นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF EXO] รับน้อง สยิวกริ้ววว [Chan x Tao]

โดย LilyHZT

ผมหวงจื่อเทา เด็กจีนบ้านนอกจากชิงเต่า ผมสอบเอ็นติดที่ม.แห่งนึงในเกาหลี วันนี้เป็นวันรับน้องครับ...แต่ทำไมมีแค่ผมคนเดียวครับเนี้ย T^T

ยอดวิวรวม

1,593

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,593

ความคิดเห็น


13

คนติดตาม


25
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  21 ก.ค. 57 / 23:52 น.
นิยาย [SF EXO] Ѻͧ ǡ [Chan x Tao]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ขอบคุณรูปนี้ที่เป็นแรงบันดาลใจ 
ขอบคุณพี่ชานคนหื่น

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 ก.ค. 57 / 23:52


[FIC EXO] รับน้อง สยิวกริ้ววว [Chan x Tao]



 




ผมชื่อจื่อเทาครับ ผมเป็นเด็กบ้านนอกจากชิงเต่า ประเทศจีน วันนี้เป็นวันแรกที่ผมมามหาวิทยาลัย ผมสอบเข้าที่มหาลัยNครับ คณะสถาปัตฯ จริงๆผมแค่ยื่นทุนมาครับ ไม่ได้สอบ แต่มันก็เป็นการแข่งขันกับคนอื่นเหมือนกันนะ เอาหน่าเหมือนๆกับสอบมานั่นแหละ

ผมเดินมาที่คณะสถาปัตฯด้วยหัวใจที่พองโต ผมจะกลายเป็นเด็กมีการศึกษาไปจากที่แห่งนี้นี่เอง ผมต้องอยู่ที่นี่ตั้ง 4 ปีแหนะ โอ้ยแค่คิดก็ฟินแล้ว ภาพในมโนมันมาเลยครับ พี่ๆน้องๆรักใคร่กลมเกลียว เช้ามากินข้าวด้วยกัน เข้าเรียนพร้อมกันกอดคอกันทานกลางวัน เตะบอล เข้าห้องสมุด โอ้ยชีวิตดีอ่ะ ในมโนผมมานี่หยั่งกะหนังหยั่งกะละคร

 

แต่มันแปลกดีนะครับ ในเอกสารที่ผมได้รับมาเค้าบอกให้ผมมางานปฐมนิเทศวันนี้ แต่ไม่ยักกะมีใครที่ตึกเรียน หรือผมมาสาย? เอ่อนี่ 7 โมงเช้าเองนะครับเนี้ย

ผมเดินต๊อกๆเข้าไปในตึกอย่างหวาดหวั่น กลัวจังเลยครับหรือเค้าเข้าปฐมนิเทศกันโดยไม่มีผม แง๊ ทำไงดี  

ผมย่องเข้าไปในห้องๆนึง ที่ชั้นสอง มันน่าจะเป็นห้องเขียนแบบครับ ผมเดินก้าวขาไปแบบหวาดๆ ในห้องดูขะมุกขะมัวชอบกล แสงไฟไปไหน มีแต่แสงแดดที่ลอดผ่านหน้าต่างที่เปิดไว้นิดๆตรงข้างในสุดของห้อง ผมพยายามเดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง

 

“แฮ่!!!!!!!!!!!!!!

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”

เสียงแรกเป็นเสียงผีแน่นอนครับ ส่วนอีกเสียงนั่นของผม ผมแหกปากลั่นห้อง พยายามตะกายออกจากห้องแต่โดนผีลากตัวเข้ามาในห้อง เอ่อ ผีทำไมตัวอุ่นจังครับ...... ผมค่อยๆแหงะหน้าไปมองแบบกล้าๆกลัว มองเห็นตากลมๆ แม่จ้าวววววววววววววววววววววว ผีด๊อบบี้!!!!!!!!!!!

 

“กูไม่ใช่แฮรี่ พอตเตอร์ มึงมาทำไม มึงจำคนผิดแล้ว กูไม่ได้ใส่แว่น ไอ้เหี้ย ปล่อยกู!!!!!!!!!!!!!!!

