นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

[FIC_GOT7]WRITER & ACTOR #นิยายรัก365วันBN

โดย LilyHZT

ผมเป็นนักเขียนนิยายแนวอาชญากรรมที่โดนยุบแผนกเพราะนิยายขายไม่ดี แถมยอดขายแพ้นิยายวายไร้สาระที่คนอ่านเป็นแสนๆ ทางเลือกสุดท้ายของผมคือการผันตัวไปเขียนนิยายโรแมนติก ทั้งๆที่ในชีวิตไม่เคยรักใครมาก่อน...

ยอดวิวรวม

497

ยอดวิวเดือนนี้

7

ยอดวิวรวม


497

ความคิดเห็น


25

คนติดตาม


60
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 2 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  13 ม.ค. 63 / 23:23 น.
นิยาย [FIC_GOT7]WRITER & ACTOR #ѡ365ѹBN

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



Bom บอม

นักเขียนไส้แห้ง อายุ 34 ปี
ที่กำลังจะตกงานเพราะแผนกนิยายอาชญากรรมกำลังถูกปิดตัวลง
ทางรอดเดียวของเขาคือการย้ายไปเขียนนิยายแนวรักโรแมนติกที่กำลังนิยมในขณะที่นี้
แต่ปัญหาคือ บอมไม่เคยมีแฟน บอมไม่เคยมีความรัก










Bay เบย์

นักแสดงหนุ่มปริศนาของบริษัท รีเลชั่นชิป จำกัด
บริษัทที่รับจัดหาความสัมพันธ์สมมติทุกรูปแบบ
บทบาทล่าสุดที่เบย์ได้รับ คือ บทแฟนหนุ่มของนักเขียนสมองตีบ
ที่ไม่เคยมีความรักมาก่อน แถมยังดูกลัวมนุษย์ปกติเอามากๆ











Intro

 

 

"บอม พี่เข้าใจนะว่ามันอาจจะไม่ใช่แนวที่บอมถนัด แต่ถ้าเด็กอายุ14มันเขียนขายได้เป็นพันๆเล่ม นักเขียนอายุ 34 ที่เขียนนิยายมาตั้งแต่อายุ17 ก็ไม่น่าจะแพ้เด็กพวกนั้นปะ? ก็แค่เปลี่ยนแนวเองบอม ทุกอย่างเหมือนเดิมเลย"

 คุณนก เจ้าของสำนักพิมพ์ที่กำลังพูดให้กำลังใจเหมือนไลฟ์โค้ชในยูทูป ทำให้ผมรู้สึกรำคาญมากกว่าจะมีกำลังใจ

 ผมต่อต้านคำพูดของเธออยู่ในใจตลอดเวลา...


เหมือนเดิมอะไรวะ...

กูไม่เคยแต่งนิยายมีนางเอก

อย่างมากก็เป็นผู้หญิงขายตัวที่โดนฆ่าทิ้งกลางเรื่อง เพราะโดนจับได้ว่าเป็นนกต่อ

 

"บอมเชื่อพี่ดิมันไม่ยากขนาดนั้น เนี่ยพี่ใจดีแล้วนะ เห็นไอ้ลูกหว้าไหม มันโดนไล่ให้ไปช่วยQCงานประกวด พี่ว่าบอมยังมีทางเลือกมากกว่าอีก อย่างน้อยเฮียสมชายเขาก็เห็นแก่เรื่องในอดีต บอมเคยทำยอดขายให้เราเกือบสามหมื่นเล่ม แม้จะเป็นนิยายเรื่องเดียวจากร้อยเรื่องที่บอมแต่งก็เหอะ"


อะไรวะ...นี่แม่งหลอกด่ากูใช่ปะ

นิยายร้อยเรื่องอะไร กูเขียนเกือบสองร้อยเรื่องแล้ว

แต่ก็จริง ดังอยู่เรื่องเดียว....

แล้วไงวะ?

