500 WORDS (KAIDO)

ตอนที่ 53 : End part one : 51

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 424
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    6 เม.ย. 61

51.


หนึ่งเดือนแรกเหมือนคนอารมณ์แปรปรวน คยองซูคิดว่าเขาเหมือนคนที่บ้าคลั่งทางอารมณ์


เพลงเศร้า


แอลกอลฮอลล์คือเพื่อนรัก


และก็เป็นเพื่อนรักที่ทำให้เขารู้สึกหวั่นใจ มีครั้งหนึ่งที่เขาโทรหาคนที่เคยปลอบใจด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่มันไม่ใช่เลยเมื่อเขาดื่มและฟังเพลงแล้วเศร้าในเวลาตี 2 ปลายสายจากจงแดช่างเจ็บปวด จะทวงค่าเหล้าทั้งหมดเลยถ้ายังไม่เลิกร้องไห้!” และนั่นทำให้คยองซูรู้ซึ้งถึงอาการที่เรียกว่า ฮึ๊บ


ตัดใจอดกลั้นน้ำตา


กดวางสาย


และหลับ


            สามเดือนต่อมา เขาใช้ชีวิตวนลูปแบบฉบับไฟลุก จนกระทั่งคืนสุดท้ายของสถานที่นี้กำลังจะจบลง แม้จะเป็นคืนสุดท้ายแต่งานของเขาก็ยังไม่เสร็จเสียที ปลายนิ้วกดพิมพ์ตัวอักษรบนแป้นผสมเสียงเพลงที่สุ่มไปเรื่อยบนแอพพลิเคชั่นฮิตสีแดงที่เป็นเพื่อนในเวลาตี 1 เกือบ 4 ชั่วโมงแล้วที่เขานั่งอยู่ที่เดิม จนบ่าของเขารู้สึกเมื่อยล้า ก่อนตัดสินใจละจากงานตรงหน้าเพื่อบิดกายและถอดแว่นออก พลางถไลตัวลงไปอย่างคนขี้เกียจบนเก้าอี้ คยองซูกระพริบตาและปล่อยให้เสียงเพลงบรรเลงไปพลางนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก่อน   


ดวงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าไปหลายชั่วโมงแล้วแต่กระเพาะของเขายังไร้ซึ่งมื้อเย็น เขาตั้งใจจะออกไปหาอะไรกินหากแต่แว่วเสียงสะท้อนที่โถทางเดินข้างนอก พร้อมน้ำหนึ่งที่เขายังคงจำได้ดี..


แม้จะห่างหาย ไม่พบหน้า


แต่ก็ไม่เคยลืมเลือน


แล้วเจอกันครับ


น้ำเสียงของคิมจงอินในเวลานั้น ช่างนุ่มนวล แต่กลับทำให้เขารู้สึกเหมือนไอ่ขี้แพ้เสียอย่างนั้น และแม้ว่ามันจะผ่านมาสักพัก แต่ก็ต้องยอมรับกับตัวเองอย่างซื่อสัตย์ว่า


ไม่รู้สึกอะไร..ก็บ้าแล้ว


โกรธไหมก็โกรธ


เสียใจไหมก็มาก


อยากแก้เผ็ดไหม ก็มี


และหลังจากที่พบเจอความรู้สึกแบบนั้นอีกครั้ง คยองซูก็แค่ตัดสินใจที่จะไม่ออกไปจากห้องของเขา บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปดูจะเป็นทางออกที่ห่วยแตก แต่เขาก็เลือก ดวงตาจ้องมองไปรอบห้องที่ว่างเปล่ามีของไม่กี่อย่างหลงเลือก การย้ายของเขาใกล้เริ่มเข้ามา และแน่นอนว่ามีบางสิ่งที่อยากจะทำมัน แผ่นซีดีเปล่ากำลังถูกบันทึกกับ ประโยคบอกเล่าถึงใครคนหนึ่งกำลังถูกเขียนลงไป   


แสงส้มเหลืองของดวงตะวันสาดส่งไปทั่วผืนฟ้า ดวงตากลมโตจ้องมองวิวชั้น 6  มีเพียงสายลมเย็นเอื่อยอ่อนพัดผ่านผิวแก้ม ความทรงจำร่วม 3 ปีที่อยู่ฟุ้งกระจาย สูดลมหายใจจนเต็มปอดก่อนจะหยิบกระเป๋าเป้ไว้บนบ่า สวมรองเท้าผ้าใบคู่เก่า


