[GOT7-FIC] Bad Neighbours & Upside Down #2209Bnior #2209UpsideDown

ตอนที่ 102 : EP.38 Date or Dead

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,446
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    17 ม.ค. 61

Upside Down


#2209UpsideDown
โลกของผม โลกของคุณ โลกของเรา ที่ไม่มีอะไรเหมือนเดิม




Welcome To The Upside Down

EP.38



อยากให้รู้ ฉันยังไม่เปลี่ยนไป ยังรักเพียงเธอยังคิดถึงกันเสมอ
อยากให้รู้ ฉันยังไม่เปลี่ยนไป ยังรักเพียงเธอยังคิดถึงกันเสมอ
ค่ำคืนนี้ ...แม้ไม่อาจได้พบได้เจอะเจอ ให้รู้ไว้ว่าฉันยังคงเดิม
ความรักจากใจฉัน ยังเหมือนพระจันทร์ดวงนั้นที่ยังเต็มดวง
ค่ำคืนนี้ แม้ไม่อาจได้พบเธอ แม้ไม่มีเธอแม้ไม่มีเธอข้างกาย
ให้เธอรู้...ฉันยังไม่เปลี่ยนไป

ความรักจากใจฉัน
ยังเหมือนดวงจันทร์ ที่ไม่เคยเปลี่ยนไป





Jeen's Part



มันมักจะมีเพลงบางเพลงที่ไม่ว่าฟังเมื่อไหร่ก็เหมือนกับได้กลับไปสู่ช่วงเวลาใด ช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต

บางเพลงมาพร้อมกับประสบการณ์ชีวิตที่จดจำไปจนวันตาย

บางเพลงมาพร้อมคนบางคนที่เราอาจจะจดจำไปชั่วชีวิต


จันทร์ยังเต็มดวง ของ Bodyslam บีบอกผมว่าเขาฟังเพลงนี้แล้วนึกถึงผม...

เขาบอกว่ามันเป็นเพลงของผมมาเนิ่นนานแล้ว เพราะเขาคิดถึงผม

เขาบอกว่ามันเป็นช่วงเวลาที่เขาเอาแต่จินตนาการว่าผมมีแฟนเป็นเด็กวิศวะจุฬาหน้าตาดี ผมจะมีชีวิตยังไง มันดีไหม? ผู้ชายคนนั้นช่างโชคดีเพียงเพราะเขาชนะบีไปเพียงก้าวเดียว...


เรานั่งเสียบหูฟังกันอยู่ในคาเฟ่เก่าๆ ที่ขายนมกับขนมให้เด็กๆ ที่มาเรียนพิเศษและมาเที่ยวสยาม ผมจำไม่ได้ว่าตอนเด็กๆ ตรงนี้เป็นร้านอะไร หรือว่าร้านนี้อาจจะไม่เคยเปลี่ยนไปเลยก็ได้ บีไปหาเครื่องเล่นซีดีโซนี่วอล์คแมนมาจากไหนไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ อายุมันคงมากกว่า 10 ปี เพราะดูจากสีและรุ่นแล้วเหมือนผมจะเคยเห็นเพื่อนๆ ใช้กันตอนมัธยม


ซีดีของ "เรา" เล่นเพลงที่เราต่างเคยฟัง เขาอยู่ในชุดพละสีเขียวที่ดูเข้ากับผู้ชายอายุ 25 ย่าง 26 ได้อย่างน่าประหลาด วันนี้บีลงทุนใส่แว่นกรอบหนาที่เขาบอกว่า "ดูโง่ๆ" และไม่น่ารักเหมือนที่ผมใส่ เขาสามารถแปลงร่างเป็นเด็กมัธยมตัวโตๆ โดยไม่มีสังเกตุเลยแม้แต่น้อย ทั้งที่ผมกังวลว่าหน้าตาเป็นที่จดจำของผู้คนเพราะเขาเป็นคนดัง แต่เปล่า เมื่อเราทั้งคู่อยู่ในชุดนักเรียนมันต่างไป ...


