นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF] #ฟิคMybabyLumin FOR VALENTINE DAY 2015

โดย LilyHZT

ความรัก ความผูกพันที่มันบังคับให้ผมติดอยู่กับคำว่าเพื่อน ผมเองไม่กล้าพอจะเสียเขาไป เพราะสำหรับผมแล้วนี่คงเป็นเพียงสถานะเดียวที่เขามอบให้ได้..... ผมคิดแบบนั้น

ยอดวิวรวม

943

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


943

ความคิดเห็น


8

คนติดตาม


12
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  13 ก.พ. 58 / 20:45 น.
นิยาย [SF] #ԤMybabyLumin FOR VALENTINE DAY 2015

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

My Baby

 

 

FOR VALENTINE DAY 2015
FOR MY LUMIN
แด่ความรักของฉัน
"ลู่หานและคิมมินซอก"
ที่ฉันรัก

สตรีมแท็ก #ฟิคMybabyLumin

© themy  butter

เนื้อเรื่อง อัปเดต 13 ก.พ. 58 / 20:45


 

เคยแอบรักเพื่อนกันไหมครับ?



ผมแอบๆอยู่หละ ฮ่าๆๆๆๆ กลัวจังไม่กล้าบอก กลัวเสียอะไรดีๆไป ความรัก ความผูกพันที่มันบังคับให้ผมติดอยู่กับคำว่าเพื่อน ผมเองไม่กล้าพอจะเสียเขาไป เพราะสำหรับผมแล้วนี่คงเป็นเพียงสถานะเดียวที่เขามอบให้ได้..... ผมคิดแบบนั้น



ลู่หานรอนานไหม?”

 

ผมพยักหน้า ยิ้มให้ “คนที่แอบรัก” ผมมองหน้าเขาเหมือนเพ้อๆเคลิ้มไปกับผมสีบลอนด์ส้มพริ้วไปกับลมที่พัดมาเบาๆ ดวงตาเหมือนลูกแก้วใสที่ประดับไปด้วยขนตางอนยาวยิ่งกว่าผู้หญิงบางคน ปากสีแดงจัดที่เจ้าตัวชอบแอบเลียปากบ่อยๆเพราะว่าติดลิปมันรสส้มที่ทาประจำ เขาชอบทาแล้วก็เลียมันกินเหมือนขนมจนบางทีผมก็ต้องเตือนเพราะมันดูไม่น่าจะปลอดภัยต่อร่างกาย ผมเคยได้กลิ่นมันตอนที่เปิดดมเพราะมินซอกชอบถามความเห็นผมเวลาซื้อของ ผมเคยได้ลิ้มรสมันจากการชิมรสจากบรรจุภัณฑ์สีสวย....แต่ผมก็แอบอยากชิมจากปากเล็กตรงหน้าบ้าง ถ้าได้ลิ้มรสมันโดยตรงจากปากนุ่มๆนั่นผมคงขึ้นสวรรค์

 

มินซอกแบกของขวัญรวมทั้งดอกไม้ออกมาจากโรงเรียนเต็มของแขน วันนี้วันวาเลนไทน์ ทั้งแฟนบอยแฟนเกิร์ลต่างหอบของขวัญมาให้มินซอกอย่างไม่มีใครยอมใคร เพราะมินซอกป๊อบมากในโรงเรียน ผมไม่แปลกใจเลยที่ใครๆก็ชอบเขา เพราะผมเองก็ชอบเขามากเช่นกัน

 

มองไร ช่วยถือของซิ

เขาพูดงอนๆใส่ผมที่ยืนบื้อมัวแต่เพ้อกับตัวเอง ผมยิ้มเจื่อนๆแล้วรีบรับถุงที่เต็มไปด้วยของขวัญของเขามา จังหวะที่เขาเอากระเป๋าสะพายข้างออกจากหัวแล้วยื่นส่งให้ ผมของเขาเลยยุ่งชีไปคนละทิศคนละทาง ผมเอื้อมมือไปพยายามจัดทรงให้ ความรู้สึกที่มือมันช่างแตกต่างจากหัวผมเหลือเกิน ผมเขานุ่มนิ่มมาก จนอยากขยี้เล่นมากกว่าช่วยจัดทรงให้

 

