ใต้ร่มวันฝนซา ☔ [Yaoi] || จบ

ตอนที่ 20 : ☔ 17 วันที่ไร้ฝน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,671
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    29 ต.ค. 59




  

17 :: วันที่ไร้ฝน

 

ผมไม่ไปเจย์เดนพูดขึ้นทันที เมื่อผมเข้าไปหาเขาที่หลังร้าน

 

นี่ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะผมยิ้มให้เขาอย่างเอ็นดู เมื่อรู้ว่าเขากำลังดื้ออีกครั้ง เจย์เดนมองผมอย่างงุนงง เขานั่งกอดเข่าอยู่ที่มุมห้องและปิดไฟจนมืด ดูเหมือนว่าเวลาที่เขาเครียด เขาจะชอบทำแบบนี้อยู่เสมอ พอผมเปิดไฟเขาก็ก้มหน้าเอาหัวแตะเข่าตัวเองไว้เหมือนเป็นลูกบอลกลมๆ เขาไม่ได้ตัวเล็กเลย แต่ผมกลับเห็นภาพว่าตอนเด็กๆเขาคงทำแบบนี้จนเคยชิน

 

เจย์เดน

 

ยังไงก็อยากให้ผมไปอยู่ดีใช่ไหมล่ะเขาพูดเสียงอู้อี้ และฟังดูเศร้ามากกว่าตอนที่เขาคุยกับพ่อ ตอนนั้นเขาฟังดูโกรธเสียมากกว่า

 

ผมไม่รู้ ผมไม่มีความรู้เรื่องพวกนั้นเลย ผมรู้แค่เรื่องขนมปัง และอยากจะบอกคุณว่า ก่อนนอนกินขนมปังปิ้งกันไหมผมหลุดหัวเราะ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาทันที ผมยื่นมือไปหาเขาและพยักหน้าเบาๆ เขานิ่งคิดอยู่สักพักแล้วก็ส่งมือมาให้ผม

 

นานๆทีก็อยากกินขนมปังแบบที่ขายอยู่ทั่วไปข้างนอกบ้าง ขนมปังเราก็มีอยู่แล้ว แค่เอามาอังๆกับกระทะ ใส่เนยกับน้ำตาลสักหน่อย อร่อยแน่นอนผมทำเป็นเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อสักครู่ และเลือกที่จะไม่พูดถึง เพราะผมเองก็ยังไม่รู้ว่าควรจะทำตัวยังไง ผมจะไปบังคับหรือออกความเห็นเรื่องนี้ก็คงยากเกินไป อย่างที่ผมบอกเขา ผมไม่มีความรู้เรื่องโรคของเขาเลย

 

            รวี..ไม่ต้องคิดเรื่องผมมากนักก็ได้นะ แค่นี้ผมก็ทำให้คุณเดือดร้อนไม่เว้นแต่ละวันแล้วเขาขมวดคิ้วแน่น

 

เจย์เดน!ผมส่งเสียงดุเขาทันที

 

ครับเขาตอบรับอย่างตกใจ

 

นี่เราเป็นเพื่อนกันรึยังผมเอียงคอถามเขาอย่างสงสัย เขานิ่งไป คงไม่แน่ใจว่าจะควรจะตอบอะไรดี ผมฉีกยิ้มแล้วหันไปทาเนยลงบนขนมปังต่อ

 

สำหรับผม เราเป็นเพื่อนกันแล้วนะ นายจะเห็นผมเป็นเพื่อนหรือไม่ก็ช่างเถอะ แต่ถ้าเพื่อนผมมีปัญหา ผมก็ต้องช่วย ถ้าเพื่อนผมเครียดผมก็จะทำขนมปังอร่อยๆให้กิน รสชาติที่ดีทำให้อารมณ์ดี ว่าอย่างนั้นไหมผมจัดการนำขนมปังวางลงบนจาน มันเป็นขนมปังแถวที่เขาได้รับมอบหมายให้ทำนั่นแหละ

 

อือเขาตอบรับด้วยเสียงเศร้าๆ

 

นี่ ขมวดเข้าไปคิ้วหน่ะ จะพันกันเป็นครัวซองแล้ว ถ้าไม่กินผมกินเองคนเดียวนะผมหั่นขนมปังออกเป็นชิ้นเล็กๆ และหยิบมันขึ้นมากัด เขาก็เลยหยิบตาม

 

รวี คิดถึงพ่อไหม

 

คิดถึงตลอดล่ะ ยิ่งเวลาทำขนมปังนะ เสียงพ่อบ่นลอยมาเลย บอกว่าให้ระวังไงวี! ทำอะไรไม่ได้เรื่อง! โอย สารพัด ปกติพ่อใจเย็นนะ แต่พอเป็นเรื่องขนมปังจะดุขึ้นมาเลยผมพูดแล้วก็มีรอยยิ้มผุดขึ้นมาเอง

 

ดีจัง พ่อของรวีคงจะเป็นคนดีมาก

 

