เดชารัก (ชุดไร่เดือนรักลำดับที่1)

ตอนที่ 7 : บทที่2: แม่จันทร์และพญา พรหมสร้าง 75%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 ส.ค. 60

บทที่2: แม่จันทร์และพญา พรหมสร้าง 75%


หลังอิ่มหนำมื้อกลางวันที่ขาดเพียงคู่ฝาแฝด เดือนเดวากับเดือนเดวีก็ครบหน้าครบตาทั้งครอบครัว ไอยราก้าวขึ้นรถเอสยูวีคันโตของพี่ชายใหญ่ เขายืดขายาวถอยเก้าอี้จนสุด ทว่ายังดูอึดอัดนิดหน่อย อาจเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ไร่เดือนรักไม่นิยมซื้อรถเล็กไว้ใช้สอย 

หญิงสาวทอดสายตามองทิวทัศน์ในไร่ เวลาไร้บทสนทนากับเดือนเดชา เธอไม่เคยรู้สึกอึดอัด แต่กลายเป็นสบายใจด้วยซ้ำ แล้วเสียงเพลงลูกทุ่งครื้นเคร้งจากลำโพงเครื่องเสียงก็ทำให้กลั้นยิ้มไม่ไหว

“ของแม่เดือน...”

เธอหันมาพยักหน้ารับรู้ให้คนขับสบายใจ ก่อนกลับไปยิ้มกว้างใส่กระจก นึกภาพพี่เดชาเซิ้งกระติ๊บตามเพลงไม่ออกเลย

เนื่องจากระยะห่างของสองฝั่งที่เปี่ยมอิทธิพลในพื้นที่ไม่ได้ไกลกันเท่าไหร่ ไอยราเผลอคิดอะไรขันๆ เพลินๆ นิดเดียว รถเอสยูวีก็ชะลอความเร็วลงหยุดหน้ารั้วกั้นเขตที่ดินปางคชสัก

สมัยก่อนช้างเขาโขลงใหญ่ชอบเดินผ่านป่าสักมากินสวนกล้วยใกล้ที่อาศัย ปีไหนพวกมันลงมาบ่อยหน พ่อช้างเล่าว่าปีนั้นมักขายไม้ได้ราคาดี และนั่นคือที่มาของ ปางคชสัก เรือนที่สร้างจากไม้สักทองทั้งหลังแต่รุ่นบรรพบุรุษบุกเบิกผืนป่า

เมื่อยามยกไม้กั้นทางขึ้น เดือนเดชาก็เคลื่อนรถผ่านเข้าไปด้านใน เรือนไม้สักโบราณยังยิ่งใหญ่ท้าทายกาลเวลา ที่เปลี่ยนแปลงคือกลุ่มคนที่ยึดอาศัยอย่างหน้าด้าน

และพวกมันกำลังรอต้อนรับเจ้าของที่แท้จริงด้วยทีท่ากร่างอำนาจ!

ไอยราที่เปลี่ยนชุดหนังคล่องแคล่ว มาเป็นชุดกระโปรงติดกันสีพาสเทลหวาน อมยิ้มนิดๆ ในสีหน้า ขณะย้อนคิดถึงตอนแรกก้าวลงมาร่วมมื้อกลางวัน

เวลาแต่งตัวเรียบร้อยสมผู้หญิงแบบนี้ เธอคงแปลกตาทุกคนพอดู ใบหน้าราบเรียบเป็นนิจศีลของพี่เดชาถึงแสดงอารมณ์ตะลึงให้เห็น แม่เดือนก็ชื่นชมไม่ขาดปาก เพราะเวลานางไปกรุงเทพหาลูกแฝดชายหญิงกับไอยราทีไร ก็เจอเธอแต่งตัวพร้อมออกงานสนามทุกที จนเข้าใจว่าเป็นความชอบส่วนตัว

นอกจากจงใจเปลี่ยนแปลงเครื่องแต่งกาย สังเกตปฏิกิริยาของใครบางคน หญิงสาวยังต้องการปิดบังพญาถึงความสามารถพิเศษที่มีอยู่ด้วย ประสบการณ์เคยเสี่ยงอันตรายมาหลายรูปแบบ คือไพ่ตายที่เธอจะใช้เล่นงานมันให้หงายเก๋ง!

