500 WORDS (KAIDO)

ตอนที่ 52 : 50.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 591
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    25 ก.ค. 60

50.



            ดวงตากลมโตเหม่อมองเพดานห้องสีขาวราวกับมันคือห้วงของเอกภพที่ไม่จบสิ้น หากแต่ความเป็นจริงแล้วใจของเขาไม่ได้นึกถึงท้องฟ้าแห่งความฝัน แต่มันกลับเป็นภาพและถ้อยคำอันหอมหวานที่ใครอีกคนมอบให้ คยองซูยังคงตกอยู่ในห้วงของความรู้สึกที่เรียกว่าความรัก แม้ว่าในตอนนี้มันกลายเป็นรักที่พังไม่เป็นท่า แต่เขารู้ดีว่ามันจบลงแล้วและจบลงอย่างเหมาะสมในทางที่ควรจะเป็น



            เขาสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างเชื่องช้า สัมผัสถึงอากาศที่เขายังคงหายใจ พลางโอบกอดกระชับผ้าห่มคลุมกาย ก่อนเปลือกตาอ่อนล้าและปวดช้ำค่อยๆหลับตาลง นึกถึงค่ำคืนที่ผ่านมาพลางปลอบใจตัวเองซ้ำๆว่า มันผ่านมาแล้ว และเขายังคงอยู่การแตกสลายของเขามันเป็นแค่เพียงความรู้สึก  



            คยองซูเอียงแก้มแนบลงหมอนเจือกลิ่นอายความคุ้นเคย ดวงตากลมโตมองบานหน้าต่างที่มีแสงแดดสาดส่องรำไร พลางจ้องมองสายลมเอื่อยอ่อนที่ลอดผ่านบานหน้าต่างมันพัดผ่านผ้าม่านสีอ่อน สลับแสงสีส้มเคล้าคลอความอบอุ่นลอดผ่านเข้ามา และนึกคิดเข้าข้างตัวเองว่ามันคือคำปลอบโยนไร้เสียงจากธรรมชาติที่มีเพียงแสงสว่าง และความอบอุ่นแผ่ซ่านขับไล่น้ำตาที่เปียกชื้นและความหนาวเย็นยามค่ำคืนให้จางหายไป



            หลังลุกขึ้นมาล้างหน้าและแปรงฟันยามเช้าทั้งที่เกือบ 11 โมง เสียงเครื่องมือสื่อสารดังแว่วมาจากมุมหนึ่งของห้อง เขาไม่ได้คาดหวังว่าปลายสายจะเป็นใคร และแน่นอนว่าไม่ใช่ไม่ใช่จากคนข้างห้อง เสียงแหบพร่าเอ่ยตอบกลับปลายสาย คำทักทายที่สดใสคุ้นเคยเอ่ยประโยคทักทายง่ายๆว่าตื่นหรือยังอะไรทำนองนั้นก่อนความเงียบเกิดขึ้น คยองซูไม่ได้เอ่ยประโยคใดๆต่อจากนั้น หากแต่ปลายสายกลับเอ่ยคำถามที่ทำให้เขานึกคิดอย่างหนัก กาแฟวันนั้นอร่อยไหม…” เขารับรู้ได้ถึงเสียงถอนหายใจที่ลอดผ่านเข้ามา และเขารู้ดี



            “อ่ามันฟังดูโง่มากเลยฉันรู้คยองซูรู้ดีว่าจงแดก็แค่ไม่อยากก้าวกายพื้นที่ของเขา เป็นพื้นที่ในความสัมพันธ์ที่จงแดเว้นว่างไว้สำหรับเพื่อนคนหนึ่ง รับรู้เท่าที่อยากให้รับรู้ เป็นความพอดีสำหรับมิตรภาพที่พวกเขามอบให้กัน หากแต่ในตอนนี้คยองซูก็แค่อยากจะลองก้าวข้ามความหวาดกลัวในมิตรภาพเคยฉาบฉวย และเขาตัดสินใจที่จะกล่าวมันออกไป