เพราะสิ่งที่น่าขบขันมากกว่ากลัวแฟนคลับจำได้ก็คือสารวัตรนักเรียน...

พวกเขาเดินเข้ามาทักเราสองสามครั้ง แต่แน่นอนว่าเราทั้งคู่รอดเพราะบัตรประชาชนที่ตราหน้าว่าแก่พอจะเป็นพ่อสารวัตรนักเรียนพวกนั้นได้ พวกเขาสับสนเล็กน้อยเมื่อเห็นชื่อจริงของบี แต่โชคดีที่คนส่วนมากไม่ค่อยรู้จัก "นายจอมพล" แต่รู้จักบีเดฟโซล


"ถ้าตอนนั้นบีขอเบอร์จีนไว้ก่อนก็ดี.."

เขาพึมพำออกมาขณะที่เอนศีรษะหนุนแขนตัวเองและเอียงคอมองผม ผมยิ้มตอบและส่ายหน้า เพราะมันเป็นไปไม่ได้หรอก ตอนนั้นผมอาจจะไม่ให้เบอร์เขาก็ได้ เพราะผมไม่รู้ว่ารุ่นพี่หน้าตาโฉดๆ ที่ยืนกางร่มให้นั่นเป็นคนแบบไหน สมัยนั้นมีคนเข้ามาจีบผมทีเล่นทีจริงมากมาย แน่นอนว่าผมก็ไม่ได้ให้เบอร์ใครง่ายๆ สำหรับพี่เบญมันต่างไป เขาเข้ามาในฐานะพี่ที่มองหารุ่นน้องที่จะเข้าไปเรียนในสถาบันเดียวกัน เขารู้ว่าผมจะสอบตรงเข้าจุฬา และเขามีภาษีดีกว่าบีเพราะเขาเป็นหนุ่มวิศวะจุฬาหน้าตาดี


"มันผ่านไปแล้ว..จะรู้ได้ไงว่าตอนนั้นเราจะรักกันมากเหมือนตอนนี้ บีอาจจะไม่ได้รักจีนเหมือนตอนนี้ก็ได้ เราทั้งคู่ยังเด็กมาก.."

ผมบอกเขาและยกมือขึ้นเท้าศีรษะกับโต๊ะ มองสายตาที่เจ็บปวดของเขา


แน่นอนว่าผมทำให้แผน "หื่น" ของเขาผิดโผไปหมด เพียงเพราะประโยคสั้นๆ ประโยคเดียวของผมเมื่อเรานั่งรถแท็กซี่มาถึงใจกลางสยามสแควร์


"ดีใจจัง ที่ได้กลับมายืนด้วยกันกับบีที่นี่อีก.."

เขาจับมือผมแน่น ขอบตารื้นไปด้วยน้ำตา เขาเองก็เจ็บปวดไม่น้อยที่ตอนนั้นเราพรากจากกันไป

เกือบ 10 ปีที่ทั้งผมและเขาต่างได้เจอกับประสบการณ์ชีวิตจากคนรักที่ทำให้เราต่างมีบาดแผลในใจจนกระทั่งตอนนี้

แน่นอนว่าเมื่อกลับมาเจอกัน ผมอยากร้องไห้ที่เขาคือรักแรกของผม และผมคือรักแรกของเขา


เกือบ10 ปีที่ผ่านมาเรามัวแต่ไปทำบ้าอะไรอยู่? ผมถามตัวเองในวันหนึ่งขณะที่มองแฟนหนุ่มของผมนอนหลับสนิทอยู่ข้างกาย บีไม่เคยรู้เลยว่าผมร้องไห้ทุกคืน... ร้องไห้ให้กับเวลาที่เสียไปเหล่านั้น ผมคิดว่ามันคงดีถ้าเราคบกันตั้งแต่ตอนนั้น