ร่างอรชรก้าวเท้าเรียวสวยในรองเท้าสานรัดข้อส้นตันลงแตะพื้น ก่อนจะยืดยืนอย่างมั่นใจในรูปกายเฉิดโฉม ใบหน้าหวานแอร่มที่โผล่พ้นกรอบประตูรถแต่งเครื่องสำอางอ่อนๆ งามละไมจับตาบุรุษทุกผู้ ณ สถานที่นั้น

ไม่เว้นกระทั่งผู้ที่ยืนกระหยิ่มยิ้มบนระเบียงปางคชสัก แต่เมื่อร่างสูงใหญ่ของเดือนเดชาเคลื่อนไหวมาเคียงข้าง เขาก็หุบยิ้มพึงใจฉับพลัน

ชายหนุ่มกดรีโมทล็อกรถ พลางสาวเท้าช้าๆ ขนาบข้างไอยรา แต่เมื่อหนึ่งในพวกมันทำท่าจะลูบสำรวจหาอาวุธที่ตัวหญิงสาว เดือนเดชาก็ชิงขยับขึ้นมาประจันหน้าลูกน้องของพญาถึงหกคน บางคนล้วงมือเข้าไปใต้เสื้อนอก เตือนให้เขาระวังว่าพวกมันพกอาวุธอันตราย

แต่ก่อนฝ่ายไหนจะเริ่มต้นเปิดศึกนองเลือด พญาก็ตัดสินใจขวางด้วยการตะโกนมาจากระเบียง เขาไม่ต้องการให้ไอยราตื่นกลัวจนหนีไปอย่างคราวก่อนอีก

“ไม่ต้องเว้ยพวกมึง! อย่าลามปามแขกกู ปั้ดเดี๋ยวเตะก้นเรียงตัวเลยวะ!

ชายวัยกลางคนผิวสองสีที่ยังหล่อเหลาใกล้เคียงวัยหนุ่มแน่น แต่ความอุดมสมบูรณ์ของเนื้อหนังทำให้บางส่วนหย่อนยานไปบ้าง ต่างจากพ่อเดชที่รักษาหุ่นฟิตกระชับอยู่

โครงหน้าพญาเป็นทรงสี่เหลี่ยม กรามใหญ่กระด้าง ดวงตาสีสนิมเหล็กแคบหรี่แสดงอุปนิสัยเจ้าเล่ห์และเจ้าชู้ มันก็ชัดเจนไม่แพ้รอยยิ้มที่บังเกิดทันทีที่พบสาวสวยในระยะใกล้

แม้ขยะแขยงลูกตาหลุกหลิกที่กวาดโลมตั้งแต่เรือนผมหยักลอน ซึ่งเธอปล่อยสยายระผิวขาวสะอาด หญิงสาวจำทนรักษารอยยิ้มสดใสกับสามีใหม่ของมารดา

ด้วยเครื่องหน้าอ่อนหวานกับผิวเนียนใสที่ขับนัยน์ตากลมโตให้แลหวานหยด ทำให้ไอยราดูอ่อนวัยคล้ายเด็กสาวอายุสิบแปดคนเก่า สมัยนั้นเขาแอบจ้องสาวน้อยตาเป็นมันบ่อยๆ หลายคืนที่เฝ้าฝันอยากให้เธอมาร่วมเพศรสแทนพันจันทร์ ผู้เป็นมารดา

ตอนนี้นอกจากความสวยที่ทวีความเด่นชัด ก็มีรูปร่างอรชรที่เสริมเสน่ห์สมวัยสาวสะพรั่งเร้าอารมณ์ชาย เอวคอดเล็กก็ช่างเว้าลึก อวดโค้งสะโพกกับทรวงอกหนั่นนูนเตะตา

ไอยราไม่คาดว่าแค่แต่งตัวธรรมดา ใส่ผ้าเนื้อนิ่มที่เหมาะกับสภาพอากาศเฉยๆ มันก็จ้องน้ำลายไหลยืดราวกับเห็นเธอเป็นสมันน้อยไวเท่านี้ ก่อนจะสกัดแยกความเกลียดชังในน้ำเสียงออก เพื่อถามหามารดา

“ไอได้ยินว่าแม่จันทร์ป่วยหนัก...”

