500 WORDS (KAIDO)

ตอนที่ 29 : 27.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 433
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    13 ม.ค. 58

  27.





 

ความเหนื่อยล้าจากการสอบที่ผ่านมาล่วงเวลามาในยามบ่าย เขาพ่นลมหายใจออกมาพลางสะบัดรองเท้าผ้าใบของเขาที่มุมหนึ่งของห้องโดยที่ไม่ได้เก็บเข้าชั้นให้เรียบร้อย เพราะเขาต้องเดินทางกลับ บ้าน  สถานที่ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นในหัวใจเสมอ  เขาเปลี่ยนกระเป๋าจากที่ใส่สมุดบางๆและปากกาสำหรับไปสอบ เป็นกระเป๋าเป้เล็กๆ 1 ใบ และสวมรองเท้าอีกครั้งช่วงใกล้ปีใหม่การพูดคุยกันก่อนหน้านั้นสำหรับเขาและแบคฮยอนเรื่องการกลับบ้านของพวกเขาหลังสอบเสร็จที่อยู่ต่างจังหวัดไกลจากโซล ทำให้พวกเขาตัดสินใจที่จะนั่งรถไฟ เพียงแต่แบคฮยอนได้แต่โวยพลางบอกกับเขา

 


 

 ฉันเหลือ 2 วิชานายกลับก่อนเลยนะคยองซูอ่า”   และนั่นทำให้เขาตัดสินใจกลับบ้านเพียงลำพัง

 

 

รองเท้าผ้าใบเหยียบย่ำออกมาจากพื้นที่ของอพาร์ทเม้นท์ เป้บนป่าถูกกระชับไว้บนไหล่ลู่ๆนั้นพร้อมเสื้อกันหนาวขนาดพอดีตัวสีดำ และดวงตากลมโตจ้องมองเส้นทางบนถนนที่แสนยาวไกล เขาตัดสินใจที่จะเดินเท้าไป subway  ฝ่ามือเล็กๆนั้นมักที่จะควานหาสิ่งที่เรียกว่าหูฟัง มันมักที่จะเป็นเพื่อนข้างๆเขาเสมอยามที่อยู่เพียงลำพังกับโลกที่กว้างใหญ่ท่ามกลางผู้คน

 


 

สองเท้าก้าวไปบนเส้นทางเท้าเมื่อถึงแยกไฟแดงและรถราที่มากมาย ผู้คนยังคงเดินขวักไขว่บ้างก็สนใจกับสมาร์ทโฟนในมือ บ้างยิ้มอย่างมีความสุข บ้างคร่ำเครียดกับสูทสีดำสนิทราวกับว่าบนบ่าของพวกเขาแบกความหวังทั้งหลายเอาไว้บนนั้นด้วยสีหน้าที่จริงจังตลอดเวลา

 


 

เพียงแค่สัญญาณไฟกลางสี่แยกเปลี่ยนสีเป็นสีเขียวสำหรับคนข้าม คยองซูไม่รอช้าที่เขาจะรีบก้าวไปที่อีกฝั่งของถนนและลงบันไดชิดขวาเพื่อลง subway ผู้คนยังไม่มากมายเพราะในเวลานี้ไม่ใช่เวลาที่รถไฟจะมา เขาไปที่เครื่องซื้อตั๋วอัตโนมัติพลางใช้ดวงตากลมโตต้องมองสำรวจเส้นทางเพื่อความแน่ใจว่าเขาจะไม่ขึ้นและไปลงผิดสถานี 

 


 

ความเหนื่อยล้าทุกๆอย่างกับเวลาที่ยังไม่ถึงการมาของรถไฟทำให้เขาเลือกที่จะเดินเข้าไปในร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อกาแฟซักแก้วเพิ่มความอบอุ่นและความชุ่มชื้นให้กับหัวใจ ฝ่ามือเล็กๆสองข้างกุมมันเอาไว้พลางจ่ายเงินและเดินออกไปรอที่ชานชลาเดิม จรดริมฝีปากเข้าซึมซับรสชาติก่อนที่จะนึกขึ้นได้ คยองซูใช้ฟันกัดขอบแก้วเอาไว้พลางใช้มือควานหาโทรศัพท์ของเขาในกระเป๋ากางเกงยีนส์ ปลายนิ้วเล็กๆนั้นกดข้อความเพียงแค่สั้นๆ

 


 

กลับบ้านนะ    เขาได้ส่งมันถึงจงอิน

 


 

