LOVE ONLINE (KAIDO) | REWRITE END.

ตอนที่ 1 : LOVE ONLINE : 00 rewrite

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,997
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    23 ส.ค. 58


 

 

Prologue


มันคงเป็นเรื่องยากที่จะทำความรู้จักกัน

หากคุณเป็นแค่คนแปลกหน้าที่เดินสวนกันบนท้องถนน

แต่ถ้าหากว่าคุณมีความกล้าที่จะเข้าไปทักทาย

มิตรภาพใหม่ๆมันก็เกิดขึ้นได้เสมอ

 

 

 


            มันเป็นวันที่เขาเฝ้ารอคอยสำหรับยามเช้าที่ปราศจากเสียงน่ารำคาญจากนาฬิกาที่เคยตั้งปลุกไว้ในทุกๆเช้า ความกังวลว่าจะใช้เวลาสำหรับกิจกรรมยามเช้าไปเท่าไร การบ้านที่ทำเอาไว้เขานำมันใส่กระเป๋าไปหรือยังมันล้วนสร้างความกดดันให้ตัวเองทั้งนั้น มื้อเช้าแทบทุกๆนั้นเขาจะต้องวิ่งไปตามฟุตปาธ โหนรถเมล์พร้อมปากที่คาบแซนวิชอุ่นๆ ทุกๆอย่างมันดูเร่งรีบไปหมดในวันธรรมดาที่น่าเบื่อ แต่สำหรับในวันนี้ชีวิตที่ดูเร่งรีบกลับดูช้าลงในเย็นวันศุกร์ และมันหยุดลงในเช้าวันเสาร์

 

 

 

 

ชีวิตวัยรุ่นมึนๆที่เต็มไปด้วยความเรียบง่ายและเข้าข่ายฟังดูน่าเบื่อสำหรับใครหลายคน ขนาดตัวเขาเองก็ยังคิดแบบนั้นในบางที แม้ว่าในวันหยุดที่เฝ้ารออาจจะฟังดูไม่พิเศษเท่าไรนักกับการนอนโง่ๆบนเตียงนอนยันสายหรือว่าเล่นเกมจนฟ้าสาง แต่สำหรับเขาแล้วมันพิเศษมากซึ่งเพียงเท่านี้เขาก็คิดว่ามันเพียงพอแล้วสำหรับการชดเชย 5 วันที่ผ่านมากับการตื่นเช้า หลังตื่นนอนด้วยสภาพที่เคยชินพร้อมเดินมึนๆในขณะที่ตายังลืมไม่เต็มที่ลงมาที่ครัว สองนาทีจากการยืนนิ่งๆสักพักเพื่อเรียกสติหลังตื่นนอนด้วยการขยี้เส้นผมเบาๆและเขาพบเพียงกับข้าวที่วางไว้บนโต๊ะสีขาวตัวเดิม พลางมองไปรอบๆบ้านที่เงียบเชียบจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจเข้าออก ไม่นานนักกับการทำความเข้าใจว่ามีเพียงเขาที่อยู่ในบ้าน ก่อนที่จะไปจัดการล้างหน้าและแปรงฟันทั้งที่ยังไม่ได้อาบน้ำ

 

 

 

 

การนั่งกินข้าวท่ามกลางความเงียบสงบนั้นเขาได้ปล่อยเวลาให้ผ่านไปเรื่อยๆและเรื่อยๆแม้จะมีเพียงเสียงจานกระทบกับช้อนส้อมอย่างแผ่วเบาในยามสาย เขาได้แต่คิดถึงว่าจะทำอะไรต่อจากนี้แต่สุดแล้วสมองเขามันกลับว่างเปล่า เหมือนบางอย่างที่เกิดขึ้นภายในใจลึกๆเขาพยายามค้นหามันตลอดเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา ก่อนที่สุดท้ายแล้วจะค้นพบมันว่ามันเป็นความจริงและเขาก็แค่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าบางครั้งก็แค่ รู้สึกถึงความเหงา...

