ในรอยร้าว In the crack

ตอนที่ 5 : ในรอยร้าว 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,012
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    22 ต.ค. 61




“เห็นว่ามีงานพิเศษอีกงานน่ะครับ” บอกเสียงนุ่มนิ่มแก่คนถาม จริงๆแล้วเขาแอบมีใจให้กับหญิงผู้นี้อยู่หน่อยๆเพราะด้วยรูปหน้าของหญิงสาวที่ดึงดูดเสียเหลือเกินไหนจะวาจาที่เอ่ย แต่ก็เป็นอันต้องเสียใจเพราะเธอคนนี้คือผู้หญิงของนายตนเอง

“อ้อค่ะ” จากนั้นบนสนทนาในรถก็เงียบไปตลอดทางจนถึงบ้านหลังใหญ่


มุทิตามาถึงร้านที่ต้องทำงานในเวลาแบบเฉียดชิวพอดี เธอจึงรีบก้าวเข้าไปในร้านเพื่อทำหน้าที่ของตน ซึ่งมันก็อาจจะไม่ได้มีอะไรมากเพราะเธอนั้นก็แค่เดินถืออาหารไปเสิร์ฟหรือถ้าหากว่าว่างจากการเสิร์ฟอาหารก็เข้าไปหลังร้านเพื่อช่วยเก็บกวาดล้างจาน อีกทั้งรับออเดอร์อาหารเพียงเล็กน้อย


 “มุวันศุกร์นี้วันหยุดมุใช่มั้ยอ่ะ” เพื่อนสาวของมุทิตาถามหญิงสาวที่กำลังงวนอยู่กับการล้างจานหลังจากที่ว่างจากงานในร้านเรียบร้อยแล้ว


 “อ่าใช่ ดาวมีอะไรหรอ”


 “พอดีว่าที่ทำงานที่ดาวเคยทำงานอยู่น่ะ เขาโทรมาขอให้ไปช่วยหน่อยเพราะว่าวันนั้นคนขาดเยอะแต่วันนั้นดาวดันมีธุระวันนั้นพอดี มุพอจะว่างไปแทนดาวได้มั้ย แต่ถ้าไม่ว่างก็ไม่เป็นไรนะ”


 “ศุกร์นี้ใช่มั้ยดาว” หญิงสาวคุ้นคิดวันศุกร์นี้มันคือวันหยุดของเธอในร้านอาหารแห่งนี้ หากว่ากลับจากบ้านหลังใหญ่แล้วก็คงจะไม่มีอะไรทำ หากไปทำงานหารายได้สักหน่อยก็คงจะไม่เป็นอะไร


 “ใช่ศุกร์นี้แหละจ๊ะ แค่วันเดียว”


 “อ้อโอเคได้สิ”


 “ขอบคุณมากนะมุ” ส่งยิ้มหวานให้กับมุทิตาที่ยืนอยู่ข้างกันก่อนที่จะมีเสียงหวานดังขึ้นมาอีกครั้ง


 “ดาวอย่าลืมส่งพิกัดมานะว่าร้านอยู่ไหน” เธอไม่ลืมที่จะบอกเพื่อนสาวว่าให้ส่งพิกัดของร้านมาให้ตนด้วยเพื่อที่ว่าจะได้ไปถูกและไม่หลง


 “โอเคจ้า”



วันนี้เป็นวันที่มุทิตาจะต้องไปทำงานพิเศษอีกที่ที่เธอรับปากประดุจดาวหลังจากที่ทำงานในบ้านหลังนั้นเสร็จแล้ว พอมาถึงที่ทำงานเธอก็แทบอยากเดินถอยหลังกลับบ้านทันทีเพราะมันคือคลับหรูที่เต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังหลั่งไหลเข้าไปในที่ที่อโคจรเต็มไปด้วยอบายมุขหลายสิ่งแต่หาใช่ว่ามันผิดกฎหมาย 


