คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
CLN: ถ้าคุณติดฝนกับแฟนเก่า คุณจะรู้สึกยังไงครับ?

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 6 มิ.ย. 61 / 21:10

บันทึกเป็น Favorite









ครืนน

อ่า..ให้ตายเถอะ วันนี้เขาไม่ได้เอาร่มมานะ      
          ตอนนี้ลี่หนงยืนอยู่ใต้ตึกคณะ โชคไม่ค่อยดีที่ฝนเริ่มเทกระหน่ำลงมาอย่างไม่มีท่าทีว่าจะหยุด เป็นอีกวันที่ลี่หนงต้องกลับห้องมืดอีกแล้ว แต่ถึงเขาจะกลับห้องมืดยังไงมันก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรมากมาย เขาแค่เหนื่อยช่วงนี้ลี่หนงค่อนข้างเรียนหนัก รายงานมีเป็นกองที่เขาจะต้องแก้ให้เสร็จภายในอาทิตย์นี้

          "แฮ่กๆ ขอทะ..ลี่หนง.." 

อยูู่ดีๆก็มีคนวิ่งมายืนอยู่ข้างๆ ลี่หนงจะไม่อะไรเลยถ้าเกิดคนตรงหน้าไม่ใช่ช่ายสวีคุนแฟนเก่าของเขาเอง

         "พี่คุน..ทำไมถึงวิ่งมาแบบนี้ล่ะ" ลี่หนงแปลกใจเล็กน้อยว่าทำไมสวีคุนถึงวิ่งมาในสภาพแบบนี้

         "อ่อ..มะ..ไม่มีไรหรอก ก็ทะเลาะกับจื่ออี้นิดหน่อยเลยหนีลงมาจากรถ" สวีคุนน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย ลี่หนงคิดว่าน่าจะเป็นเพราะอากาศค่อนข้างหนาวและคนตัวเล็กก็เปียกฝนมาซะด้วยสิ ลี่หนงเห็นท่าไม่ดีเลยถอดเสื้อคลุมคลุมให้สวีคุน

         "เอาเสื้อคลุมผมไปใส่ก่อนเถอะ ตัวสั่นหมดแล้ว เดี๋ยวก็ไม่สบายพอดี" 

         "เห้ยยย ไม่เป็นไร ถ้างี้เดี๋ยวนายก็หนาวแย่เลยสิ" สวีคุนทำท่าจะถอดเสื้อคลุมออกทันที เขาเกรงใจที่ต้องให้ลี่หนงมาทนหนาวเพราะเขาแบบนี้ 

         "หยุดเลย ผมไม่ได้ตัวเปียกเหมือนพี่นะ พี่ใส่ไว้นั้นแหละ อย่าดื้อ" ลี่หนงเผลอไปสบตาของสวีคุน แววตาของสวีคุนยังทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงได้เหมือนเดิม

         "อะ..อื้ม"

          หลังจากนั้นทุกอย่างก็ถูกปกคลุมไปด้วยเสียงฝน

.

.

.

.

         "พี่สบายดีไหมครับ" ลี่หนงเป็นคนเปิดบทสนทนา

         "อื้ม! สบายดีสิ แล้วนายล่ะ เป็นไงบ้าง ยังเป็นเด็กติดเกมส์อยู่ไหมเนี่ย" 

         "ฮ่าๆผมสบายดี ตั้งแต่เลิกกับพี่ผมก็เลิกเล่นเกมส์ไปนานแล้วล่ะ" ลี่หนงฝืนยิ้ม ถ้าถามว่าในใจเขายังเจ็บอยู่ไหม เขาตอบได้เลยว่ามาก

         "เอ๋..ทำไมล่ะ ตอนคบกับพี่นายติดเกมส์จะตายไป"

         "พี่บอกให้ผมจริงจังกับอนาคตได้แล้วไม่ใช่วันๆเอาแต่เล่นเกมส์ ผมเลยเลิกเล่นเกมส์ไปเลย" ลี่หนงไม่รู้ว่าควรทำหน้ายังไงเหมือนกัน เขาบอกความรู้สึกเขาไม่ถูกเหมือนกัน


         เขาไม่แน่ใจว่ายังรักสวีคุนอยู่ไหม
         แต่ที่รู้ๆเขายังลืมสวีคุนไม่ได้..


         "อ่อ.." สวีคุนไม่คิดเลยว่าแต่ก่อนเขาจะพูดแรงขนาดนั้น

         "แล้วกับพี่จื่ออี้เป็นยังไงบ้างครับ" ลี่หนงรู้ว่าสวีคุนไปมีคนใหม่หลังจากที่เลิกกับเขาได้ประมาณสี่เดือน ซึ่งคนปัจจุบันของสวีคุนก็คือพี่ที่สนิทของลี่หนง ซึ่งตอนนี้ไม่ได้สนิทกันเหมือนแต่ก่อนแล้วล่ะ

         "ก็ทะเลาะกันนิดหน่อยอ่ะ ช่วงนี้ก็ทะเลาะกันบ่อย ไม่ค่อยดีหรอก" ลี่หนงเห็นสวีคุนซึมไปทันทีที่พูดถึงเรื่องนี้

         "ไม่คุยเรื่องนี้แล้วกัน แล้วพี่..ผมถามตรงๆเลยได้ไหมครับ?"

         "เรื่องอะไรล่ะ?"