 

 

 

คิมจงอินก็แค่รู้สึกเหงา

 

 

 

 

หากถามถึงสมาชิกภายในบ้านคงมีเพียงพ่อแม่และเขา เราต่างเป็นครอบครัวเล็กๆที่เริ่มต้นกิจการซึ่งมันก็ท่าจะไปได้สวย แต่ทุกๆอย่างก็ต้องแลกมาเสมอกับความสำเร็จ หากลงทุนด้วยแรงกายและปัญญา แน่นอนว่ามันก็ต้องควบคู่กับเวลาที่เสียไปเช่นกัน และพ่อและแม่ของเขาก็เป็นเช่นนั้น รวมถึงกิจกรรมเล็กๆที่ต้องถูกลดความสำคัญลงไป อย่างการนั่งกินข้าวคนเดียวในวันนี้มันอาจจะไม่กี่ข้อสำหรับสาเหตุที่เกิดขึ้น เช่น

-          หนึ่งพ่อกับแม่มีธุระสำคัญ

-          สองพ่อกับแม่มีธุระสำคัญมาก

-          และสามพ่อกับแม่ก็แค่มีธุระสำคัญมากจริงๆ

 

 

 

ซึ่งทั้งหมดที่ว่าเขาพยายามเข้าใจมัน และในตอนนี้เข้าก็แค่คิดว่าเขาเข้าใจมันดี

 

 

 

 

จงอินเดินออกมาที่หน้าบ้านในเวลา 10 โมงกว่า แสงแดดยามสายส่องเข้าทางประตูบ้านทำองศาได้ที่ มันแยงตาจนต้องหรี่ตาลงเล็กน้อยพร้อมกับสายลมเย็นๆที่พัดเข้ากระทบกับใบหน้า ราวกับการทักทายในยามสายของธรรมชาติ แต่มันอาจจะเป็นทักทายที่ห่วยแตกไปหน่อย เมื่อสุดท้ายแล้วมันต่างพัดไปมาจนเส้นผมที่ดูยุ่งเหยิงของเขากลับยุ่งเหยิงมากกว่าเก่าด้วยซ้ำไป จงอินได้แต่ยินนิ่งและมึนอยู่หน้าบ้านเพื่อรอให้สายลมนั้นสงบก่อนที่มันจะสงบนิ่งซึ่งดูเป็นภาพยามสายในจินตนาการของเขา

 

 

 

 

เขาจัดการสวมรองเท้าแตะที่ทำจากยางและมันเก่าเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคมาที่รั้วข้างบ้าน จัดการเติมน้ำใส่บัวรดน้ำด้วยความเคยชิน พลางสำรวจแปลงดอกไม้ของแม่ว่ามันยังอยู่ดีในขณะที่มืออีกข้างจัดการดึงบ๊อกเซอร์ย้วยๆของเขาเอง ถึงเขาจะไม่แคร์โลกสักเท่าไรนักออกแนวขวางโลกไปบ้างก็ตามที แต่จงอินก็แค่คิดว่าคิดว่าเขายังไม่อยากจะเป็นคนเสียสติโชว์หนอนน้อยหน้าบ้านตัวเองในขณะที่รดน้ำต้นไม้

 

 

 

 

แปลงดอกเดซี่ เวอร์บีน่า และกล็อกซิเนีย กับแผ่นป้ายตัวอักษรประจำแปลงของพวกมัน กำลังชุ่มฉ่ำจากน้ำที่ไหลผ่านบัวรดน้ำ กลิ่นดินอ่อนๆและแสงแดดที่สาดส่องลงมาในแปลงเกิดเป็นรุ้งกินน้ำและจงอินเองก็ชอบมองดู แน่นอนว่ามันอาจจะดูไม่เข้ากันกับบุคลิกของเขาเท่าไรนักเมื่อ จงอิน+แปลงดอกไม้และบัวรดน้ำ อาจดูสยองไปบ้างแต่มันก็แค่เป็นหน้าที่ที่แม่วานให้เขาช่วยดูแลมัน ในสัปดาห์แรกจงอินอาจจะไม่ชินเท่าไรนัก แต่เมื่อนานๆไปเขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าการดูแลแปลงดอกไม้ให้กับแม่มันก็ไม่เลวเท่าไรนัก

 

 

 

 

