของคุณแม่ น้องเอินลูกกก!!!
    #17,243
    0
  25. #17242 idk_pkw (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 12:20
    อมกกกก น้องเอินนนน!!! รุนแรงมาก5555
    #17,242
    0