คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


‘ M U S I C ’
 


#Credit : The Cat ll SEVEN DWARF

SET :: Short Fanfic [SF] - Tokyo Ghoul





 


seven dwarf.

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 20 เม.ย. 58 / 17:36

บันทึกเป็น Favorite




[SF Tokyo Ghoul] Chat Online {Arima x Eto}




Title : Chat Online (ชื่อเรื่องอะไรฟะเนี่----)
 

Fanfic : Tokyo Ghoul
 

Pairing : Arima Kishou Takatsuki Sen [Eto]
 

Auther & Story : Yume•Souzou
 

Warning! : “ห้ามก็อปไม่ว่าจะกรณีใดทั้งสิ้นค่ะ” , “เนื้อหานี้อยู่ในช่วงภาค :Re ค่ะ”
 

▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲▼▲


 

         ตึก


 

         นิ้วเรียวลงน้ำหนักที่คีย์บอร์ดของตนเองรัวๆ หญิงสาวผมสีเขียวกดคีย์บอร์ดของตนเองและมองหน้าจอคอมว่าเมื่อไหร่อีกฝ่ายจะตอบกลับมา


 

         ตึ้ง


 

         เสียงแจ้งเตือนของแชทในเฟสบุ๊คนั่นหมายความว่าเขาตอบกลับมาแล้ว เธอรีบกดแชทออกมาดูทันที


 

         A-San : สวัสดีครับ


 

         ‘A-San’เป็นคนรู้จักของเธอในเฟสบุ๊คที่เพิ่งทำความรู้จักในโลกออนไลน์เมื่อเดือนก่อน เขาใช้รูปโปรไฟล์เป็นรูปลูกแมวสีขาวตัวเล็กๆผูกโบว์สีชมพูหวานแหวว และหน้าปกเฟสจะใช้เป็นรูปห้องสีขาวเหมือนห้องของผู้หญิงยังไงยังงั้น แถมยังไม่เคยโพสต์อะไรหรือแม้แต่เปลี่ยนรูปโปรไฟล์กับปกเลยแม้แต่ครั้งเดียว เรียกว่าแทบไม่ทำอะไรกับเฟสนอกจากแชทเสียมากกว่า


 

         ในตอนนั้นเธอได้แอดไป ใช่..เธอรู้ว่าเขาเป็นใคร.. ‘A-San’ หรือเรียกให้ถูกก็คือ ‘อาริมะ คิโชว’ เจ้าหน้าที่ของหน่วยโดฟ ..เธอรู้ว่าจริงๆแล้วเขาเป็นเจ้าหน้าที่แต่‘เขาไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร’


 

จริงๆเธอก็ไม่ต่างจากเขาหรอก..รูปโปรเป็นนกฮูก และรูปปกเป็นสีดำมีตัวภาษาอังกฤษว่า ‘Owl’ ใช้ชื่อเฟสว่า ‘Fukurou’ ที่แปลว่า ‘นกฮูก’


 

         หญิงสาวเรือนผมสีเขียวยิ้มมุมปากเล็กๆ ก่อนที่จะพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว


 

         Fukurou : สวัสดีค่ะ‘เอซัง’! วันนี้ตอบเร็วจังนะคะ
 

         A-San : พอดีที่ทำงานไม่มีงานอะไรให้ทำน่ะ
 

         Fukurou : เห ดีจังเลยนะคะ ฮ่ะๆ
 

         A-San : แล้วเธอล่ะ‘ฟุคุโร่’?
 

         Fukurou : ฉันทำงานพาร์ทไทม์น่ะค่ะ แล้ววันนี้เจ้าของร้านให้หยุดค่ะ!