อื้ม พ่อใจดีนะ บางครั้งลูกค้าเด็กๆมีเงินไม่พอ พ่อก็จะลดให้ ตอนนั้นพี่ตรีโกรธมาก เพราะเราแทบไม่มีกำไรเลย ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมพ่อต้องใจดีขนาดนั้น แต่พอมาลองทำเอง ได้เห็นคนกินของของเรา บางครั้งเงินมันก็ไม่ได้ทำให้เราใจเต้นแรง เท่ารอยยิ้มของเด็กคนนึงผมนึกถึงตอนที่เจอน้องพลูกับน้องเอมครั้งแรกได้ ผมไม่ลังเลที่จะให้ขนมปังกับพวกเขา แม้จะรู้ว่าเด็กตัวเล็กๆคงไม่ได้พกเงินมา และทันทีที่พวกเขายิ้มหลังจากกินขนมปังของผม ผมก็รู้ว่าผมทำถูกแล้ว

 

พ่อของรวีใจดี เลยทำให้รวีโตมาน่ารัก

 

ไม่ต้องมาทำให้เขินเลยนะ เป็นฝรั่งแท้ๆ รู้จักใช้คำพูดคำจาผมแทบสำลักขนมปัง รีบยกมือพัดหน้าตัวเอง ให้ความร้อนนิดๆมันจางลง

 

ไม่ฝรั่งนะ เป็นคนไทยเขาเถียง

 

ครับผม คนไทยผมสีน้ำตาล ตาสีเทาเชียวผมแหย่ เจย์เดนนิ่วหน้า

 

ผมไม่ชอบมันสักหน่อย ผมอยากมีผมสีดำ ตาสีดำ เหมือนคุณ เหมือนแม่เขาเอียงหน้าเข้ามาใกล้ ผมชะงักและเอานิ้วดันเขาออกเล็กน้อย ใกล้ไปแล้ว

 

ตาแบบนี้น่าอิจฉาจะตาย สวยนะ ผมชอบมอง

 

มันเหมือนพ่อเขาพูดในลำคอ ยังคงขมวดคิ้วอยู่เหมือนเดิม

 

กำลังเข้าวัยต่อต้านเหรอ แตกเนื้อหนุ่มช้าใช่ไหมผมยิ้มขำ แต่เจย์เดนมองผมอย่างไม่เข้าใจ ดูท่าทางคำนี้จะยากไปสำหรับเขา เขาถามย้อนว่าแตกเนื้อหนุ่มคืออะไร ลำบากผมต้องคิดหาคำอธิบายเหมาะๆ แต่ในระหว่างที่กำลังคิดอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์ของร้านดังขึ้นเสียก่อน ผมเลยออกไปรับ พี่ตรีโทรมาบอกว่าเธอจะค้างที่หอเพื่อนสักหน่อยมีงานต้องปั่นให้เสร็จ นับเป็นคืนแรกของการนอนคนเดียวหลังจากที่พ่อเสีย ไม่สิ ตอนนี้มีผู้ชายมืดมนอยู่ด้วยอีกคนนี่นา

 

คืนนี้พี่ตรีไม่อยู่นะ เรามาเป็นเด็กเกเรเปิดหนังดูจนดึกกันดีไหมผมพยายามปรับเปลี่ยนอารมณ์ที่เศร้าหมองของเราทั้งคู่ให้สดใสขึ้น

 

เด็กเกเร?” เขาทวนคำ และค่อยๆยิ้มออกมา

 

ผมเบาใจที่เห็นสีหน้าอย่างนั้น ดูเหมือนการทำให้คนที่เศร้าอยู่ตลอดอย่างเขายิ้มเป็นงานยาก แต่ก็คุ้มค่าที่ได้เห็น ผมกับเขาช่วยกันเก็บกวาดร้านตามปกติ จัดการอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอน แล้วผมก็หอบหมอนหลายใบกับผ้าห่ม ลงมาปูนอนหน้าโซฟา ดูโทรทัศน์เครื่องเล็กๆด้วยกัน

 

ปกติชอบดูหนังไหมผมถามเขาอย่างสงสัย

 

ดูบ้างเวลาโทรทัศน์เปิด ตอนเด็กๆยังไม่เก่งภาษาไทยเลยฟังไม่รู้เรื่อง ฟังข่าวดีกว่า พูดชัดดี แม่บอกว่าให้พูดเพราะๆแบบนักข่าวด้วย แต่ว่าแม่ก็ชอบดูละครนะ ผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ก็เลยหันไปอ่านหนังสือแทน

 

ผมพยักหน้ารับและกดเลื่อนหาอะไรดูไปเรื่อยเปื่อย จนกระทั่งไปเจอฉากเลิฟซีนของพระเอกนางเอกฮอลลีวูดเข้า ผมเผลอชะงักค้างอย่างไม่ได้ตั้งใจ เจย์เดนเอียงคอมองเล็กน้อยตาแทบไม่กะพริบ ผมรู้สึกอายเหมือนเปิดหนังผู้ใหญ่ให้เด็กดู ถึงเขาจะอายุมากกว่าผมก็เถอะ แล้วทำไมต้องจูบกันร้อนแรงขนาดนี้ด้วยเล่า

 

รวีเคยจูบไหมจู่ๆเขาก็หันมาถามผม

 

มะ ไม่เคยหรอกผมหน้าแดง ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะอายอะไรนักหนา

 

ไม่เคยมีแฟนเหรอ

 