หญิงวัยกลางคนกำลังถือบัวรดน้ำรดแปลงดอกไม้สวนน้อยๆหน้าบ้าน เธอมักใส่เสื้อตัวใหญ่และกระโปรงลายดอกไม้สีแสบตา จงอินยอมรับว่าบางครั้งมันน่าแสบตามากจนเขาต้องพยายามรดน้ำให้เสร็จเร็วๆเธอเป็นเพื่อนบ้านที่ใช้รั้วร่วมกันกับบ้านของเขา แน่นอนว่าเธอเป็นคนที่อัธยาศัยดีแต่จงอินก็แค่พยายามหลีกเลี่ยงการคุยกับเธอ เพียงเพราะเธอน่ารำคาญนิดหน่อยตรงที่ชอบจะถามถึงพ่อและแม่ของเขาเป็นประจำ จงอินเข้าใจดีว่ามันเป็นอัธยาศัยของเพื่อนบ้าน  แต่มันไม่ใช่เลยสำหรับจงอิน เขาไม่รู้จะพูดอะไร จะถามอะไร เนื่องจากวัยที่ต่างกันหรือว่ารสนิยมความชอบ จงอินรู้ว่าอัธยาศัยของเขาไม่สู้ดีนักออกจะติดลบด้วยซ้ำไปแต่เขาก็แค่ยังไม่อยากปรับเปลี่ยนมัน เพราะฉะนั้นเขาจึงแค่พยายามหลีกเลี่ยงอย่างจริงจัง แต่ถ้าว่าโชคไม่ช่วยอย่างทุกๆครั้ง ซึ่งเขาต้องย้ำอีกครั้งว่าเขาไม่ได้รังเกียจเธอหรือไม่ชอบแต่อย่างใดแม้ว่าในวันนี้เธอจะหยิบยื่นคำถามเดิมๆให้กับเขาเช่นเดิมเสมอ

 

 

 

 

แม่ไปไหนละลูกเธอทักทายข้ามรั้วสีขาวที่มีพุ่มกุหลาบหินส่งกลิ่นหอมอ่อนๆลอยมาในขณะที่เขาทำได้เพียงโค้งทักทายเพียงเล็กน้อย

 

 

 

            “แม่ไปกับพ่อที่ต่างจังหวัดครับ” จงอินมักจะตอบแบบนี้ทุกครั้งราวกับเครื่องตอบรับอัตโนมัติ และ ผมขอตัวนะครับ” “สวัสดีครับวนไปมาแค่ไม่กี่ประโยค

 

 

 

            จงอินก็แค่ไม่ค่อยชอบที่จะพูดเรื่องในครอบครัวของเขาให้ใครฟังสักเท่าไร ฟังดูเหมือนเขาจะเป็นเด็กที่มีปัญหาแต่ไม่เลยเขาไม่รู้สึกอย่างนั้น มันเป็นธรรมดาของสังคมสมัยนี้และเขารู้ดี การที่พ่อกับแม่ต้องไปทำงานติดต่อการค้าที่ต่างจังหวัดเป็นเวลาหลายวัน ซึ่งการยุ่งอยู่กับการสร้างฐานะเพื่อลูกเป็นเรื่องที่คนอย่างเขายอมรับได้ แม้จะเป็นวันหยุดเวลาสังสรรค์สำหรับครอบครัวบ้างแต่จงอินคิดว่าเขาเข้าใจอยู่ดีแม้จะรู้สึกเหงาบ้างในบางครั้งแต่มันก็ไม่ได้เป็นปัญหาที่สำคัญสักเท่าไร

 

 

 

 