"อยากอยู่แบบนี้ไปทั้งวันเลย"

บีพูดกับผมขณะที่เขาเอื้อมมือข้างหนึ่งมาแตะที่แก้มผม เราเอาแต่นั่งสบตาและมองหน้ากันอยู่ในร้านขายนมที่มีวัวตัวโตเป็นสัญลักษณ์ของร้านที่ใครๆ ก็รู้จัก โต๊ะที่เราเลื้อยกันอยู่นี่มันก็ไม่ได้สะอาดเลย แถมมีแก้วนมเย็นที่ละลายอยู่ข้างกันผมกับบีแค่จิบเล็กน้อยเพราะมันเป็นวิถีของเด็กมัธยมที่เรามีเงินจำกัดในการมาเดท เราจ่ายเงินซื้อนมเย็นวางที่โต๊ะเป็นค่าแอร์และสถานที่นั่งจีบกัน...


"ไปดูหนังกันไหม"

บีพูดหลังจากที่เรานั่งแช่อยู่ในร้านนมหลายชั่วโมง เราไม่ได้คุยอะไรกันเยอะ เพราะเอาแต่มองหน้ากันและยิ้มเวลาที่นั่งฟังเพลงแล้วบีก็ร้องคลอไปกับเพลงเก่าๆ ที่เขาฟังมามากกว่าร้อยพันครั้งในชีวิต ผมชอบเสียงของเขา เสียงที่ไม่ได้ทุ้มและนุ่มเหมือนพี่โย่งอาร์มแชร์นักร้องคนโปรดของผม มันเป็นเสียงแปร่งๆ ที่ออกโทนแหลมเล็กน้อย แต่มันเป็นเสียงที่เพราะและหวานมากสำหรับผม ยามที่เขาร้องเพลงเบาๆ และจับมือผมเอาไว้ เหมือนกับคำสารภาพรักที่เขาเอ่ยมันออกมาผ่านเสียงเพลง


เขาปล่อยให้ผมนั่งกดโทรศัพท์มือถือเชครอบหนังขณะที่เขาร้องเพลงเบาๆ และจับมือของผมเอาไว้ แรกๆ ผมอายพนักงานที่เหลือบมองมาทางเรา ในสายตาพวกเขาเราเป็นแค่เด็กมัธยมที่มีทรงผมผิดระเบียบสองคน พนักงานสาวในร้านเดินผ่านเราแล้วหัวเราะคิกคัก แต่บีบอกผมว่าไม่ต้องสนใจ แล้วพอผมกลับมาสบตาเขา ผมก็ไม่สนใจพนักงานพวกนั้นอีก เพราะสายตาของผมมีไว้มองบีคนเดียว


"เธอ.. ขอให้เธอจำเอาไว้... จากนี้ทุกลมหายใจ มีแค่เธอแค่เธอเท่านั้น

ฉันขอให้เธอได้รู้ ว่าชีวิตที่ฉันเหลืออยู่ จงมั่นใจฉันจะให้เธอ...."


ผมเหลือบมองหน้าบีขณะที่กำลังอ่านเรื่องย่อหนังที่ผมสนใจ เขาร้องท่อนฮุคเพลง 'ชีวิตฉันที่เหลืออยู่' ของ Bodyslam อย่างตั้งใจเน้นประโยคนั้นก่อนจะดึงมือผมไปแนบแก้มตัวเอง มีเสียงกรี๊ดเบาๆ จากพนักงานที่ชะเง้อมองเราสองคนจากเค้าน์เตอร์ ผมคิดว่าเราควรเปลี่ยนสถานที่เดทกันได้แล้ว...