เขายอมรับว่ามันยากที่จะเยียวยาความรู้สึกที่พังทลาย


แต่มันก็แค่ถึงเวลาแล้ว ที่จะเริ่มต้นใหม่


ประตูหมายเลขห้อง 605 ในเวลานี้ถูกปิดลง  


ซีดีหนึ่งแผ่น โพสอิทสีเหลือง กับข้อความหนึ่งในบทเพลงที่เขียนในคืนนั้นถูกสอดไว้ใต้ประตูหมายเลขห้อง 606

 

Broken down, I’ve had enough
If this is love I don’t want it

 

 

 

 

 

End part 1

#500wordskd

แด่การเริ่มต้นที่ 6 ธันวาคม 2557 และสิ้นสุดวันที่ 6 เมษายน 2561

ให้เพลงนี้ที่เรารู้สึกหลงรักถ่ายทอดความรู้สึกต่างๆมากมายตามเรื่องราวที่เกิดขึ้น..และเรื่อยๆไปด้วยกันจนกว่าความรู้สึกบางอย่างเกิดความเคลื่อนไหวอีกครั้ง 

หากผิดพลาด จะพยายามให้ดีขึ้น รัก และขอบคุณ ??’?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

801 ความคิดเห็น

  1. #800 kookkikzamak (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 11:14
    สุดท้ายมันก็จบลง แบบที่ไม่มีใครได้สมหวัง แต่อย่างนึงที่เรารู้คือเราโตขึ้นมาพร้อมๆกับตัวละคร สุดท้ายทุกอย่างมันก็แค่เกิดขึ้นมา แล้วก็จากไป ชีวิตคนเรามันต้องเดินต่อไปนี่นา ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้นะคะ มันเป็นเรื่องที่ทำให้เราเติบโตมาจนถึงตอนนี้ ขอบคุณจริงๆนะ
    #800
    0
  2. #799 dh15 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 23:18
    สมน้ำหน้าจงอิน ตอนนี้ไม่เหลือใครแล้ว ทั้งเซฮุน ทั้งคยองซู สุดท้ายจงอินก็เป็นแค่คนที่โดนทิ้งอีกครั้งและอีกครั้ง แต่ทั้งหมดมาจากการกระทำของตัวเองทั้งสิ้น ถ้าวันนั้นจงอินไม่เริ่มทั้งที่งยังรักเซฮุนอยู่ คยองซูก็จะไม่ต้องเจ็บแบบนี้ จงอินเจ็บคนเดียวมันแย่ ใช่ แต่การลากคนที่สามมาเจ็บด้วยมันแย่ยิ่งกว่า สะใจที่คยองซูเลือกจะเดินจากจงอินไป ทีนี้คนที่ถูกทิ้งจะได้สำนึกบ้างว่าทำอะไรไว้กับใคร จริงๆไม่ชอบใจกับประโยคของจงอินตั้งแต่ตอนหลังเกิดเรื่องจนถึงตอนนี้ กล้าพูดมาได้ยังไงว่าแล้วเจอกันนะครับ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ยังไงทั้งที่มีคนเจ็บเจียนตายอยู่ห้องข้างๆ จงอินไม่รู้สึกอะไรเลยจริงๆเหรอ ไม่แม้แต่จะสำนึกเลยเหรอว่าทำให้คนหนึ่งคนเสียใจขนาดไหน แล้วไม่รู้สึกผิดบ้างเหรอที่ดึงให้คนหนึ่งคนมาเสียน้ำตาให้ตัวเองทั้งที่ถ้าไม่เจอจงอินชีวิตเค้าก็ไม่ต้องบัดซบแบบนี้ ยังยืนยันเหมือนเดิมนะคะว่าอยากได้ pov ของจงอินบ้าง เราอยากรู้ว่าตลอดระยะเวลาตั้งแต่ตอนที่เกิดเรื่อง ตอนที่โกหกคยองซูแล้วหายไปกับเซฮุนเนี่ย จงอินคิดและรู้สึกอะไร แล้วตอนที่มาเหมือนบอกเลิกความสัมพันธ์กับคยองซู ตอนที่เห็นอีกคนร้องไห้เพราะตัวเองอ่ะ จงอินรู้สึกยังไง แล้วตอนที่คยองซูเฮิร์ทเหมือนคนบ้า