            เมื่อนึกถึงเพื่อนร่วมชั้นเรียนอาจจะมีมากมายแต่ก็ไม่ได้สนิทใจไปเสียหมด เขายอมรับว่าโลกส่วนตัวของเขานั้นมีมากบวกกับบุคลิกที่แทบจะไม่ค่อยเข้าหาใครก่อน จนทำให้เขามีกลุ่มเพื่อนเพียงน้อยนิดรวมถึงที่สนิทใจไม่กี่คน อาจเพราะการมีเพื่อนสนิทเพียงน้อยนิดแต่เมื่อเทียบกับคุณภาพนั้นจงอินคิดว่าเขาได้เพื่อนที่ดีมากจริงๆ หลายครั้งที่เราต่างพบเจอปัญหาหรือทุกข์ใจแบบที่หาคำตอบไม่ได้ ปัญหาเหล่านั้นมันถูกแก้ไขได้อย่างง่ายๆแค่เพียงการระบายออกมาหลังจากนั้นเสียงเฮฮาที่ตามมาเสมอ และปัญหาบ้าๆที่เกิดขึ้นสำหรับเขาในตอนนี้คงหนีไม่พ้นเรื่องความเบื่อหรือความเหงา มันเป็นอีกครั้งที่เพื่อนของเขาได้นำสีสันพวกนั้นมาบอกเล่า มันอาจจะเป็นเรื่องที่ฟังดูบ้าแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันน่าค้นหาเหมือนกันเพราะว่า

 

 

 

 

 

โลกออนไลน์...เปลี่ยนแปลงจากโลกกลมๆใบใหญ่

มันทำให้โลกของเรา...ดูใกล้กันมากขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

543 ความคิดเห็น

  1. #538 คาวาอิแปลว่าน่ารัก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 17:35
    ภาษาสวย
    #538
    0
  2. #527 eegeeg (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 21:48

    งานดี55
    #527
    0
  3. #510 CBHHKDss (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 01:08
    จงอิน ชายผู้มีชีวิตที่อินดี้จริงๆ..
    #510
    0
  4. #490 viewvy_tangmo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 09:32
    คิดอยู่ว่าใครกันนะ จงอินนี่เอง
    ไม่เป็นไรหรอกจงอิน ชีวิตดูแบบจงอินดี

