[Osomatsu-san] addict (AllxIchi)

ตอนที่ 8 : Chapter08

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 467
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    19 เม.ย. 60


     ถ้าหากคุณปฏิเสธที่จะเสพมันก็จงปฏิเสธต่อไปมิเช่นนั้นถ้าคุณได้ลองเพียงสักนิดคุณอาจเสพติดมันโดยไม่รู้ตัว



    ในวันนั้นเขาจำได้ดีวันที่ได้พบอิจิมัตสึเป็นครั้งแรก

"ชื่ออิจิมัตสึ..." ตอนนี้ทุกคนถูกโอโซมัตสึเรียกตัวมาเพราะเหตุผลบางอย่างที่บอกว่าสำคัญมาก จากนั้นพอทุกคนมาถึงก็คนนัดก็พรวดพราดขึ้นไปลากตัวเด็กชายตรงหน้าทุกคนลงมาแม้เจ้าตัวจะดูมีสีหน้าไม่พอใจอย่างยิ่ง แล้วประกาศว่า
"ต่อไปนี้นี่คือน้องชายของฉันไงล่ะ!!" ด้วยท่าทางตื่นเต้นเป็นพิเศษ ทุกคนต่างแสดงความยินดีกับโอโซมัตสึและเข้าไปทักทายเด็กคนนั้นยกเว้นก็แต่โจโรมัตสึ
"ไม่เข้าไปแสดงความดีใจหน่อยหรอฮะ? ไม่แน่เราอาจได้ประโยชน์จากคนคนนั้นก็ได้นะ...แต่ถ้าพี่ไม่ไปผมไปล่ะ" หลังพูดจบโทโดมัตสึก็เก็บสมาร์ทโฟนลงกระเป๋าแล้วเดินเข้าไปร่วมวงแสดงความยินดี ทางตระกูลของโจโรมัตสึเป็นผู้ดีเก่าจึงถูกสอนมาให้พิจารณาคนออก และทันทีที่โจโรมัตสึเห็นอิจิมัตสึก็รู้สึกไม่ชอบหน้าขึ้นมาสาเหตุก็เพราะโจโรมัตสึไม่ชอบคนที่เหมือนกันตัวเขาเอง และอีกเหตุผลที่ไม่รู้ว่าคืออะไร