ก็.. จะเรียกว่าแฟนดีไหม ส่วนใหญ่ก็เป็นตอนเด็กๆเหมือนปั๊บปี๊เลิฟ มากสุดก็จับมือ ยิ้มๆ เขินกันไปมา แล้วตอนนั้นก็เริ่มสนใจขนมปังมากกว่าแล้วด้วย เพราะฉะนั้นเรื่องจูบนี่ลืมไปได้เลยผมรีบกดเปลี่ยนช่องเมื่อเขาไม่ได้หันไปสนใจ

 

มันคงจะรู้สึกดีนะเจย์เดนพูดลอยๆ

 

ก็น่าจะดี ถ้าทำกับคนที่ชอบผมเห็นด้วยกับเขา

 

มีอะไรอีกเยอะเลยที่ผมยังไม่เคยทำ รวีจะทำกับผมไหม

 

อะไรนะ!ผมหันไปมองเขาอย่างตกใจ หัวใจเต้นแทบจะชนซี่โครงข้างใน แต่เจย์เดนกลับดูไม่มีท่าทีอะไร เขางงด้วยซ้ำที่ผมส่งเสียงดัง ผมรีบเอามือทาบอกตัวเองปลอบจิตใจที่คิดตามหนังเมื่อสักครู่ให้กลับมาสงบ เจย์เดนพูดถึงอย่างอื่น ไม่ได้บอกว่าจะจูบกับผมสักหน่อย

 

อะไรที่พอจะทำได้ ผมก็จะไปเป็นเพื่อน ไว้วันหยุดของร้าน เราก็ไปเที่ยวเล่นกันบ้างดีไหม ผมเองเวลาหยุดร้านก็แค่นอนพักผ่อน ก็เบื่อๆนะ

 

ผมหมายถึงจูบ

 

เฮ้ย ไม่ได้ผมพูดเสียงดังขึ้นมาอีกครั้ง แล้วทำตาโตใส่เขา

 

ไม่ได้ก็ไม่ได้เขาพึมพำ ซุกตัวอยู่กับหมอนและผ้าห่ม โผล่มาแค่ตาสีเทาที่มองจ้องไปในโทรทัศน์

 

คือ เพื่อนกันเขาไม่จูบกันนะผมรีบอธิบาย

 

ผมรู้น่าเขางึมงำ แล้วก็เอียงตัวลงทำท่าเหมือนพร้อมจะนอน

 

จะนอนแล้วเหรอผมถามเขาพลางเตรียมปิดโทรทัศน์ นึกเสียดายนิดหน่อย ที่ไม่มีหนังอะไรน่าดูเปิดอยู่เลย นานๆทีผมจะได้ทำตัวเหมือนเด็กนอนค้างบ้านเพื่อนบ้าง เขาเหลือบมองผมเล็กน้อย ท่าทางเหมือนคนงอนคืออะไร ผมอมยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ เราสนิทกันมากขึ้นแล้วสิ เขาถึงได้แสดงท่าทางแบบนี้ใส่ผม

 

โกรธอะไรหน่ะผมแหย่

 

เปล่าสักหน่อยเขาส่ายหัวไปมา

 

น้องเจย์เดนอยากให้พี่รวีจุ๊บเหรอ หันหน้ามาสิผมยังยิ้มอยู่ และดันแก้มเขาให้หันมา เขาขืนตัวแล้วขมวดคิ้วใส่ผม ดิ้นยกใหญ่ จนหัวของเขาชนปากผมเพราะเราต่อสู้กัน เหมือนผมจูบขมับเขากลายๆ ดวงตาสีเทาค่อยๆเบิกกว้างขึ้น ในขณะที่ผมเองก็ชะงัก มัวแต่คิดจะแกล้งเขาเลยลืมตัวไปหน่อย ผมรีบปล่อยมือจากหน้าเขาเหมือนจับโดนของร้อน เป็นผลให้หัวของเขาหล่นลงกระแทกกับหมอนมีเสียงเล็กน้อย เกิดความเงียบขึ้นฉับพลัน แม้แต่เสียงโทรทัศน์ก็แทรกเข้ามาไม่ได้

 

เอ่อ ขอโทษนะ คือ..ผมไม่อาจสรรหาคำพูดอะไรมาลดความกระอักกระอ่วนที่เกิดขึ้น ยิ่งเมื่อเจย์เดนยังมองผมอยู่แบบอึ้งๆ และเอามือข้างหนึ่งจับตำแหน่งที่โดนผมรังแกไว้

 

รวี

 

ห๊ะ?” ผมตอบรับและเผลอสะดุ้งกับเสียงเรียก มุมปากของเขาค่อยๆยกยิ้มขึ้น ดวงตาของเขาเป็นประกาย

 

หน้าแดงเหมือนแยมสตรอว์เบอร์รี่เลย

 

เงียบเลย!ผมร้องและโถมตัวเข้าใต้ผ้าห่ม อับอายเป็นอย่างมากกับการคิดจะหยอกเขามากไปหน่อย ส่งผลให้ตัวเองอายเสียเอง เสียงหัวเราะเบาๆจากเขาทำให้ผมแอบออกมาจากผ้าห่มแล้วมอง เขาหัวเราะอยู่ และทำให้ผมหัวเราะตามไปด้วย ความร้อนของแก้มค่อยๆจางลง

 

แต่ผมชอบนะ

 

