[僕の 妖怪 ] ปีศาจของผม [Yaoi] || รีปริ้น

ตอนที่ 77 : ภาค 3 ตอนที่ 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,234
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    13 มี.ค. 59




23

 



 

ผมเคยวาดรูปยูเอาไว้ ตั้งแต่เขายังเป็นแมวตัวน้อย จนถึงเวลาที่เขาค่อยๆเติบโตขึ้น ดูดีขึ้น ตอนที่เขายิ้ม ตอนที่เขาเศร้า ทุกๆอิริยาบถที่เป็นเขา แต่ว่าผมเอารูปพวกนั้นซ่อนไว้ที่บ้านของก้อง ซึ่งตอนนี้มันไหม้ไปหมดแล้ว ผมเสียดายมาก และได้ลองวาดขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ผมจดจำรายละเอียดที่เกี่ยวกับเขาได้ แววตา การแสดงสีหน้า ปากของเขา จมูกของเขา ใบหูแมวสีดำ และหางยาวๆ ผมวาดทั้งหมดลงบนกระดาษแผ่นใหญ่แผ่นเดียว และใส่มันไว้ในกรอบ แขวนไว้ที่หัวเตียงเพื่อรอยูเข้ามาดู เขานิ่งค้างไปนานเมื่อได้เห็น และผมสัมผัสได้ว่าเขารู้สึกดีกับรูปพวกนั้น รูปที่บ่งบอกว่าเขาสำคัญกับผมขนาดไหน

 

            “แง้!แต่เสียงร้องไห้จ้าของทารกในอ้อมกอดผมดังขึ้นขัดจังหวะซึ้ง ผมกับยูเลยต้องรีบอุ้มเด็กๆไปที่ครัว ผมมองยูที่ชงนมใส่ขวดอย่างตั้งอกตั้งใจ ส่วนผมไม่เคยเลี้ยงเด็กมาก่อน จึงทำอะไรไม่ถูก แค่พยายามปลอบให้หยุดร้องไห้ก็ยากแล้ว ผมให้ลูกนอนอยู่ข้างกันบนโซฟานุ่มๆ โดยคอยมองว่าพวกเขาจะไม่กลิ้งลงมา

 

            ยูคลอดแล้ว และคืนนี้ผมก็กะว่าจะให้เด็กๆเข้านอน และจัดการกอดเขาให้สมใจอยาก เพราะเขาตั้งใจยั่วผมมาตลอดหกวัน จูบแบบดูดดื่มบ้างเอามือมาป้วนเปี้ยนแถวส่วนล่างของผมบ้าง มาทำหน้าตาทะเล้นใส่บ้าง ตอนนี้ผมไม่มีความจำเป็นต้องอดทนอะไรอีกแล้ว ในเมื่อเราใจตรงกัน และกำลังจะมีครอบครัวที่น่ารัก ผมช่วยป้อนนมและกล่อมเด็กๆจนหลับ ให้พวกเขานอนเตียงเสริมที่ริวทาโร่ซื้อมาให้ข้างเตียงพวกผมด้วยความเห่อหลาน  ผมเข้าไปอาบน้ำและมานั่งรอยูบนเตียง เหลือบมองเด็กๆที่นอนจับมือกันอยู่ พวกเขาดูบอบบางและน่าเอ็นดูเหมือนยู ผมจูบหน้าผากเด็กๆและนั่งมองใบหน้าเล็กๆที่นอนหลับอย่างมีความสุขได้ไม่รู้เบื่อ จนกระทั่งได้ยินเสียงยูเปิดประตูเข้ามา เขาอยู่ในชุดยูคาตะแบบใส่นอนที่ผมเย็บให้ เขาไม่รู้หรอกว่าเสื้อผ้าส่วนใหญ่ที่เขาใส่ผมเป็นคนตัดเย็บเองไม่ได้ซื้อมา เขาไม่เอะใจเลยว่าตัวเขาเล็กแบบนี้เสื้อผ้าผู้ชายที่พอดีตัวนั้นหายากแค่ไหน และพอมันเป็นชุดที่ผมตั้งใจทำให้เขา มันจึงเข้ากับเขาได้พอดี ชายเสื้อไม่ยาวแต่ก็เผยเรียวขาขาวๆ และทำให้หางออกมาภายนอกได้แบบไม่อึดอัด

 

             “ยังไม่นอนอีกเหรอยูพึมพำแสร้งเดินไปมองกระจกแล้วทาแป้ง ทั้งๆที่เขาก็รู้ว่าผมไม่เคยนอนก่อนเขา เขากำลังตื่นเต้น ผมเดาว่าสายตาของผมคงฟ้องหมดแล้วว่าผมตั้งใจจะทำอะไร ผมเดินช้าๆไปหาที่หน้ากระจก

 