จะเป็นจะตายร่วมสามเดือนอ่ะ จงอินไปมุดหัวอยู่ที่ไหน ทำอะไร คิดยังไง เราได้อ่านแค่ pov ของคยองซูแล้วแต่ก็อยากเคลียร์หลายๆอย่างโดยเฉพาะความรู้สึกนึกคิดของจงอิน ถ้ามีโอกาสและเป็นไปได้ พาร์ทสองอยากให้เพิ่มเติมหรืออาจจะท้าวความ pov ของจงอินบ้างนะคะ จะได้รู้ว่าควรจะด่าให้หนักกว่าเดิมหรือมีอะไรหลงเหลือให้รู้สึกสงสารบ้าง เพราะ ณ ตอนนี้เราโคตรสะใจที่จงอินเป็นฝ่ายถูกทิ้ง แล้วก็อยากให้จงอินเป็นบ้าแบบคยองซูบ้างในตอนที่รู้ตัวแล้วว่าไม่เหลือใคร ไม่มีใคร และในตอนที่อาจจะคิดได้ว่าตัวเองก็รักคยองซูอยู่บ้าง แม่_เอ๊ย พูดเรื่องนี้ละขึ้น ย้อนกลับไปอ่านตอนที่จงอินมองดูคยองซูร้องไห้แล้วอยากต่อยหน้าชิบหาย จงอินโคตรขี้ขลาด โคตรใจป๊อด เป็นผู้ชายที่เฮงซวยที่สุดคนนึงเท่าที่เคยอ่านฟิคคาดีมา เราไม่ได้คาดหวังอะไรกับเรื่องนี้มากเพราะไรเตอร์บอกเสมอว่าเรื่อยๆ แต่จากตอนนี้ก็เกิดอยากคาดหวังกับพาร์ทสองว่าจะได้เอาคืนความเฮงซวยของจงอินบ้างไม่มากก็น้อย btw ขอบคุณที่มาต่อเรื่อยๆแม้จะนานมากก็ตามที สู้ๆต่อไปนะคะ ถ้าคุณไม่ทิ้งฟิคเรื่องนี้ไป เราก็จะไม่ทิ้งเช่นกัน :)
    #799
    0
  3. #798 kykuku (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 20:58
    ตอนเห็นอัพเดต น้ำตาจะไหล เรารอได้เสมออออ
    #798
    0
  4. #797 tkrainbow (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 19:44
    คนเรา อยากได้ ทำทุกอย่างให้ได้มา
    พออยากไป ก็ไปเลย
    ไม่บอกอะไรทั้งนั้น
    เอาแต่ใจกันนะ
    ดีใจที่มาต่อ
    อาจจะได้อ่านในอีก ปี 2080 สินะ
    โน้ต**
    #797
    1
    • #797-1 dh15(จากตอนที่ 53)
      6 เมษายน 2561 / 23:21
      สำหรับตรงจุดนี้เราว่าจงอินเองที่เอาที่แต่ใจกับคยองซูก่อนนะคะ เพราะเป็นคนเข้าไปทำให้เค้ารักเค้าชอบก่อน เพื่อหวังจะลืมคนเก่า แต่พอเจอคนเก่าก็วิ่งแจ้นกลับไปหาแล้วปล่อยให้คนใหม่รอเก้อ สุดท้ายแบกใจโทรมๆที่โดนคนเก่าทิ้งอีกครั้งกลับมาหาคนใหม่ ละทำให้ทุกอย่างจบแบบเฮงซวยเพราะตัวเองยังลืมคนเก่าไม่ได้เลยไม่สามารถเริ่มต้นกับคนใหม่ได้ พอนานไปยังกล้ามาทักทาย แล้วเจอกันนะครับ ทำเหมือนสามเดือนก่อนหน้านี้ไม่ได้ทำตัวเฮงซวยกับใครไว้ จงอินสมควรแล้วค่ะที่โดนแบบนี้ เอาจริงสำหรับเราแค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ
      #797-1
  5. #796 kimcake (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 19:41
    ชื่นใจอ่ะที่เห็นแจ้งเตือนเรายังไม่ได้อ่านนะแต่ขอมาเม้นให้กำลังใจก่อนฮุฮุฮุ ❤️
    #796
    0
  6. #795 tkrainbow (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 19:36
    ดีใจจังที่มาต่อ (๑˃̵ᴗ˂̵)
    #795
    0