500 WORDS (KAIDO)

ตอนที่ 16 : 16.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 518
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    21 ธ.ค. 57

 16.

 




 

ทำไมเราต้องให้ความทรงจำมากมายมาทำให้เรารู้สึกทุกข์อยู่ในทุกๆวัน เขาพยายามไม่คิดถึงมันและเรียบสมาธิทั้งหมดเพื่อนั่งอ่านหนังสือในมุมหนึ่งของห้องหากแต่ความเป็นจริงแล้วเขานั้นเริ่มว้าวุ่นใจมากไป  คยองซูแน่ใจว่ามันมี 2 เรื่อง

 


 

1.       จงอินเงียบหายไป

2.      ชานยอลยังคงวนเวียนอยู่ในสารระบบชีวิตของเขา

 


 

คนที่ทำให้เขาว้าวุ่นใจได้ขนาดนี้ แน่นอนคยองซูยอมรับว่าคนสองคนนั้นล้วนมีความสำคัญในชีวิตของเขา  คยองซูคิดว่ามันเป็นแบบนั้น ..

 


 

เสียงแจ้งเตือนคาคาโอดังขึ้นมา ฝ่ามือเล็กๆเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ที่วางไว้ และมันเป็นคำทักทายของชานยอลครั้งแรกในรอบ 1 ปี หลังจากเหตุการณ์วันนั้นเขายอมรับว่าเขาโกรธชานยอล เขารู้สึกไม่ดี แต่ต่อให้มันแย่แค่ไหน...ต่อให้เขาป่าวประกาศบอกแบคฮยอนว่าเขาลบเบอร์ชานยอล เขาทำทุกวิธีเพื่อที่จะลืมเพื่อนคนนี้...แต่เขาโกหก

 


 

เบอร์ของชานยลเขาไม่เคยลบมัน ไม่เคยลบมันซักครั้ง

 


 

ริมฝีปากแห้งผาก ดวงตากลมโตสั่นไหว ในความสับสนที่พบเห็นผ่านตัวหนังสือนั้น เขาก็แค่ไม่เข้าใจในสิ่งที่ชานยอลทำ

 


 

CHANYEOL Jหนาวแล้วนะ ดูแลตัวเองนะมึง

CHANYEOL Jเป็นยังไงบ้าง....

KYUNG_ : ขอบใจ

 CHANYEOL J :   มึงเป็นอะไรเนี้ย ตอบสั้นๆนะ

KYUNG_ : เป็นคนไง

 

 


 

และมันก็จบลงแค่นั้น เขาไม่อยากจะพิมพ์อะไรให้มันยืดยาวอีกต่อไป เพราะเขารู้ดีถึงความรู้สึกที่เขาเป็นอยู่ จะให้เวลาที่จะพยายามมาตั้งนานพังทะลายในตอนนี้มันคงไม่ดีเท่าไร

 


 

และในความคิดของเขามีแค่ความคิดที่ว่า  ชานยอลทำแบบนี้ ต้องการอะไรจากเขาอีก

 

 


 

หากจะย้อนกลับไปในช่วงเวลาที่มันไม่ได้เป็นแบบนี้ กลุ่มของพวกเขายังไม่แตกเพียงเพราะคำว่ารักเพื่อนของเขาถูกเอ่ยไปมันคงสนุกน่าดู ใช่มันอาจจะดีกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้

 


 

มันเป็นยามเย็นในหน้าร้อน แสงของอาทิตย์สะท้อนกับพื้นน้ำในคลองหลังโรงเรียน ชานยอลและเขานั่งบนพื้นหญ้าข้างๆกัน เอนตัวล้มลงนอนบนพื้นหญ้าและจ้องมองท้องฟ้าเพื่อรอแบคฮยอนที่มีเวรทำความสะอาดตอนเย็น

 


 

สายลมอ่อนๆหอมกลิ่นของดอกไม้ในหน้าร้อนโชยมาที่โพรงจมูก ดวงตากลมโตจ้องมองท้องฟ้าอย่างสดใส บนความเงียบของเสียงจิ้งหรีดรวมถึงเสียงของคนในโรงเรียนที่ยังคงอยู่บ้างบางส่วน มันผสมผสานกันอย่างลงตัวจนน่าหลงไหลและฟังดูแล้วรู้สึกสบายใจ  หากแต่มีสายหูฟังยัดใส่หูเขาอย่างแผ่วเบาพร้อมดนตรีที่ไม่ใช่แนวที่เขาฟังหากแต่ว่ามันกลับเพราะดี...