 

         แน่นอนว่าเธอโกหก.. สตรีผมสีเขียวเอามือเท้าคางมองว่าเขาจะตอบมาอย่างไร


 

         แอ๊ด


 

         เสียงเปิดประตูห้องนอนของเธอ ทำให้เธอหันควับไปทันที


 

         “มีอะไรหรือเปล่า’ทาทาระ’?”เธอมุ่นคิ้วตอบอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นคนที่เปิดประตูห้องนอนของเธอคือคนรู้จัก


 

         “คุยกับเจ้านั่นอีกแล้วเหรอ?”


 

         เขาหมายถึงอาริมะ


 

         “ไปหลอกหมอนั่นว่าตัวเองอายุ 17 ทั้งๆที่ตัวเองก็อายุ 26...เป็นยัยแก่แอ๊บเด็กหรือไง”ทาทาระพูดต่อทันที


 

         “นายรู้ได้ยังไงว่าฉันหลอกอายุน่ะ!”หญิงสาวหันไปทันที เธอรู้สึกหน้าเสีย ทำไมคนตรงหน้าเธอถึงรู้เรื่องที่เธอหลอกอายุกับอาริมะได้กันนะ!?


 

         “แฮค”


 

         คำพูดสั้นๆแต่จับใจความได้ทำให้หญิงสาวเลิกคิ้วสูง


 

         “แฮค!? แฮคระบบเฟสฉันเนี่ยนะ นายทำได้ไง”


 

         “ฉันทำได้มากกว่าที่เธอคิดแล้วกัน..” ทาทาระเมินหน้าไปทางอื่น “จะเล่นอะไรก็อย่าทำให้พวกเราซวยไปด้วยล่ะ‘เอโตะ’..”


 

         “รู้แล้วน่า”หญิงสาวที่ถูกเรียกว่า‘เอโตะ’แค่นยิ้มออกมา


 

         ตึ้ง


 

         เสียงแชทดังขึ้นมาทำให้เอโตะหันหน้าไปทางหน้าจอคอมทันที


 

         “งั้นฉันไม่กวนก็แล้วกัน”ทาทาระพูดเสียงนิ่งก่อนที่จะเดินออกไปพร้อมปิดประตูห้องให้ เธอถอนหายใจออกมา..เห็นทีคงต้องเปลี่ยนรหัสเฟสแล้วล่ะ ไม่งั้นทาทาระได้มาขุดคุ้ยแชทที่เธอคุยกับเขาคนนั้นอีกแน่


 

         A-San : อย่างนั้นหรอกเหรอ แล้วเธอกำลังทำอะไรอยู่ล่ะ?
 

         Fukurou : กำลังหายใจอยู่ค่า--ล้อเล่นค่ะ แหะๆ 👅
 

         Fukurou : เอ..จะว่าไปเอซังได้ยินข่าวหรือเปล่าคะ ช่วงนี้กำลังดังในเขตที่ 20 เลยล่ะค่ะ!
 

         A-San : เรื่องอะไรล่ะ?
 

         Fukurou : เรื่องนั้นไงล่ะคะ..."นกฮูกตาเดียว"
 

         A-San : เรื่องนั้นเหรอ?
 

         Fukurou : ใช่แล้วค่า ☺


 

         เอโตะยิ้มออกมา ในเมื่อเธอพูดเรื่องนกฮูกตาเดียวแบบนี้แล้ว ไม่มีทางที่โดฟอย่างเขาจะอยู่เฉยได้หรอก


 

         Fukurou : เห็นว่ามีคนเห็นนกฮูกตาเดียวบินอยู่บนฟ้าบ่อยๆด้วยล่ะค่ะ!
 

         A-San : บิน?
 