พญาละสายตาจากทรวงอกอวบอึ๋มขึ้นมองสบตา แล้วยกมือลูบไรเคราบริเวณคาง เรียกสติที่เตลิดเพลินจากหุ่นเซี๊ยะน่าเจี๊ยะของลูกเลี้ยงสาวสวย

“เอ๊าะ อ๋อ...น้าไม่ได้ทิ้งแม่ของไอหรอกนะ จันทร์เขาไม่ยอมไปรักษาตัว ไอไปคุยด้วยหน่อยก็ดี เผื่อจะยอมไปหาหมอมั่ง เขาก็อยู่ห้องใหญ่กับพยาบาลที่น้าจ้างมา ไอคงจำได้ รีบเข้าไปหาเลยสิจ๊ะ”

หนุ่มใหญ่ทำใจกว้างผายมือเข้าข้างใน และมองตามเดือนเดชาที่ประกบเฝ้าสาวคนสวยที่เขาหมายตาไม่ห่าง ถ้าวันนี้มันไม่มาด้วย พญาก็มีโอกาสเข้าถึงทายาทปางคชสักมากกว่านี้ แต่ไม่เป็นไร เธอดูเป็นผู้หญิงบอบบางไม่ต่างกับวัยเยาว์ ลองได้เขาเป็นผัวสักหน คร้านจะชี้ไม้เป็นนกชี้นกเป็นไม้แบบพันจันทร์

เจ็ดปีก่อนเขาเคยเผลอหอมแก้มขาวใสของไอยรา แล้วพันจันทร์มาเห็นเข้า สาวน้อยเลยเตลิดหนีออกจากปางคชสัก เขารีบสั่งเด็กไล่ตามไปพากลับมา เพราะต้องอยู่จัดการแรงหึงหวงที่ภรรยาอาละวาดบ้านแทบแตก แต่โชคไม่ดีที่เดือนเดชาสอดมือเข้าไปยุ่งก่อน

เมื่อรู้ว่าเมียตามไปสั่งครอบครัวเทวินทร์ให้พรากลูกสาวตัวออกห่างเขา พญาก็ยิ่งโมโหเดือด เกือบลงมือทำร้ายภรรยา ถ้าพันจันทร์ตอนนั้นไม่สดใหม่และยังสวยหยาดเยิ้ม จนเขาเสียดายรูปโฉมกับลีลารักร้อนแรงที่ได้จากเรือนร่างเต่งตึงประหนึ่งสาวรุ่น พญาคงลงมือตบตีสาวรุ่นพี่ระบายอารมณ์เหมือนที่เขากำราบเด็กสาวดื้อดึงในซ่องของตนเอง

คราวนี้เขาจะไม่ยอมปล่อยไอยราหลุดมือเหมือนอดีต พวกเทวินทร์จะทำอะไรได้ ถ้าในท้องสาวมีเลือดเนื้อเขาเติบโตอยู่ทุกคืนวัน!

ลูกน้องคนสนิทเห็นนายปล่อยสองหนุ่มสาวเข้าห้องนอนใหญ่ด้วยกัน โดยไม่ห้ามปรามหรือตามไปฟัง เขาก็เรียกอย่างอยากให้นายทบทวนการตัดสินใจ

“นายพญา...”

หนุ่มใหญ่ยกมือปราม พร้อมตำหนิเสียงดุ

“ไอ้ห่านนท์ มึงเงียบไปเลย มึงก็รู้ว่าห้องนั้นมีเครื่องดักฟัง และกูก็มีแผนอยู่แล้ว...” 


คุยกับแพนด้า:

ในที่สุดพ่อเลี้ยงพญาก็เปิดตัวแล้วขาดแต่มามี้ของสาวไอ เจอกันตอนหน้านะคะ


กดซื้อวันนี้เลย อ่านตัวเต็มกันได้บน Meb  ตามภาพข้างล่างเลยค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

3 ความคิดเห็น