เดชารัก (ชุดไร่เดือนรักลำดับที่1)

ตอนที่ 13 : บทที่4: ขอแต่งงาน 90%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 282
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    18 ส.ค. 60

บทที่4: ขอแต่งงาน 90%




ระหว่างนั่งร่วมโต๊ะมื้อเย็นที่ไร่เดือนรักพร้อมหน้าพร้อมตา อาหารหลากหลายเมนูที่แม่ครัวตั้งใจปรุงเป็นพิเศษส่งกลิ่นหอมฉุย ดุจเดือนไม่อยากให้ปางคชสักถูกบูรณะเสร็จไวเท่าไหร่ นางชอบถูกแวดล้อมไปด้วยลูกๆ แม้พวกเขาจะตัวโตแซงหน้าบุพการีกันหมดแล้ว

นางหายเหงาปากหลังไอยรากลับมาไร่เดือนรัก แต่พอเดือนเดวากับเดือนเดวีกลับบ้านร่วมงานศพของพันจันทร์ด้วย บ้านทั้งหลังก็ครื้นเครงต่างกับตอนที่อยู่เพียงสามคนพ่อแม่ลูก

เพราะถ้าสามีไม่ปรึกษางานไร่กับเดือนเดชาที่บ้านบางวัน บุตรชายคนโตก็เหมือนคนใบ้ นางน่าจะเชื่อชาวบ้านที่แนะให้จับเขียดมาตบปากเขาแก้เคล็ดเสียแต่เล็ก ลูกชายคนนี้จะได้ยอมปล่อยดอกพิกุลหลุดร่วงลงมาให้หัวอกคนเป็นแม่ชื่นใจบ้าง ไม่ใช่เงียบ เงียบและก็เงียบ ส่งแต่เสียงหายใจที่ให้รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่

ท่ามกลางความสุขของครอบครัวที่เดือนเดชาไม่เคยมีส่วนร่วมแย่งพูดแข่งกับน้องๆ แต่ความรู้สึกเขาก็แสดงผ่านสีหน้าที่อ่อนโยนกว่าปกติ หากชั่วขณะนี้คือความใฝ่ฝันของมารดา ชายหนุ่มก็คิดไม่แตกต่าง

นัยน์ตาคมดุจับจ้องรอยยิ้มที่วาดประดับเรียวหน้าหวานละมุนของไอยรา ตอนที่เธอแกล้งล้อเจ้านายสุดเขี้ยวอย่างน้องชายฝาแฝดของเขา

เด็กสาวในชุดมัธยมปลายยังตรึงติดในความทรงจำ เดือนเดชาเสียดายเสมอที่อดเห็นพัฒนาการของสาวน้อย หลังไอยราย้ายไปเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัย

มีแค่เธอที่ทำให้พี่ใหญ่อย่างเขา อิจฉาน้องฝาแฝดชายหญิงที่มีส่วนร่วมเสริมความกล้าหาญให้เธอ และยิ่งได้รู้ความจริงจากมารดา ไอยราก็เฉียบขาดดุจดั่งพญาเหยี่ยวขยุ้มเหยื่อ เธอจัดการพญาเสียถอยร่นผิดกระบวน

แต่ข้อมูลที่ได้รับการยืนยันช่วงบ่ายของวันก็ชวนกังวลไม่เบา ชายหนุ่มตั้งใจรอให้มื้อเย็นสิ้นสุดก่อน ค่อยเรียกไอยรามาคุยด้วย อีกไม่นานเดือนเดวากับเดือนเดวีต้องกลับไปทำงานต่อที่กรุงเทพ แล้วใครจะอยู่เป็นเพื่อนไอยรา เขาวางใจไม่ลง เพราะแน่ใจว่าไอยราคงดึงดันอยู่ที่ปางคชสักให้ได้

เมื่อกินข้าวเย็นพร้อมของหวานเสร็จ เดือนเดวาก็อยากกลับไปจัดการระบบที่ค้างคาที่ปางคชสัก งานนี้เขายอมลัดคิวลูกค้ารายอื่นมาเพื่อไอยราโดยเฉพาะ