ผมกัดปากโดยไม่ได้ตั้งใจ เมื่อเขาชี้ไปที่ขมับของตัวเองแล้วส่งยิ้มมา

 

อย่ามาล้อเลียน เดี๋ยวนี้กล้าแล้วสิ ไม่เกรงใจกันแล้วนี่ หยุดยิ้มเลยเจย์เดน!ผมเอาหมอนฟาดเขา เสียงหัวเราะของเขายิ่งดังขึ้น กลายเป็นเราฟาดหมอนใส่กันไปมาเหมือนเด็ก ฝุ่นที่ฟุ้งขึ้น ทำให้เราสองคนจามพร้อมกัน พอสบตากันอีกครั้งก็ขำออกมา เราล้มตัวลงนอนและพูดถึงเรื่องโน้นเรื่องนี้และเคลิ้มหลับไปโดยที่ยังไม่ได้ปิดโทรทัศน์ ราวกับว่าเรื่องวุ่นวายทั้งหมดก่อนหน้าเป็นแค่ความฝัน

 

ผมเผชิญหน้ากับความจริงอีกครั้งในวันต่อมา เมื่อเจย์เดนหน้าบึ้ง และไม่ยอมออกจากห้องครัว กับคุณพ่อของเขาที่ขยันมาหาเช้าเย็น

 

เขาว่ายังไงบ้างครับเมื่อคุยกับเจย์เดนไม่ได้ก็เลยคุยกับผมแทน

 

เรายังไม่ได้คุยกันเรื่องนั้น มันค่อนข้าง.. ยากสำหรับเขา คุณน่าจะรู้นะครับว่าเพราะอะไรผมพูดกับเขาอย่างอ่อนใจ ผมไม่ใช่คนที่จะใจร้ายกับใครได้ลง ทำให้ไม่กล้าไล่เขา แต่ก็ไม่อยากเรียกเจย์เดนออกมาเช่นเดียวกัน

 

ผมเข้าใจ แต่ผมไม่ได้จะพาเขาไปทำแบบเดิมอีกแล้ว จริงๆนะ แค่ตรวจร่างกายเท่านั้น เจย์เดน ถ้าได้ยินที่พ่อพูด เชื่อพ่ออีกสักครั้งนะเขาพูดดังๆ และยืดคอมองไปมา พอเห็นว่าไม่มีเสียงตอบรับก็ถอนหายใจและยอมล่าถอยไป

 

ไม่แกล้งพี่ชายนะ คุณพ่อไปทำงานเลยน้องเอมร้องขึ้นเมื่อเห็นผมขมวดคิ้ว เธอเอามือเล็กๆดันหลังพ่อออกไปอย่างขยันขันแข็ง

 

เข้าข้างพี่ชายมากกว่าพ่อเหรอเขาถามอย่างเศร้าสร้อย

 

คุณพ่อชอบบังคับนี่นา ให้น้องเอมไปเรียนบัลเล่ต์ด้วย น้องเอมไม่เอาหรอก น้องเอมจะเรียนว่ายน้ำ น้องเอมจะเป็นเมอร์เมด ใช่ไหมคะพี่วีเธอหันมามองผมอย่างขอตัวช่วย จากที่ผมกำลังหนักใจอยู่ก็ยิ้มออก ยังอยากเป็นเมอร์เมดอยู่อีกเหรอ ท่าทางจะจริงจัง ผมพยักหน้าให้เธออย่างตามใจ

 

ก็ได้ๆ จะบอกคุณครูให้นะ

 

ผมมองพ่อลูกที่จูงมือกันออกไปขึ้นรถ แต่แล้วก็แปลกใจเมื่อมองกลับมาแล้วยังเห็นน้องพลูเงยหน้ามองผมอยู่

 

ไปหาพี่เอมเร็วครับ เดี๋ยวไปโรงเรียนสายหรอกผมรีบเตือน

 

ให้พี่ชายน้องแบมือส่งกระดาษยับย่นสีเขียวให้ผมหนึ่งอัน แล้วยิ้มตาหยี ก่อนจะควักกระเป๋ากางเกง ส่งอีกหนึ่งอันให้ผมแล้วพูด พี่วีน้องพยักหน้ากับตัวเองแล้วก็วิ่งออกไปหน้าประตู ผมมองมันอย่างพิจารณาอีกครั้ง

 

อะไรเหรอเจย์เดนโผล่หน้าออกมา เขามักจะแอบมองอยู่ตรงนั้นแหละ คงเห็นแล้วว่าน้องพลูส่งของให้ผม ผมเลยเดินไปหาเขาแล้วส่งให้

 

กบ..เขาพึมพำ

 

พอผมมองอีกครั้งก็เห็นว่ามีลูกตาดำๆอันใหญ่ข้างบน และรอยขีดเขียนเบี้ยวๆเหมือนนิ้วเท้า มันออกจะดูยากสักหน่อย แต่ก็น่าจะใช่ ที่ด้านหลังมีลายมือโย้เย้ตัวใหญ่เขียนว่าพี่ชาย และของผมเขียนว่าพี่วี

 

น่ารักนะผมอดพูดขึ้นไม่ได้ เด็กๆมักจะทำการบ้านโดยมีผมกับพี่ชายอยู่ด้วยเสมอ ทั้งรูปวาด และกบนี้ด้วย ผมเดาว่าคุณครูน่าจะให้ทำอะไรสักอย่าง