            “ทะโทชิ ทำอะไรเสียงเขาสั่นเครือแม้ว่าผมจะแค่แลบลิ้นหยอกกับหูแมวนิ่มๆของเขา ตัวเขาหอมน่ากอดมาก

 

            “ทำโทษเด็กขี้แกล้งผมพูดเบาๆ แล้วอุ้มเขาไปที่เตียง ยูไม่ดิ้นแต่ก็ไม่ได้ยั่วผมเหมือนอย่างเคย เขาก้มหน้างุดและเสมองไปทางทารกตัวน้อยแทน หางของเขาพันอยู่กับมือผม ถ้าผมไม่อุ้มเขามาเขาก็ได้ยืนมองกระจกอยู่อย่างนั้นแหละ ทีเวลาที่รู้ว่าผมทำอะไรเขาไม่ได้ก็ยั่วใหญ่เลย พอไม่มีอะไรมาขวาง แมวน้อยขี้ยั่วก็ทำตัวเงียบเรียบร้อยขึ้นมา ผมลูบแก้มนิ่มๆของเขาด้วยนิ้วของผม

 

            ยูหันหน้ากลับมาช้าๆ ผมจึงขยับเข้าไปจูบเขาทันที ดอมดมกลิ่นหอมจากกายเขา สัมผัสความนุ่มเนียนของผิวภายใต้เนื้อผ้า ฟังเสียงหัวใจของเขาที่เต้นแรง

 

            “ตื่นเต้นอะไรครับผมอดไม่ได้ที่จะพูด เพราะยูเกร็งตัวเมื่อผมเริ่มถอดชุดของเขาออกผิวของเขาอุ่นและนิ่ม ไม่ว่าจะกอดเขาสักกี่ครั้งผมก็รู้สึกว่าตัวเองอยู่ในความฝันทุกครั้งไป เพราะผมนึกถึงภาพนี้มานานแสนนาน ไม่ว่าจะกอดเขาอีกสักกี่ครั้งผมก็คงจะไม่พอ ผมชอบความรู้สึกที่ยูขยับกายเข้าหาผม อยากได้ไออุ่นจากผม ในที่สุดก็เป็นผมเสียทีที่ได้โอบกอดเขายามเข้านอน

 

            “อืออ อ๊ะ เดี๋ยวโทชิ ..ลูกมองยูครางน่ารักอยู่ข้างหูเมื่อผมเริ่มสัมผัสเขาหนักหน่วงขึ้น อารมณ์ของผมเริ่มปะทุ แม้ว่าเขาจะผลักผมออก

 

            “เขายังเด็กมากจำอะไรไม่ได้หรอก ไม่ต้องเป็นห่วง ใช่ไหม ไทโยผมหันไปมองหน้าทารกที่เอียงมาทางพวกผมพอดี ตากลมจ้องเป๋งมาที่พวกเราเงียบๆ ผมแยกพวกเขาด้วยท่าทาง คนหนึ่งไม่หัวเราะหรือยิ้มแป้นก็เอาแต่ร้องไห้ ส่วนอีกคนชอบจ้อง แล้วก็จ้องอย่างที่กำลังทำอยู่

 

            “ไม่เอา รู้สึกแปลกๆอ่ะยูอ้อนผมเสียงอ่อย

 

            “ไม่ต้องเลย แกล้งพี่มาหลายวันแล้วนะ เด็กไม่ดีผมยิ้มให้เขา รู้ว่าเวลาที่ผมพูดด้วยน้ำเสียงหยอกล้อปนเอ็นดูจะทำให้ยูเขินจนแก้มแดงไปหมด

 

            “ยูไม่ใช่เด็กสักหน่อยเขาบ่นอุบอิบ เขาไม่เด็กแล้วก็จริง แต่ในสายตาผมเขายังเหมือนวันแรกที่ได้เห็น แมวน้อยน่ารัก ท่าทางของเขาก็ดูเด็กน้อยไปเสียหมดสำหรับผม เขาขี้งอน ขี้อ้อน แล้วก็ขี้ยั่ว ผมหอมแก้มเขา แค่หอมเบาๆก็ชื่นใจแล้ว ผมไม่รู้เลยว่าทำไมถึงได้รู้สึกกับเขาขนาดนี้ แค่ได้กอด ได้หอม ได้นั่งมองเวลาเขาพูดบ่น พูดอ้อน หรือส่งยิ้มมาให้ก็ทำให้ผมสุขใจจนไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว ผมไล้จมูกลงมาตามลำคอ จูบลงมาเรื่อยๆ อารมณ์ของเราทั้งคู่เริ่มพุ่งสูง ร่างกายกอดเกี่ยวกันแน่น เสียงจูบดังสะท้อนในห้องที่เงียบเชียบ ผมกำลังจะสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางอุ่นร้อนของเขา แต่แล้วเราทั้งคู่ก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อเสียงร้องไห้ของลูกดังขึ้นอย่างกะทันหัน ผมหันไปมองก็เห็นไทโยยังคงจ้องมองพวกผม แต่มือของเขาจับอยู่กับโคคิที่ร้องไห้จ้า ยูกระถดตัวออกไปอุ้มทารกไว้ ในขณะที่ผมรู้สึก..ค้าง

