นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [Osomatsu-san] The fact that despair

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    เป็นเรื่องสั้นที่ทำไมไม่รู้ถึงอยากทำแยกออกมาจากคลังฟิคฯจะเรียกว่าฟิคนี้เป็นออลอิจิก็ไม่เชิงนะ มันเป็นความผูกพันที่ขาดไม่ได้มากกว่า จริงๆแล้วเรื่องนี้จะทำเป็นเรื่องยาวด้วยแต่กลัวดองเลยย่อมาให้(แต่ไม่ทั้งหมด)..ถ้ามีคนอยากทำเป็นเรื่องยาวก็จะ...........
-HoTaRu

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 ก.พ. 60 / 21:43


     กลิ่นควันธูปลอยตามสายลมจากโต๊ะที่ตั้งไว้มาสู่ทั้ง7ชีวิตในห้องสไตล์ญี่ปุ่นนี้ เสียงสะอื้นและเสียงร้องไห้ยังคงดังต่อไปเรื่อยๆกับการจากไปของ'มัตสึโนะ อิจิมัตสึ'บุตรชายคนที่สี่แห่งบ้านมัตสึโนะ ทุกคนต่างไม่คาดคิดว่าวันนี้จะมาถึงเร็วขนาดนี้มันไม่ทันได้ตั้งตัวเสียด้วยซ้ำ อิจิมัตสึประสบณ์อุบัติเหตุจนถึงแก่ความตายและเรื่องนี้ก็ไม่มีใครผิดคงจะเรียกได้ว่าเป็นคราวเคราะห์ของตัวอิจิมัตสึเองแต่ถึงอยากนั้นนายก็ไปสบายใช่ไหมอิจิมัตสึ?...ถึงจะคนที่อยู่จะทุกข์ทรมานก็เถอะ
"พ่อกับแม่จะไปอาบน้ำนอนแล้วนะ...พวกแกเองก็ควรนอนได้แล้ว"ผู้เป็นพ่อเอ่ยพลางพยุงภรรยาให้ลงขึ้นโดยไม่ลืมที่จะกำชับไว้ท้ายประโยค
"ครับ..."ทุกคนตอบรับด้วยน้ำเสียงเหมือนสิ้นแรง ผู้เป็นพ่อมองดูลูกชายทั้งห้าคนอย่างเป็นห่วงแล้วเดินออกไป ตลอดเวลายี่สิบกว่าปีที่ผ่านมาฝาแฝดมัตสึโนะใช่ชีวิตด้วยกันมาตลอดไม่เคยแยกจากกันได้นานเลยแม้แต่ครั้งเดียว...แต่ครั้งนี้พวกเขาไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้อีกต่อไปถึงแม้จะอยากมากแค่ไหนก็ตามพอคิดๆแล้วก็ไม่อาจทำใจได้
"พี่อิจิมัตสึ....เบสบอล...มาเล่นกัน"น้องรองคลานเข้าไปใกล้ๆรูปแล้วชูไม้เบสบอลกับลูกขึ้นมา แม้ใบหน้าจะยังคงมีรอยยิ้มแต่มันก็ดูเจ็บปวดเหลือเกิน
"จูชิมัตสึไม่ได้นะ"พี่กลางของบ้านรีบมาห้ามคนที่เกิดสติแตกไปแล้ว คนที่สนิทกับอิจิมัตสึมากๆอย่างจูชิมัตสึคงยอมรับไม่ได้จริงๆ
"อึก...ฮืออออ..พี่อิจิมัตสึ..ฮืออ"เมื่อเห็นว่าพี่ชายของตนพูดถึงคนที่จากไปแล้วก็ยิ่งทำให้น้ำตาที่เหือดแห้งไปแล้วกลับมาไหลรินของครั้งน้องเล็กของบ้านกำลังร่ำไห้อย่างน่าสงสาร จูชิมัตสึที่เหมือนจะรู้สึกผิดที่ทำให้น้องร้องไห้ก็เข้ามาปลอบแต่ก็ร้องออกมาด้วยจนได้
