500 WORDS (KAIDO)

ตอนที่ 13 : 13.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    18 ธ.ค. 57

   

13.

 






 

หนาวมันเป็นวันที่อากาศหนาว จนในวันนี้มันจะไม่หยุดแค่ 500 คำแน่ๆ เขาคิดแบบนั้น คยองซูคิดแบบนั้น

 





เมื่อชีวิตที่เจอเรื่องแย่ๆมันก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่ยอมเข้าคิวเลยซักนิด  มันถลาเข้ามารอจ่อจนรู้สึกว่าหายใจแทบไม่ออก

 



 

เครื่องมือสื่อสารที่สั่นดังบนโต๊ะที่วางมันในเวลา 4 ทุ่มกว่าหลังจากที่เขานอนงีบก่อนจะตื่นมาลุยงาน ความงัวเงียที่พยายามไล่ออกไป  มองดูเครื่องมือสื่อสารและ ชื่อเพียงสั้นๆที่ปรากฏคือ ชานยอล’   คนที่เขาพยายามไม่นึกถึง


 

 

แต่ยิ่งหนีห่าง  ราวกับสิ่งที่หนียิ่งพยายามเข้ามา

 


 

ไง”  เขาทักทายอย่างงัวเงียสะบัดผ้าห่มออกจากตัวและขยี้ตาเล็กน้อย

 


 

นอนอยู่หรอ…”  น้ำเสียงทุ้มนุ่มนั้นอยู่ใกล้ๆหูของเขาพร้อมกับใจที่สั่นไหวเหมือนกินคาเฟอีนมากเกินไป



 

อือ”    ในความเงียบนั้น มันมีแต่เพียงเสียงของลมหายใจและมัน  อึดอัด

 


 

รู้ไหมวันนี้วันอะไร”  ประโยคคำถามนั้นทำให้เขากรอกตาไปมาราวกับพยายามคิด

 

 

วันอะไร

 


 

อย่าทำเป็นไม่รู้ดิ”   ชานยอลเซ้าซี้  และน้ำเสียงที่ดูจะสดใสขึ้น

 

 

ถ้าไม่บอกจะนอนแล้วนะ  เขาพยายามตัดประโยคหรืออันที่จริงเขาก็แค่กลัว

 

 

ใช่คยองซูกำลังกลัว

 

 

เฮ้! วันเกิดฉัน!!”   ชานยอลเฉลยจนเสียงดัง น้ำเสียงนั้นตื่นเต้นราวกับว่าเขาได้รางวัลออสก้า

 

 

 

“…”  เขาเงียบ  และความรู้สึกในเมื่อก่อนมันหมุนวนมาอีกครั้ง

 

 

 

 วันนี้วันเกิดฉัน…..”   ชานยอลเน้นย้ำมันอีกครั้ง...และราวกับเสียงที่ได้ยินนั้นกำลังเหนื่อยหอบ  ดวงตากลมโตจ้องมองไปบนท้องฟ้าที่มืดมิดและแสงดาว แม้จะอยู่ใจกลางมหานครแต่มันกลับเต็มไปด้วยความความเงียบที่ปกคลุมนั้น  และเสียงที่ชัดเจนดังเข้ามาผ่านเครื่องมือสื่อสาร

 


 

อยู่คุยด้วยกันก่อนนะคยองซู”   ประโยคต่อท้ายนั้นช่างแผ่วเบาในน้ำเสียง  เหมือนเป็นประโยคขอร้อง ราวกับชานยอลกำลังขอร้องเขา

 

 

 

ไม่รู้ว่าเวลานั้นมันผ่านไปซักเท่าไรแต่เรื่องราวที่ราวกับย้อนกลับมา มันย้อยกลับมาอีกครั้งในวันที่ชีวิตของคยองซูมีชานยอลเป็นเพื่อนสนิทในชีวิตของเขา




 

หลังจากที่ความสับสนนั้นหยุดลง เครื่องมือสื่อสารถูกวางสายและเขาพ่นลมหายใจออกมา ก่อนจะพยายามพันตัวด้วยผ้าห่มแสนนุ่มและหอมกรุ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มกลิ่นโปรดในวันที่อากาศหนาว หากจะกลับไปทำงานต่อหลังจากใจที่ว้าวุ่น เขาคงไม่สามารถทำได้และดวงตากลมโตสอดส่องไปทั่วห้องจนเห็นยีนตัวโปรดที่พาดไว้หน้าคอม



  