 

            “ร้องไห้ทำไมครับ หิวเหรอ ฝันร้ายเหรอยูโยกตัวเด็กน้อยไปมาพร้อมทั้งพูดปลอบอย่างอ่อนโยน ผมเหลือบไปเห็นไทโยยิ้มมุมปากอย่างพอใจแล้วมองมาที่ผมเหมือนท้าทาย นี่ผมคิดไปเองรึเปล่าหรือเขาทำหน้าอย่างนั้นจริงๆ

 

            “ยูผมขยับไปหาแมวน้อย ยิ่งเขามีสีหน้าที่อ่อนโยนเวลามองลูกมากเท่าไหร่ ดูเหมือนความร้อนในกายผมจะถูกปลุกมากขึ้นเท่านั้น

 

            ไม่เคยรู้สึกอยากกระโดดเข้าไปขย้ำใครเท่าวันนี้เลย

 

ยูจะไปชงนม ดูไทโยด้วยนะเขาค่อยๆดึงยูคาตะที่ถูกผมถอดไปไว้ที่แขนขึ้นมาใหม่และอุ้มลูกออกไปจากห้อง ผมสงบสติอารมณ์อยู่นาน ก่อนจะเข้าไปอุ้มไทโยขึ้นมา เขาจ้องตากับผมแบบไม่ยอมหลบสายตา แถมพ่นลมออกจากจมูกและแกว่งแขนไปมาเหมือนอยากลงจากมือผม ผมหัวเราะกับท่าทางอย่างนั้น ตลกดี

 

แต่มันเริ่มไม่ตลกเมื่อเวลาผ่านไปเป็นเดือนๆ ทุกครั้งเมื่อผมจะเข้าไปทำอะไรกับยู โคคิจะร้องไห้ไม่หยุด จนผมกับยูต้องผลัดกันป้อนนมบ้าง กล่อมบ้าง จนผมยังไม่ได้แตะต้องเขามากไปกว่ากอด จูบ และสัมผัสเล็กๆน้อยๆเลย ทุกครั้งที่พวกผมผละออกจากกัน ไทโยจะยิ้มมุมปากอยู่คนเดียว จนผมเริ่มรู้สึกว่าเขาต้องตั้งใจทำให้แฝดน้องร้องไห้แน่ๆ ผมยังต้องออกไปทำงานตอนกลางวันเพื่อหาเงินซื้อของใช้ และนำเงินไปให้มูลนิธิเดิมอยู่ จึงไม่มีโอกาสกอดยูนอกจากตอนกลางคืนที่โดนปีศาจน้อยที่ขึ้นชื่อว่าเป็นลูกของตัวเองขัดอยู่บ่อยๆ จนผมคิดจะย้ายพวกเขาไปห้องข้างๆ แต่ยูห่วงลูกมากจนไม่ยอมให้ผมทำอย่างนั้น ไอ้ตัวแสบ ดูท่าว่าไทโยจะเป็นเด็กหวงแม่ตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มพูดซะแล้ว และพวกเขาก็โตเร็วตามแบบฉบับของปีศาจที่จะโตเร็วจนถึงช่วงเดินได้แล้วจะโตช้ามากๆหลังจากนั้น

 

เด็กๆเริ่มหัดเดินและพูดเป็นคำๆเมื่อยังไม่ถึงหนึ่งขวบดี ส่วนผมเหรอก็ไม่ได้ทำอะไรกับยูมาเกือบปีแล้วหน่ะสิ จะมีบ้างก็แค่วันที่ผมหยุดงานและกดเขาตอนกลางวันระหว่างที่เด็กๆงีบ ยูเองก็ขาดสัมผัสของผมไม่ได้เหมือนกันนั่นแหละ เขาชอบสัมผัสจะตายไป พอไม่ได้ทำเรื่องแบบนั้นนานๆเข้า ยูก็คิดจะฝากเด็กๆให้ก้องดูตอนกลางคืนเลยทีเดียว แต่ทันทีที่ก้องอุ้มเด็กๆออกห่างจากพวกผม โคคิก็ร้องไม่หยุด และไทโยก็น้ำตาปริ่มหยิกก้องสุดแรง กลายเป็นพวกผมต้องรับลูกคืนมาและอยู่กันอย่างอดทนเพื่อรอพวกเขาโตกว่านี้ ตอนนี้ผมพวกเขาเริ่มขึ้นแล้ว ไทโยมีผมสีทองเหมือนผมและมีตาที่สามโผล่มากลางหน้าผาก ส่วนเขายังไม่ขึ้น และโคคิมีผมสีดำเหมือนยูและใบหูกับหางน่ารัก  ผมอดไม่ได้ที่จะฟัดแก้มโคคิทุกเย็นเมื่อกลับมาจากทำงาน เขาเหมือนยูฉบับย่อส่วนมากจริงๆ ส่วนไทโยถึงผมหมั่นไส้แต่ก็รักเขานะ ผมหอมเขาเบาๆทุกวันแหละ เขาจะเบ้ปากใส่ผมแต่ยิ้มให้ยู