"ใจเย็นๆสิพวกนาย!"โจโรมัตสึเข้ามาทำหน้าที่ปลอบน้องๆแทนพี่ใหญ่ทั้งสองคนที่ดูจะแย่ๆกว่าใครๆ พี่ใหญ่ที่มักมีรอยยิ้มและแววตาขี้เล่นบนใบหน้าตอนนี้หรือเพียงความว่างเปล่า พี่รองก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาพูดซ้ำๆว่า'กลับมาเถอะ มาทำร้ายชั้นสิกลับมา'จนโจโรมัตสึทนไม่ไหว
"พวกนายก็ทำหน้าที่ซะมั่งสิ! ทำแบบนั้นก็ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้นมาเลยอิจิมัตสึไม่ดีใจหรอกนะ! เข้าใจหรอกว่าเสียใจน่ะ..แต่ว่า...แต่ว่า...แล้วคิดว่าชั้น..อึก..ไม่เสียใจรึไง!"โจโรมัตสึรีบเช็ดน้ำตาออกเขาเองก็เป็นพี่จะให้น้องๆเห็นไม่ได้
"ขอโทษนะ..."คารามัตสึเงยหน้าขึ้นมาพูดเพียงสั้นๆแล้วยิ้มให้น้องๆแต่ถึงอย่างนั้นก็ยิ้มนั้นก็ช่างว่างเปล่า โอโซมัตสึก็ยังคงนิ่งอยู่เช่นเดิมแววตาว่างเปล่านั้นเต็มไปด้วยหลายอารมณ์ก่อนเจ้าตัวจะลุกพรวดขึ้นมาแล้วเดินไปที่หน้ารูปสีขาวดำ
"โอโซมัตสึ..."
"ไอ้น้องบ้า! รู้ตัวมั้ยว่าคนอื่นเขาลำบากเพราะนายนั่นแหละ! หยุดสร้างความเดือดร้อนได้แล้ว!!! "โอโซมัตสึตะโกนออกมาด้วยความเกรี้ยวกราด สร้างความตกใจและความหวาดกลัวให้กับน้องๆคารามัตสึรีบห้ามปราม
"นายทำบ้าอะไ---"
"เพราะงั้น...ตื่นขึ้นมาสิ"โอโซมัตสึทรุดฮวบลงกับพื้นทึ้งผมหน้าม้าตัวเองน้ำตาแห่งความเศร้าโศกก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อพี่ใหญ่ผู้เป็นเสาหลักของน้องๆไม่สามารถสะกดกลั้นอารมณ์ไว้ได้น้องๆในตอนนี้ก็ไม่มีที่พึ่ง...ทุกคนจึงพากันร้องไห้ออกมาในที่สุด ในตอนนี้ห้องสไตล์ญี่ปุ่นแห่งนี้เต็มไปด้วยความเศร้าโศก เสียงร้องไห้ เสียงสะอื้น คำขอโทษ คำพูดที่บอกให้'กลับมา'ถึงแม้สิ่งเหล่านี้จะส่งไปถึงหรือไม่ก็ตาม ไม่มีสิ่งใดที่พาตัวอิจิมัตสึกลับมาได้ไม่ว่ายังไง.....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"อย่าร้องไห้สิทุกคน........โทษทีนะ"

ผลงานอื่นๆ ของ แกะดำขี่เมฆ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 02:54
    ขอเอาแต่งตอนจบขอเรื่องนี้ได้ไหม เราจะเขียนก่อนนานี้ขออิจิ ได้ไหม? เพราะทำน้ำตาไหล น้ำตาไหลจริงๆQ Q
    #3
    2
    • 25 มีนาคม 2560 / 11:23
      ได้อยู่ค่ะอย่าลืมแชร์มาให้อ่านด้วยนะคะ555
      ปล.ให้เครดิตไรท์หน่อยก็ดีค่ะ
      #3-1
    • 25 มีนาคม 2560 / 14:46
      ครับ!!!
      #3-2
  2. #2 pasation (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:41
    เศร้า หน่วง เจ็บ จริงๆ เรื่องนี้
    #2
    0
  3. #1 MyMind-01 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:36
    มาต่อไวๆนะคะ สู้ๆคะ ;-;)
    #1
    0