 

เจย์เดน?” ผมเรียกเขาอย่างลังเล เมื่อเขามองกบกระดาษเป็นเวลานาน

 

ถ้าผมมีน้องตั้งแต่ตอนนั้น อาจจะมีความสุขกว่านี้ก็ได้เขาสอดมันไว้ในกระเป๋ากางเกง ผมนึกเห็นด้วยกับคำพูดเขา อยู่คนเดียวในบ้านคงจะเหงามาก ผมไม่ค่อยรู้สึกเหงาเท่าไหร่ เพราะมีพี่ตรีให้คอยคุยด้วยตลอด

 

เรากลับไปทำกิจวัตรประจำวันอันแสนสงบ ทำขนมปัง เสิร์ฟน้ำ ต้อนรับลูกค้า และปิดร้านเร็วในช่วงบ่ายๆ ผมให้เจย์เดนเข้าไปล้างจาน ส่วนผมก็รดน้ำต้นไม้อย่างสบายใจ ระหว่างที่ผมเข้าไปหลังร้านเพื่อเติมน้ำ ก็ได้ยินเสียงกระดิ่งดัง ผมขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ ลืมเปลี่ยนป้ายหน้าร้านหรือไงนะ ผมรีบวางของและกลับออกไปเพื่อเตรียมต้อนรับลูกค้า แต่กลับพบผู้ชายตัวใหญ่ประมาณสองคนในหมวกกันน็อค กำลังเปิดลิ้นชักและโกยเงินใส่ถุงเล็กๆไป

 

เฮ้! หยุดนะผมร้องออกไปก่อนที่จะทันคิด พวกเขาสองคนตกใจและรีบวิ่งหนีออกไปนอกร้าน ชนกับโต๊ะและเก้าอี้บางตัวจนเกิดเสียงดัง

 

โจร! โจร!เสียงเด็กๆที่ดังขึ้นพร้อมกับประตูหน้าร้าน ทำให้ผมใจหายวาบ น้องเอมกับน้องพลูมาเร็วกว่าปกติ และตัวเล็กๆของเด็กชายก็วิ่งตามไป

 

น้องพลูกลับมานะครับ!ผมพุ่งตัวออกจากร้านไปอย่างรวดเร็ว หัวใจแทบตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อตัวเล็กๆกระโดดไปแย่งถุงนั้นมา แต่ขนาดตัวของโจรกับเด็กเล็ก แค่สะบัดทีเดียวก็ปลิวแล้ว ผมวิ่งเข้าไปให้เร็วที่สุด แต่แล้ววัตถุสีเงินก็เป็นประกายสว่างวาบสะท้อนกับแสงอาทิตย์ มันมีมีด?

 

น้องพลูปล่อยมือ!ผมร้องเสียงดังที่สุดในชีวิต มันไม่ได้เอามาขู่เด็ก แต่ขู่ไม่ให้ผมเข้าไปใกล้

 

ไม่น้องพลูส่ายหน้า เริ่มสะอื้นอย่างหวาดกลัว แต่ออกแรงกระชากถุงนั้นจนเขาล้มกลิ้งออกไปที่ถนนเล็กๆหน้าร้าน

 

อย่าทำเขา! ผมจะเอาเงินให้ผมรีบตะโกนแข่งกับเวลา เสียงร้องอย่างตกใจของน้องเอมดังอยู่ข้างหลัง และเสียงเปิดประตู ผมยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็มีใครบางคนวิ่งผ่านผมไป เจย์เดน? เขาตรงเข้าไปอุ้มน้องพลู แต่โจรคนหนึ่งไวกว่ามันคว้าตัวน้องได้ และกอดไว้กับตัว

 

ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้เจย์เดนกดเสียงต่ำ ไม่กล้าขยับเขยื้อนเพราะมันมีมีดและเด็กอยู่กับตัว ผมหายใจไม่ออก ยืนตะลึงอยู่ตรงนั้น

 

ปล่อยมือนะ ไอ้เด็กบ้านี่โจรคนที่จับน้องพลูไว้พยายามเขย่าเขา ให้ปล่อยมือจากเงิน ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเขาทำแบบนั้น เด็กขนาดน้องพลูน่าจะยังไม่หวงเงิน แต่เขากลับไม่ยอมปล่อยเลย และมันอันตรายมาก เขาสะอื้นแต่กอดถุงไว้กับตัวแน่น พวกเราต่างก็ตึงเครียด

 

ปล่อยเด็กเถอะครับ ผมจะเอาเงินมาให้ใหม่ ปล่อยเขากลับมาผมพยายามต่อรอง แม้ว่าจะไม่มีเงินอยู่กับตัวเลยก็ตาม ในลิ้นชักที่พวกเขาเอาไป คงเป็นเงินทั้งหมดในร้านแล้ว พวกมันหันไปมองหน้ากันแวบหนึ่ง

 

หมื่นนึง ไปเอามา

 

ผมไม่มีมากขนาดนั้นหรอกผมพูดอย่างลังเล เมื่อพวกมันมองเห็นโอกาสที่จะได้เงินเยอะกว่าที่ขโมยตอนแรกเสียอีก

 

งั้นขอยืมก่อนแล้วกันพวกมันเริ่มตั้งท่าจะเอาเด็กขึ้นรถไปด้วย

 