 

เรียกโต้ซังสิ โต้ซังผมสอนโคคิให้เรียกพ่อที่นั่งเอาช้อนเคาะกับพื้นอยู่

 

โตะจังโคคิพูดแล้วเอียงคอมองผม หูเล็กกระดิกขึ้นลง น่ารักมากจนผมจุ๊บลูกไปหลายทีรัวๆ ไทโยคลานอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นผมจูบน้อง เขาตรงมาที่เข่าผม เอากำปั้นเล็กๆทุบลงมา มันไม่เจ็บเลย แต่ทำให้ผมรู้ว่าเขากำลังไม่พอใจ

 

อะไรเปี๊ยกผมหันไปพูดกับเขาแล้วยิ้มล้อที่เขาทำอะไรผมไม่ได้

 

ครืออเขาขู่ในลำคอแล้วฟาดผมใหญ่ น้ำตาปริ่มเหมือนจะร้องไห้ ผมเลยต้องอุ้มเขามาจูบที่ปลายจมูกอย่างปลอบโยน ขี้หวงจริงๆ หวงทั้งยู หวงทั้งโคคิ

 

แกล้งลูกอีกแล้วเหรอยูโผล่มากอดคอผม

 

เรียกแม่บ้างเร็ว พูดว่า ก้าจัง เรียกเร็วผมเขย่าตัวไทโยเบาๆ แต่เขาเม้มปากเน้น น้ำตาหยดใหญ่ร่วงลงมา เขาไม่เคยส่งเสียงร้องไห้เลย แต่ก็ขี้แยเหมือนเด็กๆทั่วไป เพียงแต่เขาจะเม้มปากตัวเองแล้วนั่งเงียบๆ ผมชักสงสัยว่าตอนเด็กผมเป็นแบบนี้หรือเปล่า แล้วเขาก็ไม่ยอมพูดจนผมกังวลว่าจะเป็นใบ้ แต่ริวทาโร่ยืนยันว่าเขาปกติทุกอย่าง ผมยอมแพ้แล้วหันไปสอนโคคิที่น่ารักแทน

 

ไม่เอาไม่เรียกแม่ ยูก็เป็นพ่อนะยูหน้าบึ้ง ไทโยก็ทำหน้าบึ้งใส่ผม

 

ลูกก็สับสนแย่หน่ะสิ

 

ก็เรียกแบบญี่ปุ่นกับแบบไทยสิ ไหนไทโยเรียกพ่อหน่อยครับยูหันไปยิ้มหวานให้ไทโย เจ้าตัวแสบก็ยิ้มหวานประจบกลับไปทันที ทีผมล่ะก็ทำหน้าบูดใส่ตลอดเหมือนเห็นตัวเองในร่างย่อส่วนเลย และถึงแม้ไทโยจะยิ้มหวาน แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา นอกจากยื่นมือเล็กๆไปจับแก้มยูไว้

 

เพาะเพาะโคคิร้องขึ้นมาแทน แล้วก็ร้องแบบนั้นไปเรื่อยๆ ผมไม่รู้ภาษาไทย ถ้าใช้มนตร์ถึงจะเข้าใจ เวลาฟังแบบไม่ใช้ผมจึงรู้สึกว่าไอ้เพาะเพาะนั่นฟังดูแปลกมาก แต่ยูก็ยิ้มอย่างยินดี

 

พอเริ่มพูดคำแรกได้โคคิก็พัฒนาเร็วมาก เวลาที่ช่วงนี้เลยผ่านไปอย่างรวดเร็วเพราะมีแต่เรื่องตื่นเต้นของลูกๆให้พวกผมได้พูดคุยกัน ผมให้ยูอยู่บ้านเพื่อดูแลเด็กๆอย่างเดียว ทีแรกก็กลัวว่าเขาจะเบื่อหรือเหงาหรอก  แต่ไม่เป็นอย่างนั้นเลย เพราะยูบอกว่าการมีเด็กสองคนในบ้านมันทำให้เขาหัวหมุน มีบางวันที่นาระเข้ามาเยี่ยมและเล่นกับเด็กๆ นาระสดใสขึ้นมากและเริ่มสนิทสนมกับยูอย่างจริงใจ ผมไม่เห็นเขารู้สึกด้านลบกับยูหรือว่าผมอีกแล้ว และถ้านาระมา ริวทาโร่ก็มาด้วย มันไม่ได้แปลงร่างแอ๊บแบ๊วอีกเลยนับตั้งแต่วันที่ทำคลอด

