เดชารัก (ชุดไร่เดือนรักลำดับที่1)

ตอนที่ 8 : บทที่2: แม่จันทร์และพญา พรหมสร้าง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    18 ส.ค. 60

บทที่2: แม่จันทร์และพญา พรหมสร้าง 100%


ยามเห็นสภาพทรุดโทรมของมารดาเข้าจริง หญิงสาวก็พูดอะไรไม่ออก ท่านนอนเงียบบนเตียงที่ครั้งหนึ่งเธอเคยกระโดดโลดเต้นพร้อมพ่อช้าง พันจันทร์ผ่ายผอมจนเห็นข้อกระดูก ผิวซีดเซียวกว่าครั้งสุดท้ายที่พบกันมาก บ่งบอกถึงโรคร้ายที่กัดกินพลังชีวิตที่เคยโชติช่วงอย่างไร้ปรานี

พยาบาลสาวรุ่นใหญ่พับหนังสือที่อ่านค้าง เมื่อเห็นเดือนเดชาที่ตามหลังสาวสวยแปลกหน้าเข้ามา นางรีบปลีกตัวหลบจากห้องทันที

ก่อนที่พันจันทร์จะลืมตาขึ้นมาเจอลูกสาวคนเดียว นางคล้ายหลับใหลในห้วงฝันที่ดำมืด เพราะฤทธิ์ยาบรรเทาความเจ็บปวดที่พยาบาลคอยฉีดตามเวลา คนป่วยจะได้ไม่รอเวลาตายอย่างทรมานเกินไป

นางรับรู้...มัจจุราชที่เฝ้ารอรับวิญญาณขยับเข้าใกล้ในความมืด มันเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ดื้อดึงไม่ยอมอยู่ใกล้มือหมอ ถ้าต้องตาย พันจันทร์ก็ขอตายที่นี่...ที่ปางคชสัก

บางทีไอยเรศอาจหานางเจอในสถานที่ที่เป็นของเขา...

“นาน...นานมากที่แม่ไม่เจอไอ...”

เสียงแหบสั่นเพรียกหาอ่อนหวาน พร้อมมือไม้แห้งผอมเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกชูหา ประดุจกระชากไอยราให้ก้าวเข้าไปรับมากอบกุมชิดอก

ความรู้สึกโหยหาบุตรสาวที่เฝ้าแผดเผาใจนางมาหลายปีเริ่มโรยราลง และทำให้คนป่วยหนักกลับมีแรงฮึดขึ้น พันจันทร์ไม่รู้สึกเจ็บเมื่อขยับตัวขึ้นนั่งตรงได้เอง สายตาที่ปกติลืมลอยๆ ก็ฉายประกายตื่นรู้

“ไอเป็นผู้ใหญ่...แล้ว ลูกไอของแม่เรียนจบและทำงานแล้ว...แล้วสบายดีไหมลูก...”

คำถามห่วงใยสะกิดไอยราหวนทวนถ้อยประกาศกร้าวที่ตกตะกอนอยู่ในใจ จนมันกระจายขุ่นขึ้งขึ้นมา

ฉันได้ยินว่าลูกแฝดชายของพวกคุณจะเปิดบริษัทใหม่ที่กรุงเทพ ถ้าฉันยังไม่ตายแล้วมันเรียนจบก็ให้ทำงานที่นั่น ไม่ต้องกลับมาเลยยิ่งดี ฉันไม่อยากให้มันสร้างปัญหากับพญา ประเดี๋ยวชาวบ้านจะนินทาว่าแม่ลูกคู่นี้ใช้ผัวคนเดียวกัน

ท่าทีนิ่งเฉยไม่สนองตอบของลูกสาว ที่ครั้งหนึ่งนางจำใจไล่ไปเป็นภาระของครอบครัวเทวินทร์ ทำให้คนป่วยใจร้าวราน แต่ด้วยเวลาที่มีเหลือแค่น้อยนิด พันจันทร์เลือกจะปล่อยผ่าน แล้วเปิดเผยเหตุผลแก่บุตรสาว

สาวใหญ่จุปากด้วยปลายนิ้วสั่นเทา ก่อนชี้ไปที่หนังสือเกี่ยวกับสุขภาพบนโต๊ะข้างหัวเตียง พญาเคยพลิกปางคชสักค้นหาพินัยกรรมของไอยเรศ แต่เขาจะไม่มีวันเจอมัน...ถ้านางไม่ปรารถนา!