ส่วนเดือนเดวีก็จะกลับกรุงเทพพรุ่งนี้ เธอเลยนอนค้างที่ไร่เดือนรักกับบิดามารดา ดุจเดือนกอดลูกสาวคนสวยของนางอย่างดีใจ เดชก็พลอยอมยิ้มน้อยๆ ไปด้วย

หลังไหว้ลาผู้ใหญ่กับพี่สาวต่างสายเลือดแล้ว ไอยราก็เดินไปเตรียมขึ้นรถพี่เดวากลับปางคชสักพร้อมกัน แต่ร่างสูงใหญ่กว่าใครเพื่อนกลับสาวเท้าตามหลังมา

เดือนเดวาลดกระจกฝั่งที่นั่งข้างคนขับลงถามพี่ชาย ก่อนเธอจะทันไปถึงตัวรถ

พี่เดชาจะไปส่งไอเองใช่ไหมครับ

เดือนเดชาผงกศีรษะรับ ทำให้เธอหมุนตัวมาหาพี่ชายใหญ่ของบ้านอย่างงุนงง

พี่เดชามีอะไรเหรอคะ

เขาไม่อธิบายตรงนั้น แต่เลี่ยงนำไปทางชิงช้าโยกใต้ต้นไม้ใหญ่ และชี้ให้นั่งลงที่นั่น ไอยราทำตามที่เขาต้องการ ขณะที่เดือนเดวาเคลื่อนรถยนต์ห่างออกไปตามทางถนน

ยามพ้นสายตาของคนอื่น ร่างกำยำใหญ่ที่เผชิญหน้ากันดูจะสูงเพิ่มอีกหลายเท่าตัว ทำให้หญิงสาวอดใจสั่นสู้ไม่ไหว เธอกำลังโดนดุเรื่องอะไรนะ!

เดือนเดชายกท่อนแขนล่ำสันขึ้นกอดอก ท่าทางนั้นช่วยเน้นกล้ามเนื้อแน่นตึง จนเสื้อยืดยืดตัวแล้วยืดอีก พร้อมปริขาดจากกันทุกเมื่อเธอชักจะกลัวแล้วหลอนไปเองแล้วว่าใต้เงาของร่มไม้ใหญ่ หน้าดุๆ ของพี่เดชาแดงคล้ำผิดปกติ

โดยนิสัยส่วนตัว เขาไม่ใช่คนช่างพูด เดือนเดชาจึงขาดศิลปะการเจรจาอย่างหนัก ชายหนุ่มไม่รู้วิธีเกริ่นนำให้อ่อนหวาน ไพเราะหรือจูงใจ ยกเว้นตรงเข้าประเด็นที่บางครั้งก็ทำให้คนฟังตกใจกลัว ไม่ก็โกรธว่าเขาไม่รักษาน้ำใจ ร่างสูงจึงยืนนิ่งขึงอยู่แบบนั้น

กลายเป็นไอยราที่ทนนั่งบริจาคเลือดยุงเงียบๆ รอพี่เดชาไม่ไหว

พี่เดชาคะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ พี่เดชาดูเครียดแปลกๆ พวกพญามันก่อเรื่องอะไรให้เดือดร้อน เพราะไออีกแล้วเหรอคะ

ชายหนุ่มส่ายหน้า ก่อนสูดลมหายใจเข้าลึก กล่าวเสียงห้าวห้วน

แต่งงาน...ทางเดียว

สาวสวยที่ไกวชิงช้าเบาๆ ชะงักหยุด พลางนิ่วหน้าอย่างสับสน

ใครแต่งงานคะ

ไอ

คราวนี้ดวงตากลมโตขยายกว้าง ก่อนจะหยีลงด้วยประกายหัวเราะระยับ คิดว่าพี่เดชากำลังหลอกอำอะไรเธออยู่แน่ๆ

แล้วไหนว่าที่เจ้าบ่าวของไอละคะ อยากรู้จังพี่เดชาจะไล่ไอไปแต่งงานกับใครน้า

ไอยราเหมือนได้ยินเสียงพ่นลมหายใจหนักหน่วงจากร่างสูงทะมึนเบื้องหน้า

พี่เอง...”