 

ใช้มนตร์มากไปจนแทบไม่เหลือเลยอ่ะ เลยต้องอยู่ในร่างสบายๆไปก่อนริวทาโร่บอกอย่างนั้นเมื่อผมถามมัน

 

จะอยู่ได้อีกกี่ปี ขอความจริงผมถามมันอย่างจริงจัง เมื่อแยกตัวออกมาคุยกันสองคน ปล่อยให้ยูและนาระเล่นกับเด็กๆ

 

ก็..พอๆกับนาระ มั้งริวทาโร่กอดอกแล้วมองไปทางเด็กหนุ่มผมน้ำเงิน

 

แล้วคิดยังไงจีบเขา ชอบแบบนี้เรอะเห็นปกตินอนแต่กับสาวๆหุ่นดีๆ ไม่ใช่เด็กแบบนี้ แล้วก็ไม่ค่อยจะเป็นผู้ชายด้วยผมพูดไปตามที่เคยเห็น ริวทาโร่เป็นผู้ชายเจ้าชู้ เจ้าชู้มากกว่าเรียวเมย์อีกมั้งเพราะตอนไปโรงเรียนกับฮิโรโตะก็จีบสาวเป็นว่าเล่น จีบเสร็จก็ฟันแล้วทิ้งด้วย เรียวเมย์ยังดีเป็นพวกที่ไม่ได้จีบใครแต่ตกลงกันว่าจะมีสัมพันธ์กันแค่คืนเดียวแล้วก็จบ ผมว่าแบบนั้นมันแฟร์กว่า แต่ผมว่าเป็นเพราะมันพยายามทำให้ตัวเองดูเลว ดูใจร้าย จะได้ไม่ต้องถลำลงไปกับผู้หญิงที่ไหน ผมมองเสี้ยวหน้าริวทาโร่ ผู้ชายที่ยิ้มแย้มและร่าเริงอยู่เสมอ แต่ข้างในเหมือนมีเรื่องราวมากมาย หัวใจของเขามันเป็นสีที่แปลกประหลาด จะสุขก็ไม่ใช่  จะเศร้าก็ไม่เชิง แต่ตอนนี้ดูท่าทางเขาจะเริ่มปล่อยความรู้สึกที่แท้จริงออกมาบ้างแล้ว

 

            “ไม่รู้เหมือนกัน ก็แค่อยากแหย่ อยากทำให้โวยวาย เวลาคนหยิ่งๆเชิดๆทำหน้าแบบนั้นแล้วน่ารักว่ะริวทาโร่พึมพำ จนนาระหันมามองถลึงตาใส่เพราะโดนจ้องนานเกินไป ไม่ต้องเดาเลย พ่อมังกรตกหลุมยักษ์หนุ่มรูปงามเสียแล้ว

 

            “สงสัยพรที่ขอไปจะใกล้เป็นจริงแล้ว หึผมหัวเราะในลำคอ

 

            “ไม่ต้องมาแซวเลย ใครจะไปเหมือนมึง ครอบครัวสุขสันต์ หลานๆน่ารักมากเลย ถ้าไม่ติดว่าเจอนาระแล้วจะมาสู่ขอโคคิจังไปเลี้ยงดูเลยล่ะริวทาโร่ทำหน้าหื่นๆ ผมเลยตบหัวมันแรงๆไปหนึ่งที นั่นเด็กนะ เด็กมากด้วย

 

            “ลูกยังไม่ทันโตเลยหวงแล้ว อย่างนี้ต้องไว้หนวดเตรียมสกัดคนที่เข้ามาจีบป่ะ ฮ่าๆริวทาโร่หัวเราะอย่างอารมณ์ดีที่ได้เห็นความหงุดหงิดของผม ก่อนหน้านี้มันไม่ค่อยเห็นผมแสดงอารมณ์เท่าไหร่ แต่พอผมมียู ผมก็ผ่อนคลายและแสดงอารมณ์ออกมาอย่างคนทั่วไปได้แล้ว

 

            “ลูกชายผมกดเสียงเข้มเตือนมัน

 

            “นั่นแหละ เชื้อแมวเจ้าเสน่ห์แรงขนาดนี้ ระวังไว้เหอะริวทาโร่ทิ้งระเบิดไว้แล้วเดินเข้าไปก่อกวนนาระเช่นเคย ผมนิ่งอยู่ที่เดิมแล้วมองโคคิที่เป็นลูกแมวน้อย ตาเขากลมใสแจ๋วแล้วมองมาที่ผมอย่างไร้เดียงสา แล้วก็หัวเราะน่ารักเมื่อริวทาโร่เข้าไปฟัดแก้ม น่ารักจนชวนให้มีเรื่องปวดหัวในอนาคตจริงๆด้วย ผมลูบคางตัวเองไปมาอย่างครุ่นคิด จะไว้หนวดจริงๆเสียดีไหม แต่เวลาหอมยูเขาจะเจ็บแก้มเอาหน่ะสิ ผมเดินออกไปที่ด้านนอกแล้วจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ ผมไม่ได้ติดบุหรี่แต่เวลาใช้ความคิดผมก็สูบทุกที ตอนนี้มีเด็กๆและยูในบ้าน ผมจึงต้องออกมาด้านนอก