         Fukurou : ใช่ค่ะ ในร่างที่มีเกราะหุ้มตัว(คาคุจา)มักจะบินอยู่บนท้องฟ้าไปมายามค่ำคืน เห็นว่าบินจากตึกนึงกระโดดไปตึกหนึ่งและหายไปเลยค่ะ


 

         พูดเองก็รู้สึกเหมือนนินทาตัวเอง ‘นกฮูกตาเดียว’ก็คือเธอ... เรื่องข่าวลือนั่นมันไม่ใช่เธอเลย มันก็แค่พวกที่ไม่มีอะไรทำสร้างเรื่องขึ้นมาและพูดต่อกันให้แซดทั่วเขต 20 ทั้งๆที่เรื่องจริงมันไม่ใช่แบบนั้น และไม่เคยเกิดขึ้นด้วย ถูกพูดต่อๆกันไปจนเรื่องราวเริ่มเพี้ยนไปกันใหญ่


 

         แต่ถ้าเอาเรื่องข่าวเท็จของตนเองมาพูดให้อีกฝ่ายอยู่ไม่เป็นสุขเล็กๆ ก็น่าสนุกดีเหมือนกัน..ถึงทาทาระจะบอกให้เธอไม่ทำให้อาโอกิริเดือดร้อนไปด้วยก็เถอะ


 

         A-San : เรื่องจริงเหรอ?
 

         Fukurou : ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ แต่เห็นข่าวลือบอกกันมาเป็นทอดๆเลยนะคะ
 

         A-San : งั้นข่าวนั่นคงไม่ใช่ข่าวจริงแล้วล่ะ


 

         อาริมะตอบมาทันควันทำให้เธอขมวดคิ้วเล็กๆ


 

         “ชิ ดันรู้ตัวซะได้ไอ้แว่นหัวหงอก”เอโตะสบถออกมา


 

         Fukurou : เห..แต่ใครจะไปรู้ล่ะคะ อาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้นา
 

         Fukurou : งั้นขอตัวก่อนนะคะ เจอกันตอนค่ำนะคะ บ๊ายบาย


 

         ฟึบ


 

         เธอล็อกเอาท์และปิดคอมทันที เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่และยืดแขนบิดขี้เกียจทันที “ไอ้หมอนั่นเนี่ยนึกว่าจะหลอกง่าย.. เป็นแค่ตาแก่หัวหงอกแท้ๆ ดันฉลาดรู้ซะได้”


 

         เธอเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าก่อนที่เธอจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมดและเริ่มใช้ผ้าพันรอบตัวจนเสร็จและใส่เสื้อคลุมสีชมพูเข้มๆออกแดง ใบหน้าของเธอมีผ้าพันจนบดบังใบหน้าจนมิด เธอแสยะยิ้มออกมาและหัวเราะเป็นเสียงเล็กๆ


 

         “คิก”


 

         เธอเดินไปที่ประตูห้องและเปิดออกมาเธอก้าวขาออกจากห้องและปิดมันทันที


 

         แอ๊ด.. ปัง..



 

         อีกด้านนึง


 

         Fukurou : เห..แต่ใครจะไปรู้ล่ะคะ อาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้นา
 

         Fukurou : งั้นขอตัวก่อนนะคะ เจอกันตอนค่ำนะคะ บ๊ายบาย


 

         อีกฝ่ายออฟไลน์ไปแล้ว...


 

         ‘อาริมะ คิโชว’เจ้าหน้าที่ของโดฟมองแชทสนทนาที่อีกฝ่ายไปแล้วพร้อมกับคำพูดทิ้งท้ายชวนให้คิด


 

         “อาจจะเป็นเรื่องจริงเหรอ”อาริมะพึมพำออกมาเบาๆ ใบหน้าคมมองแชทคู่สนทนาและอ่านข่าวลือที่เธอคนนั้นบอกไปมา เรื่องหลอกเด็กแบบนั้นใครจะไปเชื่อ? นกฮูกตาเดียวบินไปมาตอนกลางคืนเนี่ย.. แถมยังบอกว่าเป็นข่าวลืออีก ข่าวลือส่วนใหญ่น่ะเชื่อถือไม่ได้ทั้งนั้นแหละ


 

         “เฮ้ยๆ เห็นปะว่าอาริมะซังช่วงนี้เนี่ยมัวแต่คุยกับใครไม่รู้ในโทรศัพท์เนอะ”เจ้าหน้าที่ของหน่วยโดฟคนนึงกระซิบกับเจ้าหน้าที่อีกคน