มันอาจจะไม่ใช่ความโรแมนติกในแบบที่คนสมัยนี้จะเข้าใจ ทั้งผมและบีราวกับยืนอยู่ในยุคสมัยของพวกเรา เราอยู่คนละมุมของร้านการ์ตูนที่ยังหลงเหลืออยู่ในแถบสยามสแควร์ มันเริ่มหายากแม้แต่ร้านหนังสือที่ผมเคยเข้าประจำก็หายไป บีซื้อการ์ตูนสองสามเล่มพร้อมบอกผมว่า "ทำไมมันเล่มละ 85 แล้ววะ" เพราะพวกเราเคยซื้อการ์ตูนอ่านกันตั้งแต่เล่มละ 35-45 บาท แต่ตอนนี้ทุกอย่างแพงไปหมด ผมเข้าใจดีเพราะผมเองก็เป็นนักเขียน และหนังสือนิยายของผมก็ราคาแพงขึ้นในทุกๆ ปี


ผมชอบอ่านนิยายเป็นเล่มๆ ตั้งแต่เด็กแต่ไม่ได้หมายความว่าผมไม่อ่านการ์ตูน เพียงแต่การ์ตูนที่ผมอ่านมันเป็นการ์ตูนในหมวดผู้หญิงทั้งๆ ที่มันก็ไม่ได้ระบุเพศเอาไว้... ผมชอบอ่านงานของอาจารย์ เคย์โกะ ซึเอโนบุ เจ้าของการ์ตูนเรื่อง Life ที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับสังคมของเด็กมัธยมที่โดนกลั่นแกล้ง มันอาจจะเป็นเรื่องของเด็กผุ้หญิงแต่ผมอ่านแล้วอึดอัดจนร้องไห้ ผมติดตามผลงานของอาจารย์มาเรื่อยๆ และกวาดตามองหาการ์ตูนเรื่องใหม่ๆ ของอาจารย์ทุกครั้งที่มีโอกาส



"การ์ตูนเก่าๆ ที่บ้าน แม่เอาไปชั่งกิโลขายหมดแล้วตอนย้ายบ้าน บีมีวันพีชทุกเล่มเลย..."

เขาเหมือนเด็กผู้ชายธรรมดาๆ ทั่วๆ ไปที่กำลังนั่งบ่นคนในครอบครัว ที่ไม่ได้ให้ความสำคัญอะไรกับสิ่งที่เรียกว่าหนังสือการ์ตูน ผมอมยิ้มและไม่ได้พูดอะไรต่อ เพราะครอบครัวผมทุกคนเป็นอาจารย์ เป็นครอบครัวครูที่ไม่ได้บังคับให้ลูกอ่านแต่หนังสือเรียน อย่างคุณยายผม แต่เป็นครูที่ติดนิยายของคุณทมยันตรี และมีนิยายที่แกชอบอ่านทุกเล่ม ที่บ้านเราจะมีชั้นหนังสือของตัวเองคนละตู้ ผมคิดว่าผมโชคดีที่แม่เองก็ช่วยผมเก็บหนังสือการ์ตูนเอาไว้จนป่านนี้และแม่จะถามเสมอว่ามีเล่มไหนบริจาคได้ไหม ผมก็จะบอกชื่อเรื่องแม่ไปแล้วแม่ก็จะจัดการเอาไปบริจาคให้เอง


"เลือกที่นั่งไกลๆ หน่อยดิ..เผื่อช่วงไหนหนังน่าเบื่อจะได้ทำอย่างอื่น"

