เดชารัก (ชุดไร่เดือนรักลำดับที่1)

ตอนที่ 11 : บทที่3: ปางคชสัก 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    17 พ.ย. 60

บทที่3: ปางคชสัก 100%


มือหยาบใหญ่วางแก้วกาแฟที่ลูกน้องเพิ่งชงมาให้ลงบนจานรอง ระหว่างดวงตาหรี่แคบดูขบวนคนที่บุกรุกขึ้นมาบนปางคชสักอย่างสงสัย คนแรกที่เผชิญหน้าเขาคือไอยราในเดรสกระโปรงกางเกงไว้ทุกข์สีดำ สองฝั่งซ้ายขวาของลูกเลี้ยงมีสองหนุ่มทายาทไร่เดือนรักประกบขนาบ ถัดไปข้างหลังพวกเขา มีทั้งตำรวจในเครื่องแบบกับกลุ่มชายแปลกหน้า ท่าทีพวกมันดุดันข่มขวัญ

ลูกน้องเขากระจายตัวล้อมห่างๆ คล้ายทำอะไรไม่ถูก อาจเพราะเจ้าหน้าที่ที่มาเยือนชุดนี้ไม่เคยรับสินบนจากพญา

ร่างสูงใหญ่ค่อนไปทางเจ้าเนื้อ ที่นั่งเบื้องหลังโต๊ะกินข้าวไม้สักทอง แสร้งลุกขึ้นต้อนรับผู้มาเยือนด้วยสีหน้าแตกตื่น

สวัสดีครับคุณตำรวจ แล้วก็ไอ มีเรื่องอะไรให้น้าช่วยเหรอ

วงหน้าซีดขาวปิดบังรอยอิดโรยไว้ไม่มิด เหยียดยิ้มขณะตอบ

มีสิคะ ช่วยย้ายตัวออกไปจากปางคชสักของไอ ถาวรเลยไงคะ!”

พญาขมวดคิ้ว พลางกะพริบตาซุกซ่อนความคิดแท้จริง อีหนูไอพูดดีด้วยแล้วทำปากเก่งโต้ คงรู้จักพญา พรหมสร้าง เจ้าพ่อปางคชสักน้อยไปหน่อยแล้ว!

ทำไมละไอ...น้าไม่รังเกียจหรอกนะ ถ้าไอจะย้ายมาอยู่ด้วยกัน แต่ไม่เห็นต้องไล่น้าออกจากบ้านของน้ากับจันทร์เลย น้าว่าไอทำไม่ถูกต้องแล้วละ

สาวสวยข่มกลั้นกระแสโกรธเกลียดที่ทะลักล้นหัวใจ เดือนเดวายังอดแบะปากไม่ไหวที่ได้ยินน้ำเสียงดัดให้เปี่ยมความกรุณาของพญา

ไม่ต้องแทนตัวว่าน้ากับไอหรอกค่ะ ไอไม่อยากนับญาติกับคุณ แล้วก็ทำไมไอจะไล่คนอื่นออกจากบ้านของไอไม่ได้ ปางคชสักกับที่ดินผืนนี้เป็นสินก่อนสมรสของพ่อช้าง พ่อช้างเขียนพินัยกรรมยกให้ไอทั้งหมด! แต่...ถ้าคุณอยากได้ส่วนแบ่งตามสิทธิ์อันชอบธรรมที่จดทะเบียนสมรสกับแม่จันทร์ละก็ นี่คือส่วนของคุณ!”

หนุ่มใหญ่เบิกตากว้าง ลืมเล่นละครเป็นผู้ใหญ่แสนดี ยามรู้เหตุผลที่พันจันทร์ไม่เคยกล่าวถึงพินัยกรรมสามีเก่า เขานึกว่านางหลงเสน่ห์หนุ่มรูปหล่ออายุน้อยกว่า จนหาทางปรับเปลี่ยนมันเพื่อเขาแล้วเสียอีก

ไม่...น้า...น้า...”

ไอบอกแล้วไงคะ ไม่ต้องนับญาติกับไอ คุณกับไอไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน และไอก็ไม่อยากเกี่ยวข้องด้วย มันแขยงค่ะ!”

