500 WORDS (KAIDO)

ตอนที่ 42 : 40.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    24 มี.ค. 58

 40.




 

ความรู้สึกมากมายจนรู้สึกหัวแทบระเบิดถูกความอ่อนโยนของสายลม ความอบอุ่นที่ได้โอบกอดไว้นำพาเข้าสู่ห้วงความฝันและในความฝันของเขานั้นมีมือที่อบอุ่นกุมมือของเขา

 


 

สองล้อของจักรยานที่หมุนเวียนไป มันจอดนั่งสนิท คนตัวสูงเอี้ยวตัวหันมาสะกิดเขาอย่างแผ่วเบา คยองซูลืมตาขึ้นมาเขาพบว่าเป็นดวงตาคมเข้มอยู่ใกล้ใบหน้าของเขา  จงอินยิ้มบางๆบนใบหน้าและเขาพบว่ามือที่กุมมือของเขาเอาไว้ยังคงไม่ปล่อย  มือที่เขาคิดว่าใครในความฝัน ทั้งที่ความเป็นจริงมันเป็นมือของจงอินเสมอมา

 


 

ลงรถเถอะ ดูเหมือนว่าแม่จะเตรียมมื้อเย็นให้พวกเราแล้วนะ”   จงอินบอก พร้อมกับค่อยๆปล่อยมือของเขาอย่างแผ่วเบา คยองซูจ้องมองอย่างไม่มีคำพูดใดเพียงแค่พยักหน้าลงจากรถและเดินเข้าบ้านไปอย่างเงียบๆ

 


 

แม่จะไปไหนหรอ”   คยองซูถามแม่ของเขาที่ดูเหมือนจะรีบจัดเตรียมของบนโต๊ะอาหาร เธอมองเขาเล็กน้อยพลางยิ้มและโอบไหล่ของเขาเอาไว้

 


 

วันนี้กินข้าวกับจงอินสองคนนะลูก วันนี้แม่มีงานเลี้ยงในตัวเมืองอาจจะกลับมาดึกแม่ของเขาพูดพลางยีหัวของเขาเล็กน้อย คยองซูได้แต่เบี่ยงหัวของเขาหนี คยองซูไม่อยากจะให้จงอินเห็นแม่เล่นกับเขาแบบนี้มันน่าเขินอายเกินไป จนต้องกล่าวออกไปอย่างขัดใจ แม่อ่า...ไม่เอาดิแต่แม่ก็ไม่สนอยู่ดีและยิ้มให้กับคนตัวสูงหน้าง่วงที่เดินเข้ามา

 


 

จงอินมื้อเย็นพร้อมแล้วนะลูก”  

 


 

ครับแม่”  คนตัวสูงเอ่ยบอกพลางเดินมานั่งบนเก้าอี้ในครัวที่มีกับข้าวอยู่บนโต๊ะพลางจ้องมองมันราวกับเรื่องน่าสนใจ  ซึ่งแม่ดูท่าทางมีความสุขไม่น้อยก่อนเธอจะขึ้นไปแต่งตัวด้านบน

 


 

พวกเขากำลังจะเริ่มต้นมื้อเย็นที่เกิดขึ้นท่ามกลางเสียงของวิทยุเครื่องเก่าที่ยังใช้งานได้ดีมันเป็นเสียงที่มีเสน่ห์ ในขณะที่เขากำลังจะคีบคิมบับตรงหน้า เสียงกริ่งประตูหน้าบ้านดังขึ้น พวกเขาจ้องหน้ากันเล็กน้อย แต่คยองซูเลือกที่จะเดินไปที่ประตูหน้าบ้านแทน ซึ่งมันเหมือนเรื่องน่าตลกร้าย เพียงเพราะเมื่อบานประตูถูกเปิดออก ดวงตาที่แสนคุ้นเคยอยู่ตรงหน้า คยองซูพบว่าเขาไม่เคยจะหลีกหนีคนๆได้เลยจริงๆ

 


 

มึงกลับไปเถอะเขาเลือกที่จะปิดประตูแต่ก็แว่วเสียงของแม่ที่แทรกขึ้นมา

 


 

อ้าวชานยอล! มาทานมื้อเย็นด้วยกันซิลูก คยองซูตักข้าวให้ชานยอลด้วย แม่ไปก่อนนะจะไม่ทันแล้ว”  คำพูดของแม่กับรอยยิ้มโง่ๆของชานยอล เหมือนระเบิดที่ลงกลางสมองของเขา 


 

#500wordskd

500 คำ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

801 ความคิดเห็น

  1. #644 annnita27 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 23:46
    รู้สึกได้ว่าตอนหน้าคงมัน -...-
    นี่อ่านต่อกันเเรงมาก
    ติดขนาดหนัก
    จงอินช่วยทำให้ชานยอลรู้ด้วยนะว่าคยองลืมได้เเล้วให้ชานยอลไปไกลๆเถอะะ
    #644
    0
  2. #546 huasia (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 10:06
    งืออออออะไรวะเนี่ย. แต่ก็ดีนะจะได้ชัดเนไง
    #546
    0
  3. #491 dyodo (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 13:44
    คยองตัดใจสิ มีจงอินแล้วนะๆ
    #491
    0
  4. #488 kookkikzamak (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 02:24
    โห่! แม่อ้ะ !!
    #488
    0
  5. #469 kykuku (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 20:06
    ตอนนี้กลับมา500คำแล้วอ่ะ หวั่นใจจัง ว่าคยองจะตัดใจไม่ได้ งือออออออ
    #469
    0
  6. #467 taemung18 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 09:09
    ตัดจบๆด้แบบ แหม่5565655555 โอ้ยย เบืาอชาน ก็รู้ป้ะวะว่าคยองชอบ แล้วไปคบกับเพื่อนสนิทอีกคนอีก ไม่พอยังตามตอแหยอีก ก็รู้ว่าเดื่อนแร่ก็แบบ เออ ขอเวลาได้ไหมล่ะะะ
    #467
    0
  7. #466 jkyx95 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 03:22
    โห... แบบ... ไม่ใช่แค่ระเบิดที่ทิ้งลงกลางหัวคยองซู แต่มันทิ้งลงที่หังข้าด้วย เอื้อออออ
    #466
    0
  8. #465 thn-56 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 00:26
    โอ่ยยยยยยย จะดราม่ามั้ยอะไรยังไงๆๆไ
    #465
    0
  9. #464 kk. (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 23:23
    กรี๊ดดด เขาจะเจอกันแล้วครัช

    จะไฟว์กันไหมมมม

    5555

    ลุ้นนนนนอ๊ะะะ ฮืออออ
    #464
    0