    #490
    0
  5. #473 Always.HunHan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2558 / 16:29
    ไม่เป็นไรน้าาาจงอิน เดี๋ยวคยองก็มาอยู่เป็นเพื่อน
    #473
    0
  6. #459 MyDyo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2558 / 07:58
    เด็กมีปัญหา หา หา. ~~ อิอิ  ติดตามนะ
    #459
    0
  7. #454 gampere (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 11:57
    ขอบคุณไรท์มากนะคะที่มาลงใหัอ่านอีกรอบ ตอนนั้นจะเข้ามาอ่านเหมือนที่ชอบทำบ่อยๆแล้วเห็นว่าไม่มีเนื้อเรื่องนี่ตกใจมากกกก ยอมรับว่าถึงขั้นใจหายเลยค่ะ แต่พอมาเห็นไรท์ลงอีกครั้งแล้วยิ้มแก้มปริเลย มีความสุขมากๆ อ่านเรื่องนี้ทีไรก็มีความสุขตลอด ชอบภาษา,เนื้อเรื่อง และชอบที่จงอินและคยองซูต่างเข้าใจกันและกันเสมอ รักฟิคเรื่องนี้มากกกกกกก <3
    #454
    0
  8. #453 gampere (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 11:54
    ขอบคุณมากนะคะที่มาลงให้อ่านอีกรอบ ตอนนั้นจะเข้ามาอ่านแล้วเนื้อเรื่องไม่มี ยอมรับว่าใจหายมากกกกก ฟิคเรื่องนี้เป็นหนึ่งในฟิคที่เค้าชอบและมักจะเข้ามาอ่านบ่อยๆ ชอบภาษาและเนื้อเรื่องมากๆ อ่านแล้วยิ้มตลอด ชอบที่จงอินและคยองซูต่างเข้าใจกันและกันเสมอ พูดแล้วก็อิจฉาคู่นี้จริงๆ ขอบคุณไรท์อีกครั้งนะคะสำหรับเรื่องราวที่แสนพิเศษแบบนี้ รักกกกกกกก <3
    #453
    0
  9. #425 Hztp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มกราคม 2558 / 18:22
    อร๊ายยยยยยยยยยย แวะมาเก็บตกผลงานของไรเตอร์ค่ะ
    ช่วงนี้กลับมาส่องคอมเม้น ก็อาจจะเจอแต่ของเราเนอะ T T
    จะรำคาญไหม ?? แต่เราเม้นให้ทุกตอนน้าา ถ้าอ่านจบเค้าจะบอกต่อ ฮี่ๆ
    #425
    0
  10. #414 freedomandpeace (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 16:56
    แน่ะ จงอินติดพี่คยองแล้ว คนที่จงอินเจอ...ใช่คยองรึป่าวนะ?
    #414
    0
  11. #377 omoeme_fern (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 01:51
    ใครกันนะจะมาเปลี่ยนแปลงคนธรรมดาหนึงคนคนนี้ไม่มีอะไรเลยไม่มีสักอย่าง? 55555
    #377
    0
  12. #357 viewvy_tangmo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 19:15
    มาแล้ว~ คิมจงอินผู้เซื่องซึม
    เข้าเรื่องกันเลอออ~
    #357
    0
  13. #337 คายอง นัมจา~ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 21:13
    เข้าใจว่าจงอินเบื่อ
    ที่พ่อแม่ไม่อยู่
    แต่เราว่ามันสบาย
    น่ะนอนทั้งวัน
    #337
    0
  14. #300 mew2233 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 18:49
    รอพี่คยองมาทั้งวันเลยยย ได้คุยแล้วสินะจงอินนน
    #300
    0
  15. #252 Som-O^^ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2556 / 23:45
    ใช่เลย อยู่บ้านคนเดียวนี่เป็นอะไรที่พาจิตตกมากกกกกกก ถ้าไม่มีอะไรทำน่ะนะ
    ดีนะบ้านเราคึกคัก ปลวกมดแมลงสาบยุงให้ว่อนไปหมด ไม่ใช่ละ 555555
    ดีนะบ้านมีหมาตัวนึงไว้คุยกันเล่นกัน ประสาสปีชี่เดียวกัน #ใช่หรือ
    คือจะบอกว่าดีนะที่บ้านไม่เหงาคึกคักคนเยอะ แต่ตอนอยู่หอนี่คูณจากอารมณ์ของจงอินไปล้านเท่า
    มันน่าเบื่อมากกกกกกก เราเข้าใจนายนะจงอิน #ตบบ่า
    ไหนเพื่อนคนไหนทำให้นายตื่นเต้นเราอยากรู้จัก ;D
    #252
    0
  16. #245 Rain Falls (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 15:03
    งือ ถ้าเราอยู่คนเดียวก็คงเบื่อเหมือนกันเเหละ โอ่ !
    #245
    0
  17. #226 mybr2th (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2556 / 17:54
    โห จงอินแค่เห็นที่คยองฝากเมลล์ไว้ ก็แอดเลย แถมพอคุยแปบเดียวก็รู้สึกถูกชะตา >____<
    #226
    0
  18. #197 fernyim.sw (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2556 / 08:31
    อยู่คนเดียวนี่มันสบายจริงๆนะ55555
    แต่สำหรับอิเสี่ยคงเป็นเรื่องน่าเบื่อ ไม่มีไรทำนอนทั้งวันจนเบื่อ =.=
    #197
    0
  19. วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 13:08
    เข้าใจจงอินนะ มันก็สบาย แต่ไม่มีอะไรกิน 555555555555 
    #193
    0
  20. #150 '` เป๋วว. (◕〝◕) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 19:58
    ดีออกพ่อแม่ไม่อยู่บ้าน นี่โคตรชอบมันเฟี้ยวได้อิสระดี 5555555555555555
    #150
    0
  21. #141 liushu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2556 / 00:54
    เราชอบบรรยากาศแบบนี้นะ
    คืออยู่คนเดียวไรงี้
    555555555555
    #141
    0
  22. #71 ★K-Aura. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กันยายน 2556 / 20:34
    จงอินบุคลิกคล้ายเราเลยอ่า TvT 555
    #71
    0
  23. #50 Aussie'kiss Kae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 04:03
    มันเหมือนจะเข้าใจอารมณ์ แอร่กกกก ชอบเฟ่อออออออ ><
    #50
    0
  24. #41 รัก3ลี(เอสเจ) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 20:32
    น่ารักอ่า แลอบอุ่น
    #41
    0
  25. #29 ลิตเติ้ลพี (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2556 / 12:23
    แค่คุยก็ถูกใจแล้ว ฮ่าาา ผช.ในสวนนั้นคือดีโอใช่มั้ยอ่ะเจ้าของดวงตากลมโตนั้น อิอิ
    #29
    0