500 WORDS (KAIDO)

ตอนที่ 50 : 48.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    28 ม.ค. 60

48.


               

 

            โถงทางเดินในอาพาร์ทเมนต์ยังคงมีเพียงความเงียบเหมือนอย่างเก่า อาจแตกต่างไปตรงที่ความมืดโอบกอดรอบกายเขาจนรู้สึกบีบอัดภายในใจอย่างชัดเจน เหลือบมองนาฬิกาหน้าลิฟต์บ่งบอกว่ามันเกือบเที่ยงคืน ก่อนก้าวเข้าไปในกล่องเคลื่อนย้ายขนาดใหญ่ ลมหายใจอุ่นร้อนถูกทอดถอนออกมา และเขาได้แต่ปล่อยให้จิตใจดำดิ่งไปในห้วงเวลาของความว่างเปล่า




            จวบจนสัญญาณเตือนดังขึ้นเมื่อถึงชั้นหมายเลข 6 คยองซูก้าวเดินอย่างเชื่อง ทุกจังหวะที่ก้าวเดินบ่งบอกว่าเขานั้นไร้เรี่ยวแรงเหลือเกินในเวลานี้ ความหนาวเย็นจะเยือกสะท้านผิวกายจากช่องลมระบายริมทางเดิน แม้จะอยู่ภายในตัวอาคารที่ก่อร่างสร้างมาเพื่อบังลมหนาว แต่คยองซูกลับรู้สึกเหมือนว่าเขากำลังยืนอยู่ท่ามกลางความเดียวดายใต้สายลมของความหนาวเย็นมันพัดพาดจิตใจและดวงตาของเขาจนบอบบางใกล้เปราะแตก ทุกย่างก้าวของเขาในตอนนี้มันอยู่วังวนของความความคิดมันมากมายตีวนไปมาอยู่อย่างนั้น





            เขากำลังคาดหวังอะไรจากคิมจงอิน



            คนที่ทำให้เขารู้สึก ลึกซึ้งอย่างมากมาย



            ทั้งสุข



            ทั้งเศร้า



            ทั้งเหงา



            ทั้งสบสน



            คำถามทั้งหมดทั้งมวลนั้นมันกำลังต่อต้านความรู้สึกอีกด้านจนปวดหนึบ จนกระทั่งจังหวะการก้าวเดินหยุดลง หมายเลขหน้าห้องของเขาอยู่ตรงหน้า ท่ามกลางโถงทางเดินที่มีแสงเรือนลาง กลับมีแสงไฟประดิษฐ์ส่องสว่างจากห้องข้างเล็ดลอดผ่านออกมา ราวกับวินาทีของความอดทนทุกอย่างพังทลายลง




 

            เขาเหมือนคนบ้า ที่สูญเสียการควบคุมใด จนเผลอไผล กระทำทุกอย่างไป อย่างที่ใจต้องการ

 




            ไม่มีการเคาะบานประตูอย่างมีมารยาท เขาไม่ได้คาดการณ์ถึงการล็อคไว้หรืออย่างใด หากแต่ทุกอย่างราวกับความเป็นใจ คยองซูบิดบานประตูเข้าไป พลางขบกัดริมฝีปากข่มใจว่ามันจะไม่เป็นอะไร เขาจะไม่เป็นอะไร ก็แค่ใครอีกคนที่ต้องการพบเจอ





            ทุกอย่างภายในห้องยังคงเหมือนเดิมทั้งกีตาร์ แผ่นเสียงหรือแม้แต่รูปถ่ายรวมถึงแผ่นหลังเปลือยเปล่าและหยดน้ำพร่างพราวพร้อมผ้าเช็ดตัวที่หมิ่นแหม่ ที่เปิดออกมาจากห้องน้ำ  พวกเขาสบตากันราวกับคนโง่ที่ไม่มีคำเอื้อนเอ่ยใดนอกจากความเงียบ มันเหมือนฉากในหนังสักเรื่องที่มีแต่ความอึดอัดสาดใส่ตัวของพวกเขาจนหนักอึ้ง





            “ยังไม่ต้องพูดอะไรหรอก นายไปใส่เสื้อผ้าก่อนเถอะ หากแต่เจ้าของห้องกำลังจะเอ่ยคำใดออกมา เขากลับกล่าวแทรกออกมา





            ไม่มีคำบทสนทนาใดต่อจากนั้น จงอินเดินไปสวมเสื้อผ้าด้านใน ในขณะที่เขายืนนิ่งที่หน้าประตู คยองซูคิดว่าเขาเป็นเพียงคนโง่ แค่คนโง่ที่ต้องการยืดเวลาอีกสักนิดก็เท่านั้น

 

 



