เล่ห์เดวี (ชุดไร่เดือนรักลำดับที่2)

ตอนที่ 10 : บทที่3: เบาะแสเจรจา 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 120
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    18 ส.ค. 60

บทที่3: เบาะแสเจรจา 70%

ร่างสูงใหญ่แบบชาวตะวันตก เจ้าของใบหน้าคมเข้มที่ปรากฏตัวพร้อมกลุ่มคนอารักขา ดึงดูดสายตาของลูกค้าหลายคู่ภายในร้านอาหารย่านชานอำเภอเมือง ถึงบอดี้การ์ดของเขาจะเปลี่ยนมาใส่ชุดลำลอง ทว่าแต่ละคนต่างก็หุ่นกำยำล่ำสัน และแปลกหน้าสำหรับชาวจังหวัดอยู่ดี

ห้องอาหารครัวข้างบึงที่เป็นจุดนัดพบกว้างขวางพอสมควร เรือนกลางหลังใหญ่ที่ตั้งด้านหน้า เต็มไปด้วยโต๊ะนั่งหลายชุดที่ยังว่าง ส่วนบริเวณถัดเข้าไปด้านใน คือเรือนหลังเล็กสำหรับจัดเลี้ยงส่วนตัวขนาบสองฟากฝั่ง นอกจากรับจัดเลี้ยงก็มีกิจกรรมสันทนาการตกปลาในบึง

บริกรที่เข้ามาต้อนรับพวกเขา นำทางไปที่บ้านน้อยริมน้ำหลังสุดท้าย ขลามองเรือนเล็กก่อนหน้าที่ผ่านมา พวกมันเว้นว่างแบบไร้วี่แววลูกค้าใช้บริการ

พอประตูเลื่อนเปิดออก แอร์ปรับอากาศเย็นฉ่ำภายในก็พุ่งเข้ามาปะทะตัว ชายหนุ่มก้าวตามหลังเด็กสาว ก่อนพบคู่สนทนาที่นั่งรอพร้อมผู้คุ้มกันสามคนด้านใน

ชายร่างผอมลุกขึ้นต้อนรับ พลางเชื้อเชิญมือไปทางเก้าอี้ว่างฝั่งตรงข้าม

“เชิญครับเชิญนั่ง”

เมื่อขลานั่งลงเรียบร้อยแล้ว เขาก็นั่งตามพร้อมสั่งพนักงานร้าน

“หนูเรียกเด็กๆ ยกอาหารเข้ามาได้แล้วจ้ะ”

ถ้าอานนท์ไม่บอกถึงอาชีพฉากหน้าของนายใหญ่ เขาก็คงคาดไม่ถึงเช่นกัน เหมือนฝ่ายนั้นก็รู้ จึงเตือนแขกหนุ่มเสียงเรียบไม่ให้กล่าวถึงตำแหน่งกับชื่อของเขา

“ตอนนี้ถือว่านอกเวลางานของผมนะคุณ”

หลังพนักงานร้านทยอยยกอาหารมาจัดวางบนโต๊ะ ชายสองวัยที่นั่งประจันหน้ากันต่างเงียบรอ จนพวกเขากลับออกไปหมด นายใหญ่ก็เป็นฝ่ายเริ่มต้น

“เขาสัญญาจะชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดขึ้น ถ้าคุณจ่ายแทนได้หมดถือว่าจบปัญหา”

ขลามองคนพูดที่หยิบตะเกียบคีบกับข้าวใส่ถ้วย ก่อนจะพุ้ยข้าวกินตามหลัง ขณะรอการตัดสินใจจากเขา พลางสงสัยว่ามันจะง่ายดายดังที่เสนอจริงหรือ เพียงจ่ายครบก็จบเรื่องกันได้!

“เท่าไหร่...”