จะเล่นผมเราอีกนานปะ?” ถามแล้วยิ้มให้นี่หมายความว่าชอบหรือเหวี่ยงผมเดาใจเขาไม่เคยถูกเลย มินซอกเป็นคนที่ผมอ่านใจไม่ออกเลยจริงๆ

 

แวะกินไรกันไหม?” ผมหิ้วของแล้วสะพายกระเป๋าเขาไว้ที่ไหล่ซ้าย และโอบแขนอีกข้างกอดคอเขา ก่อนที่เราจะเดินไปพร้อมกัน

 

ไปกินข้าวบ้านนายได้ปะ?” หัวกลมๆหันมาถามผมแล้วยิ้มหวาน อ่อ ใช่ คิมมินซอกผู้แสนประหยัด กินข้าวบ้านผมหมายถึงไม่ต้องจ่ายไง จบนะ ผมกลอกตาทำเป็นเอือมใส่แต่ผมดีใจทุกครั้งที่เขาอยากมากินข้าวด้วย เราเดินกันไปถึงป้ายรถเมล์ มินซอกถอนใจก่อนจะนั่งลงที่นั่งพักเขาแกะขนมออกมายัดใส่ปากหน้าตาเฉย ชอกโกแลตทั้งแท่งหายวับไปกับตา พอเปิดอีกกล่องก็เป็นชอกโกแลตรูปกระต่ายอยู่ในช่องเล็กๆประมาณ10อันได้ เขาหยิบใส่ปากเคี้ยวหงุบหงับเหมือนเด็ก

 

“กินมะ?” มือเล็กๆหยิบกระต่ายหูขาดที่เจ้าตัวกัดไปแล้วมาส่งให้

“อี๋น้ำลาย” ผมบอกแล้วบึนปากใส่

“นายรังเกียจเพื่อนหรอ กินเดี๋ยวนี้ ลู่หาน นี่คือคำสั่งจากเพื่อนคนเดียวของนายนะ!

 

ไอ้บ้าเอ้ย ทำไมต้องทำหน้าตาน่ารักใส่ด้วย เขาทำหน้าเหมือนหนูแฮมสเตอร์ไม่มีผิด ปากยู่พองแก้มใส่แล้วยัดกระต่ายหูขาดใส่ปากผม

 

“แล้วนายจะกัดหูมันทุกตัวทำไม?”

“มันคือชอกโกแลตร่วมสาบาน นี่คือมินซอกผู้แสนฉลาด ฉันต้องกินหูกระต่ายเยอะๆส่วนนายเอาหัวไปนายจะได้กินสมองกระต่ายแล้วก็ฉลาดเหมือนฉัน”

 

ผมหัวเราะขำความคิดของเขา มินซอกทำท่าจริงจังมากกับการบอกเหตุผลตลกๆนั่นออกมา

 

“เหอะ” ผมส่ายหน้าแล้วรับหัวกระต่ายร่วมสาบานเข้าปากเรื่อยๆ จนกระทั่งหมดกล่อง รถเมล์ก็มาพอดี

 

เราใช้เวลาไปถึงบ้านของผมแค่ 10 นาทีเพราะบ้านผมอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนนัก จริงๆมันก็เดินได้นะ แต่เพราะข้าวของๆมินซอกวันนี้นี่สิที่ทำให้ต้องขึ้นรถเปลืองเงิน และแน่นอน มินซอกเดินตัวปลิวไปหาที่นั่งในขณะที่ผมถือข้าวของพะลุงพะลัง แน่นอนว่าเขานั่งติดหน้าต่าง มันเป็นที่นั่งที่มินซอกเผด็จการบอกว่าเขาจะนั่งริมหน้าต่างส่วนผมต้องนั่งริมทางเดิน ทั้งที่ผมเมารถง่ายแท้ๆแต่เขาก็ให้เหตุผลว่า

 

“นายโตแล้วนะลู่หาน นายควรจะต้องฝึกความอดทนซะบ้าง”

 