 

         “เห็นว่าอาริมะซังคุยเฟสกับเด็ก 17 ด้วยล่ะ ชื่อฟุคุโร่อะไรเนี่ยแหละ”


 

         “รู้ได้ไงเนี่ย”


 

         “เห็นว่าซาซากิแอบแฮคเฟสอาริมะซังน่ะ”


 

         “อายุ 32 แต่คุยกับเด็ก 17 ไม่นึกเลยนะว่าอาริมะซังจะ--”


 

         ควับ


 

         อาริมะปลายตามองไปทางเจ้าหน้าที่ทั้งสองพอดี ทำให้ทั้งสองหยุดพูดก่อนที่จะเดินไปแยกย้ายกันทำงานต่อ


 

         มหาลัยคามิ


 

         หลังจากที่เธอได้คุยธุระกับอาโอกิริเรียบร้อยแล้ว เอโตะได้เปลี่ยนชุดเป็นปกติเดินเล่นในมหาลัยคามิ


 

         “ที่นี่เหรอ..ที่ๆ‘คาเนกิ เคน’เคยเรียน.. ฮิฮิ”


 

         สตรีเรือนผมสีเขียวเดินไปเรื่อยๆจนกระทั่งสะดุดตากับบบางอย่าง


 

         ‘เด็กสาวผมสั้นปัดผมปิดตาข้างนึงกำลังอยู่กับเจ้าหน้าที่ ccg ซาซากิ ไฮเสะ’


 

         “หืม..” เธอยิ้มออกมาและมองพวกเขาทั้งสองคน “ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นพี่สาวของ ‘คิริชิมะ อายาโตะ’ แถมผู้ชายคนนั้น.. ‘คาเนกิ เคน’..สินะ คิก


 

         เธอเลือกที่จะไม่ยุ่งกับพวกเขาไปก่อน และหาที่นั่งสงบๆก่อนที่จะควักโทรศัพท์ตัวเองออกมาทันที


 

         Fukurou : สวัสดีค่ะ ดูเหมือนว่าตอนนี้จะไม่ใช่ตอนค่ำสินะคะ 55


 

         เธอทักอาริมะไป


 

         A-San : นั่นสินะ ไม่ทันตะวันตกดินเลย
 

         Fukurou : แหมๆ แต่ว่าเอซังคะ ฉันขอถามอะไรหน่อยสิคะ
 

         A-San : อะไรล่ะ
 

         Fukurou : เอซังมีคนที่จะต้องจัดการให้ได้หรือว่าเกลียดขี้หน้าหรือไม่ชอบใจไหมคะ
 

         A-San : ก็มีอยู่ รวมอยู่ในคนเดียว
 

         Fukurou : ใครเหรอคะ? บอกหน่อยได้ไหม ☺
 

         A-San : นกฮูก..
 

         Fukurou : เอ่!? นกฮูก(ฟุคุโร่)!?
 

         A-San : ไม่ได้หมายถึงเธอหรอก
 

         Fukurou : แบบนั้นหรอกเหรอคะ โล่งใจจัง นึกว่าจะโดนเอซังเกลียดเข้าซะแล้ว ฮ่ะๆ
 

         A-San : ฉันไม่เกลียดเธอหรอก


 

         “ตาแก่หลีหญิง..”เธอมองแชทสนทนาและแค่นหัวเราะในลำคอ


 

         A-San : มีงานด่วนเข้ามา ต้องไปแล้ว ไว้เจอกันใหม่
 

         Fukurou : ค่า---!! ไว้เจอกันนะคะ


 

         “งานด่วนที่ว่าคือไปฆ่ากูลสินะ”


 

         เธอปิดหน้าจอโทรศัพท์และเก็บมันใส่กระเป๋ากระโปรงของเธอ เอโตะเดินออกนอกมหาลัยคามิและเดินไปเรื่อยๆ


 