แต่ยังไงเธอรับปากกับประดุจดาวไว้แล้วเธอก็ต้องทำ ร่างบางเดินเข้าไปข้างในก็พบว่าข้างในนั้นยังไม่ได้มีเสียงเพลงเปิดขึ้นเพราะมันยังไม่ได้เวลาเปิดบริการแต่คาดว่าอีกไม่นานนักนักท่องราตรีต้องเต็มพื้นที่ที่เธอยืนอยู่ตรงนี้แน่ๆ


 “สวัสดีค่ะ พอดีว่าเป็นคนที่ดาวบอกไว้น่ะคะ” เดินเข้ามาข้างในก็เอ่ยบอกผู้หญิงที่คิดว่าน่าจะเป็นพนักงานที่นี่


 “อ้อ โอเคงั้นตามมาเลยจ๊ะ”


 “นี่อ่ะ เป็นชุดที่ต้องใส่นะ” หญิงสาวคนนั้นยืนชุดทำงานมาให้เธอก่อนจะบอกว่าหน้าที่นั้นต้องทำอะไรบ้าง ซึ่งมันก็ได้ยากเลยแค่ค่อยให้บริการความสะดวกต่อลูกค้าจัดหาโต๊ะให้ ค่อยจดออเดอร์ที่ลูกค้าสั่งและนำไปเสิร์ฟซึ่งมันก็ได้ต่างจากงานที่เธอทำทั่วไป


 “มุมาช่วยรับออเดอร์คุณอัครพลทางนี้หน่อยจ๊ะ” หลังจากร้านเปิดได้หลายชั่วโมงงานก็ยุ่งใช่ย่อย ต้องคอยต้อนรับแขกอยู่ตลอดเวลา ผู้คนก็เริ่มพลุ่งพล่านขึ้นเรื่อยๆจนพนักงานเองยังหัวปั่นกันเลย


 “ค่ะ” จดออเดอร์และส่งให้เคาน์เตอร์เสร็จเธอก็เดินมารับแขกที่เพิ่งเข้ามา ซึ่งรายนี้น่าจะเป็นระดับวีไอพีเพราะขนาดผู้จัดการร้านยังออกมาต้อนรับพร้อมทั้งเดินนำไปที่ห้องหนึ่งที่เหมือนว่าจะมีพรรค์พวกของเขานั้นรออยู่ด้านใน


 “รับอะไรดีค่ะ” มือล้วงหยิบสมุดปากกาในกระเป๋าออกมาเพื่อจดออเดอร์แต่ทว่าพอเงยหน้าขึ้นมาเท่านั้นแหละถึงกับโป๊ะแตก!!! 


นี่มันเจ้านายเธอที่บ้านใหญ่ชัดๆไม่คิดว่าอะไรจะบังเอิญให้เขาได้มาที่นี่ในวันนี้ แถมข้างกายชายหนุ่มกับมีหญิงสาวร่ายล้อมกลับไม่ใช่กัณฑ์ธิราที่เธอเห็นอย่างกับเงาตามตัว เพื่อนเขาก็เช่นกันมีกันคนละคนสองคน เฮ้อ! ผู้ชายหนอผู้ชาย


 “จะกินอะไรว่ะไอแอรอน” อัครพลเจ้าของสถานที่แห่งนี้เอ่ยถามคนที่เพิ่งมาใหม่ว่าจะต้องการอะไรเพราะคืนนี้มันคงอีกยาวไกล


 “วอคก้าแล้วกัน” เขาบอกเสียงนิ่งก่อนที่คนได้ยินจะรีบจดสิ่งที่ชายหนุ่มเอ่ยลงบนกระดาษใบสีขาว  


“หึ กูไม่คิดว่าพนักงานบ้านกูมันจะมาทำงานเสริมที่ร้านมึง”



ฝากด้วยนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

141 ความคิดเห็น

  1. #2 SEternally (@SEternally) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 22:23

    รอๆอยู่น้าา่
    #2
    0