            “ถ้าฉันโทรหานายบ่อยๆ นายจะรำคาญฉันไหม  



            “แล้วนายคิดว่าเพื่อนมีไว้ทำไมล่ะคยองซู



            “…” ท่ามกลางความเงียบในมวลอากาศ คยองซูกลับรู้สึกเหมือนความรู้สึกในยามเช้าหวนกลับมาอีกครั้งยามได้จ้องมองไปที่หน้าต่าง มีเพียงแสงสว่าง และความอบอุ่นแผ่ซ่านขับไล่น้ำตาที่เปียกชื้นและความหนาวเย็นยามค่ำคืนให้จางหายไป และคำว่ามิตรภาพที่จงแดมอบให้ คงเหมือนกับดวงตะวันที่หมุนเวียนเปลี่ยนผัน ไม่ได้ห่างหายไปในยามค่ำคืน หากแต่ยังคงอยู่ในวงโคจร หมุนวนเคียงข้างกัน




            มอบคำปรึกษายามต้องการ



            มอบความสบายใจยามว้าวุ่น



            มอบคำปลอบโยนยามเจ็บปวดทางความรู้สึก เมื่อคนที่มีศักดิ์ขั้นกว่าของความรู้สึกทำให้แตกสลาย



            “ไม่ห้ามหรอกนะถ้าจะร้องไห้



            “..”



            “แต่ตอนนี้มากินข้าวด้วยกันก่อนไหม อย่าลืมว่าเรามีส่งรายงานสิ้นเดือนนี้นะ



            มอบเสียงหัวเราะในอีกโทนหนึ่งที่ยากจะมีใครเห็น



            และที่สำคัญเป็นคนที่มอบคำพูดตอกย้ำจิตใจให้รู้สึกร้อนรนได้อย่างร้ายกาจ



            คยองซูพบว่าในเวลานี้ผิวแก้มของเขากำลังเปียกชื้นไปด้วยหยดน้ำตา หากแต่ริมฝีปากของเขายกขึ้นปรากฏเป็นรอยยิ้มเล็กๆ ในขณะที่เสียงหัวเราะโทนสูงของคนปลายสายดังลอดผ่านมา




#500wordskd

686 คำ

25.07.2017

Dear reader : คิดถึงทุกๆอย่างที่ประกอบกันเป็นเรื่องราว ทั้งคนอ่าน และความรู้สึกตอนได้เขียนเรื่องนี้ แอบหวังว่าจะยังมีคนที่สนใจตัวอักษรของเราในพื้นที่ตรงนี้ แม้ว่าจะผิดคอนเซป 500 คำ ไปหลายตอนมากเหลือเกิน โปรดอย่าเคืองโกรธกันนะคะ ความคาดหวังสักเล็กน้อยว่ามันจะจบอย่างแน่นอนในเรื่องนี้แม้จะไม่รู้ว่าเมื่อไรก็ตาม ฮ่าๆ และในทุกความรู้สึกดีใจของเรา เราก็รู้สึกขอบคุณมากๆเป็นความรู้สึกที่ดีมาก หลังจากที่ได้อ่านคอมเม้นต์ ที่มีคนบอกว่าคิดถึงแม้ว่าเราจะห่างหายไปนานมาก สุดท้ายนี้ก็เรื่อยๆไปด้วยกันแบบนี้นานๆนะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

801 ความคิดเห็น

  1. #794 selu77 (@theonekiss) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 04:12
    พึ่งได้เข้ามาอ่าน ทั้งคืนเลย ยังไงก็ระรอด้วยคนนะครับ
    #794
    0
  2. #785 eegeeg (@tkrainbow) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 21:45
    รออออออ
    #785
    0
  3. #784 eegeeg (@tkrainbow) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 16:51
    ขอให้เข้มแข็งอีกครั้งนะคยอง