 
 

ผมแผดเสียงร้องคำด่าอะไรไม่รู้สารพัดที่ผมจะด่ามันได้ ผมตะกายประตูเหมือนหมาโดนขังนอกบ้านวันฝนตก

ด๊อบบี้ไม่ยอมปล่อยผมครับ เค้ายังกอดเอวผมแน่น ผมรู้สึกหายใจไม่ออก ผมจะตายแล้ว ทำไมต้องมาตายในวันแรกของการเปิดเรียนด้วย ผมทำผิดอะไรนักหนา อาป๊า อาม้า ช่วยเทาด้วย แง๊

 

“เห้ย ปีหนึ่ง”

 

เสียงนึงดังแหวเข้ามาจากด้านหลังด๊อบบี้ ผมหันไปมอง..... ภายใต้แสงมัวๆในห้องเขียนแบบ ผมเจอ..........

คลาวด์ สไตรฟ์.......คลาวด์จริงด้วย เหมือนหลุดออกมาจาก เกมส์ไฟนอลฯที่ผมชอบเลย....

ตัวเล็ก หัวโต ผมตั้ง ขาสั้น............    

 

“ยอลมึงปล่อยน้องดิ เหี้ยแหกปากซะกูตื่น” พี่คลาวด์เดินมาหน้าตาหงุดหงิด

 

“แบคมึงได้ยินเมื่อกี้มันร้องป่ะ เชี้ยขำชิบหาย หยั่งกะตุ๊ด” ผีด๊อบบี้ปล่อยตัวผมแล้วยืนเท่าไหล่พี่คลาวด์มองผมเหมือนเหยื่อ....

 

“มึงมาทำเหี้ยไรเนี้ย เด็กเอกไหน” พี่คลาวด์พูดจาดีมากเลยครับ หยาบทุกคำ

“สะ สะ ถาปัตฯครับคือผมมาปฐมนิเทศ” ผมบอกไปด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น ผมกลัวจริงนะ พี่เค้าจะเอาดาบฟิวชั่นซอร์ดมาแทงผมไหม ทำไมตัวเล็กแต่โหดร้ายงี้

“วันนี้เนี้ยนะไอ้…..” พี่คลาวด์กำลังจะพูดอะไรไม่รู้แต่ผีด๊อบบี้กระซิกมุมมิบๆพี่คลาวด์ก็หยุดกึ๊กทันที

“มึง...จะดีรึ?” พี่คลาวด์หันไปสบตาถามผีด๊อบบี้

ผีพยักหน้าพี่คลาวด์แกเลยเดินมาหาผมด้วยท่าทีใหม่

 

“วันนี้ไม่มีปฐมนิเทศ แต่มีรับน้อง กูชื่อแบคฮยอนเป็นประธานปีสอง”

คุณพี่คลาวด์แนะนำตัวใหม่....ชื่อน่ารักเหมือนกับหน้าเลยครับ แบคแบค ฮี่ๆ

“เอ่อแล้วผมต้องทำไงมั่ง”

“รับน้องไงมึง ไม่เคยรับน้องหรอ”

ผีด๊อบบี้พูดสอดออกมา.............คือพี่ครับ กูเพิ่งเข้าปีหนึ่งที่นี่ที่แรก ไม่ได้ซิ่วมานะครับจะได้เคยรับน้องมาก่อน


“เอ่อไม่เคยครับ นี่ครั้งแรก” นี่คือสิ่งที่ผมตอบออกไปแทนคำพูดน่าโดนกระโดดถีบในสมอง

“โอ้โห ยังซิงดิ มาๆพี่จะสอนให้” ผีด๊อบบี้ทำหน้าหื่นเหมือนลุงแก่ๆเห็นซุ้มเมียงูในงานวัดเลยครับ

 “ชานยอล มึงจัดการเองนะ กูไปนอนต่อและ ไม่รู้เหี้ยอะไรต้องมาแต่เช้า”

ผมคนครับพี่ ไม่ใช่เหี้ยแต่ขอโทษจริงๆที่มาเช้า ฮืออออออออ  

พี่แบคฮยอนด่าผมเสร็จก็ทิ้งผมไว้กับพี่ชายอลคนหื่นหน้าตาแม่งเหมือนด๊อบบี้จริง อยากให้คุณได้ลองมาเจอ

“เอาหละ เรามารับน้องกันนะ”

“ในนี้หรอครับ” ผมถามแล้วมองไปรอบๆ เอ่อ บรรยากาศรับน้องมึงมันสะพรึงไปปะครับ

“ในนี้แหละครับน้อง นี่คนเกาหลีป่ะ?” พี่ชานยอลถามพลางจับผมหมุนตัว

“คนจีนครับ” ผมตอบไปด้วยใจหวาดหวั่น พี่เค้าจะทำไรกูเนี้ย แง๊

“โอ้วววววววววว ของอิมพอร์ตด้วย”   พูดปุ๊บก็ฟาดตูดผมดังป๊าบ

“โอ้ย” ผมเผลอร้องออกมา ก็มันเจ็บอ่ะอาม้ายังไม่เคยตีน้องเทาแรงๆเลยนะ!