รองเท้าผ้าใบเตะพื้นไปเรื่อยและกาแฟได้หมดแก้ว จวบจนผู้คนเริ่มมากขึ้น มันมากขึ้นเรื่อยๆจนเสียงรถไฟมาถึงดวงตากลมโตจ้องมองถึงประตูของรถไฟที่จอดเลยการกะของเขาไปเล็กน้อย แต่เพียงแค่นั้น มันเหมือนกับเพลงในหูที่เขาฟังช่างเข้ากับดวงตาที่เขาได้พบเห็นเหมือนทุกๆอย่างหยุดหมุน

 


 

หัวใจที่เต้นราวกับคลื่นโหมกระหน่ำ ใครคนนั้นกับเส้นผมสีน้ำตาลอ่อนประกายแดด ส่วนสูงที่โปร่งด้วยโค้ดที่แสนจะดูดีและดวงตาที่เขาเสนจะคุ้นเคย ปลายจมูก ริมฝีปาก และรอยยิ้มมันปั่นป่วนกับความรู้สึกพร้อมๆกับเพลงที่ได้ยินในหู อึดอัดยิ่งกว่าผู้คนที่รอบกายมากมาย 

 


 

เพียงแค่คนๆเดียวยังคงมีอธิพลต่อก้อนเนื้อที่อยู่ในอกข้างซ้ายของเขาให้เต้นไม่จังหวะ มันยังคงไม่เป็นจังหวะเสมอแน่นอนว่าเขาไม่ได้พี้กัญชาแต่มันกลับทำให้ความรู้สึกนั้นกลับมาอีกครั้ง

 


 

My life is brilliant.
My love is pure.
I saw an angel.
Of that I'm sure.

 

 

 

ชานยอล”   ชื่อนั้นถูกเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาจากริมฝีปากของเขาราวกับว่าเขากำลังกลืนทรายที่แห้งผากของทะเลแห่งนี้ที่มีชานยอลเป็นคนพัดพามา  ชานยอล...ยังคงโดดเด่นท่ามกลางผู้คนมากมาย...สายหูฟังของเขาเลื่อนหลุดลงและตกลงสู่ข้างกาย พร้อมๆกับสายลมของรถไฟที่หวีดหวิววิ่งเข้ามา ทุกๆอย่างมันพังทลาย พร้อมๆกับ ท่อนหนึ่งของเพลงก่อนที่เขาจะไม่ได้ยินเสียงใดๆอีกเลยนอกจากรอยยิ้มนั้น





แค่รอยยิ้มนั้นเพียงแค่รอยยิ้มเดียว ที่มอบให้เขากับเขา  ชานยอลมอบรอยยิ้มนั้นที่แสนอบอุ่นในหัวใจนั้นให้กับคยองซู

 


 

She smiled at me on the subway.

 

 


 

เขื่อนเล็กๆในจิตใจของเขาหรือแม้แต่กระสอบทรายที่จงอินค่อยๆวางอุดรอยรั่วในหัวใจของคยองซู มันถูกพังทลายลงเพียงแค่รอยยิ้มเดียวจากชานยอล

 

 


 

 

 

838 คำ  #500wordskd

ตอนนี้มีเพลง

 

 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

801 ความคิดเห็น

  1. #771 tkrainbow (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 15:41
    เพลียชานยอล
    #771
    0
  2. #631 annnita27 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 23:16
    ชานยอลมาเเกะมือที่จงอินกำลังจะดึงคยองซูขึ้นมาเเล้ว
    อยากให้คยองจับมือเเละรู้สึกถึงจงอินมากกว่าชานยอลจริงๆ
    ไม่อยากให้คยองจมปลัก
     
    #631
    0
  3. #581 kami_ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 13:28
    งื้อออออ ยอลกลับมาแล้ววว
    #581
    0
  4. #537 huasia (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 23:43
    มาซักที เรารออยู่นานแล้วนะพ่อพระรองที่จะมาทำให้คู่พระนายชัดเจน
    #537
    0
  5. #519 m_meenaa (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 15:00
    ยอลมาทีไหมดเลย

    #519
    0
  6. #410 paninfinitekiml (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:43
    บางทีชีวิตคนเราก็มักจะตกหลุมรักคนคนเดิมได้ตลอดเวลา
    การลืมใครสักคนไม่ใช่เรื่องง่ายเนอะ  ก็ยังพอจะเข้าใจ