คล้ายดอกไม้โดนสาดน้ำร้อนใส่ รอยยิ้มที่รอขยับขยายกลายเป็นเหี่ยวหุบทันตา

อะ...อะไร! อะไรนะคะพี่เดชา

หญิงสาวทวนถาม

เราจะแต่งงานกัน!”

ไอยรากระตุกตัวลุกทันทีที่ถูกตะคอกสั่ง พี่เดชาเครียดจนเพี้ยนไปแล้วเหรอ!

แต่ถึงอย่างนั้นหัวใจตัวดียังโดดตุ้บตั้บอย่างน่ากลัวจะทะยานตัวหลุดมาให้เขาเห็นหน้าค่าตา

ทะทำไม...ทำไมคะ ทำไมไอต้องแต่งงานกับพี่เดชา!”

เดือนเดชาโน้มใบหน้าดุดันลงสบตาตอบ มันกดดันเธอถอยกลับลงไปนั่งตามเดิม จากนั้นชายหนุ่มค่อยบอกเหตุผล

พญาอันตรายเกินไป

หัวใจที่เต้นกระหน่ำลดระดับลงปกติฉับพลัน และมันสลดซึมหนักกว่าทำผิดแล้วโดนดุ แต่หญิงสาวก็ยอมรับลึกๆ เธอนึกพี่เดชาทำอะไรแบบหอบช่อดอกไม้หรูหรา คุกเข่าลงขอสาวสักคนแต่งงานไม่ออกจริง!

ไอยราอยากขบขันเหมือนไม่ถือสา แต่ก็กำจัดความผิดหวังชนิดใหม่ที่เพิ่งรู้จักไม่ได้ น้ำเสียงที่พูดออกไปจึงฟังค่อนข้างหงุดหงิด

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไอรับมือมันได้ ไอ...”

สาวสวยเกือบเผลอยกตัวอย่างบางภารกิจที่เคยลุยกับเดือนเดวา ถ้าเสียงสั่งเด็ดขาดของเจ้านายไม่ตามมากำกับเตือนทัน

ระยะเวลาฝึกงานคือสี่เดือน พี่จะบรรจุไอเป็นพนักงานประจำ เงินเดือนที่เขียนมาน้อยไป เอาเป็นว่าพี่จะขึ้นให้ตามเห็นสมควรหลังผ่านฝึกงาน ที่นี่เราทำงานแบบลูกพี่ลูกน้อง มีอะไรพูดได้ไม่ต้องอาย สวัสดิการอื่นๆ ก็เอานี่ไปอ่าน หมดแล้วมั้ง...อ้อ พี่เกือบลืมกฎพิเศษอีกข้อ ข้อนี้มีไว้ใช้เฉพาะไอคนเดียว ถ้าทำผิด ต่อให้บรรจุเป็นพนักงานประจำแล้วก็จะโดนไล่ออก มันมีผลวันนั้นเลยเข้าใจไหม ไม่มีการชดเชยอะไรให้ทั้งสิ้น ห้ามคนที่ไร่เดือนรักรู้เรื่องงานภาคสนามของไอเด็ดขาด พี่ขอเน้นนะ เน้นอย่างจริงจัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งพี่เดชา!’

ไอดื้อ

พี่ชายใหญ่ที่ฝาแฝดคนน้องจงใจย้ำให้ปิดบัง กล่าวตำหนิสั้นๆ ใบหน้าเคร่งดุถอนกลับไปยืนตัวตรงแน่ว หญิงสาวไม่รู้ว่าทำไมถึงฉุนขาดขึ้นมาเอาง่ายๆ บางทีอาจเป็นท่าทีเอือมระอาที่เขากำลังแสดงออก

ไอไม่ได้ดื้อ ไอโตแล้ว ไอดูแลตัวเองได้!”