ยีนตัวเก่งที่ใส่ 3 เดือนซักที...มันคือสไตล์

 


                   

ก่อนจะตัดสินใจลากแตะลงไปซักผ้าที่ใต้ตึกพร้อมสายหูฟังใส่หูเวลา 5 ทุ่มกว่า  ทำมันจนเคยชินหากแต่แรงสะกิดที่ไหล่ทำให้ดวงตากลมโตเหลือบมอง เขาค้นพบว่าเป็นจงอิน  คยองซูขมวดคิ้วที่เต็มไปด้วยคำถาม หากแต่ใบหน้าคนตรงข้ามทำหน้ามึนใส่ เขาถอดสายหูฟังหนึ่งข้างและใช้ประโยคคำถามผ่านใบหน้าอีกครั้ง

 


 

ฟังเพลงอะไรหรอ?”  น้ำเสียงทุ้มนั้นถามเขาขมวดคิ้วและพลางคิดในใจว่า บางทีเขาอาจจะฟังเพลงดังไป

 


 

“for the first time ของ the script หนะ

 


 

อือ”   จงอินครางในลำคอ จริงๆไม่ได้อยากรู้หรอก แค่อยากชวนคุยเล่น

 


 

พวกเขาแค่พยักหน้ารับด้วยกัน นั่งข้างๆกันอย่างโง่ๆหน้าเครื่องซักผ้าที่ดังหึ่งๆ และไร้ซึ่งคำพูดใดๆจากริมฝีปากของเขา

 


 

ความเงียบ และเสียงเพลงที่ผ่านหูนั้น ดวงตากลมโตเหลือบมองคนเส้นผมที่ดำสนิทสะท้อนแสงไฟ และไล่สายตาไปเรื่อยๆจนพบว่าบนตักของจงอินนั้นมีกระดาษปึกหนึ่ง  ‘Captivated kaido ?’    นั้นคือนิยายงั้นหรอคำถามเกิดขึ้นภายในจิตใจของเขา  และคยองซูก็แค่รู้สึกว่าในทุกๆครั้งจงอินมักชวนเขาคุยก่อน และในครั้งนี้ คยองซูก็แค่อยากรู้จักกับเพื่อนข้างห้องให้มากขึ้น


 

 

อ่านอะไรหรอ?”  ดวงตากลมโต้จ้องมองก่อนจะชะโงกหน้ามองกระดาษปึกหนาที่เย็บมุมเอาไว้บนตักจงอินและคำถามนั้นทำให้จงอินยื่นมันมาที่เขา



  

ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่าในทุกๆวัน ผมคิดถึง ผมหวงคุณ ผมหึงคุณมากแค่ไหน ผมก็แค่อยากให้คุณรับรู้มันเอาไว้ หลังจากนั้นคุณจะทำยังไงมันก็แล้วแต่คุณ”  



 

เขาอ่านออกเสียงอย่างชัดเจน ก่อนที่ดวงตาพวกเขาจะสบกัน ก่อจะเกิดคลื่นความเงียบขนาดใหญ่



  

ฟังดูเสล่อจัง…”   คยองซูอุทานออกมาเบาๆ



  

แต่ดูเหมือนว่าคำอุทานนั้นเกิดเสียงหัวเราะอย่างแผ่วเบาของพวกเขาจะเกิดขึ้น





 

 

ผมอ่านเล่นๆแก้เบื่อหนะ”  จงอินหัวเราะเบาๆในตอนแรกหลังเขาอ่านจบ แต่มันกลับดังขึ้น  ดังขึ้น และมากขึ้น  เสียงหัวเราะของพวกเขามันสะท้อนไปทั่วในห้องสำหรับซักผ้า   หากแต่แค่เพียงเสียงตะโกนว่า ดึกแล้วเบาๆดิวะ!’  เสียงหัวเราะของพวกเขากลับชะงักลงได้ราวกับโดนปิดสวิตช์



 

 

พวกเขาสอดส่องไปทั่วบริเวณว่ามีใครลงมาด่าหัวพวกเขาไหมหากแต่ไม่  ไม่มีอะไรเลยนอกจากเครื่องซักผ้าโง่ๆที่ยังซักไม่เสร็จ   ไม่มีอะไรเลยนอกจากพวกเขาจะโน้มตัวเล็กน้อยราวกับสำนึกผิด





 

ใช่พวกเขาสำนึกผิด หากแต่เสียงหัวเราะคิกคักกลับดังขึ้นอีกครั้งแต่มันเบาลงกว่าเดิมมาก