ก็อก ก็อก ก็อก
     เสียงเคาะประตูจากด้านนอกทำให้ชายหนุ่มในชุดนอนเมื่อคืนแปลกใจ วันนี้เขาไม่ได้เชิญใครมาบ้านแล้วก็ไม่มีใครขอพบเขาด้วย 
"เข้ามา" โจโรมัตสึพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งและกลับมาเซ็นเอกสารต่อ ทำให้ไม่ทันมองว่าคนที่เข้ามาเป็นใคร
"ก็ทำงานได้หนิ?" โจโรมัตสึเงยหน้ามองเจ้าของเสียงเยาะเย้ยผสมกับน้ำเสียงแปลกๆบางอย่าง
"นายมาทำอะไรที่นี่" โจโรมัตสึหมุนปากกาด้ามโปรดเพื่อเก็บมัน ร่างโปร่งที่แม้จะอยู่ในชุดไม่เป็นทางการก็ยังดูดีนั่งเหยียดหลังไกว่ห้างมองอิจิมัตสึ
"มีคนโทรมาบอกว่านายให้มารีบงานไปทำ
...เพราะบอกนายไม่สบาย" โจโรมัตสึถอนหายใจ คงเป็นไปไม่ได้นอกจากน้องชายที่ไม่คิดจะช่วยพี่ชายที่ป่วยทำงาน ที่ไปเรียกคนอื่นเขามาก็คงเพราะหาตัวตายตัวแทนสินะ
"คงจะเป็นโทโดมัตสึ แต่นายกลับไปเถอะฉันทำเองได้" แต่คนป่วยก็ยังปากดีไม่ยอมรับความช่วยเหลือ
"ไม่ล่ะ ฉันเสียเวลามาทั้งที แล้วอีกอย่างนายควรไปพักบ้างนะ โหมงานขนาดนั้นเดี๋ยวก็ได้ตายพอดี...ขี้เกียจไปงานศพ" อิจิมัตสึมองชุดนอนที่โจโรมัตสึใส่อยู่ก็พอจะเดาได้ว่างานที่ทำอยู่คงเป็นงานด่วนมากๆ แต่ถ้ายังฝืนทำงานบางทีโจโรมัตสึนั่นแหละที่จะแย่เอา อิจิมัตสึมั่นใจว่าสามารถช่วยงานโจโรมัตสึได้ไม่มากก็น้อยจากสกิลการทำงานให้โอโซมัตสึบ่อยๆ
"...ไม่" อิจิมัตสึถอนหายใจแล้วนึกถึงตัวเองตอนที่ฝืนทำงานให้โอโซมัตสึ
"ไปพักเถอะ...ถือว่าฉันขอ" อิจิมัตสึไม่รู้จะสรรหาคำเกลี่ยกล่อมอะไรกับโจโรมัตสึแล้ว จะให้บังคับก็ไม่ได้จึงยอมขอร้องดีๆ โจโรมัตสึเงียบไปสักพักก่อนจะลุกขึ้นมาจากเก้าอี้
"งั้นมาช่วยดูแลฉันก่อนมาทำงานแล้วกัน" นานๆทีจะมีคนมาทำงานแทนโจโรมัตสึจึงลองคว้าโอกาสนั้นดูสักครั้ง
     ห้องนอนกว้างตกแต่งสไตล์โมเดลดูเรียบง่ายและทันสมัยนับว่าเจ้าของห้องค่อนข้างเป็นคนเซ้นส์ดี ถ้าเกิดไม่มีโปสเตอร์รูปไอดอลแปะเต็มห้องมันจะดูดีขึ้นเยอะ นี่ยังไม่รวมฟิกเกอร์ พัด แก้ว ผ้าขนหนูเลยนะ ความติ่งไอดอลระดับสิบของโจโรมัตสึทำให้อิจิมัตสึต้องแอบเบ้หน้า โจโรมัตสึอับอายมากๆที่มีคนนอกมาเห็นมุมนี้ของตนนั่นก็เพราะเขาไม่มีเวลาเก็บให้หมด แต่ถึงอย่างนั้นโจโรมัตสึก็ยังตีหน้านิ่งเดินไปที่เตียงแล้วค่อยๆล้มตัวลองนอนบนเตียงขนาดคิงไซส์ 
     "กินยารึยัง" คนที่กำลังจะหลับเงยลืมตาขึ้นมาชี้ไปที่ตู้สีดำที่ติดไว้ตรงพนังห้อง อิจิมัตสึเดินมาวัดอุณหภูมิให้ก่อนจะเดินไปหยิบยาแก้ไข้มาสองเม็ดและกลับไปที่เตียงอีกครั้ง 
     "ขอบใจ" โจโรมัตสึรับยาและน้ำเปล่าที่เพิ่งรินเมื่อกี้มาจากอิจิมัตสึ