นึกถึงคำพูดเขาแล้วผมก็ขำ หัวกลมๆพิงกระจกมองออกไปนอกหน้าต่าง ผมหยิบไอพอดขึ้นมาแล้วเสียบหูฟังเพียงข้างเดียว ส่วนอีกข้างก็ยัดใส่หูเขา มันเป็นแบบนี้ทุกวันแม้แต่เวลาเดินกลับบ้าน มินซอกเหมือนลูกคุณหนูที่จะเดินเฉยๆ หรือนั่งเฉยๆให้ผมปรนนิบัติเขาราวกับสาวใช้

 

“เปลี่ยนเพลงเถอะ เพลงนี้มันเศร้า” เขาบ่นแล้วหยิบไอพอดไปจากมือผมแล้วกดเปลี่ยนเพลงที่เขาชอบ ในไอพอดของผม มีเพลงที่มินซอกชอบอยู่ 90% ที่เหลือคือเพลงที่ผมเลือกมาให้เราฟังด้วยกันได้ อย่าหวังว่าจะได้ฟังเพลงร็อคหรือว่าเพลงบัลลาร์ดที่ผมชอบเลย ถ้ามินซอกบอกไม่ ก็คือผมก็ไม่ได้ฟังอยู่ดี ผมเลยเลือกที่จะเอาออกไปซะ

 

 

 

เวลาผ่านไปรวดเร็วเรากลับมาถึงบ้านและมินซอกวิ่งไปเปิดทีวี ส่วนผมก็เดินเข้าครัวอย่างรู้งาน แต่ละมื้อของคิมมินซอกเขาบัญญัติว่าจะต้องมี “ข้าว ซุป ของทอดหนึ่งอย่าง และแกงกิมจิ” ผมทำตามที่เขาต้องการไม่ขาดไม่เกินมาตลอด และหลังจากที่ผมจัดโต๊ะกินข้าวเสร็จเขาก็วิ่งมา ภายในพริบตาอาหารบนโต๊ะก็ราบเป็นหน้ากลอง โดยที่ตอนนี้ตัวเขมือบนั่งทำหน้าเหมือนจะตาย

 

อ่อยยยยยย อิ่มอะ เดินไม่ไหวแล้ว

 

ข้ออ้างไม่อยากล้างจาน มากินบ้านเขาแล้วยังจะให้เจ้าของบ้านล้างให้ นั่นคือมินิสไตล์

 

ผมส่ายหัวแล้วเดินเก็บจานไปไว้ที่อ่างก่อนจะพับแขนเสื้อแล้วลงมือล้างมันทั้งหมดคนเดียว วันนี้แม่ผมไม่อยู่ ผมเลยต้องจัดการเก็บครัวเองคนเดียว กำลังนึกอะไรเพลินๆ แขนเล็กๆก็เดินมากอดผมจากด้านหลัง

 

ความรู้สึกอุ่นๆที่หัวกลมไถไปไถมากับหลังผมมันทำให้ผมยิ้มออกมา มินซอกขี้อ้อนมาก ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมา ผมต้องใช้ความพยายามมากพอตัว ที่จะข้ามผ่านไอ้นิสัยขี้อ้อนเหมือนลูกแมวของมินซอกมาได้ ถ้าผมชั่วอีกนิดมินซอกคงไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้ เพราะมินซอกวางใจผมมากไว้ใจผมมากกว่าใคร มันเลยทำให้ผมกลัว กลัวว่าจะเสียเขาไปหากทำอะไรไม่คิด

 

ตัวนายอุ่นดีอะ

 

คำพูดเพียงสั้นๆ กับการกอดผมให้แน่นขึ้นมันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยๆ ผมชินแล้วหละ

 

เออ ไม่ต้องมางอแงเลยวันนี้อาบน้ำด้วยนะ ไม่งั้นไม่นอนด้วยหรอก

 

เห่ย ใจร้ายอะ

 

เขางอนปล่อยมือจากเอวผมไป ลูกไม้งี้เคยใช้ได้สองสามครั้งในตอนแรกๆที่เขามาค้างที่บ้าน แน่นอนหละ คำว่ามากินข้าวบ้านผมมันรวมกับที่เขาจะมานอนให้ผมคอยปรนนิบัติด้วยเพราะ ผมมันบ้าอะนะ เป็นเจ้าของบ้านแต่กุลีกุจอดูแลแขกมาพักเหมือนคนใช้

 