 

            “สูบบุหรี่อีกแล้วยูเดินออกมาแล้วนิ่วหน้าใส่ผม

 

            “มันไม่มีผลกับสุขภาพของพี่นี่ผมยักไหล่ อันที่จริงก็มีผล แต่ว่าผมไม่ตายง่ายๆเพราะว่าบุหรี่หรอก

 

            “ไม่เชื่อหรอกถ้าติดนักมาสูบยูแทนดีกว่าเขาเดินมาหาแล้วดึงบุหรี่ออกจากปากผม โน้มคอผมลงไปจูบ ลิ้นนิ่มสอดเข้ามาราวกับชักชวนให้ผมลิ้มชิมปากของเขา ผมรวบตัวยูมาไว้ในอ้อมกอด แล้วจูบอย่างร้อนแรงกลับไป ผมไม่เคยจูบกับใครมาก่อนก็จริง แต่การได้จูบยูทุกวันมันทำให้ผมเก่งขึ้น และไล่ต้อนยูจนตัวอ่อนยวบอยู่กับอกผมได้ทุกครั้ง

 

            “ยู..พอก่อนผมผละออกเมื่อเริ่มรู้สึกว่ามันร้อนแรงเกินไป

 

            “ไม่เอาหรอก นานๆเราจะได้ออกห่างจากลูกนะเขาผลักผมไปด้านข้างของบ้านจนหลังชนกับต้นไม้ใหญ่ มันเป็นมุมอับเพราะมีต้นไม้หลายต้นที่ขึ้นบดบังพวกผมออกจากคนด้านนอก ตัวหอมๆของเขาโอบรอบคอผม และขยับตัวเข้ามาอย่างอ่อยๆ ผมหัวเราะเบาๆกับท่าทีของเขา ยูมักจะอ่อยผมได้น่ารักเสมอ และตอนนี้จากที่ผมทนไม่ได้ ก็เป็นเขาเสียเอง ยูอ้อนผมด้วยสายตา ผมจึงต้องตามใจเขาหน่อย ผมยกตัวยูขึ้นให้เขาเกี่ยวขาเข้ากับเอวผม ร่ายมนตร์พรางตาไว้ไม่ให้ใครเข้ามาเห็นหรือขัดจังหวะอีก

 

            “ทำข้างนอกก็ตื่นเต้นดีนะ ฮี่ๆยูยิ้มเผล่เห็นเขี้ยวเล็กๆสองข้าง เขายังคงทะเล้นทะลึ่งได้ตอดเวลา ผมยกยิ้มให้เขาแล้วก็เริ่มสิ่งที่อัดอั้นเอาไว้มานาน

 

            ยูครางไม่เก็บเสียงเลยจนริวทาโร่เดินออกมาดู แม้ว่าผมจะใช้มนตร์พรางตาแต่ดูท่าทางเจ้ามังกรพันปีนั่นจะรู้ทัน เขาแสยะยิ้มแล้วมองๆมาที่ต้นเสียงก่อนจะยกนิ้วโป้งขึ้นมา ยูหันหลังอยู่จึงไม่เห็นสีหน้าน่าเตะของริวทาโร่ ผมไม่สนใจแล้วหันไปจูบเพื่อลดเสียงของเขาลง ได้ยินเสียงเด็กร้องไห้ดังมา แต่ตอนนี้มีริวทาโร่กับนาระอยู่ พวกผมจึงปล่อยให้พวกเขาดูแลไปก่อน ตอนนี้หยุดยากแล้วครับ ผมจัดการจนยูเสร็จสมอารมณ์หมายไปสามรอบกว่าผมจะตามไป เขาหอบอยู่กับไหล่ผมแล้วก็กอดผมไว้แน่น ผมชอบมองเวลาเขาทำหน้าเคลิ้มๆลอยๆเหมือนว่ากำลังฟินมากแบบตอนนี้ น่ารักดี ผมแต่งตัวให้เขา ก่อนจะอุ้มเข้ามาในบ้าน เวลาเราทำอะไรกันเขามักจะเดินไม่ค่อยได้เพราะว่าเขาตัวเล็กเกินไปด้วยนั่นแหละ หลังจากความฟินเลยกลายเป็นเจ็บแทน แม้ว่าผมจะพยายามเบาแค่ไหน เขาก็มากระซิบข้างหูผมว่า

 

            ‘โทชิ อืออ ..แรงอีก

 