    มีความสุขที่ได้อ่านเรื่องนี้นะคะ
    #784
    0
  4. #762 jkyx (@jkyx95) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 18:50
    หลายตอนมานี้เศร้าจัง คิดถึงนะคะ
    #762
    0
  5. #760 snow129 (@ichi9493) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 10:58
    เรายังอยู่ อาจไม่เม้นบ้างเพราะบางตอนแอบจุกอ่ะเม้นบ่ออก แต่ก็รอเสมอ ตั้งแต่ตอนเริ่มพลิกมาอีกมุม (รูปในกระเป๋าตัง) เราจี๊ดจงอินมาก และยังจี๊ดอยู่ เป็นผู้ชายที่โคตรจะ--้ยเลยอ่ะ มาหลอกให้รักทำไม เจ็บใจอ่ะ กว่าคยองซูจะผ่านชานยอลมาได้ นี่มาเจ็บอีกล่ะ อยากตีหัวจงอินมากเลยอ่ะ ถ้าไม่มาอธิบายก็เลิกเลย หาใหม่!
    #760
    0
  6. #754 P Prang Pololo Olala (@pprangpololo) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 10:04
    ก็ยังรอไรท์อยู่นะคะ สู้ๆนะคะ ไม่รู้ว่าสุดท้าย จงอินจะคิดยังไง แต่ ณ ตอนนี้สะเทือนใจมาก ฮื่ออออออออออ
    #754
    0
  7. #741 zowelln (@ploy-10) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 07:10
    คิดถึงจัง
    #741
    0
  8. #739 p.nannapak (@dh15) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 00:18
    จงอินแย่อ่ะ คือเราอ่านเรื่องนี้ตั้งแต่แรก ตามมาตลอดตั้งแต่เค้าเริ่มรัก แล้วอยู่ๆจงอินก็มาทิ้งคยองซูกลางทางแบบนี้อ่ะเหรอ ทิ้งไปหาอีกคน ย้อนกลับไปหาคนเก่า รู้แหละว่าแค่หวนคิดถึง หวนไปเจอแล้วก็จบลงเช่นเดิมคือไม่ได้กลับไปคบ แต่มันแย่ตรงที่จงอินหายเงียบ อ้างว่าติดงาน ไม่ว่าง ไม่โทร ไม่ส่งข้อความ ไม่ห่าเหวอะไรเลย /ขอโทษที่หยาบคาย แล้วกลับมาพร้อมคำบอกเลิก แม่งโคตรแย่ แย่มากๆ แย่ที่สุด ถ้าคิดว่ายังลืมคนเก่าไม่ได้ก็ไม่ควรมาทำให้คนใหม่รักป่ะวะ แล้วมันโคตรเสียความรู้สึกตรงที่จงอินเป็นฝ่ายเข้าหาคยองซูก่อน เข้ามาทำให้พี่มันรักมากขนาดนี้แล้วก็ตัดเยื่อใยกันง่ายๆ อยากถามจริงๆ ตลอดเวลาที่หายไป ช่วงที่ไม่ติดต่อกลับมาเป็นบ้าอะไรวะ เคยคิดถึงอีกคนที่เค้ารอคอยบ้างรึเปล่า ตอนเห็นข้อความที่คยองซูส่งไปให้รู้สึกยังไงบ้างวะ สำนึกหรือรู้สึกผิดบ้างป่ะว่าทิ้งอีกคนไว้กับการรอคอยไร้สาระโง่เง่าพวกนี้ แล้วก็ตอบแทนการรอคอยนั้นด้วยการจากลา โคตรแย่ ไม่เคยคิดว่าจงอินจะแย่ขนาดนี้ ยิ่งเห็นว่าคยองซูเสียใจแค่ไหนก็ยิ่งแย่ รู้สึกแย่กับจงอินมากๆ ยอมรับว่าฟังความข้างเดียวเพราะไรเตอร์ไม่ได้เขียนมุมของจงอินให้อ่านมากนัก ยิ่งช่วงเวลาที่หายไปอ่ะไม่มีเลย หายไปไหน ไปทำอะไร ไปกับใคร แล้วทำไมไปเจอเซฮุน แล้วเป็นหมาบ้าอะไรอยู่ๆไปบอกเลิกคยองซู หมดรักจริงใช่ไหมหรือเพราะไม่ได้รักตั้งแต่แรกแต่แค่ต้องการมีคนใหม่เพื่อลืมคนเก่า ใช้คยองซูเป็นเครื่องมือเหรอ พอสุดท้ายยังลืมไม่ได้ก็เลยทำตัวหมาๆแบบนี้ ละทิ้งความรู้สึกที่อีกคนสร้างขึ้นมาด้วยความบริสุทธิ์ใจแบบนี้อ่ะนะ จงอินทำเลวๆแบบนี้จริงรึเปล่า