500 WORDS (KAIDO)

ตอนที่ 38 : 36.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 417
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    17 ก.พ. 58

 36.

 


 

คยองซูเคยคิดว่ามันอาจจะเป็นเรื่องง่ายๆธรรมดา หรือว่าใครหลายคนอาจจะวาดฝันมันเอาไว้ว่าหลังจากที่พวกเขานั้นมีความสัมพันธ์กันแบบนั้นมันอาจจะหวานชื่นราวกับน้ำตาลไอซิ่งโรยรอบริมฝีปากและพวกเขาสามารถลิ้มรสมันได้เพียงแค่ใช้ปลายลิ้นนั้นสัมผัสความความหวานที่โรยรอบ เขาพบว่ามันเป็นแค่เพียงความเพ้อฝัน เพราะในความเป็นจริงในตอนนี้พื้นที่ข้างๆมันว่างเปล่า กลับมีเสียงแว่วของน้ำที่ไหลออกมาจากปลายฝักบัวภายในห้องน้ำ ไม่มีการสบตาด้วยกันยามเช้าอย่างหนังซักเรื่องจุดความคิดให้ล่องลอย ไม่มีอ้อมกอดอุ่นๆนอกจากผ้าห่มผืนหนาที่ปกคลุมร่างกาย มันมีแค่นั้น มันมีเพียงแค่นั้น  





 

ดวงตากลมโตเหลือบมองบานหน้าต่างที่เห็นวิวด้านนอกกับยามเช้าที่สงบเงียบ แสงของอาทิตย์ทอแสงเป็นประกายบนกองหิมะที่เกาะอยู่ตามขอบหน้าต่าง ไอความเย็นยังไม่จางหายและเขาค่อยๆลุกขึ้นอย่างเชื่องช้าจากเตียงนอนแสนอบอุ่นของเขาและจงอินในเมื่อคืนที่ผ่านมา ปลายเท้าเปลือยเปล่าสัมผัสกับพื้นห้องที่มีไอเย็นเข้ามาจนเท้าของเขานั้นกระตุกเล็กน้อยเพราะความเย็น ดวงตากลมโตเหลือบมองประตูห้องน้ำที่ยังคงมีอีกคนอยู่ในนั้น เขาไล่สายตาไปในห้องด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่าพร้อมกับความสงสัยในบางอย่างที่เป็นวัตถุหนังสีดำเลื่อนออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนต์ที่ตกอยู่บนพื้นของจงอิน




 

มันไม่ใช่เรื่องที่เขาควรไปก้าวก่ายเพียงเพราะพวกเขามีความสันพันธ์ทางกายอย่างนั้น คยองซูรู้ดีแต่ความอยากรู้อยากเห็นของมนุษย์ที่มีคำว่าความรักเป็นตัวขับเคลื่อนสำหรับเขาในตอนนี้ทำให้เขาเลือกที่จะเดินไปยังกระเป๋าใบนั้น โน้มตัวลงก้มเก็บมันขึ้นมา ภายในหัวของเขามันหมุนวนกับสิ่งที่ควรทำและสิ่งใคร่รู้แน่นอนว่าความคิดด้านใคร่รู้นั้นกลับชนะอีกครั้ง มันทำให้เขาเลือกที่จะเปิดกระเป๋าสตางค์ของจงอิน




 

ราวกับกล่องแพนโดร่าถูกเปิดออก คยองซูรู้แล้วว่าทำไมจงอินไม่ค่อยให้เขายุ่งภายในกระเป๋าสตางค์ใบนี้ เพียงเพราะมันยังคงมีรูปของจงอินและเซฮุนคู่กันราวกับน้ำตาลก้อนที่จงอินป้อนให้เขาสามารถลิ้มรสมันที่ผ่านมา ความหวานนั้นกลับกลายเป็นพิษร้ายทำร้ายเขาจนแทบสำลักจนแทบหายใจไม่ทันและเขารู้สึกว่ามันกำลังทำให้เขาหายใจไม่ออกกับสิ่งที่เขาเพิ่งพบเจอคยองซูทำได้แค่เพียงมีรอยยิ้มบนใบหน้าและเขาทำได้แค่เพียงเลือกที่จะตัดสินใจพับเก็บมันลงไปในที่เดิมราวกับว่ามันยังคงเหมือนเดิม แค่เก็บมันลงไปพร้อมๆกับที่เสียงของลูกบิดประตูห้องน้ำถูกเปิดออก