 


 

คยองซูเหลือบมองตามสายหูฟังที่ยาวไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ และมันบรรจบลงเมื่อมันเสียบอยู่ที่ mp3 บนอกของชานยอล

 


 

แขนยาวๆของชานยอลถูกประสานไขว้กันไว้ด้านบนเพื่อทำเป็นหมอนจำเป็นเพื่อรองหัว รวมถึงเสื้อที่หลุดลุ่ยนั้น มันเป็นท่าคล้ายกับกลายผ่อนคลายที่แสนเจ๋งและแน่นอน มันเป็นภาพที่แสนจะดูดีในสายตาของเขา

 


 

และดูเหมือนว่า ชานยอลจะรู้ตัวจากสายตาของคนที่แอบมอง

 


 

พวกเขาสบตากัน ใจของของเต้นรัว

 


 

และรอยยิ้มนั้นของชานยอลที่สดใส คยองซูได้แต่ทำให้มึนใส่

 


 

เพลงอะไร เพราะดีนะ”   เขากำลังเบี่ยงเบน และเบนสายตาไปมองท้องฟ้า




 

“I’m with you”   น้ำเสียงทุ้มๆนั้นเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา

 


 

หรอ..เอ่อ...เนื้อหาอย่างกับโดนใครหักอกมา หรืออยากกลับไปจีบเขา

 


 

ฮ่าๆ ใช่มันก็ไม่เชิง ก็แค่ชอบฟังเพลงแนวนี้หนะ นายไม่ค่อยได้ฟังซินะ

 


 

อืม...

 


 

อืม

 

 


 

และมันก็มีแค่เพียงความเงียบพร้อมสายลมกับท้องฟ้าที่เริ่มแปลเปลี่ยนสีไป สีส้มอ่อนๆถูกละเลงบนท้องฟ้า พร้อมกับเสียงย่ำฝีเท้ากระทบกับหญ้า...

 


 

หมดเวลาแล้วในตอนนี้

 


 

เฮ้ยไปหาอะไรกินกัน”   แบคฮยอนเอ่ยอย่างสดใสก่อนที่จะวิ่งลงมาหาพวกเขาและทิ้งตัวระหว่างเขาและชานยอล

 

 


 

ความรู้สึกอัดแน่นที่พูดไม่ได้นั้นมันถูกแทนที

 


 

แทนที่ด้วยเสียหัวเราะอย่างสดใสของพวกเขา   ชานยอล แบคฮยอน และคยองซู ในหน้าร้อนวันหนึ่งของความทรงจำ

 

 


 

หลังจากที่พวกเขาเลือกที่จะกินอะไรอย่างง่ายๆด้วยกันที่ร้านอาหารข้างทาง ชานยอลชวนคยองซูและแบคฮยอนไปเล่นเกมที่บ้านซึ่งนั้นมันก็น่าสนใจไม่น้อย คยองซูตอบตกลงไปอย่างไม่ลังเลใจ หากแต่ว่าแบคฮยอนนั้นไม่ได้ไปด้วยเพราะจะต้องไปทำธุระกับครอบครัวที่ต่างจังหวัด มันหมายความว่าจะมีแค่พวกเขา...แค่ชานยอลและคยองซู

 

 


 

ก้าวเข้ามาในห้องนอนที่คุ้นเคย คนตัวสูงจัดการเซ็ทเครื่องเล่มเกมที่วางไว้บนพื้น ในขณะที่คยองซูเลือกที่จะเดินไปทิ้งตัวนอนเล่นบนเตียงนอน เขารู้ว่าจริงๆแล้วเขาทำอะไรอยู่ หากแต่ว่าความเหนื่อยล้าทุกๆอย่างมันทำให้เขารู้สึกว่าอยากที่จะทิ้งมันออกไปให้หมดทั้งความรู้สึกว่ามันผิดหรือว่ามันถูกต้องซักแค่ไหน 

 


 

ดวงตากลมโตจ้องมองเพดานห้องที่มีสีส้มอ่อนๆสไตล์อบอุ่นในห้องของชานยอล และทุกๆอย่างมันน่าเคลิ้มจนเปลือกตาของเขาปิดลง ลมหายใจเข้าออกอย่างเชื่องช้า หูของเขาได้ยินเสียงของเท้าที่ก้าวเข้ามา และแรงยุบตัวของพื้นที่ข้างๆ ในความมืดมิดที่ดวงตาไม่สามารถเห็นได้ในตอนนี้ แต่เขากลับรู้สึกว่ามันชัดเจน

 

 


 

กลิ่นกายแบบนั้น

 