นัยน์ตาเข้มคมที่จับจ้องไอยราทอประกายดุวาบกว่าเดิม

ยังทำเป็นเก่ง

และมันจี้จุดให้หญิงสาวปรี๊ดแตก ใคร...ใครที่ดื้อ ใครที่ทำเป็นเก่งว่าข้าเก๋าเจ๋ง!

มีผู้หญิงคนไหนอยากแต่งงานฝากชีวิตกับผู้ชายที่แค่ต้องการสนองอีโก้อัศวินผู้ยิ่งใหญ่คับฟ้าของเขา เธอคนหนึ่งละจะไม่ทน เธอไม่ทนหรอก!

พี่เดชาต่างหากละคะที่ดื้อ พูดอะไรก็ไม่รู้ฟัง ไอไม่แต่งงานกับพี่เดชาหรอกค่ะ บ้า! บ้าไปกันใหญ่ทั้งพี่เดชาทั้งไอ้พญาเลย

เดือนเดชาหรี่ตาอย่างชักโมโห ที่ความห่วงใยของเขาถูกมองข้าม ถ้าไอยราจะฉุกคิดในหัวผยองหยิ่งสักหน่อย คนบ้าปกติก็อันตรายอยู่แล้ว ไอ้พญามันทั้งบ้าทั้งโลภก็อันตรายเพิ่มเป็นร้อยเท่า

และเขาก็ไม่ได้บ้าตามมันไปด้วยที่เสนอแต่งงาน เพราะเหตุผลนั้นประการเดียว!

ชายหนุ่มจ้องข่มคนที่ยังยืนยันความเก่งกาจเฉพาะตัว ก่อนจะหันหลังผลุนผลันก้าวจากไป ทิ้งให้ไอยรานิ่วหน้าตามอย่างแปลงอารมณ์ไม่ทัน พี่เดชาโกรธเธอจริงเหรอ!

ตาย...ตาย!

กระทั่งพี่เดวายังไม่กล้าทำให้พี่เดชาโกรธเลย...

แล้วตะกี้ เธอกินดีหมีตีนเสือขนานไหนเข้าไปละ!

ตาย!

ตายจริงงดแสตนอินน์!

ร่างระหงผละจากชิงช้ามาด้วยสีหน้าห่อเหี่ยว เธอต้องย้อนเข้าไปขอยืมรถพ่อเดชสักคันขับกลับปางคชสักเองแล้วซินะ...แต่พอเดินพ้นสวนมาถึงริมถนน ไอยราก็สะดุ้งเฮือก เพราะเสียงแตรรถที่จอดซุ่มอยู่เงียบๆ ข้างหน้า

ก่อนคนขับจะเจตนาเปิดไฟไต่ระดับ จนสาดสูงกระทบหน้าเธอเข้าเต็มๆ

อ๊าย!

ไอ้พี่เดชาบ้า!

อยากให้เธอตาบอดแก้แค้นหรือไง!

หญิงสาวยกมือขึ้นป้องแสงไฟ พลางขมุบขมิบปากด่า แล้วก้าวกระแทกเท้าตรงไปหารถคันที่จอดรออยู่ แต่ก็ไม่กล้าปิดประตูเสียงดังประชด

ก็...

ก็พี่เดชาล้อเล่นไม่ได้เหมือนพี่เดวานี่นา


คุยกับแพนด้า:

เฉลยให้เฮแล้วใครขอแต่งงาน 5555 ว่าแต่แน่ใจนะคะว่าขอสาวแต่งงานไม่ใช่ขู่ให้แต่งงาน ไม่ได้ดังใจพี่เดชามีพาลลล...ภาพประกอบนั่นสีหน้าพี่เดชาตอนตบไฟใส่สาวไอเลยค่ะ ฮาาาาา ดื้อนักต้องเจอสั่งสอนด้วยความเอ็นดู้เอ็นดู อิอิ


กดซื้อวันนี้เลย อ่านตัวเต็มกันได้บน Meb  ตามภาพข้างล่างเลยค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Ar.nie (@arnie18) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 11:53
    เฮียต้องหัดพูดหวานน้องจะได้ อ่อนลงบ้าง555  ขอแต่งงานหรือขู่ให้กลัวละนั้น
    #3
    0