         จนถึงตะวันกำลังลับขอบฟ้า ในถนนหนทางตอนเย็นคนก็เริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ


 

         ร่างสูงผมสีขาวกำลังเดินมา เธอมองไปก็ลอบยิ้มออกมา ไม่นึกว่าจะได้เจอ ‘อาริมะ คิโชว’ ในที่แบบนี้


 

         ในขณะที่เขาสองคนกำลังเดินผ่านกัน เอโตะยิ้มให้กับชายร่างสูงและเดินผ่านไป ทิ้งให้อาริมะหันหลังกลับไปมองเธอซึ่ง..หายไปแล้ว เขาไม่คิดจะสนใจอะไรและเดินต่อไปเรื่อยๆตามทางของเขา


 

         เอโตะเดินไปกับฝูงชนเลยทำให้เขามองไม่เห็นเธอ สตรีเรือนผมสีเขียวยิ้มบางออกมาและปลายตาไปทางชายผมขาว


 

         “หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกนะ‘อาริมะ คิโชว’ คิก∽♥"



 

▲▼▲▼▲▼ THE END ▼▲▼▲▼▲



 

คุยกับผู้แต่ง

     ในที่สุดก็แต่งเสร็จละจ้า จริงๆเราแต่งลงเพจก่อนนะ แต่พอเอามาลงเด็กดีเราเกลาภาษา

บางประโยคและบางคำเพื่อให้ลื่นไหลยิ่งขึ้นค่ะ สุดท้ายพระ-นางก็จบแบบไม่ได้คู่กันค่ะ อิอิ :3

*โดนรุมตบตี* คือแบบฟิวส์จิ้นคู่นี้นะ ไม่เห็นมีใครแต่งเลยเอามาแต่งฟิคสั้นสนองจิ้นตัวเองค่ะ

ตอนแรกฟิวส์คิดเนื้อเรื่องได้โชโจมังงะมากค่ะ แบบแชทในเฟสละเจอกันแอบชอบกันไรงี้ แต่

พอมาแต่งจริงๆมันพบว่า “โชโจมังงะ” มันไม่ใช่แนวของเรา 5555 โตเกียวกูลไม่เหมาะกับแนว

รักใสๆนะฟิวส์ว่า 555 มันต้องเป็นรักประมาณนี้แหละ แต่สุดท้ายจริงๆแล้วทั้งสองคนไม่ได้รัก

กันเลยนะ เห็นเป็นคนคุยด้วยแล้วสบายใจเฉยๆ [เฉพาะอาริมะเพราะ He ไม่รู้ว่า Fukurou คือ เอ

-โตะ ค่ะ.. ส่วนเอโตะก็คุยด้วยเล่นๆหยอกๆเวลามีเรื่องอะไรก็มีบ่นให้อาริมะฟัง (แต่ไม่บอกว่า

ตัวเองเป็นกูลหรือเป็นนกฮูกนะ) จบแบบมึนๆ แต่ฟิวส์ชอบฉากจบนี้นะ ดูไม่โชโจเกินไป 5555

ก็ที่ว่าในฟิคทั้งสองอาริมะไม่ชอบ ‘นกฮูกตาเดียว’หรือ‘เอโตะ’ และเอโตะไม่ชอบขี้หน้าอาริมะ

ฟิวส์อิงมาจากเนื้อเรื่องมังงะกะอนิเมะ ที่ทั้งสองสู้กันและเอโตะในอนิเมะพูดจิกกัดอาริมะว่าไอ้

หมอนั่นอะไรสักอย่างอะแหละ(คงจะไอ้หมอนั่นไม่ออมมือเลย) และประมาณไม่พอใจอาริมะก็

เลยออกมาแบบนี้ ที่เอโตะรู้ว่าอาริมะเป็นใครพอเธอสืบดูค่ะ 55 ก็จบฟิคสนองจิ้นตัวเองไว้เท่านี้นะ