            ชาอุ่นๆบรรจุในแก้วเซรามิกคนละแก้ว วางอยู่ตรงหน้า ฝ่ามือเย็นค่อยๆโอบความอบอุ่นนั้นมาประครอง พวกเขานั่งบนพื้นข้างเตียงมุมเก่า ที่ที่พวกเขาเคยมีเสียงหัวเราะในความทรงจำ หากแต่ยามนี้กลับมีเพียงความเงียบและเสียงลมหายใจที่เข้าออกเป็นจังหวะ ไร้การสบตากับระยะห่างที่เว้นว่างให้ความรู้สึกมากมายถาโถมทับร่างกาย





            “นายมีอะไรจะพูดไหมคนดวงตากลมโตเหม่อมองถ้วยชาภายในแก้ว ริมฝีปากยังคงขบกัดราวกับการครุ่นคิดถึงเรื่องที่เขาอยากจะเอ่ยมันออกไป





            “…” หากแต่ไม่มีคำพูดใดตอบกลับ คนตัวสูงด้านข้างกระทำเพียงยกแก้วชาจรดที่ริมฝีปาก และทุกๆอย่างมีเพียงความเงียบ

 




            เขาพยามยื้อรั้งเพื่อความสัมพันธ์ที่ไร้รูปร่าง แต่ท้ายที่สุดแล้วคยองซูคงไม่มีแรงมากพอที่จะจับมือจงอินไว้เพียงฝ่ายเดียวยามหนึ่งคนรั้ง หนึ่งคนปล่อย ท่ามกลางความคลุมเครือนั้นเขาค่อยๆถูกผลักไสออกไปในห้วงอวกาศทั้งมืดมิดและเยือกเย็น คยองซูบอบช้ำและไร้เรี่ยวแรงจะดิ้นรนพยายาม เขาชั่งน้ำหนักระหว่างความรู้สึกในสมองและหัวใจมาสักพักท่ามกลางความว่างเปล่านั้นก่อนที่เขาพบคำตอบสำรับทุกๆอย่าง 

             



              และนั่นคงเป็นคำตอบที่ดีที่สุดระหว่างพวกเขา

 




คยองซูไม่ใช่นักบินอวกาศที่รอการค้นพบ จงอินไม่โลกใบใหม่ที่เขาเผลอคิดไป

หากแต่เป็นเหมือนหลุมดำที่ดึงดูดกลืนเขาลงไป

ในห้วงของความรู้สึกเวิ้งว้างกว้างไกลทั้งสับสนและงดงาม






782 คำ

27.01.2017

#500wordskd

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

801 ความคิดเห็น

  1. #782 tkrainbow (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 16:48
    เจ็บ...
    #782
    0
  2. #719 kykuku (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 07:38
    มันค้างจริงๆน้าาาาาา ฮือออ เราไรต์ตลอดเลยยยยยย มาต่ออีกน้าาาา
    #719
    0
  3. #718 dh15 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 06:57
    นี่คือสิ่งที่คยองซูรอเหรอ รอเพื่อเจออะไรแบบนี้น่ะเหรอ จงอินแม่ง...ทำไมเป็นแบบนี้วะ คงไม่รู้ใช่ไหมว่าอีกคนเห็นตัวเองอยู่กับใครก่อนจะกลับมา คนรอมันท้อนะเว้ย แล้วยิ่งถ้าการรอมันไร้ค่าเมื่ออีกคนไม่ได้กลับมาเพื่อเราอ่ะ อ่านแล้วอยากจะตบกะบาลจงอิน คยองซูไม่น่าเสียเวลาทั้งหมดไปเพื่อคนแบบนี้เลยว่ะ ปล.เราคิดว่าจะไม่มาต่อแล้วเพราะมันนานมาก ไม่รู้จะพูดยังไงแต่อยากให้มาต่อบ่อยๆค่ะ มันค้างมากเพราะตอนนึงก็จำกัดไม่ได้ยาวเหมือนฟิคเรื่องอื่น มาแต่ละทีเกือบลืมเนื้อเรื่องเก่า 55555555555 ยังไงก็ขอบคุณที่ยังมาต่อไม่ทิ้งไปนะคะ
    #718
    0
  4. #666 kykuku (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 20:52
    รอคอยเรื่องนี้เสมออออออ
    #666
    0
  5. #665 143-exo (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 20:24
    เยสสสสจะได้รู้มุมของจงอินแล้ววว แต่มุมคยองซูตอนล่าล่าสุดนี่แบบ...ฮืออออ 
    #665
    0
  6. #664 kimcake (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2558 / 19:49
    กลับมากี่ครั้งเราก็ยิ้มได้ทุกที. ^^ ติดตามนะ~
    #664
    0