     "ฉันไปล่ะ" ในจังหวะที่อิจิมัตสึหมุนตัวกลับไปโจโรมัตสึก็คว้าข้อมือบางเอาไว้ อิจิมัตสึหันหน้ามาขมวดคิ้วคล้ายจะถามว่ามีอะไร โจโรมัตสึอึกอักที่เขารั้งไว้เพราะมือมันไปเองล้วนๆ 
     "นอนเป็นเพื่อนหน่อย" แถมปากเจ้ากรรมก็ดันพูดออกไปเองเมื่อถูกกดดันทางสายตา
     "หา? ป่วยจนสมองกลับรึไงนายน่ะ" 
     "พูดมาก บอกให้นอนก็มานอนสิ!" โจโรมัตสึใช้จังหวะที่อิจิมัตสึโน้มตัวลงมาวัดไข้กอดเอวแล้วเหวี้ยงร่างอิจิมัตสึไปที่อีกฝั่งของเตียงและใช้ขาตนเองล็อกขาอิจิมัตสึเอาไว้ ส่วนช่วงบนก็ใช้การกอดล็อกเอาไว้
     "อ..อะไรเนี้ยโจโรมัตสึ!" อิจิมัตสึพยายามใช้มือข้างที่ว่างจิกหลังโจโรมัตสึให้ปล่อย
      "นี่นายทำร้ายคนป่วยอยู่นะ" เสียงเรียบถูกเอ่ยขึ้นมาเชิงขู่ ทำให้คนที่กำลังจะทึ้งผมโจโรมัตสึอยู่หยุดมือทันที ก่อนจะยอมลดมือลงมาแล้วนอนนิ่งๆแม้ปากจะบ่นขมุบขมิบอยู่ก็ตาม โจโรมัตสึแอบกลั้นขำในลำคอแต่เพราะอยู่ติดกันมากไม่ว่าจะกลั้นแค่ไหนก็ยังไม่ยินอยู่ดี
      "หัวเราะบ้าไร!" อิจิมัตสึแทกเสียง 
      "เปล่านี่ หูฝาดแล้วนายน่ะ" อิจิมัตสึชูมือขึ้นมาเตรียมจะทุบลงบนไหล่ของโจโรมัตสึ แต่ก็ถูกมือหนารับเอาไว้ทันทั้งๆที่หลับตาอยู่ และถูกดึงมาไว้ตรงอกแทน
      "นอนๆ ง่วงจะตายแล้วเนี้ย" ว่าแล้วโจโรมัตสึก็หลับไปจริงๆโดยใช้เวลาเพียงไม่นาน อาจเป็นเพราะว่าเจ้าตัวเหนื่อยจากการทำงานหามรุ่งหามค่ำแบบนี้ แต่อิจิมัตสึนอนหลับไม่ลงจึงเผลอมองหน้าเรียบนิ่งไม่ได้ต่างปกติของโจโรมัตสึแล้วเผลอคิดบางอย่างขึ้นมา ตั้งแต่ตอนเด็กๆแล้วพวกเขาไม่ค่อยคุยเล่นกันไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่มันมีบางอย่างที่ค่อยขว้างกั้นอยู่ สิ่งนั้นอาจจะเป็นทิฐิของโจโรมัตสึที่มีต่อเขาก็ได้ คิดๆไปแล้วมันก็น่าน้อยใจแต่อิจิมัตสึก็ไม่ชอบเข้าหาใครด้วยความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงไม่เปลี่ยนแปลง หลังจากที่คิดอะไรมากมายจนเหนื่อยดวงตาปรือก็ค่อยหลับลงไปด้วยอีกคน
     ไม่รู้เวลาผ่านนานเท่าไหร่โจโรมัตสึค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะความปวดน้อยๆบริเวณแขน และก็พบสาเหตุก็คือนอนที่นอนหนุนแขนเขาอยู่ แต่เพราะอิจิมัตสึกำลังหลับพริ้มใบหน้าไร้เดียงสาที่ไม่ใช่จะเห็นได้ง่ายๆจากคนคนนี้ทำให้โจโรมัตสึไม่อยากรบกวน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่หยุดสำรวจใบหน้าขาวจนไปหยุดอยู่ที่ริมฝีบาง โจโรมัตสึกลืนน้ำลายไล่นิ้วไปตามกลีบปากนุ่มและค่อยๆดันเข้าไปภายในโพรงปาก ตอนนี้ของโจโรมัตสึอยากสัมผัสความนุ่มแบบนี้นิ้วมือของเขาได้สัมผัสบ้าง