         "ตั้งแต่เลิกกันไป..พี่คิดถึงผมบ้างไหมครับ?"
          สวีคุนชะงักไปเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ตอบลี่หนงไป แววตาที่จริงจังของลี่หนง ตอนคบกันเขาไม่เคยเห็นเลยแม้แต่นิดเดียว ลี่หนงไม่ใช่เด็กติดเกมส์คนเดิม แต่เป็นลี่หนงคนที่โตขึ้นแล้ว

         "ผมขอโทษนะที่ถามพี่ตรงๆ ผมแค่อยากบอกให้พี่รู้นะ ว่าที่ผ่านมา..ผมคิดถึงพี่นะครับ จนตอนนี้ผมก็บอกได้ว่าผมก็ยังคิดถึงพี่เหมือนวันแรกที่เราเลิกกัน" 


          ลี่หนงอย่าอ่อนแอให้เขาเห็นนะ..


         "โตขึ้นเยอะเลยนะ ตอนแรกพี่ก็คิดถึงนาย แต่ตอนนี้..ไม่แล้วล่ะ"

         "อ่า..ตรงดีครับ ฮ่าๆ" ลี่หนงหัวเราะไปงั้น แต่ในใจพังจนไม่เหลือชิ้นดีแล้ว

         "ตอนนั้นมันดีนะ" สวีคุนตั้งใจที่จะพูด เพราะเหมือนตอนนั้นเลิกกันแบบไม่เคลียร์ด้วยความที่ตอนนั้นยังเด็ก

         "ถ้าตอนนั้นมันดี..แล้วทำไมเราถึงเลิกกันล่ะครับ" ลี่หนงไม่เคยรู้เลยว่าที่เขาเลิกกับสวีคุนไปมันเพราะอะไร

         "พี่ไม่รู้สิ พี่อยากให้นายสนใจแต่พี่..ตอนนั้นพี่งี่เง่าเองแหละ บ้างทีถ้าเราไม่เลิกกันวันนั้น ทุกวันนี้เราอาจจะยังคบกันอยู่ก็ได้" สวีคุนเสียใจเหมือนกันที่ทำแบบนั้นลงไป ลี่หนงไม่ควรโดนเขาบอกเลิกแบบนั้นด้วยซ้ำ

         "ตอนนั้นผมก็ยังเด็กด้วย ผมติดเกมส์เกินไปจนไม่สนใจพี่ด้วยแหละ จะว่าไปมันก็ตลกดีนะ"

         "ก็จริง เลิกกันเพราะนายติดเกมส์เนี่ย ฮ่าๆ" สวีคุนหลุดขำเล็กน้อย

         "เรากลับมาคบกันไม่ได้หรอ?" ลี่หนงตัดสินใจถามคำถามนี้ไปทำเอาสวีคุนอึ้งเหมือนกัน

         "ลี่หนง..ขอโทษด้วยที่ต้องบอกว่าไม่ได้แล้ว"

         "ทำไมล่ะครับ?"

         "พี่มีแฟนแล้ว แล้วพี่ก็รักจื่ออี้ พี่ยังคงรักนายเสมอลี่หนง แต่มันเกินคำว่าพี่น้องไม่ได้แล้วล่ะ น้ำที่หกไป มันเอากลับคืนมาไม่ได้แล้วนะ" สวีคุนยังดูเป็นผู้ใหญ่อยู่เสมอไม่เคยเปลี่ยนไปเลย

         "ครับผมเข้าใจแล้ว"

         "ฝนหยุดแล้ววว อ่ะ..เสื้อ ขอบคุณนะที่ให้ยืม พี่ไปก่อนนะ รีบกลับล่ะก่อนที่ฝนมันจะตกอีกรอบ แล้วเจอกันนะ" สวีคุนโบกมือลาก่อนที่จะหันหลังเดินจากไป 


          ผมเข้าใจแล้วครับ
          ว่าทำไมถึงลืมพี่ไม่ได้ซักที
          เพราะพี่ยังแสนดีเหมือนเดิม ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย

          ฝนที่ตกลงมามันยังหนักไม่เท่าฝนที่ตกอยู่ในใจเขาตอนนี้เลย

          ขอบคุณที่ทำผมให้โตขึ้น
          ผมแน่ใจแล้วว่าผมยังรักพี่เหมือนวันแรกที่เราเจอกัน
.

.

.

.

          จบแล้วค่าา
เราอยากใส่ธีมแต่เราใส่ไม่เป็น555555

สุดท้ายมันก็คือประสบการณ์ความรักที่ดีค่ะ
ถึงจะกลับมาคบกันไม่ได้แล้วแต่ก็ยังมีความรู้สึกดีๆให้กันอยู่

เพิ่งแต่งในเด็กดีครั้งแรกผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะคะ

ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่านนะคะ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ wnongbyun จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 BB1a_38 (@golf_ryoma) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 22:40
    เศร้าเหลือเกินฮืออออสงสารน้องหนง
    #3
    0
  2. #2 Kangggg (@Kangggg) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 23:34
    มันเป็นอะไรที่โดนใจโคตรร เข้ากับความรู้สึกตอนนี้เลย มันทำให้เราทำใจได้มากขึ้นนะเนี่ยย😆
    #2
    1
    • #2-1 hongbyun (@hongbyun) (จากตอนที่ 1)
      4 มิถุนายน 2561 / 08:29
      ฮืออออ ขอบคุณนะคะ ดีใจที่ชอบบ ><
      #2-1
  3. #1 model946 (@model946) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 23:00
    ฮือออ&#8203; อ่านแล้วอิน&#8203; คล้ายชีวิตเรามาก&#128557;
    #1
    1
    • #1-1 hongbyun (@hongbyun) (จากตอนที่ 1)
      1 มิถุนายน 2561 / 14:21
      ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่านน&#128522;&#128149;
      #1-1