 

ฝ่ามืออุ่นๆแบบนั้น

 

 

 

ตบลงกลางกระบาลเขาอย่างแรง

 


 

นอนเล่นบนหญ้ามา ตัวก็สกปรกยังจะมานอนบนเตียงอีกนะ”  ชานยอลขู่เขา รวมถึงแรงที่ฟาดลงมามันไม่ได้เจ็บมากแต่คยองซูรู้ว่าเจ็บ...เขาเจ็บใจ

 

 

 

ย๊า!!”   เขาตะโกนมันออกพร้อมดวงตากลมโตที่ลืมขึ้น ลุกขึ้นจากเตียงนอนอย่างรวดเร็วและยกเท้าใส่ชานยอล ซึ่งนั้นมันเป็นกิริยาที่หยาบคาย แต่พวกเขาก็แค่ชอบที่จะเล่นกัน

 


 

เฮ้ย!” และคยองซูก็ยกเท้าเตะสะโพกชานยอลได้พอดี เสียงดัง ปั๊บรุนแรงน่าดู

 

 


 

และชานยอลก็เหมือนไอ้งี่เง่าที่ลงไปขำหัวเราะท้องแข็งที่พื้น....

 

 


 

ไม่รู้ว่าเสียงหัวเราะของผู้ถูกกระทำและผู้กระทำอย่างเขามันดังมากขึ้นตั้งแต่เมื่อไร  มันทั้งเหนื่อยหอบและร้อนจนใบหน้าร้อนผ่าว และมันค่อยๆเบาลง เบาลง จนเสียงหอบหายใจของพวกเขามันค่อยๆเบาลง  คยองซูเหลือบมองเห็นชั้นวางหนังสือด้านหนึ่งของชานยอลที่วางสูงขึ้นไปจนติดเพดาน เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าชานยอลเป็นคอการ์ตูนรวมถึงวรรรณกรรมและนั้นคยองซูไม่พลาดที่จะยืมมันมาอ่าน

 


 

นี่ เอาเล่มใหม่มาให้อ่านหน่อยดิ”   คยองซูว่าพลางใช้ปลายนิ้วสะกิดหลังของชานยอล

 
 

 

เอาเล่มไหน

 

 

ก็บอกว่าเล่มใหม่ไง ฟังไม่รู้เรื่องหรือไง”  

 


 

ไม่ได้ฟังไม่รู้เรื่องหรอก แต่อยากแกล้งเล่นๆสนุกดี

 


 

นี่จะเอาใช่ปะ” 

 


 

เฮ้ยไม่เอา!”   และสุดท้ายชานยอลก็รีบลุกขึ้นและเดินไปที่มุมชั้นหนังสือเพื่อเลือกมันมาซักเล่มให้เขาได้อ่าน

 


 

น่าแปลกที่คยองซูชอบที่จะดูท่าทางที่ดูตั้งใจของชานยอล  เพื่อนของเขา....

 


 

มันยากที่จะอธิบายถึงความรู้สึกแบบนี้  มันยากที่จะอธิบายจริงๆ 

 

 





 

_______________________

 

Talk :   เราไม่ค่อยอยากทอกร์กเท่าไรกลัวคนอ่านรำคาญ แต่อยากชี้แจงนิดนึง

คำผิดใน 500 words kaido เราพยายามแก้แล้วจริงๆ เพียงแต่ถ้าข้ามวันแล้วเจอคำผิด เราไม่อยากแก้

เพราะว่ามันก็เหมือนอดีตมันกลับไปแก้ไขไม่ได้ คอนเซปประมาณนั้นจริงๆ  1,346   สำหรับตอนนี้   และเรื่อยๆไปด้วยกันนะ    #500wordskd



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

801 ความคิดเห็น

  1. #763 eegeeg (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 23:02
    ทำมาเป็นดีด้วย

    ใจร้ายยยย

    อย่ามาคิดถึงตอนสายไป
    #763
    0
  2. #618 ดู๋เบอร์เเมน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 22:42
    คยองอึดอัดมากอ่ะเรารู้สึกได้
    สงสาร ไม่มีใครอยากรู้สึกเเบบนี้หรอกเชื่อเถอะ
    ชานยอลควรจะรู้ไว้นะว่ามนไม่ง่าย อย่าทำตัวปกติเลย
    เเล้วจงอินหายไปไหน เวลาเเบบนี้ต้องอยู่ด้วยคยองดิ
    ปล.เพลงเพราะมากเลย ฮือออ เพลงนี้เข้าลิสเพลงโปรดอีกเพลงเเล้ว ;___;
    #618
    0
  3. #530 TTOoM (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 21:19
    ไม่นะ เรื่องนี้มันไคโด้มิใช่ชานโด้จ๊ะ เสียใจด้วย เชิญสถานีต่อไป
    #530
    0
  4. #339 brownbearO.O (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 12:08
    จงอินเข้ามาอยู่ในความคิดของคยองแล้วว
    อดีตอันแสนอบอุ่น งื้อออ น่าตีจริงๆเลย ชานยอล