บีบอกขณะที่เรากำลังยืนจิ้มซื้อตั๋วหนังกับอยู่ที่เครื่องซื้อตั๋วอัตโนมัติ ผมชอบที่มีตู้แบบนี้ไม่งั้นผมคงอายมากถ้าเขาพูดแบบนี้ต่อหน้าพนักงานขายตั๋ว คำพูดที่บ่งบอกถึง "ภารกิจ" ที่เขาคงเตรียมตัวมาเป็นอย่างเพื่อเผด็จศึกผมในชุดนักเรียนให้ได้ ไม่บอกก็รู้ว่าเขามองผมตอนนี้แล้วคิดอะไร ทุกสัมผัสที่เขาแตะต้องเนื้อตัวของผมมันบอก สองครั้งที่เราเดินเข้าห้องน้ำแล้วบีแกล้งผลักประตูห้องที่ผมเข้าแล้วเบียดตัวเข้ามาจูบผม เราจูบกันในที่สาธารณะครั้งแรกและผมอายเกินกว่าจะปล่อยให้มันเกินเลย แม้ว่าบีจะบอกกับผมว่า "ไม่เป็นไรหรอกน่า" แต่ผมไม่มีทางถอดกางเกงนักเรียนแล้วปล่อยให้เขาทำตามใจชอบอยู่แล้ว มันไม่ถูกต้อง


ขณะที่ผมกำลังคิดหาวิธีเลี่ยงเมื่อสุดท้ายเราจบการเลือกที่นั่งดูหนังของเราด้วยที่นั่งฮันนีมูนซีทที่ยกที่วางแขนขึ้นได้ในแถวK ที่ห่างจากผู้คนอย่างจงใจและต้องเงยหน้าดูหนังจนคอเคล็ดเพราะมันอยู่เกือบหน้าสุด ผมว่ามันเสี่ยงเกินไปกับความคิดแผลงๆ ของบีที่บอกว่าเราไม่จำเป็นต้อง "ทำ" แบบเต็มรูปแบบ แต่ขณะที่พูดอยู่เขาจ้องริมฝีปากผมแล้วยิ้มกริ่มออกมาอย่างไม่ปิดบัง ผมก็เริ่มหน้าร้อนและไม่อยากสบตาเขา ผมจินตนาการออกว่าเขาอยากให้ผมใช้ปาก "ทำ" อะไร...


เราทั้งคู่ยืนอยู่หน้าโรงหนัง ขณะที่โรงหนังรอบเช้ามีคนดูทยอยเดินออกมา ผมเหลือบเห็นว่ามันมีประชุมสัมมนาอะไรสักอย่างที่ไม่ได้ให้คนไปดูหนัง แต่ใช้โรงหนังเป็นที่สัมมนา ผมเคยมีงานแจกลานเซ็นและพบกับแฟนนิยายในโรงหนังเล็กๆ เหมือนกัน เราก็แค่ใช้พื้นที่ในโรงหนัง และมีเวทีเล็กๆ ที่เอาไว้วางโต๊ะเก้าอี้สำหรับเจ้าหน้าที่ ส่วนคนที่เข้างานก็นั่งตามที่นั่งสโลปในโรงหนัง


เราสองคนเดินไปซื้อน้ำและป๊อปคอร์นกล่องเล็กๆ ที่ผมอยากกิน แต่บีไม่เห็นด้วยเพราะเขายืนยันว่าผมควรกินอย่างอื่น(ของเขา)มากกว่าป๊อปคอร์น ผมถอนใจและอายจนอยากจะวิ่งหนีแต่เขาก็ลากผมมาโอบเอวเหมือนเดิมราวกับรู้ว่าผมอยากหนีเขา


ขณะที่ผมงอแงใส่แฟนหนุ่มในชุดพละโรงเรียนมัธยม ท่ามกลางสายตาของคนที่มองเราด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย บางคนมองแล้วขมวดคิ้วไม่ชอบใจ บางคนมองแล้วยิ้มเขินตาม เพราะท่าทางของเราสองที่แสดงออกความรักประเจิดประเจ้อ สายตาของผมที่มองหน้าบีอยู่เบือนหนีสายตาเจ้าชู้ของเขาก่อนจะเหลือบไปเห็นใครบางคนที่ทำเอาผมหัวใจเต้นแรงจนเหมือนจะเป็นลมไปเสียตรงนั้น และทันทีที่ชายวัยกลางคนคนนั้นเดินเข้ามาหาผม พร้อมกับเสียงที่เอ่ยทัก ผมรีบดึงมือของตัวเองออกจากมือของบี และเขาหันมามองผมอย่างตกใจ เสียงกล่องป๊อปคอร์นหล่นและกระจายบนพื้น


ผมยืนกลั้นหายใจ...