 

รุ่นพี่ชานยอลเดินวนรอบตัวผมเหมือนยายแถวบ้านหาเลขหวยรอบต้นไม้..........

 

 

“พี่ครับ...คือว่าเพื่อนๆหละครับ รับน้องไม่ต้องรอพร้อมเพื่อนหรอครับ”

“เห้ย ไม่รอ นายวีไอพี หุ่นดี๊ดี เดี๋ยวพี่จัดให้เน้นๆ คนเดียว กินข้าวมาป่ะ?”

 

เอิบ....

 


 

“ไม่ได้กินมาครับ ไม่ถนัดกินข้าวเช้ามันจะอ้วก” ผมตอบไปตามตรงกระเพาะผมมีปัญหาแบบนั้นจริงๆครับ

“ดีๆ มานี่ๆ นั่งลงไม่กินข้าวมาก็ดี” พูดจบจับผมนั่งคุกเข่า ไม่ทันจะได้เงยหน้ามองว่ากำลังนั่งอยู่ตรงจุดไหน เสียงรูดซิบกางเกงก็ทำเอาผมเงยหน้าขึ้นไปมองตามเสียงทันที..........



เชี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย มังกรโคโมโด้

 

 

ผมทำอะไรไม่ถูก พยายามลนลานจะหนีแต่ไอ้ที่มันหลุดออกมาจากเกงยีนส์พี่เค้านี่แม่งสยองสุดโลก เอาง่ายๆเอาของผมมามัดรวมกันสามอันยังไม่ได้ใหญ่เท่านี้เลย

 

“อันนี้ไม่ใช่แล้วพี่” ผมพยายามเบือนหน้าหนี ตะกายหนี

“ใช่ไม่ใช่พี่ตัดสินเอง ทำตามใจน้องเรียกร้องเลย”


ใจกูเรียกร้องเชี้ยนี่หรอ ใช่หรอออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

คนเขียนจะตัดฉากเอ็นซีไหมครับ ไม่เอานะครับ อย่าทำแบบนั้นนะครับ พฮือออออออออออออ *ส่งสายตาวิงวอน*

 

ผมพยายามยื้อชีวิตสุด ไอ้พี่ชานยอลก็ยังจะพยายามเดินเข้าใส่ผม โอ้โห เผลออ้าปากกรี๊ดนี่แม่งเข้าปากแน่นอน ฟรั๊กกกกกกกกก ชีวิต ผมร้องให้คนช่วยไม่ได้ ผมทำอะไรไม่ได้ ผมคิดว่าชีวิตผมสิ้นแน่

 

ทันใดนั้นเหมือนมีแสดงสว่างมาจากประตูห้องเขียนแบบที่ค่อยๆเปิดออก พร้อมกับ........โอ้ สวรรค์ส่งเทวดาใจดีมาช่วยผมแล้ว ฮืออออออ ผมคลานดุ๊กๆๆๆๆ ไปกอดขาเทวดาไว้ เค้ามีผมบลอนด์ทอง ใบหน้างดงามดั่งชาวสวรรค์ เค้าก้มลงมองผมที่กอดขาไว้ ดวงตารีมีแพขนตาหนา กระพริบตามองผมอย่างสงสัย ทันใดนั้นเอง มือสวยของเทวดาก็โยนของสิ่งนึงลงมาที่พื้น

 

ปั๊ก!

 

ผมหรี่ตามองอย่างไม่แน่ใจ ด้วยความที่ห้องแม่งก็แสงน้อยครับ

 

“อ่ะมึง เอาไป อย่าให้แม่งดิ้นกระแทกนั่นกระแทกนี่เสียงมันจะลอดออกไป เดี๋ยว 9 โมงกูมาเปิดห้องให้ เอาเชือกนี่มัดมันไว้ ทดลองใช้แล้วดียังไงมาบอกูด้วย ไปนะบัยส์”

 

นี่คือคำพูดเทวดาครับ............