คืออย่างน้อยขอ pov ของจงอินบ้างค่ะ เราโคตรรู้สึกแย่ สงสารคยองซูมาก 2-3 ตอนหลังมานี้อ่านแล้วหดหู่ตลอด เศร้าหมอง ไม่มีความสุข แล้วก็โกรธเกลียดจงอินมากๆ แต่อีกใจก็ยังอยากรู้เหตุผลของจงอิน เหตุผลจริงๆที่แน่ชัดไม่ใช่มาคลุมเครือให้อ่านแค่นิดๆหน่อยๆแล้วก็โยนความเจ็บปวดไปให้คยองซู คือแบบมันแย่จริงๆ ความรู้สึกเราแย่มาก อ่านแล้วร้องไห้หลายตอนแล้ว ไม่อยากจะต่อว่าจงอินทั้งที่ยังไม่รู้ความจริงทั้งหมด แต่ก็ไม่รู้จะหาอะไรมาแก้ต่างให้ตัวเองเพราะไม่มีมุมของจงอินให้อ่านอย่างจริงจังเลย แล้วที่เคยมีมาตอนนึงก็ไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่ เราไม่อะไรเลยกับการหายไปนานๆของไรเตอร์เพราะทุกคนมีสิ่งที่ต้องทำแต่ก็อยากได้ความกระจ่างในบางเรื่องเช่นกัน ง่ายสุดคืออยากรู้แค่ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาความรู้สึกของจงอินที่มีต่อคยองซูมันเป็นของจริงไหม จงอินรักคยองซูจริงๆรึเปล่า เพราะ ณ ตอนนี้เราโคตรเกลียดพระเอกเลย ไม่ว่าจะพยายามมองให้ดีแค่ไหนแต่สุดท้ายก็จบที่ว่าจงอินก็แค่ผู้ชายเฮงซวยคนนึงที่ยัฃลืมรักเก่าไม่ได้เลยตัดสินใจทิ้งรักใหม่ทั้งที่อีกฝ่ายไม่ผิดอะไรเลยแถมยังรอคอยแบบไร้จุดหมายได้ตั้งนาน แล้วก็ไม่รู้ต้องรออีกนานแค่ไหนด้วยถ้าหากไม่บังเอิญหันไปเจอจงอินกับเซฮุน ก็ไม่รู้จงอินจะทำตังขี้ขลาดตาขาวไม่กล้ามาเจอหน้าคยองซูแล้วปล่อยให้รออีกนานเท่าไหร่ เฮงซวยจริงๆ พระเอกเรื่องนี้แม่งเฮงซวย! ปล.ตกใจมากตอนเห็นแจ้งเตือนแต่ดีใจที่ยังไม่ทิ้งเรื่องนี้นะคะ
    #739
    0
  9. #738 namnamm*DH (@onlyonly13-super) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 23:38
    ฮือออ คิดถึงดีใจที่ไรท์กลับมายังรอเหมือนเดิมนะ
    #738
    0
  10. #737 minddyo (@nongmai-za) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 23:31
    ฮือออออคิดถึงเรื่องนี้มากเลยค่ะ นึกว่าจะไม่มาต่อซะแล้ว ;-; ยังรอและจะอยู่ไปจนถึงตอนจบแน่นอน อยากจะรู้เหตุผลของจงอินสำหรับการกระทำและคำพูดในตอนนี้ด้วย..
    #737
    0
  11. #736 kykuku (@kykuku) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 23:29
    เรารอไรต์เสมอแหละ ไม่วาจะกี่ตัวอักษรก็ตาม 5555555555
    #736
    0
  12. วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 23:24
    คิดถึงมากเลย ยังรอในทุกๆตอนต่อไปนะ
    #735
    0
  13. #734 JJayxyz (@JJayxyz) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 23:24
    ไรท์กลับมาต่อ ดีใจจัง
    เราจะรอไรท์นะ สู้ๆๆๆ
    #734
    0
  14. #733 kookkikzz (@kookkikzamak) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 23:23
    คิดถึงเรื่อยๆ
    #733
    0
  15. #712 ULTRAMAN ต่างดาว (@ultraman024) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 22:16