 

"บอม เวลาพี่ถามก็ตอบหน่อยก็ได้นะ" คุณนกยืนกอดอกวางมาดเป็นเจ้านาย ทั้งๆที่เมื่อ7-8ปีที่แล้ว อ้อนวอนให้ผมส่งนิยายเข้าประกวดในนามตัวแทนของสำนักพิมพ์

"เอ่อ ครับ"

"พูดบ้างก็ได้นะ เดี๋ยวเขาจะหาว่าพี่จ้างนักเขียนเป็นใบ้มาทำงาน"

"ครับ"


คนเรามักจะมีเรื่องดีๆ เข้ามาในชีวิตไม่ครั้งก็สองครั้ง แต่สำหรับผมแล้ว ตลอดชีวิตที่ลืมตาตื่นมาในทุกๆวัน ผมยังหาความโชคดีของตัวเองไม่เจอเลยจริงๆ 

ผมยอมแดกมาม่าอาทิตย์ละ 6มื้อ แลกกับการได้กินข้าวดีๆไม่กี่จาน เพื่อบำรุงสมองส่วนที่ต้องเอามาใช้งานบ้าง เพราะถ้าไม่กินข้าวเลยผมก็เขียนหนังสือไม่ได้ ผมใช้ชีวิตในห้องสี่เหลี่ยมที่แม่ผมมาเยี่ยมเพียงครั้งเดียว พร้อมกับเสียงคร่ำครวญร้องไห้ว่า ผมเหมือนคนตัดขาดจากโลกภายนอกและจะตายอย่างโดดเดี่ยวโดยไม่มีแม้แต่เมียสักคน...

นี่มันยุคอะไรแล้ว อ่อ ปี2019 แล้วสินะ ผมจำได้ว่าได้รับการอวยพรปีใหม่ครั้งสุดท้ายน่าจะปี2017 ตอนที่ผมไปโอนเงินให้แม่ที่อยู่ต่างจังหวัด หลังจากวันหยุดปีใหม่ผ่านไปแล้วด้วย แต่พอมีอินเตอร์เน็ตแบงกิ้ง ผมก็ไม่เคยออกไปธนาคารอีกเลย

การใช้ชีวิตตามลำพัง ตลอดเวลาเกือบสิบปี ไม่นับตอนเรียนหนังสือ บอกตรงๆว่าผมเคยชินกับมันมากๆ ยิ่งผมได้รับคัดเลือกเป็นนักเขียนของสำนักพิมพ์นกน้อย ตั้งแต่ผมเรียนมัธยม ผมก็แทบไม่เคยเสวนากับใครจริงจัง วันๆนึงนอกจากเรียนหนังสือผมก็ไปนั่งอยู่ในห้องสมุดเพื่อเขียนนิยายต่อ 

ชีวิตของผมดำเนินมาถึงจุดที่เพื่อนสมัยมหาลัยลงประกาศหาคนหายอย่างน่าอับอาย สุดท้ายมารู้ว่าผมไม่เล่นโซเชี่ยล เพราะคนในสำนักพิมพ์ผมส่งข้อความไปบอกว่าผมสบายดี ตราบใดที่ยังส่งต้นฉบับตรงเวลา แปลว่าผมยังไม่ตาย....



............



"บอม? เห้ยบอมจริงด้วย ไม่เจอเลยมึง เป็นไงวะสบายดี"

มือของอีกฝ่ายฟาดลงที่ไหล่ซ้ายจนเจ้าของชื่อเกือบทำถุงก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กหลุดจากมือ แต่โชคดีที่นิ้วก้อยเกี่ยวไว้ทัน

"เอ่อ ครับ" บอมตอบรับแต่สายตากลับแสดงความห่วงใยถุงก๋วยเตี๋ยวตัวเองมากกว่า

"ครับเชี่ยไรล่ะ กูเอง! จำไม่ได้หรอวะ? กูไง ธีรเดช" อีกฝ่ายที่พยายามจะตีซี้เป็นชายหน้าตาเจ้าเล่ห์ ที่ตัวเล็กกว่าบอมนิดหน่อย ดวงตากลมโตและคิ้วหนาๆ ทำให้บอมมอบบทไอ้คนเจ้าเล่ห์ให้โดยอัตโนมัติ

