500 WORDS (KAIDO)

ตอนที่ 21 : 21.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 533
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    26 ธ.ค. 57

 21.

 



 

โลกที่เป็นอยู่ทุกวัน คุณมีความสุขมากแค่ไหน อึดอัดกับสิ่งที่เป็นอยู่หรือเปล่า ... คำถามนี้ทำให้คยองซูอยากถามตัวเอง

 



 

โลกที่เงียบสงบและแสนเดียวดายมันวนกลับมาอีกครั้ง วันสุดท้ายของการสอบมันเริ่มขึ้นตั้งแต่ช่วงสายของวัน เขากำลังจะผ่านพ้นไปกับสายตาที่แปลกประหลาดพวกนั้น แต่มันก็เหมือนว่าเรื่องซวยๆยังไม่อยากจะปล่อยมือจากเขาไปจนวันสุดท้ายปีการศึกษานี้  เมื่อปากกาที่เขาถืออยู่มันตกไปอยู่ใต้เก้าอี้ที่เพื่อนเขาคิดว่าจะสามารถเรียกได้ นั่งอยู่

 



 

ขอทางหน่อยได้ไหม จะหยิบปากกา”   เขาพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย และดูเหมือว่าเพื่อนของเขาจะไม่ได้ยิน คยองซูย้ำมันอีกครั้ง เฮ้  ขยับเท้าหน่อยได้ไหม จะหยิบปากกาหนะ”   แต่ว่าก็เหมือนเรื่องตลกโง่ๆ... ไร้การตอบรับใดๆ มันทำให้เขารู้สึกว่ามันไม่ใช่  

 


 

 

และท้ายที่สุด เข่าสองข้างทรุดตัวลงกับพื้น โค้งต่ำลง สองมือเอื้อมเอาไปข้างใต้เก้าอี้นั้น ดวงตากลมโตจ้องมองหาปากกา  แต่มันก็ผ่านปลายรองเท้าผ้าใบของเพื่อน...เขาคิดว่านั้นยังคงใช้ได้ หรืออาจจะใช้คำอธิบายไปอีกอย่างว่าอะไรซักอย่างที่ดูประสาทเสีย

 

 


 

ไม่มีการหลบหลีกปลายเท้านั้นเพื่อให้เขาหยิบปากกา

 


 

ไม่มีอะไรใดๆที่จะช่วยเขาได้เลยนอกจากความอดทนที่มีอยู่

 


 

ใช่ คยองซูมีแค่นั้นกับการที่จะโดนเพื่อนในสาขาของเขามองว่าเขาเป็นแค่ไอ้กร่างที่ชอบทิ้งเพื่อนแล้วก็ทำนิสัยแย่ๆ

 



 

เมื่อคนๆหนึ่งสาดความเกลียดชังใส่ใครอีกคน มันก็เป็นเรื่องยาก ต่อให้เราอยากจะทำดีให้เขาเห็นซักแค่ไหน...มันก็เหมือนขยะลอยคว้างในอวกาศ  ไร้ตัวตน และไร้ความหมาย






แค่เพียงลมปากของใครไม่กี่คน ก็เป็นตัวตัดสินของสังคมในการมีตัวตนของใครอีกคนก็เท่านั้นเอง

 





 

คยองซูได้ถอนลมหายใจ   เขาจะผ่านมันไปได้ แน่นอนเขาจะผ่านมันไปได้แค่อีก 356 วันต่อจากนี้ ใช่มันก็แค่นั้น

 

 


 

ในห้องเดิมๆกับแสงของตะวันที่สะท้อนกับท้องฟ้า ตัดกับก้อนเมฆมันค่อยๆเปลี่ยนๆไปในทุกๆวินาที ดวงตากลมโตจ้องมองมันพลางเอาแผ่นหลังพิงกับเตียงเพื่อจ้องมองมัน ไร้เสียงใดๆจากห้องข้างๆ ความอึดอัดในหัวใจทุกๆอย่างทำให้เขาอยากที่จะกลับบ้าน 







แน่นอนว่า
บ้าน  มันอาจจะไม่ใช่คำตอบที่เคยนึกถึงซักเท่าไรหากเรากำลังสนุกอยู่กับเพื่อน แต่มันมักเป็นที่แรกในใจเวลาที่เรารู้สึกท้อใจในทุกๆครั้ง 

 




 

คำถามวนเวียนในสมองมันเป็นแค่คำถามเดียวคือ เขามาทำอะไรที่นี่…’

 

 


 

 

#500wordskd

 

Talk :  500 พอดี   เราอยากให้อ่านฟิคเรื่องนี้ในคอมเพื่อนอรรถรสในการอ่านและฟังเพลงไปด้วย เราใส่เพลงไว้ทุกตอนที่เรากล่าวถึงนะ สำหรับคนที่ไม่รู้ มีอะไรสงสัยหรืออยากรู้ชื่อเพลงเมนชั่นมาถามเราได้เนอะ และเวลาเราท้อฟังเพลงนี้แล้วก็อยากกลับบ้าน  บ้านที่มีกับข้าวรอเราไว้ในยามเช้าแม้จะไม่มีใครซักคนในบ้าน  บ้านที่มีเสียงบ่นในวันหยุดเพื่อปลุกให้เราตื่นนอนจากคนซื่อบื้อแบบมึนๆแล้วมากินข้าวเช้า นั่งดูการ์ตูนโง่ๆเหมือนวันวาน....แต่มันรู้สึกดีแค่ไหน  ใช่มันดีมากแค่ไหน... (ตอนนี้มีเพลงประกอบนะเป็นเพลงที่ 8 แล้วสำหรับเรื่องนี้)  บาย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