 

 

ในขณะที่พวกเขาสบตากันและในดวงตานั้นแฝงไปด้วยความสนุกแบบบ้าๆ



 

อ่าโทษที ผมไม่ได้หมายถึงแบบนั้น…”  คยองซูเปล่งน้ำเสียงออกมาจากลำคอราวกับเสียงกระซิบ



 

ไม่ ผมว่ามันก็ฟังดูเสล่อๆ”   ราวกับเรื่องตลกที่จงอินก็ทำในแบบเดียวกับเขา




 

อ่า….เสล่อแต่ก็รู้สึกดีนะ  ประโยคนั้นมันดี”  เขาพยายามทำให้คำพูดของเขาในตอนแรกนั้นดูเบาลง และพวกเขาก็แค่โน้มตัวลงในท่าเดิม พวกเขายังอยู่ในท่าเดิม





 

อืม เลี่ยนไปหน่อย แต่ก็ดี”   ในขณะที่พวกเขาโน้มตัวลงใบหน้าของพวกเขามันกลับใกล้ขึ้น





  

ใกล้ขึ้น  และใกล้ขึ้น จนในดวงตาของจงอินสีน้ำตาลเข้มนั้น มีดวงตาของเขาสะท้อนอยู่ในนั้น





 

ใช่..มันดี”   น้ำเสียงทุ้มนุ่มนั้นแผ่เบาราวกับเสียงกระซิบ เพียงแต่สุดท้ายพวกเขาก็เหมือนได้สติ





 

 

ค่อยๆโน้มตัวขึ้นมา ถอยระยะห่างจากกันอย่างเชื่องช้า มันเชื่องช้า และอยู่ในท่านั่งบนม้านั่งยาวๆอย่างปกติ




 

 

ว่าแต่ทำไมต้องปริ้นออกมาแล้วเย็บมุมละ  เขาไม่ได้รวมเล่มตีพิมพ์หรอ”     





 

เขาเขียนลงในเว็บหนะ ในเมื่อเขาชอบที่จะดอง ผมก็เลยปริ้นมาอ่านเล่นซะเลย หวังว่าเขาจะรับรู้ได้ ว่าผมกำลังกดดันเขากรายๆ หนะนะ”   จงอินตอบไปพลางใช้มือข้างหนึ่งขยี้เส้นผมตัวเองเล่น





 

 

ฮ่าๆ นายร้ายกาจ”    คยองซูรู้สึกทึ่งและหัวเราะออกมา ในขณะที่ดวงตาของเขาจ้องมองเครื่องซักผ้าที่สั่นเล็กน้อยเมื่อมันเข้าสู่ระบบปั่นแห้ง





 

 

ใช่   ผมร้ายกาจ”      จงอินย้ำมันถึงสิ่งที่คยองซูกล่าวหาพร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก

 





 

#500wordskd

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

801 ความคิดเห็น

  1. #787 AudnoonPB (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 21:46
    แซะตัวเองก็ได้หรอคะฮือ555555
    #787
    0
  2. #753 tkrainbow (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 10:02
    น่ารักจังตอนนี้ห
    #753
    0
  3. #677 xxnhhztt (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 22:40
    ตลกไรต์ 555555
    #677
    0
  4. #615 annnita27 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 22:30
    มีเเซะด้วย 555555
    เป็นคำพูดเสล่อๆที่โรเเมนติกนะ 
    ชานยอลทำให้คยองซูสับสนว่าควรจะรู้สึกยังไงดี
    มันรู้สึกสำคัญนะที่วันเกิดเเล้วโทรมาขอคุยด้วย
    มันก้ำกึ่งระหว่างพื่อนกับรู้สึกพิเศษอีกเเบบนึง
    ทำให้เราคิดว่าทุกอย่างมันต้องการความเเน่นอนจริงๆ เราเเค่ต้องพูดเเละถามออกไป
    เเต่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะไม่ถาม อยู่กับความสับสนเเละความอึดอัดเเบบนั้นด้วยความหวังนิดๆมากกว่า
    นี่อินมากบอกเลย คึคึ
    คยองซูบอกตั้งเเต่ต้นว่าไม่จบเเค่ 500 คำเเน่
    นี่ก็ไม่อยากให้จบเเค่500 คำเหมือนกัน อยากอ่านความเป็นไปของคยองซูกับจงอินเเบบนี้ไปเรื่อยๆเลย