พี่ชาย!น้องพลูร้องเสียงดังและดิ้น

 

เจย์เดนกำมือแน่น ตัดสินใจถีบเข้าที่ด้านหลังของรถจนมันล้มลง 

 

น้องเอมคะ โทรหาตำรวจ 191 รู้จักใช่ไหม เข้าไปในร้าน เร็วที่สุดเลยนะคะผมกระซิบกับเด็กสาว ใช้ช่วงที่พวกเขาไม่ทันสังเกต น้องเอมมีน้ำตาแต่ก็พยักหน้าและรีบวิ่งเข้าไป ส่วนผมรีบเข้าไปดึงตัวน้องพลูที่ล้มคว่ำและกลิ้งออกมาห่างจากตัวโจร เจย์เดนพยายามต่อสู้และกันไม่ให้พวกมันเข้าใกล้ ผมจึงคว้าน้องพลูได้

 

หนี!พวกมันส่งเสียงเมื่อเห็นว่าไม่มีตัวประกันแล้วรีบขึ้นรถขับออกไป

 

ฮึกน้องพลูตะกายตัวกอดผมไว้แน่น เจย์เดนเซและทรุดลงกับพื้น เขาคงโดนต่อย ผมรีบเดินไปสำรวจอาการเขา และเห็นใบหน้าที่เป็นรอยช้ำ

 

อาเจย์เดนส่งเสียงรอดไรฟัน และก้มหน้าลงกะทันหัน ช่วงเวลาบ่ายแก่ที่แดดแรงจัดและพื้นถนนร้อนระอุกำลังรายล้อมรอบตัวเขา ผมเบิกตาโตขึ้นเมื่อเพิ่งสังเกตว่าเขาอยู่ในเสื้อบางๆ และไม่มีเครื่องป้องกันอะไรเลย

 

ไหวไหม ลุกขึ้นเร็วเข้า เข้าไปในร้านผมแตะตัวเจย์เดน แต่เสียงร้องของเขาทำให้ผมรีบปล่อยมือ

 

โอยเขาส่งเสียงออกมาเป็นระยะ และขูดที่แขนของตัวเอง

 

พี่ชาย พี่ชายเป็นอะไรน้องพลูเอียงหน้าออกมามองโดยที่ยังสะอื้นอยู่

 

ผมไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้ ตอนที่เขาผิวแดงเพราะว่าไฟในห้องครัว สีหน้าของเขาต่างกับตอนนี้มาก มันทรมานและดูเหมือนเขาไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงผม เขาม้วนตัวและพยายามป้องกันให้ร่างกายโดนแดดให้น้อยที่สุด แต่ระหว่างที่เราช่วยน้องพลู เขาอยู่ข้างนอกนานเกินไปแล้ว

 

เข้าไปในร้าน และรออยู่ข้างใน เป็นเด็กดี เข้าใจนะครับผมปล่อยน้องพลูลงกับพื้น น้องลังเลแต่ก็รีบวิ่งเข้าไปเมื่อผมมองดุๆ

 

รวีเจย์เดนส่งเสียงแผ่วเบารอดไรฟันมา เหงื่อเขาออกเต็มไปหมด

 

ครับ นายต้องลุกนะ เร็วเข้าผมเข้าไปแตะเขาอย่างกล้าๆกลัวๆ และพยายามรั้งเขาเข้าไปในร่ม

 

น้องพลู ปลอดภัยใช่ไหมเขาเค้นเสียงออกมาในที่สุด

 

ปลอดภัย น้องปลอดภัย อดทนไว้นะผมเสียงสั่นอย่างไม่ได้ตั้งใจ เมื่อรู้สึกได้ว่าเขากำลังเจ็บปวดมาก มันไม่มีอาการใดแสดงออกที่ภายนอกเลย แต่สีหน้าของเขา ตัวที่แข็งเกร็งและเสียงร้องทำให้ผมกลัว เขาร้องเป็นระยะแม้ว่าจะพยายามเก็บเสียงเอาไว้แล้ว มันดูเจ็บมาก

 

น้ำแข็งไหม ผมจะทำยังไงดี เราไปโรงพยาบาลกันเถอะ

 

ไม่! อย่า ผมทนได้ ทนได้เขารีบส่งเสียง เมื่อผมดึงจนเขาเข้ามาอยู่ในร้านได้แล้ว แต่มือของเขาแตะทั่วแขนขาและใบหน้า น้ำตาของเขาไหลออกมาไม่หยุด มันดูไม่ใกล้เคียงกับคำว่าทนได้เลยแม้แต่น้อย

ระหว่างที่ผมกำลังสับสน ตำรวจก็มาถึง ผมแจ้งความไปก่อนและลังเลเรื่องเจย์เดนเมื่อเจ้าหน้าที่เห็นว่าเขามีท่าทางผิดปกติ

 

ผมจะเรียกรถพยาบาลให้เขาตัดสินใจและกลับออกไป

 

ไม่ต้องกลัวนะ ผมจะไปด้วย เราต้องไป คุณทรมานมากเลยผมเดินกลับไปหาเจย์เดนที่ทรุดตัวลงและร้องไห้ เหมือนเขาโดนคำสาปที่ผมมองไม่เห็น เขากรีดร้องอยู่หลายครั้งแม้จะพยายามเบาเสียงลงแล้ว เขาร้องว่าแสบ ปวดและร้อน ยิ่งมองไม่เห็นความเจ็บปวดที่ภายนอก มันก็ยิ่งน่ากลัว

 

ไม่ ไม่เขาส่ายหัว และพูดวนอยู่แค่นั้น

 

เจย์เดน ไปกันเถอะ ไปกับผมนะผมพยายามปลอบ เมื่อรถพยาบาลมาถึง เจย์เดนตีมือผมให้ออกห่าง และมองผมทั้งน้ำตา

 

พวกเขาช่วยผมไม่ได้ ออกไปให้พ้น!