มองหน้าพ่อเหมือนถูกจับได้ว่าโดดเรียน



"น้องจีน? มาหย่ะอะหยังเนี่ย ละหยังมาแต่งตัวจะอี๊"

(น้องจีน? มาทำอะไรเนี่ย แล้วทำไมแต่งตัวแบบนี้)



 

มันทำให้ผมรู้ว่า...ต่อให้เราปลอมตัวเป็นเด็กมัธยมในวัย24 ปี

พ่อแม่เราก็ยังจำเราได้ เพราะเรายังคงเป็นเด็กในสายตาพวกท่านเสมอ....







...........TBC..........


ชิหายแล้ว!








 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18,309 ความคิดเห็น

  1. #18243 Keiharu_jbjy (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 20:27
    หลังจากผ่านเรื่องดราม่ามา อิพี่บีก็หื่นเลย แต่กำลังจะโดนดับฝันรึเปล่า 555555
    #18,243
    0
  2. #18225 Jolly bunny (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 12:57
    55555555 พ่อเจอพี่บีเดฟแล้วว
    #18,225
    0
  3. #18182 Cartoonpbct (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 13:54
    กรี้ดดด เจอพ่อ
    #18,182
    0
  4. #18178 Defnan (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 06:38
    ตอนนี้ขำอ่ะ ขำความหื่นของพี่บี แถมยังโป๊ะเจอพ่ออีก 55555
    #18,178
    0
  5. #17853 super_man (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:53
    ถามพ่อกลับไปเลยแล้วพ่อมาทำไม ส่วนจีนมาเดทกับสามี
    สงสัยบีคงอดแล้ว ไปต่อที่บ้านนะ 555555555
    #17,853
    0
  6. #17589 jan05199 (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:00
    แผนที่วางไว้ว่าจะได้กินน้องจีนคงจะไม่ได้กินแล้วมั่งพี่บี
    #17,589
    0
  7. #17169 จ่านั้งงงง (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 13:54
    โง้ยย ตลกอ่า น้องจีนโดนจับได้ ส่วนพี่ยีก็แห้วในตอนนี้ เอาใจช่วยไรท์นะคะ
    #17,169
    0
  8. #17165 Little-Chick (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 09:35
    คุณพ่อ555555555
    #17,165
    0
  9. #17150 pailinkamlue11 (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 09:13
    5555555555555555 โอ้ยยยยย ลูกสาว(?)โดนพ่อตามกลับบ้านแน่
    #17,150
    0
  10. #17142 RapeeO_o (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 22:53
    ตายยยยยแล้ววววววน้องจีน หนีเรียนจนถูกผู้จับได้ แล้วอย่างนี้แฟนน้องจีนจิอดมั้ยคะ ถถถถถถถถถถถ
    #17,142
    0
  11. #17095 FMBN9394_ (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 23:02
    ชิหายแล้วขนานแท้ค่าาาา55555555555 แผนที่บีวางไว้ล่มไม่เป็นท่าแล้ววว แต่ก็เข้าทางจีนเขาสินะที่ไม่ต้องทำไรแบบนั้น5555555 แล้วพ่อแม่น้องจีนมาทำยัยเนี่ยยยยย
    #17,095
    0
  12. #17094 h13unzonly (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 19:30
    โถ่วววว แผนของพี่บีเค้าจะสำเร็จใช่มั้ยคะคุณพ่อออออออ
    #17,094
    0
  13. #17093 LaDiesGem (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 01:09
    อ่าวๆืแล้วน้องจีนจะได้กินมั้ยเนี่ยพ่อมา
    #17,093
    0