            ได้ยินอย่างนั้นผมจะไปยั้งตัวเองอยู่ได้ยังไง ผมก็ทำให้ตามคำขอ ไม่สิ ดุเดือดกว่าที่ขอเสียอีก  ผมพายูกลับมานั่งบนโซฟาในขณะที่ไทโยตาแดงก่ำและรีบคลานมาทุบที่ขาผม อย่างกับรู้ว่าผมทำอะไรยู

 

            “แหม พวกมึงจะร้อนแรงก็ดูเวลาบ้าง พวกกูจะกลับบ้านก็ต้องมาดูเด็กรอเนี่ย ไปกันเถอะนาระจังที่รักริวทาโร่ยักคิ้วแกล้งยูแล้วก็หันไปคลอเคลียกับนาระ

 

            “ใครที่รัก แก่แล้วความจำเสื่อมป่ะ อย่ามาเนียนขอร้องเขายังคงปากร้ายเหมือนเดิม นาระเบี่ยงตัวออกจากพ่อมังกรผมแดงแล้วก็เดินไวๆออกไปจากบ้าน จีบกันมาจะเป็นปียังไม่ติดอีกเหรอ ? หรือว่าแค่ปากแข็งแล้วก็ขี้อาย เพราะถึงแม้จะพูดอย่างนั้น แต่ยังยืนรอริวทาโร่ที่หน้าบ้านอยู่ดี

 

หึหึ ไปก่อนนะหลานๆริวทาโร่หอมแก้มหลานคนละฟอด โดนไทโยฟาดเข้าหน้าไปทีนึงเพราะว่าหวงน้อง แต่มันหัวเราะขำ ไม่ถือสาอะไรกับเด็ก

 

ผมกับยูก็ต้องอยู่กันไปแบบนี้จนเด็กเริ่มเข้าชั้นอนุบาล ยูเก็บกดมากกว่าผมอีก เขางอแงเมื่อผมต้องไปทำงาน เขาอยากจะนอนกอดกับผม จนกว่าเด็กๆจะกลับมาเลย แต่ผมต้องไปทำงานอยู่ดี เพราะเงินเก็บที่เคยมากมายเอามาใช้กับลูกจนเกือบจะหมดแล้ว เสื้อผ้าเด็กยูเรียนวิธีเย็บจากผมไป แทนที่จะประหยัดยูให้ผมซื้อผ้ามาเยอะแยะแล้วก็เย็บชุดให้ลูกจนเต็มบ้านไปหมด ไม่ว่าจะเป็นชุดสูทเล็กๆออกงาน ชุดเท่ๆ ชุดน่ารัก ชุดนอน ถุงเท้า ผ้าพันคอ ผ้าเช็ดหน้า ตุ๊กตา เด็กโตเร็วก็ต้องเย็บใหม่อีก ตอนนี้ห้องสองห้องที่ตั้งใจทำให้พวกเขาเลยเหมือนที่เก็บเสื้อผ้าไปเลย แถมเงินผมยังมีส่วนที่โดนไฟไหม้ไปเมื่อตอนที่เกิดเรื่องนั่นอีก ตอนนี้เลยพออยู่พอกินครับ ส่วนเด็กๆพอโตแล้วใช่ว่าจะพูดง่ายขึ้นนะ ไทโยออกอาการหวงยูแบบออกนอกหน้า เวลาที่อยู่ด้วยกัน ถ้าผมเข้าไปหอมแก้มยูเขาจะเข้ามานั่งแทรกแล้วทำตาขวางใส่ผม ให้นอนแยกห้องก็ไม่ยอม จะนอนกับยู ผมเลยต้องนอนกอดโคคิแทนที่จะได้กอดคนรัก เวลาผมหอมแก้มหรือกอดไทโยเขาก็รู้สึกดีนะผมเห็นความรู้สึกของเขานี่นา แต่เขาจะทำหน้านิ่งๆแล้วทำเป็นไม่รู้สึกอะไร ยูชอบอมยิ้มเมื่อเห็นไทโยทำหน้านิ่งเหมือนผมเมื่อก่อน เขาบอกว่าโทชิตัวน้อยก็น่ารักไปอีกแบบ

 

ถึงแม้ผมจะไม่ได้นอนกอดยูสองคนเหมือนที่เคยทำอีกแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นพอพวกเขาทั้งหมดหลับ ผมก็จะจูบแก้มและหน้าผากพวกเขาทีละคน ให้พวกเขาหลับฝันดี และคอยลูบตามหลังและแก้มของยู และเจ้าตัวน้อย ก่อนที่ผมจะหลับตามพวกเขาไปด้วยใจที่เป็นสุข

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

つづく

 