 

ได้โปรดเจย์เดนผมแทบร้องไห้ตาม เมื่อเห็นเขามองผมด้วยสายตาที่ผิดหวัง แต่ความเจ็บปวดของเขามันลบล้างทุกอย่างในใจผมออก เรามองเขาทรมานอยู่พักใหญ่ ก่อนที่เขาจะหมดแรงและบุรุษพยาบาลมาพาเขาออกไป

           

ทำไมทำแบบนี้รวีเขาตัดพ้อ ด้วยแรงเฮือกสุดท้าย

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

To be continued……


ครึ่งแรกแสนสดใส กับครึ่งหลังของการที่รวีจะได้เห็นอาการของเจย์เดนกับตาเป็นครั้งแรก
อาการของโรคนี้มองไม่เห็นจากภายนอกนะคะ อ่านมาจากไดอารี่ของผู้ป่วย ก็บอกว่าหมอยังเข้าใจผิดว่าเป็นโรคจิต
เพราะไม่มีการแสดงออก นอกจากความเจ็บปวดที่มีแต่คนเป็นโรคนี้เท่านั้นที่รู้ เป็นอาการเจ็บที่สูงมากและปางตายด้วยค่ะ
ส่วนตอนนี้เจย์โดนจับส่งโรงพยาบาลซะแล้ว รวีคงต้องการมาตรการเข้าหาอีกครั้ง

ส่วนน้องพลูที่ตามถุงไปจริงๆมีเหตุผลนะ แต่ตอนนี้ยาวมากแล้ว จะยกไปไว้ตอนหน้า
มาช้ากว่าที่บอกไว้นิดหน่อย เพราะว่าตอนแรกเขียนไว้รุนแรงกว่านี้ แต่คิดว่าไม่ค่อยจำเป็น เลยลดๆความโหดของโจรลง

สำหรับอาการของคนที่เป็นโรคนี้ ถ้าหากไม่เห็นภาพ เข้าไปแอบดูได้ที่คลิปด้านล่างค่ะ
https://www.youtube.com/watch?v=i1U3hC4_sbo
การอ่อนไหวต่อแสงของผู้ป่วยแต่ละคนก็ไม่เท่ากัน น้องในคลิปยังพอไปด้านนอกแบบไม่ป้องกันมากได้บ้าง
แต่บางคนก็ต้องใส่หัวจรดเท้า และห้ามโดนแม้แต่แสงจากหลอดไฟค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

1,991 ความคิดเห็น

  1. #1940 mileylovely (@Pcny06) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 22:46
    สงสารเจย์เดน อยากกอดมากๆ ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกอยากดึงมากอด
    #1940
    0
  2. #1778 K-NaThan (@K-NaThan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:25
    ปัจจุบันนี้พอมียาหรืออะไรที่ทุเลาอาการให้เบาลงรึยังคะ ไม่คาดหวังให้หายแค่ดีขึ้นหน่อยก็ยังดี
    #1778
    0
  3. #1770 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 09:38