  14. #17092 Warabiw (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 22:07
    น้องจีน ขะไจ๋ปิ๊กบ้านเลยลูกกก โดนอิป้อด่าแน่ๆ55555 // อ้ายบี เสียใจตวยเน้อ บ่ได้กิ๋นลูกบ่าวเปิ้นแล้วว5555 //คิดถึงเน้อไรท์ เป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ //อ่านไปพร้อมกับเปิดเพลย์ลิสต์เพลงพี่ตูน นี้ได้อารมณ์จริงๆ
    #17,092
    0
  15. #17091 MiMaNoNo (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 21:57
    หมดกันแผนของบี 555555 เจอพ่อตาซะงั้นน อุตส่าห์วางแผนมาอย่างดี หมดกันพ่อพระเอก จีนรอดแล้วลูกกก
    #17,091
    0
  16. #17090 Mnr-mm (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 21:34
    5555555555เจอพ่อตาแล้วววววพี่บีเดฟโซ
    #17,090
    0
  17. #17088 Park-Nadia (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 18:28
    เรื่องนี้คุณเดฟเขายังไม่ได้เจอพ่อตานิ555555555 จะรอดหรือจะโดนเหมือนจอมพลครั้งที่แล้วกัน วงวารพี่เค้า555555
    #17,088
    0
  18. #17087 JJ.Camella (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 17:15
    ลูกเขยป๊ะพ่อตาโดยบังเอิญ 555 บี เดฟโซลนางอยู่สายหื่นจริงๆ
    #17,087
    0
  19. #17083 น้องคยอม (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 06:41
    ชิบหายของจริง 555555555555555 รู้สึกว่าพี่บีจะนกนะคะ คงไม่มีโอกาสกินน้องจีนในชุดนักเรียนแน่ๆ
    #17,083
    0
  20. #17082 PiiProud (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 04:57
    พ่อตากับลูกเขย ลุ้นๆ
    #17,082
    0
  21. #17081 Once in the blue moon (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 04:54
    อ้าว เฮ้ย วิมานล่มเลยบีเอ๊ยยยยย
    #17,081
    0
  22. #17080 nong'aum jibi (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 01:52
    ก็ลุ้นไปเถ้อะะนึกว่าเจอพี่เบญ55555555555555555555 โอ้ยยยยยทแล้วบีทำไมต้องหื่นขนาดเน้ เขินนนน
    #17,080
    0
  23. #17079 nook_sunny24 (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 01:39
    55555555555555555 เดี๋ยววววขอขำก่อนเบิ๊ดกันอดแท้ๆวานนี้อดแท้ๆบีเอ๊ย นอกจากจะอดกินน้องจีนแล้วยังจะมาเจอพ่อตาอีก55555555555 โอ๊ยยยตลกเข้าใจอารมณ์แบบพ่อจับได้ว่าหนีเรียนมันมีความตื่นกลัวโดยอัตโนมัติ55555555555 คุณพ่อจะตีน้องก็ได้น้าาาแต่ตีคนชุดพละก่อนเลยหมั่นไส้หื่นหาเรื่องลวนลามคิดเรื่อง18+กับน้องจีนตลอดเวลา หึหึ น้องจีนถ้าพ่อดุมากโทรฟ้องยายโลดยายใหญ่555555 ตอนนี้หว๊านหวานเขินมากๆฮื่อออเดทที่ไม่มีอะไรมากแต่มีความสุขโคตรๆ อิจฉาาาาา
    #17,079
    0
  24. #17078 Nobody's Perfect (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 01:36
    พ่อมาแล้ว ของแท้
    #17,078
    0
  25. #17077 xx_x_ (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 01:01
    5555555สมน้ำหน้านังเบบี๋ แผนชั่วจะให้น้องจีนกินไส้กรอกแกในโรงพังค่ะ เจอพ่อตาแล้วค่าาาาา
    #17,077
    0