ไอยราไม่เข้าใจท่าทีของมารดา แต่เดือนเดชาเข้าใจ เขาส่งสัญญาณเตือนให้รู้ว่าห้องนี้มีเครื่องดักฟัง ก่อนหยิบหนังสือเล่มนั้นมาให้คนป่วย ทว่าพันจันทร์ดันหนังสือในมือชายหนุ่มไปทางลูกสาว

หญิงสาวเลยเริ่มต้นคุยต่อเนื่อง ไม่ให้พญาสะกิดใจ

“ไอสบายดีค่ะ แล้วคุณแม่ป่วยตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”

เธอถามพลางพลิกสำรวจหนังสือปกแข็งอย่างเงียบเชียบที่สุด ก่อนดึงแผ่นพับออกจากสันเล่ม

“แม่ก็ไม่รู้หรอกเมื่อไหร่ พอตรวจเจอก็สายไปแล้ว ช่างเรื่องของแม่เถอะ แต่แม่อยากรู้ว่าไอเป็นอย่างไงบ้าง”

นางว่า พลางพยักพเยิดให้ลูกสาวเก็บใส่กระเป๋าถือเสีย

แต่ไอยราไม่อยากเล่าข้อมูลส่วนตัวแม้แต่น้อยนิดให้ไอ้พญาร่วมรับรู้ เธอจึงเปลี่ยนเรื่องด้วยน้ำเสียงที่ดัดให้มึนตึง มีเพียงสายตาสื่อสารความผูกพันและห่วงใยในตัวมารดา

“เขาว่าแม่ไม่ยอมไปโรงพยาบาลจริงหรือคะ”

พันจันทร์ขยับยิ้มเป็นครั้งแรกในชีวิตแต่งงาน ที่นางยอมกล้ำกลืนความทุกข์ และผลักไสลูกสาวจากอ้อมอกที่แปรเป็นขุมนรก ด้วยการมีสามีใหม่เป็นจอมโฉดชั่วอย่างพญา พรหมสร้าง

“จ้ะ...แม่รู้ว่าแม่ไม่ไหวแล้วละลูก แม่อยากตายที่นี่...”

ดวงตาไอยรารื้นคลอด้วยน้ำตา เธอรู้...มารดาต้องการบอกอะไรหลายอย่างผ่านคำพูด

แล้วจู่ๆ พันจันทร์ก็อ่อนล้าลงกะทันหัน นางทอดกายลงนอนหอบชัก กล้ามเนื้อทั้งตัวกระตุกเกร็ง และมือที่เธอกุมอยู่ก็เริ่มเย็นเฉียบตรงข้ามกับจังหวะหัวใจที่เต้นถี่ระรัวในเส้นเลือด

“พยาบาล! พี่เดชาตามพยาบาลเร็วๆ เข้าค่ะ!

เขายังไม่ทันขยับตัว ไอยราก็กรีดเรียกมารดาอย่างตื่นกลัว

“แม่จันทร์! แม่จันทร์! แม่จันทร์คะ!


คุยกับแพนด้า:

ตอนเขียนช่วงนี้ แพนด้าแอบน้ำตาซึมนิดๆ พุ่งเข้ากอดพุงแม่จ๋า 5555 ชีวิตสั้นกว่าที่คิด อย่าอายที่จะแสดงความรักความห่วงใยกับพ่อแม่เลยนะคะ วันที่ไม่มีท่านจะได้ไม่เสียใจว่าทำไมไม่ทำงู้นงี้งั้น...ไหงแพนด้าดราม่า...

คุณAr.nie: กี้ดดด แพนด้าดีใจมากค่ะ กระโจนเข้าไปจับมือ ขอบคุณนะคะที่ทิ้งคอมเม้นต์ให้แพนด้าชื้นนนชื่นใจ ถึงใจแกร่งแค่ไหนก็แพ้ใจพี่เดชาไหมน้าาา อิอิ   


กดซื้อวันนี้เลย อ่านตัวเต็มกันได้บน Meb  ตามภาพข้างล่างเลยค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #2 Ar.nie (@arnie18) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 12:49
    น้ำตาซึมเลยค่ะตอนนี้ T_T
    #2
    0