    เรื่อยกันไป
    #712
    0
  16. #699 empty XOXO (@143-exo) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 13:33
    เรายังอยู่
    #699
    0
  17. #698 kookkikzz (@kookkikzamak) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 23:54
    ตอนที่เห็นแจ้งเตือนคือตกใจมาก เห้ย! กลับมาแล้ว ยังรอคอยเสมอนะคะ ยังไงก็เรื่อยๆไปด้วยกันอยู่แล้ว
    #698
    0
  18. #697 Nek WD (@10122532) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 12:23
    นี่ต้องย้อนกลับไปอ่านตอนแรกใหม่อ่ะ อ่านไปแล้วหลายรอบก็ยังคงรู้สึกอบอุ่นจริงๆ
    #697
    0
  19. #696 jkyx (@jkyx95) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 05:09
    คิดถึงจริงๆค่ะ นานจนเราต้องย้อนอ่านใหม่เลย (ขอโทษค่ะ แง)
    มาต่อบ่อยๆน้า
    #696
    0
  20. #695 honeyxhotaru (@honeyxhotaru) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 23:49
    ดีใจที่สุดในโลก
    #695
    0
  21. #694 Padsorn Sookmongkol (@ployhzg) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 22:21
    กลับมาแล้วว เย้
    #694
    0
  22. #693 JJayxyz (@JJayxyz) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 21:11
    ไรท?กลับมาแล้ววววววววว
    #693
    0
  23. #692 kykuku (@kykuku) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 20:39
    ฮืออออ กลับมาแล้วจริงใช่มั๊ย อย่าหายไปอีกนะ
    #692
    0
  24. #691 Nannapak Whangchai (@dh15) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 19:52
    เหมือนรออ่านคำแก้ตัวของจงอิน หมายถึงมันไม่ใช่แค่มุมมองตั้งแต่เริ่มแต่สำหรับเรามันค้างอยู่ที่ช่วงระยะเวลาที่หายไป ไม่ติดต่อคยองซูแล้วเจออีกทีอยู่กับเซฮุนงี้ คือค้างตั้งแต่ตอนนั้น หลังจากนั้นก็เป็นเรื่องราวของจงอิน ซึ่งก็ดีอ่านแล้วรู้อะไรหลายอย่าง เข้าใจมุมมองจงอินมากขึ้นแต่มันช่วยไม่ได้เลยที่จุดโฟกัสเราจะหยุดอยู่กับช่วงเวลานั้น ช่วงที่หายไปไม่มีคำอธิบาย ช่วงที่ปล่อยให้คยองซูทั้งเหงาทั้งโดดเดี่ยวและคิดถึง แต่ตัวเองกลับบอกว่าไปหาแรงบันดาลใจและสุดท้ายเจออยู่แฟนเก่าที่เป็นเพื่อน จะอินดี้แค่ไหนก็อยากจะได้คำอธิบายและถ้าเราเป็นคยองซูก็คงคิดไปไกลแล้วว่าช่วงนั้นคือหายไปอยู่กับเซฮุนใช่รึเปล่า เห็นคยองซูเป็นตัวอะไรวะ อันที่จริงตอนนั้นคือหงุดหงิดมาก อ่านแล้วโกรธจงอินทันทีแบบไม่พร้อมฟังคำพูดอะไรทั้งนั้น แต่ก็พยายามใจเย็นและรอคอยให้ไรท์กลับมาต่อเรื่องราวเสมอ ดีใจที่เห็นว่ากลับมาแล้ว ยังไงก็สู้ๆนะคะ ถ้าไรท์ไม่ทิ้งเราก็ยังอยู่ตรงนี้แหละ เพราะเรายังคาใจหลายเรื่องและสงสารคยองซูมากๆด้วย ถ้าไม่ได้ง้างความจริงจากปากจงอินเราคงหงุดหงิดไปอีกนาน 55555555555
    #691
    0