เดชารัก (ชุดไร่เดือนรักลำดับที่1)

ตอนที่ 15 : บทที่5: พายุก่อตัว 35%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 253
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    18 ส.ค. 60

บทที่5: พายุก่อตัว 35%

 

อากาศยามเช้าในไร่ค่อนข้างเย็นสบาย แดดอ่อนเริ่มไต่แต้มแพเมฆแบ่งเป็นเส้นสีส้มทองพาดตัดท้องฟ้าน้ำเงิน และค่อยๆ เผยสีสันสรรพสิ่งบนโลก

พรรณไม้เขียวชอุ่มกับดินเปลือยปรากฏรอยเปียกชื้นของน้ำค้างยามค่ำ นกกาที่ทำรังบนไม้ใหญ่ส่งเสียงแจ้วเจื้อย และออกโบยบินหาแมลงตามถนนที่แสงไฟเพิ่งดับลง

สายลมอ่อนเบานำพากลิ่นดอกไม้ในสวนที่เบ่งบานตามฤดูกาล ผ่านรั้วระเบียงเข้ามาในบ้านสีเขียวอ่อน ชวนให้ใจสดชื่นรับแรกอรุณ

แต่ใบหน้าคร้ามเข้มของลูกชายคนโตที่ร่วมมื้อเช้าพร้อมบิดามารดากลับถมึงทึงเพิ่มทุกวัน ชัดเจนว่าเขาอารมณ์ไม่ดีค่ำยันเช้า และลากยาวจากเช้ายันค่ำ

พักหลังเดือนเดชากินน้อยกว่าเคยแล้วโหมไปทำงานไร่ จนดุจเดือนกังวลถึงสุขภาพของบุตรชาย ใครหนอกล้ากระตุกต่อมโมโหของเขา

ช่วงต้นอาทิตย์ งานบูรณะปางคชสักเสร็จสิ้นด้วยดี เดือนเดวากลับกรุงเทพพร้อมทีมงาน แต่สองอาทิตย์ก่อนหน้ามีข่าวทหารร่วมมือกับตำรวจรวบขบวนการขนยาเสพติดในเทือกเขาด้านหลังปางคชสักได้

นางเป็นห่วงจะแย่ แต่ไอยรากับเดือนเดวาบอกไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย คืนนั้นพวกเขากับทีมงานต่างหลับไม่รู้เรื่อง

ดุจเดือนเกือบเชื่อน้ำคำลูกแฝดชายของบ้านแล้ว ถ้าสามีกับลูกชายคนโตไม่สะกิดเรียกเดือนเดวาแยกคุยที่ห้องทำงาน และครึ่งชั่วโมงต่อมา เดชกับเดือนเดชาก็ตีหน้าถมึงทึงออกมา ขณะที่ลูกชายคนกลางทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยม

นางไม่รู้ไอยรากระซิบอะไรกับเดือนเดวา เขาถึงหันมาเขกหัวน้องสาวต่างสายเลือดดังป๊อก ไม่ใช่แค่นางจ้องไม่พอใจ เดชกับเดือนเดชาก็ขึงตาดุใส่เจ้าตัวพร้อมกัน เดือนเดวาจึงเผ่นตัวปลิวหนีกลับไปรอไอยราที่รถ

หลังจากผ่านวันนั้นมาราวหนึ่งอาทิตย์ พื้นอารมณ์ของสามีก็กลับสู่ปกติ เหลือแค่บุตรชายคนโต นับวันยิ่งหน้าทำเหี้ยมจนลูกน้องผวากลัวหมดทั้งไร่ นอกจากคำพูดคำจา ช่วงหลังรอยยิ้มของเขาก็ใกล้สูญพันธุ์ไม่ต่างกัน

นางสลัดความกังวลเกี่ยวกับบุตรชายคนโตชั่วคราว เมื่อเห็นรถญี่ปุ่นคันกะทัดรัดแล่นมาจอดตรงลานบ้าน คนขับเป็นสาวสวยผมหยักศกสีดำขลับ วงหน้าหวานแฉล้มส่งยิ้มสดใสมาแต่ไกล ขณะก้าวลงมายกมือไหว้ผู้ใหญ่

ไอยรามาเยือนไร่เดือนรักทุกวันเสาร์อาทิตย์ บางทีมาเช้ากลับบ่ายๆ บางทีก็กลับช่วงหัวค่ำ ตอนนี้เธอวุ่นวายดูแลงานปางคชสักที่มีป่าสักกว้างกว่าเจ็ดร้อยไร่ สวนผักและสวนผลไม้อีกสี่ร้อยไร่

ช่วงเริ่มต้นค่อนข้างขลุกขลัก เพราะพญาพาคนงานลาออกตามไปด้วย และไม่มีแรงงานในจังหวัดหรือชาวบ้านใกล้เคียงกล้ารับงาน อาจเป็นมันที่ใช้อำนาจขู่ไว้

นางกับสามีเคยเสนอแบ่งคนไร่เดือนรักไปทำงาน แต่ไอยราบอกว่าไม่เป็นไร หลังจากนั้นก็เริ่มมีแรงงานต่างถิ่นทยอยมาสมัคร

ด้วยอัตราค่าจ้างสูงเทียบเท่าไร่เดือนรักและสวัสดิการสุขภาพจูงใจ ไม่ช้าปางคชสักก็มีคนงานพรั่งพร้อมดุจเดิม นางเชื่อว่าไอ้พญาต้องเจ็บใจไม่น้อยที่ทำอะไรไอยราไม่ได้ดังหวัง

สวัสดีค่าแม่เดือน ไอคิดถึ้งคิดถึง

สาวสวยที่กลายเป็นนายใหญ่ของปางคชสัก ตรงมาออดอ้อนกอดผู้ใหญ่ ก่อนพากันคุยกระจุ๋งกระจิ๋งไปที่ห้องรับแขก เดชเห็นภรรยาดูมีความสุขดี ก็มองไอยราเป็นเชิงฝากฝัง แล้วตามบุตรชายที่รุดเข้าไร่ไปล่วงหน้าแล้ว


คุยกับแพนด้า:

มาต่ออีกนิดให้แล้วนะคะ แล้วก็รีบหลบไปทำเล่มอีบุ๊คต่อ อิอิ หวังว่างานจะเสร็จตามแผนนนน ฮืออออ

ปล.พี่เดชาอย่าทำหน้าชวนกระโจนใส่อย่างนั้นซิ

คุณแม่หม้ายดำ: แพนด้าเห็นกดFev.ติดตามด้วย ขอบคุณนะคะ

แล้วก็ขอบคุณทุกคนที่กดFev.ตามอ่านกันต่อด้วยค่ะ

คุณAr.nie: แพนด้าคล้ายคนโรคจิต วันไหนคุณAr.nieทักมานี่ยังกะโด้ปกัญชาเลยค่ะ 5555


กดซื้อวันนี้เลย อ่านตัวเต็มกันได้บน Meb  ตามภาพข้างล่างเลยค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

3 ความคิดเห็น