เธอจ้องด้วยสายตาเหยียดๆ ขณะคีบนิ้วยื่นกระดาษแผ่นบางเฉียบมาให้

พญากัดฟันกรอด พลางตวัดมือที่กำแน่นลงซ่อนใต้มุมโต๊ะ เขาสบถขรมในใจ มันต้องไม่เป็นอย่างนี้สิวะ อีแก่...แม่งก็ตายห่าเหวไปแล้ว ทำไมเขายังเดือดร้อนอยู่อีกวะ!

แต่...”

เอาไปค่ะ ที่จริงไอไม่อยากให้คุณสักกะบาทเดียว แต่ไอขี้เกียจขึ้นศาล ไปหายใจร่วมห้องกับคุณ

เขากระชากกระดาษแผ่นนั้นมากวาดตาอ่าน แล้วก็เงยหน้าขู่ลูกเลี้ยงเสียงเครียด

เตรียมตัวเจอกันในศาลได้เลยไอยรา...”

เรียวปากอิ่มเต็มแยกยิ้มอย่างไม่สะท้าน

ก็ตามใจค่ะ อยากเสียเวลาและเงินฟรีๆ ก็เอาค่ะ

พญาเถียงเสียงกร้าว

เงินในบัญชีของจันทร์ไม่ได้มีแค่ห้าแสนหรอกนะ อย่ามาเล่นกลหลอกฉันไอยรา! ถ้าทนายความฝ่ายฉันพิสูจน์ได้ว่าเธอปิดบังทรัพย์สินของจันทร์แค่ชิ้นเดียว...แค่ชิ้นเดียวจำไว้ เธอจะไม่ได้มรดกของจันทร์ แม้แต่บาทเดียว!”

สาวสวยกระตุกยิ้มท้าทาย แบบไม่ได้เกรงกลัวเสียสิทธิรับมรดกสักนิด

ก็ใช่หรอกนะคะ ว่าเงินในบัญชีแม่จันทร์ไม่ได้มีแค่ห้าแสน แต่นั่นมันก่อนหน้าคุณจะถลุงเงินของแม่จันทร์จนเกลี้ยงบัญชีนี่คะ!”

หนุ่มใหญ่ข่มกลั้นอย่างยากเย็นที่จะไม่อาละวาด ไม่อยากเชื่อว่าเขาเสียเวลากับสาวแก่เหนียงยานนานนับสิบปี กลับได้มาเพียงเงินสดหลักแสนที่ระบุในเช็คใบนี้ตอบแทนเหรอ ไม่มีทาง ใครมันจะไปยอมได้วะ!

ฉันไม่เชื่อเธอหรอก ฉันไม่ได้โง่นะไอยรา เดือนก่อนฉันยังเห็นเลขหลักสิบล้านในบัญชีของจันทร์สองสามเล่มอยู่เลย

ตั้งแต่พันจันทร์ป่วยกระเสาะกระแสะ นิดหน่อยก็เข้าไปนอนให้น้ำเกลือในโรงพยาบาล พญาก็หันเหไปกกเด็กสาวๆ ที่อ่าง ลืมเหลียวแลหรือสนใจภรรยาเท่าที่ควร ยกเว้นอยากได้เงินก้อนใหญ่ เขาจึงทำตัวติดบ้านสักวันสองวันเพื่อออดอ้อนพันจันทร์

ไอยราขยายรอยยิ้มราวกับผู้ชนะ และมันก็ยั่วยุพญาโกรธจนหนวดกระดิก แต่ก็ไม่กล้าเอะอะเอาเรื่อง เพราะเธอพามาทั้งตำรวจทั้งพรรคพวกจากครอบครัวเทวินทร์

แสดงว่าพอแม่จันทร์ไม่สวยเหมือนเก่า คุณก็คงไม่ได้ดูดำดูดีท่านเลยซิคะ ฟังไอพูดให้ดีและชัดๆ พ่อช้างทำพินัยกรรมยกปางคชสักกับที่ดินทั้งหมดให้ไอคนเดียว เงินสดกับทรัพย์สินประเภทอื่นเป็นของแม่จันทร์กับไอคนละครึ่ง และ...แม่จันทร์เขียนสละมรดกทั้งหมดที่ได้จากพ่อช้างให้ไอตั้งนานแล้ว สมุดบัญชีที่คุณเคยเห็น คือมรดกเงินสดที่แม่จันทร์ได้จากพ่อช้าง ตอนนี้ทั้งหมดก็กลายเป็นของไอ ถูกต้องไหมคะ