 

เชี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

ผมพยายามตะกายหนีอีกรอบ เทวดาปิดประตูพร้อมเสียง “คลิ๊ก” ..........ครับเสียงกุญแจล็อคไม่ผิดแน่

 

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

ผมพยายามทุกทางที่จะต่อสู้ดิ้นรนเอาชีวิตรอดในสถานการณ์ที่เหมือนเจอเสือในทุ่งหญ้าสะวันน่า ผมดิ้นรนตะกายพื้นจนเล็บแทบหัก แต่เสือกก็ลากผมไปกลางห้องเรียนพร้อมกับพยายามเอามังกรโคโมโด้มาทิ่มใส่หน้า

 

“แค่นี้กลัวหรอ เห้ยคุณ อยู่ที่นี่ลำบากกว่าที่คุณคิดนะ เข้ามาเรียนนี่คิดว่าง่ายหรอครับ”

ไอ้พี่ชานยอลพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่ท่าทางแม่งจังไรมาก

การกระทำมึงไม่ใช่แล้วววววววววววววววววว กุจะเรียนจบจากที่นี่ได้ต้องเจอมังกรโคโมโด้ของเมิงหรอ

ใช่หรอออออออออออออออออออ  



ผมยังสติลดิ้นเพื่อชีวิตไปเรื่อยๆ ผมไม่ยอมครับ ข้อหนึ่งผมไม่ตุ๊ด ข้อสองต่อให้ตุ๊ดผมก็ไม่ยอมไอ้เชี้ยนี่แน่ เรื่องแบบนี้ผมเชื่อมั่นว่ามันต้องมาจากความรักครับ มันต้องเกิดจากความรัก ไม่ใช่แบบนี้สิ หวงจื่อเทาต้องไม่เจอไรแบบนี้สิ พฮืออออออออออออออออออออออ

 

“ปล่อยกูนะเว้ยยยยยยยยยยยยยย ไอ้เหี้ยยยยยยยย”

 

ผมแผดเสียงดังลั่น บอกเลยว่าแหกปากดังยิ่งกว่าตอนเจอแมงสาบในห้องน้ำอีก ผมเอาแขนขึ้นมากันไว้ ไม่ให้โดนลวนลาม ผมนอนตัวงอปกป้องพรหมจรรย์ตัวเองอย่างสุดใจ กระทืบกูให้ตายเลย ฮือออออออออ

อย่าให้กูทำอะไรอุบาทว์ๆแบบนั้น สงสารชีวิต 19 ปีของกูด้วย อาป๊า อาม้ากูเลี้ยงมาด้วยข้าวสวยอย่างดี มาให้กูทำอะไรแบบนี้ผู้ปกครองกูจะเสียใจไหม ระบบการศึกษาประเทศนี้แม่งเป็นแบบนี้ได้ไง ไหนว่าเกาหลีเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว ผมคิดไปไกลมาในระหว่างที่คิดว่าตัวเองกำลังยื้อกับแรงพี่ชานยอลที่พยายามพลิกตัวผม




ไม่นาน...

เรี่ยวแรงมหาศาลที่ยื้อยุดผมหายไป

ผมค่อยๆเหลือบมองรุ่นพี่จังไรคลุงอย่างหวาดกลัว

เค้าเก็บมังกรใส่ในเกงยีนส์เหมือนเดิมแล้ว ใส่เสร็จรูดซิบ เสยผม .............อี๋ มือมึงเพิ่งจับจู๋ป่ะ !

 

“ไอ้ฮุน เปิดตูได้ละ”  เสียงไอ้รุนพี่ชานยอลตะโกนบอกคนข้างนอก

 

ผมค่อยๆลุกขึ้นอย่างหวาดกลัว บอกเลยว่าประตูเปิดผมวิ่งแน่ๆ

แต่ผิดคาดครับ พี่เทวดานามเซฮุนเดินหล่อเข้ามาพร้อมสายสะพาย เขียนว่า

 

MVP ปี1”

 

ผมเงิบเล็กน้อย ไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่ามันคือไร

 

“มึงเอานี่สะพายมาม.ทุกวันนะ มึงใจเด็ดมาก กูเพิ่งเห็นมึงนี่แหละ ที่ดิ้นรนต่อสู้ไอ้ชานมันถึงที่สุด เป็นคนอื่นนี่อ้าปากอมเจี๊ยวเพื่อนกูไปนานละ”

 

ท่านเทวดาพูดจาภาษาชาวบ้านได้หน้านิ่งมาก.......