"เคน ธีรเดช...." บอมถามกลับไป เพราะความทรงจำเลือนลางในสมองที่ดันไปจำสลับกับดาราที่แม่ชอบ

"ไอ้สัด นั่นดารา มุขส้นตีนจริงๆ กูโจ้ไง"

"อ่อ...โจ้" บอมพยักหน้าหนึ่งครั้งก็จะมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่แทนคำพูดว่า 'โจ้แล้วไง มีไรกับกูอีกไหมไอ้สัด'


ทั้งๆที่มันควรจะเป็นวาระแห่งชาติ ที่คนอย่างบอมจะได้เจอมนุษย์ที่เดินเข้ามาทักทายอย่างเป็นมิตร แต่จากสีหน้าของคู่สนทนาตอนนี้ มันกลายเป็นบทสนทนาที่น่าอึดอัดไปได้ยังไงก็ไม่รู้....


"เอ่อ บอม มึงอยู่แถวนี้หรอ?"

"เปล่า กูอยู่ซอยนู้น ข้างโรงรับจำนำ"

"เอ่อ...."

"กูไม่มีเงินให้ยืมนะ ช่วงนี้จนมาก" บอมรีบออกตัวขณะที่อีกฝ่ายอึกอักเหมือนมีเรื่องที่อยากพูดแต่พูดไม่ได้

"เห้ย เราไปหาที่นั่งคุยกันไหม?" 

"ก๋วยเตี๋ยวกูกำลังจะอืด เอาไว้วันหลังดีกว่าโจ้"

"แล้วทำไมมึงไม่ให้ป้าเขาแยกน้ำมาวะ?"

"ก็กูชอบกินแบบนี้ ปกติกูไม่เคยหิ้วไปไหน"

"เชี่ยมึงแม่งตลกว่ะ"

"ว่าแต่....มึงเป็นเพื่อนกูตั้งแต่เมื่อไหร่หรอ?"

"ห่ะ อ่อ ก็เราเรียนมัธยมมาด้วยกันไง ม.6/4 มึงจำได้ป่าว"

"แต่กูอยู่ม.6/1 กูเรียนสายวิทย์นะโจ้..."


ไม่ทันที่อีกฝ่ายจะได้ตอบคำถามบอม อยู่ๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาโจ้ พร้อมกับตบไหล่เบาๆ 

"บทนี้มึงไม่ผ่านอะโจ้ กูบอกแล้วมึงเล่นบทเพื่อนไม่ได้หรอก"

"เดี๋ยวดิพี่ อีกนิดมันจะเชื่อผมแล้วนะ ให้งานนี้กับผมเถอะ!"

"เชื่อเหี้ยไรล่ะ นี่บอม เชื่อตั้งแต่แรกไหมว่ามันเป็นเพื่อนเธอ?" 

"เอ่อ...ไม่เนียนเท่าไหร่" บอมส่ายหน้าพลางถอนใจ

"เห็นไหม มึงอะโจ้ ไปๆ ไปเลย ไม่ต้องมาแย่งงานคนอื่น ลูกค้าเขาเลือกไปแล้ว" 


คุณรู้สึกไหมว่าเรื่องราวมันประหลาดพิกล....

นั่นแหละคุณเข้าใจถูกแล้ว


ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ 3วัน



นามบัตรสีน้ำตาลอ่อนถูกวางตรงหน้าของบอมพร้อมกับหญิงสาวที่แนะนำตัวว่ามาจากบริษัทที่ชื่อ "รีเลชั่นชิป (relationship)" ซึ่งบอมเองก็โดนบังคับให้มานั่งตรงหน้าเจ้าของนามบัตร ด้วยเหตุผลเดียวคือ บอมไร้สังคมโดยสิ้นเชิง และกลายเป็นสาเหตให้เขาเขียนนิยายแนวรักโรแมนติกไม่ได้แม้แต่จะจินตนาการก็จิ้นอะไรไม่ออกเลยแม้แต่ตัวอักษรเดียว


