คาวแค้นแสนเสน่หา

ตอนที่ 17 : บทที่8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 206
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 มิ.ย. 59

“ขอบใจนะบุญยอดที่มารับ” หญิงสาวยิ้มให้เพื่อนรักอย่างสดใสเมื่อเห็นหน้าหงิกๆ ของเพื่อนสาวซึ่งแปลงเพศเป็นหญิงสาวสวยและรวยมากไปแล้วเรียบร้อยแล้วและกำลังจะได้แต่งานกับมหาเศรษฐีหนุ่มต่างชาติที่ไม่รังเกียจเพศหรือชาติกำเนิดของเธอ

“นี่หล่อน หากจะเรียกก็เรียกชื่อฉันให้มันอินเตอร์หน่อยไม่ได้รึไงยะ บุญยอด เรียกมาได้...” หญิงสาวสะบัดหน้ามาค่อนขอดเพื่อนรักแต่ไม่จริงจังนัก

“ก็ได้ๆ เบนนี่ ขอบใจนะเพื่อนรักที่มารับ”

“นั่นล่ะค่อยฟังน่ารักหน่อย แหม แม่นะแม่ ชื่อคนตายเป็นร้อยเป็นพันไม่รู้นึกชื่อบุญยอดนี่มาจากไหน ช่างคิดจริงจริ้งงงถ้าไม่ใช่นางบุญเยี่ยมเนี่ยไม่มีใครคิดได้หรอกนะ...” ไม่วายที่เบนนี่หรือบุญยอดจะบ่นถึงมารดาด้วยน้ำเสียงงอนๆ แต่เธอก็รักและดูแล นางบุญเยี่ยม ผู้เป็นมารดาของตนอย่างดี และด้วยชื่อนี้เองที่ทำให้เป็นเรื่องขำขันเล่าสนุกไม่จบ

“ว่าแต่แกคิดดีแล้วนะเพื่อนที่ทำแบบนี้”

“ก็คิดว่าดีแล้ว” ตอบเสียงเบาหากแต่ในใจหนักอึ้ง

“ฉันอยู่ข้างแกเสมอนะเพื่อน ฉันเข้าใจว่าแกคิดอะไรอยู่ แต่ถ้ามันไม่คุ้มกันล่ะ”

“ฉันก็คงต้องก้มหน้ารับผลของมัน”

“เฮ้อ กะเทยกลุ้ม...” พูดแค่นั้นทั้งสองสาวก็เดินเข้าไปในตึกเพื่อเยี่ยมพิมพ์บงกชตามปกติบุญยอดถอนหายใจหนักๆ กับภาระความแค้นของเพื่อน ในใจของสาวเทียมก็ได้แต่หวังว่าพิมพ์ภัสสรจะปลดเปลื้องความแค้นชิงชังในใจไปได้และพบเจอความสุขในชีวิตอย่างแท้จริง...

 

นางเอกสาวเดินเข้าไปในสำนักงานหรูของธอมป์สันกรุ๊ปอย่างมาดมั่นหลังจากที่งานเดินแบบเธอพลาดการใกล้ชิดธาม เธอก็คิดหาแผนใหม่ๆ เพื่อมาเป็นเหตุให้มาพบกับธามได้อย่างแนบเนียนและการมาครั้งนี้จินนี่ก็มีเหตุมีผลที่น่าฟังเมื่อธาม คือผู้ใจบุญซึ่งบริจาคเงินให้โครงการที่เธอเป็นตัวตั้งตัวตี ดังนั้นจึงไม่แปลกที่เธอเข้ามารับเช็คด้วยตัวเอง

“สวัสดีค่ะ คือจินนี่มาพบคุณธามค่ะ เรา นัดกันไว้...” นางเอกสาวตั้งใจบอกพนักงานต้อนรับเช่นนั้น ใบหน้าสวยยิ้มแย้มอ่อนโยนน่ารักซึ่งมันเป็นใบเบิกทางที่ดีเลยทีเดียว

“ค่ะ รอสักครู่นะคะคุณจินนี่” แล้วสียงกรี๊ดกร๊าดของเหล่าแฟนคลับของนางเอกสาวก็ดังออกมาเมื่อมีโอกาสเห็นตัวจริงของนางเอกคนดัง จินนี่ยิ้มย่องที่ใครๆ ต่างก็ชื่นชมยินดีในตัวเธอและมันก็จะเป็นอย่างนั้นตลอดไป...

ขณะที่จินนี่ยิ้มย่องด้วยความยินดีและกำลังนั่งรอธามในห้องรับรองอันหรูหราซึ่งมีความเป็นส่วนตัวสูงดาราสาวก็เดินสำรวจห้องและบริเวณรอบๆ ราวกับว่าตนเองเป็นเจ้าของ เพราะเธอกำลังมโนนึกว่าหากตนเป็นเจ้าของที่นี่จริงๆ เธอจะตกแต่งมันอย่างไร จัดวางอะไรตรงไหนอย่างไรนั่นเอง แต่แล้วความคิดของเธอก็สะดุดเมื่อเห็นเงาของใครผ่านเข้ามาในห้องเดียวกันกับเธอ

“เชิญคุณเพื่อนนั่งรอท่านประธานก่อนนะคะ พอดีว่าวันนี้ท่านมีประชุมค่ะ”

“ขอบคุณค่ะ” พิมพ์ภัสสรหวานยิ้มให้เลขาสาวแล้วเดินมานั่งที่โซฟาตรงข้ามกับจินนี่ หญิงสาวมองสบตานางเอกสาวด้วยแววเยาะหยัน