    ช่วงแรกน่ารักมากกก

    เขินเลยยยยยยยย

    เอ็นดูเจย์เดนงอนตอนวีไม่จูบด้วย

    แต่พาร์ทหลังก็เรียกน้ำตาได้

    เจย์เดนอ๊าา อย่าโกรธวีเลยนะ

    #1770
    0
  4. #1713 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 22:49
    สงสาร เจย์เดน
    #1713
    0
  5. #1659 Megasweetty (@Megasweetty) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 01:30
    ในถุงมีกบแน่ๆ
    #1659
    0
  6. #825 Oshfly (@4goming) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 21:36
    เสียใจจัง ฮืออออออออ เจย์ต้องเจ็บ ต้องทรมานมากแน่ๆ แง่ๆๆๆๆๆ เจย์เดนอดทนนะ อดทน
    #825
    0
  7. #752 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 11:08
    เจย์ทุกคนทำเพื่อนายนะ เข้าใจหน่อยสิ แต่ก็สงสารแหละ สิ่งที่เจย์เจอตอนเด็กมันฝังลึกเกินไป เจย์ถึงเป็นแบบนี้ ขอให้รักษาได้เถอะ เจย์จะได้เข้าใจว่าหวังดีจริงๆ
    #752
    0
  8. #751 I'm2nd (@chaniyayomdith) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 00:25
    ขอให้เข้าใจรวีนะเจย์เดน สูๆ
    #751
    0
  9. #749 Kuroko..cchi (@hunhan23140) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 22:56
    งื้อออออออออออออออ เศร้าใจง่า ขอให้ได้เงินคืนและให้เรื่องดีขึ้นด้วย!
    #749
    0
  10. #745 Kaning Guliko (@prinkaning) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 07:05
    สงสารรรรร เจย์เดนสู้ๆนะ รวีเค้าหวังดี
    #745
    0
  11. #744 Na mw_svt. (@Nanae123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 22:31
    เจย์เดนหนูต้องเห็นความหวังดีของรวีนะ อื่ออออ
    #744
    0
  12. #743 Kisaragi Ryuji (@sasikarn156710) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 20:04
    อย่าเพิ่งมองด้วยสายตาแบบนั้นสิเจย์เดน รวีเขาหวังดีน้า
    #743
    0
  13. #742 lovemelikeyoudo (@mooknilaumpond) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 17:38
    จะได้ไปหาหมอไง รักษาไว ๆ จะได้หายดี
    #742
    0
  14. #741 NuaNan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 14:26
    ฮืออออ สงสารอ่ะ ประโยคสุดท้ายกระแทกใจเรามาก ><
    #741
    0
  15. #740 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 06:49
    โอ๊ยยยยยยยย ปวดใจจจจจจ ฮือออออออ เจย์เดนอย่าโกรธรวีเลย รวีเป็นห่วงเจย์เดนมากนะ โธ่ คนดี อย่าตัดพ้อกันอย่างนั้นสิ น้ำตาจะไหล ฮืออออออออ เพิ่งจะจุ๊บกันไปเอง แงงงงงงง อิโจรบ้า มาทำไมเนี่ย ดีนะที่น้องพลูไม่เป็นไร แต่น้องหวงอะไรนะถึงไม่ยอมปล่อย แต่คิดว่าความคิดน้องต้องทำให้เราเข้าใจแน่ ๆ เพราะน้องเป็นเด็กดี
    #740
    0
  16. #739 lover pc (@pear-pcy_love) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 02:02
    เจย์จ๋า หนูเข้าใจวีเถอะ ฮื่อออออ
    #739
    0
  17. #738 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 21:53
    โอ๊ยยยยยยบยยสงสารอ่าาาา เราคิดว่ารวีทำถูกแล้ว
    เจย์เดนต้องสู้ๆๆต้องเข้าใจรวีนะ
    #738
    0
  18. #737 Nuanan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 21:40
    เจย์เดน อย่าโกรธรวีเลยนะ ทนไม่ได้จริงๆถ้าต้องเห็นนายทรมานขนาดนั้น T T
    #737
    0
  19. #736 Nuanan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 21:38
    เจย์เดน อย่าโกรธรวีเลยนะ ทนไม่ได้จริงๆถ้าต้องเห็นนายทรมานขนาดนั้น T T
    #736
    0
  20. #735 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 15:49
    มืดมนตลอด 555
    #735
    0
  21. #734 I'm B2UTY (@-18112535) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 12:14
    น้องพลูลูกกกก ฮ่อยยยยย
    โชคดีที่ไม่เป็นอะไร แต่เจย์เดนของพวกเรานี่เป็นหนักเลย ขอให้หายทีเถอะ อยากให้มีชีวิตที่สดใสได้ใช้ชีวิตดีกว่านี้ อย่าโกรธวีเลยนะ เห็นใจทั้งสองคนเลยจริงๆ //ล้องห้ายแลง ;_______;
    #734
    0
  22. #732 ริปไทด์ (@paqcha) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 07:53
    เจย์เดนนน ฮืออออ รอออออ
    #732
    0
  23. #724 Purplenose (@purplenose) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 03:03
    ที่รวีทำไปก็เพราะเป็นห่วงนะ ฮืออออ อ่านละเจ็บแทน ใจนี่ปวดหนึบๆเลย เห็นเจย์เดนเจ็บละจะร้องไห้ นี่ถ้าเป็นรวีก็คงเรียกรถพยาบสลอ่ะ แล้วทำไมน้องพลูไม่ยอมปล่อย มีอะไรในถุงที่ตัวเองจะเอาไปให้พี่วีหรือพี่ชายรึป่าว อ่านละปวดใจ ต้องย้อนกลับไปอ่านครึ่งแรกที่เขาจุ๊บกันค่ะ กรี๊ดดดดดด เจย์เดนมีงอนที่รวีไม่ยอมจูบดเวยอ่ะ รุกเองเลยค่ะ บ้าจริง บ้าๆๆๆๆๆ เขินนนนนน
    #724
    0
  24. #722 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 23:23
    อย่าโกรธรวีเลยเจย์ ที่รวีทำเพราะหวังดีนะ
    #722
    0
  25. #719 cookinghoney (@sawitar) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 22:43
    ประโยคสุดท้ายที่เจย์เดนพูดนี้จี๊ดเลยยย สงสารรวีอะ เเต่ก็เข้าใจเจย์เดนอีกนั้นเเหละ. สู้นัเจย์เดน รวีเเล้วก็ไรท์ด้วย
    ไรท์เป็นคนที่เเต่งนิยายทุกเรื่องเเล้วประทับใจมากกกกก เเบบพูดถึงนิยายดี นิยายสนุกน่าเเนะนำนี่คือชื่อนิยายของฮันนี่ออกมาจากหัวลำดับเเรกเลยอะ ชอบมาก เเละจะติดตามต่อไปค่ะ
    #719
    0