คะ อ้อ! ฟิคสั้น SF เป็นฟิคเซ็ตที่เราแต่งเองทั้งหมดนะคะ เนื้อเรื่องจะโยงกันเล็กๆ แต่ถ้าจะอ่านเรื่อง

ใดเรื่องนึงก่อน หรือไม่ได้อ่านเรื่องนั้น มาอ่านเรื่องนี้ก็ไม่งงค่ะ สบายใจได้ 555 คราวต่อไปอาจจะ

เป็นคิว ฟิคสั้น SF คู่อายาโตะxฮินามิ หรือ อาม่อนxอากิระ ก็ได้นะคะ ย้ำว่าฟิคสั้นเซ็ตนี้อยู่ในเนื้อหา

ภาค :RE ทุกอันค่ะ พิมพ์มายาวละ งั้นขอตัวนะคะ #ติดตามเพจเราได้ที่ < Yume•Souzou > จิ้มเลย



 

By.Yume•Souzou




 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Marchmallow•ASL จากทั้งหมด 35 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 21:55
    เห็นด้วยนะคะ กูลยังไงๆก็ไม่เหมาะกับความรักสักเท่าไหร่ ขอบคุณที่แต่งให้อ่านะคะ อาริมะกับเอโตะและคาเนกิกับโทวกะ ฟิคสองคู่นี้หายากมากกกก
    #6
    0
  2. วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 19:45
    กรี้ดดดด จิ้นคู่นี้เหมือนกัน แต่หาฟิกอ่านแทบไม่ได้เลย TT
    จริงๆก็ชอบคู่Eto/Kaneki แต่Eto/Arima คือที่1ในใจเลย 5555.
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านกันค่า
    #5
    0
  3. วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 17:15
    เอโตะน่ารักกกกก โอ้ย เสียดายจังที่จบแค่นี้ แต่ไรต์แต่งดีมากเลยค่ะ จะรอติดตามผลงานอื่นๆต่อไปนะคะ!
    #4
    0
  4. วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 17:11
    พะ พึ่งเคยเจอคู่นี้ครั้งเเรกไม่คิดว่าจะมีคนจิ้นด้วย! O O
    เเต่งน่ารักดีนะคะ อ่านเพลินดีด้วย ไม่ลองเเต่งต่ออีกหน่อยหรอกคะ?
    #3
    3
    • 1 มิถุนายน 2558 / 17:35
      โห ถ้ามีจริงก็ดีสิคะ จะไปตามต่อเเน่นอน : ) ว่าเเต่เเต่งในนี้หรือเปล่าคะ จะได้ตามหา(?)ถูก
      #3-2
    • 1 มิถุนายน 2558 / 18:16
      ในนี้เลยค่ะ >>http://writer.dek-d.com/hoshi_sora/writer/view.php?id=1338917<< แต่เป็นคู่รอง 5555 คู่หลักคือจูโซวกับออริค่ะ 55 #แต่เราจะใส่โมเมนต์คู่นี้ไปบ่อยๆเพราะเราจิ้น 55555
      #3-3
  5. วันที่ 26 เมษายน 2558 / 21:17
    คู่แรร์จริงๆ แต่ก็น่ารักดีนะคะ^^
    เคยเจอแฟนอาร์ตอยู่ใน pinterest เอโตะจังตอนใส่ชุดแต่งงานแล้วถือป้าย Kill you ไปหาอาริมะซังน่ะกร๊าวเลยล่ะ!!!!!!!!
    #2
    1
  6. วันที่ 21 เมษายน 2558 / 19:39
    แหมเจริญในหลายๆด้านจริงๆค่ะ เอโต้น่าลากก(...)
    #1
    1
    • 21 เมษายน 2558 / 19:50
      นะ-น่าลาก หรือ น่ารัก(ลัก) คะ 55555
      ฟิคนี้ป๋าอาริมะบทน้อยมาก โผล่มาแค่ในแชท พอเจอกันก็เดินจากไปแบบไม่รู้จักกัน 5555
      #1-1