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 สิงหาคม 2558 / 22:33
    #615
    0
  5. #570 kami_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 20:39
    จงอินนายมันร้ายกาจ 555
    #570
    0
  6. #527 huasia (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 21:10
    งั้นเราต้องไปอ่านล่ะสิ อิอิ
    #527
    0
  7. #470 m_meenaa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 22:13
    โอ๊ะ แอบมีการโฆษณาแอบแฝงด้วย 55
    #470
    0
  8. #336 brown-bb (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 12:00
    ตลกง่ะ ไรต์แซะตัวเองคือรายยยย
    ชอบความรู้สึกนี้ แค่อยู่ด้วยกันมันก็ดีแล้วอ่ะ

    #336
    0
  9. #319 fernjaa_hoo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 มกราคม 2558 / 23:59
    ปริ้นมาเย็บมุมอ่านนี่ก็เกิ้นนนนน 5556665666 แต่เอาจริงก็ทำนะ อุ่ยๆๆๆๆ ท่ดๆๆๆๆ
    #319
    0
  10. #291 lollipoplollol (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 19:14
    55555อะไรคือแซะ
    #291
    0
  11. #230 thn-56 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มกราคม 2558 / 03:03
    ขอตลกไรท์แซะตัวเองก่อน 555555555555555555555555555
    ชอบประโยคที่บอกว่า แค่อยากชวนคุยเล่นจัง 
    #230
    0
  12. #196 cbbmi-2611 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 08:16
    มันไม่ได้เสล่อ มันเลี่ยนมากๆเลอออออ คิม จงอินคนบ้า -///////- ทำไมเลี่ยนงี้ ฮอลลลลลลลลลล ดีงามอ่ะ
    #196
    0
  13. #156 paninfinitekiml (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 21:13
    มันดีนะ  และเหมือนจงอินจะชอบคยองเลยละ
    #156
    0
  14. #135 ichi9493 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2557 / 04:11
    มันดี มันดีทั้งตอน ชอบเวลาที่จ้องตากัน รู้สึกเหมือนค้นหาอะไรอยู่มันต้องดีแน่ เรื่องฟิคนี้จงอินอ่านใช้ไหม อ่านเรื่องเดียวกันกะเราเลย 55555
    #135
    0
  15. #73 punnypunn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 08:26
    ต้องลุกไปปริ้นท์ captivated ด้วยไหม ไรท์แซะตัวเองทำไม 555555555
    #73
    0
  16. #72 muscovite (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 22:51
    นี่เราคิดมาอยู่นะว่าไรท์เอาเรื่องที่เจอในชีวิตประจำวันมาเป็นแรงบันดาลใจในการแต่ง 500 คำ ที่แต่งมาจากความสบายใจ จากที่ได้เห็นเรื่องราวที่ไรท์ทวิตกับเรื่องนี้งมันเชื่อมๆกันกลายๆ แต่วันนี้นี่ชัดเจนมากอ้ะ555555555 โงยยย ผมนีรู้สึกเหมือนได้ดูชีวิตไรท์อยู่เลย อิ_อิ เป็นเรื่องที่เราอยากอ่านแล้วใช้ดินสอวาดเส้นง่ายๆตาม มันให้ความรุ้สึกแบบนั้นน่ะ อา
    #72
    0
  17. #71 exowife (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 22:22
    อ่าว ไรท์แซะตัวเองรึ 55555555555555 สู้นะๆค่า
    #71
    0
  18. #70 smoky-girl (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 21:51
    เดี๋ยวก่อนนะ 555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    ทำไมต้องแซะ Captivated ทำไมต้องแซะตัวเอง โอ๊ยยยยยยยย นาย เราตลก เป็นไรท์เตอร์ที่ร้ายกาจมาก
    ดีนะที่จงอินปริ้นท์แล้วเย็บมุม ถ้าปริ้นท์แล้วเอาเข้าเล่มแบบสันห่วง เราจะเก็บค่าลิขสิทธิ์ เราเคยจะปริ้นท์มาก่อนนะ!
    ถึงแม้ว่าเรื่องนั้นจะเป็นลอลก็เถอะ ถ้าช้านี่จะลุกขึ้นไปปริ้นท์แล้วเหมือนกัน แต่คราวนี้จะเอาไปเข้าเล่มแบบสันกาว อะฮิ


    #70
    0
  19. #68 mr head (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 19:23
    5555555555 มีแซะเรื่อง captivated ด้วย

    ผมนี่ลุกไปปริ้นเลย ช่วยจงอินกดดัน

    #68
    0