"ทางบริษัทเรามีหน้าที่คล้ายๆ กับบริการช่างไฟ ช่างประปา แม่บ้านรายวัน อะไรแบบนั้นค่ะ แต่ที่แตกต่างคือเราจะให้บริการ "ความสัมพันธ์" แก่ลูกค้า ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์แบบเพื่อนฝูงหรือคนรักเราก็มีบริการให้ โดยนักแสดงมืออาชีพที่เราเลือกเฟ้นมาให้เข้ากับไลฟ์สไตล์ของคุณ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนแบบไหน หรือครอบครัวแบบไหน เราก็หานักแสดงที่ตรงกับความต้องการของคุณได้หมดค่ะ รวมถึงคนรักด้วย โดนสนนราคาบริการอยู่ที่ เดือนละ 7หมื่นบาท แต่เพราะอยู่ในช่วงโปรโมชั่นเราจึงลดเหลือแค่เดือนละ 2 หมื่นบามเท่านั้น โดยค่าใช้จ่ายส่วนนี้ คุณนกแจ้งความประสงค์มาว่าจะช่วยจ่ายครึ่งหนึ่ง โดยอีกครึ่งจะทยอยหักจากค่าต้นฉบับที่คุณบอมส่งในแต่ละเดือนค่ะ" 


บอมมองนามบัตร และประมวลผลคำพูดของอีกฝ่ายพลางขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจในจุดประสงค์ของบริษัทนี้นัก 

เพราะดูเผินๆ ก็เหมือนบริษัทที่จัดหานักแสดงทั่วไป แต่กลายเป็นว่าไม่ได้จัดหานักแสดงไปเล่นละคร แต่หามาแสดงเป็นครอบครัวสมมติให้กับคนที่มีชีวิตอยู่ในโลกความจริง อย่างบอม


ซึ่งบอมก็ไม่ได้เกี่ยงงอนที่จะรับบริการ เพียงแต่มีข้อแม้ว่า....

"ถ้าพวกเขาเล่นตามบทที่ได้รับไม่สมจริง หรือทำให้ผมรู้สึกว่ามันเป็นการแสดง ช่วยคืนเงินให้ด้วยนะครับ"



ตัดภาพกลับมาในเวลาปัจจุบัน นักแสดงกะโหลกกะลาที่พยายามตีสนิทเขา ถูกทีมงานของบริษัทนั้นลากออกไป เหตุผลเดียวที่นักแสดงคนนั้น พยายามจะเข้ามาสวมรอยรับบทมั่วซั่ว ก็เพราะ..บอมคือลูกค้ารายแรกที่จ่ายเงินเต็มจำนวน ครบ12เดือน และใช้บริการเป็นเวลา 365 วัน 

นั่นหมายความว่านักแสดงที่ถูกส่งมา จะมีงานทำทุกวันและไม่ต้องเสี่ยงอดตายเหมือนคนที่ไร้คิวจ้าง

บอมยังจำได้ ถึงช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้น ที่เขาต้องกรอกข้อมูลลงในไอแพดของพนักงานขายคนนั้น


'รบกวนกรอกความจริงนะคะ'


ใช่ บอมกรอกแต่ความจริง แม้ว่ามันจะเป็นความจริงที่ทำให้คุณนกที่ออกเงินค่าบริการ "รีเลชั่นชิป" ให้บอมครึ่งหนึ่งถึงกับโทรมากรี๊ดใส่ เพราะไม่อยากจะเชื่อรสนิยมทางเพศของเขาเท่าไหร่ แถมสิ่งที่บอมรีเควสไปนั้นไม่เหมือนลูกค้ารายอื่น

บางครอบครัวที่สูญเสียลูกสาวไป อาจจะต้องการลูกสาวสมมติให้มาเยี่ยมบ้านปีละครั้ง

บางครอบครัวที่สูญเสียเสาหลักของบ้านไป ก็ต้องหาร คุณพ่อสมมติแวะมาหาเดือนละสองถึงสามครั้ง

บางคนที่อยู่เพียงลำพังก็ต้องการเพื่อนสมมติให้มาเยี่ยมเยือนพร้อมของฝากจากต่างประเทศ


แต่สำหรับบอมแล้วเขาต้องการสิ่งที่เขาไม่เคยมี และต้องการมันมาตลอดชีวิต...