801 ความคิดเห็น

  1. #757 eegeeg (@tkrainbow) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 10:23
    ต้องเปิดคอมสิน้า
    #757
    0
  2. #623 ดู๋เบอร์เเมน (@annnita27) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 22:56
    500 คำกับคยองซู
    ชอบเพลงที่ไรท์เอามาลง เเต่บางตนคือฟังไม่ได้ ร้องไห่เเรงๆ
    เด็กดีทำไมใจร้าย
    #623
    0
  3. #575 kami_ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 21:23
    คยองซูเข้มแข็งนะ T^T
    #575
    0
  4. #344 brownbearO.O (@brown-bb) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 12:22
    ช่ายยย บางทีโลกก็โหดร้ายกับเรา
    จนทำให้คิดถึงที่เดียวที่ปลอดภัยก็คือบ้าน
    #344
    0
  5. #224 snow129 (@ichi9493) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 20:09
    น่ารังเกียจมากจริงๆนะเพื่อนคยองซูอ่ะ ตัวเองไม่กล้าใช้ใจเป็นเพื่อนกับคยองซูหรือเปล่า ไม่มีการพยายามเข้าใจเพื่อนหรืออะไรเลย แล้วมาทำอย่างนี้กับคนอื่นอีก เป็นเราเจองี้อยากกลับบ้านเหมือนกัน ไม่ทนหรอกเอาจริงๆ
    #224
    0
  6. #215 Allshipper (@cbbmi-2611) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 12:00
    โลกมันก็เป็นแบบนี้จริงๆนะ บางทีก็ไม่รู้ว่าเราทำอะไรผิดแต่เขาก็เกลียดเราแล้ว คยองซูสู้ๆนะ จงอินหายไปไหนอีกแล้วล่ะแหม่ ...
    #215
    0
  7. #178 smoky*girl (@smoky-girl) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 21:24
    ..เราฟังเพลงไม่ได้ เพราะคอมพัง ไม่รู้มันจะมีชีวิตกลับมาหาเราเมื่อไหร่ ลำบากในการทำอะไรๆเหลือเกิน
    ได้แต่หยีตาอ่านตัวหนังสือขนาดเล็กกะจิ๊ดริดที่เพียงแค่สะกิดคงถลอกในมือถือจอเล็กรุ่นตกยุคไปแล้วหลายปี
    เหนือจากโคตรของโคตรปวดตา กับอาการเกร็งนิ้วที่ต้องใช้จิ้มตัวหนังสือลงกล่องคอมเม้นท์
    คืออาการเสียดายที่ไม่ได้ฟังเพลงในหน้าบทความเพื่อซึบซับอารมณ์ร่วมไปกับการอ่านฟิคบทนี้
    ยิ่งอ่านทอล์คแล้วยิ่งเสียดาย มันคงจะดีที่ได้แชร์ความรู้สึกของนายด้วยการฟังเพลงที่นายอยากให้ฟัง
    บทนี้เหมือนเป็นอะไรที่แตกออกมาจากฟิคนะ เป็นคยองซูสเปเชียลอินดิวิดวลพาร์ทงี้ปะ 5555555555555
    เหมือนได้ทำความรู้จักทีละเล็กทีละน้อยไปกับตอนสั้นๆที่ชี้ให้เห็นนิสัย/ลักษณะ/กึ่งๆปมหลังของคยองซู
    ความจริงอ้างอิงมาจากฟีลป่วงๆของคนแต่งด้วยใช่ไหม บทนี้เหมือนเป็นเบสทรูสตอรี่จากผู้เขียนเอง
    และใช่เลยลมปากของใครไม่กี่คน ก็เป็นตัวตัดสินการมีตัวตนในสังคมของใครบางคนจริงๆ และเราเกลียดมาก
    เหมือนกัน เราก็เคยถามตัวเองว่า 'นี่เรามาทำอะไรที่นี่' สังคมบ้าๆ ที่มีแต่คนไม่จริงใจต่อกัน คุณภาพชีวิตแย่ๆ
    #178
    0
  8. #164 Hztp (@paninfinitekiml) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 21:36
    คยองซูผู้น่าสงสาร  คยองซูเป็นคนรักเพื่อนจะตาย
    ใครว่าคยองทิ้งเพื่อน
    #164
    0
  9. #115 myhater_ (@exowife) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 08:24
    คยองซูสู้นะครับ
    #115
    0
  10. #114 normal curve (@0857402012) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 02:50
    แบบเหนื่อยกับชีวิตเลยทีเดียว
    #114
    0
  11. #113 ดโยดีโอ,,(ಠ_ಠ ) (@muscovite) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 23:55
    เหยวยย เพิ่งรู้ว่ามีเพลง
    #113
    0
  12. #112 ไคโด้หนึ่งใจคุณ (@dyodo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 23:52
    เสียใจจังอยากให้แอปเปิดเพลงได้บ้างงงงง ไม่ได้เปิดคอมเลยยกเว้นเวลาทำงาน555555 ชีวิตคยองดูเหนื่อยๆ
    #112
    0