เช็ดตัวเฉยๆไม่ได้หรอมันหนาวอะ เขาพูดเสียงยานคางเหมือนเด็กเอาแก้มแหมะไว้ที่ต้นแขนผมที่กำลังล้างจานอยู่

 

งั้นก็ไปจัดการซะจะเช็ดตัวหรือจะซักแห้งก็เรื่องของนาย เอาให้ไม่เหม็นก็พอ เดี๋ยวล้างจานเสร็จแล้วตามขึ้นไป

 

ผมหันไปยิ้มให้ เขาพยักหน้าทำปากยื่นเหมือนเด็กๆ แล้วหมุนตัวเดินตัวกลมดุ๊กๆๆๆขึ้นบันไดไป

 

15 นาที ต่อมาเมื่อผมเปิดเข้าไปในห้องก็เจอสภาพที่ทำเอาผมหัวใจแทบหลุด...

 

ทำไมแต่งตัวงี้วะ

 

ผมคว้าผ้าห่มโยนใส่ เขานั่งเปิดโน้ตบุ๊คดูการ์ตูนอยู่บนเตียงกินขนมเยลลี่ของโปรดไปด้วย แต่คือเสื้อผ้าที่ใส่มันล่อแหลมไปไหม?

 

เสื้อตัวเดียว คือเสื้อบอลสีแดงของผมเนี้ยตัวเดียว คลุมถึงสะโพกกับบ๊อกเซอร์ขากลวงๆที่มันก็เป็นของผมอีก แล้วนี่นั่งชันเขาขึ้นมาถ้าไม่ติดว่าใส่เกงในไว้คงเห็นไปถึงไส้ติ่ง บ่นหนาว แต่งตัวแบบนั้น บ้าป่าววะ เป็นหวัดขึ้นมาจะทำยังไง

 

โอเคเรื่องเป็นหวัดก็เรื่องนึง แต่เรื่องของเรื่องคือ เมื่อเขาก้ม ผมเหลือบไปแล้วมันทำให้ใจหวิวหนะ โอย แล้วจะนอนยังไงเสื้อบอลคอคว้านจะถึงเอว เพราะผมชอบซื้อเสื้อบอลหลวมๆมาใส่แต่เขาตัวเล็กกว่าผมแถมไหล่ก็ลาดอีกเลยนำพาให้คาเสื้อหอยออกมาด้านหน้า ผมรีบเบือนสายตาไปก่อนที่ อะไรอะไรมันจะเลยเถิด

 


ผมเดินออกมาจาห้องน้ำแล้วมองมินซอกที่นอนเลื้อยดูการ์ตูนแถมเปิดพุงเกาอีกต่างหาก

“นี่ๆ วันนี้มันหนาวนะ แค่เครื่องทำความร้อนไม่พอหรอก นายไปเปลี่ยนเสื้อไปเดี๋ยวเป็นหวัด

ก็นอนกอดนายไง ทำไมอะ ไม่หนาวหรอก” เอื้อมมาคว้าขนมใส่ปากเคี้ยวหยับๆแล้วหันมาพูดกะผม ปากก็เคี้ยวไป ทำตาโตใส่อีก

 

พูดหน้าตาเฉยไอ้น่ารัก...เดี๋ยวเหวี่ยวลงเตียงจับปล้ำดีไหม?

 

ผมเดินส่ายหัวไปตากผ้าเช็ดตัวแถมเก็บซากเน่าที่มินซอกถอดเสื้อผ้ากระจายเต็มพื้น...ไม่ถึง10นาทีพอหันกลับมา ก็พบซากขนมเกลื่อน แล้วไอ้ตัวดีก็ทิ้งตัวลงนอนหลับปุ๋ย ฟันก็ไม่แปรง

 

มินซอก ไปแปรงฟัน

 

งื้อขี้เกียจ

 

ผมโอบเอวเขาจนเจ้าตัวลุกขึ้นสะโหลสะเหล ลากตัวไปห้องน้ำแสนยากเย็นเพราะจะซบอกผมหลับท่าเดียวเลย

 

ผลักเข้าห้องน้ำได้ก็บีบยาสีฟันใส่แปรงให้ เขาทิ้งแปรงสีฟันไว้นี่เหมือนบ้านตัวเอง มือเล็กๆไม่ยอมรับแปรง ผมเลยยื่นเก้วน้ำให้รู้นะว่าเขาง่วงแต่ไม่แปรงฟันนี่มันน่าตีเหอะ