    #339
    0
  5. #233 t-t-thn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 03:11
    จงอินหายไปเลยว้าวุ่นใจ นะจงอินเริ่มเข้ามามีบทบาทในชีวิตคยองแล้ว
    #233
    0
  6. #217 snow129 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 18:29
    เอาจริงๆอยากอ่านตอนนี้แบบตั้งใจจริงๆนะ แต่แบบเรานิสัยไม่ดีอ่ะ เราอ่านแบบระเอียดไม่ได้ เจ็บหัวใจจจจจจ คือแบบเจ็บที่คยองแอบรักชานยอลอ่ะ อ่านแล้วมันหน่วงหัวใจโอ้ยทำใจมะล่ายยย T^T
    #217
    0
  7. #211 Allshipper (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 07:26
    ชานยอลนี่โห่ววววววว ทำตัวแบบนี้คยองซูถึงชอบไงงงง ร้ายกาจ คยองซูคถ.แค่จงอินก็พอน่า ไรท์สู้ๆ!!
    #211
    0
  8. #159 Hztp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 21:22
    จงอินเริ่มสำคัญต่อความรู้สึกของคยองแล้วนะเนี่ย
    แต่ก็ไ่ม่เข้าใจชานยอลนะ ทำแบบนี้ต้องการอะไร
    #159
    0
  9. #117 smoky*girl (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 11:11
    ก็รู้ว่าจงอินเริ่มเข้ามามีบทบาทในชีวิตคยองซูนะ ไม่มากก็น้อย
    แต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะมีความสำคัญขนาดที่ทำให้คยองซูต้องถึงกับว้าวุ่นใจ อืมม ดี
    ชานยอลน่ะ ต้องการอะไรจากคยองซู การส่งข้อความมาแบบนี้ ทั้งๆที่รู้ว่าเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ
    ก็เหมือนเพลงนิว-จิ๋ว ไม่รักไม่ต้องมาแคร์ไม่ต้องมาดีกับฉัน ไม่รักไม่ต้องมาหวงไม่ต้องมาห่วงใยฉัน
    แต่นั่นก็หมายถึงการมองในมุมของคยองซูนะ แต่ถ้าลองคิดกลับกัน หากอยู่ในมุมของชานยอล
    เพื่อนก็แค่เป็นห่วงเพื่อน อยากพูดคุย ไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบของเพื่อนแค่นั้นเอง
    แต่ก็นั่นแหละ อยากจะรู้ว่าตอนนี้ชานยอลคิดอะไรอยู่กันแน่ อยากรู้ให้มันชัดเจน ให้หายข้องใจ

    #117
    0
  10. #94 ดโยดีโอ,,(ಠ_ಠ ) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 20:10
    ไม่ได้เข้ามาสองวันเบย กลับมาแว้ว:3:
    #94
    0
  11. #89 หรินป๋าย (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 23:13
    รอตอนต่อไปนะคะ ! ไรท์สู้ๆน้าา^^
    #89
    0
  12. #88 myhater_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 20:00
    จงอินกลับมาสู้ชานยอลสิครับ โถ้ 55555555555555
    #88
    0
  13. #87 NDdarling (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 10:18
    ตอนแรกก็โอเคกับ500คำที่อัพทุกวันนะ

    แต่บางครั้งก็รู้สึกว่ามันน้อยไปจริงๆ 

    500คำนี่เล่าโมเม้นท์ได้เกือบไม่หมดแน่ะ 
    #87
    0
  14. #86 เมนเด็กน้อยคยองซู (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 10:09
    เจ๋ง!!
    #86
    0
  15. #85 normal curve (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 00:02
    -__-b   ครับ!!!
    #85
    0
  16. #84 Kk. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 20:06
    ย๊าาา จงอินรีบทำคะแนนเร็ว ตอนนี้นี่ลุ้นให้ชานยอลกลับมาอยู่นะ 55555
    #84
    0
  17. #83 ไคโด้หนึ่งใจคุณ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 17:15
    สงสารคยองงง แอบรักเพื่อนโถ่ T____T
    #83
    0