    แต่ว่าแอบสงสารจงอินอ่ะ  จงอินจะมีความรู้สึกอะไร
    กับคยองซูหรือเปล่า  รักหรือยัง ?
    #410
    0
  7. #352 brown-bb (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 12:46
    ง่าาา ชานยอลเองหรอ
    #352
    0
  8. #333 smoky-girl (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 22:52
    เราชอบนะ แล้วเราก็เห็นด้วยกับการที่เรื่องมันดำเนินมาในแนวทางนี้ ชีวิตจริงมันเป็นแบบนี้แหละ
    ระยะทางของช่วงตัว มันเทียบไม่ได้กับระยะทางของความรู้สึกและความผูกพันซึ่งเป็นภาพวาดที่สมบูรณ์แล้วหรอก
    ไม่ได้หมายความว่าความสัมพันธ์และความรู้สึกดีๆที่จงอินกับคยองซูสร้างด้วยกันมาไม่ก่อให้เกิดผลใดๆ
    แต่ถ้าเทียบกัน ยังไงชานยอลก็ต้องมีอิทธิพลต่อจิตใจของคยองซูมากกว่าอยู่แล้ว เขารักของเขามาตั้งกี่ปี
    มีความทรงจำมากมายร่วมกัน พูดตรงๆจงอินยังเป็นบุคคลที่เพิ่งก้าวเข้ามาในชีวิตคยองซูได้ไม่เท่าไหร่เอง
    ยิ่งความสัมพันธ์ของทั้งสองคนยังไม่ชัดเจนด้วย เป็นแค่โครงร่างที่เพิ่งเริ่มวาด ไม่มีทิศทางว่าจะลากเส้นไปทางไหน
    ขณะเดียวกันก็กลับมาเจอรักเดียวที่หยั่งรากลึกอยู่ในจิตใจมานานแสนนาน หัวใจย่อมหวนกลับไปเป็นธรรมดา
    ความรักก็เป็นเช่นนี้ จะให้เดินตรงดิ่งโดยไม่มีการหยุดพัก หันหลังกลับหรือเลี้ยวไปอีกทางย่อมเป็นไปไม่ได้
    พอคยองซูวกกลับไปหาชยอล เรายิ้มเลย มันทำให้รู้สึกสนุกกับการติดตามว่าเส้นทางความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร
    จะหักเหเปลี่ยนไปในทิศทางไหน ไม่แน่ท้ายที่สุดแล้วเรื่องนี้อาจจะจบด้วยชานซูก็ได้ คนแต่งยิ่งชอบหักมุมอยู่เรื่อย
    5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    #333
    0
  9. #272 muscovite (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 23:04
    อ้า นับวันยิ่งดี
    #272
    0
  10. #267 exowife (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 20:12
    โอ้ยยยย ตายแล้ว TwT ซวยเหลย
    #267
    0
  11. #266 Porrikim (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 19:45
    ไม่น้าาาาา TT แต่ใจนึงก็รู้สึกว่าชานยอลกลับมาก็ดี เผื่ออะไรๆจะชัดเจนขึ้น
    #266
    0
  12. #265 taemung18 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 01:30
    ชานยอลมา. เข้าใจคยองนะ อยู่ๆจะให้ลืมคนนึงเพราะใครอีกคนคงไม่ได้ แต่ยังไงเมื่อคยองรู้สึกกับจงอินแล้ว ก็หมายความว่าการเปลี่ยนแปลงมาถึงแล้วว
    #265
    0
  13. #264 thn-56 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 23:56
    ชอบบรรทัดสุดท้ายจัง แต่รอยยิ้มชานยอลนี่มีพลังมหาศาลเลยเนอะ กระสอบทรายจงอินสู้ไม่ได้เลย ฮือออออออออ
    #264
    0
  14. #263 jrabbit94 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 23:44
    ไม่น้าาา ชานยอลอา
    #263
    0
  15. #262 dyodo (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 20:14
    ชานยอลมาแล้วว้าวววว จงอินรีบมาเอาคยองไปที55555555
    #262
    0
  16. #261 0857402012 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 20:05
    ถ้าจงอินไม่ทำให้มันชัดเจน มันอาจจะเป็นอีกครั้งที่คยองูเจ็บเลยนะ

    ฮืออออ
    #261
    0
  17. #260 kk. (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 19:27
    ย๊าาาา ชานยอลมาแล้ว ชานยอลมาแล้ว ชานยอลมาแล้ว

    งานเข้าแล้วจงอินนนนน 5555555
    #260
    0