 

มีเพียงความเงียบที่โรยตัวรอบๆกับแสงของอาทิตย์ยามเช้าลอดผ่านเข้ามาภายในห้อง สัดส่วนของจงอินมีเพียงผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวหยดน้ำพร่างพราวจากการอาบน้ำพร้อมกับเส้นผมที่เปียกปอน รวมถึงดวงตาคมเข้มคู่นั้นที่ยังคงจ้องมองมา คยองซูไม่เข้าใจสิ่งที่เขารู้สึกในตอนนี้ได้เลย มันไม่มีคำไหนที่จะสามารถอธิบายความรู้สึกของเขาตอนนี้ได้เลย นอกจากจะปล่อยให้ความรู้สึกนำพาการกระทำของเขา




 

หนึ่งก้าวที่เหยียบย่ำไปพื้น สอง และสาม และเรื่อยๆจวบจนพวกเขายื่นอยู่ตรงหน้ากันและกันพร้อมกับลมหายใจที่เข้าออกอย่างเชื่องช้ากับเสียงของหัวใจที่เต้นบีบอัดจนเขาแทบหายใจไม่ออก ลมหายใจอุ่นๆนั้นของจงอินแผ่วเบาอยู่ที่หน้าผากของเขา ดวงตากลมโตเหลือบมองขึ้นไป เขาอยากที่จะสบตาของจงอิน จ้องมองในแววตานั้น เขาอยากที่จะหาคำตอบในแววตาที่แสนอ่อนโยนนั้นยามที่จ้องมองเขาแต่ก็ไม่เขาไม่สามารถหาคำตอบในดวงตาคู่นั้นได้เลย




 

คยองซูรู้ว่ามันเป็นเรื่องที่บ้า ฝ่ามือเล็กๆนั้นเอื้อมตัวขึ้นเขาโอบรอบคอของคนตัวสูงกว่าเอาไว้ หน้าผากของพวกเขาคลอเคลียกันฝ่ามือที่เย็นจากผิวที่ผ่านการอาบน้ำนั้นโอบกอดรอบเอวของเขา ผิวสัมผัสที่แนบชิดกันและกันมันเหมือนกันการสร้างความร้อน คยองซูอยากที่จะรับความอบอุ่นนั้นด้วยอ้อมกอดที่จงอินมอบให้ดวงตากลมโตค่อยๆหลับลงอย่างเชื่องช้าและริมฝีปากของเขาเอ่ยถ้อยคำกระซิบอย่างแผ่วเบา




 

รู้อะไรไหม..ชานยอลเคยบอกคำหนึ่งกับฉัน”  เขากระซิบเบาๆที่ข้างหูของจงอิน เขาบอกฉันว่า เพราะเป็นคนที่รู้สึกรักยังไงก็ไม่ลืม…”




 

“….”  




 

ฉันเคยคิดว่ามันเป็นคำโคตรเลี่ยนและฟังดูเพ้อเจ้อแต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว ในตอนนี้ เวลานี้นายกอดฉันได้ไหม




“….”




 

กอดฉันได้ไหมจงอิน”   คยองซูย้ำมันอีกครั้งราวกับเสียงกระซิบ




 

ไม่มีคำตอบจากจงอินนอกจากการกระทำด้วยอ้อมกอดนั้นแน่นมากขึ้น มันมากขึ้นด้วยริมฝีปากที่จูบลงมาบนหน้าผากของเขา จงอินกอดเขา จงอินจูบเขา และจงอินรักเขาอย่างมากขึ้น มันมากขึ้นและแผ่นหลังของเขาสัมผัสที่เตียงนอนที่นุ่มมันเย็นจากอากาศ แต่ในตอนนี้คยองซูคิดว่ามันอาจจะอุ่นขึ้น..