"แฟน"

ใช่แล้ว...

บางคนอาจจะคิดว่ามันหาง่าย และไม่จำเป็นต้องเสียเดือนละเป็นหมื่นให้คนมาเล่นเป็นแฟนสมมติ 

ซึ่งทางบริษัทก็บอกแล้วว่า ตั้งแต่ก่อตั้งบริษัทมายังไม่เคยมีคนใช้บริการนักแสดงในบท "แฟนหนุ่ม" มาก่อน

ที่สำคัญมันไม่ใช่การเล่นเป็นแฟนแค่ชั่วครั้งชั่วคราว แต่สัญญาจ้างของบอมคือ "1ปี"

จะหานักแสดงที่ไหนมาเล่นบทนี้ได้เป็นปีๆ นั่นแหละที่ยาก แถมยังต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอีก


"ถ้าผมมีแฟน ผมน่าจะรู้ว่านิยายรักมันแต่งยังไง" 

บอมให้เหตุผลนี้กับคุณนก เจ้าของเงินทุนที่ลงทุนหาบริการความสัมพันธ์มาเพื่อต่อชีวิตนักเขียนฝีมือดีของตัวเอง 

หวังเพียงให้บอมเขียนนิยายรักที่ชายดีที่สุดออกมา...ซึ่งมันคุ้มค่าที่จะเสี่ยงสักครั้ง

อย่างน้อยต่อให้นิยายของบอมโหล่ยโท่ย แต่คุณนกก็ให้นักเขียนฝีมือดีอีกคน เขียนนิยายที่เกี่ยวกับไรเตอร์โง่ๆ จากประสบการณ์ชีวิตของบอมด้วย

ยิงปืนนัดเดียว ได้นิยายสองเล่ม....



ข้อแม้ของการลงทุนนี้ง่ายนิดเดียว...

บอมต้องเขียนไดอารี่ส่งให้คุณจินตภัทรนักเขียนอีกคนที่ถูกวางตัวให้เขียนนิยายเกี่ยวกับบอมให้สำนักพิมพ์อีกเรื่อง

เพื่อเป็นข้อมูลคุณจินตภัทร เขียนนิยายอีกเล่ม โดยใช้เวลาเท่ากับที่บอมต้องเขียนนิยายรักเล่มแรกของตัวเองให้จบ

นั่นคือ...365 วัน


365 วัน ที่จะตัดสินว่าบอมจะสามารถเขียนนิยายรักออกมาเพื่อรักษาอาชีพเดียวที่มีอยู่ได้หรือไม่

365 วัน ที่นักแสดงระดับคุณภาพของบริษัท รีเลชั่นชิป จำกัด จะได้แสดงฝีมือการแสดงบท "แฟน" สุดท้าทายนี้