ร่างระหงสาวเท้านำหน้าทุกคนขึ้นมาหนึ่งก้าว ด้วยนัยน์ตาวาวโรจน์ประดุจนางเหยี่ยวกางกรงเล็บ

ในเมื่อคุณรวบรายได้และงานไร่จากมือแม่จันทร์ ถือว่าระหว่างแต่งงาน แม่จันทร์ไม่มีรายได้ แต่คุณมี อย่านึกว่าไอไม่รู้นะคะว่าผลาญมันไปมากเท่าไหร่แล้ว แม่จันทร์เหลือเงินติดตัวจริงๆ ในบัญชีเดียว คุณก็ช่วยใช้จ่ายมาตลอดสิบปีจนเหลือห้าแสนบาทสุดท้าย ฉะนั้นอย่าเอาเรื่องสินสมรสมาคุยกับไอ ที่แบ่งมรดกของแม่จันทร์เป็นเงินก้อนจำนวนห้าแสนให้คุณสองแสนห้าคนละครึ่งกับไอ ก็ถือว่าไอใจป้ำมากแล้วที่ไม่ฟ้องคุณ ฐานยักยอกทรัพย์สินที่ควรเป็นของเจ้าทรัพย์อย่างไอตลอดสิบปีที่ผ่านมานี้ด้วย!”

พญาเหมือนโดนมือที่มองไม่เห็นปิดปาก เขาได้ขยำเช็คแผ่นนั้นยับยู่ยี่ ไม่คิดเลยว่าหมูในอวยอย่างเมียแก่จะกลายเป็นหมูป่าเขี้ยวตันเอาตอนลงโลง ตายแล้วไม่วายตายอย่างสงบ มันดันตระเตรียมอาวุธให้ลูกสาวย้อนมาถอนหงอกเขาถึงที่เสียดิบดี!

ก็ได้..ก็ได้ จะเอาอย่างนี้ก็ได้

หนุ่มใหญ่พึมพำด้วยน้ำเสียงแหบต่ำ ก่อนจะผุดลุกไปสั่งการลูกน้องเก็บข้าวของออกจากปางคชสัก และพาลไปเหวี่ยงเท้าไล่เตะบางคนที่ขวางหน้าขวางตาเขาเข้า จากนั้นก็ขับรถยนต์ส่วนตัวพุ่งปราดออกไป

เท้าซ้ายของพญากระทืบคันเร่งจนสุด ก่อนเบนพวงมาลัยพุ่งหาสุนัขที่กำลังวิ่งข้ามถนน เสียงตึ้บที่มาพร้อมแรงสั่นโคลงขณะล้อบดขยี้ร่างสัตว์เคราะห์ร้าย ทำให้เขาระเบิดหัวเราะกึกก้อง

อีแก่!

อีแก่นั่นมันร้ายกาจ!

ตอนอยู่ด้วยกันแกล้งหงิมๆ ว่าง่าย อยากได้อะไรยกให้ไม่เคยขัด หึ เสียดายที่โรคร้ายชิงฆ่ามันไปก่อน เขาเลยไม่ได้ขับรถทับมันตายแบบหมาข้างถนน

และ...

และอีลูกสาวคนสวยของมันกับผัวเก่า...

ไอยรา!

ไอยรา...เธอเพิ่งตัดสินชะตาตัวเองด้วยการกีดกันเขาออกจากกองสมบัติมหาศาลนั่น! พอได้เวลาขนยาล็อตใหม่ข้ามเขาเมื่อไหร่ เขาจะส่งขบวนชาวป่าสันดานหยาบช้าไปทักทายถึงประตูปางคชสัก ถึงตอนนั้นไม่ว่าใครก็ช่วยเธอไม่ได้แล้ว ไอยรา!


คุยกับแพนด้า:

อู้ย ขู่ได้กลัวไส้ไหลเลยอะ ไม่รู้จักสาวไอซะแล้วซินะ อิอิ


กดซื้อวันนี้เลย อ่านตัวเต็มกันได้บน Meb  ตามภาพข้างล่างเลยค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

3 ความคิดเห็น