คยองซูรู้สึกเกลียดความรู้สึกแบบนี้ เขาเกลียดการกระทำทุกๆอย่างของจงอิน




แต่มันคงไม่มากไปกว่าเขาเกลียดตัวเอง คยองซูเกลียดตัวเองในตอนนี้

 

 

 

 

 

 #500wordskd
1,019 คำ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

801 ความคิดเห็น

  1. #640 ดู๋เบอร์เเมน (@annnita27) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 23:35
    หน่วงอีกเเล้ว
    ชีวิตคยงนี่ชีวตติดหน่วงจริงๆ
    เป็นธรรมดาที่จงอินจะยังลืมไม่ได้ ก็เหมือนคยอง
    ขอเเค่ตอนนี้ทั้งคยองเเละจงอินสนใจปัจจุบันที่อยู่ด้วยกันตอนนี้มากๆดีกว่าคนในอดีตก็พอ
    #640
    0
  2. #585 kami_ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 14:06
    งานหน่วงมาเลยค่ะ T^T
    #585
    0
  3. #434 jkyx (@jkyx95) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:04
    สรุปตอนนี้อยู่ในสถานะไหนกันแน่ บอกจงอินไปเลยคยอง โอ้ยอึดอัดแทน
    #434
    0
  4. #430 ดโยดีโอ,,(ಠ_ಠ ) (@muscovite) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:57
    เดี๋ยวๆๆๆตอนที่แล้วเขาไดักันเเล้วเหรอออ นึกว่านอนกอดกันนเฉยๆ เอิ๊บบบความใสครอบงำ 555555555 โอย ชอบตรงที่บรรยายพารากราฟแรกเลยอ้ะ มันทำให้เราไม่ได้รู้สึกถึงความอบอุ่น มันทำให้เราอึนตามไปยันบทล่าง แล้วอยู่ดีดีก็พีคมา ตอนนี้อารมณ์ขึ้นลงมาก ในหนึ่งพันคำ จริงๆ
    #430
    0
  5. #428 ก็นะ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:39
    หน่วงนิดหน่อยแหะ แต่ก็นะ จะว่าไงดีล่ะ ไม่มีใครผิดและจะไม่ว่าใครด้วย เพราะทั้งสองคนก็ไม่มีใครลืมคนที่เคยรู้สึกดีของตัวเองได้ทั้งคู่

    ไม่ผิดหรอกนะถ้าจะเก็บเขาไว้ในความทรงจำที่ดี แต่ให้เค้าอยู่ในนั้นก็พอ ส่วนคนตรงหน้าคือปัจจุบัน คือเรื่องจริง คือคนที่จะเดินไปด้วยกันใช่มั้ย ไม่เป็นไรนะค่อยๆเปิดใจให้กัน ค่อยๆก้าวไปด้วยกัน ค่อยๆสร้างความทรงจำนะหว่างเราขึ้นมาเราเชื่อว่ามันจะดี

    คยองซูน่ารักอ่ะ มีอ้อนด้วย จงอินนี่ก็จะตามใจกันมากมั้ย รักกันมากมั้ย ฮืออออ ไปจบกันที่เตียงอีกรอบสองรอบสามรอบเลยก็ได้นะ แง้ ตอนตื่นมาแล้วไม่เห็นจงอินนี่จะร้องไห้แทน จงอินคนบ้า อยู่มอร์นิ่งคิสกันก่อนก็ไม่ได้ ไม่เป็นไรนะคยองซู รูปคู่นั่นน่ะไม่ต้องน้อยใจ ในกระเป๋าม่ามิ๊มีรูปหนูนะ #แง่ว #ไม่เกี่ยวนะ 55555555555 ค่อยๆรักกันเบาๆ แต่เข้าจังหวะแรงๆได้ เหยยยย พบ้าาา 555555555
    #428
    0
  6. #427 hippopo28 (@hippopo28) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:09
    อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึก ' อบอุ่น '
    #427
    0
  7. #426 meaw (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:41
    สงสารคยองซูววววว รักจงอินแล้วใช่ม้ายยย ฮือออ