..........TBC..........
#นิยายรัก365วันBN





สารบัญ 2 ตอน อัปเดตล่าสุด 13 ม.ค. 63 / 23:232 ตอน

ตอน
ชื่อตอน
สถานะ
อัปเดตล่าสุด

ผลงานอื่นๆ ของ LilyHZT

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

25 ความคิดเห็น

  1. #25 ntn.9846 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 09:55
    น่ารักมากๆ หวังว่า เบย์ จะทำภารกิจสำเร็จ แต่พี่บอม ไม่เคยมีแฟน แต่ จีบเก่งอยู่นะ หรือไม่รู้ตัวอ่ะ
    #25
    0
  2. #24 ntn.9846 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 09:42
    น่าติดตามมากๆ
    #24
    0
  3. #23 Jujupeach (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 09:25
    น้องงงงงง >< เขินแทนเลยลูกกกก
    #23
    0
  4. #22 doubletud (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 22:42
    เขินแทนน้องเบย์ไปหมดแล้ววว พลังทำลายร้างรุนแรงมากพี่บอมขาาา
    #22
    0
  5. #21 doubletud (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 20:14
    จะมีเล่าเบื้องหลังว่าทำไมบอมถึงเป็นคนเก็บตัวมั้ยคะ ตื่นเต้นๆๆ รอนะคะ
    #21
    0
  6. #20 doubletud
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 19:39
    พล็อตน่าสนใจค่ะ บอมจะออกแนวผู้ชายซึนๆมั้ยอ่าา5555 น่ารัก
    #20
    0
  7. #19 Little-Chick (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 11:48
    หล่อมากพี่บอม กี๊สสส ไรท์สู้ๆ เรารออ่านเสมอค้าบบ
    #19
    0
  8. #18 flowerpecker (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 19:39
    เป็น​พล็อตเรื่องที่น่าสนใจน่าติดตามมากค่ะ.ส่งกำลังใจมาให้พร้อมรอลุ้นตอนต่อไปนะคะ
    #18
    0
  9. #17 nutri2523 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 12:58

    อวยพรให้น้องเบย์ได้พี่บอมไวๆ55555 เป็นกำลังใจให้นะคะไรท์

    #17
    0
  10. #16 dark.tz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 09:17
    โอ๊ยพี่บอมมมมมม ไม่เคยมีแฟนจริงๆหรอคะ แล้วมาบอกฝันดงฝันดีกับน้องอีก เห้อมมมมม
    #16
    0
  11. #15 yokekikiei (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 08:07
    เขินพี่บอมม><
    #15
    0
  12. #14 NichanunPuekunam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 23:29
    บอมมมมมมม ถ่ายรูปส่งไปเลยหรอ นี่แค่เห็นยังใจสั่นแล้วมาบอกฝันดีอีก อร๊ากกกกกก
    #14
    0
  13. #13 Bombom (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 13:39

    อยากรู้เกี่ยวกับอาชีพของนายเอกมากๆเลย ค่อนข้างใหม่กับเรา ติดตามอ่านอยู่นะคะ ไรเตอร์สู้ๆ...

    #13
    0
  14. #12 yingza_202 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 12:18

    กรี๊ดดดคุณไรท์มาอัพ
    #12
    0
  15. #11 Jujupeach (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 19:07
    ชอบพล็อตนะคะจะรอติดตาม
    #11
    0
  16. #10 Little-Chick (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 17:47
    ง่ะ หวังว่าพี่บอมจะเขียนนิยายรักเจ๋งๆออกมาได้สักเรื่องนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #10
    0
  17. #9 dark.tz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 17:03
    สนพ.ใจร้ายมาก สงสารพี่บอมเลย
    #9
    0
  18. #8 nutri2523 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 21:35

    รอเสมอคะ เชื่อมือในงานเขียนของคุณ แต่เรื่องนี้บอมน่าสงสารจังสำนักพิมพ์ใจร้ายมาก ดีนะคนที่รับงานเป็นน้องเบย์ รอลุ้น365วันนะคะสู้ๆ

    #8
    0
  19. #7 mark_ka (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 12:38
    งือ...เปิดเรื่องมาสงสารบอมก่อนเลย
    #7
    0
  20. #6 Muay0419 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 22:56
    เริ่มเรื่องมาก้อสนุกแล้วค่ะ
    #6
    0
  21. #5 only_got7 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 14:45
    รอติดตามเลยค่ะ
    #5
    0
  22. วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 23:43
    เรื่องนี้ขอฮาๆแบบชายสี่นะคะ🙏
    #4
    0
  23. วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 20:29
    รอเลยค่าา
    #3
    0
  24. #2 Bnn
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 17:29

    กรี๊ด น่าติดตามค่ะ จ้างคนมาเป็นแฟนหนึ่งปี อยากรู้จะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง

    #2
    0
  25. #1 mark_ka
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 22:42
    แต่อินโทร ก็น่าติดตามแล้วค่ะ ตั้งตารอเลยค่า
    #1
    0