“แกมาทำไม...” ลับหลังบุคคลที่สามจินนี่ก็เดินมาหาพิมพ์ภัสสรอย่างฉุนจัด ดวงตาที่ฉายแววอ่อนหวานท่าทางอ่อนโยนต่างจากบทนางเอกในละครที่เธอแสดงลิบลับ เพราะตอนนี้จินนี่กำลังสวมบทบาทของนางร้ายที่พร้อมตบเต็มที่

“พูดกับใครคะ พูดกับฉันเหรอ...” พิมพ์ภัสสรทำทีเป็นหันซ้ายหันขวามองหาบุคคลอื่นด้วยท่าทางน่าหมั่นไส้

“มีแกกับฉันสองคนไม่พูดกับแกแล้วฉันจะพูดกับหมาขี้เรื้อนตัวไหนไม่ทราบ”

“ที่ว่าหมาขี้เรื้อนนี่ หมายถึงตัวเองรึเปล่าคะคุณดาราดัง อย่าลืมตัวสิคะว่าศัลยกรรมมาทั้งตัวทั้งยังลดอายุแล้วขนาดนี้ ก็กรุณารักษามันไว้ให้นานๆ นะคะ แต่แหม... หมอนี่ก็ช่างกระไรลดอายุใบหน้าแล้วยังลดระดับการพัฒนาทางสติปัญญาด้วยเหรอ สันดานยังสถุลเหมือนเดิมไม่มีผิดเพี้ยนเลยนะคะ สันดานแบบนี้คงไม่มีหมอที่ไหนเปลี่ยนให้ได้สินะ” พิมพ์ภัสสรยิ้มเย้ยพูดด้วยน้ำเสียงเรื่อยๆ เหมือนพูดเรื่องดินฟ้าอากาศมากกว่าจะด่าจิกนางเอกสาวที่กำลังจะกลายร่างเป็นนางยักษ์

“แก นังเพื่อน...”

“อุ้ย ขอบใจนะที่ยังจำกันได้ แสดงว่ายังไม่ลืมกำพืดตัวเอง...” คำพูดของพิมพ์ภัสสรทำให้จินนี่ได้สติและพยายามไม่แสดงออกว่าเธอคือใครมากเกินไป

“อยู่ต่อหน้าฉันไม่ต้องเสแสร้งแกล้งเป็นไม่รู้ก็ได้ว่าใครมาก่อน เพราะต่อให้เธอเป็นเถ้าถ่านฉันก็จำพวกเธอได้ไม่มีวันลืม...” น้ำเสียงนั้นเย็นเยียบดวงตากลมโตลึกล้ำดำมืดจนจินนี่รู้สึกหนาวสะท้านแต่ก็เชิดหน้าท้าทายเพื่อกลบเกลื่อน

“แกจะทำอะไรฉันได้ ไม่มีใครเขาเชื่อแกหรอก ฉันคือจินนี่ สาวไฮโซนักเรียนนอกเพิ่งกลับมาจากอเมริกาได้แค่ปีเดียวและทุกคนรู้จักฉันในฐานะนางเอกอันดับหนึ่งของเมืองไทย ระหว่างนางเอกดังกับพริตตี้ชั้นปลายแถวอย่างแกคนเขาจะเชื่อใคร”

“ก็ไม่รู้สินะว่าใครจะเชื่อใคร แต่จำไว้ว่าความลับไม่มีในโลก สักวัน มันก็ต้องแตก โพล๊ะ...” พิมพ์ภัสสรทำมือกางออกจากกันทั้งยิ้มยียวนยั่วให้จินนี่สติแตก แต่ก่อนที่หญิงสาวทั้งสองจะได้ตอบโต้อะไรต่อกันเลขาสาวก็เดินนำหน้าธามเข้ามายังห้องรับรองหรูหราด้วยรอยยิ้มเมื่อจินนี่เห็นเขามาก็รีบเดินไปหาชายหนุ่มทันที

“สวัสดีค่ะคุณธาม คือจินนี่มา...”

“ผมรู้แล้วว่าคุณมาทำไม เชิญตามเลขาผมไปได้เลยนะครับแล้วเธอจะจัดการทุกอย่างให้เอง...” ธามชิงพูดขึ้นก่อนที่จินนี่จะพูดจบเสียอีกทำให้นางเอกสาวรู้สึกเสียหน้าอย่างบอกไม่ถูกเมื่อหันรอยยิ้มเยาะจากพิมพ์ภัสสร

“เอ่อ แต่ว่า...”

“เชิญด้านนี้เลยค่ะคุณจินนี่...” เลขาสาวเชื้อเชิญเธอไปด้วยรอยยิ้มจึงทำให้จินนี่เดินกระแทกเท้าเบาๆ ตามเลขาหน้าหวานไปอย่างไม่พอใจและไม่วายที่จะหันมามองพิมพ์ภัสสรที่มองเยาะหยันตนอย่างฉุนเฉียว ..


ฝากติดตามพี่ธามกับน้องเพื่อนด้วยนะคะ แล้วอย่าลืมติดตาม คู่แค้นแสนเสน่หาด้วยนะคะ 

จะเป็นเรื่องราวน่ารักกุ๊กกิ๊กๆ ของแทนฤทัย กับราฟาเอลค่ะ 

ขอบคุณค่ะ 



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น