ไวก็ความคิดริมฝีปากหนาก้มลงไปประกบจูบ โจโรมัตสึค่อยกดจูบเบาๆไม่อยากให้อิจิมัตสึตื่นขึ้นมาก่อนจะเปลี่ยนมากัดริมฝีปากล่างเบาๆอย่างหมั้นเขี้ยว อิจิมัตสึเริ่มขยับตัวและส่งเสียงอืออาขึ้นมาในลำคอ โจโรมัตสึกลับมากดจูบต่ออีกครั้งก่อนจะตัดสินใจสอดลิ้นเข้าไป แล้วรู้สึกแปลกๆและอุณหภูมิที่เพิ่มสูงขึ้นทำให้อิจิมัตสึงัวเงียตื่นขึ้นมา เมื่อเห็นว่าอีกคนตื่นแล้วโจโรมัตสึจึงรีบผละออกรีบหันหน้าหนีไปอีกทางพร้อมกับดึงผ้าห่มแผ่นหนาของมาปิดจนเหลือครึ่งใบหน้า ส่วนอิจิมัตสึเพิ่งตื่นยังไม่ทันประมวลอะไรๆได้ก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองบ้าง 
     "ตื่นแล้วหรอ?" อิจิมัตสึหาววอดๆใส่คนถาม โจโรมัตสึแสร้งทำเป็นเพิ่งตื่นเช่นกัน
     "อืม รู้สึกแปลกๆ..เหมือนมีอะไรเข้ามาในปาก"
     "อ..อะไรล่ะนั้น" เมื่อได้ยินประโยคเมื่อกี้ก้อนเนื้อข้างในอกก็เต้นระรัวขึ้นมา
     "ช่างมันเถอะ จะว่าไปงานนายยังไม่--"
     "ไม่เป็นไรฉันดีขึ้นมากแล้วฉันจะทำต่อเอง นายกลับบ้านเลยก็ได้" ขืนอิจิมัตสึอยู่ต่อโจโรมัตสึไม่แน่ใจว่าต่อจากนี้ตะไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วอีกอย่างเขาไม่อยากมีปัญหาตามมาทีหลัง
     "แต่---"
     "ถ้านายอยู่นี่นานกว่านี้หมอนั่นตามมาบุกบ้านฉันแน่" เมื่อกล่าวถึงบุคคลที่สามอิจิมัตสึก็เงียบไปทันที ใช้เวลาคิดไม่นานจึงลุกออกจากเตียงแล้วเดินไปทีประตูโดยไม่ร่ำลาโจโรมัตสึทันที
     "เอ่อ..อิจิมัตสึพรุ่งนี้มาช่วยงานฉันอีกวันหน่อยสิ" ปากเจ้ากรรมดันพูดออกไปอีกแล้ว
     "เอ๊ะ..ก็ได้อยู่หรอก..ถ้ามาได้ก็จะมาแล้วกัน"




------------------------------------------------------------
       บ้าจริงทำไมฉันแต่งโจโรนิสัยโอโซกัน!...สงสัยต้องยกคู่นี้เป็นคู่หลักแล้วมั้ง...
       คราวนี้หายไปค่อนข้างนานเลยก็จะมาบอกนิดหน่อยว่าคงจะไม่ได้ลงทุกอาทิตย์เหมือนเดิมแล้วล่ะค่ะ 




กรุ๊ปAllIchi<<(ช่วงโฆษณาใหม่ค่ะ555)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

82 ความคิดเห็น

  1. #43 KWAN_NK (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 21:03
    กรี้ดดดด////)

    รักไรท์มากๆเลยค่ะ/// รอตอนต่อไปอยู่นะคะ สู้ๆค่าา
    #43
    0
  2. #42 เป็นสาววาย น่ะค่ะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 14:40
    เย้ๆไรท์มาต่อแย้ววววว5555+ โจโรนี่เนียนเลยน้าาาาาา แม้~ ไปลักหลับเขาอีก น่าารักจริงๆเลยยยยยยยย5555+ ไรท์มาต่อเร็วๆน้าาาารอต่อตลอดเยยยยยย อิอิ^^
    #42
    0