ชายหนุ่มถาม

“เข้าใจง่ายดีนะครับ ผมชอบ”

อีกฝ่ายวางตะเกียบยิ้มๆ ก่อนกระดิกนิ้วเรียกลูกน้อง

“มึงเอายอดมาให้กูดู”

คนที่ยืนข้างหลังรีบกุลีกุจอเปิดสมุดจดให้นายดูตัวเลขติดค้าง ดวงตาสงบนิ่งคู่นั้นตวัดกลับมาทางลูกชายอดีตลูกน้องกึ่งผู้ร่วมทุน แล้วบอกอย่างเห็นใจ

“สิบล้าน ดอกเบี้ยไม่ต้อง เห็นแก่เกื้อหนุนกันมานาน”

ตัวเลขใกล้เคียงกับที่อานนท์บอกเขาคร่าวๆ ก็ไม่จำเป็นต้องต่อรองให้มากความ

“แล้วจ่ายยังไง”

“เอ้า..ให้ข้อมูลเขาไป”

นายใหญ่โบกมือให้ลูกน้องขยับเข้าใกล้ขลา ก่อนลงมือกินข้าวต่อ ชายหนุ่มรับกระดาษที่จดรายละเอียดไว้พร้อมแล้วก้มลงอ่าน จากนั้นค่อยเลื่อนสายตากลับมามองคู่สนทนา สีหน้าชายวัยกลางคนยังเฉยเมย ปราศจากแววอนาทรร้อนใจผิดสังเกต

ถ้าพ่อเขาร่วมขบวนการมานาน และเกี่ยวพันลึกซึ้งในระดับหัวหน้า หมายความว่าคนของพ่อก็กุมความลับหลายอย่างอยู่ในมือ แต่ทำไมนายใหญ่ถึงใจกว้างปล่อยพวกเขาถอนตัวง่ายๆ 

“แล้วรวมถึงลูกน้องทุกคนด้วยใช่ไหม”

อีกฝ่ายกลืนข้าว แล้วตอบสั้นๆ

“ไม่พูดก็จบ...”

ถึงไม่ไว้ใจ แต่ขลาก็พยักหน้ารับ หากเรื่องจบง่ายๆ ก็ดี เพราะเขาไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับธุระของอีกฝ่าย ตราบที่ทางใครทางมัน

“ผมตกลงจ่ายให้คุณ”

นายใหญ่ส่งยิ้มพอใจ

“ครับ ถ้าคุณตรงไปตรงมา ผมก็ไม่ใช่คนคุยยากหรอกครับ”

แล้วขลาก็ขอตัวกลับออกมาโดยอ้างมีธุระ หัวหน้าขบวนการก็ไม่ติดใจซักถามหรือเผยความขัดเคืองให้เห็น ทำให้เขาคิดทบทวนตลอดทางกลับบ้านไร่ของบิดา ที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นของเขาตามกฎหมาย

ใคร...มันต้องมีใครรับช่วงต่อจากพ่อ และโอกาสที่คนคนนั้นจะเป็นลูกน้องเก่าของพ่อค่อนข้างสูง

เมื่อวานอานนท์พาพรรคพวกไปตามหามั่นคำถึงที่กบดานของอีกฝ่ายก็ถูกดักยิง ไม่มีใครบาดเจ็บหรือเสียชีวิต เพราะหลังจากพลาดเป้าหมาย มันก็หนีไป ตอนนี้อานนท์คงวุ่นตามล่าตัวทั้งสองคน

ขลาหยิบมือถือมาติดต่อไปหาเจ้าตัวทันที

หลังบอกผลการเจรจากับนายใหญ่ อานนท์ก็รับปากจะซักถามเด็กที่เคยเป็นเส้นสายหาข่าวให้ว่า ใครขึ้นมาแทนที่พ่อของเขา ขลาจึงสั่งให้ระวังตัวด้วย ช่วงนี้ยังไว้ใจใครไม่ได้ ทั้งพวกลูกน้องเก่าและนายใหญ่

เมื่อวางสายจากอานนท์ ชายหนุ่มก็โทรไปเรียกตัวลูกน้องมือดีของคุณตาช่วยสืบสาวเรื่องราวเบื้องหลัง และกำชับไม่ให้เปิดเผยตัวว่าเป็นคำสั่งของเขา

ขลาหวังว่าอีกไม่นาน เขาน่าจะได้เบาะแสอะไรบ้าง เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้!


ถ้าสนใจย้อนอ่านเรื่อง 'เดชารัก' ชุดไร่เดือนรักลำดับที่1 คลิกเลย>>> อ่านเดชารัก


กดซื้อวันนี้เลย อ่านตัวเต็มกันได้บน Meb  ตามภาพข้างล่างเลยค่ะ



0 ความคิดเห็น