 

พี่ชานยอลยักคิ้วให้ผมทีนึงก่อนจะเดินจากไป

ผมก้มหัวให้เค้านิดๆ พี่เซฮุนเทวดาของผมตบไหล่ผมก่อนจะเฉลยว่าจริงๆแล้วผมมาผิดวันครับ จริงๆวันนี้วันหยุดของมหาลัย และเค้ารับน้องไปตั้งแต่เมื่อวาน ผมจำวันผิดเอง วันนี้เดชะบุญหรือกรรมไม่รู้พวกพี่เค้ามาเก็บอุปกรณ์รับน้องพอดีแล้วเจอผม เค้าบอกยังหาตัวจี๊ดของรุ่นไม่ได้เลย มาเจอผมเลยจัดหนัก จริงๆไม่มีใครเค้าเจอไรอุบาทว์เหมือนผมหรอกครับ แต่เหตุเพราะผมจำวันผิดเองนี่แหละถึงเจอแบบนี้.......

 

สภาพเสื้อผ้าผมวันนี้ไม่ต่างจากหมาวัดเลยครับ อาม้าต้องตีแน่ๆ เสื้อเปื้อนหมดเลยอ่า ฮืออออออ

แถมสายสะพายเชี้ยนี่พี่เค้าไม่ให้ถอดด้วย ยกเว้นเวลาอาบน้ำ แง๊

 

จบแหงะ!

ผลงานอื่นๆ ของ LilyHZT

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

13 ความคิดเห็น

  1. #13 kingjan
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 18:10
    อยากไห้มันยาวววววววว
    #13
    0
  2. #12 kingjan
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:14
    น้าๆมีแต่เสียงเรียกร้องว่าไห้แต่งต่อออออออออออ<3
    #12
    0
  3. #11 kingjan
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:13
    อยากอ่านต่อ
    #11
    0
  4. วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 01:33
    ขำหนักมาก555555555555555555555555555555555555555
    #10
    0
  5. #9 Araya Hongboon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 00:16
    กลับมาแต่งต่อได้มั้ยคือเรื่องนี้มันใช้มากกกกก
    #9
    0
  6. วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:36
    มันสมควรจะเป็นซีรี่ส์ยาวมากค่ะ นี่พูดเลย!!!!!
    อ่านจบนี่แทบกรี๊ดลั่นบ้าน ถถถ
    ตัวแสบแหกปากโวยวายทั้งเรื่องเลยนะ ชอบตอนที่แบบ "มันใช่เหรอออออออออออออออออ"
    แถมมีเรียกหาอาป๊าปาม๊าอีกต่าหาก
    พิชยอลโหมดจริงจังกับเรื่องจังไรมากนะคะ
    นีตอนเทวดาโผล่มา คือแอบอยากให้พี่งุนมาร่วมแจมมากอ่ะ 555555
    #8
    0
  7. วันที่ 30 มกราคม 2558 / 23:43
    ทำไมชีวิตน้องเทามันน่าสงสารงี้อะ แต่ก็อดขำไม่ได้
    #7
    0
  8. วันที่ 3 มกราคม 2558 / 01:04
    โอ๊ยยย
    รับน้องด้วยมังกรโคโมโดของผีด๊อบบี้นี่คืออะไร.. 
    (ノಠ益ಠ)ノ彡┻━┻
    แต่น้องเทานี่ฟุ้งซ่านได้แม้แต่ในเวลาคับขันนะคะ ถถถถ
    #6
    0
  9. #5 mn.bah
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 21:48
    ชำผีดอบบี้ แล้วก็ตอนที่เทาตะโกนว่ากูไม่ใช่แฮรี่ โอย5555555555555555555555555555555555555555555555555555

    สนุกอ่า veryจังไร ทดสอบปีหนึ่งได้...

    นี่ถ้าเทาอมจริงๆจะเป็นยังไง กรื๊ด 555555555





    #5
    0
  10. #4 Laplace na : ) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 22:39
    ถ้าต่ิก็ดีนะ5555555 อิยอลลลลลล โรคจิตงะ - 3-
    #4
    0
  11. วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 09:39
    รุ่นพี่จังไรคลุง ถถถถถถถ
    #3
    0
  12. วันที่ 25 กรกฎาคม 2557 / 20:51
    อยากให้มีภาคต่อจัง ><
    #2
    0
  13. #1 5415711027
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2557 / 21:28
    ชานเทา ชานเทา คู่นี้ชอบอ้ หาอ่านก็มีน้อย

    ไรท์ แต่งชานเทาอีกนร้า
    #1
    0