หนูไทโย ร้ายตั้งแต่เด็ก หวงแม่ หวงน้อง พี่ยักษ์เก็บกดไปเป็นปีเลยหนา 55555
น้องแมวก็ยังขยันยั่วเหมือนเดิม แต่ก็กลัวเด็กๆเห็นด้วย ขำ
อีกสองตอน หวานล้วนๆเช่นเดิม มาดูกันว่าเมื่อเด็กๆโตขึ้น คุณพ่อยักษ์ แม่แมวจะเลี้ยงยังไง 
แล้วจะมีตอนพิเศษนาระกับริวทาโร่ แสบๆ มันส์ๆ แน่นอนคู่นี้

สาระเล็กน้อย โต้ซัง ย่อมาจากโอโต้ซัง ที่แปลว่าพ่อนะคะ  (
おとうさん)
ก้าจัง ก็มาจาก โอก้าซัง แต่สอนเด็กๆเป็นจังแบบน่ารักๆ (
おかあさん
ตอนหน้าจะมีเพิ่ม นี่จัง มาจาก โอนี่ซัง ที่แปลว่าพี่ชายด้วยค่ะ (おにいさん)
แปะไว้ก่อน เดี๋ยวอ่านแล้วจะงงกัน

แวบมาดึกแล้วง่วงมาก ตอนหน้าจะมาตอบความเห็นอีกทีนะคะ ฮือออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,738 ความคิดเห็น

  1. #1623 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 19:09
    แหม่ หวงเหมือนพ่อเลย เอ็นดูวววว แต่หวงทุกคนจากพ่อนี่ตล้กกก 555555
    #1,623
    0
  2. #1532 Nantashi (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:27
    ไทโยเป็นยักษ์ซะด้วย ได้พ่อไปเต็มๆ
    #1,532
    0
  3. #1440 itzmeboombim (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 13:15
    โทโยจังมีความหวง หวงแม่หวงน้องกับทุกคนจริงๆ
    #1,440
    0
  4. #1295 InLove (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 01:37
    กรี้ดดดพ่อแม่อยู่ยากละค่ะ ลูกแสบแบบนี้ มีหวังแห้งเ-่ยวกันยาวๆ55555
    #1,295
    0
  5. #1208 baekbow (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 21:25
    ตายๆๆๆ ไทโยนี่แสบจริงๆถึงขนาดนอนแยกกับยูไม่ได้เลยหรอ ใจร้ายกับพ่อมาก 555
    #1,208
    0
  6. #1078 Bennie_ (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 00:50
    งู้ยยย ไทโยกับโคคิน่ารักมากกกก อยากกอดอยากฟัดแก้มจังงงง โดนไทโยฟาดหน้าก็ยอมค่ะงานนี้ 555555
    #1,078
    0
  7. #989 โกโก้ มิลค์ (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 14:31
    โอ้ยยย ชอบมากกกก คือแบบโคคินี่ตอนอ่านอยู่อ่านแล้วอยากจะจับฟัดแก้มนุ่มนิ่มนั่นม๊ากมาก ส่วนไทโยพ่อคุณเอ้ย โตไปหล่อล่ำเหมือนโทชิแน่นอน น้องยูหื่นจังนะคะตอนนี้ไม่เป็นไรคนอ่านชอบ555555555 นี่ชอบมากตอนไทโยกะโคคิเป็นเด็กมันดูนุ่มนิ่มๆ ปล.ไรท์สู้ๆนะคะติดตามนิยายไรท์มาตลอดชอบมากเวลาไรา์เขียนโดยเฉพาะตอนที่เศร้ามากๆหน่วงสุดๆมันอินจริงๆ
    #989
    0
  8. #988 Kauwyeah (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 22:21
    รักเด็กๆแต่ขี้หวงจังเลย5555
    #988
    0
  9. #985 Jiap Jiap (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 20:58
    มาแล้วๆเค้ารอยุน้า
    #985
    0
  10. #984 เป็ดตอน (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 20:18
    พี่ยักษ์น่าสงสารมาก 55 ลูกขี้หวงเหมือนโต้ซังนั้นแหละ555 ยักษ์น้อยร้ายมากปลุกน้องเพื่อไม่ให้พี่ยักษ์จับน้องแมวซั่ม สมหน่าดีไหมเนี่ยยย
    #984
    0
  11. #983 MaMa_Meaw (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 17:47
    5555 คุณพ่อเก็บกด
    #983
    0
  12. #982 WIMIM (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 16:04
    ว ว. ทททสท.
    #982
    0
  13. #981 S e L u O n l y (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 09:51
    สงสาร เก็บกดมากมั้ยลูก -.,-
    #981
    0
  14. #980 NamKudos (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 09:21
    ต้องอยู่แบบพิกินพอเพียง อุ่ย น่าร้ากกก
    #980
    0
  15. #979 minmin (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 09:06
    Fc ไทโยค่ะ นู๋แน่มากลูก จะจบแล้วอ่ ~T_T~

    #พอคิดดูแล้วเหมือนริวทาโร่แก่กินนาระอ่อนเลยอ่
    #979
    0