    #ลืมเซฮุนสะจงอินนน
    #426
    0
  8. #425 jkyx (@jkyx95) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 04:26
    เห้ยยย จงอินยังไม่ลืมฮุนหรอ สรุปคือตอนนี้คยองรักจงอินแล้ว??
    #425
    0
  9. #424 t-t-thn (@thn-56) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:24
    ฮื่อออออ ชอบจังง เพราะเป็นคนที่รู้สึกรัก ยังไงก็ไม่ลืม
    #424
    0
  10. #423 ใครคนนึง (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:11
    ไม่ต้องลืมก็ได้ แค่ค่อยๆเริ่มใหม่ไปพร้อมๆกัน...นะ
    #423
    0
  11. #422 kk. (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:11
    ฮือออออ จงอินนนนน

    เขวี้ยงรองเท้าใส่รัวๆๆๆๆ ฮ่าฮ่า

    กำลังจะลืมเซฮุนใช่ม๊ายยยยย

    กำลีงจะชอบคยองมากขึ้นใช่ม๊ายยย

    อย่าใจร้ายนะๆๆๆๆๆๆ

    ฮืออออออ
    #422
    0
  12. #421 Mi_Seon16 (@taemung18) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:06
    เห้ออออ สงสารใครดี 
    #421
    0
  13. #420 96line's (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:50
    ยังไม่มีใครลืมคนที่เราเคยรักมากๆหรอก
    แต่แน่นอนว่าระหว่างคยองซูและจงอิน
    จะค่อยๆลืมความรักครั้งเก่า แล้วเริ่มต้นความรักครั้งใหม่ไปด้วยกัน
    มันอาจจะเจ็บปวดในบางครั้ง แต่จงอินไม่เคยหนีคยองซูไปไหน
    ไม่ลืม ไม่ได้แปลว่ายังรักอยู่นี่นา   แค่ยังไม่ลืมช่วงเวลาดีดีที่เคยมีให้กันเท่านั้นเองค่ะ
    เราจะพยายามคิดไปในแง่ดีเนอะ สงสารทั้งคยองซู และจงอินค่ะ
    ชีวิตคนเราไม่สามารถเลือกที่จะลืมเรื่องราวที่ผ่านมาได้ง่ายๆหรอก
    แต่คยองซูกับจงอินก็เลือกที่จะสร้างสิ่งดีดีขึ้นมาด้วยกันใหม่ได้นะ > <'
    เราเอาใจเชียร์คู่นี้  ให้ลงเอยกันด้วยดีนะ   แต่ก็แอบไม่เข้าใจชานยอลเหมือนกันนะคะ
    ว่าทำไมถึงได้พูดคำนั้นกับคยองซู ยังรักในฐานะเพื่อนใช่ไหม ?  ชานยอลน่าจะทำเป็นไม่สนใจคยองบ้างนะ
    เรารู้สึกเหมือนว่าชานยอลมาให้ความหวังยังไงก็ไม่รู้ ..

    เรายังรออ่านต่อนะคะ
    #420
    0
  14. #414 ไคโด้หนึ่งใจคุณ (@dyodo) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:26
    ไม่รู้จะพูดยังไงดี ต่างคนต่างไม่ลืม....
    #414
    0
  15. #409 brownbearO.O (@brown-bb) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:42
    จงอินยังไม่ลืมเซฮุน
    คยองซูเองก็ยังไม่ลืมชานยอล
    ...เพราะว่าเป็นคนที่รู้สึกรัก ยังไงก็ไม่ลืม
    แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะรักใครไม่ได้อีกแล้วสักหน่อยนี่นา
    จับมือกันไว้แน่นๆนะ ผ่านวันที่อ่อนแอไปด้วยกัน
    ช่วยกันทำให้มั่นใจว่ากับคนนี้คือความรักจริงๆ
    #409
    0