 

ยัดแปรงสีฟันเข้าปากได้ผมก็ทำตัวเหมือนพี่เลี้ยงเด็กยืนแปรงฟันให้มันแง๊กๆๆๆ นี่ก็อ้าปากหลับตาเหมือนเด็กละเมอ

 

เอ้าป้วนปาก

 

มันเงิบสะดุ้งจนจะหงายหลังไปทีนึงแล้วสะดุ้งมาดื่มน้ำจากแก้มแล้วป้วนออก

 

ผมเอาเสื้อตัวเองเช็ดปากเล็กๆให้เรียบร้อย ระหว่างนั่นเอง

 

ฟู่ววว์ หอมยัง

 

เขาพ่นลมหายใจใส่ผม แล้วหัวเราะคิกๆคนเดียว ได้กลิ่นยาสีฟันรสสตรอเบอรี่ของผมหอมเชียว

 

หอมแล้ว ป้วนปากอีกไหมยังมีรสยาสีฟันในปากป่าว

 

ผมถามแล้วจ้องหน้าเขา ไอ้ตัวดีทำปากจู๋ใส่แล้วทำเป็นยื่นหน้ามาจะจูบ เออ คราวนี้ไม่เล่นด้วยแล้วนะ หลายครั้งแล้วไอ้ยื่นหน้ามาจะจูบๆเนี้ย

 

ผมประกบจูบปากแดงๆตรงหน้าให้มันสาแก่ใจ ...คราวนี้หละไอ้คนงัวเงียตื่นเลย

 

งื้อๆๆๆๆๆๆๆๆ” ร้องประท้วงยกใหญ่ ผมก็ถอนจูบออก

 

แล้วก็โดนผลักแรงๆจนเกือบหน้าหงาย

 

เขาเดินหนีผมไปแล้วเอาหลังมือถูๆปาก ผมก็เดินตามเข้าไปหน้าตาเฉย ไม่พูดอะไร

 

เขาทิ้งตัวลงนอนไม่ห่มผ้า ผมก็จะลากผ้าห่มมาห่มให้

 

ไม่ห่มผ้าเดี๋ยวก็เป็นหวัด

 

ไม่เห็นเคยต้องห่ม นอนกอดนายอุ่นกว่าตั้งเยอะ

 

เสียงอู้อี้ๆดังมาจากอีกฝ่าย หัวใจผมเต้นแรงมากอย่างบอกไม่ถูก เต้นแรงกว่าตอนขโมยจูบเขาในห้องน้ำอีก

 

ผมทิ้งตัวลงนอน เขายกหัวขึ้นแล้วหนุนแขนซ้ายของผม จากนั้นเขาก็หันกลับมากอดเอวผมไว้ ผมก็กอดเขาตอบ

 

ฝันดีนะ” ผมบอกไปตอนแรกว่าจะจูบหน้าผากด้วยแต่ไม่กล้า....

 

อือ...” เขาตอบแล้วยกหัวขึ้นมาก่อนจะจูบแก้มผมเบาๆพลางกระซิบ “แฮปปี้วาเลนไทน์นะลู่หาน” แล้วรีบมุดหัวกลับมาซุกอกผมทันที

 

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” ผมหัวเราะเหมือนคนบ้า ไม่รู้ว่าตลอดเวลามัวทำห่าอะไรอยู่ น่าจะลากมาแปรงฟังให้เร็วกว่านี้เนอะ จะได้รู้อะไรเร็วกว่านี้ ผมจูบหน้าผากเนียนแล้วกอดเขาแน่น....แล้วหลับไปด้วยความสุขเต็มหัวใจที่แทบจะสำลักมันออกมา






FIN

 
สตรีมแท็ก #ฟิคMybabyLumin


© themy  butter

ผลงานอื่นๆ ของ LilyHZT

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 03:52
    อร้ายยยยย พี่ลู่แกดูคนดีเกินไปแล้วววว ไม่บอกก็รู้ว่าไรท์ของเรารักษาภาพพจน์ให้ลู่เกอขนาดดดดดดด~ สนุกมากค่ะพี่ นี่เพิ่งตามมาไล่อ่าน กับฟิค5ปี รู้สึกร่องลอยไปบนท้องฟ้า (ดูจินตนาการกว้างไกล) เห็นพี่ใส่ใจเรื่องคำผิดมาก หนูเจอหลายคำ แต่จำได้คำเดียว "คาเสื้อหอย" หนูจำแม่นเลย ขอบคุณสำหรับฟิคสนุกๆนะคะพี่
    #8
    0
  2. วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:27
    ตามมาอ่านแล้วค่ะ ลู่หาน อดทนอดกลั้นชนะเลิศเลย ตอนกินช็อกโกแล็ตน่ารักมาก มินซอกขี้อ่อย นี่ถ้าเป็นคนอื่นนะ...เสร็จแน่ 

    ว่าแต่คนแทน ตะไมยาสีฟันรสสตอเบอร์รี่ค๊า?55+

    น่ารักมาก สมกับวาเลนไทน์เลย รอคอยลู่หมินเรื่องต่อไปนะคะ
    #7
    0
  3. วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:09
    ถ้าหมินจะยั่วแบบนี้ พี่ลู่ก็จัดไปเถอะ 5555 น่ารักอ่ะ หมินนี่นิสัยคุณหนูอ่ะ ชอบๆ คือดีงาม >w<
    #6
    0
  4. #5 peanut&#65533;6ค7
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:02
    �2ี4�2ำ3�2ึ1�2า2�2ี8�2ี8�2ี8�2ี8�6ค7 �2ั3�2ึ0�2ำ8�2า3�2ึ1�2ำ8�2ฮ9�2ฮ9�2ฮ9�2ฮ9�2ฮ9�2ฮ9�6ค7 >\<

    �2า1�2ิ1�2า1�2ิ0�2ั3�2ิ0�2า1�2ำ8�2ำ3�2ึ1�2ำ3�2ั3�2ี3�2ั4�2ั4�2ั3�2ิ1�2ึ1�2ี5�2ำ1�2ึ1�2ั1�2ำ9�2ี6�2า3�2ฮ9�2ี9�2า2�2ำ3�2า1�2ำ1�2า1�2ะ8�2า5�2ำ6�2ฯ2�2ึ0�2ำ6
    #5
    0
  5. #4 &#12450;&#12521;&#12524;&#12452;
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:50
    พี่ลู่ควรได้รางวัลเมะสายอดทนอดกลั้นไปนอนกอดนะคะ

    คือหมินยั่วแบบพังมาก ถ้านี่ชอบนี่คงไม่ทนได้ขนาดนี้

    แต่อ่านถึงตอนท้ายแล้ว มันก็ไม่ใช่กลิ่นอายเพื่อนแอบรักแล้วนะ

    เพื่อนกันคงไม่จูบกันใช่มั้ย...หรือยังไง แล้วดูหมินก็ไม่ได้ตกใจด้วย

    สรุปคือเคยทำแบบนี้จนชินมั้ย ดฟกดฟสฟาฟฟดสว อยากบอกลู่ว่า

    สารภาพรักไปเถิดดด จะได้ไม่เป็นภาระต่อต่อมอดทนนนน

    เป็นฟิควาเลนไทน์ที่นะระมั่กๆเลอออ เลิ้บไรท์เต้อมั่กๆดั้วะ จุ้บ
    #4
    0
  6. วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:48
    พี่ลู่เป้นเพื่อนหรือเป็นพ่อ ดูเเลดีเกิ้นนนนนนน5555
    ส่วนจ็อกนี่ ที่อ้อนมาทั้งหมดทั้งมวลนี่คือเเผนนางสินะ
    #3
    0
  7. #2 ิbotonboton001
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:00
    ทำไมหมินกากเกลื้อนแบบเน้ 55555 ลู่เป็นแม่บ้านไปเลยเถอะ เอาใจสารพัดอย่าง

    น่ารักที่สุด

    #2
    0
  8. #1 pui
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:20
    ชอบมากเลยค่ะ เราชอบลู่หมินที่น่ารักๆ อ่านแล้วเขิน นอนกอดกันก้มีความสุขละ

    ขอบคุณนะค่ะ
    #1
    0